Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

8 Νοεμβρίου 1948, η μελανή σελίδα της Ιστορίας του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου που γράφτηκε στο τόπο μας

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 08-11-2011 12:57:37 am | Αναδημοσίευση 08-11-2011 | από nskarmoutsos

Σαν σήμερα, 8 Νοεμβρίου 2018, συμπληρώνονται 70 χρόνια από την αποφράδα μέρα που ο Εμφύλιος Πόλεμος, άφησε ανεξίτηλο σημάδι στο τόπο μας.

Εισαγωγικό σημείωμα: Με τον όρο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος εννοούμε τη χρονική περίοδο ένοπλων συγκρούσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα, μεταξύ του Εθνικού Στρατού που ήταν υπό τον έλεγχο της κεντροδεξιάς κυβέρνησης των Αθηνών και των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, υπό τον έλεγχο κύρια των κομμουνιστών. Επίσημα διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Οκτώβριο του 1949 και είχε ως αποτέλεσμα την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού. Ακριβή περιγραφή του όρου -Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος- δίνει ο Θανάσης Βέγγος: «Έλληνες να ντουφεκάνε Έλληνες». Έχουν γραφεί πολλά και από τις δύο πλευρές σχετικά με τα αίτια, τις αφορμές και αυτή καθαυτή την αιματηρή αδελφοκτόνο σύγκρουση, με πολλές ανακρίβειες που δικαιολογούνται? από τα σκληρά γεγονότα που επέδρασαν καταλυτικά στη ζωή των ανθρώπων και των δύο αντιμαχομένων παρατάξεων. Εδώ δεν θα κάνουμε αποτίμηση των γεγονότων, αφήνοντας τον ιστορικό του μέλλοντος αποστασιοποιημένο και με καθαρό μυαλό να καταγράψει όσο γίνεται αντικειμενικά την θλιβερή εκείνη περίοδο.

Έκθεση γεγονότων

Τον Νοέμβρη του 1948 η εμφύλια σύγκρουση είχε φτάσει στο απόγειο με σημαντικές απώλειες και από τις δύο πλευρές, στο Παράλιο Άστρος έδρευε ο σταθμός Χωροφυλακής υποστηριζόμενος από μονάδα του Εθνικού Στρατού λόγω της στρατηγικής θέσης που κατείχε ο τόπος ως προς τις θαλάσσιες συγκοινωνίες, το κτίριο του σταθμού Χωροφυλακής ήταν στη κεντρική πλατεία εκεί που ήταν το εστιατόριο Έλατος.

Στις 8 του Νοέμβρη μετά τα μεσάνυχτα, μονάδα του Δημοκρατικού Στρατού Πελοποννήσου (τμήμα Πάρνωνα) είχε καταλάβει τη περιοχή γύρω από το τωρινό μνημείο της σύγκρουσης, που βρίσκεται σε απόσταση 2,7 χιλιομέτρων από τη κεντρική πλατεία του Παραλίου Άστρους, αριστερά της σημερινής επαρχιακής οδού Παραλίου Άστρους-Άστρους. Οι αντάρτες είχαν εγκαταστήσει επίσης μία ομάδα στη περιοχή Καστράκι της Μελιγούς, που έβαλε με πολυβόλο κατά ριπάς στον αέρα, για να νομίζουν όσοι το άκουγαν ότι γινόταν μάχη στη γύρω περιοχή.

Ο επικεφαλής του Εθνικού Στρατού έπεσε στη παγίδα και θέλοντας πριν ξημερώσει να πάει το γρηγορότερο στο υποτιθέμενο πεδίο σύγκρουσης, επίταξε 2 φορτηγά αυτοκίνητα των συμπατριωτών μας Ιωάννη Φούφα και Ιωάννη Αβραντίνη -οι οποίοι σημειωτέον δεν είχαν καμία συμμετοχή άμεση ή έμμεση στην εμφύλια σύρραξη- και επιβιβάζοντας τους στρατιώτες και χωροφύλακες ξεκίνησαν σε φάλαγγα για το Καστράκι που ήταν το σημείο της εικονικής μάχης. Η φάλαγγα πορευόταν ως εξής: στο πρώτο αυτοκίνητο ήταν ο Ιωάννης Φούφας με συνοδηγό τον επικεφαλής της κουστωδίας Ανθυπολοχαγό Δημήτριο Κλεισάρη* και στο δεύτερο αυτοκίνητο ήταν ο Ιωάννης Αβραντίνης με συνοδηγό τον επίσης συμπατριώτη μας Κωνσταντίνο Βούλγαρη (ιδιώτη).

Στο σημείο που υπάρχει το προαναφερόμενο μνημείο των πεσόντων, εγκλωβίστηκαν στην ενέδρα που είχαν στήσει οι αντάρτες, με τις πρώτες ριπές των πολυβόλων οδηγός και συνοδηγός του δεύτερου αυτοκίνητου (Ιωάννης Αβραντίνης και Κωνσταντίνος Βούλγαρης αντίστοιχα) άνοιξαν τη πόρτα του αυτοκινήτου πετάχτηκαν έξω και κρύφτηκαν στις γύρω ελιές, χάριν του νεαρού της ηλικίας σώθηκαν. Οι υπόλοιποι δεν πρόλαβαν, ο θλιβερός απολογισμός: όλοι νεκροί (14 τον αριθμό), ανάμεσα τους ο συμπατριώτης μας Ιωάννης Φούφας που κατέλειπε πίσω του πολυμελή οικογένεια ακέφαλη. Οι μετέπειτα σκηνές φρίκης και οδύνης δεν περιγράφονται, τουλάχιστον οι νυν και οι επερχόμενες γενιές να μην τύχουν παρόμοιου εμφύλιου σπαραγμού.

Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό που αναφέρεται στο μνημείο της ζοφερής αδελφοκτόνου σύγκρουσης.

*Στο μνημείο λανθασμένα αναγράφεται Παναγιώτης.

2 χιλιετίες, τουλάχιστον, μετρά η καλλιέργεια της ελιάς στη πεδιάδα του Άστρους

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 01-11-2017 10:06:49 pm | από nskarmoutsos

Η πιο παλιά καλλιέργεια, στην εύφορη πεδιάδα του Άστρους,  είναι της ελιάς. Μετρά τουλάχιστον 2.000 χρόνια όπως καταγράφεται στο βιβλίο «Ελλάδος περιήγησις/Κορινθιακά», του περιηγητή Παυσανία, το οποίο τελείωσε γύρω στο 173 μΧ.

Το σχετικό χωρίο έχει ως εξής:

-(38.4) «…ἐντεῦθεν διελθοῦσιν  Ἀνιγραῖα καλούμενα ὁδὸν καὶ στενὴν καὶ ἄλλως δύσβατον, ἔστιν ἐν ἀριστερᾷ μὲν καθήκουσα ἐπὶ θάλασσαν καὶ δένδρα--ἐλαίας μάλιστα--ἀγαθὴ τρέφειν γῆ…»-

89 χρόνια ζωής συμπλήρωσε ο «Αχιλλέας»

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 30-10-2014 07:40:20 pm | από nskarmoutsos

«Αχιλλέας» Παραλίου Άστρους

89 χρόνια ζωής, αισίως, συμπλήρωσε σήμερα, 30 Οκτωβρίου 2018, ο αθλητικός σύλλογος «Αχιλλέας» Παραλίου Άστρους. Η έγκριση του καταστατικού του έγινε στις 30 Οκτωβρίου 1929.

Το σωματείο προϋπήρχε «ανεπίσημα» της παραπάνω ημερομηνίας, τούτο αποδεικνύεται και από δημοσίευμα της εφημερίδας «Κυνουρία», εδώ.

Η ονομασία «Αχιλλέας» προέρχεται, σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, από την επίδραση των ξεριζωμένων μικρασιατών που ίδρυσαν την Νέα Κίο, άλλωστε ο μυθικός ήρωας έχει άμεση σχέση με τον Αργοναύτη, αθλητικό σωματείο της Νέα Κίου. Είχαν αναπτυχθεί στενές σχέσεις μεταξύ Παραλίου Άστρους και Νέας Κίου, οι οποίες διατηρήθηκαν μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 50, η φωτογραφία εδώ επιβεβαιώνει το γεγονός.

Ο Αθλητικός Όμιλος Παραλίου Άστρους ο Αχιλλεύς επηρέασε τη ζωή του τόπου μας, όχι μόνο στα αθλητικά πράγματα, αλλά και στην εξέλιξή του.

Από τα πρώτα στάδια της δημιουργίας του αποτέλεσε πρότυπο οργάνωσης, βλέπε εδώ, δημιουργώντας ακόμα και τμήμα πόλο!! Μέχρι τον Β! Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν σημείο αναφοράς, ως προς τις ποδοσφαιρικές κυρίως αναμετρήσεις. Το έτος 1952 «επανιδρύεται», αφού  φέρεται καταχωρημένο το καταστατικό του δυνάμει της με αριθμό 212/10.5.1952 αποφάσης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου, ως αθλητικό σωματείο με την επωνυμία ΑΘΛΗΤΟΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Ο ΑΧΙΛΛΕΥΣ» (με έδρα το Παράλιο Άστρος).

Η έλευση του Νίκου Αγγελόπουλου, φωτογραφία, στο Παράλιο Άστρος, στις αρχές της δεκαετίας του 50, ήταν σταθμός στη πορεία του «Αχιλλέα», αφού έδωσε άλλη διάσταση στο σωματείο, και όχι μόνο ποδοσφαιρική, δημιουργώντας τους Παναρκαδικούς Κολυμβητικούς Αγώνες με πανελλήνια εμβέλεια, προσφέροντας τα μέγιστα και στην τουριστική προβολή του τόπου, το φυλλάδιο του 1966, εδώ, ήταν δυνατόν να σταθεί και σαν τουριστικός οδηγός.

 Αξεπέραστο έργο του ήταν και η κατασκευή του σημερινού γηπέδου. Αξιοθαύμαστη επίσης ήταν η διοργάνωση των φιλικών ποδοσφαιρικών αγώνων κατά τις καλοκαιρινές περιόδους, οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές από όλη την περιοχή διαγκωνίζονταν ποιος θα πρωτοπαίξει με τα χρώματα του «Αχιλλέα» εναντίον ισχυρότερων συλλόγων όπως ο Παναργειακός, Παναυπλιακός και άλλοι, βλέπε εδώ.

Τα όργανα γυμναστικής, της φωτογραφίας, τα οποία φυλάσσονται «ευλαβικά» από ιδιώτη,  είναι ότι έχει απομείνει από την δυναμική αυτή περίοδο και μαρτυρούν ότι, το σωματείο ήταν πρωτοπόρο και στη δημιουργία στίβου.

Αξέχαστες παραμένουν, μέχρι σήμερα, οι χοροεσπερίδες που δίνονταν υπό την αιγίδα του (Αχιλλέα), βλέπε εδώ, δημιουργώντας νέα ήθη και ως προς τον ψυχαγωγικό τομέα, επίσης οι πάσης φύσεως εκδρομές που διοργάνωνε άφησαν εποχή.

Ο «οργασμός» αυτός ανακόπηκε με την μετάθεση του Νίκου Αγγελόπουλου, προς τα τέλη της δεκαετίας του 1960.

Έκτοτε μέχρι σήμερα το, πρώην, πρωτοπόρο σωματείο «φυτοζωεί» αποκλειστικά, σχεδόν, στο ποδοσφαιρικό τμήμα, και η παλιά του αίγλη έχει ξεθωριάσει.

1883, ο καιρός στο Παράλιο Άστρος

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 24-10-2018 11:17:24 am | από nskarmoutsos

Νο 1. Το Παράλιο Άστρος το 1908

Η συνοπτική περιγραφή του καιρού για το Παράλιο Άστρος το έτος 1883, που παρουσιάζεται πάρα κάτω, υπάρχει σε κιτάπι του εμπόρου Μιχαήλ Κ. Λογοθέτη, ο οποίος εμφανίζεται το 1871 στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παραλίου Άστρους με αύξοντα αριθμό 839 εδώ http://astrosparalio.gr/uploads/eklogikos%20katalogos%201871.pdf.

Το κείμενο, βλέπε φωτογραφία Νο 2, έχει ως εξής:

«1883

Αύγουστος, χειμών

Σεπτέμβριος, καλοσύνη

Οκτώβριος, ολίγα σύννεφα…

Νοέμβριος, καλοσύνη

Δεκέμβριος, καλοσύνη

Ιανουάριος, καλοσύνη

Φεβρουάριος, καλοσύνη

Μάρτιος, καλοσύνη

Απρίλιος, καλοσύνη

Μάιος, καλοσύνη

Ιούνιος και Ιούλιος, καλοσύνη και ολίγη συννεφιά…»

Νο 2. 1883, συνοπτική περιγραφή για το καιρό στο Παράλιο Άστρος

Ο στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος και ο Αναστάσιος Αβραντίνης στην Άλωση της Τριπολιτσάς

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 23-09-2011 12:17:53 am | Αναδημοσίευση 23-09-2011 | από nskarmoutsos

               

Σαν σήμερα στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, η Τριπολιτσά (Τρίπολη), μετά από πέντε μηνών πολιορκία πέφτει στα χέρια των Ελλήνων, το γεγονός είναι γνωστό σαν η Άλωση της Τριπολιτσάς., σε αυτή συμμετείχε έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο, επικεφαλής των Κυνουριατών, ο «πανταχού παρών» ηγέτης του τόπου μας και ιδρυτής του Φρουρίου του, ο θρυλικός Στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Ακουρος.

Μόλις άνοιξε η Πύλη, η επονομαζόμενη του Αναπλιού, επειδή ήταν προς την πλευρά που βλέπουμε το Ναύπλιο (ανατολικά), ο Άκουρος μπήκε πρώτος μέσα στη Τριπολιτσά επικεφαλής των Κυνουριατών – Βιογραφία των αδελφών Ζαφειρόπουλου (πηγή: «ΚΥΝΟΥΡΙΑΚΑ» ,1930, σελίδα 63)-: «…γνωστόν δ’ είναι ότι ο Παναγιώτης (Ζαφειρόπουλος), ο και Άκουρος καλούμενος, πρώτος ώρμησε κατά των τειχών μετά του σώματος του ήνοιξε την πύλην και ξιφήρης εισήλθεν εις την πόλιν…»

Πατήστε εδώ για να δείτε το μνημείο, στην πλατεία του Άρεως, στη Τρίπολη, που φέρει το όνομα του Άκουρου.

Πηγές: 1. "Κυνουριακά", 2. ΒΙΟΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ  ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΩΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΝ ΕΛΘΟΝΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΑΜΕΝΩΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ» συγγραφέντες μεν υπό Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου πρώτου υπασπιστού του Θ. Κολοκοτρώνη, και 3. Γενικό Επιτελείο Στρατού.

Αναστάσιος Αβραντίνης, ο αφανής ήρωας

Στη τάπια της Πύλης του Ναυπλίου οι Τούρκοι είχαν εγκαταστήσει ισχυρό πυροβολοστάσιο, έμπροσθεν αυτού βρίσκεται η εκκλησία του αγίου Σωτήρα και 30 χαλάσματα του χωρίου Αρσενέϊκα. Σε αυτά τα χαλάσματα πήγαιναν οι Έλληνες, πλησίαζαν τους Τούρκους της τάπιας, αντάλλαζαν τρόφιμα με όπλα, συνομιλούσαν και μερικές φορές ορισμένοι ανέβαιναν στη τάπια (κρεμούσαν δηλαδή οι Τούρκοι ένα σχοινί δεμένο απ’ ένα κανόνι και από αυτό πιάνονταν και ανεβοκατέβαιναν οι Έλληνες).

Στις 23 Σεπτεμβρίου το πρωί, ημέρα Παρασκευή, ανέβηκαν στη τάπια, υπό το πρόσχημα  της αγοράς όπλων, ο Μανώλης Δούνιας (Κυνουριάτης στρατιώτης από το Λεωνίδιο) και οι Αναστάσιος Αβραντίνης και Γκίκας Ρουμάνης (Σπετσιώτες). Στα χαλάσματα ενέδρευαν συνεννοημένοι το σώμα των Κυνουριατών (Άκουρος). Οι Δούνιας, Αβραντίνης και Ρουμάνης, που είχαν ανεβεί, σκότωσαν τους Τούρκους της τάπιας (τους Αλβανούς δεν τους πείραξαν), ύψωσαν την Ελληνική σημαία της επανάστασης, έστρεψαν ένα πυροβόλο κατά του σαραγιού και άνοιξαν την πύλη, απ’ την οποία εισήλθαν οι Κυνουριάτες που ενέδρευαν.

Ο Αναστάσιος Αβραντίνης, ανήκε στο εκστρατευτικό σώμα της Μπουμπουλίνας που συμμετείχε στην Άλωση της Τριπολιτσάς, λόγω δε της θητείας του στο στόλο της Μπουμπουλίνας, είχε εξοικειωθεί πολύ στο να ανεβοκατεβαίνει τα κατάρτια των πλοίων και ως εκ τούτου επιλέχτηκε για αυτές του τις ικανότητες στη συγκεκριμένη επιχείρηση.

Ο Αναστάσιος Αβραντίνης, έχει μπει στο πάνθεο των ηρώων του τόπου μας, καθώς η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στο (Παράλιο) Άστρος μετά την ραγδαία οικιστική του ανάπτυξη το 1828, τους κατ’ ευθείαν απόγονους του , το γιό και τον εγγονό του, τους συναντάμε  στον εκλογικό κατάλογο του 1871.

Δείτε εδώ το γενεαλογικό δένδρο του Αναστάσιου Αβραντίνη.  

Πηγές: 1. Γενικά Αρχεία του Κράτους, 2. Γενικό Επιτελείο Στρατού, 3. ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ, 4. Ιστορικά Ονόματα  

1983, «ρετρό» διαφημιστικό φυλλάδιο του Παραλίου Άστρους

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 21-09-2016 10:32:41 am | από nskarmoutsos

Νο 1. Εμπροσθόφυλλο του διαφημιστικού φυλλαδίου

Το φυλλάδιο αποτελεί «απόπειρα» προβολής του Παραλίου Άστρους, εν έτει 1983.

Υ.Σ:

  1. Ο Επαγγελματικός Σύλλογος «Ζαφειρόπουλος» ήταν ο Τουριστικός Σύλλογος του Παραλίου Άστρους .
  2. Οι περισσότερες από τις επαγγελματικές δραστηριότητες που διαφημίζονται σήμερα δεν υπάρχουν ή στην καλύτερη των περιπτώσεων έχουν αλλάξει ονομασία.

Νο 2. Οπισθόφυλλο διαφημιστικού φυλλαδίου 

Η πρώτη τράπεζα στη περιοχή μας

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 20-09-2017 12:33:01 pm | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1957, ο γενειοφόρος είναι ο Δημήτριος Πετιμεζάς, σ οποίος στις αρχές του 1900 ίδρυσε την πρώτη τράπεζα στη περιοχή. Πάνω αριστερά το ζεύγος Ελένης και Αντώνη Νικήτα και κάτω οι θυγατέρες τους, Ευγενία αριστερά και Γεωργία δεξιά.)

Ο Δημήτριος Πετιμεζάς, ο οποίος διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος της Κοινότητας Παραλίου Άστρους -1914- http://astrosparalio.gr/?p=singlearticle&id=8089, ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος Γενικού Εμπορίου στο Παράλιο Άστρος, το κτίριο υπάρχει έως σήμερα και στεγάζεται το ψητοπωλείο «Ρεμπέτικο», επί της οδού Ζαφειρόπουλου -πεζόδρομος-.

Μέχρι την εποχή του Πετιμεζά δεν υπήρχε στη περιοχή μας υποκατάστημα τράπεζας ή τραπεζικός αντιπρόσωπος και οι συναλλαγές γίνονταν στο Ναύπλιο, όπου μετέβαιναν δια θαλάσσης. Έτσι συνέλαβε την ιδέα και δημιούργησε «Ιδιωτική Τράπεζα» στο κατάστημα του, όπου έγινε για πολλά χρόνια εμπορικό και τραπεζικό κέντρο.

Υ.Σ: Το εντοιχισμένο χρηματοκιβώτιο της τότε τράπεζας σώζεται μέχρι σήμερα, στο εσωτερικό του ψητοπωλείου «Ρεμπέτικο».

Ο φωτογράφος του Παραλίου Άστρους

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 18-09-2017 12:32:22 pm | από nskarmoutsos

Ο εικονιζόμενος Κωνσταντίνος (Ντίνος) Βούλγαρης διετέλεσε φωτογράφος του Παραλίου Άστρους τη δεκαετία του 1940. Η μηχανή του, το φωτογραφικό ξύλινο κουτί με το τρίποδο, διασώζεται σε καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφίες παρακάτω, και αποτελεί, εν δυνάμει, ένα ακόμα έκθεμα για το μελλοντικό!! Λαογραφικό Μουσείο του Παραλίου Άστρους.

Η φωτογραφική μηχανή ήταν στημένη στο καφενείο του Κουτσαντώνη, σημερινό καφέ «Mango», στη κεντρική πλατεία του Παραλίου Άστρους, το καφενείο εκτελούσε χρέη άτυπου φωτογραφικού στούντιο!!

Η πειρατεία στην Ελλάδα από τον 16ο έως τα μέσα του 19ου αιώνα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 03-09-2012 12:14:24 am | Αναδημοσίευση 03-09-2012 | από nskarmoutsos

Εισαγωγικό σημείωμα: Το παρακάτω εξηγεί και την οικιστική διαμόρφωση της Επαρχίας Κυνουρίας, όταν μέχρι το 1828 είχαν πιάσει, οι πρόγονοι, τα απάτητα ψηλά βουνά.

Τον 16ο και ιδιαίτερα τον 17ο αιώνα, η πειρατεία αποτελεί κανόνα της καθημερινής ζωής. Από το Βόρειο Αιγαίο ως το Μυρτώο (το δικό μας πέλαγος) και το Λιβυκό πέλαγος τα πειρατικά και κουρσάρικα καράβια παραμονεύουν. Οι απέραντες ελληνικές ακτές με την ιδιαίτερη ακτογραμμή, τους βράχους, τις σπηλιές και τους πάμπολλους αθέατους όρμους είναι ιδανικά κρησφύγετα. Ο περιηγητής Deshayes συμβουλεύει τους ταξιδιώτες για Κωνσταντινούπολη να αποφεύγουν το ταξίδι με πλοίο, διότι οι πειρατές καραδοκούν ανάμεσα στην Κρήτη και την Πελοπόννησο (Κάβο Μαλέα).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον κατά την περίοδο της πειρατείας παρουσιάζει η νήσος Κίμωλος, η οποία έχει κάτι σαν ασυλία από πειρατές και κουρσάρους καθώς φιλοξενεί μόνο περί τις πεντακόσιες γυναίκες και έξι με οκτώ καθολικούς παπάδες για τις ανάγκες των πειρατών του Αιγαίου. Τα ελληνικά κουρσάρικα και πειρατικά είχαν συνήθως στα πληρώματα τους ορθόδοξους παπάδες όπου για τα πειρατικά της Μάνης ήταν απαράβατος κανόνας.

Ο Ιούλιος Βερν το 1883 έως 1888 ακολουθεί θαλάσσιες ρότες με μηχανοκίνητο ιστιοφόρο. Το 1884 γράφει το βιβλίο "Το Αρχιπέλαγος στις φλόγες" (ή "Οι Πειρατές του Αιγαίου") όπου και μας περιγράφει πως στην Μάνη οι μοναχοί ήταν ουσιαστικά βιγλάτορες που καραδοκούσαν να φανεί κάποιο πλοίο και με τεχνάσματα μετά να το οδηγήσουν στα βράχια ή σε κάποιο ύφαλο. Έτσι λοιπόν μπορούσαν οι ντόπιοι να πλιατσικολογήσουν χωρίς κινδύνους. Τέλος αναφέρεται διεξοδικά στην περιοχή της Μάνης του Μαραθιά, Κυθήρων και Αντικυθήρων.

Σ' όλα τα νησιά του Αρχιπελάγους και στις παράκτιες περιοχές υπήρχαν παρατηρητήρια, βίγλες, απ' όπου οι βιγλάτορες παρακολουθούσαν μέρα και νύχτα τα καράβια που πλησίαζαν στη στεριά και ειδοποιούσαν τον πληθυσμό μόλις διέκριναν κάποιο πλοίο.

