Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Ο Άλφρεντ Νόμπελ ως «έμπορος θανάτου» και τα βραβεία

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 07-10-2013 06:30:38 pm | από nskarmoutsos

Ένα όπλο της εταιρείας του Άλφρεντ Νόμπελ στο Παράλιο Άστρος

Άλφρεντ Νόμπελ (21 Οκτωβρίου 1833-10 Δεκεμβρίου 1896). Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και εφευρέτης, ο οποίος, αφού πτώχευσε, δοκίμασε το 1837 την τύχη του στη Ρωσία, όπου πράγματι αυτή του χαμογέλασε. Ο Ιμάνουελ Νόμπελ κατάφερε να εντυπωσιάσει τον τσάρο με μια από τις εφευρέσεις του, την υποθαλάσσια νάρκη κατά εχθρικών πλοίων.

Ο Άλφρεντ μορφώθηκε στην Αγία Πετρούπολη και συνέχισε στα βήματα του πατέρα του, ασχολούμενος με τη χημεία και τη μηχανική, παρόλο που είχε κλίση στην ποίηση. Ανάμεσα στις πολλές εφευρέσεις του, η κυριότερη ήταν το 1867 η «χειραγώγηση» της επικίνδυνα ασταθούς νιτρογλυκερίνης (από την οποία είχε σκοτωθεί ο νεότερος αδελφός του Εμίλ το 1864) σε ένα νέο ασφαλέστερο μίγμα, που ονομάστηκε από τον ίδιο «δυναμίτης» από την ελληνική λέξη «δύναμις».
Η εφεύρεση του δυναμίτη έφερε πραγματική επανάσταση στην εξορυκτική βιομηχανία, τις κατασκευές και τα πάσης φύσης έργα, με αποτέλεσμα ο Νόμπελ - ο οποίος στη συνέχεια εφηύρε ακόμα πιο εξελιγμένες εκρηκτικές ουσίες - να πλουτίσει. Πολύ γρήγορα ο δυναμίτης αξιοποιήθηκε όχι μόνο για ειρηνικούς σκοπούς, αλλά και για πολεμικούς. Ο ίδιος, αν και, μεταξύ άλλων, ήταν ιδιοκτήτης της εταιρείας όπλων Bofors, είναι αβέβαιο κατά πόσο ενέκρινε τη στρατιωτική χρήση του δυναμίτη.
Η δημιουργία των βραβείων Νόμπελ, όμως, ήταν μια τραγική ειρωνεία της τύχης. Όταν το 1888 πέθανε ο αδελφός του Λούντβιχ, δημοσιεύθηκε σε γαλλική εφημερίδα η νεκρολογία του ίδιου του Άλφρεντ εξαιτίας κάποιου δημοσιογραφικού λάθους. Ο Άλφρεντ είχε έτσι το «προνόμιο» να δει, όντας ακόμα ζωντανός, τι πίστευε ο κόσμος και ποια θα ήταν η μεταθανάτια γνώμη γι' αυτόν.
Στη «νεκρολογία» του ο Άλφρεντ Νόμπελ χαρακτηριζόταν ως ο άνθρωπος που έβγαλε εκατομμύρια από τον θάνατο άλλων ανθρώπων, ως ένας «έμπορος του θανάτου» και ως «αυτός που πλούτισε εφευρίσκοντας τρόπους να σκοτώνονται περισσότεροι άνθρωποι πιο γρήγορα από ποτέ».
Συγκλονισμένος από αυτά που διάβασε, ο Νόμπελ αποφάσισε να κάνει κάτι για την υστεροφημία του και, κάπως έτσι, ένα χρόνο πριν πεθάνει το 1896, συνέταξε τη διαθήκη του και κληροδότησε το μεγαλύτερο μέρος (94%) της τεράστιας περιουσίας του για τη θεσμοθέτηση των πέντε βραβείων. Το ποσό που έδωσε για τη χρηματοδότηση αυτών των ετήσιων βραβείων, έφθανε τα 31,2 εκατ. σουηδικές κορώνες (περίπου 1,69 εκατ. βρετανικές λίρες εκείνης της εποχής), ενώ σήμερα πια το κεφάλαιο αυτό έχει διαμορφωθεί γύρω στα 337 εκατ. ευρώ.

Πηγή: tvxs.gr

Η αρχαιότερη υδρόγειος του Νέου Κόσμου

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 24-08-2013 12:18:59 am | από nskarmoutsos

Η αρχαιότερη υδρόγειος με τον Νέο Κόσμο είναι σκαλισμένη σε αυγό στρουθοκαμήλου (Φωτογραφία The Portolan, copyright Washington Map Society )

Η αρχαιότερη υδρόγειος που αναπαριστά τον Νέο Κόσμο είναι σκαλισμένη επάνω σε αβγό στρουθοκαμήλου και ανάγεται γύρω στο 1500, μόλις μερικά χρόνια μετά την ανακάλυψη της Αμερικής από τον Χριστόφορο Κολόμβο.  Αναπαριστά το βόρειο τμήμα της τότε νεοανακλυφθείσας ηπείρου σαν μια συστάδα από νησιά, απεικονίζει πλοία και θαλάσσια τέρατα και χαρτογραφεί μια περιοχή με… δράκους!

Κρυμμένος θησαυρός

Η ύπαρξη της εύθραυστης υδρογείου ήταν ως πρόσφατα άγνωστη, καθώς ήταν «κρυμμένη» σε ιδιωτική συλλογή. Το 2012 όμως βγήκε στο φως όταν πουλήθηκε σε πλειστηριασμό στο Λονδίνο. Ο νέος ιδιοκτήτης της δέχθηκε να την παραχωρήσει προς εξέταση στον Στεφάν Μισλίν, ανεξάρτητο ερευνητή από το Βέλγιο ο οποίος ειδικεύεται στη μελέτη παλαιών υδρογείων σφαιρών. Η αξία της αποκαλύπτεται τώρα με τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων των αναλύσεών του στην επιθεώρηση «The Portolan» της Χαρτογραφικής Εταιρείας της Ουάσινγκτον.

Η υδρόγειος έχει μέγεθος περίπου όσο ένα γκρέιπφρουτ και είναι φτιαγμένη από το κάτω μισό δυο αβγών στρουθοκαμήλου. Μέχρι τώρα εθεωρείτο ότι η αρχαιότερη υδρόγειος που απεικονίζει τον Νέο Κόσμο ήταν η αποκαλούμενη «Lenox Globe», η οποία είναι επίσης η δεύτερη ή τρίτη αρχαιότερη υδρόγειος που έχει ανακαλυφθεί ως σήμερα και ανήκει στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης. Η ανάλυση ωστόσο του δρος Μισλίν έδειξε ότι η υδρόγειος από αβγό στρουθοκαμήλου είναι ακόμη πιο παλιά και ενδεχομένως χρησιμοποιήθηκε ως «καλούπι» για την κατασκευή της χάλκινης «Lenox Globe».

Ο ερευνητής την τοποθετεί χρονικά γύρω στο 1504 (το πρώτο ταξίδι του Κολόμβου στις «Ανατολικές Ινδίες», όπως νόμιζε, έγινε το 1492 ενώ το δεύτερο, στο οποίο έφθασε στην Αϊτή, το 1500). Θεωρεί ότι φιλοτεχνήθηκε στη Φλωρεντία, από κάποιον χαράκτη ο οποίος  μαθήτευε στο εργαστήριο του Λεονάρντο ντα Βίντσι ή είχε επηρεαστεί άμεσα από αυτόν.

