Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Αίγυπτος: Περπατώντας στην Πόλη των Νεκρών

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 20-04-2017 12:54:11 pm | από nskarmoutsos

Σε μικρή απόσταση από το πολύβουο κέντρο του Καΐρου, την πλατεία Ταχρίρ και τις όχθες του Νείλου, νοτιοανατολικά, βρίσκεται μια μεγάλη γειτονιά όπου βασιλεύει απόκοσμη ησυχία.
Διασχίζοντας πεζός τους στενούς, ήσυχους, δαιδαλώδεις και χωμάτινους δρόμους, πασπαλισμένους με άμμο της ερήμου, δεν συναντάς ουρανοξύστες, ωραίες πολυκατοικίες, τουριστικά καταλύματα, αυτοκίνητα, εμπορικά καταστήματα, αλλά μια συνοικία από παραγκόσπιτα, σκονισμένα με ώχρα χρώμα, ανάμεσα σε ένα πλέγμα τάφων και μαυσωλείων.
Μάλιστα, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν μετατραπεί σε δωμάτια και σε υπέργειες κατοικίες που στο κέντρο τους, αντί για πλατείες, δεσπόζουν επιβλητικά τζαμιά. Στον τοίχο ενός σπιτιού που αποτελεί και την είσοδο σε μεσαιωνικό ισλαμικό ταφικό συγκρότημα, το βλέμμα ανεπιτήδευτα μαγνητίζεται από ένα εντυπωσιακό γκράφιτι στο οποίο απεικονίζεται ένα ποντίκι με στρογγυλά αυτιά και πράσινα μάτια να βάζει λουρί σε μια γάτα Σφίγγα. Είναι η Νεκρόπολη του Καΐρου (Ελ-Αράφα), εκεί όπου οι ζωντανοί συγκατοικούν με τους νεκρούς.
Η έντονη και γρήγορη αστικοποίηση από τη δεκαετία του '50 και η οικονομική αδυναμία ενοικίασης κατοικίας λόγω του υψηλού κόστους ζωής, τούς ανάγκασαν να βρουν στέγη στη μεσαιωνική ισλαμική νεκρόπολη, που αποτελείται από μια σειρά νεκροταφείων. Παιδιά, νέοι και ηλικιωμένοι- εκτιμάται ότι κατοικούν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, ενώ κάποιοι κάνουν λόγο για 1,5 εκατ.- βιώνουν εδώ και δεκαετίες την τραγική πραγματικότητα σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, χωρίς κάποια δημοτική υπηρεσία, ούτε καν επίσημη διεύθυνση. Ορισμένοι, μάλιστα, από όσους ζουν εκεί εργάζονται ως μαρμαράδες για την κατασκευή τάφων.
Η ιστορία του χώρου ως νεκροταφείου ξεκινάει με την κατάκτηση της Αιγύπτου από τους μουσουλμάνους, το 642 μ.Χ. Ωστόσο, οι περίβλεπτοι μεγαλοπρεπείς ισλαμικοί τάφοι χτίστηκαν λίγους αιώνες αργότερα από τους Μαμελούκους για να στεγάσουν τη μεταθανάτια ζωή των χαλίφηδων και των σουλτάνων, αλλά και των οικογενειών τους, και φυσικά κανείς τότε δεν μπορούσε να φανταστεί τη μετέπειτα χρήση του μεσαιωνικού νεκροταφείου.
Σήμερα, σε αυτά τα κοιμητήρια, την τελευταία κατοικία για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους εδώ και αιώνες, φτωχές οικογένειες αλλά και μετανάστες από άλλες περιοχές της Αιγύπτου χωρίς στέγη βρίσκουν καταφύγιο. Η συγκατοίκηση με τους νεκρούς, που για πολλούς φαντάζει αλλόκοτη έως και ανατριχιαστική, γι' αυτούς αποτελεί την απλή και συνάμα σκληρή καθημερινότητα. Και όλα αυτά, στην καρδιά της αιγυπτιακής πρωτεύουσας των σχεδόν 20 εκατ., μιας από τις μεγαλύτερες σε αστική ανάπτυξη περιοχές του πλανήτη και της μεγαλύτερης πόλης του αραβικού κόσμου και της Αφρικής.
Εκτός από κατοικίες, μερικοί τάφοι έχουν μετατραπεί σε μικρά καταστήματα και σε εργαστήρια υαλουργίας, όπου κατασκευάζονται σε παραδοσιακούς φούρνους γυάλινα ποτήρια, βάζα και άλλα αντικείμενα. Την απόκοσμη ησυχία της παραγκούπολης σπάνε μόνον οι πλανόδιοι μικροπωλητές που διαλαλούν την πραμάτεια τους, την οποία μεταφέρουν με κάρα που σέρνουν μουλάρια.
«Είναι το σπίτι μας, η ζωή εδώ κυλά ήρεμα και η... συγκατοίκηση με τους νεκρούς είναι μια καθημερινότητα, όπως σε κάθε φτωχή συνοικία», ανέφερε ηλικιωμένος κάτοικος της Πόλης των Νεκρών.

Πηγή: in.gr

Google: Δημιούργησε την αρχαία Κόρινθο σε ψηφιακή απεικόνιση

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 19-04-2018 10:49:06 am | από nskarmoutsos

Το Google Arts & Culture και η μη κερδοσκοπική εταιρεία CyArk συνεργάζονται για να δημιουργήσουν το μεγαλύτερο τρισδιάστατο ψηφιακό αρχείο μνημείων του πλανήτη που διατρέχουν κίνδυνο εξαφάνισης.
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία, με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς στις 18 Απριλίου με στόχο τη διατήρηση του παγκόσμιου πολιτισμού, η οποία, όσον αφορά την Ελλάδα, περιλαμβάνει ήδη την ψηφιοποίηση της Αρχαίας Κορίνθου.
Η Google παρέχει σε όλους μέσω του Google Arts & Culture ψηφιακή πρόσβαση στη βάση των δεδομένων που έχει συλλέξει η CyArk ανά τον κόσμο. Έτσι, ο καθένας μπορεί να έρθει σε άμεση επαφή με τα μεγάλα έργα του παγκόσμιου πολιτισμού είτε μέσω της ιστοσελίδας «Open Heritage» του Google Arts & Culture είτε μέσω της σχετικής δωρεάν εφαρμογής για iOS ή Android.
Σε πρώτη φάση, δόθηκε στη δημοσιότητα η τρισδιάστατη απεικόνιση σε υψηλή ανάλυση περισσότερων από 25 μνημείων από διάφορα μέρη της Γης. Η απεικόνιση επιτεύχθηκε με τη χρήση εξελιγμένων τεχνικών ψηφιακής αρχαιολογίας, όπως σαρωτών λέιζερ και drones.
Η όλη ιδέα ξεκίνησε όταν ο Ben Cacyra παρακολούθησε στην τηλεόραση τους Ταλιμπάν να καταστρέφουν βουδιστικά αγάλματα 1.500 ετών στην περιοχή Μπαμιγιάν του Αφγανιστάν το 2001 και ένιωσε την υποχρέωση να κάνει κάτι γι' αυτό. Ο ίδιος είναι ένας από τους δημιουργούς του πρώτου συστήματος τρισδιάστατης σάρωσης στον κόσμο και αντιλήφθηκε ότι η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να απαθανατίσει για τις επόμενες γενιές τα μνημεία που κινδυνεύουν με αφανισμό λόγω φυσικών καταστροφών, πολεμικών συρράξεων, τουριστικής και οικιστικής ανάπτυξης κλπ.

