Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Πριν την «επιδρομή» του δάκου

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 21-09-2017 02:55:00 pm | από nskarmoutsos

Καλές φαίνονται οι λαδολιές στο κάμπο του Παραλίου Άστρους και προμηνύεται να δώσουν ικανοποιητικό εισόδημα.

Υ.Σ: Όλα αυτά πριν δάκου εποχής!! γιατί μετά όλα παίζουν!!

(Φωτ. 21-9-2017, 13.45)

Τα πιο μεγάλα και τα πιο μικρά ζώα κινδυνεύουν περισσότερο με εξαφάνιση

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 20-09-2017 11:37:26 am | από nskarmoutsos

Αν είσαι ζώο, συμφέρει να έχεις μεσαίο μέγεθος, αν θέλεις να έχεις περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης. Μια νέα διεθνής επιστημονική μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι με εξαφάνιση κινδυνεύουν περισσότερο τα είδη εκείνα που βρίσκονται στα δύο άκρα από άποψη μεγέθους, δηλαδή τα πιο μεγάλα και τα πιο μικρά.
Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, την Ελβετία και την Αυστραλία, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπιλ Ριπλ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC, επεσήμαναν ότι οι προσπάθειες διάσωσης των ζώων πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στο άνω και στο κάτω άκρο της κλίμακας μεγέθους.
Η νέα μελέτη, αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο παρέχει πρόσθετες ενδείξεις ότι η εξαφάνιση των ζώων συνεχίζεται αμείωτη παγκοσμίως.
Οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία για χιλιάδες είδη πουλιών, θηλαστικών, ψαριών, αμφίβιων και εντόμων που βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης και βρήκαν ότι «το μέγεθος μετράει».
Οι «γίγαντες» του ζωικού βασιλείου (ελέφαντες, λιοντάρια, ρινόκεροι, φαλαινοκαρχαρίες, στρουθοκάμηλοι κ.α.) κινδυνεύουν περισσότερο από τους ανθρώπους κυνηγούς και τους ψαράδες, ενώ οι «νάνοι» από τη ρύπανση των λιμνών και ποταμών, καθώς και από την υλοτόμηση και τις γεωργικές καλλιέργειες που καταστρέφουν τα ενδιαιτήματά τους.

Πηγή: real.gr

«Επιτέλους δροσιά!!»

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 20-09-2017 11:31:47 am | από nskarmoutsos

Περιστέρια δροσίζονται σε σιντριβάνι του Κιέβου, μια ζεστή φθινοπωρινή μέρα. 

Πηγή: naftemporiki.gr

Καταστροφικός σεισμός στο Μεξικό: 224 νεκροί, μεταξύ τους δεκάδες μαθητές

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 20-09-2017 09:07:10 am | από nskarmoutsos

Εικόνες απόλυτης καταστροφής καταγράφονται στο Μεξικό μετά τον ισχυρό σεισμό των 7,1 ρίχτερ που έπληξε την Τρίτη το κεντρικό τμήμα της χώρας. Μέχρι στιγμής, από τα χαλάσματα κτιρίων που κατέρρευσαν έχουν ανασυρθεί 224 νεκροί, μεταξύ των οποίων 21 παιδιά που βρίσκονταν στο σχολείο τους.

Μάχη με το χρόνο δίνουν τα σωστικά συνεργεία στο Μεξικό, προκειμένου να απεγκλωβίσουν επιζώντες από τα συντρίμμια των κτιρίων.
Πριν λίγη ώρα οι διασώστες ανέσυραν νεκρά 21 παιδιά που έχασαν τη ζωή τους όταν το σχολείο τους κατέρρευση. «Ο αριθμός που έχουμε είναι 25 (νεκροί), συμπεριλαμβανομένων 21 παιδιών» στο πρωτοβάθμιο σχολείο Ενρίκε Ρεμπσαμέν, δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο Televisa ο Χαβιέρ Τρεβίνιο, υφυπουργός Παιδείας της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομία έχουν διασωθεί 11 παιδιά και αγνοούνται ακόμα άλλα 28.

Ο σεισμός σημειώθηκε στις 13.14 τοπική ώρα (21:14 ώρα Ελλάδας) σε μια περιοχή στα όρια των Πολιτειών Πουέμπλα και Μορέλος, σε βάθος 51 χλμ,.
Σύμφωνα με τον δήμαρχο της Πόλης του Μεξικού Μιγκέλ Άνχελ Μανσέρα, πέραν των δεκάδων κτιρίων που κατέρρευσαν, σημειώθηκαν επίσης πολλές διαρροές αερίου και πυρκαγιές.

Ο υπουργός Εσωτερικών Μιγκέλ Άνχελ Οσόριο Τσονγκ δήλωσε σε μεξικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ότι τα σωστικά συνεργεία δουλεύουν με μεγάλη προσοχή, χρησιμοποιώντας αξίνες και φτυάρια. «Έχουμε κάποια κτίρια (που κατέρρευσαν) στα οποία κατά τις πληροφορίες μας μπορεί να υπάρχουν ακόμη άνθρωποι μέσα. (Τα σωστικά συνεργεία) δουλεύουν με πολλή προσοχή», σημείωσε ο υπουργός και πρόσθεσε ότι ενδέχεται να χρειαστεί κι άλλο προσωπικό για να συνδράμει στις έρευνες.
Ασθενοφόρα και οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας βρέθηκαν αντιμέτωπα με κυκλοφοριακό κομφούζιο, καθώς πέρα από τη συνηθισμένη μεγάλη κίνηση ο σεισμός εξώθησε εκατομμύρια ανθρώπους να προσπαθήσουν να φτάσουν στα σπίτια τους το συντομότερο.

Ανθρωποι παγιδευμένοι κάτω από τα συντρίμμια
Σύμφωνα με την Πολιτική Προστασία, ο πιο βαρύς απολογισμός του χθεσινού σεισμού καταγράφηκε στην Πολιτεία Μορέλος, όπου οι νεκροί είναι 55. Η πρωτεύουσα μετράει 49 νεκρούς, η Πολιτεία Πουέμπλα 32, η Πολιτεία του Μεξικού 10 και η Πολιτεία Γκερέρο 3.
Ανάμεσα στα κτίρια που κατέρρευσαν στην πρωτεύουσα είναι πολυκατοικίες, ένα σχολείο, ένα εργοστάσιο κι ένα σούπερ μάρκετ. Η ακριβή συνοικία Ρόμα ήταν ανάμεσα σε εκείνες που δέχθηκαν βαρύ πλήγμα: μια εξαώροφη πολυκατοικία ήταν ανάμεσα στα κτίρια που μετατράπηκαν σε σωρούς από συντρίμμια.

Εκατοντάδες μέλη των υπηρεσιών άμεσης βοήθειας και πολίτες που έσπευσαν να βοηθήσουν εθελοντικά ψάχνουν στα συντρίμμια με αξίνες, φτυάρια και τα γυμνά τους χέρια.
«Η γυναίκα μου είναι εκεί μέσα. Δεν έχω καταφέρει να μιλήσω μαζί της. Δεν απαντάει. Τώρα μας λένε να κλείσουμε τα κινητά επειδή έχει διαρροή αερίου», είπε ο Χουάν Χεσούς Γκαρσία, 33 χρονών, συγκρατώντας με δυσκολία τα δάκρυά του.
Στο Twitter πολίτες ζητούσαν πληροφορίες για συγγενείς τους, ανάμεσά τους τον 8χρονο Αλέξις, που ήταν στο σχολείο του όταν έγινε ο σεισμός. Βίντεο που αναρτήθηκαν σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης καταγράφουν τη σφοδρότητα του σεισμού: καταρρεύσεις κτιρίων, μια ισχυρή έκρηξη μέσα σε ένα κτίριο...

«Είμαι συγκλονισμένη, δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω, είναι ο ίδιος εφιάλτης όπως το 1985», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Χεορχίνα Σάντσες, 52 χρονών, σε μια πλατεία της πρωτεύουσας.
Λίγο πιο κάτω, μέλη σωστικών συνεργείων κραύγαζαν «μην καπνίζετε! Μην καπνίζετε!» καθώς υπήρχαν σε πολλά σημεία διαρροές αερίου.
Το διεθνές αεροδρόμιο του Μεξικού, το Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού, τα σχολεία στην πρωτεύουσα και στην Πουέμπλα, υπηρεσίες και επιχειρήσεις ανέστειλαν τη λειτουργία τους μετά το σεισμό, ενώ στο χρηματιστήριο οι συναλλαγές διακόπηκαν. Το αεροδρόμιο λειτούργησε και πάλι μερικές ώρες αργότερα.
Ο σφοδρός σεισμός είναι ο δεύτερος που πλήττει το Μεξικό μέσα σε αυτόν το μήνα. Ο σεισμός 8,2 Ρίχτερ που έπληξε το νότιο Μεξικό την 7η Σεπτεμβρίου στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 98 ανθρώπους.
Η δόνηση σημειώθηκε ακριβώς την 32η επέτειο άλλου σεισμού που είχε ισοπεδώσει μέρος της μεξικανικής πρωτεύουσας και είχε στοιχίσει τη ζωή σε 10.000 ανθρώπους το 1985.

Πηγή: in.gr

Ο φετινός Αύγουστος ήταν ο δεύτερος πιο ζεστός εδώ και 137 χρόνια

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 19-09-2017 12:07:15 pm | από nskarmoutsos

Ο Αύγουστος του 2017 ήταν ο δεύτερος θερμότερος Αύγουστος στη σύγχρονη μετεωρολογική ιστορία της Γης, εδώ και 137 χρόνια, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Διαστημικών Μελετών Goddard της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) στη Νέα Υόρκη.

Ο φετινός Αύγουστος ήταν κατά 0,85 βαθμούς Κελσίου πιο ζεστός από τη μέση θερμοκρασία Αυγούστου κατά την περίοδο αναφοράς 1951-1980.

Το ρεκόρ κατέχει ο Αύγουστος 2016, ο οποίος ήταν κατά 0,99 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από την περίοδο 1951-1980, λόγω του πολύ ισχυρού τότε φαινομένου Ελ Νίνιο.

Οι εκτιμήσεις του Ινστιτούτου της NASA βασίζονται σε περίπου 6.300 μετεωρολογικούς σταθμούς ανά τον κόσμο, σε όργανα πάνω σε πλοία και σημαδούρες, καθώς και στους ερευνητικούς σταθμούς της Ανταρκτικής.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιατί οι ντομάτες των σουπερμάρκετ έχουν γεύση χαρτόνι;

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 18-09-2015 12:41:06 pm | από nskarmoutsos

Το καλοκαίρι έρχεται, φεύγει κι εμείς ακόμα αναπολούμε τη μυρωδιά και τη γεύση της ντομάτας που τρώγαμε όταν ήμασταν παιδιά. Μα πού πήγε; Τις περισσότερες φορές, οι ντομάτες που αγοράζουμε από το σουπερμάρκετ ή τον μανάβη της γειτονιάς είναι άοσμες και η γεύση τους είναι επίπεδη. Είναι σα να τρως χαρτόνι.

Γνωρίζουμε ότι οι ντομάτες πλέον συλλέγονται άγουρες και υποβάλλονται σε επεξεργασία που θα τις καταστήσει ανθεκτικές στα παράσιτα και στην ταλαιπωρία της μεταφοράς, αλλά και όμορφες στο «μάτι»: η βιομηχανική γεωργία δεν ενδιαφέρεται για τη γεύση και το άρωμα των προϊόντων, αλλά για την ποσότητα, την εμφάνιση και το κέρδος.

Είναι μόνο αυτές οι αιτίες για την απώλεια της παλιάς, καλής αρωματικής και νόστιμης ντομάτας;

Ακόμα και όταν ωριμάζουν στο φυτό τους και μεταφέρονται με προσοχή, οι ντομάτες είναι και πάλι άνοστες.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλόριντα στο Γκέινσβιλ εξέτασαν το ζήτημα της ντομάτας και ανακάλυψαν μια γενετική αιτία αυτής της εξέλιξης.

Υποστηρίζουν, λοιπόν, ότι ευθύνεται μια γενετική μετάλλαξη που ανακαλύφθηκε τυχαία πριν από 70 χρόνια και που γρήγορα υιοθετήθηκε από τους μεγάλους καλλιεργητές ντομάτας. Πρόκειται για μια μετάλλαξη στην οποία υποβάλλονται σκόπιμα οι σύγχρονες ντομάτες διότι τους προσδίδει ένα βαθύ κόκκινο χρώμα και ομοιόμορφη εμφάνιση όταν ωριμάζουν.

Δυστυχώς, όπως αναφέρει η μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Science, η μετάλλαξη που δίνει το κόκκινο χρώμα απενεργοποιεί το γονίδιο που παράγει τα σάκχαρα και τις αρωματικές ουσίες που περιείχαν οι ντομάτες στο παρελθόν.

Όταν οι ερευνητές ενεργοποίησαν εκ νέου το απενεργοποιημένο γονίδιο, ο ώριμος καρπός περιείχε 20% περισσότερα σάκχαρα και 20-30% περισσότερα καροτενοειδή, αλλά η εμφάνισή του δεν ήταν ομοιόμορφη.

Αυτό σημαίνει ότι οι μεγάλοι παραγωγοί θα επιμένουν να πασάρουν στα σουπερμάρκετ όμορφες, άνοστες και άοσμες ντομάτες.

Πηγή; econews.gr

Χαλκοκουρούνα τραυματισμένη βρέθηκε στο Παράλιο Άστρος

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 17-09-2017 12:36:29 pm | από nskarmoutsos

Χαλκοκουρούνα τραυματισμένη βρέθηκε στη περιοχή του Παραλίου Άστρους από κάτοικο, ειδοποιήθηκε το ΕΚΠΑΖ -Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων- στην Αίγινα και θα αποσταλεί προς περίθαλψη.

Η Χαλκοκουρούνα είναι πτηνό της οικογενείας των Κορακιιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Coracias garrulus και περιλαμβάνει 2 υποείδη. Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Coracias garrulus garrulus (Linnaeus, 1758)

Είναι αποκλειστικά μεταναστευτικό είδος, δηλαδή ποτέ δεν βρίσκεται στην ίδια περιοχή όλο το έτος. Είτε βρίσκεται εκεί ως αναπαραγωγικό πτηνό (καλοκαίρια), είτε όχι, αφού μεταναστεύει διανύοντας πολύ μεγάλες αποστάσεις

(Φωτ. 17-9-2017)

Επιλεκτική άδεια στις βιντσότρατες

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 17-09-2017 09:36:46 am | από nskarmoutsos

Εξαπάτηση των ευρωπαϊκών υπηρεσιών από τις αντίστοιχες ελληνικές του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, με αποτέλεσμα να εκδοθεί εκτελεστικός κανονισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο οποίος δίνει το «πράσινο φως» για να βγουν ξανά για ψάρεμα κοντά στις ακτές οι βιντσότρατες, καταγγέλλει η Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή Αγροτικών Συλλόγων. Η Συντονιστική Επιτροπή ζητεί από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να μην εκδώσει απόφαση για εργασία της βιντσότρατας (244 σκάφη) από 1η Οκτωβρίου.

Η βιντσότρατα είναι ένα αλιευτικό εργαλείο, που «περικυκλώνει» με δίχτυα μια θαλάσσια περιοχή, οδηγώντας ό,τι υπάρχει μέσα σε ένα σάκο. Το κλείσιμο της παγίδας γίνεται με βίντσι και με την ιπποδύναμη της μηχανής του σκάφους.

Λόγω του κινδύνου υπεραλίευσης και μη βιώσιμης αλιείας είχε απαγορευθεί η χρήση της βιντσότρατας, μαζί με της μηχανότρατας, σε απόσταση μικρότερη του 1,5 μιλίου από την ακτή και σε βάθος μικρότερο των 50 μέτρων. Στην Ελλάδα όμως ξεκίνησε μια προσπάθεια να ξαναβγεί η βιντσότρατα κοντά στις ακτές, μέσω της μεθόδου της παρέκκλισης από το γενικό ευρωπαϊκό κανονισμό, κάτι που τελικά έγινε κατορθωτό με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις 31 Μαΐου 2017.

Σαρώνει ό,τι βρει

Στην απόφαση αυτή αντιδρούν οι εκπρόσωποι των παράκτιων αλιέων (που ανέρχονται σε περίπου 15.000). «Τα σημεία που δραστηριοποιούνται οι βιντσότρατες είναι κατά κύριο λόγο λιβάδια Ποσειδωνίας (80% σύμφωνα με έρευνα του ΕΛΚΕΘΕ). Τα λιβάδια Ποσειδωνίας και γενικότερα οι παράκτιες περιοχές αποτελούν τους βιοτόπους αναπαραγωγής των ψαριών», λέει στην «Κ» ο κ. Τάκης Κοτσόργιος, μέλος της Πανελλήνιας Συντονιστικής Επιτροπής Αλιευτικών Συλλόγων. Το χειρότερο είναι πως ο τρόπος και ο χώρος ψαρέματος της βιντσότρατας σε συνδυασμό με το πολύ μικρό μάτι του διχτυού του σάκου δεν έχει καμία επιλεκτικότητα και σαρώνει κυριολεκτικά ό,τι υπάρχει μέσα στη θάλασσα, ξυρίζοντας και τον βυθό. «Η βιντσότρατα μαζεύει πλήθος ψαριών, όχι μόνο αυτά που αναφέρονται ως στόχος της (τη μαρίδα και την γόπα), με αποτέλεσμα να προκαλεί μεγάλη καταστροφή. Πιάνει και πολλά είδη για τα οποία, λόγω της υπεραλίευσής τους, έχει θεσπιστεί ελάχιστο μέγεθος, χωρίς φυσικά να μπορεί να επιλέξει μέγεθος. Ακόμα και οι έρευνες του ΕΛΚΕΘΕ έχουν καταγράψει μεγάλες ποσότητες άλλων ειδών και μάλιστα εμπορικών ψαριών. Ψαρεύονται όμως και πολλά άλλα είδη, χωρίς ιδιαίτερη εμπορική αξία, που απορρίπτονται», συμπληρώνει.

Μάλιστα, ο κ. Κοτσόργιος υπολόγισε με βάση τη σχετική έκθεση του ΕΛΚΕΘΕ το 2001 πως τα ετήσια έσοδα του στόλου της βιντσότρατας από 7.974.000 τόνους μαρίδας, σαρδέλας, γόπας (που αναφέρθηκαν ως ετήσια ψαριά) ήταν 15.948.000 ευρώ. Από 2.083 τόνους καλαμάρι, κουτσομούρα, σαφρίδι, σουπιά, λυθρίνι, χταπόδι και μπαρμπούνι υπολογίστηκαν 19.409.000 ευρώ έσοδα. «Αρα, ποιος είναι ο πραγματικός στόχος της βιντσότρατας;», ρωτάει. Την ίδια ώρα, ο εκτελεστικός ευρωπαϊκός κανονισμός της 31ης Μαΐου, προφανώς με στοιχεία που δόθηκαν από την ελληνική πλευρά, γράφει απίθανα πράγματα, για να δικαιολογηθεί η παρέκκλιση: «Οι αλιευτικές δραστηριότητες (σ.σ. της βιντσότρατας) είναι ιδιαιτέρως επιλεκτικές και δεν στοχεύουν στην αλίευση κεφαλόποδων»! «Επιλεκτικές»; Πώς; Με δίχτυ 16 χιλιοστών που σαρώνει παράκτια και καταστροφικά ψαρεύοντας και αλιεύματα ελάχιστου μεγέθους; Με τις βιντσότρατες να βγάζουν, καταγεγραμμένο από το ΕΛΚΕΘΕ, πλήθος διαφορετικών ειδών ψαριού; Ακόμα και αλιεύματα που περιλαμβάνονται στον κανονισμό της Ε.Ε. για υποχρέωση ελάχιστου επιτρεπόμενου μεγέθους, όπως σαρδέλα, σαφρίδι, κουτσομούρα, μπαρμπούνι, λυθρίνι, φαγκρί και σπαροειδή; Και πώς δεν αλιεύει κεφαλόποδα, όταν παλιότερα μελέτη της ΕΣΥΕ ανέφερε πως οι βιντσότρατες αλιεύουν το 28% των καλαμαριών; Παραπέρα, σε μια επίδειξη... επιστημονικής φαντασίας, ο ευρωπαϊκός κανονισμός αναφέρει πως «οι συρόμενοι από σκάφη γρίποι ρυμουλκούνται εντός της στήλης ύδατος και δεν αγγίζουν τον θαλάσσιο πυθμένα»!

«Μόνο στην περιοχή της Καταλωνίας υπάρχει ανάλογο ψάρεμα, με εννιά όμως μόνο σκάφη. Πουθενά αλλού», λέει στην «Κ» ο κ. Γιώργος Αρώνης πρόεδρος του Συλλόγου Ψαράδων Νεάπολης Λακωνίας. «Η θάλασσα δεν μιλάει. Αλλά την κακοποιούμε. Ηδη το ψάρι έχει μειωθεί πολύ. Κάποιοι πρέπει να μιλήσουν για λογαριασμό της», λέει ο κ. Αρώνης.

Πηγή: kathimerini.gr

Τρύγος

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 17-09-2014 09:23:09 am | από nskarmoutsos

Παραγωγοί ξεφορτώνουν τα σταφύλια στο ειδικό μηχάνημα συμπίεσης του οινοποιείου, μετά τη διαλογή τους από το χωράφι, στην πόλη της Καρδίτσας. Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας του τρύγου στους αμπελώνες. Τα σταφύλια διοχετεύονται σε ειδικές μηχανές όπου και συμπιέζονται για να παραχθεί ο μούστος και κατόπιν το κρασί.

Πηγή: kathimerini.gr

Ο προγραμματισμένος θάνατος των προϊόντων

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 14-09-2017 09:33:56 am | από nskarmoutsos

Στον πυροσβεστικό σταθμό της πόλης Livemore στην  Καλιφόρνια, βρίσκεται μια κοινή λάμπα που καίει αδιάκοπα από το 1901. Το 2001 μάλιστα, οι κάτοικοι της πόλης διοργάνωσαν ένα μεγάλο πάρτι για να γιορτάσουν το «αιώνιο» φως της.

Πρόκειται για έναν κοινό λαμπτήρα των 5 watt, από φυσητό γυαλί, που κατασκευάστηκε στα τέλη του 1890 από την Shelby Electric Company και αποδεικνύει περίτρανα, πως η αρχική σύλληψη των απανταχού εφευρετών, ήταν πάντοτε η δημιουργία των αγαθών που θα κρατούσαν για μια ζωή.

Γιατί όμως αυτή η λάμπα δεν παράχθηκε ποτέ μαζικά;

Η ιστορία

Το καρτέλ των εταιρειών παραγωγής λαμπτήρων, θορυβημένο από την παρουσία της ενοχλητικής λάμπας, σε συνάντηση του στη Γενεύη το 1924 αποφάσισε ότι ο λαμπτήρας αυτός ήταν ένα επιστημονικό ατύχημα και γι’ αυτό καθόρισε και επέβαλλε στις εταιρείες παραγωγής λαμπτήρων ότι η μέση διάρκεια τους δεν πρέπει να ξεπερνά τις 1.000 ώρες.

Συγκεκριμένα συστάθηκε ένα παγκόσμιο καρτέλ με το όνομα Pheobus από ευυπόληπτους επιχειρηματίες. Το σχέδιο τους ήταν να αναλάβουν τον έλεγχο της παραγωγής λαμπτήρων και ο καθένας τους θα έπαιρνε από ένα κομμάτι της παγκόσμιας αγοράς. Ανάμεσα στα μέλη του καρτέλ, καταγεγραμμένα στα πρακτικά που ανακαλύφθηκαν 80 χρόνια μετά, φιγουράρουν τα ονόματα των Philips (Ολλανδία),  Osram (Γερμανία), General Electric (ΗΠΑ)  και Compagnie des lampes (Γαλλία).

Το γεγονός αυτό αποτέλεσε επί της ουσίας την αρχή για την διάδοση της έννοιας της προγραμματισμένης βραχυβιότητας ή απαξίωσης (planned obsolescence), καθώς οι παραγωγοί άρχισαν να μειώνουν τη διάρκεια ζωής των προϊόντων με σκοπό να αυξήσουν την κατανάλωση.

Ο όρος βραχυβιότητα καταγράφηκε για πρώτη φορά σε οικονομικό επίπεδο το 1932 από τον Bernard London. Ο συγκεκριμένος ήταν μεσίτης μεγάλης οικονομικής επιφάνειας και ιδιαίτερα παθιασμένος με την ιδέα αυτή. Η ιδέα του για την βραχυβιότητα και τη βοήθεια που θα μπορούσε να προσφέρει ενόψει οικονομικής κρίσης κατατέθηκε σε μορφή πρότασης στην αμερικάνικη κυβέρνηση το 1930 (Ending the depression through planned obsolescence) και πραγματοποιώντας γενικές αναφορές σε δημόσια μέσα σχετικά με την επικρατούσα κατάσταση.

Στα κείμενά του ανέφερε ότι έπρεπε η τότε κυβέρνηση να ορίσει ημερομηνία λήξης σε όλα τα αγαθά, όπως στα παπούτσια, στα σπίτια, στις μηχανές και σε όλα τα προϊόντα που είναι παράγωγα της βιομηχανίας, της εξόρυξης και της αγροτικής παραγωγής γενικότερα. Αυτή η ημερομηνία λήξης θα ήταν τοποθετημένη στα προϊόντα όταν αυτά θα έβγαιναν από την παραγωγή την πρώτη φορά, και θα πωλούνταν και χρησιμοποιούνταν με τον παράγοντα της λήξης τους, γνωστό προς τον καταναλωτή. Ύστερα από το πέρας της εκάστοτε ημερομηνίας, τα προϊόντα αυτά θα θεωρούνταν νομικά νεκρά, θα περνάνε από έλεγχο της διορισμένης από την κυβέρνηση επιτροπής και θα καταστρέφονται σε περίπτωση εξάπλωσης της ανεργίας. Νέα προϊόντα θα ρέουν διαρκώς από τα εργοστάσια και τις αγορές, για να αντικαταστήσουν τα ξεπερασμένα, και οι τροχοί της βιομηχανίας θα συνεχίσουν να κινούνται, κρατώντας την ανεργία ρυθμισμένη και σε ασφαλή επίπεδα για τις μάζες.

Επί της ουσίας ο Bernard London οραματίζονταν την εξισορρόπηση της εργασίας και του κεφαλαίου και επιθυμούσε με την πρόταση του αυτή, οι βιομηχανίες να παράγουν διαρκώς αγαθά, το καταναλωτικό κοινό να τα απορροφάει κι έτσι θα λυνόταν το πρόβλημα της ανεργίας. Η πρόταση θεωρήθηκε τότε πολύ ριζοσπαστική και απορρίφθηκε από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ωστόσο, παρόλο που η πρώτη αναφορά έγινε το 1932, η έννοια της προγραμματισμένης απαξίωσης ή βραχυβιότητας (planned obsolescence) έγινε ευρέως γνώστη μέσω του Brooks Stevens, ο οποίος μίλησε γι' αυτήν σε ένα συνέδριο στην Μινεάπολις το 1954. Συγκεκριμένα το συνέδριο είχε ως όνομα την ίδια την έννοια της βραχυβιότητας και χρησιμοποίησε την έκφραση που έμελλε να χαράξει την πορεία της παγκόσμιας παραγωγής στα επόμενα χρόνια: «Planned obsolescence is instilling in the buyer the desire to own something a little newer, a little better, a little sooner than is necessary». Με λίγα λόγια η προγραμματισμένη βραχυβιότητα εμφυτεύει την ανάγκη στον καταναλωτή να αποκτήσει κάτι λίγο πιο καινούριο, λίγο πιο καλό, λίγο νωρίτερα από ότι το έχει πραγματικά ανάγκη.

Η φράση αυτή έγινε πολύ γρήγορα γνωστή και πάρα πολλές βιομηχανίες ασπάστηκαν την λογική αυτήν στην παραγωγή των προϊόντων τους. Μάλιστα, έγινε τόσο ευρέως διαδεδομένη που κάποιες εταιρίες τη χρησιμοποιούσαν στις διαφημίσεις τους με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο, όπως η Volkswagen, η οποία το 1959 στην διαφημιστική της καμπάνια καταδίκαζε την έννοια και ανέφερε χαρακτηριστικά: «We don't change a car for the sake of change».

Το 1960 ο πολιτικός αναλυτής Vance Packard δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο «The Waste Makers», προωθώντας την ιδέα ότι η νέα αυτή μόδα στην παραγωγή προάγει τη δημιουργία μιας καταναλωτικής τάξης, που θα είναι κατά βάση σπάταλη, υπερχρεωμένη και μονίμως δυσαρεστημένη. Ο Packard χώρισε τη βραχυβιότητα σε δύο κατηγορίες: στην λειτουργική βραχυβιότητα και στην επιθυμητή βραχυβιότητά που ονόμασε επίσης και ψυχολογική. Με τη δεύτερη ο παραγωγός προσπαθεί να φθίνει την αξία του προϊόντος στο μυαλό του καταναλωτή. Ο Packard χρησιμοποίησε την έκφραση ενός βιομηχανικού σχεδιαστή που έλεγε: «Ο σχεδιασμός είναι μια προσπάθεια για συνεισφορά στην αλλαγή. Όταν δεν είναι εφικτή καμία πραγματική αλλαγή να γίνει, τότε ο μόνος τρόπος για να δοθεί η ψευδαίσθηση της αλλαγής είναι μέσω του styling».

Αν ποτέ η κατανάλωση σταματήσει, το σύστημα θα καταρρεύσει;

«Σκοπός των επιχειρήσεων που υιοθετούν την τακτική της βραχυβιότητας, είναι να οδηγήσουν τους καταναλωτές στην αγορά νεότερων προϊόντων με την μείωση του κύκλου ζωής τους, ώστε να αυξάνεται συνεχώς η ζήτηση των αγαθών τους. Αυτό γίνεται μέσω μιας δραματικής αλλαγής στις μεθόδους παραγωγής όλων των αγαθών και τη διαθεσιμότητα των αγαθών αυτών στην αγορά», όπως εξηγεί ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, ∆ημήτρης Σταυρουλάκης.

Με λίγα λόγια, λοιπόν, η βραχυβιότητα είναι η οικονομική και πολιτισμική βάση της σύγχρονης καταναλωτικής κοινωνίας. Είναι το «κλειδί» για την αέναη κυκλική κατανάλωση που χρειάζεται το σύστημα για να διατηρείται.

Έτσι σήμερα κανένα προϊόν και ποτέ, δεν κατασκευάζεται με στόχο τη διάρκεια, λόγω της αναγκαιότητας διατήρησης αυτής της «κυκλικής κατανάλωσης». Δηλαδή κάθε τι, πρέπει να χαλάει μετά από ορισμένο χρόνο, ώστε να χρειάζεται συντήρηση ή αντικατάσταση και με αυτόν τον τρόπο να ενισχύεται η οικονομική κατανάλωση.

Τα προϊόντα προγραμματίζονται με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ζωής και τη θνησιγένεια να έχει ενσωματωθεί στο DNA κάθε συσκευής, κινητού τηλεφώνου, ηλεκτρονικού υπολογιστή, tablet, αυτοκινήτου, ηλεκτρικής συσκευής, προκειμένου να αναγκάζεται ο καταναλωτής να καταναλώνει στο διηνεκές. Και βέβαια, οι χώρες του τρίτου κόσμου να υποδέχονται τόνους από ηλεκτρονικά απόβλητα που προέρχονται από τον «πολιτισμένο» δυτικό πολιτισμό, παρά τις απαγορεύσεις του Διεθνούς Δικαίου. Χώρες που τους έχει επιβληθεί ο ρόλος ενός παγκοσμίου σκουπιδοτενεκέ.

Για κάθε παρτίδα προϊόντων ακόμη και για αυτόνομα από χρήση ενέργειας αντικείμενα (έπιπλα, εργαλεία), υπάρχει ένας σαφής προγραμματισμός για τη θνησιγένειά τους. Τα προϊόντα, είτε χαλούν, είτε καθίστανται ασύμβατα με άλλα συστήματα, είτε χάνουν την αξία τους ως «ντεπασέ». Αυτό σχετίζεται περισσότερο με την ψυχολογική απαξίωση (psychological obsolescence) ενός προϊόντος.

Έτσι η αγορά κατάφερε οι άνθρωποι να ενδιαφέρονται περισσότερο για την εμφάνιση των προϊόντων, για το τι είναι καινούργιο, μοντέρνο, ωραίο και πιο εξελιγμένο από πριν. Αντικαθιστούν προϊόντα που ήδη έχουν με νεότερα τα οποία προσφέρουν κάθε φορά κάτι παραπάνω. Η διαφήμιση και το μάρκετινγκ προωθούν ακριβώς αυτή την ιδέα δελεάζοντας τους καταναλωτές να επιθυμούν νέα βελτιωμένα προϊόντα. Παρουσιάζουν τα αγαθά με τέτοιο τρόπο ώστε να τους αναγκάζουν εμμέσως -πολλές φορές και με υποσυνείδητα μηνύματα- να αγοράσουν τα νέα αγαθά. Άλλωστε είναι δύο επιστήμες (;) που δημιουργήθηκαν μέσω της ιδέας της προγραμματισμένης βραχυβιότητας.

Μάλιστα οι επιστήμονες που αναλύουν το φαινόμενο πάνε ακόμη παραπέρα μιλώντας ακόμη και για σχεδιασμό χρόνου ζωής υπηρεσιών ή και των οικόσιτων ζώων (pets) μέσω εμβολιασμού, μάλλον «υπερεμβολιασμού» που προκαλούν καρκίνους στα 5 χρόνια της ζωής του σκύλου ή της γάτας. Και τούτο για να αναγκαστεί ο ιδιοκτήτης να αγοράσει καινούργιο.

Η εμπορική δύναμη της βιομηχανικής καταναλωτικής αγοράς και ο εκσυγχρονισμός μπορεί άλλωστε να απαξιώσει όχι μόνο τα προϊόντα, αλλά ακόμα και πολιτιστικά στοιχεία, όπως τις παραδόσεις, τις γλώσσες, τις γνώσεις, τις δεξιότητες.

Η συνωμοσία του λαμπτήρα

Είναι προφανές πως όλα αυτά δεν είναι θεωρία συνωμοσίας που κάποιοι, κάποτε πίστευαν. Κάνοντας έρευνα για την ταινία της «Η Ιστορία των Πραγμάτων», η Annie Leonard ανακάλυψε πως από τα υλικά που ρέουν μέσω της οικονομίας του καταναλωτισμού, μόνο 1% παραμένει σε χρήση έξι μήνες μετά την πώληση. Ακόμα και τα αγαθά που θα περιμέναμε να διαρκέσουν περισσότερο, σύντομα καταδικάζονται σε αχρηστία είτε επειδή είναι προσχεδιασμένη η αχρήστευσή τους, είτε επειδή θεωρείται πως βγαίνουν εκτός μόδας.

Ο Χάρης Ναξάκης, συγγραφέας και καθηγητής οικονομικών στο ΤΕΙ Ηπείρου, στο κείμενό του «Προγραμματισμένη Βραχυβιότητα Το πραγματικό πρόσωπο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης», αναφέρει παραδείγματα προγραμματισμένου θανάτου προϊόντων, όπως εκτυπωτές που έχουν ενσωματωμένο ένα τσιπάκι, το οποίο μετρά τον αριθμό των εκτυπωμένων σελίδων και δίνει εντολή για μπλοκάρισμα του εκτυπωτή, όταν αυτές υπερβούν έναν εκ των προτέρων καθορισμένο από τον κατασκευαστή αριθμό. Ένας πολύ έξυπνος τρόπος αχρήστευσης του εκτυπωτή, ώστε ο χρήστης του να αναγκασθεί να αγοράσει καινούργιο. Άλλο παράδειγμα: Οι επιστήμονες της χημικής βιομηχανίας  Dupont  ανακαλύπτουν στο εργαστήριο μια άφθαρτη κλωστή, μια συνθετική ίνα νάιλον και με αυτή κατασκευάζουν ένα νάιλον καλσόν με μεγάλη διάρκεια ζωής. Η καινοτομία αυτή ποτέ δεν θα πάρει τον δρόμο της μαζικής παραγωγής ανθεκτικών καλτσών. Η διοίκηση της εταιρείας έδωσε την εντολή της απόκρυψης της και της αντικατάστασής της με μια συνθετική ίνα λιγότερο ανθεκτική, με προγραμματισμένη την ημερομηνία θανάτου της.

Το Ντοκιμαντέρ «Οι Πυραμίδες της Σπατάλης - Συνωμοσία του Λαμπτήρα» διηγείται την ιστορία της «συνωμοσίας του λαμπτήρα» από την αφετηρία της το 1920 μέχρι και σήμερα, προβάλλοντας το συνεχώς αναπτυσσόμενο πνεύμα αντίστασης των καταναλωτών, αλλά και την αντιστοιχία ανάμεσα στα απεριόριστα υλικά αγαθά και τον – ορισμένου χρόνου ζωής – πλανήτη μας.

Της Μαριάνθης Πελεβάνη

Πηγή: tvxs.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις