Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Αθήνα: 100 ταράτσες, 100 ανεπανάληπτες φωτογραφίες

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 13-04-2014 08:37:05 am | από nskarmoutsos

Αν θέλετε να δείτε την Αθήνα όπως ποτέ άλλοτε, δεν έχετε παρά να πληκτρολογήσετε  http://100taratses.com/, συναντώντας μια άλλη…πόλη.
Το εγχείρημα έφερε εις πέρας με ένα αποτέλεσμα μαγευτικό ο συγγραφέας και μπλόγκερ, Θοδωρής Γεωργακόπουλος, σκαρφαλώνοντας από τον περασμένο Ιανουάριο στα πιο απίθανα σημεία της ελληνικής πρωτεύουσας.

Επίκεντρο του φωτογραφικού φακού του η Ακρόπολη, την οποία και απαθανάτισε σε κάθε συνθήκη, ώρα και από κάθε γωνία. Όσο για την ανταπόκριση που γνώρισε στην προσπάθειά του, αρκεί να υπογραμμιστεί ότι «σε 44 από αυτές (ταράτσες) με κάλεσαν μόνοι τους ιδιοκτήτες, ενοικιαστές ή υπάλληλοι, οι οποίοι είδαν το project στο ίντερνετ ή διάβασαν κάπου γι” αυτό και μου έστειλαν email ή μηνύματα στα social media. Τους ευχαριστώ όλους, ήταν ευγενέστατοι και θαυμάσιοι.

Φασισμός τότε και τώρα

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 10-04-2014 07:42:42 pm | από nskarmoutsos

Τους δεσμούς αίματος του Φασισμού με το Κεφάλαιο, διαχρονικά, από την Ιταλία του Μουσολίνι, τη Γερμανία του Χίτλερ και την κατοχική Ελλάδα μέχρι την Ελλάδα των Συνταγματαρχών και της Χρυσής Αυγής καταγράφει το ντοκιμαντέρ ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε., το τελευταίο μέρος, μετά το Debtocracy και Catastroika, της τριλογίας του Αρη Χατζηστεφάνου, «με παραγωγό εσένα», δηλαδή το κοινό, όπως μας πληροφορεί από τα πρώτα του λεπτά.

Το φιλμ, που βγαίνει σήμερα σε 110 ευρωπαϊκές και κυπριακές αίθουσες αλλά και στο Διαδίκτυο, πιάνει το νήμα από τις απαρχές του φασισμού, ταξιδεύοντάς μας στο Μιλάνο και στο κτήριο όπου γεννιέται ο φασισμός από Ιταλούς βιομηχάνους, αλλά και στην Ουάσιγκτον, στα γραφεία όπου η υπηρεσία-πρόγονος της CIA, προκειμένου να ερμηνεύσει το νέο μόρφωμα που παρασύρει την Ευρώπη, προσκάλεσε τον ίδιο τον Μαρκούζε. Και διατρέχει τις δεκαετίες, με την αρωγή οπτικοακουστικών ντοκουμέντων και τη συμβολή Ελλήνων και ξένων ιστορικών, φτάνοντας στα ελληνικά στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών του Χρυσοχοΐδη, στα τηλεοπτικά παραληρήματα του Αδώνιδος και στους ισχυρισμούς του Βορίδη -σε τηλεπαράθυρο του Χατζηνικολάου-, ότι ουδέποτε συνάντησε στην ΕΠΕΝ τον Μιχαλολιάκο.

Οι αντιστοιχίες που ασταμάτητα δημιουργούνται αποδεικνύουν τους κύκλους που κάνει η ιστορία: ο εκφασισμός του ελληνικού πολιτικού σκηνικού και η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής ήταν απόρροια της κρίσης -όπως συνέβη την εποχή της ανόδου του Χίτλερ. Και είχε τότε και τώρα υποστηρικτή -άμεσα ή έμμεσα-, πέρα από τους κεφαλαιούχους, όπως καταγγέλλει ο Χατζηστεφάνου, τα ΜΜΕ (κατονομάζοντας Mega, ΣΚΑΪ, Star και Antenna και αναπαράγοντας αποσπάσματα εκπομπών τους, με τους δημοσιογράφους Θέμο Αναστασιάδη και Σταύρο Θεοδωράκη). Ηδη για να στηθεί ο μύθος του success story του ναζισμού έπρεπε να συνεργαστούν, προσθέτει ο δημοσιογράφος- ερευνητής, μεγάλοι Ελληνες εκδότες, όπως ο Λαμπράκης κι ο Ελευθερουδάκης.

Και μπορεί να αναζητά τις ρίζες του φασισμού στις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά για την Ελλάδα της Χρυσής Αυγής θέλει να μιλήσει, επειδή, όπως τονίζει, «φασισμός δεν είναι μόνο η συμμορία της Χρυσής Αυγής αλλά και οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες και οι εκδότες που την εξέθρεψαν. Επειδή η οικονομική κρίση που ευνοεί την ανάπτυξη του φασισμού και του ναζισμού είναι μπροστά μας και όχι πίσω μας. Επειδή ολόκληρη η Ευρώπη βυθίζεται στο σκοτάδι της άκρας δεξιάς».

Περνούσαν οι τελευταίες διμοιρίες των ΜΑΤ έξω από το Ιντεάλ, την ώρα που ξεκινούσε χθες η πρώτη δημοσιογραφική προβολή του ντοκιμαντέρ. Το συλλαλητήριο είχε μόλις τελειώσει. «Δεν θέλω να ξαναπώ τίποτα για το φασισμό. Αλλωστε, αυτές είναι μέρες χαράς. Βγαίνουμε στις αγορές», ήταν ο σαρκαστικός χαιρετισμός του δημοσιογράφου πριν από την προβολή της ταινίας του που ξεκινάει επιθετικά με την προκλητική ασυλία των Γερμανών βιομηχάνων συνεργών του Γ' Ράιχ (IG Farben, Krup κ.ά.). Η οικογένεια Ρενό ομνύει στο όνομα του Χίτλερ και ο Ανιέλι της Fiat ζητωκραυγάζει υπέρ του Μουσολίνι. Αλλά και στην Ελλάδα εμφανίζονται τρανταχτά ονόματα βιομηχάνων να συναλλάσσονται με μη δημοκρατικά καθεστώτα.

Μια ακόμη ενδιαφέρουσα αντιστοιχία: Και την εποχή ανόδου του χιτλερισμού η Αριστερά παρουσιάζεται ως τρομοκρατική οργάνωση. Και τότε ψαλιδίζονται μισθοί, συντάξεις και επιδόματα, αλλά το οικονομικό κατεστημένο δεν ικανοποιείται. Και βεβαίως, ανέκαθεν η συγκέντρωση κεφαλαίου βαπτιζόταν ανάπτυξη.

Καταρρίπτονται όλα τα φιλολαϊκά επιχειρήματα της Χρυσής Αυγής: Μέσα στη Βουλή φαίνεται να ψηφίζει το ξεπούλημα των νησιών μας, ενώ υποστηρίζει και το κλείσιμο της ΕΡΤ και την εταιρεία Eldorando Gold και κυρίως τους Ελληνες εφοπλιστές. Είναι εντυπωσιακό πώς συμπίπτουν οι απόψεις που διατυπώνει στο Αλ Τζαζίρα γνωστός καναλάρχης, εκδότης και εφοπλιστής, με αυτές που εκφέρει ο θυμωμένος κ. Λαγός της Χρυσής Αυγής -και για τους δύο, για τα σημερινά δεινά ευθύνονται ο συνδικαλισμός και ο κομμουνισμός.

Μεταξύ όσων συστρατεύονται, «για να δείξουμε ότι ο φασισμός είναι εργαλείο του καπιταλισμού και όχι κάτι που ενυπάρχει μέσα μας ή κάτι για το οποίο ευθύνεται το κακό μας ριζικό», όπως λέει ο Αρης Χατζηστεφάνου, είναι ο Ταρίκ Αλί -ο οποίος αποκαλύπτει επιστολή του Τσόρτσιλ (το 1936) με την οποία ο Βρετανός ηγέτης υμνεί τους Χίτλερ και Μουσολίνι!- και οι ιστορικοί και ερευνητές Γιώργος Μαργαρίτης, Σπύρος Μαρκέτος και Δημοσθένης Κούκουνας.

Η κόρη του περιβόητου ανθρώπου-γέφυρα με τη χιτλερική Γερμανία, γαμπρού του Siemens και εμπνευστή των Ταγμάτων Ασφαλείας Ιωάννη Βουλπιώτη, Ιζαμπέλα Παλάσκα, ισχυρίζεται ότι χωρίς τον πατέρα της η Ελλάδα θα είχε γίνει κομμουνιστική.

Πηγή: enet.gr

Ιδρύεται επιτέλους το θεατρικό εργαστήρι Άστρους

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 07-04-2014 09:38:11 pm | από nskarmoutsos

Ένα αίτημα δεκαετιών φαίνεται να δρομολογείται

Μέσα στο νέο πνεύμα των πρωτοβουλιών που αναλαμβάνουν ενεργοί πολίτες, πραγματοποιήθηκε χθες (6-4-14) συνάντηση συμπολιτών μας με το γνωστό συμπατριώτη μας  Σκηνοθέτη Κώστα Ν. Φαρμασώνη με σκοπό την διερεύνηση των δυνατοτήτων ίδρυσης και στην περιοχή μας Θεατρικού Εργαστηρίου, ενός θεσμού που επί δεκαετίες συζητείται και ποτέ δεν γίνεται, αφού η τελευταία τοπική θεατρική παραγωγή έγινε πριν από μία τριακονταετία, χωρίς να υπάρξει συνέχεια.

Στο Θεατρικό αυτό Εργαστήριο, που θα είναι ανοιχτό σε όλους τους συμπολίτες μας ανεξαρτήτως ηλικίας και ιδιότητας, θα μπορούν τα μέλη να αποκτούν ανώτερη θεατρική παιδεία και να εκφράζονται δημιουργικά μέσα από την τέχνη του θεάτρου.

Στη συνάντηση κυριάρχησε απόλυτη αισιοδοξία, αφού και τα δύο μέρη θεωρούν αυτό το βήμα αναγκαίο για την εξέλιξη του πολιτιστικού βίου του τόπου:

«Το θέατρο σώζει ζωές» δήλωσε ο Κώστας Φαρμασώνης, εννοώντας μ` αυτό, πως η ενασχόληση με την πιο πλήρη ανθρώπινη τέχνη φέρνει ψυχική και σωματική ισορροπία.

Κατόπιν καθορίστηκαν οι βασικοί όροι και προϋποθέσεις λειτουργίας του Θεατρικού Εργαστηρίου και ορίστηκε η Οργανωτική Επιτροπή προεργασίας, που αποτελείται από τους:

  1. Κρεμμύδα-Σκαρμούτσου Μαρία, τηλ. 6981305068
  2. Μοσχοπούλου Ευτυχία, τηλ. 6973708415
  3. Μπούζιο Βασίλειο, τηλ. 6973283577
  4. Περεντέ Σταυρούλα, τηλ. 6977247083

Αποστολή της Οργανωτικής Επιτροπής είναι η ενημέρωση των πολιτών για το νέο θεσμό και τις βασικές προϋποθέσεις συμμετοχής σ` αυτόν. Αφού ολοκληρωθεί η κοινωνική ζύμωση, μια νέα, πολύ ευρύτερη συνάντηση των ενδιαφερομένων θα πραγματοποιηθεί την 1η Ιουνίου, στην οποία θα διευκρινιστούν όλες οι λεπτομέρειες, ώστε ο νέος θεσμός να λειτουργήσει από το Σεπτέμβριο 2014.

Μέχρι τότε τα τηλέφωνα των μελών της Επιτροπής θα είναι πρόθυμα να απαντήσουν σε κάθε ερώτηση ή απορία των πολιτών.

Για τη συνάντηση της 1ης Ιουνίου θα ακολουθήσει νέα ανακοίνωση.

Η  ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ       

                                                    ΑΣΤΡΟΥΣ  

Οι έλληνες δημιουργοί στο επίκεντρο του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 17-03-2014 09:17:13 pm | από nskarmoutsos

Η έμφαση στην ελληνική δημιουργία είναι το κύριο χαρακτηριστικό του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, το πρόγραμμα του οποίου ανακοινώθηκε σήμερα, Δευτέρα, από τον πρόεδρο και καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ Γιώργο Λούκο.
Η αυλαία του Φεστιβάλ θα ανοίξει την 1η Ιουνίου, στο θέατρο της οδού Πειραιώς, και θα πέσει στην Επίδαυρο στις 16 Αυγούστου.
Σε ό,τι αφορά το θέατρο, έχουν προγραμματιστεί 27 εγχώριες παραγωγές, ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου: 23 στην Αθήνα (Ηρώδειο-Πειραιώς), τρεις στα Επιδαύρια και μια στην Μικρή Επίδαυρο.
Παράλληλα, έχουν προγραμματιστεί πέντε ξένες παραστάσεις, χαρακτηριστικές των σύγχρονων τάσεων. Ανάμεσά τους οι «Ψευδοεξομολογήσεις» του Μαριβό σε σκηνοθεσία Λικ Μποντί με πρωταγωνίστρια την Ιζαμπέλ Υπέρ (12-14 Ιουνίου/Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών), το «Green Porno» με την Ιζαμπέλα Ροσελίνι (24-26 Ιουνίου/Πειραιώς 260) αλλά και η παράσταση της ισπανίδας, ταυτισμένης με την θεατρική πρωτοπορία καλλιτέχνιδας Αντζέλικα Λιντέλ με το «Todo el cielo sobre la tierra» (15-17 Ιουνίου/Πειραιώς 260).
Σε συνεργασία με το Διάζωμα, η παράσταση «Γυναίκα της Ζάκυνθος» του Διονύσιου Σολωμού σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη με την Ολια Λαζαρίδου θα παρουσιαστεί στα «άδεια κοχύλια» των αρχαίων θεάτρων ανά την χώρα.
Στον τομέα της μουσικής, τον τόνο δίνουν κι εδώ τα εγχώρια σύνολα: Εθνική Λυρική Σκηνή, ΚΟΑ, Καμεράτα, Κyklos Ensemble κ.ά.
Διπλή η παρουσία για την Εθνική Λυρική Σκηνή με τον Ντον Τζιοβάννι του Μότσαρτ σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά (13,14,15 και 17 Ιουνίου/Ηρώδειο) και τον Οθέλλο του Βέρντι που υπογράφει ο Γιάννης Κόκκος (27 και 29-31/7, Ηρώδειο).
Διπλή παρουσία, ωστόσο, και για την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και την Καμεράτα. Αναφερόμενος στην Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, -οι εργαζόμενοι της οποίας βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας-  ο Γιώργος Λούκος εξέφρασε την συμπαράστασή του κι ευχήθηκε να ξεπεραστούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και να συνεχίσει να υπάρχει στο μέλλον.
Στον χορό, το πρόγραμμα στήνει γέφυρες με την παγκόσμια σκηνή δίνοντας παράλληλα βήμα σε νέους χορογράφους. Χορογράφοι που σφράγισαν την δημιουργία του 20ού και 21ου αιώνα όπως η Τρίσα Μπράουν και ο Γίρζι Κίλιαν επιστρέφουν στην Πειραιώς 260.
Για μια ακόμη χρονιά, τέλος, στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται και εικαστικές εκδηλώσεις.

Πηγή: in.gr

«12 Χρόνια Σκλάβος» η καλύτερη ταινία, 7 Όσκαρ στο «Gravity»

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 03-03-2014 08:53:37 am | από nskarmoutsos

Ο Στιβ ΜακΚουίν χοροπηδάει για να δείξει την χαρά του για το Όσκαρ  

To 12 Χρόνια Σκλάβος αναδείχθηκε Καλύτερη Ταινία στα φετινά Όσκαρ, ενώ το Gravity κέρδισε επτά συνολικά βραβεία, ανάμεσά τους και Σκηνοθεσίας για τον Αλφόνσο Κουαρόν.
«Σε όλους αξίζει όχι μόνο να επιβιώνουν αλλά να ζουν. Αυτό ήταν το μήνυμα του Σόλομον» είπε ο Στιβ ΜακΚουίν, παραλαμβάνοντας το βραβείο Καλύτερης Ταινίας. Η ταινία του απέσπασε τρία Όσκαρ. Τρία Όσκαρ συγκέντρωσε και το Dallas Buyers Club.
Με άδεια χέρια έφυγε ο Οδηγός Διαπλοκής, ταινία που είχε συγκεντρώσει 10 υποψηφιότητες.

Το Α΄ Γυναικείου Ρόλου κέρδισε η Κέιτ Μπλάνσετ για τη Θλιμμένη Τζάσμιν, ενώ το Α' Ανδρικού Ρόλου ο Μάθιου ΜακΚόναχι για το Dallas Buyers Club.
«Όταν ήμουν 15 χρονών με ρώτησαν ποιος είναι ο ήρωάς μου. Είπα ο εαυτός μου σε δέκα χρόνια, αυτόν προσπαθώ να φτάσω. Δέκα χρόνια μετά με ξαναρώτησε: Τον έφτασες τον ήρωά σου; Όχι, ακόμα τον κυνηγάω, του απάντησα. Από τότε, κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε εβδομάδα κυνηγάω κάποιον: τον εαυτό μου. Τουλάχιστον έχω κάποιον να κυνηγάω» είπε ο ΜακΚόναχι.
Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου στον Τζάρεντ Λέτο, όπως αναμενόταν, για τον ρόλο του ως Ρεϊγιόν στο Dallas Buyers Club. «Σε όλους όσους ονειρεύονται εκεί έξω, σε μέρη σαν την Ουκρανία ή τη Βενεζουέλα, θέλω να πω είμαστε εδώ, καθώς παλεύετε να κάνετε τα όνειρά σας πραγματικότητα, να ζήσετε το αδύνατο, σας σκεφτόμαστε» είπε ο Λέτο στην ευχαριστήρια ομιλία του.
Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου κέρδισε η Λουπίτα Νιονγκ΄Ο του 12 Χρόνια Σκλάβος. «Δεν θα ξεχάσω ότι αυτή η μεγάλη χαρά για μένα συνδέεται με τόσο πόνο για κάποιους άλλους» είπε, ευχαριστώντας την ηρωίδα της.
Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου στον Τζον Ρίντλεϊ για το 12 Χρόνια Σκλάβος, ενώ ο Σπάικ Τζόνζι έφυγε με το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου για το Her.
Όσκαρ Κοστουμιών κέρδισε η Κάθριν Μάρτιν για τον Υπέροχο Γκάτσμπι. Η Κ.Μάρτιν σύζυγος του Μπαζ Λούρμαν ανέβηκε ξανά στη σκηνή για να παραλάβει το Όσκαρ Σκηνογραφίας (μαζί με τη Μπέβερλι Νταν). Όσκαρ Μακιγιάζ και Μαλλιών κέρδισε το Dallas Buyers Club.
Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας κέρδισε Η Τέλεια Ομορφιά του Πάολο Σορεντίνο.
Όσκαρ μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων στο Mr. Hublot, ενώ μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων στο Frozen.
Όσκαρ Οπτικών Εφέ, Ηχητικού Μιξάζ, Ηχητικού Μοντάζ, Φωτογραφίας, Μοντάζ και Μουσικής κέρδισε το Gravity.
Καλύτερη Ταινία Μικρού Μήκους αναδείχθηκε το Helium, ενώ Όσκαρ Καλύτερου Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ κέρδισε το The Lady in Number 6: Music Saved My Life, την ιστορία της γηραιότερης κρατούμενης στρατοπέδου συγκέντρωσης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία πέθανε πριν από λίγες ημέρες.
Καλύτερο Ντοκιμαντέρ αναδείχθηκε το 20 Feet from Stardom.

Πηγή: in.gr

Οι μαύρες θεότητες του Χάρλεμ

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 02-03-2014 09:12:26 am | από nskarmoutsos

Ella Fitzgerald, 1940

O Carl Van Vechten έφτασε στη Νέα Υόρκη το 1906 και αμέσως έπιασε δουλειά ως κριτικός χορού και μουσικής στους Τimes. Aυτό που αμέσως τον απορρόφησε και τον γοήτευσε ήταν η κουλτούρα του Χάρλεμ και οι αφροαμερικανοί της νυχτερινής ζωής και των κλαμπ. Σύντομα έγινε όχι μόνον υποστηρικτής αυτής της καλλιτεχνικής κοινότητας, αλλά και ένα ζωτικό κομμάτι της, καταγράφοντάς την, αρχικά ερασιτεχνικά, με την κάμερά του. Στο διαμέρισμα όπου ζούσε τότε με τη δεύτερή του σύζυγο, ηθοποιό Fania Marinoff, διοργάνωνε πάρτι μαζί με τον τότε "προστατευόμενό" του μαύρο καλλιτέχνη Langston Hughes. Καλεσμένοι του και τιμώμενα πρόσωπα ήταν όλοι οι πρωταγωνιστές του Χάρλεμ.

Αν και η φωτογραφία είχε αρχίσει να κερδίζει το ενδιαφέρον του και έως το 1930 είχε ήδη κάνει μια σειρά από ασπρόμαυρα πορτρέτα του Orson Welles, του Salvador Dali και της  Georgia O'Keeffe, ο Van Vechten παρέμενε δημοφιλής ως συγγραφέας και κριτικός. Το 1939 παρασύρθηκε από την επέλαση της έγχρωμης φωτογραφίας και άρχισε να φωτογραφίζει μανιωδώς το ρεύμα του Χάρλεμ. Οι φίλοι του και οι άνθρωποι της νυχτερινής σκηνής της Νέας Υόρκης, έγιναν τα μοντέλα του και πόζαραν μπροστά σε φωτεινές και περίτεχνες μεταξωτές ταπετσαρίες. Ανάμεσά τους προσωπικότητες που ξεχώρισαν, ενέπνευσαν και όρισαν καλλιτεχνικά την εποχή και την κουλτούρα του Χάρλεμ.

Για σχεδόν 25 χρόνια συνέχισε να απαθανατίζει σειρά ονομάτων που ο ίδιος θεωρούσε πως είναι η καρδιά της Αμερικής και εμπλούτιζε ένα αρχείο που σήμερα θεωρείται μοναδική καταγραφή της εποχής. Αυτές είναι 16 από τις ομορφότερες και πιο δυνατές φωτογραφίες που κοσμούν το αρχείο του Carl Van Vechten Trust/Beinecke Rare Book and Manuscript Library του Πανεπιστημίου του Γέιλ…συνέχεια 

 

Μοντέρνος, ανυπότακτος και οραματικός Παρθένης

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 22-02-2014 09:16:12 am | από nskarmoutsos

Ο Κωνσταντίνος Παρθένης πίστευε ότι ο καλλιτέχνης πρέπει «να έχη ξεχωριστήν ατομικότητα και να κατορθώνη να την εκφράζη, χωρίς καμμίαν φροντίδα διά τους κανόνας και την παράδοσιν». Ετσι και ο ίδιος δημιούργησε ένα έργο οραματικό και αλληγορικό, έντονα προσωπικό, μοντέρνο και ελληνικό ταυτόχρονα. Το αναδεικνύει η έκθεση «Κωνσταντίνος Παρθένης: Τέχνη και Πνεύμα», που εγκαινιάζεται την ερχόμενη Τετάρτη στο Ιδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη. Με περισσότερα από 60 έργα, πορτρέτα, θρησκευτικά, ηθογραφικά, αλληγορικά θέματα, νεκρές φύσεις και τοπία, αποτυπώνονται οι πολλαπλές αναζητήσεις του κορυφαίου ζωγράφου, ο οποίος τάραξε τα νερά της νεοελληνικής τέχνης στις αρχές του 20ού αιώνα. Ταυτόχρονα, όμως, φωτίζεται η προσωπικότητα ενός ανήσυχου, κοσμοπολίτη, καλλιεργημένου, αυστηρού, αλλά και εσωστρεφή καλλιτέχνη.

Οι πρώτες φωτογραφίες του Παρθένη (1878-1967) δείχνουν έναν κομψό, εξεζητημένο νεαρό, ο οποίος φτάνει στην Ελλάδα το 1903 «κομίζοντας έναν άλλο αέρα στην φτωχή καλλιτεχνικά χώρα μας», όπως επισημαίνει η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, στον κατάλογο της έκθεσης.

Γεννημένος στην Αλεξάνδρεια από μητέρα Ιταλίδα και πατέρα Ελληνα, πολύγλωσσος, με μουσικές γνώσεις, σπούδασε στη Ρώμη και στη Βιέννη, όπου επηρεάστηκε από τα κινήματα της αρ-νουβό, του μοντερνισμού, του συμβολισμού. Μάλιστα στη Βιέννη μαθήτευσε δίπλα στον ζωγράφο Ντίφεμπαχ, ο οποίος είχε δημιουργήσει ένα είδος καλλιτεχνικού «χίπικου» κοινοβίου.

Δεν ενσωματώνεται αμέσως στην ελληνική καλλιτεχνική πραγματικότητα. Ταξιδεύει στη βόρεια Ελλάδα και την Κωνσταντινούπολη, όπου «ζωγραφίζει μερικά τοπία με δυνατά χρώματα στο πνεύμα του Νεοϊμπρεσιονισμού», εκτελεί αγιογραφικές διακοσμήσεις ναών στον Πόρο και το Κάιρο «όπου επιχειρεί να συνθέσει τη βυζαντινή παράδοση με τη δυτική τέχνη». Ζει δύο χρονια (1909-11) στο Παρίσι, όπου εκθέτει και βραβεύεται, ενώ γνωρίζει το κυβιστικό έργο του Πικάσο αλλά και τις αέρινες φιγούρες του Ματίς, που θα επιδράσουν αργότερα στη ζωγραφική του.

Μόλις το 1917 παίρνει την ελληνική υπηκοότητα και η καθιέρωσή του επισφραγίζεται από μεγάλη αναδρομική στο Ζάππειο και τη βράβευσή του με το Εθνικό Αριστείο Ζωγραφικής. Παράλληλα, η φιλία του με παράγοντες της πολιτικής και καλλιτεχνικής ζωής, όπως ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου και ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, θα του εξασφαλίσουν τον διορισμό του, χωρίς να εκλεγεί, στη Σχολή Καλών Τεχνών. Αυστηρός αλλά και καινοτόμος δάσκαλος, ο Παρθένης έρχεται σε ρήξη με την ακαδημαϊκή παράδοση. «Οι καλλιτέχναι θα πεισθούν ότι πρέπει να εργάζονται με τον νουν και την ψυχήν και όχι μόνον με τον χρωστήρα και την σμίλην», τονίζει.

«Αποσύρεται βαθμιαία από τα εγκόσμια και βυθίζεται στον οραματικό κόσμο της ώριμης ζωγραφικής του, που ενοικείται από αλληγορικές και συμβολικές παραστάσεις», επισημαίνει η Μ. Λαμπράκη-Πλάκα. «Οι μορφές του, καμπυλόγραμμες, κυματοειδείς, χορευτικές, εντάσσονται αρμονικά στον χώρο δημιουργώντας μελωδικές ρίμες με τα περιβάλλοντα συνθετικά στοιχεία, δέντρα, βουνά, λόφους». Η γραφή του γίνεται όλο και πιο γεωμετρική, το λευκό φως αντανακλάται στον καμβά του, «η χρωστική ουσία χάνει την υλική της υπόσταση, γίνεται καθαρή πνευματική προβολή».

Αυτή η συγκομιδή θα παρουσιαστεί το 1938 στην Μπιενάλε της Βενετίας μαζί με τα έργα των Μ. Τόμπρου και Α. Θεοδωρόπουλου. «Ας μη βιαστούμε να συναγάγουμε συμπεράσματα για τα φρονήματα του καλλιτέχνη από αυτή τη συμμετοχή», διευκρινίζει η ίδια. «Αλλωστε η εθνικιστική ιδεολογία της στροφής προς την παράδοση, που πριμοδοτούσαν όλα τα απολυταρχικά καθεστώτα της Ευρώπης την περίοδο του Μεσοπολέμου, ταυτιζόταν συμπτωματικά με την ιδεολογία των καλλιτεχνών της Γενιάς του Τριάντα, που φιλοδόξησαν να δημιουργήσουν έναν ελληνικό μοντερνισμό αξιοποιώντας το δίδαγμα της παράδοσης».

Λέγεται ότι κατά την Κατοχή οι Γερμανοί ήθελαν να επιτάξουν το σπίτι του, στην Ακρόπολη, ωστόσο δεν το έκαναν σεβόμενοι το σπουδαίο έργο του. Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 πάλι, η κατοικία του θα απαλλοτριωνόταν βάσει σχεδίου ανάπλασης της περιοχής. Τότε ο ίδιος απείλησε ότι θα αυτοπυρποληθεί μαζί με τους πίνακές του. Ευτυχώς δεν το έκανε.

INFO: Την έκθεση επιμελείται ο Νίκος Ζίας. Διάρκεια: 28/2-1/6. Βασιλίσσης Σοφίας 9, τηλ. 210.3611206

Πηγή: efsyn.gr

Ο Κώστας Φαρμασώνης σε «πεζό» και ποιητικό λόγο

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 18-02-2014 02:45:18 am | από nskarmoutsos

Α)  «Πεζός» λόγος ή γραφειοκρατίας το ανάγνωσμα

Η τραγελαφική απόφαση του Προϊστάμενου Πρωτοβάθμιας και  Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πελοποννήσου κ. Πέτρου Μισθού να ακυρώσει την παράσταση του έργου «Ο Δράκος που ντρεπότανε» για έξη Σχολεία της περιοχής μας κάποιες ώρες πριν την πραγματοποίησή της, έχει αφήσει πολλά κενά στη συνείδηση των συμπολιτών μας και σύγχυση στην  έντιμη Εκπαιδευτική Κοινότητα, ενώ έχει τραυματίσει βαθειά το κύρος  της Εταιρείας «Σκαραβαίοι», αλλά  και εμού προσωπικώς, που αποκλείστηκα από το Σχολείο, στο οποίο έμαθα τα πρώτα μου γράμματα.

Για την υπόθεση αυτή έχει εκφραστεί η άποψη του κ. Μισθού, η διαμαρτυρία των Γονέων, αλλά δεν είχε ακουσθεί μέχρι τώρα η άποψη των Καλλιτεχνών, των Υπαλλήλων και των Τεχνικών που έφτιαξαν και υπηρετούν αυτή την παράσταση.

Αφού διερευνήσαμε εξαντλητικά το νομικό πλαίσιο και τα πραγματικά περιστατικά, αφού αφήσαμε  στον κ. Μισθό εύλογο διάστημα να αναθεωρήσει την απόφασή του και αποφεύγοντας τις εν θερμώ δικές μας αντιδράσεις,  προχωρήσαμε στην συνημμένη εξώδικη διαμαρτυρία, η οποία του επεδόθη νομοτύπως και την οποία σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει ο πολίτης της περιοχής μας να σχηματίσει σαφή εικόνα για το σοβαρό αυτό θέμα, που, όπως τόσα άλλα στις μέρες μας, προωθείται στο χώρο της λήθης, ως κάτι ασήμαντο και δευτερεύον.

Τουλάχιστον μεταξύ μας, εμείς οι πολίτες, ας περισώσουμε όση αξιοπρέπεια και ευθύτητα μας επιτρέπουν οι αντίξοες συνθήκες των καιρών.

Ας σημειωθεί μόνο ότι ο στόχος αυτής της ακυρωμένης παράστασης είναι να μάθει τα παιδιά να εξορκίζουν τις μάσκες του τρόμου, που χρησιμοποιούν κατά κόρον οι πάσης μορφής «εξουσίες».

Πατήστε εδώ για να δείτε την εν λόγω εξώδικη διαμαρτυρία.

Σας ευχαριστώ εκ μέρους όλων των Συντελεστών

Κώστας Ν. Φαρμασώνης, Σκηνοθέτης

Β) Ποιητικός λόγος ή «Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά … έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα»!

Kριτική της παράστασης από το πρόσφατο Παιδικό Φεστιβάλ Περιστερίου

Χθες το πρωί παρακολουθήσαμε την εξαιρετική αυτή κουκλοθεατρική παράσταση από την ομάδα "Σκαραβαίοι". Ήταν η πρώτη φορά που βλέπαμε δουλειά τους και μείναμε ενθουσιασμένοι!
Η ομάδα έχει κατορθώσει να αποδώσει πολύ δύσκολα μηνύματα για τα παιδιά με τρόπο απόλυτα κατανοητό και συμμετοχικό από μέρους των μικρών θεατών.
Στην παράσταση παρακολουθούμε εκλογές των ζώων του δάσους, ανάμεσα σε τρεις υποψηφίους: τον σκίουρο, τον λαγό και το γουρούνι. Δυστυχώς, τα ζώα παραμυθιάζονται για τα καλά από το γουρούνι και τον ψηφίζουν για δήμαρχο, χωρίς να βασανίσουν και πολύ τη σκέψη τους, προσφέροντάς του βελανίδια κάθε φορά που θέλουν να λύσει κάποιο πρόβλημα της κοινότητας...
Όταν πια αυτή η προσφορά έχει αρχίσει να γίνεται δυσβάσταχτη και τα ζώα έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται, το γουρούνι μηχανεύεται την αόρατη απειλή ενός δράκου φοβερού μα και πολύ ντροπαλού (τόσο ντροπαλού που δεν τον έχει δει ποτέ κανείς...), που υποτίθεται ότι τρώει τις προσφορές και, αν δεν συνεχίσουν να τον συντηρούν, θα τους κόψει το νερό από το ρυάκι τους...
Η ομάδα "Σκαραβαίοι" πιστεύει, και δικαίως, ότι εφόσον ζούμε σε μια εποχή όπου όλοι βιώνουμε διάφορα είδη τρομοκρατίας, τα παιδιά πρέπει να μάθουν να μη φοβούνται τις ψεύτικες απειλές, απ' όπου κι αν εκτοξεύονται, και να κατανοήσουν ότι δράκους θρέφουμε εμείς στο μυαλό μας αν αφήσουμε να μας κυριεύσει ο φόβος...
Θερμά συγχαρητήρια και για τη διαδικασία εντοπισμού των λανθασμένων χειρισμών και αποφάσεων που τα παιδιά καλούνται να ανιχνεύσουν κατά τη διάρκεια της παράστασης! Η σφυρίχτρα και το σταμάτημα της πλοκής για να διορθωθούν τα λάθη είναι καταπληκτική ιδέα! Τα παιδιά βρίσκονται συνέχεια σε εγρήγορση για να παρατηρήσουν τα λάθη και να τα εξηγήσουν!
Υπέροχοι και οι δύο ηθοποιοί - κουκλοπαίχτες, με ενέργεια, καλλιφωνία και πολύ πολύ ταλέντο.
Αν την πετύχετε κάπου την παράσταση σας την προτείνουμε ανεπιφύλακτα! Προς το παρόν, απ' όσο ξέρουμε, δεν παίζεται σε κάποιον χώρο, παρά μόνο μετά από συνεννόηση σε σχολεία.

Καλύτερη ταινία: «12 Χρόνια Σκλάβος»

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 17-02-2014 08:39:53 am | από nskarmoutsos

Καλύτερη ταινία της χρονιάς ανέδειξε την ταινία «12 Χρόνια Σκλάβος» η Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου (BAFTA).
Τα βραβεία της BAFTA 2014 που θεωρούνται προάγγελος των βραβείων Όσκαρ έχουν ως εξής στις κύριες κατηγορίες:
Καλύτερης Ταινίας: "12 Χρόνια Σκλάβος"
Καλύτερης Βρετανικής Ταινίας: "Gravity"
Σκηνοθεσίας: Αλφόνσο Κουαρόν για το "Gravity"
Α' Ανδρικού Ρόλου: Τσιουέτελ Ετζίοφορ στο "12 Χρόνια Σκλάβος"
Α΄Γυναικείου Ρόλου: Κέιτ Μπλάνσετ στο "Blue Jasmine"
Β' Ανδρικός Ρόλος: Μπάρχαντ Αμπντί στο "Captain Phillips"
Β' Γυναικείος Ρόλος: Τζένιφερ Λόρενς στο "Οδηγός Διαπλοκής"
Καλύτερου Ντοκιμαντέρ: "The Act of Killing"
Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων: "Frozen"
Πρωτότυπου Σεναρίου: Ερικ Γουόρεν Σίνγκερ και Ντέιβιντ Ο. Ράσελ για το "Οδηγός Διαπλοκής"
Προσαρμοσμένου Σεναρίου: Στιβ Κούγκαν και Τζεφ Πόουπ για το "Philomena"
Καλύτερη Μη Αγγλόφωνη Ταινία: "The Great Beauty"
Μουσικής Επένδυσης: "Gravity"
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Στο σπίτι» το βραβείο του Φόρουμ στο φεστιβάλ Βερολίνου

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 16-02-2014 06:56:05 pm | από nskarmoutsos

Το Οικουμενικό Βραβείο καλύτερης ταινίας του τμήματος του «Φόρουμ του Ανεξάρτητου Κινηματογράφου» του 64ου κινηματογραφικού φεστιβάλ του Βερολίνου, που απονέμουν καθολικοί και προτεστάντες κριτικοί απονεμήθηκε στην ελληνική ταινία «Στο σπίτι» του Αθανάσιου Καρανικόλα.

Η ταινία αφηγείται το δράμα μιας παραδουλεύτρας που για πολλά χρόνια εργάζεται στο σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας (φροντίζοντας το σπίτι αλλά και τη μικρή τους κόρη), η οποία όταν μαθαίνει πως η γυναίκα πάσχει από ανίατη αρρώστια αποφασίζει να τη ξεφορτωθεί.

Το Οικουμενικό βραβείο καλύτερης ταινίας του διαγωνιστικού απονεμήθηκε στη γερμανική ταινία «Στάδια του σταυρού» του Ντίτριχ Μπρούγκεμαν, δριμύ κατηγορώ ενάντια στην εκκλησία και τους τρόπους με τους οποίους προσπαθεί να προσηλυτίσει τα νέα παιδιά, στη συγκεκριμένη περίπτωση ένα 14χρονο κορίτσι.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Προηγούμενες αναρτήσεις