Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Νο 5. Απ’ το σεντούκι της γιαγιάς…

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 11-10-2018 11:40:17 am | από nskarmoutsos

Συνέχεια από τα προηγούμενα

Νο 1. 1930, μπροστινή όψη ασημένιου δεκάδραχμου

Ασημένιο δεκάρικο (δεκάδραχμο) του 1930, έχει κοπεί στο νομισματοκοπείο του Λονδίνου.

Διάμετρος = 25 χιλιοστά, Βάρος = 7 γραμμάρια, Μέταλλο = 50% ασήμι, 40% χαλκός, 5% νικέλιο, 5% ψευδάργυρος.

Α) Μπροστινή όψη: Φέρει το κεφάλι της θεάς Δήμητρας και αναγράφει ΔΗΜΗΤΗΡ.

Β) Πίσω όψη: Φέρει στάχυ και αναγράφονται τα εξής,  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 10 ΔΡ., 1930.

Νο 2. 1930, πίσω όψη ασημένιου δεκάδραχμου

Νο 4. Απ’ το σεντούκι της γιαγιάς…

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 28-09-2018 11:11:44 am | από nskarmoutsos

Συνέχεια από τα προηγούμενα

Νο 1. 1876, μπροστινή όψη ασημένιου πεντάδραχμου

Ασημένιο τάλιρο (πεντάδραχμο) του βασιλιά Γεωργίου Α', του 1876, έχει κοπεί στο νομισματοκοπείο του Παρισιού και χαράκτης ήταν ο A. Barre.

Διάμετρος = 37 χιλιοστά, Βάρος = 25 γραμμάρια και περιέχει Ασήμι = 90%

Α) Μπροστινή όψη: Φέρει το κεφάλι του Βασιλιά Γεωργίου Α’ και αναγράφει ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α!  ΒΑΣΙΛΕΥΣ  ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, 1876, επίσης αναγράφεται και ο χαράκτης Barre.

Β) Πίσω όψη: Φέρει τον βασιλικό θυρεό και αναγράφει ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, 5 ΔΡΑΧΜΑΙ.

Νο 2. 1876, πίσω όψη ασημένιου πεντάδραχμου

Ο στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος και ο Αναστάσιος Αβραντίνης στην Άλωση της Τριπολιτσάς

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 23-09-2011 12:17:53 am | Αναδημοσίευση 23-09-2011 | από nskarmoutsos

               

Σαν σήμερα στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, η Τριπολιτσά (Τρίπολη), μετά από πέντε μηνών πολιορκία πέφτει στα χέρια των Ελλήνων, το γεγονός είναι γνωστό σαν η Άλωση της Τριπολιτσάς., σε αυτή συμμετείχε έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο, επικεφαλής των Κυνουριατών, ο «πανταχού παρών» ηγέτης του τόπου μας και ιδρυτής του Φρουρίου του, ο θρυλικός Στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Ακουρος.

Μόλις άνοιξε η Πύλη, η επονομαζόμενη του Αναπλιού, επειδή ήταν προς την πλευρά που βλέπουμε το Ναύπλιο (ανατολικά), ο Άκουρος μπήκε πρώτος μέσα στη Τριπολιτσά επικεφαλής των Κυνουριατών – Βιογραφία των αδελφών Ζαφειρόπουλου (πηγή: «ΚΥΝΟΥΡΙΑΚΑ» ,1930, σελίδα 63)-: «…γνωστόν δ’ είναι ότι ο Παναγιώτης (Ζαφειρόπουλος), ο και Άκουρος καλούμενος, πρώτος ώρμησε κατά των τειχών μετά του σώματος του ήνοιξε την πύλην και ξιφήρης εισήλθεν εις την πόλιν…»

Πατήστε εδώ για να δείτε το μνημείο, στην πλατεία του Άρεως, στη Τρίπολη, που φέρει το όνομα του Άκουρου.

Πηγές: 1. "Κυνουριακά", 2. ΒΙΟΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ  ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΩΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΝ ΕΛΘΟΝΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΑΜΕΝΩΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ» συγγραφέντες μεν υπό Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου πρώτου υπασπιστού του Θ. Κολοκοτρώνη, και 3. Γενικό Επιτελείο Στρατού.