Διαβόητος έμεινε σε όλη την Μεσόγειο ο Έλληνας εξωμότης πειρατής και κουρσάρος Μπαρμπαρόσα (Κοκκινογένης). Στην ουσία όμως δεν επρόκειτο για έναν αλλά για δύο αδέρφια, οι οποίοι κατάγονταν από τη Λέσβο και ήταν εγγόνια παπά. Το 16ο αιώνα είχαν καταληστέψει με τα πλοία τους όλα τα παράλια της ανατολικής Μεσογείου και τις Ενετοκρατούμενες Κυκλάδες, σπέρνοντας τον τρόμο σε όλο το Αιγαίο με απίστευτη αγριότητα, δημιουργώντας μέχρι και δικό τους κράτος (Μπαρμπαριά) και κόβοντας δικό τους νόμισμα.

Είναι γεγονός ότι κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου επιδίδονται στην πειρατεία άνθρωποι κάθε εθνικότητας και θρησκεύματος από νησιώτες μέχρι Τυνήσιους, Βενετούς, Σικελούς και Τούρκους. Πειρατές ήταν και οι Μανιάτες. Τη Μάνη την ονόμαζαν Μεγάλο Αλγέρι. Τον 18 αιώνα, η Μάνη ζει από πειρατικές επιδρομές αποκλειστικά. Όταν δεν ταξιδεύουν με τα καράβια τους, ενεδρεύουν περιμένοντας να παρασυρθεί κάποιο καράβι στην ακτή από την κακοκαιρία ή από τα δόλια τεχνάσματα τους.

Αρχές 19ου αιώνα ο αριθμός των ελληνικών πλοίων που επιδίδονται σε πειρατικές επιδρομές αυξάνεται σταθερά εξαιτίας της δυσμενούς τροπής που παίρνει ο Αγώνας. Στις αρχές του 1828 ήταν περί τα 1.500 πλοία και 50.000 ναύτες που ασχολούνται συστηματικά με την πειρατεία και λυμαίνονται το Αιγαίο. Από τον Ελλήσποντο ως τη Ρόδο και τα ανατολικά παράλια της Πελοποννήσου οι πειρατές προκαλούν με τη δράση τους πάμπολλα προβλήματα. Αυτός που τελικά κατόρθωσε να ελέγξει την κατάσταση, ήταν ο Καποδίστριας όταν ήρθε τον Ιανουάριο του 1828 στην Ελλάδα, για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Η καταστολή της πειρατείας υπήρξε άμεση και εντυπωσιακή. Η πειρατεία εκριζώθηκε με τη σύσταση δύο ελληνικών μοιρών υπό τον Ανδρέα Μιαούλη και τον Κωνσταντίνο Κανάρη. Ωστόσο η δολοφονία του Καποδίστρια (1831) και η αναρχία που ακολούθησε, αναζωπύρωσε τη δραστηριότητα των πειρατών, μολονότι η Ελλάδα από το 1830 ήδη άρχισε τον ελεύθερο πολιτικό της βίο, που δεν της εξασφαλίζει όμως και την ανάλογη ευνομία.

Η εμφάνιση πειρατικών πλοίων στην ελληνική θάλασσα διακόπηκε οριστικά το 1850, όταν το Πολεμικό Ναυτικό ανέλαβε την καταδίωξή τους με την παράλληλη δράση και ξένων στόλων καταστρέφοντας οριστικά τα πειρατικά ορμητήρια του Αιγαίου. Από τη χρονιά αυτή ξεκινάει ως ένδειξη ελευθερίας και το άσπρισμα των σπιτιών στα νησιά του Αιγαίου από τους ντόπιους, καθώς δεν υπάρχει πια ο κίνδυνος θέασης των χωριών από τους πειρατές.

Εν κατακλείδι τον 19ο αιώνα, τα κρούσματα και οι πειρατικές επιδρομές γίνονται σπανιότερα και είναι βέβαια ηπιότερης μορφής απ' ότι σε προγενέστερες εποχές, γεγονός που σχετίζεται με την αρτιότερη κρατική οργάνωση αλλά και με τον εκσυγχρονισμό της ναυτιλίας.

Οι δε οικισμοί στα παραθαλάσσια μέρη και στα νησιά μέχρι τότε βρίσκονταν μακριά από την θάλασσα σε αθέατα σημεία και σε πάμπολλες περιπτώσεις τα σπίτια χτίζονταν το ένα δίπλα στο άλλο σε μορφή κάστρου (συναντάτε σε όλο το Αιγαίο).

Πηγή: monemvassia.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις