Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

5η Γιορτή Circulo Cooperativa, Παρασκευή 21/08 παραλία Καραθώνας

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 17-07-2015 11:51:35 am | από nskarmoutsos

«Αν δεν φαντάζεσαι φωτιές, με κάρβουνα μην παίζεις…»

Την Παρασκευή 21 Αυγούστου 2015 το Circulo Cooperativa, παρουσιάζει την         «5η Γιορτή Circulo Cooperativa» στην ελεύθερη(για όσο…και πάλι) παραλία της Καραθώνας.

Σε πείσμα των ημερών, κόντρα στην μιζέρια και τον μαρασμό που καταβάλει τις περισσότερες απόπειρες οργάνωσης οποιασδήποτε πολιτιστικής έκφρασης, απαντάμε με την μεγαλύτερη αυτό-οργανωμένη μουσική απόδραση και του φετινού καλοκαιριού!

Με ώθηση από τους χιλιάδες ανθρώπους που συμμετέχουν μαζικά κάθε χρονιά υποστηρίζοντας έμπρακτα την πραγματοποίηση της Γιορτής, ετοιμάζουμε ένα μουσικό καταιγισμό ανάλογο των παλαβών εξελίξεων και σας περιμένουμε όλους να κρατήσουμε την φλόγα ζωντανή.

Ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο Λεωνίδας Μπαλάφας, οι Big Nose Attack, η Μαρία Κηλαηδόνη με τον Πάνο Μπίρμπα αναλαμβάνουν τα υπόλοιπα…

Και όπως πάντα…για πάντα…. με ελεύθερη είσοδο για όλους!

Υ.Γ. Φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, συμπαραστεκόμαστε στις αυτό-οργανωμένες δομές αλληλεγγύης της περιοχής μας. Το Κοινωνικό Παντοπωλείο Πολιτών Άργους και η Αργολική Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης για τους άπορους κρατούμενους των Δικαστικών φυλακών Ναυπλίου θα είναι μαζί μας στην παραλία της Καραθώνας. Συμβάλλουμε δυναμικά στην δράση τους όσοι και όπως μπορούμε.

http://www.circulo.gr/

https://www.facebook.com/MiltosPashalidis

https://www.facebook.com/leonidasbalafas

https://www.facebook.com/thebignoseattack

Θεατρική παράσταση «Τ ο Κ ο ρ ί τ σ ι κ α ι τ ο Δ α χ τ υ λ ί δ ι» από το Θεατρικό Εργαστήρι Άστρους στο Ίδρυμα Ζαφείρη 17 και 18 Ιουλίου

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 15-07-2015 09:31:06 pm | από nskarmoutsos

ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ  ΑΣΤΡΟΥΣ

Υπό την αιγίδα του Ιδρύματος «Μνήμη Αγγελικής και Λεωνίδα    

                                              Ζαφείρη»

                               Η  π ρ ώ τ η   π α ρ ά σ τ α σ η

                 “ Τ ο   Κ ο ρ ί τ σ ι   κ α ι   τ ο   Δ α χ τ υ λ ί δ ι “

Την παρθενική του γνωριμία με το κοινό της περιοχής μας θα πραγματοποιήσει στις 17 και 18 Ιουλίου το Θεατρικό Εργαστήρι Άστρους με την παράσταση «Το Κορίτσι και το Δαχτυλίδι» σε σύνθεση κειμένου και σκηνοθεσία του Κώστα Ν. Φαρμασώνη.

Η παράσταση θα δοθεί στην κλιματιζόμενη αίθουσα του Ιδρύματος Μνήμη Αγγελικής και Λεωνίδα Ζαφείρη, το οποίο φιλοξένησε το Θεατρικό Εργαστήρι καθ` όλο το έτος 2014-15.

Το κείμενο της παράστασης αποτελούν σκηνές από το ελληνικό και το ξένο θέατρο ενορχηστρωμένες από το σκηνοθέτη σ` ένα ενιαίο κείμενο με αρχή, μέση και τέλος, με τη μορφή ενός περιπετειώδους αισθηματικού και χιουμοριστικού ταξιδιού μέσα απ` τις «Χώρες των ανθρώπων». Ο πρωταγωνιστής , εκτελώντας έναν όρκο που έδωσε στην αγαπημένη του, διαβαίνει μέσα από χώρες, άλλοτε φιλικές κι άλλοτε εχθρικές, άλλοτε κωμικές κι άλλοτε τραγελαφικά εφιαλτικές, που θέλουν να τον εγκλωβίσουν ή να τον εξαπατήσουν, χώρες που δίνουν στο ταξίδι του το χαρακτήρα μιας πνευματικής Οδύσσειας…

Με αφορμή το ταξίδι, θίγονται με σατιρική διάθεση αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης αλλά και των κοινωνικών και πολιτικών συστημάτων.