Έτσι, ίδρυσε τη CyArk για να δημιουργήσει το πληρέστερο τρισδιάστατο ψηφιακό αρχείο μνημείων του πλανήτη. Στη συνέχεια, το Google Arts & Culture συνέπραξε με τη CyArk δίνοντας σε όλους ψηφιακή πρόσβαση στα μνημεία.
Με τη βοήθεια των σύγχρονων τεχνολογιών, τα μνημεία που ψηφιοποιούνται, απεικονίζονται με τη μεγαλύτερη ακρίβεια και λεπτομέρεια μέχρι σήμερα. Αυτές οι αναλυτικές απεικονίσεις μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό περιοχών που έχουν υποστεί ζημιές, καθώς και για την υποστήριξη των προσπαθειών αποκατάστασής τους.
Οι χρήστες «έξυπνων» κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών μπορούν πλέον να ξεναγηθούν βιωματικά στα μνημεία. Μέσω της νέας αυτής διαδικτυακής «έκθεσης», ο χρήστης μπορεί να εξερευνήσει 25 και πλέον ιστορικής σημασίας τοποθεσίες σε 18 χώρες του κόσμου, όπως το παλάτι Al Azem στη δοκιμαζόμενη από τον πόλεμο Δαμασκό της Συρίας και την αρχαία μητρόπολη Chichen Itza των Μάγια στο Μεξικό.
Για πολλά από αυτά τα αρχαιολογικά μνημεία, η Google έχει επίσης αναπτύξει πολύπλοκα τρισδιάστατα μοντέλα, που επιτρέπουν στον καθένα να τα θαυμάζει από οποιαδήποτε οπτική γωνία, με τη χρήση του νέου Google Poly 3D viewer στην πλατφόρμα Google Arts & Culture.
Από την Ελλάδα έχει συμπεριληφθεί η πόλη της Αρχαίας Κορίνθου, η οποία καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από σεισμούς το 365 π.Χ. και το 375 π.Χ., ωστόσο ανοικοδομήθηκε κατόπιν. Στη συνέχεια, ένας ακόμα σεισμός το 856 μ.Χ. σκότωσε χιλιάδες ανθρώπους. Μέχρι τη δεκαετία του 1800 η αρχαία πόλη είχε καλυφθεί από νέες υποδομές, ενώ ο σεισμός του 1858 κατέστρεψε ολόκληρη την πόλη και οδήγησε στην έναρξη των αρχαιολογικών ανασκαφών.
Η ψηφιοποίηση του μνημείου, που θεωρείται ότι βρίσκεται υπό διαρκή απειλή, διαφυλάττει για τις επόμενες γενιές ό,τι έχει απομείνει από την ελληνική και τη ρωμαϊκή αρχιτεκτονική της περιοχής. Μάλιστα, λόγω της συνεχιζόμενης δραστηριότητας των ανασκαφών, συγκεκριμένες αρχαιολογικές περιοχές δεν είναι ανοικτές στο κοινό αυτή τη στιγμή, επομένως η ψηφιακή απεικόνιση επιτρέπει στους επισκέπτες να ξεναγηθούν στο σημείο, δίνοντας για πρώτη φορά πρόσβαση σε αυτό το αρχαίο αρχιτεκτονικό θαύμα.

Τα τελευταία επτά χρόνια η Google έχει συνεργαστεί με περισσότερα από 1.500 μουσεία σε πάνω από 70 χώρες για να δώσει εύκολη πρόσβαση μέσω Ίντερνετ σε κειμήλια του παγκόσμιου πολιτισμού. Η νέα πρωτοβουλία σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του Google Arts & Culture, καθώς είναι η πρώτη φορά που η πλατφόρμα φιλοξενεί έργα πολιτιστικής κληρονομιάς σε τρισδιάστατη μορφή.
Βρείτε εδώ την 3D ψηφιακή αναπαράσταση της αρχαίας Κορίνθου.

Πηγή: tovima.gr

Οι πρώτοι Έλληνες ποδηλάτες

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 25-12-2014 01:47:04 pm | από nskarmoutsos

O Iωάννης Λουκαΐτης, από τους πρώτους ποδηλάτες στην Τρίπολη, σε αναμνηστική φωτογραφία, τέλη 19ου αιώνα. Πηγή: Ιδιωτική Συλλογή Γεώργιος Ι. Ζαχαρόπουλος

Ο Κυριάκος Ιωσηφίδης είναι μέλος της ομάδας Urbanact και Bikeart.gr. Aσχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, έχει εκδώσει κατά καιρούς λευκώματα με θέματα που σχετίζονται με τη δημόσια τέχνη (murals και γκραφίτι), και επιμελείται εκθέσεις, φεστιβάλ και projects σε δημόσιους χώρους. Τελευταία του κυκλοφορία είναι το φετινό λεύκωμα "Το Ποδήλατο στην Ελλάδα, 1880-2012", από τις Εκδόσεις Κέρκυρα. Μία ενδελεχής καταγραφή της ιστορίας και της παρουσίας του ποδηλάτου στην χώρα από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι και σήμερα.

Ξεφυλλίζουμε τις φωτογραφίες- ντοκουμέντα του βιβλίου, αλλά και αδημοσίευτο υλικό που συγκέντρωσε επί σειρά ετών ο συγγραφέας…συνέχεια

Η τεχνολογία στην αρχαιότητα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 15-04-2018 10:21:13 am | από nskarmoutsos

Του καθηγητή Πέτρου Θέμελη

Ο κόσμος μας αισθάνεται την ανάγκη να επιβραδύνει την ταχύτητα του ιστορικού χρόνου, όπως έχει ευφυώς προταθεί, και να επιστρέψει σε απώτερες εποχές, κείμενα και επιτεύγματα που καθόρισαν τη φυσιογνωμία του. Επανεξετάζει τα τεχνολογικά επιτεύγματα του παρελθόντος με νέα οπτική και σύγχρονα μέσα, τα κρίνει εκ νέου στην προσπάθειά του να κατανοήσει τόσο τη σύγχρονη εποχή, όσο και τους αιώνες από τους οποίους αυτή κατάγεται. Ανασκάπτοντας και μελετώντας γενικώς το παρελθόν, κατανοεί κανείς ευκολότερα το παρόν. Η τεχνολογία αναγνωρίζεται ως άξονας βελτίωσης της ποιότητας ζωής, παράγοντας κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης και επικοινωνίας.

ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

Τεχνολογία είναι «η σκόπιμη μετατροπή υλικών και γνώσεων σε χρήσιμα προϊόντα» (Θ. Τάσιος 1994). Με άλλα λόγια, πολλά έμβια όντα, προεξάρχοντος του ανθρώπου, ενισχύουν τα φυσικά τους μέσα με τεχνητές εφευρέσεις, αξιοποιώντας υλικά και δυνάμεις. Σχετίζεται ακόμη η τεχνολογία με τις διαδικασίες ένταξης στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, με τις συνθήκες παραγωγής αγαθών και ιδεών, με τη διαχείριση γνώσεων, αποτελεί μέσο προσδιορισμού ατομικών και συλλογικών ταυτοτήτων (Α. Μουνδρέα).

Tα τεχνολογικά επιτεύγματα των αρχαίων, από τα αρχαϊκά κυρίως χρόνια και εξής, δεν περιορίζονταν απλώς στην επινόηση και την κατασκευή σύνθετων μηχανών και οργάνων μέτρησης και υπολογισμού, αλλά εκτείνονται σε πολλούς τομείς των δραστηριοτήτων μιας πόλης. Για παράδειγμα, ο εμπνευστής ίδρυσης της μεγάλης και ισχυρής πολιτείας Μεσσήνης, ο Eπαμεινώνδας, όταν έφτασε το 369 π.Χ. στην Ιθώμη, το χώρο που επέλεξε να οικοδομήσει τη νέα πόλη, συνοδευόταν από γεωγράφους, γεωμέτρες, πολεοδόμους, αρχιτέκτονες, μηχανικούς.

Tο ίδιο έπραξε μια γενιά περίπου αργότερα ο Mέγας Aλέξανδρος: συνοδευόταν από μεγάλο αριθμό επιστημόνων στην εκστρατεία του στην Aσία, όπου ίδρυσε, πάνω στις πολεοδομικές αρχές του Ιπποδάμειου συστήματος που είχε ακολουθήσει και ο Επαμεινώνδας, μεγάλες και ισχυρές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Aλεξανδρείας εν Aιγύπτω με τον περίφημο φάρο και άλλα αξιοθαύμαστα έργα (γέφυρες, πύργους, πολιορκητικές μηχανές) και κτίσματα.

Τον Eπαμεινώνδα και το Mέγα Aλέξανδρο μιμήθηκαν αργότερα οι μεγάλοι στρατηγοί και κατακτητές της ιστορίας, οι οποίοι συνοδεύονταν στις εκστρατείες τους από επιστήμονες ερευνητές διαφόρων ειδικοτήτων, όπως ο Μέγας Ναπολέων στην Αίγυπτο και ο Γάλλος στρατηγός Μαιζών, που έφερε μαζί του το 1828 στην Πελοπόννησο την «Επιστημονική Αποστολή του Μωρέως» υπό τον Abel Blouet. Μέλη της Γαλλικής αποστολής εργάστηκαν επί ένα μήνα και στη Μεσσήνη και δημοσίευσαν αξιόλογα σχέδια και περιγραφές.

ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

Διάφορες θεματικές ενότητες που έχουν παρουσιαστεί σε συνέδρια προσφέρουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσει κανείς την αρχαία τεχνολογία σε ζωτικούς τομείς. Ιδιαίτερη αξία έχουν πάντα τα ανασκαφικά δεδομένα γιατί προσφέρουν νέα στοιχεία που προάγουν την έρευνα, όταν η εργαζόμενη εκεί ομάδα είναι διεπιστημονική και η συνεργασία αρχαιολόγων και τεχνολόγων απρόσκοπτη και αγαστή.

Θα ήθελα να εξάρω τη συμβολή ορισμένων μεγάλων ανασκαφικών-αναστηλωτικών προγραμμάτων που έχουν συν τω  χρόνω εξελιχθεί σε σημαντικά ερευνητικά κέντρα με συνεχή παραγωγή μονογραφιών και μελετών, όχι μόνο αρχαιολογικών αλλά και τεχνολογικών, όπως το Ακρωτήρι της Θήρας, η Κνωσσός, η Φαιστός και τα Μάλια της Κρήτης, η Κύπρος, η Μακεδονία (Θεσσαλονίκη, Βεργίνα, Πέλλα, Αιανή), η Μεσογαία, τα Κύθηρα, η Μεσσήνη και άλλα. Επίσης τα Μουσεία Εθνικό και Νομισματικό Αθηνών και Αρχαιολογικό Θεσσαλονίκης παράγουν αξιόλογο ερευνητικό έργο, ενώ στα έργα της Ακρόπολης εργάζονται διακεκριμένοι αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες, μηχανικοί και συντηρητές ερευνητές, που καθορίζουν τις μεθόδους και τα υλικά των σωστικών επεμβάσεων στα μνημεία και έχουν σταθεί πρότυπο για ανάλογες επεμβάσεις σε όλη την Ελλάδα.

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων εξακολουθεί από το 1901, έτος της ανέλκυσής του από το περίφημο ναυάγιο, να κινεί το ενδιαφέρον των ανά τον κόσμο ειδικών ως ένα άκρως σημαντικό τεχνολογικό επίτευγμα της ελληνικής αρχαιότητας. Ο θαυμαστός αυτός μηχανισμός περιέχει 30 συνεργαζόμενα γρανάζια, το μεγαλύτερο από τα οποία είχε 127 δόντια!

Το 2005 επανεξετάστηκε ο μηχανισμός στο Εθνικό Μουσείο, με προηγμένες, μη καταστροφικές τεχνικές υψηλής τεχνολογίας, και το 1976 και το 2005 ο Πέτρος Καλλιγάς και η Μαίρη Ζαφειροπούλου εντόπισαν δυο νέα θραύσματα στις αποθήκες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (το Ε και το F).

ΤΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΘΑΥΜΑΤΑ

Βιώνοντας, έστω από μακριά, το δράμα των Αράβων από το Ιράκ μέχρι την Παλαιστίνη, το Λίβανο και πρόσφατα τη Συρία, αντικρίζοντας καθημερινά αποκρουστικές εικόνες απίστευτης βίας και θανάτου, αναζητάς λίγη χαρά στο παρελθόν. Ανατρέχεις για πολλοστή φορά στον μεγάλο Χαλίφη Χαρούν Αλ Ρασίντ, στις «Χίλιες Και Mία Nύχτες», στέκεσαι στο μαγικό λυχνάρι του Αλαντίν και στον Αλί Μπαμπά. Ανάμεσα στις φανταστικές αφηγήσεις με κέντρο τη Βαγδάτη, ανακαλύπτεις ορισμένες που κινούνται μεταξύ μύθου και πραγματικότητας, όπου μάλιστα οι Χριστιανοί παίζουν το ρόλο τους. Αναφέρομαι στην ιστορία του θαυμαστού ρολογιού που δώρισε ο Χαρούν Αλ Ρασίντ (786-809 μ.Χ.) στο βασιλιά των Φράγκων Καρλομάγνο (742-814 μ.Χ.), όπως μας την διηγείται ο Εϊνάρδος, συμβουλάτορας του βασιλιά:       

«Ο Abdula, πρέσβης του Χαλίφη και δυο Ελληνες καλόγεροι απ’ τα Ιεροσόλυμα, οι Γεώργιος και Φελίξιος, παρουσιάστηκαν στον αυτοκράτορα και του πρόσφεραν δώρα, ανάμεσά τους ένα επιχρυσωμένο ρολόι. Ο μηχανισμός ήταν υδραυλικός, χτυπούσε κάθε ώρα με ήχους μεταλλικούς, καθώς χάλκινες σφαίρες πέφτανε σε χάλκινη λεκάνη στη βάση του ρολογιού. Κάθε ώρα άνοιγε μία από τις δώδεκα πόρτες του ρολογιού οδηγώντας το βλέμμα του θεατή στο βάθος. Οταν χτυπούσε μεσημέρι, άνοιγαν οι δώδεκα πόρτες μαζί. Γίνονταν και άλλα θαυμαστά πράγματα, που εμείς οι Φράγκοι δεν τα είχαμε δει ποτέ στα μάτια μας». 

ΑΥΤΟΜΑΤΟΣ «ΣΚΛΑΒΟΣ»!

Θαυμαστά ήταν ομολογουμένως τα αυτόματα που κατασκεύαζαν οι Αραβες με βάση τα αλεξανδρινά πρότυπα, όπως οι αυτόματοι υδραυλικοί μηχανισμοί των αδελφών Banu Musa του 9ου αιώνα, και οι μηχανές του μηχανικού Al Jazzari, συμβούλου του Χαλίφη Nasir al Din (1180-1185). Με εντυπωσίασε ο αυτόματος νιπτήρας σε μορφή σκλάβου, του ευφάνταστου αυτού Αραβα μηχανικού: Ο σκλάβος, αφού σου προσφέρει νερό να πλυθείς, σου βγάζει πετσέτα και χτένα, ενώ κάποια στιγμή ακούς και κελάιδισμα πουλιού! Νιπτήρας πολύ ανώτερος από τον αντίστοιχο του Ηρωνα του Αλεξανδρέα.

Αισθάνθηκα χαρά, έκπληξη και θαυμασμό, συναισθήματα που ο ίδιος ο Ηρωνας επιθυμούσε να προκαλέσουν στον άνθρωπο οι αυτόματες μηχανές του, αυτές που προσπαθούν να του μοιάσουν, που κινούνται με ενέργεια εσωτερική και αυτοελέγχονται, που δεν κατασκευάζονται για να διευκολύνουν απλώς τη ζωή του ανθρώπου, αλλά να του δώσουν ταυτόχρονα χαρά (Δ. Καλλιγερόπουλος 2005).

Πολύ θα ήθελα να έχω στην κατοχή μου, αν όχι τον ίδιο τον αυτόματο νιπτήρα σε μορφή σκλάβου, ή το υδραυλικό ρολόι-ελέφαντα, ή το υδραυλικό ρολόι-κάστρο, τουλάχιστον τις υπέροχες έγχρωμες μινιατούρες του Al Jazzari, που απεικονίζουν και υπομνηματίζουν αυτές τις μηχανές - παιχνίδια.

Πηγή: eleftheriaonline.gr

Ποιοί ήταν οι Έλληνες του Τιτανικού;

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 14-04-2012 12:25:36 am | Αναδημοσίευση 15-04-2013 | από nskarmoutsos

Ο Τιτανικός, σαν σήμερα στις 15 Απριλίου 1912 βυθίστηκε, έγινε μύθος, βιβλίο, ταινία, η σύγχρονη μεταφορά κάθε ασύλληπτης, αναπότρεπτης καταστροφής. Κάποιοι λένε πως η ιστορία του - μια ιστορίας ύβρεως και τιμωρίας - θυμίζει αρχαία ελληνική τραγωδία. Xρόνια μετά το μεγαλύτερο ναυάγιο του 20ου αιώνα, λίγοι γνωρίζουν ότι ανάμεσα στους 2.228 ανθρώπους που συνόδεψαν το "Πλοίο των Ονείρων" στο παρθενικό του ταξίδι ήταν και τέσσερις Ελληνες. Τέσσερις νέοι άνδρες από το μικρό χωριό Άγιος Σώστης του δήμου Είρας, στη Μεσσηνία.  

              

Ο 18χρονος βοσκός Βασίλης Καταβέλος πήγαινε στην Αμερική για να βρει τον αδερφό του, Παναγιώτη, που δούλευε ως εφημεριδοπώλης. Ο συγχωριανός του, Παναγιώτης Λυμπερόπουλος του πρότεινε να ταξιδέψουν μαζί με το "πιο πολυτελές και γρήγορο πλοίο" της εποχής, τον Τιτανικό. Ο Βασίλης πούλησε μερικά πρόβατα από το κοπάδι του για να βρει τα χρήματα για ένα εισιτήριο Γ' θέσης και αναχώρησε για τη Γαλλία, μαζί με τον Λυμπερόπουλο και δύο ακόμα κατοίκους του 'Αγιου Σώστη, τους αδερφούς Χρονόπουλους. Επιβιβάστηκε στον Τιτανικό από το λιμάνι του Χερβούργου με αριθμό εισιτηρίου 2682 της Γ' θέσης. Δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του. Λίγες βδομάδες αργότερα, η σορός του ανασύρθηκε από το πλοίο Μακέι Μπένετ. Ο αδερφός του, στην Αμερική, έμαθε τα νέα από τις εφημερίδες που πουλούσε...

             

              

Ο 26χρονος Απόστολος Χρονόπουλος (επάνω) δούλευε στην Αμερική από τα 18 του, ως διερμηνέας, σε μια βιοτεχνία. Στην ίδια δουλειά ήθελε να βάλει και τον μικρότερο αδερφό του, Δημήτρη, 21 ετών (κάτω). Οι δυό τους επρόκειτο να φύγουν με άλλο υπερωκεάνιο, όμως πείστηκαν να αλλάξουν τα εισιτήριά τους, και να ταξιδέψουν με τον Τιτανικό για να φτάσουν στον προορισμό τους πιο γρήγορα. Επιβιβάστηκαν στο κρουαζιερόπλοιο από το λιμάνι του Χερβούργου στις 10 Απριλίου 1912 - αριθμός εισιτηρίου 2680, θέση Γ'. Η τύχη τους, αγνοείται μέχρι σήμερα. Δεν είναι γνωστό αν εντοπίστηκαν οι σοροί τους και ενταφιάστηκαν στη θάλασσα, ή αν παρασύρθηκαν μαζί με τον Τιτανικό στον υγρό του τάφο και δεν βρέθηκαν ποτέ...

             

Ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, 33 ετών, ήταν παντρεμένος και ζούσε χρόνια στην Αμερική, στη Νέα Υόρκη, όπου διατηρούσε εργαστήριο μεταλλικών χειροτεχνημάτων. Τον Απρίλιο του 1912 είχε επιστρέψει στον 'Αγιο Σώστη για να βαφτίσει το γιό του, Κώστα, στην εκκλησία του Αη Γιάννη. Η γυναίκα του, Αγγελική, προσπάθησε να τον πείσει να μη γυρίσει αμέσως πίσω, να μείνει και να γιορτάσει με την οικογένειά του το Πάσχα. Δεν την άκουσε. Την Τετάρτη, 10 Απριλίου επιβιβάστηκε στον Τιτανικό από το λιμάνι του Χερβούργου με το εισιτήριο 2683 της Γ' θέσης και προορισμό το Στάμφορντ, όπου σκόπευε να εγκατασταθεί μόνιμα.

΄Οταν ο Τιτανικός άρχισε να βυθίζεται, ο Λυμπερόπουλος εγκατέλειψε εγκαίρως την καμπίνα του, φόρεσε ένα σωσίβιο κι έπεσε στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού. Κατάφερε να κολυμπήσει και να βρει μια βάρκα, στην οποία επέβαιναν άλλοι τρείς ναυαγοί. Η βάρκα παρασύρθηκε προς τα βόρεια - η τύχη των επιβατών της παρέμεινε άγνωστη για καιρό.

Δυό μήνες μετά το ναυάγιο, εντοπίστηκε σε μια απόκρημνη ακτή του Καναδά. Και οι τέσσερις ναυαγοί βρέθηκαν νεκροί. Ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του Μάουντ Ολιβετ, στον Καναδά, στις 10 Μαϊου 1912. Η γυναίκα και ο γιός του δεν τον ξαναείδαν ποτέ. Παρέλαβαν μόνο τα αντικείμενα που βρέθηκαν στις τσέπες του: τη βέρα του, μια χρυσή καρφίτσα, ένα ρολόι, μια ατζέντα και λίγα χρήματα...

Πηγή: ancestry.co.uk

Νέα θεωρία Γερμανών επιστημόνων: Ο μυκηναϊκός πολιτισμός δεν καταστράφηκε από σεισμούς

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 13-04-2018 10:03:28 am | από nskarmoutsos

Επί χρόνια υπήρχε η αντίληψη ότι μεγάλοι σεισμοί κατέστρεψαν τα μεγάλα ανάκτορα του μυκηναϊκού πολιτισμού στην Πελοπόννησο περίπου το 1200 π.Χ., όμως νέα έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν είναι πιθανό η σεισμική δραστηριότητα να συνέβαλε στην πτώση των Μυκήνων.
Από το 2012 μια ομάδα υπό τον Γερμανό αρχαιολόγο Γιόζεφ Μάραν του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης και τον γεωφυσικό Κλάους-Γκίντερ Χίντσεν διεξάγει έρευνες στην Τίρυνθα και τη Μιδέα.
 Τα αποτελέσματα της ερευνάς τους δημοσιεύθηκαν στο Bulletin of the Seismological Society of America.
«Αν και κάποια ευρήματα στις δύο πόλεις μπορούν να εξηγηθούν από τη σεισμική επιβάρυνση, άλλες μη σεισμικές αιτίες μπορούν να εξηγήσουν τις περισσότερες από τις ζημιές που παρατηρούνται. Σε κάποιες περιπτώσεις οι δομικές ζημιές είναι ξεκάθαρο ότι δεν προκλήθηκαν από σεισμούς», αναφέρουν οι επιστήμονες.
«Τα αποτελέσματα (των ερευνών μας) καταδεικνύουν ότι είναι απίθανο ένας καταστροφικός σεισμός στην Τύρινθα και τη Μιδέα να συνέβαλε στο τέλος της μυκηναϊκής περιόδου», τονίζουν στην έκθεσή τους.
Ο Γερμανός αρχαιολόγος Γιόζεφ Φίσερ ανέφερε στο βιβλίο του «Μυκηναϊκά ανάκτορα: τέχνη και πολιτισμός» του 2017 ότι μια σειρά παραγόντων φαίνεται ότι συνέβαλαν στην παρακμή του πολιτισμού αυτού.
Περίπου το 1200 π.Χ. οι καλά οχυρωμένες πόλεις καταστράφηκαν οριστικά, κάτι που αν δεν οφείλεται σε σεισμική δραστηριότητα, σίγουρα οφείλεται στον ανθρώπινο παράγοντα, σε κάποια εξωτερική εισβολή ή εσωτερική εξέγερση.
Την ίδια περίοδο, υπήρξε μεγάλη έλλειψη σε μπρούτζο, βασικό υλικό της εποχής, ενώ παράλληλα λιμός έπληξε τον πληθυσμό της περιοχή.
Οι ελλείψεις σε βασικά αγαθά ενδέχεται να βύθισαν τον μυκηναϊκό πολιτισμό σε υπαρξιακή κρίση.
Πόλεμοι κατέστησαν αδύνατο το εμπόριο με μακρινές χώρες, οι λιμοί προκάλεσαν εξεγέρσεις και κύματα μετανάστευσης.
Όλα αυτά έμοιαζαν με σεισμό, όμως όχι πραγματικό, αλλά κοινωνικό και πολιτικό.

Πηγή: real.gr

Μια ελληνική «πόλη φάντασμα» στην Ιταλία!

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 13-04-2013 09:40:15 am | από nskarmoutsos

Το Craco βρίσκεται στην περιφέρεια της Basilicata και στην επαρχία Matera της Ιταλίας και κατοικήθηκε τον 8ο αιώνα από Έλληνες αποίκους με την ονομασία Montedoro, οι οποίοι προτίμησαν την ενδοχώρα για αμυντικούς λόγους, εγκαταλείποντας την παραθαλάσσια πόλη Metaponto.
Τάφοι που βρέθηκαν στην περιοχή υποδηλώνουν την έντονη παρουσία του ελληνικού στοιχείου, ενώ το σημερινό της όνομα έλαβε η πόλη το 1060, όταν η ευρύτερη περιοχή ήταν στην κατοχή του Αρχιεπισκόπου Arnaldo, ο οποίος την ονόμαζε «Grachium», δηλαδή «μικρό ανώμαλο έδαφος».
Η πόλη είναι χτισμένη επάνω σε έναν ψηλό λόφο, γεγονός που της προσδίδει εντυπωσιακή εμφάνιση και τη διακρίνει από τα γύρω πεδινά εδάφη, ενώ οι κάτοικοι ασχολούνταν ως επί το πλείστον με τη γεωργία και κυρίως με την καλλιέργεια σιτηρών στις πεδιάδες.
Με το πέρασμα των χρόνων, οι αγροτικές καλλιέργειες δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα για τους κατοίκους, οι οποίοι ξεκίνησαν να αντιμετωπίζουν διάφορα οικονομικά προβλήματα.
Αυτό συνέβαλε -μεταξύ άλλων- στη δραματική και σταδιακή μείωση του πληθυσμού, ο οποίος έφτασε μέχρι το 1922 να αριθμεί μόλις 600 άτομα από 2.000 περίπου που ήταν αρχικά, όταν η πόλη γνώριζε μεγάλη ανάπτυξη.
Οι περισσότεροι μετανάστευσαν στη βόρεια Αμερική, ενώ διάφοροι σεισμοί και άλλες φυσικές καταστροφές αλλά και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος οδήγησαν την πόλη στην πλήρη εγκατάλειψή της.
Οι τελευταίοι κάτοικοι μετακινήθηκαν στο Craco Peschiera που βρίσκεται κοντά, ενώ σήμερα μόνο ερείπια έχουν απομείνει για να θυμίζουν την ύπαρξη της πόλης, που έχει σπουδαίο αρχαιολογικό ενδιαφέρον.

Πηγή: perierga.gr

Ellis Island, το νησί των δακρύων και του φόβου

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 11-04-2012 09:22:25 am | από nskarmoutsos

«Στο λιμάνι της Νέας Υόρκης μας έβαλαν στην καραντίνα για μια ημέρα και μετά μας πήγαν στο Ellis Island. Εκεί μας αραδιάσανε σαν τα πρόβατα για να μας εξετάσουν. Όλοι τρέμαμε μήπως δεν μας βρουν απολύτως υγιείς και μας γυρίσουν πίσω. Ο πατέρας μου αποκαλούσε το Ellis Island "νησί των δακρύων και του φόβου"», αφήγηση της Ευτέρπης Δουκάκη στο Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα...

Το νησί Ellis βρίσκεται έξω από το Μανχάταν. Έως τις αρχές του 17ου αιώνα ονομαζόταν Γκαλ και το 1603, όταν ο τοπικός κυβερνήτης το αγόρασε από τους Ινδιάνους το μετονόμασε σε Oyster Island. Λίγο καιρό αργότερα, αγοράστηκε από τον Samuel Ellis. Από το 1892, ως Ellis Island, ξεκίνησε τη λειτουργία του ως κέντρο υποδοχής μεταναστών και συνέχισε μέχρι το 1954. Από εκεί πέρασαν 12.000.000 εκατομμύρια νεοαφιχθέντες μετανάστες. Ενδεικτικά, έχει υπολογιστεί ότι περίπου το 40% όλων των σημερινών πολιτών των ΗΠΑ είχε έναν τουλάχιστον πρόγονό του στο νησί Ellis.
Όταν το νησί άνοιξε τις πύλες του, μια μεγάλη αλλαγή άρχισε να πραγματοποιείται στον τομέα της μετανάστευσης στην Αμερική. Οι αφίξεις από τη βόρεια και τη δυτική Ευρώπη (τη Γερμανία, την Ιρλανδία, την Βρετανία και τις σκανδιναβικές χώρες) αραίωσαν και όλο και περισσότεροι μετανάστες προέρχονταν από τη νοτιοανατολική Ευρώπη. Μεταξύ της νέας αυτής γενιάς ήταν πολλοί Εβραίοι, Ιταλοί, Έλληνες, Πολωνοί, Ούγγροι, Τσέχοι, Σέρβοι, Σλοβάκοι, αλλά και πολλοί μη-Ευρωπαίοι από τη Συρία, την Τουρκία και την Αρμενία. Όλοι ήλπιζαν για μια καλύτερη ζωή στη «Γη της Επαγγελίας», μακριά από τον πόλεμο, την πείνα και τις διώξεις.

Μετά από ένα μεγάλο, κουραστικό ταξίδι στη θάλασσα, κάτω από εξαιρετικά ανθυγιεινές συνθήκες, οι επιβάτες έβλεπαν για πρώτη φορά το Άγαλμα της Ελευθερίας. Για αρκετούς, η αναμονή είχε πλέον τελειώσει. Όσοι είχαν εισιτήρια της πρώτης και της δεύτερης θέσης, είχαν εξεταστεί ήδη μέσα στο καράβι και ήταν ελεύθεροι να ξεκινήσουν την ζωή τους στην Αμερική. Μοναδική προϋπόθεση για να τους επιτραπεί η είσοδος ήταν να κουβαλούν μαζί τους 25 δολάρια, ώστε να δείξουν ότι μπορούν να επιβιώσουν μέχρι να βρουν δουλειά. Οι ταξιδιώτες της τρίτης θέσης, ωστόσο, οι οποίοι ήταν και οι μοναδικοί που ουσιαστικά ονομάζονταν μετανάστες, έβαζαν τα πράγματά τους σε βάρκες και μεταφέρονταν στο νησί Ellis, με σκοπό να υποβληθούν σε νομικό και ιατρικό έλεγχο.
Οι γιατροί δούλευαν ανά ομάδες των δύο και χρησιμοποιούσαν το σύστημα των «έξι δευτερολέπτων». Τότε υπήρχε η άποψη ότι ένας έμπειρος ειδικός μπορούσε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα να διαπιστώσει μόνο με το βλέμμα την κατάσταση της υγείας του ταξιδιώτη και να διαγνώσει από αναιμία μέχρι κιρσούς. Αν όλα ήταν καλά, όπως συνέβη στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μετανάστες έπαιρναν την πολυπόθητη άδεια και έβρισκαν κατοικία, τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια, στη Νέα Υόρκη και το Νιου Τζέρσεϊ. Πάνω στο νησί, πολλοί αποκτούσαν καινούρια ονόματα, καθώς αν κάποιος υπάλληλος δεν μπορούσε να εκφέρει το όνομα κάποιου, το μετέτρεπε σε κάτι πιο απλό και σύντομο. Η πρώτη μετανάστρια που πέρασε από το νησί Ellis ήταν η Annie Moore, ένα 15χρονο κοριτσάκι από το Cork της Ιρλανδίας. Πήρε από τους υπαλλήλους ένα κομμάτι χρυσό αξίας 10 δολαρίων, το μεγαλύτερο ποσό που είχε αποκτήσει στην μέχρι τότε ζωή της.

«Είδα δάκρυα χαράς, πολλά. Είδα και δάκρυα λύπης», αφηγείται η Δούκισσα Παπαδάκη, σε παλαιότερη εκπομπή του «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα». Όταν υπήρχαν ενδείξεις ασθενείας, οι γιατροί έγραφαν με κιμωλία πάνω στο πανωφόρι ένα γράμμα και έστελναν τον εξεταζόμενο για επιπλέον έλεγχο. Το γράμμα ήταν διαφορετικό ανάλογα με το μέρος που οι γιατροί εντόπισαν την «ανωμαλία», για παράδειγμα Ν για το λαιμό, H για την καρδιά, Χ για παράνοια και πνευματικές ασθένειες και CT για το τράχωμα, μια πολύ κοινή ασθένεια του ματιού, ειδικά σε όσους προέρχονταν από την νοτιοανατολική Ευρώπη. Αν και οι πιο εξονυχιστικές εξετάσεις έβγαζαν τον εκάστοτε μετανάστη άρρωστο, τότε του απαγορευόταν η είσοδος στις ΗΠΑ και επέστρεφε στη χώρα του. Πολλοί παρέμεναν στο νησί πάνω από μία εβδομάδα μέχρι να ακούσουν την ετυμηγορία για την περίπτωσή τους. Οι έγκυες γυναίκες κρατούνταν στο νησί, ώστε να μην γεννήσουν στην Αμερική και παιδιά τους να μην πάρουν υπηκοότητα. Πάνω από 350 παιδιά γεννήθηκαν στο νησί και 3.500 πέθαναν μέχρι να αποφασιστεί αν θα φύγουν ή όχι.
Στο διάστημα 1892 έως 1924, πάνω από μισό εκατομμύριο Έλληνες βρέθηκαν στο νησί Ellis και υπολογίζεται πως σχεδόν οι μισοί επέστρεψαν κάποια στιγμή μόνιμα στην Ελλάδα. Οι Αμερικανοί δεν τους έτρεφαν ιδιαίτερη συμπάθεια. Τους φώναζαν «λιγδιάρηδες» («greaseballs») και «βρωμοέλληνες» («dirty Greek
s»). Στον Νότο, οι Έλληνες βρέθηκαν στο στόχαστρο της Κου-Κλουξ-Κλαν, ενώ οι νόμοι που ψηφίζονταν για τους μαύρους ίσχυαν και για τους ίδιους, καθώς δεν θεωρούνταν «λευκοί».

Από το 1924 μέχρι το κλείσιμό του, το 1954, το νησί Ellis έπαψε να υποδέχεται μετανάστες. Με αλλαγές στη νομοθεσία, οι μετανάστες ελέγχονταν πριν φύγουν από τη χώρα τους από το Προξενείο. Από τότε, το Ellis χρησιμοποιήθηκε ως κέντρο κράτησης για εγκληματίες και για ανεπιθύμητους μετανάστες, των οποίων η άδεια είχε λήξει. Δεν υπάρχουν αρχεία μεταξύ 1924-1954. Από το 1965, το νησί είναι μέρος του Εθνικού Μνημείου του Αγάλματος της Ελευθερίας και πλέον στις εγκαταστάσεις του νησιού λειτουργεί μουσείο. Μέσω της ψηφιοποίησης των αρχείων και της εφαρμογής, εδώ, ο καθένας πλέον μπορεί να εντοπίσει συγγενείς που πριν χρόνια μετανάστευσαν στις ΗΠΑ και πέρασαν από την «κρίση» του Ellis.

Πηγή: tvxs.gr

Το αρχαιότερο δελτίο καιρού

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 10-04-2014 12:15:53 am | από nskarmoutsos

Μια λίθινη επιγραφή ηλικίας 3.500 ετών που ανακαλύφθηκε στην Αίγυπτο αποτελεί το παλαιότερο δελτίο καιρού στον κόσμο που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα και θα μπορούσε να προσφέρει νέα στοιχεία σχετικά με τη χρονολογική σειρά των γεγονότων στην αρχαία Μέση Ανατολή.

Πρόκειται για ένα κείμενο 40 γραμμών χαραγμένο σε ένα κομμάτι ασβεστίτη, ύψους σχεδόν 2 μέτρων που ονομάζεται «Τρικυμία Στέλα» και περιγράφει τη βροχή, το σκοτάδι και τον «ουρανό σε θύελλα, χωρίς διακοπή». Ερευνητές από το Oriental Institute του Σικάγο που μετέφρασαν πρόσφατα το κείμενο, πιστεύουν ότι οι ασυνήθιστες καιρικές συνθήκες που περιγράφονται στην πλάκα ήταν αποτέλεσμα της τεράστιας έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης στη Μεσόγειο Θάλασσα.

Επειδή οι εκρήξεις του ηφαιστείου μπορεί να είχαν ευρύτερες επιπτώσεις στον καιρό, οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως η έκρηξη της Θήρας προκάλεσε σημαντικές αναταραχές στην Αίγυπτο.

Το εύρημα εντοπίστηκε στο Λούξορ, όπου βρίσκεται και ο τάφος του Αχομσέ. «Αυτό είναι σημαντικό για τους μελετητές της αρχαίας Εγγύς Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, σε γενικές γραμμές, καθώς η χρονολόγηση που χρησιμοποιούν οι αρχαιολόγοι βασίζεται στα ευρήματα στο Λούξορ, και τα νέα αυτά στοιχεία θα μπορούσαν να προσαρμόσουν τις ημερομηνίες αυτές», δήλωσε ο Μόελερ, επίκουρος καθηγητής της αιγυπτιακής αρχαιολογίας στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Οριεντάλ.

Πηγή: ellines.com

Λέξεις και ονόματα του Πάσχα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 24-04-2013 02:14:55 pm | από nskarmoutsos

Πάσχα
Η λέξη Πάσχα προέρχεται από την αραμαϊκή pascha < εβραϊκή pesah που σημαίνει “πέρασμα, διάβαση”.
>Η λέξη περιέγραφε “τη δεκάτη πληγή κατά των Αιγυπτίων, όπου, σύμφωνα με τη βιβλική παράδοση ο άγγελος προσπερνούσε τις πόρτες των Ιουδαίων, που ήταν βαμμένες με αίμα αρνιού και δε σκότωνε τα πρωτότοκα παιδιά τους, (πβ, εξοδ 12, 23)” (λεξ. Μπαμπινιώτη)
>> οι Χριστιανοί γιορτάζουν την ανάσταση του Σωτήρα και τη διάβαση από το θάνατο στη ζωή
Σταυρός
Η λέξη σταυρός αρχικά δήλωνε τον όρθιο πάσσαλο ή οτιδήποτε χρησιμοποιούσαν για να στηρίζουν κάτι. Παράγεται από το ρ, ίστημι < θ. -στα. Στα Λατινικά αποδόθηκε και με τη σημασία του in-staurare (: αποκαθιστώ κάτι στην αρχική του θέση). Στην Καινή Διαθήκη αντί για τη λέξη σταυρός χρησιμοποιείται, εναλλακτικά και η λέξη “ξύλον” (π.χ. κρεμάσαντες επί ξύλου, Πραξ. 5,30)

Αβγό ή αυγό
Η ορθή γραφή είναι το αβγό. Από την κράση τά ωά (πληθ. του αρχ. ωόν ) > ταωγά (με ανάπτ. μεσοφ. [γ] για αποφυγή της χασμωδίας) > tauγa (τροπή του φθόγγου /o/, μεταξύ δύο α, σε ημίφωνο u για αποφυγή της χασμωδίας) > μεσαιων. [t-avγa] > τ’ αβγά > αβγό. (βλ. Γ. Χατζιδάκη, Μεσαιωνικά και Νέα Ελληνικά, τόμος Β΄, σ.322, Ν.Π.Ανδριώτη, Ετυμολογικό Λεγικό της Κοινής Νεοελληνικής, Γ.Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας,).

Οβελός και οβελίας
Ο οβελός είναι η σιδερένια ράβδος, η σούβλα, στην οποία περνιούνται κομμάτια κρέατος για ψήσιμο. Με τη λέξη Οβελίας δηλώνεται το αρνί που ψήνεται στη σούβλα, παρόλο που αρχικά προσδιόριζε οτιδήποτε ψήνεται στη σούβλα. Από τη λέξη οβελός παράγεται και η λέξη οβολός που καλείστε να προσφέρετε στην εκκλησία ή και αλλού

Σούβλα
Η σούβλα προέρχεται από τα Λατινικά (subula< suere, συρράπτω, συναρμόζω). Η λέξη από τους πρώτους Χριστιανικούς αιώνας μαρτυρείται ως όργανο βασανιστηρίων και, τελικά, θα επικρατήσει εκτοπίζοντας την ελληνική λέξη “οβελ. Παράγωγα: σουβλάκι, σουβλερός, σουβλί, σουβλιστό

Χριστός

Το όνομα Χρίστος παράγεται από το χριστός (< κεχρισμένος < ο φέρων το χρίσμα < αρχ. ελλ. ρήμα: χρίω). Χρησιμοποιήθηκε ως επιθετικός προσδιορισμός της λέξης Ιησούς (Ιησούς Χριστός). Άρχικά, η λέξη “χριστός” προσδιόριζε οτιδήποτε έχει επαλειφθεί με μύρο ή αλοιφή και χρησιμοποιήθηκε για να μεταφραστεί η εβραϊκή λέξη masiha< Μεσσίας (: μτφ χριστός, ο αλειμμένος με ειδικό έλαιο, που προέβλεπε ο εβραϊκός νόμος για τους ιερείς). Έτσι, η ελληνοεβραϊκή φράση Ιησούς Χριστός δηλώνει τον κεχρισμένο από το Θεό, τον Σωτήρα (πβ. Ιωάνν. 1,41: ευρήκαμεντον Μεσσίαν, ό εστίν ερμηνευόμενον τον Χριστόν). Η λ. Ιησούς προέρχεται από την εβραϊκή Yesuah και είναι συντετμημένη μορφή του Yehosuah (μτφ: ο Γιαχβέ είναι σωτηρία). Το όνομα Χρίστος είναι η φυσική κατάληξη της λ. Χριστός (με αναβιβασμό τόνου)
Η ελληνική λέξη Χριστός (: αλειμμένος) είναι η πιο δημοφιλής λέξη στον πλανήτη, επειδή ονομάστηκε έτσι ο ιδρυτής της Χριστιανικής θρησκείας (< Cristo, Christ, Crist, Христос, Kristu…)

Μαρία η Μαγδαληνή
Το επίθετο Μαγδαληνή προσδιορίζει την καταγωγή της. Καταγόταν, δηλαδή, από το χωριό Μάγδαλα. Το mighdal, στα εβραικά, σημαίνει “πύργος”.

Θωμάς
Ένας από τους Δώδεκα μαθητές του Χριστού, που έμεινε γνωστός ως άπιστος. Στην αραμαϊκή η λέξη Teomà σημαίνει ο “δίδυμος”

Πηγή: 24grammata.com

Προηγούμενες αναρτήσεις