Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Ερμιτάζ

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 11-03-2012 06:00:03 pm | Αναδημοσίευση 13-10-2012 | από nskarmoutsos

Το Ερμιτάζ (ρωσ.: Эрмитаж) αποτελεί το μεγαλύτερο και ένα από τα παλαιότερα μουσεία στον κόσμο, καθώς και ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Αγίας Πετρούπολης. Φιλοξενείται σε ένα συγκρότημα έξι κτιρίων, τα παλαιά Χειμερινά Ανάκτορα, στις όχθες του ποταμού Νέβα. Ανάμεσα στα σημαντικά εκθέματα του μουσείου, περιλαμβάνεται η συλλογή έργων δυτικοευρωπαϊκής τέχνης με έργα των Λεονάρντο ντα Βίντσι, Ωγκύστ Ροντέν, Πάμπλο Πικάσσο, Ανρί Ματίς, Πωλ Γκωγκέν, Πωλ Σεζάν, Κλωντ Μονέ, Ρέμπραντ και άλλων. Φιλοξενούνται ακόμα εκθέματα από την αρχαία Ελλάδα, την Αίγυπτο και τη Ρώμη, καθώς και μεγάλες συλλογές ειδών κοσμηματοποιίας. Ο συνολικός αριθμός των έργων που ανήκουν στις συλλογές του Ερμιτάζ ξεπερνούν τα 3.000.000.  

Η λέξη ερμιτάζ (hermitage) είναι γαλλική, εκ παραφθοράς της ελληνικής λέξης ερημητήριο. Με τον όρο αυτό αποκαλούσαν οι Γάλλοι οποιαδήποτε εξοχική ή απόκεντρη κατοικία κυρίως για μονήρη ανάπαυση ή αναψυχή. Γνωστότερο τέτοιο ερημητήριο στη Γαλλία ήταν ο παλαιός πύργος που κτίσθηκε το 1225 από τον ιππότη Γκάσπαρ ντε Σπέριμπεργκ, στην αριστερή όχθη του Ροδανού, στη πεδιάδα Μονμαρσύ, σε μια γραφική οινοπαραγωγική περιοχή της οποίας τα κρασιά είναι ονομαστά. Σ΄ αυτό το ερημητήριο διέμεινε επίσης και ο Ρουσσώ.

Το Ερμιτάζ ιδρύθηκε ουσιαστικά από την Μεγάλη Αικατερίνη στα 1764, επί σχεδίων του Γάλλου αρχιτέκτονα Βαλλέν ντε λα Μοντ όταν απέκτησε μαζικά 200 έργα ζωγραφικής. Ρώσοι πρέσβεις, έλαβαν στη συνέχεια εντολή να αγοράσουν τις σημαντικότερες συλλογές έργων τέχνης που προσφέρονταν προς πώληση. Αρχικά, τα έργα αποτελούσαν ιδιωτική συλλογή της αυτοκράτειρας και διατηρούνταν στα Χειμερινά Ανάκτορα, αρχιτεκτονικό έργο του Μπαρτολομέο Ραστρέλι, την περίοδο 1754-1762. Το 1783 ξεκίνησε επίσης η κατασκευή του Θεάτρου Ερμιτάζ, ένα από τα σημερινά κτίρια του μουσείου, η οποία ολοκληρώθηκε το 1787.

Μετά το θάνατο της Αικατερίνης Β' της Ρωσίας, τα χειμερινά ανάκτορα εγκαταλείφθηκαν ως αυτοκρατορική κατοικία από τον διάδοχο της, Πέτρο Α', ο οποίος δεν στήριξε την ενίσχυση του μουσείου, εμπλουτίζοντας τη συλλογή του μόνο με δύο νέους πίνακες. Αντιθέτως, οι διάδοχοί του, έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στο Ερμιτάζ και τα επόμενα χρόνια, επί αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου Α' και του Νικολάου Α' η συλλογή έργων του εμπλουτίστηκε σημαντικά με νέα έργα τέχνης, καλύπτοντας ακόμα και περιόδους της αρχαιότητας. Προκειμένου να στεγαστούν κατάλληλα, ο Νικόλαος Α' παρήγγειλε στον γερμανό αρχιτέκτονα Λέο φον Κλέντσε, που είχε χαράξει το σχέδιο της Αθήνας ως νέα πρωτεύουσα), την κατασκευή ενός νέου κτιρίου (Νέο Ερμιτάζ), το οποίο εγκαινιάστηκε τελικά στις 5 Φεβρουαρίου του 1852 και αποτέλεσε το πρώτο μουσείο της Ρωσίας, ανοιχτό σε επισκέπτες.

Δυστυχώς στη περίοδο της Ρωσικής επανάστασης, το αυτοκρατορικό Ερμιτάζ υπέστη μεγάλη καταστροφή αν και κηρύχθηκε δημόσιο μουσείο, ενώ μετά το τέλος της, φιλοξένησε το Μουσείο της Οκτωβριανής Επανάστασης στα Χειμερινά Ανάκτορα, το οποίο έκλεισε στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Την ίδια περίοδο, έργα μεταφέρθηκαν από το Ερμιτάζ σε άλλα ρωσικά μουσεία όπως το Μουσείο Πούσκιν στη Μόσχα. Η απώλεια έργων συνεχίστηκε σε μικρότερη κλίμακα και τα επόμενα χρόνια, μέχρι τη λήξη του Β' Παγκοσμίου πολέμου, το 1945. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, το μουσείο αφού πρώτα εκκενώθηκε, υπέστει νέες ζημιές, ενώ σημαντικό μέρος από τις συλλογές του διασώθηκε και φυλάχθηκε, μέχρι την επαναλειτουργία του.

Τα τελευταία χρόνια, από το 1990 το Ερμιτάζ απέκτησε τη παλιά του αίγλη ακολουθώντας μια μητροπολιτική πολιτιστική ανάπτυξη υιοθετώντας μία σειρά από πρωτοβουλίες συνεργασιών και φιλόδοξων πολιτιστικών προγραμμάτων. Τον Ιούνιο του 2000, υπογράφτηκε συμφωνία μελλοντικής συνεργασίας του Ερμιτάζ με το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ, ενώ στις 25 Νοεμβρίου του 2000, εγκαινιάστηκε ειδική πτέρυγα στο ανάκτορο Σόμερσετ του Λονδίνου, με έκθεση έργων που ανήκουν στις συλλογές του Ερμιτάζ. Από τις 24 Φεβρουαρίου του 2004, λειτουργεί επίσης το Ερμιτάζ του Άμστερνταμ, το οποίο αποτελεί παράρτημα του μουσείου στην ολλανδική πόλη.

Πηγή: el.wikipedia.org

Ινδία: Ο πιο επιβλητικός και πολύχρωμος ναός σε όλο τον κόσμο

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 11-10-2015 06:43:03 pm | από nskarmoutsos

Στην πόλη Μαντουράι της Ινδίας βρίσκεται ένας από τους εντυπωσιακότερους ναούς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο λόγος για τον ναό Meenakshi, ο οποίος διαθέτει 12 πύργους με τον υψηλότερο να φτάνει τα 52 μέτρα, ενώ καλύπτει έκταση 45 στρεμμάτων και αποτελείται από 33.000 πολύχρωμα αγάλματα.
Ο ναός είναι αφιερωμένος στην θεά Parvati και στον σύζυγό της Shiva και τα 33.000 αγάλματα απεικονίζουν σκηνές από το γάμο τους.
Το μεγάλο μέρος του ναού «προστατεύεται» από δέκα πύλες- πύργους. Ο ψηλότερος από τους δέκα είναι ο νότιος πύργος που χτίστηκε το 1559 και αγγίζει τα 170 μέτρα σε ύψος.

Πηγή: in.gr

Η κατασκευή του Αγάλματος της Ελευθερίας στο Παρίσι (1883)

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 06-10-2013 02:22:19 pm | από nskarmoutsos

Σχεδιασμένο από τον Frédéric Bartholdi σε συνεργασία με τον Γάλλο μηχανικό Gustave Eiffel, το Άγαλμα της Ελευθερίας δεσπόζει στο Liberty Island, στο λιμάνι της Νέας Υόρκης.

Το άγαλμα ήταν ένα δώρο των Γάλλων προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το έργο αποτέλεσε μια κοινή προσπάθεια μεταξύ του γαλλικού κι του αμερικάνικου λαού: Οι Γάλλοι παρείχαν το άγαλμα, ενώ οι Αμερικανοί έπρεπε να φροντίσουν για τον χώρο και την οικοδόμηση του σε βάθρο.

Το μεγάλο νεοκλασικό γλυπτό είναι 93 μέτρα ψηλό, κι έχει αναγνωριστεί ως παγκόσμια κληρονομιά από την UNESCO.

Το Άγαλμα της Ελευθερίας έχει, κατά καιρούς, αναγνωριστεί ως ένα από τα μεγαλύτερα τεχνικά επιτεύγματα του 19ου αιώνα.

Η κατασκευή του θεωρήθηκε μια «γέφυρα» ανάμεσα στην τέχνη και στην επιστήμη της μηχανικής.

Το άγαλμα, αφού κατασκευάστηκε στο Παρίσι, στάλθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1885 μέσα σε 241 κιβώτια…συνέχεια

Βραζιλία: Αbencoada por dues*

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 29-12-2011 06:12:25 pm | από nskarmoutsos

Η Βραζιλία (πορτ. Brasil), ή επίσημα η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας (República Federativa do Brasil) είναι η μεγαλύτερη και πολυπληθέστερη χώρα της Λατινικής Αμερικής, στη Νότια Αμερική. Επίσης, είναι η πέμπτη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα στον κόσμο, και πέμπτη σε πληθυσμό. Καλύπτει μια τεράστια έκταση μεταξύ των Άνδεων και του Ατλαντικού ωκεανού, ενώ συνορεύει με όλες τις χώρες της Νότιας Αμερικής, εκτός από τη Χιλή και το Εκουαδόρ. Διαδοχικά, και από νότο προς βορρά, συνορεύει με την Ουρουγουάη, την Αργεντινή, την Παραγουάη, τη Βολιβία, το Περού, την Κολομβία, τη Βενεζουέλα, τη Γουιάνα, το Σουρινάμ και τη Γαλλική Γουιάνα. Η ακτογραμμή της με τον Ατλαντικό ωκεανό έχει μήκος 7,491 χλμ., ενώ ανήκουν σε αυτή νησίδες και νησιωτικά συγκροτήματα, όπως το αρχιπέλαγος Φερνάντο ντε Νορόνια, η ατόλη Ρόκας, οι βραχονησίδες Σαν Πέδρο και Σαν Πάμπλο, και οι νησίδες Τρινιντάντ και Μαρτίμ Βας.

Η Βραζιλία ήταν αποικία της Πορτογαλίας από το 1500, οπότε και ανακαλύφθηκε από τον Πέντρο Άλβαρες Καμπράλ, μέχρι την ανεξαρτησία της το 1822. Κοινοβουλευτική μοναρχία από το 1824 ανακηρύχθηκε σε αβασίλευτη δημοκρατία το 1889. Το ισχύον Σύνταγμα του 1988 ορίζει τη Βραζιλία ως Ομοσπονδιακή Δημοκρατία που στηρίζεται στην ένωση 26 πολιτειών, της ομοσπονδιακής πρωτεύουσας και 5.564 δήμων.

Η Βραζιλία αποτελεί τη δέκατη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο σε δυναμικό αγοράς και την ένατη σε αγοραστική δύναμη. Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις έχουν δώσει στη χώρα νέα διεθνή προοπτική. Επίσης, η Βραζιλία είναι μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ένωσης των Κρατών της Νότιας Αμερικής. Με μία πολυεθνική, πολυπολιτισμική, κυρίως καθολική και πορτογαλόφωνη κοινωνία, η Βραζιλία παράλληλα φιλοξενεί μία τεράστια βιοποικιλότητα και πολυσχιδές φυσικό περιβάλλον, ιδιαίτερα εκτεταμένους φυσικούς πόρους και ένα πλήθος προστατευόμενων οικοσυστημάτων…συνέχεια

*Ευλογημένη από το θεό

Μουσεία αλλιώτικα

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 10-11-2014 06:26:06 pm | από nskarmoutsos

Το Μουσείο με τους στρατιώτες και τα άλογα από τερακότα στην Κίνα Και τούτο επειδή παγκοσμίως τα παράξενα μουσεία που τραβούν την προσοχή είναι πολλά, εξαιρετικά ενδιαφέροντα και σίγουρα, άξια επίσκεψης.

Αν τα μουσεία δεν είναι το φόρτε σας και νομίζετε πως είναι μονάχα αίθουσες γεμάτες με ράφια που έχουν σκονισμένα εκθέματα πολύ μεγάλης ηλικίας, καιρός να αναθεωρήσετε.

Επειδή όμως οι καιροί είναι χαλεποί και πιθανώς να μην μπορέσετε να ταξιδέψετε σε όσα σημεία του πλανήτη ονειρεύεστε, γιατί να μην εκμεταλλευτείτε το διαδίκτυο και να επισκεφθείτε σημεία που πραγματικά αξίζει να δείτε. Ετσι λοιπόν σήμερα, η σελίδα είναι γεμάτη από προτάσεις e-επισκέψεων σε Μουσεία που δεν θα φανταζόσασταν ότι υπάρχουν.

1. Μουσείο Χρυσού στην Κολομβία

Πόσος χρυσός μπορεί να χωρέσει σε ένα κτίριο; Ασύλληπτα πολύς αν αναλογιστεί κανείς πως στη Μπογκοτά υπάρχει ένα ξεχωριστό μουσείο γεμάτο λαμπερά -κυριολεκτικά- εκθέματα. Εδώ υπάρχει η μεγαλύτερη συλλογή από προ-κολομβιανά χρυσά αντικείμενα που ξεπερνά τα 55.000 κομμάτια. Και πρόκειται για ένα μουσείο «χρυσωρυχείο» όχι μόνο επειδή είναι γεμάτο από χρυσάφι, αλλά επειδή οι επισκέπτες του αφήνουν κάθε χρόνο ένα σωρό λεφτά για να το θαυμάσουν.

www.banrepcultural.org/museo-del-oro

2. Βοτανικός Κήπος και Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Βραζιλία

Και μόνο το κλικ που θα κάνετε στον ιστότοπο θα σας κόψει την ανάσα. Ενας τεράστιος χώρος γεμάτος από χιλιάδες είδη φυτών σε πλήρη αρμονία με σύγχρονη τέχνη από τους καλύτερους καλλιτέχνες της χώρας. Εννοείται πως μια και μόνη επίσκεψη δεν είναι αρκετή για να δει κανείς τα πάντα, ενώ ο συνδυασμός φύσης και υπαίθριας τέχνης είναι μοναδικός και απίστευτος.

www.inhotim.org.br/en

3. Το Μουσείο με τους στρατιώτες και τα άλογα από τερακότα στην Κίνα

Περί τις 8.000 φιγούρες από τερακότα στέκονται μέχρι τις μέρες μας «φυλάσσοντας» τον τάφο του πρώτου αυτοκράτορα της Κίνας, Qin Shi Huang di , που έζησε πριν από περίπου 2200 χρόνια. Το Μουσείο θεωρείται από ορισμένους το 8ο θαύμα του αρχαίου κόσμου, ενώ ακόμα και σήμερα οι αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν και φέρνουν στο φως και νέες φιγούρες.

www.bmy.com.cn

4. Το Μουσείο Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον

Εδώ θα δείτε από πρωτότυπο στελθ των ναζί και αντικείμενα της παγκόσμιας πολεμικής αεροπορίας, μέχρι βομβαρδιστικά που χρησιμοποιήθηκαν στην Χιροσίμα, εκθέματα που αφορούν το... διάστημα και πολλά πολλά ακόμα. Βέβαια και μόνο το γεγονός πως πρόκειται για χώρο γεμάτο αεροσκάφη, αρκεί για να θελήσει κάποιος να το δει από κοντά...

http://airandspace.si.edu

5. Εθνικό Μουσείο στο Αμστερνταμ

Πιο κοντά για να το επισκεφθεί κανείς, αυτό το Μουσείο έχει χιλιάδες εκθέματα από μια ακόμα μεγαλύτερη συλλογή με αντικείμενα που χρονολογούνται από το 1200 μέχρι το 2000. Εργα των Ρέμπραντ, Χολς και Βέρμεερ είναι ενδεικτικά ανάμεσα στις «ναυαρχίδες» των εκθεμάτων.

www.rijksmuseum.nl/en

6. Μουσείο Μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος στην Ιερουσαλήμ

Ενα διαφορετικό Μουσείο για να θυμίζει όσα δεν πρέπει να ξεχνάει η ανθρωπότητα. Πολλοί από τους τοίχους του είναι γεμάτοι φωτογραφίες θυμάτων υπενθυμίζοντας ότι η ιστορία δεν είναι παράθεση γεγονότων, αλλά αληθινές ιστορίες ανθρώπων.

www.yadvashem.org

7. Μουσείο Vasa στη Σουηδία

Ανέγγιχτο από τους αιώνες, το μοναδικό πλοίο του 17ου αιώνα που διασώζεται ολάκερο, το πολεμικό Vasa, με 64 κανόνια που βυθίστηκε στο παρθενικό του ταξίδι το 1628. Μαζί με το τεράστιο πλοίο, υπάρχει και μεγάλη συλλογή από διάφορα... ναυτικά εκθέματα

www.vasamuseet.se/en

Και αυτά είναι μόνο μερικά από τα «διαφορετικά» μουσεία του κόσμου. Υπάρχουν δεκάδες ακόμη τα οποία μπορείτε να ανακαλύψετε ψάχνοντας στον Ιστό. Μην μου πείτε πως δεν νιώθετε ήδη μια διάθεση να ταξιδέψετε;

Πηγή: enet.gr

Ταξίδια στα... άκρα του κόσμου

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 07-09-2012 12:27:17 am | από nskarmoutsos

Αρκεί να έχετε χρόνο, χρήματα και εμπειρία και μπορείτε ακόμη να ταξιδέψετε σε μέρη παρθένα που καλύπτονται από ένα... πέπλο μυστηρίου, απλά λόγω του ότι είναι αρκετά δύσκολο να τα επισκεφτεί κανείς.

Χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία και τα αεροπορικά ταξίδια, ο κόσμος έχει γίνει… μικρότερος! Όταν κάποτε τα ταξίδια από τη μια ήπειρο στην άλλη, γίνονταν σε μήνες, σήμερα αρκούν μερικές ώρες και μπορεί κανείς να βρεθεί στην άλλη άκρη του πλανήτη. Τόσο σύντομα έχουν γίνει τα ταξίδια, που για εκείνους που αναζητούν την περιπέτεια, μοιάζει σα να μην έχει μείνει πλέον μέρος ανεξερεύνητο και παρθένο.

Κι όμως, αρκεί να έχετε χρόνο, χρήματα και εμπειρία και μπορείτε ακόμη να ταξιδέψετε σε μέρη παρθένα που καλύπτονται από ένα… πέπλο μυστηρίου, απλά λόγω του ότι είναι αρκετά δύσκολο να τα επισκεφτεί κανείς. Πόλεις-ορυχεία στην κορυφή του κόσμου, μικροσκοπικά νησιά χιλιάδες μίλια μακριά από τον πολιτισμό και εξερευνητικοί σταθμοί στην άκρη του κόσμου, συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές που έχουν μείνει στον πλανήτη Γη.

La Rinconada, Περού

Ένα από τα πιο δυσπρόσιτα μέρη στη Νότια Αμερική, είναι η La Rinconada, μια μικρή πόλη-ορυχείο, στις Περουβιανές Άνδεις. Βρίσκεται σχεδόν 5.200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και θεωρείται η πιο «ψηλή» πόλη στον κόσμο και γι’ αυτό ιδιαίτερα δυσπρόσιτη.

Η πόλη βρίσκεται σε έναν μεγάλο παγετώνα και μπορεί κανείς να την επισκεφτεί μόνο με φορτηγό, μέσω επικίνδυνων δρόμων. Χρειάζονται μέρες για να φτάσετε εκεί και είναι πολύ πιθανό να προσβληθείτε από την ασθένεια του υψομέτρου. Αυτά σε συνδυασμό με τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης στην πόλη, επιτρέπουν σε λίγους ανθρώπους να μένουν στην La Rinconada για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Παρόλα αυτά, υπολογίζεται πως έχει περισσότερους από 30.000 κατοίκους, σχεδόν όλοι από τους οποίους, εργάζονται για την εξόρυξη χρυσού που βρίσκεται κάτω από τον πάγο. Τέλος, η La Rinconada έχει ακόμη μια αμφίβολη φήμη, ως ένας προορισμός για τους φτωχούς και απελπισμένους εργαζόμενους, πολλοί από τους οποίους εργάζονται στα ορυχεία δωρεάν, με αντάλλαγμα το δικαίωμα να κρατούν ένα μικρό ποσοστό του μεταλλεύματος χρυσού που βρίσκουν...συνέχεια

Τατζ Μαχάλ

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 07-07-2012 08:37:57 am | από nskarmoutsos

Το Τατζ Μαχάλ (Taj Mahal) είναι ένα περισπούδαστο κτιριακό συγκρότημα που βρίσκεται στην Ινδία, κτισμένο στη νότια όχθη του ποταμού Γιαμούνα κοντά στη πόλη Άγκρα. Το συγκρότημα αναπτύσσεται γύρω από το μαυσωλείο που ανήγειρε ο Μογγόλος Αυτοκράτορας (Σάχης) Τζαχάν προκειμένου να τιμήσει τη πολυαγαπημένη του σύζυγο Μουμτάζ Μαχάλ που πέθανε το 1631 κατά τη διάρκεια τοκετού.

Για την ανέγερσή του, που έγινε σε σχέδια ομάδας αρχιτεκτόνων από την Ινδία, το σημερινό Πακιστάν και άλλα μέρη της Ασίας, απασχολήθηκαν 20.000 εργάτες που ξεκίνησαν το 1632 δουλεύοντας καθημερινά, για να το ολοκληρώσουν το 1649. Πλην όμως για να ολοκληρωθούν όλα τα κτίσματα του συγκροτήματος χρειάστηκαν 22 χρόνια.

Η έκταση που καταλαμβάνει το κυρίως μαυσωλείο και όλο το συγκρότημα είναι ένα ορθογώνιο με διαστάσεις 580×350 μέτρα, με τετράγωνο κήπο στο κέντρο που πλαισιώνεται από δύο άλλα μικρότερα επιμήκη κτίρια προσανατολισμένα κατά διεύθυνση Βορρά - Νότου. Επί της νότιας πλευράς του όλου συγκροτήματος βρίσκεται η κύρια πύλη του συγκροτήματος που είναι από ψαμμίτη. Η βόρεια πλευρά του συγκροτήματος περιλαμβάνει το Μαυσωλείο και καταλήγει στην όχθη του ποταμού Γιαμούνα. Δεξιά του Μαυσωλείου έχει ανεγερθεί τζαμί και αριστερά κτίριο ομοιόμορφο με το τζαμί, λεγόμενο τζαβάμπ, που διατηρεί την αισθητική αρχιτεκτονική ισορροπία. Το όλο συγκρότημα περικλείεται από ψηλό τειχικό περίβολο που φέρει ανά διαστήματα οκταγωνικούς πυργίσκους. Έξω δε από τον περίβολο αυτό και προς νότο βρίσκονται τα βοηθητικά κτίσματα της φρουράς καθώς και σταύλοι.

Χρωματικά το Μαυσωλείο είναι κτισμένο από λευκό μάρμαρο που έρχεται σε αντίθεση με τα δύο παραπλήσια κτίρια, το τέμενος και το τζαβάμπ, που είναι κτισμένα από κόκκινο ψαμμίτη. Το κυρίως κτίσμα του Μαυσωλείου βρίσκεται σε μαρμάρινο βάθρο ύψους 7 μέτρων ενώ σε κάθε πλευρά φέρει λοξές γωνιώδεις κατασκευές στις οποίες υπερέχει ανά μια τεράστια τοξοειδής πύλη ύψους 33 μέτρων. Εσωτερικά ο κυρίως χώρος του αποτελεί οκταγωνικό θάλαμο με ανάγλυφες διακοσμήσεις, στο κέντρο του οποίου βρίσκονται τα δύο κενοτάφια του Σάχη και της αγαπημένης του Μαχάλ που περιβάλλονται από διάτρητο μαρμάρινο κιγκλίδωμα. Αμέσως μετά αυτών και στο επίπεδο του κήπου βρίσκονται οι πραγματικοί τάφοι τους. Το Τατζ Mαχάλ επιστέφεται από ένα διπλό θόλο (τρούλο) βολβοειδούς μορφής από ίδιο λευκό υλικό.

Το Τατζ Μαχάλ σήμερα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα παγκοσμίως, και το μέγιστο της ινδομογγολικής αρχιτεκτονικής, το οποίο και περιλαμβάνεται στα Μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Πατήστε εδώ για να κάνετε ένα εντυπωσιακό ταξίδι (ψηφιακό) στο Τατζ Μαχάλ.

Σινικό Τείχος: όσα δεν ξέρετε για το μεγαλύτερο ανθρώπινο οικοδόμημα

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 30-06-2012 07:03:08 pm | από nskarmoutsos

Είναι το μεγαλύτερο σε έκταση ανθρώπινο οικοδόμημα και ένα από τα σύγχρονα επτά θαύματα του κόσμου. Η Unesco το περιέλαβε στον κατάλογό της με τα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, το 1987. Το Σινικό Τείχος είναι ένα αριστούργημα κατασκευής της αρχαίας Κίνας, με σημαντική συμβολική αξία. Και τώρα, ανοίγουν νέα τμήματά του για το κοινό.

Με μήκος 21.196 χλμ, σύμφωνα με πρόσφατη μέτρηση (παλαιότερη μέτρηση του 2009, υπολόγιζε το μήκος του Σινικού Τείχους σε 8.850 χλμ.), το Σινικό Τείχος αποτελεί το μεγαλύτερο σε διαστάσεις ανθρώπινο οικοδόμημα. Xτίστηκε από το τέλος του 14ου αιώνα μέχρι την αρχή του 17ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ, προκειμένου να προστατέψει τα βόρεια σύνορα της Κίνας από τις επιδρομές των μογγολικών και τουρκικών φυλών, αλλά υπάρχουν και τμήματά του που ανήκουν σε διάφορα άλλα τείχη που χτίστηκαν από τον 3ο αιώνα π.Χ.

Το πρώτο σημαντικό τείχος της Κίνας χτίστηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου αυτοκράτορα της βραχύβιας Δυναστείας Τσιν. Αυτό το τείχος δεν κατασκευάστηκε ενιαία, αλλά μάλλον δημιουργήθηκε με την ένωση διάφορων προϋπαρχόντων τειχών που είχαν χτιστεί από τα κράτη της περιοχής. Βρισκόταν δε πολύ βορειότερα από το σημερινό τείχος, και έχουν βρεθεί πολύ μικρά υπολείμματα από αυτό. Έπειτα, συνεχίστηκαν οι προσπάθειες προστασίας της περιοχής και κατασκευάστηκαν συνολικά τέσσερα τείχη.

Για να καταλάβετε την έκταση του εντυπωσιακού Τείχους, δείτε το χάρτη: http://www.art-and-archaeology.com/china/chinamap1.jpg .

Εδώ και χρόνια έχει δημιουργηθεί ένας ενδιαφέρων αστικός μύθος που υποστηρίζει ότι το Σινικό Τείχος είναι το μοναδικό ανθρώπινο κατασκεύασμα που είναι ορατό από το διάστημα. Θεωρείται ότι από τη χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, χίλιες φορές πιο κοντά στη Γη από ό,τι στη Σελήνη, το Τείχος μπορεί να είναι ορατό μόνο όμως υπό ευνοϊκές συνθήκες και εάν κανείς ξέρει ακριβώς πού να κοιτάξει…συνέχεια

Διώρυγα του Σουέζ

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 11-09-2011 12:06:27 am | από nskarmoutsos

H διώρυγα του Σουέζ με μήκος περί τα 163 χιλιόμετρα συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τη Μεσόγειο και συγκεκριμένα το λιμάνι Port Said στη Μεσόγειο με το λιμάνι της πόλης Suez στην Ερυθρά.

Η διαδρομή αυτής της διώρυγας είναι περίπου προ-χαραγμένη από τη φύση, αφού ο Ισθμός μεταξύ Ασίας και Αφρικής αποτελεί από γεωλογικής πλευράς περίπου προέκταση του κόλπου του Σουέζ, με μόνο 16 μέτρα υπερύψωση έναντι της επιφάνειας της θάλασσας. Αυτός είναι και ο λόγος που άρχισαν οι προσπάθειες για διάνοιξη της διώρυγας ήδη τον 14ο αιώνα π.Χ., όπως αναφέρθηκε στα προηγούμενα.

Κατά τη νεότερη εποχή ετοίμασε ο Γερμανός μαθηματικός Gottfried Leibniz (Λάιμπνιτς, 1646-1716) το έτος 1671 μία μελέτη για την αποκατάσταση της διώρυγας και απευθύνθηκε στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο XIV (1638-1715). Ο Ναπολέων Βοναπάρτης (1769-1821), ο οποίος υπολόγιζε να αξιοποιήσει την Αίγυπτο ως βάση για την κατάκτηση της βρετανικής Ινδίας, έδωσε εντολή το έτος 1798, κατά την «αιγυπτιακή εκστρατεία» του, να γίνουν τοπογραφικές μελέτες για νέα διάνοιξη της διώρυγας. Οι Γάλλοι μηχανικοί κατέληξαν στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι η επιφάνεια της Ερυθράς Θάλασσας βρίσκεται σχεδόν 10 μέτρα πάνω από αυτή της Μεσογείου και αυτό θα σήμαινε την κατασκευή εκτεταμένων και πολυδάπανων δεξαμενών.

Όμως, μετρήσεις Βρετανών μηχανικών το έτος 1841 και νεότερες μετρήσεις του 1846 από Βρετανούς, Γάλλους και Αυστριακούς έδειξαν ότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο θαλασσών ήταν ασήμαντη και δεν υπήρχε ουσιαστικό πρόβλημα για την εκ νέου διάνοιξη της διώρυγας. Το έτος 1854 έπεισε ο Γάλλος μηχανικός Ferdinand de Lesseps (Λεσέψ, 1805-1894) τον αντιβασιλέα της Αιγύπτου Μοχάμεντ Σαΐντ να παρέμβει στην Κων/πολη για την έγκριση των έργων. Η έγκριση δόθηκε το έτος 1856 και η γαλλο-αιγυπτιακή εταιρία «Compagnie universelle du canal maritime de Suez» ανέλαβε την κατασκευή της διώρυγας και την εκμετάλλευσή της για 99 έτη.

Η κατασκευή της διώρυγας απαίτησε σημαντικές προσπάθειες, αφενός επειδή όλα τα απαραίτητα υλικά και μηχανήματα έπρεπε να εισαχθούν από την Ευρώπη, αφετέρου επειδή δεν υπήρχε στην περιοχή εργατικό δυναμικό, το οποίο θα μπορούσε έστω να εκπαιδευτεί για την εκτέλεση των έργων. Η ξυλεία που απαιτήθηκε για το έργο προήλθε από δάση της Ουγγαρίας, μεταφερόταν μέσω του Δούναβη στο παραθαλάσσιο Γαλάτσι της Ρουμανίας και από εκεί, μέσω Βοσπόρου, Δαρδανελίων και του Αιγαίου, έφτανε στο Πορτ Σάιντ.

‘Άλλο σημαντικό πρόβλημα κατά την εκτέλεση των εργασιών στη διώρυγα ήταν η προμήθεια επαρκούς και καθαρού πόσιμου νερού για τους περίπου 25.000 εργάτες. Για το σκοπό αυτό χρειάζονταν το έτος 1862 περίπου 1.600 καμήλες για την καθημερινή μεταφορά νερού στους τόπους εργασίας. Το νερό προερχόταν από τον ποταμό Νείλο και κατασκευάστηκε επί τούτου ένα ιδιαίτερο κανάλι «γλυκού νερού».

 
 
 

Η κατασκευή της διώρυγας είχε πολλά ακόμα απρόοπτα, όπως τα διάφορα εργατικά ατυχήματα, τα οποία κόστισαν τη ζωή σε συνολικά αρκετές χιλιάδες εργάτες, η εκδήλωση επιδημίας χολέρας, με αποτέλεσμα να λιποτακτήσουν για κάποιο διάστημα όλοι οι εργάτες από την περιοχή κ.ά. Στις αρχές του έτους 1869 άρχισαν να εισρέουν τα νερά της Μεσογείου Θάλασσας και προς το τέλος του ίδιου έτους έγινε πανηγυρικά η έναρξη της λειτουργίας της διώρυγας. Τα πανηγύρια για την επαναλειτουργία της διώρυγας μετά από αρκετούς αιώνες διακοπής αποτέλεσαν από τις μεγαλύτερες εορταστικές εκδηλώσεις του 19ου αιώνα, προσκλήθηκε ένας τεράστιος αριθμός Ευρωπαίων ηγεμόνων και πολιτικών, εκτελέστηκε λίγο αργότερα (1871) σε παγκόσμια πρώτη η όπερα Aida του Giuseppe Verdi κλπ.

Επειδή τα πρώτα χρόνια δεν απέδωσε η λειτουργία της διώρυγας ικανοποιητικά έσοδα και η αιγυπτιακή κυβέρνηση αδυνατούσε να συνεχίσει τις χρηματοδοτήσεις, ανέλαβε η Μ. Βρετανία το αιγυπτιακό μερίδιο στην εταιρία και απέκτησε έτσι τη δυνατότητα σημαντικής πολιτικής παρέμβασης. Αυτή η ενέργεια οδήγησε σε λαϊκή εξέγερση, η οποία κατεστάλη το έτος 1882 με την κατάληψη της Αιγύπτου από βρετανικά στρατεύματα. Με τη συνθήκη της Κων/πολης του έτους 1888 ανακηρύσσεται η διώρυγα του Σουέζ ως ελεύθερη ζώνη ναυσιπλοΐας για εμπορικά και πολεμικά πλοία, με ελέγχουσα δύναμη τη Μ. Βρετανία.

Προφανώς, η εμπορική και πολεμική σημασία της διώρυγας αυξήθηκε με την πάροδο του χρόνου και η περιοχή αποτέλεσε και στους δύο παγκόσμιους πολέμους εστία σοβαρών συγκρούσεων των αντίπαλων δυνάμεων. Μέχρι τη δεκαετία του 1950 παρέμεινε πάντως η Μ. Βρετανία η κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή, παρ’ ότι από το έτος 1922 είχε τοποθετηθεί Αιγύπτιος βασιλιάς στο προτεκτοράτο της Αιγύπτου.

Τελικά καταλήφθηκε η διώρυγα του Σουέζ από τις αιγυπτιακές στρατιωτικές δυνάμεις το έτος 1956, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει παγκόσμια κρίση, λόγω της επίθεση του Ισραήλ κατά της Αιγύπτου και της απόβασης αγγλογαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων στη χώρα. Με την παρέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης και των ΗΠΑ απεχώρησαν τα ξένα στρατεύματα, η διώρυγα έμεινε υπό αιγυπτιακό επιχειρηματικό έλεγχο, ενώ το ρόλο προστάτιδας δύναμης έπαιξαν, αρχικά η Σοβιετική Ένωση και από το 1975 η Αμερική. Μεταξύ των ετών 1967-1975 η διώρυγα του Σουέζ έμεινε κλειστή λόγω της κατάληψης της χερσονήσου του Σινά από το Ισραήλ, ως συνέπεια του «εξαήμερου πολέμου».

Από στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι το έτος 1887 διέπλευσαν τη διώρυγα του Σουέζ 3.137 πλοία με 5,9 εκατομμ. τόνους προϊόντα και περίπου 183.000 ταξιδιώτες. Στις αρχές τους 21ου αιώνα διαπλέουν ετησίως τη διώρυγα περί τα 15.000 πλοία με φορτίο που αποτελεί το 14% των θαλάσσιων μεταφορών παγκοσμίως. Επειδή δεν είναι δυνατόν να διαπλεύσουν τη διώρυγα του Σουέζ μεγάλα δεξαμενόπλοια πετρελαίου, ταξιδεύουν αυτά συνήθως γύρω από τη νότια Αφρική και γι’ αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται το πετρέλαιο στα μεταφερόμενα δια της διώρυγας προϊόντα. Όμως, σε εποχές μεγάλης πετρελαϊκής ζήτησης αδειάζουν τα δεξαμενόπλοια το φορτίο τους στο νότιο άκρο της διώρυγας, μεταφέρεται αυτό με αντλίες σε δεξαμενές στο βόρειο άκρο κι εκεί φορτώνεται εκ νέου σε δεξαμενόπλοια της Μεσογείου.

Πηγή: sfrang.com

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς που ίσως δεν γνωρίζετε

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 22-05-2012 12:26:43 am | από nskarmoutsos

Ιερή πόλη Kandy (Σρι Λάνκα)

Το καλύτερο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, είναι ότι δεν θα πρέπει απαραίτητα να είστε λάτρεις του πολιτισμού για να τα θαυμάσετε. Τα περισσότερα από αυτά είναι κτήρια, μνημεία και τοπία που αποτελούν ένα κομμάτι από το παρελθόν μας και την ιστορία μας και αν μη τι άλλο, είναι στην ανθρώπινη φύση να είμαστε περίεργοι για την ιστορία μας.

Τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, είναι από τα πιο όμορφα και συναρπαστικά μέρη στη γη. Η λίστα αυτή δημιουργήθηκε για να βοηθήσει στη διατήρηση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς του κόσμου. Μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβάνονται στη λίστα 936 μέρη και μνημεία σε 153 χώρες και όλα θεωρούνται ότι έχουν πολύ υψηλή αξία για την ανθρωπότητα.

Μερικά από αυτά είναι ιδιαίτερα δημοφιλή και έχουν μεγάλη δημοτικότητα για τους τουρίστες και τους ντόπιους –όπως το Taj Mahal, το Angkor Wat, η Βενετία, ή οι Πυραμίδες της Αιγύπτου. Αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα θαυμαστά μνημεία που σας περιμένουν να τα ανακαλύψετε…

Ιερή πόλη Kandy (Σρι Λάνκα)

Η πόλη Kandy ( http://whc.unesco.org/en/list/450), ήταν η τελευταία πρωτεύουσα της εποχής των αρχαίων βασιλιάδων της Σρι Λάνκα και βρίσκεται ανάμεσα σε λόφους στο οροπέδιο Kandy, το οποίο διασχίζει μια περιοχή με τροπικές φυτείες τσαγιού. Η Kandy είναι μια από τις πιο γραφικές πόλεις της Σρι Λάνκα και αποτελεί, τόσο διοικητικό, όσο και θρησκευτικό κέντρο. Εκεί βρίσκεται ο ναός Temple of the Tooth Relic (Sri Dalada Maligawa), όπου φυλάσσεται το ιερό δόντι του Βούδα και είναι ένα από τα πιο ιερά μέρη για τη βουδιστική κοινότητα της Σρι Λάνκα και όλου του κόσμου. Κηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1988. Για να φτάσετε εκεί πρέπει να πάρετε ένα τρένο που διασχίζει πανέμορφα τοπία…συνέχεια

Προηγούμενες αναρτήσεις