Την παράσταση υπηρετούν με ενθουσιασμό  27 σπουδαστές του Εργαστηρίου, διαφόρων  ηλικιών και ετερόκλητων επαγγελμάτων, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανεβαίνουν για πρώτη φορά στη σκηνή.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ

Σύνθεση κειμένου- Σκηνοθεσία: Κώστας Ν. Φαρμασώνης

Κοστούμια- Σκηνικά αντικείμενα- Αφίσα: Τζωρτζίνα Κωστοπούλου

Κιθάρα, Εκτάρα, Tραγούδι: Ελεάνα Κρεμύδα

Κρουστά: Τάσος Κρεμύδας

Ακκορντεόν: Τάσος Κωνσταντούρος

Φωτογραφίες: Φώτης Δαλιάνης

Παίζουν με σειρά εμφάνισης:

Μαρία Τετώρου, Τασία Θεοδοσοπούλου, Γιωργία Αλουπογιάννη-Φούφα, Λένα Σιμωνετάτου- Χρυσογένη, Δημήτρης Κουτρουμπής, Ραφαηλία Γύφτου, Χριστίνα Τσιούλου, Χρύσα Λυκούρεση, Βασίλης Χαρμπαλής,ΓιάννηςΚούρος,  Ελένη Μπουτσικάκη-Τσαγγούρη, Μοίρα Μπούζιου, Γιώργος Παπούλιας, Σταυρούλα Περεντέ, Έφη Μίγγα, Γιάννης Γιοβάς, Τάσος Κρεμύδας,Τάσος Κωνσταντούρος, Μαρία Κρεμμύδα- Σκαρμούτσου, Ελεάνα Κρεμύδα , Διονυσία Κρεμύδα,  Ανθούλα Πουλημένου, Μαρία Μπουτσικάκη, Αγγελική Φούφα

Χρόνος και τόπος παράστασης:

Παρασκευή, 17 Ιουλίου, ώρα 9.15 μ.μ.

Σάββατο, 18 Ιουλίου, ώρα 9.15 μ.μ.

Ίδρυμα «Μνήμη Αγγελικής και Λεωνίδα Ζαφείρη», Άστρος

Συνδιοργανωτής: Πολιτιστική Αργολική Πρόταση

Η παράσταση επιχορηγείται από το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας

Φιλίες!!

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 17-05-2012 09:27:25 am | από nskarmoutsos

Στα χέρια ενός συγγραφέα παιδικών βιβλίων, η εικονιζόμενη φωτογραφία θα αποτελούσε την αφορμή για την συγγραφή ενός βιβλίου που αφορά την φιλία ενός μπούφου με μια χελώνα, όταν συναντιούνται τυχαία στον ωκεανό. Σε ότι αφορά την ειδησεογραφία, η φωτογραφία έρχεται για να συνοδεύσει την είδηση λύσης ενός μυστηρίου που αφορά την εξέλιξη των ειδών. Επιστήμονες ισχυρίζονται ότι οι χελώνες συγγενεύουν περισσότερο με τους κροκόδειλους και τα πουλιά παρά με τις σαύρες και τα φίδια. (AFP/ Jose Cabezas).

Πηγή: kathimerini.gr

Χώρα των ναυαγίων

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 04-05-2012 06:33:18 pm | από nskarmoutsos

Το σκουριασμένο κουφάρι ενός ναυαγισμένου πλοίου που έχει εγκαταλειφθεί στα τελείως αβαθή νερά των παραλιών της Νιγηρίας, δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο θέαμα. Κάθε άλλο. Τα απομεινάρια εγκαταλελειμμένων πλοίων αφθονούν ακόμη και στις παραλίες του Λάγκος, του κύριου λιμανιού της χώρας. Κανένας δεν κάνει τον κόπο να τα μαζέψει, κανένας δεν ξέρει ούτε καν πόσα είναι. Αλλωστε, συνήθως το καθένα από αυτά τα πλοία κρύβει μια βρώμικη ιστορία. Ποτέ στη Νιγηρία, ένα από τα πιο διεφθαρμένα κράτη του πλανήτη, δεν μπορεί κανένας να είναι σίγουρος αν κάποιο πλοίο έπεσε όντως θύμα πειρατείας ή αν το βούλιαξαν οι ιδιοκτήτες του για να πάρουν την ασφάλεια...

Πηγή: ethnos.gr

«Η πύλη της κολάσεως»

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 11-07-2012 12:05:47 am | από nskarmoutsos

Τα ηφαίστεια προκαλούν τρόμο και μεγάλες καταστροφές όταν εκραγούν! Για καρέ του δευτερολέπτου όμως, χαρίζουν ένα εντυπωσιακό θέαμα, αν παράλληλα καίγεται και ο ουρανός...Η φωτογραφία αυτή αποτελεί το πιο τρανό παράδειγμα...

Η λάβα βγαίνει από το ηφαίστειο της Ισλανδίας, το Hekla. Είναι ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο, αφού έχει εκραγεί περισσότερες από 20 φορές την τελευταία 1000ετία.

Η λήψη της φωτογραφίας έγινε το 1991 από τον φωτογράφο Sigurdur H. Stefnisson και πήρε το βραβείο του National Geographic.

Aυτό το ηφαίστειο ήταν ο φόβος και ο τρόμος. Στην εποχή του Μεσαίωνα ονομαζόταν " Η πύλη της κολάσεως".

Πηγή: enikos.gr

Ισότης

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 16-06-2015 09:17:53 am | από nskarmoutsos

(Φωτ. Γιάννη Χρυσοστόμου)

Ομαδική έκθεση φωτογραφίας στον πολυχώρο εικόνας Κούνιο, στη Θεσσαλονίκη.

Πηγή: naftemporiki.gr

Κοιμηθείτε με τα … ψάρια

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 05-10-2012 12:13:53 am | Αναδημοσίευση 05-10-2012 | από nskarmoutsos

Καλλιτέχνης είναι ότι θέλει κάνει! Ο Βρετανός Jason deCaires Taylor βύθισε μια πόλη στον ωκεανό! Κάτι σαν τη σύγχρονη χαμένη Ατλαντίδα.

Το υποβρύχιο «χωριό» βρίσκεται στο Μεξικό, στο Mujeres National Marine Park ενώ μαζί με τα σπίτια τοποθέτησε και δεκάδες αγάλματα!

Πηγή: dailymail.co.uk

«Ενα τραγούδι για τον Αργύρη»: Η ταινία - όπλο στη μάχη για τις αποζημιώσεις

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 29-05-2015 06:48:32 pm | από nskarmoutsos

Ενα νέο όπλο στη φαρέτρα της κυβέρνησης για τη μάχη των αποζημιώσεων αποτελεί η ταινία με θέμα τη ζωή του επιζήσαντα της σφαγής Αργύρη Σφουντούρη, «Ένα τραγούδι για τον Αργύρη» που βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 11 Ιουνίου.

Το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός έθεσε το θέμα στη Γερμανία και σε τόσο υψηλό επίπεδο, μας δίνει ελπίδα, είπε η δικηγόρος Κέλλυ Σταμούλη, στη συζήτηση που ακολούθησε την ειδική προβολή της ταινίας για τον Τύπο.

Αναφερόμενη στην "ηθική αναγνώριση", που ακούστηκε από επίσημα γερμανικά χείλη, είπε ότι "έπονται οι οικονομικές διεκδικήσεις", οι οποίες έχουν αναγνωριστεί από τις διεθνείς συμβάσεις και "είναι διεθνώς δεκτό ότι τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι απαράγραπτα". Πρόσθεσε ότι οι άνθρωποι που έχουν δικαίωμα να διεκδικήσουν αρχίζουν να εκλείπουν, και σ αυτό ακριβώς , δηλαδή τη "βιολογική παραγραφή", φαίνεται ότι ποντάρει η Γερμανία. Χαρακτήρισε δε, "κακή προπαγάνδα" το επιχείρημα έναντι της Ελλάδας :"είσαστε εγκλωβισμένοι στις οφειλές και βρήκατε έναν τρόπο να ξελασπώσετε".

Μιλώντας εκ μέρους της διακομματικής επιτροπής της Βουλής για τις γερμανικών διεκδικήσεις, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μαρία Κανελοπούλου τόνισε ότι "για μας οι αποζημιώσεις αποτελούν εθνικό θέμα".

Για τον εμπλουτισμό στων στοιχείων που έχει επικυρώσει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους εργαζόμαστε καθημερινά, τόνισε η κ. Κανελοπούλου στην επιτροπή της Βουλής αλλά και αλλού, για παράδειγμα, έχει ανατεθεί σε επιστήμονες με εξειδικευμένη γνώση, κατά τη στρατιωτική τους θητεία να ανατρέχουν στα αρχεία προκειμένου να φέρουν στο φως νέα στοιχεία. "Εχουμε την υλική βάση για τη διαπραγμάτευση και αυτή δεν μπορεί να υποκατασταθεί από την ανάληψη ηθικής ευθύνης". Αναφερόμενη πάντως στην πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου της Γερμανίας και τη συγγνώμη που απηύθυνε στα θύματα του ναζισμού στους Λυγιάδες της Ηπείρου, είπε ότι "ανοίγει δρόμους συμφιλίωσης".

Η ταινία που φέρει τον τίτλο "Ενα τραγούδι για τον Αργύρη", έρχεται να υπενθυμίσει ή και να γνωρίσει στους Γερμανούς τα εγκλήματα που διέπραξαν στην Ελλάδα, διάσταση που δεν είναι ευρέως γνωστή. "Οι Γερμανοί δεν έχουν ιδέα για τα εγκλήματα στην Ελλάδα", είπαν οι δύο ομιλήτριες, ενώ ο βουλευτής Γιάννης Σταθάς εξήρε τον αγώνα του Μανώλη Γλέζου στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων.

Στην γενική παρατήρηση, ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος από ελληνικής πλευράς, προκειμένου να προβληθούν οι διεκδικήσεις,ο κ. Σφουντούρης το απέδωσε στη γενικότερη στάση των ελληνικών κυβερνήσεων να μη θίξουμε τις μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, προκειμένου να μας δεχθούν στο ευρωπαικό θεσμικό πλαίσιο. Για τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιο Κούλογλου που συντόνισε τη συζήτηση, είχαμε μια καθυστέρηση της ωρίμανσης των γερμανικών διεκδικήσεων, που ήταν αποτέλεσμα και της καθυστέρησης της επούλωσης των τραυμάτων του εμφυλίου.

Η ταινία, που σκηνοθετήθηκε από τον Στέφαν Χάουπτ, χαρακτηρίστηκε απ όλους συγκλονιστική αλλά και ωραία. Ξεκινάει από την αφήγηση της σφαγής με την περιπλάνηση στα μονοπάτια του δράματος του Αργύρη Σφουντούρη, ο οποίος ήταν τότε τεσσάρων ετών και έχασε τριάντα συγγενείς, συνεχίζει με τον εγκλεισμό του σε ορφανοτροφείο, απ όπου τον επιλέγουν ως "μικρό και έξυπνο" και τον στέλνουν στην "ανέγγιχτη" Ελβετία, στην οποία μαζί με άλλα παιδιά του πολέμου μαθαίνει τις αξίες της συμφιλίωσης και της ειρήνης.

Σπουδάζει και μένει στη Ζυρίχη, ενώ νέοι σταθμοί στη ζωή του θα είναι η ελληνική χούντα, κατά της οποίας κινητοποιείται, καθώς και η πτώση του τείχους του Βερολίνου. Επιστρέφει για όλο και περισσότερο διάστημα στην πατρίδα, και τα ίδια ερωματικά να τον βασανίζουν συνεχώς : Να θυμάσαι ή να ξεχάσεις; να συνεχίσεις να το παλεύεις ή να "πνίξεις" το παρελθόν, όπως λένε οι ψυχίατροι; Ποιιός μπορεί να πάρει την ευθύνη να μην επιτρέψει να ξανασυμβεί αυτό; Τί μπορώ να κάνω για να μην ξανασυμβεί αυτό; Την απάντηση τη δίνει έμμεσα μέσα από την αφήγησή του. "Δεν έφτιαξα τη ζωή μου με έναν σύντροφο, γιατί αισθανόμουνα ότι έχω ταχθεί σε ένα έργο..."

Και είναι ακούραστος. Στις 7 Ιουνίου, μέσα στις μέρες που γιορτάζεται η 71η θλιβερή επέτειος, παρουσιάζεται το νέο του βιβλίο "Πενθώ για τη Γερμανία. Το παράδειγμα του Διστόμου", από τον εκδοτικό οίκο Βεργίνα.

Πηγή: ΑΜΠΕ

O Αϊζενστάιν, ο Βισκόντι, ο Τσιτσάνης κι ο Ρίτσος

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 01-05-2014 08:45:33 am | από nskarmoutsos

Η Πρωτομαγιά, φορτισμένη πολιτικά και ιδεολογικά, έχει εμπνεύσει τους ανθρώπους της έβδομης τέχνης. μέσα από τα έργα τους καταδεικνύουν τις κοινωνικές αντιθέσεις, τις ταξικές ανισότητες και τους αγώνες της εργατικής τάξηςΣημαντικοί σκηνοθέτες, χρησιμοποιώντας αντιθέσεις, έτσι όπως τις είχε ορίσει ιδεολογικά ο Μαρξ, συχνά σοκάροντας τον θεατή, τον αναγκάζουν να σκεφθεί τη δική του κοινωνική θέση μέσα στον ταξικό αγώνα και να αποκτήσει ταξική συνείδηση.
Είναι αλήθεια ότι δεν έχουν γυριστεί ταινίες που να αναφέ­ρονται στην Πρωτομαγιά, εκτός από κάποια ντοκιμαντέρ. Ωστόσο υπάρχουν κάποιες ταινίες που κατάφεραν να αναδείξουν τους αγώνες της εργατικής τάξης, καταγγέλ­λοντας την απάνθρωπη βιαιότητα του ιμπεριαλισμού, και να κάνουν τον θεατή να σκεφτεί μετά την προβολή τους.
Η μεγάλη «Απεργία»
Η «Απεργία» (1924) του σκηνοθέτη με τη μεγαλύτερη επιρροή στο σινεμά, του Σεργκέι Αϊζενστάιν, αφηγείται τη διενέργεια και καταστολή μια απεργίας κάνοντας χρήση του μεταφορικού μοντάζ, δημιουργώντας εντυπώσεις μέσα από τη διαδοχική διαλεκτική σύγκρουση των εικόνων, με στόχο τον προβληματισμό - σοκ του θεατή. Η αφήγηση τοποθετείται την περίοδο της τσαρικής κυρι­αρχίας στη Ρωσία. Οι εργάτες ενός εργοστασίου ετοιμά­ζονται να κηρύξουν μια μεγάλη απεργία. Οι εργοδότες στέλνουν κατασκόπους δικούς τους και της κυβέρνησης για να καταστείλουν την απεργία. Ο Αϊζενστάιν χαρα­κτηρίζει την «Απεργία» «κινηματοθεατρικό» έργο και τη διαιρεί σε έξι πράξεις: «Όλα στο εργοστάσιο είναι ήρεμα», «Η απεργία κηρύσσεται», «Το εργοστάσιο δεν δουλεύει», «Η απεργία παρατείνεται», «Η προβοκάτσια», «Οι απεργοί συντρίβονται».
Στόχος – θεωρητικός και πρακτικός – η επιρροή του θεατή, ώστε να ταυτιστεί με την αναγκαιότητα της επανάστασης και την εδραίωσή της στη συνείδηση της εργατικής τάξης. Στην «Απεργία» η αφήγηση είναι συλλογική, ο σκηνοθέτης προτάσσει το θέμα της συλλογικότητας, οι απεργοί της φά­μπρικας πρέπει να ιδωθούν σαν ένα σώμα. Η ταινία μάς καλεί να ακούσουμε με πολύ μεγάλη προσοχή τις διακηρύξεις του δημιουργού της σαν σύνθεση τέχνης και επιστήμης. Η «Απεργία» δεν αποτελεί απλό πείραμα σύνθεσης, αλλά ολό­κληρο πειραματικό εργαστήρι, γράφει ο Αμερικανός κριτικός κινηματογράφου Jay Leyda, το 1960.
Οι φτωχοί ψαράδες και ο «κόκκινος» Πρίγκιπας
Το 1948, ο εστέτ και κομμουνιστής Λουκίνο Βισκόντι θα πάρει ανάθεση από το Κόμμα να κάνει μια ταινία («Η γη τρέμει») για την εργατική τάξη της Νότιας Ιταλίας. Ο πόλε­μος μόλις έχει τελειώσει, αλλά τα φασιστικά απομεινάρια εξακολουθούν να δηλητηριάζουν την ιταλική κοινωνία. Στο ψαροχώρι Τρέτσα, παρακολουθούμε τη ζωή των κατοίκων μέσα από την οικογένεια Βαλάστρο που θέλει να ξεφύγει από την εκμετάλλευση των χονδρεμπόρων. Οι Βαλάστρο, παλεύοντας ενάντια στη φύση και την κοι­νωνία, χάνουν το σπίτι τους και τη βάρκα τους. Αυτό που κερδίζουν, είναι η ταξική τους συνειδητοποίηση. Βαθιά πολιτικοποιημένος, ο Βισκόντι κινηματογραφεί απόλυτα ρεαλιστικά τους ερασιτέχνες ηθοποιούς, σαν τα ασήμαντα γεγονότα στη σελίδα του επαρχιακού «χρονικού», «που εγγράφεται ανάμεσα στο μονότονο μουρμούρισμα των κυμάτων που χτυπούν στα βράχια και το ασυνείδητο, χαρούμενο τραγούδι του Ρόκο Σπάτου», όπως ο ίδιος ο Βισκόντι έχει πει.
Χρησιμοποιώντας τις αντιθέσεις, όπως τις είχαν ορίσει φιλο­σοφικά ο Μαρξ και ο Χέγκελ, ο Ιταλός σκηνοθέτης αποκρυσταλλώνει την ουσία της μαρξιστικής ιδεολογίας χωρίς να καθοδηγεί τον θεατή. Θα μπορούσε να πέσει στην παγίδα ενός άχρωμου ντοκιμαντέρ ή να υποστεί τις συνέπειες ενός διδακτικού μαρξιστικού έργου. Στην εποχή της, η ταινία κα­τηγορήθηκε για τις πολιτικές της θέσεις. Οι αντιδράσεις του κοινού ήταν αρνητικές και σφυρίγματα και φωνές γέμισαν την κινηματογραφική αίθουσα κατά τη διάρκεια της προβο­λής της. Μέλη της χριστιανικής παράταξης την πολέμησαν και τη δυσφήμησαν.
Η μαζική προβολή τού «Η γη τρέμει» έγινε το 1950 και πέρασαν πολλά χρόνια ώσπου να «ανακαλυφθεί» το ρεα­λιστικό αριστούργημα του Βισκόντι για το οποίο ο Μπαζέν έγραψε: «Οι ψαράδες του Βισκόντι είναι αληθινοί ψαρά­δες, αλλά βαδίζουν όπως οι πρίγκιπες της Τραγωδίας και οι ήρωες της Όπερας, ενώ η αξιοπρέπεια της φωτογραφίας δανείζει στα κουρέλια τους την αριστοκρατικότητα Ανα­γεννησιακού κεντήματος».
Η νίκη των εργατών
Το 1954, ο σκηνοθέτης Χέμπερτ Μπίμπερμαν υπογράφει το «Αλάτι της γης». Είναι η εποχή του μακαρθισμού και ο Μπίμπερμαν μαζί με άλλους σκηνοθέτες «ετοιμάζονται» να παρουσιαστούν ενώπιον της περιβόητης επιτροπής. Έχει φτιαχτεί η ομάδα των «Δέκα του Χόλιγουντ», που είχαν αποκλειστεί από τα κινηματογραφικά στούντιο της Αμερικής. Η ομάδα παράγει την ταινία ενώ ο Μπίμπερμαν υπογράφει τη σκηνοθεσία.
Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα ορυχείο ψευδαργύρου στο Μεξικό. Οι Μεξικάνοι εργάτες δουλεύουν σκληρά βιώνοντας τον απάνθρωπο χαρακτήρα της σύγχρονης δουλείας. Οι γυναίκες τους θα τους πείσουν να κάνουν απεργία. Η νίκη των εργατών θα έρθει σαν σωτηρία. Εδώ δεν έχουμε βίαιες συ­γκρούσεις. Παθητικά και αργά βιώνουμε την απεργία και την απόγνωση των εργατών. Με σαφείς αναφορές από το «Η γη τρέμει» και τον ιταλικό νεορεαλισμό, η ταινία του Μπίμπερμαν απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ.
Η κόλαση της εργατικής τάξης

Μπορεί σκηνοθέτες σαν τον Αϊζενστάιν και τον Βισκόντι να κατήγγειλαν την αυθαιρεσία των εργοδοτών, ωστόσο στις μέρες μας ταινίες όπως το «Ελεύθερος ωραρίου» (2001) του Λοράν Καντέτ, αποτυπώνουν τον νέο εργατικό μεσαίωνα και την τρομακτική εικόνα του σήμερα. Στο «Ελεύθερος ωραρίου», ο ήρωας, ένα στέλεχος επιχείρη­σης, χάνει τη δουλειά του και δεν έχει το κουράγιο να το πει στην οικογένειά του και τους φίλους του. Δεν μπορεί και δεν θέλει βοήθεια από κανέναν. Όταν γίνει γνωστή η ιστορία του, η οικογένειά του θα του ζητήσει εξηγήσεις και αυτός, προσπα­θώντας να σώσει την αξιοπρέπειά του, θα φύγει κυνηγημένος. Ο Καντέτ υπογράφει το προσωπικό του μανιφέστο, περιγρά­φοντας το εφιαλτικό πορτρέτο του σύγχρονου ανθρώπου μέσα στον κόσμο της εργασίας.
«Πρωτομαγιά με τον σουγιά, χαράξαν το φεγγάρι...»
Οι αγώνες της εργατικής Πρωτομαγιάς είναι άμεσα συνδεδεμένοι με μουσική και τραγούδια που θα «συνοδεύσουν» τα συλλαλητήρια και τις διαδηλώσεις. Συνθέτες, στιχουργοί και τραγουδιστές, λαϊκοί ως επί το πλείστον, κατέγραφαν όσα συνέβαιναν γύρω τους. Ο Παναγιώτης Τούντας έγραψε το «Εργάτης τιμημένος» το 1932. Τρία χρόνια μετά, ο Γιώργος Μπάτης θα γράψει τα «Φωνογραφιτζήδες», «Θερμαστής», «Σφουγγαράδες». Ο «Εργάτης» του Απόστολου Καλδάρα γράφτηκε το 1948 και οι «Φάμπρικες» του Βασίλη Τσιτσάνη το 1950. Ο Γιάννης Ρίτσος θα αφήσει παρακαταθήκη τον «Επιτάφιο», ένα ποίημα - ποταμό που κουβαλάει πίσω του ένα παρελθόν φορτωμένο διχασμούς και αίμα. Μάης του 1936. Την Τετάρτη 29 Απριλίου οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης κηρύττουν απεργία ζητώντας αύξηση των ημερομισθίων που έχουν πέσει στο μισό. Τις επόμενες μέρες ο αγώνας των εργατών απλώνεται παντού. Καπνεργάτες, σιδηροδρομικοί, αυτοκινητιστές κατεβαίνουν στους δρόμους. Στις 8 του Μάη, σκηνές μάχης ξετυλίγονται σε κάθε γωνιά της πόλης. Η διαταγή του Μεταξά είναι πεντακάθαρη: «Πυροβολήστε στο ψαχνό». Ο 25χρονος Τάσος Τούσης είναι ο πρώτος νεκρός. Την επόμενη μέρα δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης», η εικόνα της μάνας που θρηνεί. Η Κατίνα πάνω από το άψυχο σώμα του Τάσου. Ο Γιάννης Ρίτσος συγκλονισμένος κλείνεται στο σπίτι του και ξεκινάει να γράφει τους πρώτους στίχους από τον «Επιτάφιο».
Ο ποιητής μέσα σε τρεις μέρες γράφει 14 από τα 20 ποιήματα και δημοσιεύει 3 από αυτά στο φύλλο της εφημερίδας του «Ριζοσπάστη» στις 12 Μαΐου. Το βιβλίο με τα ποιήματα κυκλοφορεί τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου και προκαλεί έντονες αντιδράσεις από τη δικτατορία του Μεταξά. Τα χρόνια περνάνε, ο Ρίτσος επιστρέφει από την εξορία, αναδημοσιεύει μερικά έργα του και στέλνει και ένα αντίτυπο στον Μίκη Θεοδωράκη που μένει στο Παρίσι. Στην αφιέρωση σημειώνει: «Το βιβλίο τούτο κάηκε από τον Μεταξά το 1938 κάτω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός». Ο Μίκης μελοποιεί μέρος του έργου περιμένοντας τη γυναίκα του να γυρίσει από το σούπερ-μάρκετ. Στέλνει τη μουσική σύνθεση στον Μάνο Χατζιδάκι και τον Γιάννη Ρίτσο. Η πρώτη εκτέλεση ηχογραφείται με τη φωνή της Νάνας Μούσχουρη. Το αποτέλεσμα δεν ικανοποιεί τον Μίκη Θεοδωράκη. Έναν χρόνο μετά, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης θα ερμηνεύσει μοναδικά τον «Επιτάφιο». Η ποίηση έχει βρει μια πλήρη αντιστοιχία με τη μουσική για να πλησιάσει τους ανθρώπους που ποτέ δεν πλησίαζε.
«Πρωτομαγιά / με το σουγιά / χάραξαν το φεγγίτη / και μια βραδιά / σαν τα θεριά / σε πήραν από το σπίτι». Η πτώση της δικτατορίας μετρά λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση. Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος. Ο δίσκος «Νυν και αεί» (1974) κυκλοφόρησε τα Χριστούγεννα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μια εξαιρετική δουλειά, που μιλά για τα βάσανα και τις πίκρες του λαού μας, αλλά δίνει και μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον. Το θέμα στο εξώφυλλο του δίσκου (ένα στεφάνι λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο Γιάννης Μόραλης.

Κωστούλα Τωμαδάκη

Πηγή: topontiki.gr

Το θεατρικό έργο «Δον Καμίλο» από την Πολιτιστική Αργολική Πρόταση στο ίδρυμα Ζαφείρη την Παρασκευή 24 Απριλίου

Κατηγορία Τέχνη | Αναρτήθηκε 21-04-2015 07:09:07 pm | από nskarmoutsos

Δελτίο τύπου

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Η Πολιτιστική Αργολική Πρόταση, που κλείνει φέτος μια εικοσαετία δράσης με 41 θεατρικές παραγωγές, επισκέπτεται το Άστρος (Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής και Λεωνίδα Ζαφείρη) την Παρασκευή, 24 Απριλίου (ώρα 21:15) με την ονομαστή σάτιρα του Σωτήρη Πατατζή «Δον Καμίλο» σε σκηνοθεσία Ν. Ταρατόρη.

Το θεατρόφιλο κοινό της περιοχής Άστρους, είχε στο παρελθόν την ευκαιρία να γνωρίσει δύο παραγωγές της Πολιτιστικής Αργολικής Πρότασης: Τη «Μήδεια» του Μποστ και το «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» των Οδυσσέα Ελύτη και Μίκυ Θεοδωράκη.

ΣΩΤΗΡΗ  ΠΑΤΑΤΖΗ

Δ Ο Ν     Κ Α Μ Ι Λ Λ Ο

Σάτιρα  σε 4 εικόνες

Σκηνοθεσία: Νικόλας Ταρατόρης

Ίδρυμα Ζαφείρη, Άστρος, Παρασκευή, 24 Απριλίου, ώρα 21:15

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ :  ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΑΣΤΡΟΥΣ

Για κρατήσεις θέσεων : 693 688 7881, 694 455 3080

Η ζωή ενός αγαθού  κληρικού κλονίζεται όταν ο ίδιος σύρεται σε παιχνίδια εξουσίας.

Το έργο:

Παραμονές δημοτικών εκλογών σε μια επαρχιακή πόλη της Ιταλίας: Ο Δον Καμίλο, ένας απλοϊκός καθολικός κληρικός, πρόσωπο μεγάλης ηθικής εμβέλειας, που συχνά συνομιλεί φωναχτά με τη «συνείδησή  του», κατά τη γνώμη του με τον ίδιο τον Χριστό, πέφτει θύμα  επιτήδειων πολιτικών, που διεκδικούν την προεκλογική εύνοια και τη στήριξή του με δόλιους τρόπους. Ενώ ο πολιτικός αγώνας μαίνεται σε διάφορα επίπεδα- και  «θαύματα» συμβαίνουν σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας με στόχο να στηριχθούν οι προσκείμενοι στο Βατικανό υποψήφιοι- καλείται υπηρεσιακά και ο ίδιος ο Δον Καμίλο, υπό την απειλή μιας δυσμενούς μετάθεσης, να οργανώσει κι αυτός ένα τέτοιο ψεύτικο θαύμα στη δική του ενορία . Ταυτόχρονα  η αντίθετη παράταξη, για να τον διασύρει, τον εμπλέκει για πρώτη φορά στη ζωή του σε ένα φλογερό ερωτικό ειδύλλιο με μία δήθεν πιστή και θαυμάστριά του. Και ο Δον Καμίλο βρίσκεται άθελά του μέσα στη δίνη της πολιτικής αντιπαλότητας και του προσωπικού του δράματος, αφού ως άγαμος κληρικός δοκιμάζεται για πρώτη φορά και από τον πειρασμό της γυναικείας πρόκλησης.

Ο αγαθός και έντιμος ιερέας έρχεται σε πολλαπλές μετωπικές και συνάμα τραγελαφικές συγκρούσεις με τη «συνείδησή του», που του μιλάει  ζωντανά με τη φωνή του Ιησού. Πρόκειται για έναν σπαρταριστό διάλογο σκηνικής ευρηματικότητας, όπου η φωνή του Ιησού ακούγεται αυστηρή από τα μεγάφωνα.

Οι ανατροπές  που δημιουργούνται στη δράση κατατάσσουν τον «Δον Καμίλο» ανάμεσα στις πιο ξεκαρδιστικές κωμωδίες του κλασικού θεάτρου.

Το έργο, γραμμένο από τον Ιταλό συγγραφέα Giovannino  Guareshi, πρωτοπαρουσιάστηκε στην εκδοχή του Σωτήρη Πατατζή το 1958 στο θέατρο "Άλφα" από το θίασο του Μίμη Φωτόπουλου και γνώρισε μεγάλη επιτυχία όπου κι αν ξαναπαίχτηκε.

Πρόκειται για μια αριστοτεχνική σάτιρα του πολιτικού φανατισμού, που παραμένει πάντα επίκαιρος στη σύγχρονη κοινωνία.

Στον κινηματογράφο ο «Δον Καμίλο» έγινε  παγκόσμια επιτυχία με τον μεγάλο κωμικό ηθοποιό Φερναντέλ.

Σκηνοθεσία, Φωτισμοί, Μουσική Επιμέλεια: Νικόλας  Ταρατόρης

Σκηνικά, Κοστούμια: Πίνκα  Νάντη – Ταρατόρη

ΔΙΑΝΟΜΗ(Με τη σειρά εμφάνισης): Τζούλια: Αρετή Καρκαγγέλη, Κυρία: Σοφία Σταμέλου, Μάριο: Γιώργος Μυλωνάς, Δόν Καμίλλο: Αριστογείτων Πανανός, Φωνή Χριστού: Αντώνης Σιούτος, Νικολέτος: Σπύρος Χασάπης (Μαρία Κουρλαμπά), Φλουράτος: Πετρούλα Πολυχρονοπούλου, Πεπόνε: Κώστας Κατσίλας, Καρδινάλιος: Θάνος Παιδάκης, Ασπασία: Άννα Καραβάνου

Ίδρυμα ΖΑΦΕΙΡΗ, Άστρος, 24 Απριλίου, ώρα 21:15

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ : ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΑΣΤΡΟΥΣ

Για κρατήσεις θέσεων : 693 688 7881, 694 455 3080

Προηγούμενες αναρτήσεις