Αγνωστα νησιά, ναυάγια και δράκοι

Η νεοανακαλυφθείσα υδρόγειος αναπαριστά τις νέες γνώσεις που αποκτήθηκαν για τον κόσμο εκείνη την εποχή βασισμένη στις αναφορές των πρώτων εξερευνητών – για τον λόγο αυτό τα στοιχεία της είναι εξαιρετικά ελλιπή ή και… ανυπόστατα. Η Βόρειος Αμερική αναπαρίσταται ως μια συστάδα διασκορπισμένων νησιών χωρίς όνομα, το νότιο τμήμα της ηπείρου απεικονίζεται όμως με σαφήνεια. Για πολλές περιοχές του κόσμου, όπως π.χ. η Βραζιλία, η Ιαπωνία ή η Αραβική Χερσόνησος, προσφέρει την αρχαιότερη απεικόνιση που διαθέτουμε σε υδρόγειο σφαίρα.

Τα τοπωνύμια είναι «αραιά» – συνολικά 71. Από αυτά μόνο επτά βρίσκονται στο δυτικό ημισφαίριο, τρία εξ αυτών στη Νότιο Αμερική: Mundus Novus (Νέος Κόσμος), Terra de Brazil και Terra Sanctae Crucis, (Γη του Αγίου Σταυρού). Είναι καλλιτεχνικά φιλοτεχνημένη με πλοία διαφόρων ειδών και μεγεθών, σχηματισμούς κυμάτων, θαλάσσια τέρατα και έναν ναυτικό που έχει ναυαγήσει. Περιλαμβάνει επίσης μια φράση: HIC SUNT DRACONES – εδώ βρίσκονται οι δράκοι.

Η πρώτη ασφαλτόστρωση στην Ελλάδα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 13-02-2012 12:04:28 am | από nskarmoutsos

H λέξη παράγεται από το αρχ. ελληνικό ρήμα σφάλλομαι (: καταρρέω, πέφτω). Στην αρχαιότητα, χρησιμοποιούσαν την άσφαλτο για την ενίσχυση των τειχών, για να τα προφυλάσσουν από την κατάρρευση (άσφαλτα τείχη). Βέβαια με τον όρο άσφαλτο δήλωναν το φυσικό μείγμα που αποτελείται από ασβεστολιθικά ή πυριτικά υλικά. Στην αρχαιότητα το αντλούσαν από την κοιλάδα του Ιορδάνου (άσφαλτος της Ιουδαίας) και από τις όχθες της Νεκρής Θάλασσας (ασφαλτίτις λίμνη). Οι Βαβυλώνιοι και οι Ασσύριοι την χρησιμοποιούσαν για να κατασκευάζουν στεγανά οδοστρώματα. Οι Αιγύπτιοι για να ταριχεύουν τις μούμιες. Οι πρόγονοι μας, για να ενισχύσουν τα τείχη ή για να στεγανώσουν τα πλοία (την αντλούσαν από το Μάραθο, τους Παξούς και τους Αντίπαξους).
Σήμερα, βέβαια, η άσφαλτος παράγεται από απόσταξη του πετρελαίου και η εφαρμογή της, όπως τη γνωρίζουμε εμείς, θα εμφανιστεί μόλις το 1838, που θα κατασκευαστεί το πρώτο πισσάσφαλτο πεζοδρόμιο, στο Παρίσι. Δηλαδή, τα πρώτα δεκαπέντε χρόνια, περίπου, η λ. άσφαλτος προσδιόριζε το πεζοδρόμιο και όχι το δρόμο. Η πρώτη ασφαλτόστρωτος οδός (η Μπερζέρ) θα κατασκευαστεί, και πάλι, στο Παρίσι (1854). Από τότε η εξέλιξη θα είναι ραγδαία σε όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις.
Στην Αθήνα, ο πρώτος ασφαλτόστρωτος δρόμος (η οδός Αιόλου) θα εμφανιστεί το 1905. Ο Δ.Λαμπίκης (“Τα 100 χρόνια του Δήμου Αθηναίων”) αναφέρει ότι οι πρώτοι που αντέδρασαν ήταν οι αμαξάδες : “οι ρόδες των οχημάτων τους γλιστρούσαν επικίνδυνα στο νέο οδόστρωμα”. Σαν να μην έφτανε αυτό τα τότε σαΐνια της τότε δημοσιογραφίας ανησυχούσαν: “εξαιτίας του θέρους η άσφαλτος θα ήτο σώμα ενθερμάγωγον και θα μετάβαλλε το κλίμα των Αθηνών εις τροπικόν.” Στο ίδιο βιβλίο, ο Δ. Λαμπίκης αναφέρει ότι υπήρχε σωρεία οικονομικών ατασθαλιών για την ολοκλήρωση του έργου. Οι καχύποπτοι δημοσιογράφοι αναζητούσαν παντού σκάνδαλα. Κάποιος, μάλιστα, έχωσε το μπαστούνι του (!) στον ασφαλτόστρωτο δρόμο και ανακάλυψε ότι το πάχος της ασφάλτου ήταν μόλις τέσσερα εκατοστά, αντί των οχτώ που καθόριζε η σύμβαση του έργου (και εσείς που ανησυχούσατε για το επίπεδο ορισμένων δημοσιογράφων της εποχής μας).

άσφαλτος < σφάλλομαι (: καταρρέω)> ομόρριζα: ασφαλής, ασφάλεια, άσφαλτος(: αλάθητος, η φρ.”κανένας δεν είναι άσφαλτος”, είναι σωστή)

Η ελληνική γλώσσα στην εσπερία: Αγγλ.: asphalt, γαλλ.: asphalte, γερμ.:asphalt, ιταλ.: asfalto

Πηγή: 24grammata.gr

Η απελευθέρωση της Αθήνας το 1944 (σπάνιο ντοκουμέντο)

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 12-10-2013 06:22:59 pm | από nskarmoutsos

Πρόκειται για το απόσπασμα που έχει διασωθεί από την "χαμένη" ταινία επικαίρων του Φιλοποίμενος Φίνου για το τέλος της ναζιστικής Κατοχής στην Αθήνα του 1944 αλλά που όμως δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα.
Η ταινία καταγράφει τις πρώτες μέρες της απελευθέρωσης της Ελλάδας από τους Γερμανούς.

Η Μαύρη Θάλασσα των ναυαγίων

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 27-10-2016 09:15:32 am | από nskarmoutsos

Ενα νεκροταφείο αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών, όπως και βυζαντινών και οθωμανικών σκαφών ανακάλυψαν οι επιστήμονες στον βυθό της Μαύρης Θάλασσας, κατά τη διάρκεια ερευνητικού προγράμματος για την άνοδο της στάθμης της μετά την τελευταία εποχή των παγετώνων, 20.000 χρόνια πριν.

Περισσότερα από 40 βυθισμένα σκάφη κείτονται πλάι πλάι στον πυθμένα όπου βούλιαξαν ενώ ταξίδευαν κατά την αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα και την οθωμανική περίοδο.

Μερικά από αυτά ίσως και να είναι τα πρώτα στο είδος τους που έχουν βρεθεί και μέχρι τώρα να τα γνωρίζαμε μόνο από γραπτές πηγές, λένε οι εκπρόσωποι της Ναυτικής Αρχαιολογίας του Εύξεινου Πόντου, φορέα που διενεργεί το πρόγραμμα.

Αλλη εντυπωσιακή πλευρά του ευρήματος είναι πως μια τόσο μεγάλη και ποικίλη ομάδα ναυαγίων από διαφορετικές περιόδους θα προσφέρει στους αρχαιολόγους μια εντελώς νέα κατανόηση του εμπορίου και των ναυτικών συνδέσμων, ανάμεσα στις πόλεις της ακτής της Μαύρης Θάλασσας.

Εντοπισμός

Καθώς βρίσκονται σε πολύ μεγάλο βάθος, μέχρι σήμερα δεν είχαν και πολλές ελπίδες να εντοπιστούν. Αλλά, οι ερευνητές που δεν έψαχναν ναυάγια, τα βρήκαν. Αποστολή τους ήταν να ερευνήσουν τη βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας για δεδομένα σχετικά με την άνοδο της στάθμης μετά την εποχή των παγετώνων.

Σκοπό είχαν μέσα από γεωφυσικές μετρήσεις να μελετήσουν την προϊστορία της περιοχής. Θεωρούν λοιπόν την ανεύρεσή τους «δώρο» το οποίο θα τους επιτρέψει να λάβουν ακόμα περισσότερες πληροφορίες.

Ο Jon Adams, καθηγητής του Πανεπιστημίου Southampton, σχολιάζει στη βρετανική εφημερίδα Daily Mail: «Τα ναυάγια ήταν κάτι σαν μπόνους, αλλά είναι μια συναρπαστική ανακάλυψη, που έγινε κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων γεωφυσικών ερευνών μας. Είναι εκπληκτικά συντηρημένα, εξαιτίας της απουσίας οξυγόνου σε βάθος κάτω από τα 150 μέτρα. Χρησιμοποιώντας την πιο σύγχρονη καταγραφή και τεχνική 3D για υποβρύχιες κατασκευές, μπορέσαμε να απαθανατίσουμε μερικές εκπληκτικές εικόνες χωρίς να ενοχλήσουμε τον βυθό. Τώρα είμαστε μεταξύ των μεγαλύτερων υπερμάχων αυτής της μεθοδολογίας και σίγουρα κανείς δεν έχει επιτύχει μοντέλα τέτοιας πληρότητας σε ναυάγια σ' αυτά τα βάθη».

Για την επίτευξη αυτού του στόχου, οι ενάλιοι αρχαιολόγοι ερευνούν την κοίτη της θάλασσας χρησιμοποιώντας τελευταίας τεχνολογίας τηλεκατευθυνόμενα οχήματα που μπορούν να ανιχνεύσουν επιφάνειες ξηράς κάτω απ' αυτό που τώρα είναι η Μαύρη Θάλασσα, αλλά στην προϊστορία ήταν ξηρά. Οι προσπάθειες γίνονται ώστε να απαντηθεί το καυτό ερώτημα πότε ανέβηκε η στάθμη, πόσο γρήγορα έγινε αυτό και τι συνέπειες είχε για τους ανθρώπους που ζούσαν σε παραθαλάσσια μέρη.

Εχουν επίσης ληφθεί δείγματα του πυρήνα και έχουν ερευνήσει με λέιζερ και «κινηματογραφήσει» τον βυθό, τόσο σε βίντεο όσο και σε υψηλής ανάλυσης 3D. Ενα από τα τηλεκατευθυνόμενα οχήματα έχει μάλιστα καταρρίψει ρεκόρ βάθους 1.800 μέτρων και ταχύτητας πάνω από έξι κόμβους, ενώ κατάφερε να επιθεωρήσει πάνω από 1.250 χλμ. καταγράφοντας τα πάντα στο πέρασμά του, χρησιμοποιώντας ένα οπλοστάσιο γεωφυσικών οργάνων, κάμερες υψηλής ευκρίνειας και έναν σαρωτή λέιζερ. Τώρα θα συνενωθούν οι ψηφιακές λήψεις και με αυτό τον τρόπο θα μελετηθεί το υλικό.

Ιστορία

Η Μαύρη Θάλασσα, με τις πολλές αρχαίες πόλεις-κράτη στις ακτές της, ανάμεσα στις οποίες και αρχαίες ελληνικές αποικίες ή ελληνιστικά βασίλεια, χρησιμοποιούνταν κατά την αρχαιότητα για τις ανάγκες του εμπορίου και των λοιπών ανταλλαγών. Η δραστηριότητα συνεχίστηκε κατά τη βυζαντινή εποχή. Το 1453 όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη η Μαύρη Θάλασσα έκλεισε σχεδόν για το εξωτερικό εμπόριο. Αυτό ανατράπηκε τέσσερις αιώνες μετά, με τη Συνθήκη των Παρισίων του 1856, οπότε και επετράπη ξανά το εμπόριο όλων των εθνών στην περιοχή.

Πηγή: ethnos.gr

Ιστορικός απόπλους του θρυλικού θωρηκτού Αβέρωφ για τη Θεσσαλονίκη

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 07-10-2017 09:00:59 am | από nskarmoutsos

Μετά από πολλές δεκαετίες το ιστρικότερο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού, το θρυλικό θωρηκτό Αβέρωβ πλέει μακριά από τη μόνιμη θέση ελλιμενισμού του στην μαρίνα Φλοίσβου στο Τροκαντερό.

Προορισμός του η Θεσσαλονίκη όπου θα παραμείνει για έναν μήνα.

Σκοπός του ταξιδιού του «Θωρηκτού της νίκης» να βρεθεί κοντά στους κατοίκους της Βόρειας Ελλάδας, οι οποίοι θα έχουν την ευκαιρία να το επισκεφθούν και να γνωρίσουν από κοντά το ένδοξο πλοίο το οποίο συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με τη διαμόρφωση της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Το πλοίο μουσείο «μεταφέρει» την ιστορία δυο Παγκοσμίων Πολέμων αλλά και τον ιδιαίτερο και καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε κατά την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 10-11-2012 09:28:15 am | από nskarmoutsos

Στο νοτιότερο άκρο της Αττικής, σε ένα γεωλογικό έξαρμα που βρέχεται στις τρεις πλευρές του από τη θάλασσα, ορθώνεται ο αρχαίος ναός που έκτισαν οι Αθηναίοι για να τιμήσουν και να λατρεύσουν τον Ποσειδώνα, τον πανίσχυρο θεό κυρίαρχο της θάλασσας.
Κατά την παράδοση, η έριδα της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την πνευματική ηγεμονία της αττικής γης, είχε λήξει με την ήττα του τελευταίου, όταν ο βασιλιάς των Αθηνών επέλεξε την ιερή ελιά από τα θαλάσσια άλογα του Ποσειδώνα. Ωστόσο η Αθήνα ήταν άμεσα εξαρτημένη πάντα από τη θάλασσα. Στην κορυφή λοιπόν του ακρωτηρίου του Σουνίου βρήκε η λατρεία του Ποσειδώνα την κατάλληλη θέση για να εδραιωθεί.
Η οχυρωμένη κορυφή του ακρωτηρίου, θεωρούνταν πάντα από τους Αθηναίους, ως ένα σημείο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας, καθώς έλεγχε την είσοδο του Σαρωνικού κόλπου. Ήδη από αρκετά νωρίς ο χώρος οχυρώθηκε με ισχυρό τείχος και επανδρώθηκε με αξιόμαχη φρουρά, της οποίας η συντήρηση υπήρξε ένα από τα πάγια μελήματα των Αθηναίων. Επιπλέον το φυσικό λιμάνι που διαμορφώνεται κάτω από το Σούνιο, χρησιμοποιήθηκε ως προχωρημένος ναύσταθμος και διέθετε τους δικούς του νεόσοικους.

Την ιερότητα του χώρου ήδη από τα αρχαϊκά χρόνια, μαρτυρούν οι ομώνυμοι κούροι του Σουνίου που εκτίθενται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Βρέθηκαν θαμμένοι κοντά στην κορυφή του λόφου και δηλώνουν ότι ήδη από το 600 π.Χ., το ιερό του Σουνίου δεχόταν σημαντικές αναθέσεις. Ένας πρώτος πώρινος ναός αφιερωμένος στο θεό της θάλασσας είχε ήδη αρχίσει να χτίζεται πριν το 480 π.Χ. Τον καιρό της περσικής επιδρομής η κατασκευή του είχε ήδη προχωρήσει αρκετά. Η καταστροφή του ιερού από τους Πέρσες μετέτρεψε το οικοδόμημα αυτό σε σωρούς ερειπίων.
Οι Αθηναίοι δραστηριοποιήθηκαν ξανά για την ανέγερση ενός νέου ναού επί των χρόνων του Περικλή. Η κατασκευή του νέου ναού χρονολογείται μεταξύ των ετών 444-440, όταν η πόλη βρισκόταν κυριολεκτικά στο απόγειο της ακμής της. Η κορυφή του λόφου ισοπεδώθηκε για αυτόν τον σκοπό και τα απομεινάρια του παλαιού ναού απομακρύνθηκαν και ενσωματώθηκαν στον αμυντικό περίβολο.
Ο νέος ναός θα ήταν περίπτερος με δύο κίονες μεταξύ παραστάδων σε πρόδομο και οπισθόδομο, και κατασκευασμένος εξ ολοκλήρου από λευκό μάρμαρο. Μία ζωφόρος με ανάγλυφη κενταυρομαχία διέτρεχε τον πρόναο, ενώ άλλα, πολύ αποσπασματικά σήμερα σωζόμενα γλυπτά, διακοσμούσαν τα αετώματα και τις κορυφές της στέγης. Η κατασκευαστική του ομοιότητα με το ναό του Ηφαίστου στην Αγορά των Αθηνών προδίδει ότι ο αρχιτέκτονας ήταν μάλλον ο ίδιος.

Το μνημείο παρέμεινε όρθιο και ορατό για περισσότερες από δύο χιλιετίες. Από τον 18ο αιώνα όμως αρχίζει η εκτεταμένη λεηλασία του. Σήμερα τμήματα των κιόνων του έχουν αναγνωριστεί στο Chatsworth της Αγγλίας, στη Βενετία και στο Potsdam της Γερμανίας. Τα όρθια απομεινάρια του σεπτού οίκου αποτέλεσαν για αιώνες το κατεξοχήν σημείο αναφοράς των θαλασσινών όταν πλησίαζαν στην είσοδο του Σαρωνικού.
Το μνημείο του θεού της θάλασσας, που κατάλευκο υψώνεται σήμερα στην κορυφή του Σουνίου, είναι ακόμα γνωστό στους ναυτικούς ως «Καβοκολώνες», ενώ ενέπνευσε περιηγητές, λογοτέχνες του ρομαντισμού και ποιητές. Η απίστευτη θέα προς το αρχιπέλαγος και τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα το καθιστούν αναμφίβολα ένα μοναδικό μνημείο.

Πηγή: tampouloukia.gr

Από που βγήκε η φράση «Το ….. σέρνει καράβι»

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 12-02-2014 01:52:28 pm | από nskarmoutsos

Δίολκος

Στην αρχαία Ελλάδα, πριν τη διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου, οι ναυτικοί προκειμένου να αποφύγουν τον γύρο της Πελοποννήσου, κατέφευγαν στη μέθοδο της διόλκησης. Δηλαδή της ρυμούλκησης των πλοίων στο στενό τμήμα γης του ισθμού, με τη βοήθεια κορμών δέντρων.
Η διαδικασία αυτή ήταν κουραστική και χρονοβόρα. Οι ναυτικοί όμως την προτιμούσαν, καθώς ο περίπλους της Πελοποννήσου απαιτούσε περισσότερο χρόνο.
Υπήρχε όμως και άλλος λόγος. Η Κόρινθος ήταν διάσημη, πέρα από τα εργαστήρια αγγείων και κρανών, και για τα «ιερά της Αφροδίτης». Επρόκειτο για οίκους ανοχής, που εξυπηρετούσαν κάθε είδους ερωτική επαφή.
Οι οίκοι αυτοί ήταν τόσο διάσημοι σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο (χάρη στις ιστορίες των ναυτικών βέβαια), όσο και το Άμστερνταμ σήμερα, με τις «βιτρίνες του έρωτα».
Έτσι λοιπόν, όταν έσερναν τα καράβια στην στεριά, παράλληλα είχαν και το χρόνο να βρεθούν με τις ιερόδουλες. Το εντυπωσιακό είναι, ότι η φράση άντεξε πολλές χιλιάδες χρόνια, παρά το γεγονός ότι στην Κόρινθο, εδώ και πολλούς αιώνες, ούτε καράβια σέρνουν, ούτε υπάρχουν ιερά του έρωτα.

Πηγή

Ιράκ: «Χαμένη» πόλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρέθηκε έπειτα από 2.000 χρόνια

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 26-09-2017 10:18:32 am | από nskarmoutsos

Μία πόλη, η οποία ήταν «χαμένη» για περισσότερα από 2.000 χρόνια, εντόπισαν αρχαιολόγοι στο Ιράκ με τη βοήθεια φωτογραφιών από drone και αποχαρακτηρισμένων δορυφορικών εικόνων της CIA.

Η Qalatga Darband, η οποία πιστεύεται ότι ιδρύθηκε το 331 π.Χ. από τον Μέγα Αλέξανδρο, ανακαλύφθηκε από μία ομάδα Ιρακινών και Βρετανών  αρχαιολόγων, με επικεφαλής ειδικούς από το Βρετανικό Μουσείο.

Ο John MacGinnis, ο οποίος είναι ο επικεφαλής της ομάδας στο πεδίο, δήλωσε στους Times: «Είναι ακόμη νωρίς, αλλά πιστεύουμε πως ήταν μια πόλη γεμάτη κόσμο, στον δρόμο από το Ιράκ προς το Ιράν». Οι αρχαιολόγοι είχαν προσέξει, αρχικά, τη συγκεκριμένη περιοχή, όταν απόρρητες δορυφορικές εικόνες της CIA από τη δεκαετία του 1960 αποχαρακτηρίστηκαν και δόθηκαν στη δημοσιότητα, το 1996. Σε αυτές, διακρινόταν το περίγραμμα ερειπίων.

Ωστόσο, δεν είχαν καταφέρει να ερευνήσουν την περιοχή για χρόνια, λόγω της πολιτικής αστάθειας. Πρόσφατα, ο δρ. MacGinnis και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν drones για να εντοπίσουν τα περιγράμματα κτηρίων, που βρίσκονταν για αιώνες θαμμένα κάτω από το έδαφος, ενώ συνέχισαν και την έρευνα στην περιοχή.

Στην ίδια περιοχή έχουν βρεθεί ελληνικά νομίσματα και αγάλματα. Μεταξύ άλλων, εντοπίστηκαν ένα άγαλμα καθιστής θηλυκής φιγούρας, η οποία πιθανολογείται ότι είναι η Περσεφόνη, η ελληνική θεά της βλάστησης και σύζυγος του Άδη, θεού του κάτω κόσμου, και ένα γυμνό άγαλμα, το οποίο οι ειδικοί πιστεύουν πως απεικονίζει τον  Άδωνι, θεϊκό σύμβολο της γονιμότητας.

Πηγή: naftemporiki.gr

Πενήντα δύο φωτογραφίες γυναικών που άλλαξαν την ιστορία για πάντα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 23-09-2014 09:54:38 am | από nskarmoutsos

Μουσουλμάνα καλύπτει το κίτρινο αστέρι της Εβραίας γειτόνισσάς της με τον φερετζέ της για να την προστατέψει από σύλληψη. Σαράγεβο, πρώην Γιουγκοσλαβία (1941).

Αυτές οι γυναίκες άλλαξαν την ιστορία για πάντα με τη δυναμική τους, την τόλμη τους την ανθρωπιά τους, ανεξάρτητα από τις προσδοκίες που είχε η κοινωνία για τις ίδιες. Αποτελούν μόνο μερικά από τα πολλά παραδείγματα που μας δείχνουν πως οι γυναίκες μπορούν να είναι πολλά περισσότερα από τα κυρίαρχα στερεότυπα…συνέχεια

Προηγούμενες αναρτήσεις