Αναστάσιος Αβραντίνης, ο αφανής ήρωας

Στη τάπια της Πύλης του Ναυπλίου οι Τούρκοι είχαν εγκαταστήσει ισχυρό πυροβολοστάσιο, έμπροσθεν αυτού βρίσκεται η εκκλησία του αγίου Σωτήρα και 30 χαλάσματα του χωρίου Αρσενέϊκα. Σε αυτά τα χαλάσματα πήγαιναν οι Έλληνες, πλησίαζαν τους Τούρκους της τάπιας, αντάλλαζαν τρόφιμα με όπλα, συνομιλούσαν και μερικές φορές ορισμένοι ανέβαιναν στη τάπια (κρεμούσαν δηλαδή οι Τούρκοι ένα σχοινί δεμένο απ’ ένα κανόνι και από αυτό πιάνονταν και ανεβοκατέβαιναν οι Έλληνες).

Στις 23 Σεπτεμβρίου το πρωί, ημέρα Παρασκευή, ανέβηκαν στη τάπια, υπό το πρόσχημα  της αγοράς όπλων, ο Μανώλης Δούνιας (Κυνουριάτης στρατιώτης από το Λεωνίδιο) και οι Αναστάσιος Αβραντίνης και Γκίκας Ρουμάνης (Σπετσιώτες). Στα χαλάσματα ενέδρευαν συνεννοημένοι το σώμα των Κυνουριατών (Άκουρος). Οι Δούνιας, Αβραντίνης και Ρουμάνης, που είχαν ανεβεί, σκότωσαν τους Τούρκους της τάπιας (τους Αλβανούς δεν τους πείραξαν), ύψωσαν την Ελληνική σημαία της επανάστασης, έστρεψαν ένα πυροβόλο κατά του σαραγιού και άνοιξαν την πύλη, απ’ την οποία εισήλθαν οι Κυνουριάτες που ενέδρευαν.

Ο Αναστάσιος Αβραντίνης, ανήκε στο εκστρατευτικό σώμα της Μπουμπουλίνας που συμμετείχε στην Άλωση της Τριπολιτσάς, λόγω δε της θητείας του στο στόλο της Μπουμπουλίνας, είχε εξοικειωθεί πολύ στο να ανεβοκατεβαίνει τα κατάρτια των πλοίων και ως εκ τούτου επιλέχτηκε για αυτές του τις ικανότητες στη συγκεκριμένη επιχείρηση.

Ο Αναστάσιος Αβραντίνης, έχει μπει στο πάνθεο των ηρώων του τόπου μας, καθώς η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στο (Παράλιο) Άστρος μετά την ραγδαία οικιστική του ανάπτυξη το 1828, τους κατ’ ευθείαν απόγονους του , το γιό και τον εγγονό του, τους συναντάμε  στον εκλογικό κατάλογο του 1871.

Δείτε εδώ το γενεαλογικό δένδρο του Αναστάσιου Αβραντίνη.  

Πηγές: 1. Γενικά Αρχεία του Κράτους, 2. Γενικό Επιτελείο Στρατού, 3. ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ, 4. Ιστορικά Ονόματα  

1983, «ρετρό» διαφημιστικό φυλλάδιο του Παραλίου Άστρους

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 21-09-2016 10:32:41 am | από nskarmoutsos

Νο 1. Εμπροσθόφυλλο του διαφημιστικού φυλλαδίου

Το φυλλάδιο αποτελεί «απόπειρα» προβολής του Παραλίου Άστρους, εν έτει 1983.

Υ.Σ:

  1. Ο Επαγγελματικός Σύλλογος «Ζαφειρόπουλος» ήταν ο Τουριστικός Σύλλογος του Παραλίου Άστρους .
  2. Οι περισσότερες από τις επαγγελματικές δραστηριότητες που διαφημίζονται σήμερα δεν υπάρχουν ή στην καλύτερη των περιπτώσεων έχουν αλλάξει ονομασία.

Νο 2. Οπισθόφυλλο διαφημιστικού φυλλαδίου 

Η πρώτη τράπεζα στη περιοχή μας

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 20-09-2017 12:33:01 pm | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1957, ο γενειοφόρος είναι ο Δημήτριος Πετιμεζάς, σ οποίος στις αρχές του 1900 ίδρυσε την πρώτη τράπεζα στη περιοχή. Πάνω αριστερά το ζεύγος Ελένης και Αντώνη Νικήτα και κάτω οι θυγατέρες τους, Ευγενία αριστερά και Γεωργία δεξιά.)

Ο Δημήτριος Πετιμεζάς, ο οποίος διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος της Κοινότητας Παραλίου Άστρους -1914- http://astrosparalio.gr/?p=singlearticle&id=8089, ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος Γενικού Εμπορίου στο Παράλιο Άστρος, το κτίριο υπάρχει έως σήμερα και στεγάζεται το ψητοπωλείο «Ρεμπέτικο», επί της οδού Ζαφειρόπουλου -πεζόδρομος-.

Μέχρι την εποχή του Πετιμεζά δεν υπήρχε στη περιοχή μας υποκατάστημα τράπεζας ή τραπεζικός αντιπρόσωπος και οι συναλλαγές γίνονταν στο Ναύπλιο, όπου μετέβαιναν δια θαλάσσης. Έτσι συνέλαβε την ιδέα και δημιούργησε «Ιδιωτική Τράπεζα» στο κατάστημα του, όπου έγινε για πολλά χρόνια εμπορικό και τραπεζικό κέντρο.

Υ.Σ: Το εντοιχισμένο χρηματοκιβώτιο της τότε τράπεζας σώζεται μέχρι σήμερα, στο εσωτερικό του ψητοπωλείου «Ρεμπέτικο».

Ο φωτογράφος του Παραλίου Άστρους

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 18-09-2017 12:32:22 pm | από nskarmoutsos

Ο εικονιζόμενος Κωνσταντίνος (Ντίνος) Βούλγαρης διετέλεσε φωτογράφος του Παραλίου Άστρους τη δεκαετία του 1940. Η μηχανή του, το φωτογραφικό ξύλινο κουτί με το τρίποδο, διασώζεται σε καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφίες παρακάτω, και αποτελεί, εν δυνάμει, ένα ακόμα έκθεμα για το μελλοντικό!! Λαογραφικό Μουσείο του Παραλίου Άστρους.

Η φωτογραφική μηχανή ήταν στημένη στο καφενείο του Κουτσαντώνη, σημερινό καφέ «Mango», στη κεντρική πλατεία του Παραλίου Άστρους, το καφενείο εκτελούσε χρέη άτυπου φωτογραφικού στούντιο!!

Νο 3. Απ’ το σεντούκι της γιαγιάς…

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 08-09-2018 12:22:39 pm | από nskarmoutsos

Συνέχεια από τα προηγούμενα

Νο 1. 1832, μπροστινή όψη ασημένιας δραχμής

Ασημένια δραχμή του Βασιλιά Όθωνα, πιθανότατα του 1832 -είναι σβησμένη η χρονολογία-, έχει κοπεί στο νομισματοκοπείο του Μονάχου, είναι η πρώτη δραχμή του νεοελληνικού κράτους.

Διάμετρος = 23,2 χιλιοστά, Βάρος = 4,477 γραμμάρια και περιέχει Ασήμι = 90%

Α) Μπροστινή όψη: Φέρει το κεφάλι του Βασιλιά Όθωνα και αναγράφει ΟΘΩΝ  ΒΑΣΙΛΕΥΣ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ.

Β) Πίσω όψη: Φέρει τον βασιλικό θυρεό και αναγράφει 1 ΔΡΑΧΜΗ.

Νο 2. 1832, πίσω όψη ασημένιας δραχμής

Νο 2. Απ’ το σεντούκι της γιαγιάς…

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 06-09-2018 11:22:28 am | από nskarmoutsos

 Συνέχεια από τα προηγούμενα

Νο 1. 1830, 5 λεπτά του Φοίνικα -μπροστινή όψη-

Εισαγωγικό σημείωμα: Η σειρά νομισμάτων που παρουσιάζεται ανήκει σε συλλογή ιδιώτη, την οποία παραχωρεί στο «υπό ίδρυση» Λαογραφικό Μουσείο Παραλίου Άστρους, του οποίου η δημιουργία είναι επιτακτική ανάγκη.

Υ.Σ: Αναμένουμε λοιπόν τις σχετικές κινήσεις των υπευθύνων της Τοπικής Κοινότητας Παραλίου Άστρους.

Το νόμισμα που παρουσιάζεται είναι 5 λεπτά του Φοίνικα, ο Φοίνικας ή Φοίνιξ ήταν η πρώτη χρηματική μονάδα που χρησιμοποίησε το κράτος της σύγχρονης Ελλάδας.

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1828 με 1 Φοίνικα να υποδιαιρείται σε 100 λεπτά, και αποτέλεσε τη βασική νομισματική μονάδα. Καθορίσθηκε από την Δ' Εθνοσυνέλευση (στο Άργος). Το όνομα του προέρχεται από το μυθικό πουλί Φοίνικα και συμβολίζει την αναγέννηση της Ελλάδας, το σύμβολο που αποτελεί και τον θυρεό της Φιλικής Εταιρείας.

Ενδεικτική αγοραστική δύναμη της εποχής ήταν:

  • ημερομίσθιο εργάτη, 60 λεπτά
  • 1 οκά ψωμί, 27 λεπτά
  • 1 οκά κρέας, 26 λεπτά
  • 1 οκά τυρί, 35 λεπτά

Α) Μπροστινή όψη: Φέρει το Φοίνικα και αναγράφει, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, αωχα

Β) Πίσω όψη: Φέρει στεφάνι που στο κέντρο του αναγράφει 5 ΛΕΠΤΑ, είναι χαραγμένα επίσης ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ Ι. Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, 1830

Νο 1. 1830, 5 λεπτά του Φοίνικα -πίσω όψη-

Νο 1. Απ’ το σεντούκι της γιαγιάς…

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 05-09-2018 12:01:59 pm | από nskarmoutsos

Νο 1. 1964, τριαντάδραχμο μπροστινή όψη

Ασημένιο νόμισμα αξίας 30 δραχμών, αναμνηστικό των γάμων του Κωνσταντίνου και της Άννας Μαρίας, οι οποίοι έγιναν στις 18 Σεπτεμβρίου 1964.

Διάμετρος = 31 χιλιοστά, Βάρος = 11 γραμμάρια

Α) Μπροστινή όψη: Φέρει τον Κωνσταντίνο και την Άννα Μαρία και αναγράφει τα εξής: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Β) Πίσω όψη: Φέρει τον δικέφαλο αετό και αναγράφει τα εξής: 1964, 30 ΔΡχ

Νο 2. 1964, τριαντάδραχμο πίσω όψη

Η πειρατεία στην Ελλάδα από τον 16ο έως τα μέσα του 19ου αιώνα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 03-09-2012 12:14:24 am | Αναδημοσίευση 03-09-2012 | από nskarmoutsos

Εισαγωγικό σημείωμα: Το παρακάτω εξηγεί και την οικιστική διαμόρφωση της Επαρχίας Κυνουρίας, όταν μέχρι το 1828 είχαν πιάσει, οι πρόγονοι, τα απάτητα ψηλά βουνά.

Τον 16ο και ιδιαίτερα τον 17ο αιώνα, η πειρατεία αποτελεί κανόνα της καθημερινής ζωής. Από το Βόρειο Αιγαίο ως το Μυρτώο (το δικό μας πέλαγος) και το Λιβυκό πέλαγος τα πειρατικά και κουρσάρικα καράβια παραμονεύουν. Οι απέραντες ελληνικές ακτές με την ιδιαίτερη ακτογραμμή, τους βράχους, τις σπηλιές και τους πάμπολλους αθέατους όρμους είναι ιδανικά κρησφύγετα. Ο περιηγητής Deshayes συμβουλεύει τους ταξιδιώτες για Κωνσταντινούπολη να αποφεύγουν το ταξίδι με πλοίο, διότι οι πειρατές καραδοκούν ανάμεσα στην Κρήτη και την Πελοπόννησο (Κάβο Μαλέα).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον κατά την περίοδο της πειρατείας παρουσιάζει η νήσος Κίμωλος, η οποία έχει κάτι σαν ασυλία από πειρατές και κουρσάρους καθώς φιλοξενεί μόνο περί τις πεντακόσιες γυναίκες και έξι με οκτώ καθολικούς παπάδες για τις ανάγκες των πειρατών του Αιγαίου. Τα ελληνικά κουρσάρικα και πειρατικά είχαν συνήθως στα πληρώματα τους ορθόδοξους παπάδες όπου για τα πειρατικά της Μάνης ήταν απαράβατος κανόνας.

Ο Ιούλιος Βερν το 1883 έως 1888 ακολουθεί θαλάσσιες ρότες με μηχανοκίνητο ιστιοφόρο. Το 1884 γράφει το βιβλίο "Το Αρχιπέλαγος στις φλόγες" (ή "Οι Πειρατές του Αιγαίου") όπου και μας περιγράφει πως στην Μάνη οι μοναχοί ήταν ουσιαστικά βιγλάτορες που καραδοκούσαν να φανεί κάποιο πλοίο και με τεχνάσματα μετά να το οδηγήσουν στα βράχια ή σε κάποιο ύφαλο. Έτσι λοιπόν μπορούσαν οι ντόπιοι να πλιατσικολογήσουν χωρίς κινδύνους. Τέλος αναφέρεται διεξοδικά στην περιοχή της Μάνης του Μαραθιά, Κυθήρων και Αντικυθήρων.

Σ' όλα τα νησιά του Αρχιπελάγους και στις παράκτιες περιοχές υπήρχαν παρατηρητήρια, βίγλες, απ' όπου οι βιγλάτορες παρακολουθούσαν μέρα και νύχτα τα καράβια που πλησίαζαν στη στεριά και ειδοποιούσαν τον πληθυσμό μόλις διέκριναν κάποιο πλοίο.

Διαβόητος έμεινε σε όλη την Μεσόγειο ο Έλληνας εξωμότης πειρατής και κουρσάρος Μπαρμπαρόσα (Κοκκινογένης). Στην ουσία όμως δεν επρόκειτο για έναν αλλά για δύο αδέρφια, οι οποίοι κατάγονταν από τη Λέσβο και ήταν εγγόνια παπά. Το 16ο αιώνα είχαν καταληστέψει με τα πλοία τους όλα τα παράλια της ανατολικής Μεσογείου και τις Ενετοκρατούμενες Κυκλάδες, σπέρνοντας τον τρόμο σε όλο το Αιγαίο με απίστευτη αγριότητα, δημιουργώντας μέχρι και δικό τους κράτος (Μπαρμπαριά) και κόβοντας δικό τους νόμισμα.

Είναι γεγονός ότι κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου επιδίδονται στην πειρατεία άνθρωποι κάθε εθνικότητας και θρησκεύματος από νησιώτες μέχρι Τυνήσιους, Βενετούς, Σικελούς και Τούρκους. Πειρατές ήταν και οι Μανιάτες. Τη Μάνη την ονόμαζαν Μεγάλο Αλγέρι. Τον 18 αιώνα, η Μάνη ζει από πειρατικές επιδρομές αποκλειστικά. Όταν δεν ταξιδεύουν με τα καράβια τους, ενεδρεύουν περιμένοντας να παρασυρθεί κάποιο καράβι στην ακτή από την κακοκαιρία ή από τα δόλια τεχνάσματα τους.

Αρχές 19ου αιώνα ο αριθμός των ελληνικών πλοίων που επιδίδονται σε πειρατικές επιδρομές αυξάνεται σταθερά εξαιτίας της δυσμενούς τροπής που παίρνει ο Αγώνας. Στις αρχές του 1828 ήταν περί τα 1.500 πλοία και 50.000 ναύτες που ασχολούνται συστηματικά με την πειρατεία και λυμαίνονται το Αιγαίο. Από τον Ελλήσποντο ως τη Ρόδο και τα ανατολικά παράλια της Πελοποννήσου οι πειρατές προκαλούν με τη δράση τους πάμπολλα προβλήματα. Αυτός που τελικά κατόρθωσε να ελέγξει την κατάσταση, ήταν ο Καποδίστριας όταν ήρθε τον Ιανουάριο του 1828 στην Ελλάδα, για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Η καταστολή της πειρατείας υπήρξε άμεση και εντυπωσιακή. Η πειρατεία εκριζώθηκε με τη σύσταση δύο ελληνικών μοιρών υπό τον Ανδρέα Μιαούλη και τον Κωνσταντίνο Κανάρη. Ωστόσο η δολοφονία του Καποδίστρια (1831) και η αναρχία που ακολούθησε, αναζωπύρωσε τη δραστηριότητα των πειρατών, μολονότι η Ελλάδα από το 1830 ήδη άρχισε τον ελεύθερο πολιτικό της βίο, που δεν της εξασφαλίζει όμως και την ανάλογη ευνομία.

Η εμφάνιση πειρατικών πλοίων στην ελληνική θάλασσα διακόπηκε οριστικά το 1850, όταν το Πολεμικό Ναυτικό ανέλαβε την καταδίωξή τους με την παράλληλη δράση και ξένων στόλων καταστρέφοντας οριστικά τα πειρατικά ορμητήρια του Αιγαίου. Από τη χρονιά αυτή ξεκινάει ως ένδειξη ελευθερίας και το άσπρισμα των σπιτιών στα νησιά του Αιγαίου από τους ντόπιους, καθώς δεν υπάρχει πια ο κίνδυνος θέασης των χωριών από τους πειρατές.

Εν κατακλείδι τον 19ο αιώνα, τα κρούσματα και οι πειρατικές επιδρομές γίνονται σπανιότερα και είναι βέβαια ηπιότερης μορφής απ' ότι σε προγενέστερες εποχές, γεγονός που σχετίζεται με την αρτιότερη κρατική οργάνωση αλλά και με τον εκσυγχρονισμό της ναυτιλίας.

Οι δε οικισμοί στα παραθαλάσσια μέρη και στα νησιά μέχρι τότε βρίσκονταν μακριά από την θάλασσα σε αθέατα σημεία και σε πάμπολλες περιπτώσεις τα σπίτια χτίζονταν το ένα δίπλα στο άλλο σε μορφή κάστρου (συναντάτε σε όλο το Αιγαίο).

Πηγή: monemvassia.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις