Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Ο φωτογράφος του Παραλίου Άστρους

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 18-09-2017 12:32:22 pm | από nskarmoutsos

Ο εικονιζόμενος Κωνσταντίνος (Ντίνος) Βούλγαρης διετέλεσε φωτογράφος του Παραλίου Άστρους τη δεκαετία του 1940. Η μηχανή του, το φωτογραφικό ξύλινο κουτί με το τρίποδο, διασώζεται σε καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφίες παρακάτω, και αποτελεί, εν δυνάμει, ένα ακόμα έκθεμα για το μελλοντικό!! Λαογραφικό Μουσείο του Παραλίου Άστρους.

Η φωτογραφική μηχανή ήταν στημένη στο καφενείο του Κουτσαντώνη, σημερινό καφέ «Mango», στη κεντρική πλατεία του Παραλίου Άστρους, το καφενείο εκτελούσε χρέη άτυπου φωτογραφικού στούντιο!!

Νο 3. Απ’ το σεντούκι της γιαγιάς…

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 08-09-2018 12:22:39 pm | από nskarmoutsos

Συνέχεια από τα προηγούμενα

Νο 1. 1832, μπροστινή όψη ασημένιας δραχμής

Ασημένια δραχμή του Βασιλιά Όθωνα, πιθανότατα του 1832 -είναι σβησμένη η χρονολογία-, έχει κοπεί στο νομισματοκοπείο του Μονάχου, είναι η πρώτη δραχμή του νεοελληνικού κράτους.

Διάμετρος = 23,2 χιλιοστά, Βάρος = 4,477 γραμμάρια και περιέχει Ασήμι = 90%

Α) Μπροστινή όψη: Φέρει το κεφάλι του Βασιλιά Όθωνα και αναγράφει ΟΘΩΝ  ΒΑΣΙΛΕΥΣ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ.

Β) Πίσω όψη: Φέρει τον βασιλικό θυρεό και αναγράφει 1 ΔΡΑΧΜΗ.

Νο 2. 1832, πίσω όψη ασημένιας δραχμής

Νο 2. Απ’ το σεντούκι της γιαγιάς…

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 06-09-2018 11:22:28 am | από nskarmoutsos

 Συνέχεια από τα προηγούμενα

Νο 1. 1830, 5 λεπτά του Φοίνικα -μπροστινή όψη-

Εισαγωγικό σημείωμα: Η σειρά νομισμάτων που παρουσιάζεται ανήκει σε συλλογή ιδιώτη, την οποία παραχωρεί στο «υπό ίδρυση» Λαογραφικό Μουσείο Παραλίου Άστρους, του οποίου η δημιουργία είναι επιτακτική ανάγκη.

Υ.Σ: Αναμένουμε λοιπόν τις σχετικές κινήσεις των υπευθύνων της Τοπικής Κοινότητας Παραλίου Άστρους.

Το νόμισμα που παρουσιάζεται είναι 5 λεπτά του Φοίνικα, ο Φοίνικας ή Φοίνιξ ήταν η πρώτη χρηματική μονάδα που χρησιμοποίησε το κράτος της σύγχρονης Ελλάδας.

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1828 με 1 Φοίνικα να υποδιαιρείται σε 100 λεπτά, και αποτέλεσε τη βασική νομισματική μονάδα. Καθορίσθηκε από την Δ' Εθνοσυνέλευση (στο Άργος). Το όνομα του προέρχεται από το μυθικό πουλί Φοίνικα και συμβολίζει την αναγέννηση της Ελλάδας, το σύμβολο που αποτελεί και τον θυρεό της Φιλικής Εταιρείας.

Ενδεικτική αγοραστική δύναμη της εποχής ήταν:

  • ημερομίσθιο εργάτη, 60 λεπτά
  • 1 οκά ψωμί, 27 λεπτά
  • 1 οκά κρέας, 26 λεπτά
  • 1 οκά τυρί, 35 λεπτά

Α) Μπροστινή όψη: Φέρει το Φοίνικα και αναγράφει, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, αωχα

Β) Πίσω όψη: Φέρει στεφάνι που στο κέντρο του αναγράφει 5 ΛΕΠΤΑ, είναι χαραγμένα επίσης ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ Ι. Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, 1830

Νο 1. 1830, 5 λεπτά του Φοίνικα -πίσω όψη-

Νο 1. Απ’ το σεντούκι της γιαγιάς…

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 05-09-2018 12:01:59 pm | από nskarmoutsos

Νο 1. 1964, τριαντάδραχμο μπροστινή όψη

Ασημένιο νόμισμα αξίας 30 δραχμών, αναμνηστικό των γάμων του Κωνσταντίνου και της Άννας Μαρίας, οι οποίοι έγιναν στις 18 Σεπτεμβρίου 1964.

Διάμετρος = 31 χιλιοστά, Βάρος = 11 γραμμάρια

Α) Μπροστινή όψη: Φέρει τον Κωνσταντίνο και την Άννα Μαρία και αναγράφει τα εξής: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Β) Πίσω όψη: Φέρει τον δικέφαλο αετό και αναγράφει τα εξής: 1964, 30 ΔΡχ

Νο 2. 1964, τριαντάδραχμο πίσω όψη

Η πειρατεία στην Ελλάδα από τον 16ο έως τα μέσα του 19ου αιώνα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 03-09-2012 12:14:24 am | Αναδημοσίευση 03-09-2012 | από nskarmoutsos

Εισαγωγικό σημείωμα: Το παρακάτω εξηγεί και την οικιστική διαμόρφωση της Επαρχίας Κυνουρίας, όταν μέχρι το 1828 είχαν πιάσει, οι πρόγονοι, τα απάτητα ψηλά βουνά.

Τον 16ο και ιδιαίτερα τον 17ο αιώνα, η πειρατεία αποτελεί κανόνα της καθημερινής ζωής. Από το Βόρειο Αιγαίο ως το Μυρτώο (το δικό μας πέλαγος) και το Λιβυκό πέλαγος τα πειρατικά και κουρσάρικα καράβια παραμονεύουν. Οι απέραντες ελληνικές ακτές με την ιδιαίτερη ακτογραμμή, τους βράχους, τις σπηλιές και τους πάμπολλους αθέατους όρμους είναι ιδανικά κρησφύγετα. Ο περιηγητής Deshayes συμβουλεύει τους ταξιδιώτες για Κωνσταντινούπολη να αποφεύγουν το ταξίδι με πλοίο, διότι οι πειρατές καραδοκούν ανάμεσα στην Κρήτη και την Πελοπόννησο (Κάβο Μαλέα).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον κατά την περίοδο της πειρατείας παρουσιάζει η νήσος Κίμωλος, η οποία έχει κάτι σαν ασυλία από πειρατές και κουρσάρους καθώς φιλοξενεί μόνο περί τις πεντακόσιες γυναίκες και έξι με οκτώ καθολικούς παπάδες για τις ανάγκες των πειρατών του Αιγαίου. Τα ελληνικά κουρσάρικα και πειρατικά είχαν συνήθως στα πληρώματα τους ορθόδοξους παπάδες όπου για τα πειρατικά της Μάνης ήταν απαράβατος κανόνας.

Ο Ιούλιος Βερν το 1883 έως 1888 ακολουθεί θαλάσσιες ρότες με μηχανοκίνητο ιστιοφόρο. Το 1884 γράφει το βιβλίο "Το Αρχιπέλαγος στις φλόγες" (ή "Οι Πειρατές του Αιγαίου") όπου και μας περιγράφει πως στην Μάνη οι μοναχοί ήταν ουσιαστικά βιγλάτορες που καραδοκούσαν να φανεί κάποιο πλοίο και με τεχνάσματα μετά να το οδηγήσουν στα βράχια ή σε κάποιο ύφαλο. Έτσι λοιπόν μπορούσαν οι ντόπιοι να πλιατσικολογήσουν χωρίς κινδύνους. Τέλος αναφέρεται διεξοδικά στην περιοχή της Μάνης του Μαραθιά, Κυθήρων και Αντικυθήρων.

Σ' όλα τα νησιά του Αρχιπελάγους και στις παράκτιες περιοχές υπήρχαν παρατηρητήρια, βίγλες, απ' όπου οι βιγλάτορες παρακολουθούσαν μέρα και νύχτα τα καράβια που πλησίαζαν στη στεριά και ειδοποιούσαν τον πληθυσμό μόλις διέκριναν κάποιο πλοίο.

Διαβόητος έμεινε σε όλη την Μεσόγειο ο Έλληνας εξωμότης πειρατής και κουρσάρος Μπαρμπαρόσα (Κοκκινογένης). Στην ουσία όμως δεν επρόκειτο για έναν αλλά για δύο αδέρφια, οι οποίοι κατάγονταν από τη Λέσβο και ήταν εγγόνια παπά. Το 16ο αιώνα είχαν καταληστέψει με τα πλοία τους όλα τα παράλια της ανατολικής Μεσογείου και τις Ενετοκρατούμενες Κυκλάδες, σπέρνοντας τον τρόμο σε όλο το Αιγαίο με απίστευτη αγριότητα, δημιουργώντας μέχρι και δικό τους κράτος (Μπαρμπαριά) και κόβοντας δικό τους νόμισμα.

Είναι γεγονός ότι κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου επιδίδονται στην πειρατεία άνθρωποι κάθε εθνικότητας και θρησκεύματος από νησιώτες μέχρι Τυνήσιους, Βενετούς, Σικελούς και Τούρκους. Πειρατές ήταν και οι Μανιάτες. Τη Μάνη την ονόμαζαν Μεγάλο Αλγέρι. Τον 18 αιώνα, η Μάνη ζει από πειρατικές επιδρομές αποκλειστικά. Όταν δεν ταξιδεύουν με τα καράβια τους, ενεδρεύουν περιμένοντας να παρασυρθεί κάποιο καράβι στην ακτή από την κακοκαιρία ή από τα δόλια τεχνάσματα τους.

Αρχές 19ου αιώνα ο αριθμός των ελληνικών πλοίων που επιδίδονται σε πειρατικές επιδρομές αυξάνεται σταθερά εξαιτίας της δυσμενούς τροπής που παίρνει ο Αγώνας. Στις αρχές του 1828 ήταν περί τα 1.500 πλοία και 50.000 ναύτες που ασχολούνται συστηματικά με την πειρατεία και λυμαίνονται το Αιγαίο. Από τον Ελλήσποντο ως τη Ρόδο και τα ανατολικά παράλια της Πελοποννήσου οι πειρατές προκαλούν με τη δράση τους πάμπολλα προβλήματα. Αυτός που τελικά κατόρθωσε να ελέγξει την κατάσταση, ήταν ο Καποδίστριας όταν ήρθε τον Ιανουάριο του 1828 στην Ελλάδα, για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Η καταστολή της πειρατείας υπήρξε άμεση και εντυπωσιακή. Η πειρατεία εκριζώθηκε με τη σύσταση δύο ελληνικών μοιρών υπό τον Ανδρέα Μιαούλη και τον Κωνσταντίνο Κανάρη. Ωστόσο η δολοφονία του Καποδίστρια (1831) και η αναρχία που ακολούθησε, αναζωπύρωσε τη δραστηριότητα των πειρατών, μολονότι η Ελλάδα από το 1830 ήδη άρχισε τον ελεύθερο πολιτικό της βίο, που δεν της εξασφαλίζει όμως και την ανάλογη ευνομία.

Η εμφάνιση πειρατικών πλοίων στην ελληνική θάλασσα διακόπηκε οριστικά το 1850, όταν το Πολεμικό Ναυτικό ανέλαβε την καταδίωξή τους με την παράλληλη δράση και ξένων στόλων καταστρέφοντας οριστικά τα πειρατικά ορμητήρια του Αιγαίου. Από τη χρονιά αυτή ξεκινάει ως ένδειξη ελευθερίας και το άσπρισμα των σπιτιών στα νησιά του Αιγαίου από τους ντόπιους, καθώς δεν υπάρχει πια ο κίνδυνος θέασης των χωριών από τους πειρατές.

Εν κατακλείδι τον 19ο αιώνα, τα κρούσματα και οι πειρατικές επιδρομές γίνονται σπανιότερα και είναι βέβαια ηπιότερης μορφής απ' ότι σε προγενέστερες εποχές, γεγονός που σχετίζεται με την αρτιότερη κρατική οργάνωση αλλά και με τον εκσυγχρονισμό της ναυτιλίας.

Οι δε οικισμοί στα παραθαλάσσια μέρη και στα νησιά μέχρι τότε βρίσκονταν μακριά από την θάλασσα σε αθέατα σημεία και σε πάμπολλες περιπτώσεις τα σπίτια χτίζονταν το ένα δίπλα στο άλλο σε μορφή κάστρου (συναντάτε σε όλο το Αιγαίο).

Πηγή: monemvassia.gr

«Τι είναι αυτό;»

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 28-08-2017 11:25:37 am | από nskarmoutsos

Απορία αναγνώστριας, που μου εξέφρασε παρατηρώντας το πλαίσιο, βλέπε φωτογραφικό υλικό, που έχει τοποθετηθεί στις «Σπηλιές» στην άκρη της κεντρικής πλατείας του Παραλίου Άστρους, εδώ -http://wikimapia.org/#lang=el&lat=37.415524&lon=22.767998&z=19&m=b-.

Πρόκειται για βαγονέτο κατάλοιπο της κατασκευής του Παλιού λιμανιού του Παραλίου Άστρους http://astrosparalio.gr/?p=singlearticle&id=2745, το οποίο περιμαζεύτηκε, συντηρήθηκε και τοποθετήθηκε στον προαναφερόμενο χώρο, αλλά δεν υπάρχει μια πινακίδα που να εξηγεί «τί είναι αυτό;»

Υποχρεωτική είναι η τοποθέτηση πινακίδας, η οποία θα «διαλευκάνει το μυστήριο!» και θα αναγράφει τα εξής:

«1938, πλαίσιο-βαγονέτο που κυλούσαν πάνω σε ράγες και με το οποίο μετέφεραν μεγάλες πέτρες, από το νταμάρι -σημερινό Ανοιχτό Θέατρο Παραλίου Άστρους- για τη κατασκευή του Παλιού λιμανιού».

5-6 Αυγούστου 1826, το φρούριο του Άστρους υπερασπίζεται την Κυνουρία και την Ανατολική Πελοπόννησο από τον Ιμπραήμ

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 05-08-2011 12:14:32 am | Αναδημοσίευση 05-08-2012 | από nskarmoutsos

Ο Στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος

Σαν σήμερα το πρωί της 5ης Αυγούστου του 1826 οι υπερασπιστές του Κάστρου των Ζαφειρόπουλων,  υπό την διοίκηση του θρυλικού στρατηγού Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου ή Άκουρου, αντίκρισαν στην πεδιάδα τα φουσάτα του Ιμπραήμ, που κάτω από την διοίκηση του αρνησίθρησκου Σουλεϊμάν Πασά (Γάλλος στρατηγός, εξισλαμίστηκε και άλλαξε το όνομα του, ο δημιουργός του τακτικού στρατού του Ιμπραήμ) έρχονταν να μετατρέψουν το τόπο σε ερείπια, μετά την καταστροφή (κάψιμο) του Πραστού, Αγίου Πέτρου, Αγίου Ιωάννη και των άλλων κωμοπόλεων και χωριών της Κυνουρίας.

Μέσα στο κάστρο και έξω από αυτό, υπό την σκιά του, στην ανατολική πλευρά του Νησιού, είχαν καταφύγει σύμφωνα με το υπόμνημα Λογοθέτη (πρώτος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θυρέας, το 1835) 5.000 άμαχοι, και οι οποίοι ήταν από τις εξής περιοχές : Κυνουρίας , Σπάρτης, Καρύταινας, Τρίπολης, Άργους και από το Ναύπλιο λόγω του εμφυλίου σπαραγμού (-Γρίβας, Στράτος και Φωτομάρας- βομβάρδιζαν το Ναύπλιο από το Παλαμήδη) που εμαίνετο σε αυτή τη περιοχή.

Οι υπερασπιστές μέσα στο κάστρο, στους δύο προβόλους του και περιμετρικά στα βράχια του Νησιού, ήταν περί τα 2000 τουφέκια υπό την διοίκηση του Άκουρου και με επικεφαλής τους:

Αδελφούς Ζαφειρόπουλου, Νικηταρά (Νικήτα Σταματελόπουλο), Γενναίο Κολοκοτρώνη, Χρήστο Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα, Στάικο Σταικόπουλο, Τσόκρη, Κουτσονίκα, Σπηλιάδη (πρεσβύτερο), γερουσιαστή Ρήγα Παλαμήδη,  Θεοχαρόπουλο, Ανδρέα Μεταξά και Ιωάννη Πέτα.

Η εμπροσθοφυλακή (ιππικό) του Σουλεϊμάν Πασά πρόλαβε στη πεδιάδα και σκότωσε (μόνο) 2 άμαχους που έτρεχαν για να προστατευθούν στο κάστρο, τον Γεροχαρμάνη και τον Αντώνη Καζάκο.

Οι αμυνόμενοι του Κάστρου απέκρουσαν την εμπροσθοφυλακή και το κύριο σώμα που την ακολουθούσε, με τη βοήθεια 2 Σπετσιώτικων πλοίων που κανονιοβολούσαν τα στρατεύματα του Ιμπραήμ στη πεδιάδα. Λόγω του σφοδρού κανονιοβολισμού από πλευράς του δυτικού πύργου του Φρουρίου, από τη συνεχόμενη χρήση (υψηλή θερμοκρασία), έσκασε ένα από τα 4 κανόνια που χειριζόταν ο λεγόμενος Ζαχαρίας και τον σκότωσε.

--Η φωτογραφία αναπαριστά την άμυνα του Κάστρου στις ορδές του Ιμπραήμ, στις 5 Αυγούστου 1826, αρχιπυροβολητής στον δυτικό πύργο (δεξιά) ο Ζαχαρίας.

Υ.Σ: Η αναπαράσταση στηρίζεται σε πραγματική φωτογραφία του Κάστρου του 1898.--

Την επιούσα 6η Αυγούστου, οι καστρινοί, αντεπετέθηκαν και απώθησαν την Αιγυπτιακή εμπροσθοφυλακή στους παρακείμενους αμπελώνες (Ληνούς), κατόπιν τούτου ο Ιμπραήμ διέταξε υποχώρηση, λυσσών (κατά τον ιστορικό Σπηλιάδη) και έδωσε εντολή να εκτελέσουν όσους αιχμαλώτους κουβαλούσαν μαζί τους, η εκκλησία του Προδρόμου (κοιμητήριο) έγινε για να τιμηθεί η μνήμη τους.

Το φρούριο έσωσε την Κυνουρία και την Ανατολική Πελοπόννησο-Βιογραφία των αδελφών Ζαφειρόπουλου (πηγή: <<ΚΥΝΟΥΡΙΑΚΑ>>,1930, σελίδα 64)-, και κατά τον Κολοκοτρώνη παρέμεινε άπαρτο, καταφέρνοντας την πρώτη νίκη των ελληνικών στρατευμάτων επί του Ιμπραήμ.

Πηγές: Απομνημονεύματα Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Απομνημονεύματα Γενναίου Κολοκοτρώνη, υπόμνημα Λογοθέτη, Κυνουριακά, Η ΚΥΝΟΥΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ,1930- (Μουσείο Μπενάκη). Ιστορία: Σπηλιάδη, Φρατζή, Κόκκινου.

Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος στη «Μάχη στα Δερβενάκια»

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 26-07-2011 12:18:08 am | Αναδημοσίευση 26-07-2011 | από nskarmoutsos

Σαν σήμερα στις 26 Ιουλίου 1822 έλαβε χώρα η Μάχη στα Δερβενάκια, σε αυτή συμμετείχε έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο, επικεφαλής των Κυνουριατών, ο ηγέτης του τόπου μας και ιδρυτής του Φρουρίου του, ο θρυλικός Στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Ακουρος.

Τα παραπάνω περιγράφονται στο βιβλίο: «ΒΙΟΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΩΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΝ ΕΛΘΟΝΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΑΜΕΝΩΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ» συγγραφέντες μεν υπό Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου πρώτου υπασπιστού του Θ. Κολοκοτρώνη.

240 μΧ, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Γορδιανός Γ’ και το Άστρον

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 14-07-2017 12:47:04 pm | από nskarmoutsos

Το χάλκινο νόμισμα της φωτογραφίας είναι ένας Sestertius2 -Σεστέρσιος- και έχει κοπεί την περίοδο του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γορδιανού Γ1 (238-244 μΧ).    

Το νόμισμα ανήκει στη συλλογή Ιταλού αρχαιολόγου , οποίος το βρήκε τη δεκαετία του 60, στο Νησί του σημερινού Παραλίου Άστρους, βορειοδυτικά του Κάστρου του Άστρους, εδώ http://wikimapia.org/#lang=el&lat=37.419139&lon=22.766590&z=18&m=b.

Το νόμισμα προφανώς το «έχασε» κάτοικος του παρακείμενου ρωμαϊκού οικισμού «Άστρον», εδώ  http://astrosparalio.gr/?p=singlearticle&id=32628.

Σημειώσεις:

1Ο Γορδιανός Γ΄ (Marcus Antonius Gordianus Pius Augustus, 20 Ιανουαρίου 225 - 11 Φεβρουαρίου 244) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 238 έως το 244. Σε ηλικία 13 ετών έγινε ο μικρότερος σε ηλικία μόνος νόμιμος Ρωμαίος αυτοκράτορας καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξης της ενωμένης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο Γορδιανός ήταν γιος της Αντωνίας Γορδιάνα και ενός αγνώστου Ρωμαίου γερουσιαστή, ο οποίος πέθανε πριν το 238. Η Αντωνία Γορδιάνα ήταν η κόρη του αυτοκράτορα Γορδιανού Α' και μικρότερη αδελφή του αυτοκράτορα Γορδιανού Β'. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια της ζωής του Γορδιανού Γ' πριν γίνει αυτοκράτορας.

Η Σύγκλητος της Ρώμης εξέλεξε τον Γορδιανό Γ' ως αυτοκράτορα, στη θέση των συναυτοκρατόρων Πουπιηνού και Βαλβίνου, οι οποίοι είχαν δολοφονηθεί προηγουμένως από τους στασιαστές πραιτωριανούς. Η αναγόρευσή του έγινε το 238 μ.Χ. σε ηλικία 13 ετών, υπό την κηδεμονία του αντιπραίτορα Τιμησίθεου. Μαζί του πολέμησε νικηφόρα τους Γότθους στη Μυσία και από το 240 τους Πέρσες του Σαπώρη Α'. Κατά την εισβολή του Γορδιανού στην Περσία το 243, σύμφωνα με περσικές πηγές, οι Ρωμαίοι υπέστησαν βαριά ήττα σε μάχη κοντά στη Βαγδάτη το 244 και ο Γορδιανός σκοτώθηκε στη μάχη αυτή, ενώ ρωμαϊκές πηγές δεν αναφέρουν αυτή τη μάχη και αναφέρουν ότι ένας από τους αξιωματικούς του, ο Μ. Ιούλιος Φίλιππος ο επιλεγόμενος Φίλιππος ο Άραβας, δολοφόνησε πρώτα τον Τιμησίθεο και μετά τον Γορδιανό, αναλαμβάνοντας κατά διαδοχή ο ίδιος Αυτοκράτορας. Η σύγκλητος θεοποίησε και τους δύο δολοφονηθέντες, ενώ ρωμαϊκές πηγές αναφέρουν ότι «ο λαός της Ρώμης πένθησε τον νεαρό Αυτοκράτορα Γορδιανό Γ΄ τον οποίο πολύ είχε αγαπήσει».

2Ο sestertius (πληθυντικός sestertii ), ή sesterce (πληθυντικός sesterces ), ήταν ένα αρχαίο ρωμαϊκό νόμισμα . During the Roman Republic it was a small, silver coin issued only on rare occasions. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας ήταν ένα μικρό, ασημένιο νόμισμα που εκδόθηκε μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις. During the Roman Empire it was a large brass coin. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν ένα μεγάλο χάλκινο νόμισμα.

The name sestertius means "two and one half", referring to its nominal value of two and a half asses , a value that was useful for commerce because it was one quarter of a denarius , a coin worth ten asses .Το όνομα sestertius σημαίνει "δύο και ένα μισό", αναφερόμενο στην ονομαστική αξία του δυόμισι ανήλικων , μια αξία που ήταν χρήσιμη για το εμπόριο, επειδή ήταν ένα τέταρτο ενός denarius , ένα νόμισμα αξίας δέκα γαϊδάρων . The name is derived from semis , "half" and "tertius", "third", in which "third" refers to the third as : the sestertius was worth two full asses and half of a third. Το όνομα προέρχεται από τα ημιτελικά , το "μισό" και το "tertius", το "τρίτο", στο οποίο το "τρίτο" αναφέρεται στο τρίτο ως : το sestertius αξίζει δύο πλήρεις γαϊδούρες και μισό τρίτο.

Πηγή: wikipedia

Αστρομερίτης, μία αποικία του τόπου μας στη Κύπρο;

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 17-03-2013 03:09:56 pm | Αναδημοσίευση 17-03-2013 | από nskarmoutsos

 

 

Ο Αστρομερίτης* είναι χωριό της επαρχίας Λευκωσίας. Είναι κτισμένος σε μέσο υψόμετρο 160 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην πεδιάδα της δυτικής Μεσαορίας ή όπως είναι περισσότερο γνωστή, στην πεδιάδα της Μόρφου. Βρίσκεται 30 περίπου χμ, δυτικά της Λευκωσίας, στη γραμμή αντιπαράταξης. Γειτονικά χωριά είναι η Περιστερώνα, το Ποτάμι και τα τουρκοκρατούμενα χωριά, Ζώδια και Κατοκωπιά. Το χωριό εμφανίζεται στους βενετικούς χάρτες ως Astromoriti και ήταν φέουδο κατά την φράγκικη περίοδο.

Η Ονομασία του Αστρομερίτη

Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για την ονομασία της κοινότητας.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, Ασιναίοι έφυγαν από την Ασίνη της Πελοποννήσου και ίδρυσαν την πόλη της Ασίνου, στην Κύπρο. Κοντά στην Ασίνη της Πελοποννήσου, βρίσκεται το μικρό χωριό Αστρομέρι και η κωμόπολης Άστρος. Μερικοί κάτοικοι του Άστρους ή του Αστρομερίου ήρθαν μαζί με τους Ασιναίους και ίδρυσαν το χωριό Αστρομερίτη.

Πηγή

*Αστρομερίτης = Άστρος + μερίτης (πχ ξενομερίτης) = ο προερχόμενος από τα μέρη του Άστρους.

Προηγούμενες αναρτήσεις