Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Το «γυάλινο» χταπόδι

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 21-05-2013 12:09:41 am | από nskarmoutsos

Είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσει κανείς τα χταπόδια που ζουν βαθειά στον ανοιχτό ωκεανό, ωστόσο το να εντοπίσει ένα «γυάλινο» χταπόδι είναι σχεδόν αδύνατο.
Το σπάνιο χταπόδι
Vitreledonella richardi μοιάζει περισσότερο με μέδουσα και δεν καμουφλάρεται, όπως τα υπόλοιπα είδη, για να ξεγελάσει τους θηρευτές, αφού είναι σχεδόν διαφανές.
Μάλιστα στα 300 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, γίνεται σχεδόν αόρατο. Στη φωτογραφία φαίνονται τα αδιαφανή πεπτικά όργανα του χταποδιού, αλλά και οι βεντούζες του που μοιάζουν με στολίδια.
Πολλά είδη χταποδιών έχουν μεγάλα, στρογγυλά μάτια που διευρύνουν το οπτικό τους πεδίο. Αντίθετα το γυάλινο χταπόδι έχει περίεργα επιμήκη μάτια, τα οποία περιορίζουν μεν την όραση, ωστόσο μειώνουν τις πιθανότητες να εντοπιστεί από τους θηρευτές.
Επειδή τα γυάλινα «χταπόδια» εντοπίζονται σπάνια, οι πληροφορίες για τους οικοτόπους και τον κύκλο ζωής τους είναι ελάχιστες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, όταν γεννιούνται είναι περίπου 2,2 χιλιοστά και το μήκος τους στην πορεία φτάνει μέχρι τα 45 εκατοστά.
Πολλά χταπόδια που ζουν στην ανοιχτή θάλασσα έχουν ένα αποσπώμενο μέλος, το οποίο και χρησιμοποιούν για να γονιμοποιήσουν τα θηλυκά, ωστόσο δεν συμβαίνει το ίδιο με το «γυάλινο» χταπόδι, καθώς τα άτομα του είδους συνευρίσκονται.
Επισημαίνεται επίσης ότι τα θηλυκά κρατούν τα εκατοντάδες αυγά με τα μικρά τους στο στόμα, μέχρι να εκκολαφθούν.

Πηγή: econews.gr

Ο «φονιάς» του γλυκού νερού

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 15-05-2012 08:08:31 am | από nskarmoutsos

ΨΑΡΙ «ΑΡΠΑΓΑΣ» αποδεκατίζει τα αλιεύματα στις λίμνες και τα ποτάμια της χώρας. Το λεγόμενο ηλιόψαρο, που φέρει την επιστημονική ονομασία Lepomis gibbosus, εισήχθη στην Ευρώπη από τη Βόρεια Αμερική το 1881. Στην Ελλάδα συναντάται σήμερα σε μεγαλύτερο πληθυσμό στην Καστοριά, αλλά και στην Κερκίνη και τις Πρέσπες, ενώ τελευταία εντοπίστηκε στις λίμνες Ζάζαρη και Πετρών, στον νομό Φλώρινας. Το ηλιόψαρο ασκεί πιέσεις στα ήδη προβληματικά, λόγω υπεραλίευσης αλλά και ρύπανσης, αλιεύματα των ποταμιών και των λιμνών μας. Και παρότι η παρουσία του είναι πλέον καταγεγραμμένη από τις αρμόδιες Αρχές αλλά και τους επαγγελματίες και ερασιτέχνες αλιείς, μέχρι σήμερα δεν έχει ληφθεί κάποιο μέτρο για τον μετριασμό της εξάπλωσής του. «Πρόκειται για ξενικό είδος που τα τελευταία χρόνια εξαπλώνεται πάρα πολύ γρήγορα, είναι ανθεκτικό και επιβιώνει εύκολα» εξηγεί η δρ Δήμητρα Μπόμπορη, λέκτορας στο Εργαστήριο Ιχθυολογίας του Τμήματος Βιολογίας του και πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Βόλβης - Κορώνειας. «Είναι οπορτουνιστικό είδος, ένα ψάρι άρπαγας, ένας εισβολέας που ανταγωνίζεται τα άλλα είδη. Το κακό που προκαλεί είναι ότι τρώει τα αβγά των άλλων ψαριών, με αποτέλεσμα να μην έχουν καλή αναπαραγωγή».
Ο Ιωάννης Ταταρίδης, πρόεδρος του Αθλητικού Συλλόγου Ερασιτεχνών Αλιέων Πτολεμαΐδας, που δραστηριοποιείται στην περιοχή, μιλά για «μικρό αλλά θαυματουργό πληθυσμό» και χαρακτηρίζει το ηλιόψαρο «το αιώνιο πρόβλημα των ερασιτεχνών αλιέων».
Ακούσια μεταφορά
Το ηλιόψαρο φτάνει το πολύ τα 40 εκατοστά μήκος, αν και το πιο σύνηθες είναι να μην ξεπερνά τα 15-20 εκατοστά. Εχει οβάλ σχήμα, πεπιεσμένο στις πλευρές. Ο ιδιαίτερος χρωματισμός του -πορτοκαλί, πράσινες, κίτρινες ή μπλε κηλίδες σε λαδί ράχη- το καθιστά ένα από τα πιο ενδιαφέροντα από πλευράς εμφάνισης ψάρια του γλυκού νερού και ταυτόχρονα λειτουργεί ως καμουφλάζ που του επιτρέπει να κρύβεται πιο εύκολα. Ο τρόπος με τον οποίο το ηλιόψαρο έφτασε στη λίμνη της Καστοριάς θυμίζει... αστικό μύθο, ενώ οι απόψεις σχετικά με το πώς εισέβαλε στις υπόλοιπες ελληνικές λίμνες διίστανται. Η Δ. Μπόμπορη υποστηρίζει ότι εισήχθη ακουσίως από τους ψαράδες που μεταφέρουν πέρκες από τη μία λίμνη στην άλλη για να εμπλουτίσουν τα αποθέματα όπου παρατηρείται έλλειψη. «Το ηλιόψαρο μοιάζει με την πέρκα και εύκολα μπορούν να το μπερδέψουν οι ψαράδες», αναφέρει, κρούει όμως τον κώδωνα του κινδύνου για τις ανεξέλεγκτες αυτές μεταφορές ειδών, οι οποίες γίνονται συνήθως χωρίς αδειοδότηση και τεκμηριωμένη επιστημονική προσέγγιση.
«Το είδος έριξε στη λίμνη της Καστοριάς ο ιχθυολόγος της νομαρχίας, χωρίς να γνωρίζει περί τίνος πρόκειται», καταγγέλλει ο Αντώνης Κεπαζάκης, εκπρόσωπος του Αθλητικού Συλλόγου Ερασιτεχνών Αλιέων. Οσο για το πώς έφτασε μέχρι τη Ζάζαρη, ο Α. Κεπαζάκης, θεωρεί ότι πιθανόν να το μετέφερε κάποιο πουλί με τα πόδια του...
«Κάποιος το έριξε στη λίμνη επί τούτου», λέει με τη σειρά του ο Κωνσταντίνος Χόντος, από την Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας, προσθέτοντας ότι το ηλιόψαρο, είναι ιδιαίτερα γευστικό, γι’ αυτό και προτιμάται από τους ψαράδες. Το είδος, πάντως, διαβεβαιώνουν οι αλιείς, δεν έχει εμπορική αξία, κυρίως λόγω του μικρού του μεγέθους.
Πρόσφατα η Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας ανακοίνωσε απαγόρευση αλιείας με οποιοδήποτε μέσο και εργαλείο, τόσο για τους επαγγελματίες όσο και για τους ερασιτέχνες ψαράδες, στις λίμνες Χειμαδίτιδα, Ζάζαρη, Πετρών, Βεγορίτιδα, Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα - σε κάποιες μέχρι τα τέλη Μαΐου και σε άλλες έως τις αρχές Ιουνίου. «Η απαγόρευση εφαρμόζεται κάθε χρόνο, βάσει της νομοθεσίας, ως επιστημονική μέθοδος για την προστασία της αναπαραγωγής των ψαριών», αναφέρει ο Σόλων Σολωμού, διευθυντής του τμήματος Αλιείας της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας. Το τμήμα παρακολουθεί τα αλιεύματα στα ποτάμια και τις λίμνες της περιοχής κάθε χρόνο ή κάθε δύο χρόνια, συλλέγοντας στοιχεία από τους επαγγελματίες ψαράδες της περιοχής. Από αυτά προκύπτει ότι η κατάσταση των συγκεκριμένων λιμνών, όσον αφορά τα αλιευτικά αποθέματα, διαφέρει. Η Χειμαδίτιδα αντιμετωπίζει προβλήματα κυρίως λόγω της υπεραλίευσης και της ρύπανσης από απόβλητα, η Βεγορίτιδα και οι Πρέσπες βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση, ενώ η Ζάζαρη και η Πετρών αλιεύονται μόνο περιστασιακά, καθώς και οι δύο «φιλοξενούν» σαρκοβόρα ψάρια -η πρώτη το ηλιόψαρο και η δεύτερη το αυτόχθον τούρνα- που εξολοθρεύουν τον γόνο όλων των υπολοίπων.

Πηγή: real.gr

Η δύσκολη «κωλοτούμπα» της χελώνας

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 06-05-2012 06:20:27 pm | από nskarmoutsos

Οι χελώνες έχουν αναπτύξει διάφορες τεχνικές για να μπορούν να γυρίσουν σε κανονική στάση. Οι τεχνικές αυτές εξαρτώνται κυρίως από το σχήμα του καβουκιού στα διάφορα είδη. Οι θαλάσσιες χελώνες έχουν, κατά κανόνα, ένα πεπλατυσμένο σκληρό καβούκι, με μυτερές άκρες, ένα σχήμα, δηλαδή, ιδανικό για πλεύση. Αν μια τέτοια χελώνα βρεθεί με την πλάτη προς τα κάτω, τεντώνει όσο γίνεται το λαιμό της έξω από το καβούκι της, ώστε στη συνέχεια να πιέσει κόντρα στο έδαφος, για να ανασηκωθεί το καβούκι της σε κάθετη θέση και να μπορέσει να γυρίσει στην κανονική της στάση.
Οι χερσαίες χελώνες, αντίθετα, έχουν κατά κανόνα ψηλά, θολωτά καβούκια, για καλύτερη προστασία από τα σαρκοβόρα. Τα είδη με πολύ θολωτά καβούκια έχουν πολύ κοντό λαιμό για να μπορούν να κάνουν χρήση της ίδιας τεχνικής με αυτή της θαλάσσιας χελώνας. Έτσι, οι χελώνες αυτές χρησιμοποιούν μια τεχνική που βασίζεται στη βαρύτητα. Συγκεκριμένα, κινούν έντονα τα άκρα τους και μετατοπίζουν το κέντρο βάρους του σώματός τους, βοηθούντος και του ιδιαίτερα καμπύλου σχήματος του καβουκιού τους.
Μαθηματικοί του Πανεπιστημίου της Βουδαπέστης απέδειξαν πρόσφατα ότι ορισμένα θολωτά καβούκια έχουν ακριβώς εκείνο το σχήμα που είναι το βέλτιστο γι’ αυτή την τεχνική. Στα είδη χελωνών στα οποία τα αρσενικά παλεύουν μεταξύ τους, προσπαθώντας να ανατρέψουν το ένα το άλλο, το καβούκι των αρσενικών έχει σχήμα πολύ πιο κατάλληλο για επαναφορά απ’ ό,τι το καβούκι των θηλυκών.
Άλλα είδη χελωνών χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό των δύο προαναφερόμενων τεχνικών.

Πηγή: scienceillustrated.gr

Ένας κάβουρας για το βιβλίο Γκίνες

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 06-05-2012 09:37:58 am | από nskarmoutsos

Ο βασιλιάς των καβουριών έρχεται από την εξωτική Τασμανία για να κατακτήσει τα ενυδρεία της Ευρώπης. Το όνομά του είναι Κλοντ και οι διαστάσεις του εντυπωσιακές αφού το πλάτος του φτάνει τα 40 εκατοστά, άλλα τόσα είναι κάθε του δαγκάνα, ενώ το βάρος του αγγίζει τα επτά κιλά.
Ο Κλοντ, ο μεγαλύτερος κάβουρας που έχει δει ποτέ ανθρώπου μάτι, έπεσε στα δίχτυα αυστραλού ψαρά μαζί με άλλα δύο καβούρια λίγο μικρότερων διαστάσεων. Και ο ψαράς δεν έχασε την ευκαιρία: πούλησε τον κάβουρα σε ένα βρετανικό ενυδρείο αντί 3.000 στερλινών. Επειτα από 29 ώρες ταξίδι και δύο εβδομάδες σε καραντίνα, ο Κλοντ είναι έτοιμος για μια ευρωπαϊκή τουρ που θα ξεκινήσει από το Ντόρσετ της Βρετανίας και θα καταλήξει στο Βερολίνο.
Μετά δεν αποκλείεται να πρωταγωνιστήσει σε κάποια ταινία επιστημονικής φαντασίας – ας ελπίσουμε όχι στον ρόλο ενός μανιακού καβουριού που δεν θα ησυχάσει αν δεν καταβροχθίσει την ανυπεράσπιστη ανθρωπότητα.

Πηγή: tanea.gr

Οταν το χέλι δεν μπορεί να ξεγλιστρήσει

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 05-05-2013 07:20:30 pm | από nskarmoutsos

Η μυστηριώδης συμπεριφορά του ευρωπαϊκού χελιού (Anguilla Anguilla) εξακολουθεί να αποτελεί αίνιγμα για τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ακόμη και σήμερα.

Τις βροχερές νύχτες με πολλή υγρασία, το χέλι, μολονότι ανήκει στην κατηγορία των οστεϊχθύων, μπορεί να διανύσει, χάρη στο φιδοειδές σχήμα του, μικρές χερσαίες αποστάσεις. Χρησιμοποιώντας την ουρά του, μπορεί με εξαιρετική ευκολία να περάσει ακόμη και από πολύ μικρές οπές.

Ταξιδευτής του κόσμου, το ευρωπαϊκό χέλι προστατεύεται από την κοινοτική νομοθεσία, αφού περιλαμβάνεται στο «Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων». Τόσο ο άνθρωπος όσο και ο κορμοράνος, αποτελούν σημαντικές απειλές για το χέλι, το οποίο θεωρείται περιζήτητο έδεσμα σε πολλές χώρες της Μεσογείου και της βόρειας Ευρώπης, ενώ στη Γερμανία κοσμεί -κατά παράδοση- το χριστουγεννιάτικο πιάτο.

Υπό εξαφάνιση

Στις 19 Ιουλίου 2004, η Ε.Ε. υιοθέτησε το σχέδιο για την ανάπτυξη Ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης, αναγνωρίζοντας πως το ευρωπαϊκό χέλι κινδυνεύει με εξαφάνιση. Η παραγωγή της Ε.Ε. σε χέλι το 2007, όταν τέθηκαν οριστικά οι περιορισμοί, ήταν 8.164 τόνοι, δηλαδή 97% της διεθνούς παραγωγής, που μεταφραζόταν σε 73 εκατ. ευρώ ετήσιο τζίρο.

Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι το χέλι δεν αναπαράγεται σε συνθήκες αιχμαλωσίας. Οι εκτροφείς βασίζονται στην αιχμαλώτιση νεαρών χελιών, που αναπτύσσονται σε εντατική εκτροφή με τη χρήση συστημάτων ανακυκλοφορίας νερού, ιδίως στην Ολλανδία, τη Δανία και την Ιταλία. Στην Ελλάδα έχει αναπτυχθεί μια μορφή ιχθυοκαλλιέργειας στον Αμβρακικό Κόλπο και στον ποταμό Αχέροντα.

Σήμερα είναι σε ισχύ ο κανονισμός υπ' αριθμ. 1100/2007 του Συμβουλίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2007 για τη θέσπιση μέτρων προστασίας του αποθέματος ευρωπαϊκού χελιού. Εως τις 31 Ιουλίου 2013 θα πρέπει να φυλάσσεται για εμπλουτισμό αποθέματος το 60% των χελιών που αλιεύονται, με μήκος μικρότερο των 12 εκατοστών.

Παρεξηγημένα

Εξαιτίας της συμπεριφοράς των χελιών, αναπτύχθηκε γύρω από αυτά μια ολόκληρη παραφιλολογία. Κατά καιρούς συναντώνται σε κανάλια ή χωράφια, διότι κινούνται με σχετική ευκολία έξω από το νερό. Μάλιστα, πολλοί τα μπερδεύουν μέχρι σήμερα με φίδια ή νερόφιδα, παρότι δεν έχουν δηλητήριο ούτε τρώνε τρωκτικά, παρά μόνο μικρά ψάρια.

Η οδύσσειά τους είναι μέρος της ατέρμονης προσπάθειάς τους να φτάσουν από τα ευρωπαϊκά νερά στη Θάλασσα των Σαργάσσων στα ανοιχτά της Φλόριντα των ΗΠΑ. Εκεί θα αναπαραχθούν και θα πεθάνουν, αφήνοντας πίσω τούς απογόνους τους. Τα νεαρά χέλια θα επιστρέψουν στα ίδια ευρωπαϊκά νερά όπου μεγάλωσαν οι γονείς τους και οι... παππούδες τους και -όταν μεγαλώσουν- θα ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζωής τους επιστρέφοντας στη Θάλασσα των Σαργάσσων.

Σουηδοί επιστήμονες, πριν από δύο χρόνια, είχαν μαρκάρει χέλια ώστε να τα παρακολουθούν δορυφορικά, καθώς ταξίδευαν προς τη Θάλασσα των Σαργάσσων. Κάπου στη μέση του Ατλαντικού, η παρακολούθηση έγινε αδύνατη. Τα χέλια χάθηκαν, ίσως επειδή κατέβηκαν σε πολύ μεγάλα βάθη. Ωστόσο οι επιστήμονες υποθέτουν ότι τα χέλια δεν χάνουν τον προσανατολισμό τους, λόγω ισχυρών μαγνητικών πεδίων.

Πηγή: enet.gr

ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ, η νύχτα εκείνη (26-4-1986) έχει αλλάξει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 04-09-2011 12:11:56 am | Αναδημοσίευση 26-04-2013 | από nskarmoutsos

Στις 26 Απριλίου 1986, ο αντιδραστήρας 4 του πυρηνικού σταθμού στο Τσερνόμπιλ, στα σύνορα Ρωσίας, Ουκρανίας και Λευκορωσίας, εξερράγη και το πυρηνικό του νέφος σκέπασε μεγάλο τμήμα της Ευρώπης, φτάνοντας έως την Ελλάδα Επισήμως, μόνον στην Ουκρανία 2,3 εκατ. άνθρωποι θεωρούνται ότι «υπέφεραν από τις συνέπειες της καταστροφής». Επίσημος απολογισμός του ΟΗΕ, τον Σεπτέμβριο του 2005, εκτιμά σε 4.000 τους νεκρούς, ή τους πιθανούς θανάτους σε Ουκρανία, Ρωσία και Λευκορωσία από τους καρκίνους που σχετίζονται με την καταστροφή, όμως τα στοιχεία αυτά αμφισβητούνται από πολλές ΜΚΟ. Ο πυρηνικός σταθμός του Τσερνόμπιλ έχει κλείσει από το 2000, εν τούτοις κάτω από τη ραγισμένη σαρκοφάγο, που περικλείει τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα, εξακολουθούν να παραμένουν 200 τόνοι ραδιενεργού μάγματος, που αποτελούν μία διαρκή απειλή.

Αυτοκινητόδρομος στον ωκεανό!

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 24-04-2013 02:12:10 pm | από nskarmoutsos

Ο Δρόμος του Ατλαντικού Ωκεανού είναι ένα τμήμα 8 χλμ ενός αυτοκινητόδρομου στη Νορβηγία που συνδέει τις πόλεις Molde και Kristiansund.
Ο δρόμος διασχίζει το αρχιπέλαγος της Νορβηγικής θάλασσας με μια σειρά από 12 γέφυρες που στηρίζονται σε διαδοχικές νησίδες. Είναι ένας δρόμος στον ωκεανό, όπως λένε οι ντόπιοι, και χαρίζει αξέχαστες εμπειρίες.
Πολλοί είναι αυτοί που διασχίζουν το δρόμο για τη μοναδική αίσθηση που προσφέρει. Ωστόσο στο μέσο μιας καταιγίδας τα πράγματα γίνονται πιο δραματικά καθώς η οργή της φύσης ξεσπά στον αυτοκινητόδρομο.
Υπάρχουν καλές πιθανότητες να παρατηρήσει κάποιος φάλαινες ή φώκιες καθώς διασχίζει το δρόμο.

Πηγή: perierga.gr

Φάτε έντομα, το κρέας δεν φτάνει για όλους!

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 21-04-2013 07:34:16 pm | από nskarmoutsos

Το «ΝΟΜΑ» στη Δανία είναι ένα εστιατόριο, που κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου έγινε διάσημο στο διεθνές στερέωμα. Κατατάσσεται στα 50 καλύτερα εστιατόρια του πλανήτη και σερβίρει ακριβούς, μοδάτους μεζέδες, μεταξύ των οποίων και μυρμήγκια!

Μπορεί στην Ευρώπη να μας φαίνεται παράδοξο και ανατριχιαστικό, αλλά οι ταξιδευτές του πλανήτη γνωρίζουν ότι η «εντομοφαγία», όπως έχει επικρατήσει διεθνώς από τη σύνθετη ελληνική λέξη, είναι καθημερινότητα για πολλούς λαούς. Στο 80% των χωρών της Γης, οι κάτοικοι περιλαμβάνουν στο μενού τους και έντομα, ενώ η τάση αυτή έρχεται πλέον και στην Ευρώπη, μέσω ολλανδικών εταιρειών. Πρόκειται για «νέα μορφή γεωργίας», αφού στο μέλλον εικάζεται πως η κατανάλωση εντόμων θα σημειώσει κατακόρυφη άνοδο, για να τραφεί ο ολοένα αυξανόμενος ανθρώπινος πληθυσμός, που έχει ξεπεράσει ήδη τα 7 δισεκατομμύρια.

Περίπου 1.500 είδη εντόμων θεωρούνται βρώσιμα, κυρίως στην Ασία, την Αφρική, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νότια Αμερική, από τα 6 δισ. είδη που υπάρχουν στη Γη. Η πρακτική αυτή χάνεται στους προϊστορικούς χρόνους και αποτυπώνεται ακόμη και σε βραχογραφίες. Εντομολόγοι θεωρούν πως όλοι έχουμε δοκιμάσει έντομα κατά λάθος... Οδηγοί μοτοσικλετών έχουν καταπιεί (άπειρα) μυγάκια, έχουμε καταναλώσει λαχανικά με αβγά εντόμων, φαγητά με υπολείμματα μυγών. Υπολογίζεται ότι κάθε άνθρωπος καταναλώνει ακούσια περίπου μισό κιλό έντομα κάθε χρόνο, μέσω της διατροφής του!

Εκλεκτοί μεζέδες

Μερικοί εκλεκτοί μεζέδες άλλων χωρών, απ' τους οποίους η Ευρώπη αποστρέφει το βλέμμα της, είναι: είδη τριζονιών, τζιτζικιών, ακρίδων, μυρμηγκιών, προνύμφες σκαθαριών, κάμπιας ή πεταλούδας κ.ά. Μάλιστα, ένα είδος σκαθαριού, παρόμοιο με αυτό που έχει καταστρέψει εκατοντάδες φοίνικες στην Ελλάδα, τρώγεται ωμό ή ψημένο στη Μαλαισία, στο στάδιο της προνύμφης και θεωρείται εξαιρετική λιχουδιά, αφού θυμίζει... μπέικον.

Η διατροφή με έντομα μεταφέρεται ως οικολογική αντίληψη. Επιστήμονες υποστηρίζουν πως ένα έντομο στην τροφική αλυσίδα καταναλώνει 1 και δίνει 1, ενώ η εκτροφή μιας αγελάδας καταναλώνει πολύ περισσότερους πόρους και παράγει μεγάλο όγκο αποβλήτων (εκπομπή μεθανίου). Την ίδια στιγμή, η κατανάλωση κρέατος διεθνώς αυξάνεται και η εκπομπή αερίων, λόγω κτηνοτροφίας, που διαιωνίζει το φαινόμενο του θερμοκηπίου, καλύπτει το 18%.

Ο εντομολόγος Αντώνης Μιχαηλάκης, ερευνητής του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου, τονίζει πως «υπάρχουν σημεία του πλανήτη, όπου ο FAO (Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων) εκπαιδεύει τον ντόπιο πληθυσμό στην εκτροφή εντόμων για εμπορικούς λόγους. Στην ευρωπαϊκή κουλτούρα, η εντομοφαγία δεν είναι κάτι συνηθισμένο και ελάχιστα έντομα μπορούν να καταναλωθούν, σε σύγκριση με όσα υπάρχουν στον πλανήτη. Ομως, μιλάμε για οργανωμένη εκτροφή εντόμων, υπό απόλυτα ελεγχόμενες συνθήκες, που έχει διαπιστωθεί -μέσω της παράδοσης- ότι δεν προκαλούν προβλήματα στον άνθρωπο».

«Πρέπει να μετράμε τα τρόφιμα με το πρωτεϊνικό τους περιεχόμενο και με το πόσο γρήγορα μετατρέπουν την τροφή τους σε πρωτεΐνη», λέει ο επίκουρος καθηγητής Χημείας Τροφίμων, Γιάννης Ζαμπετάκης. «Αναρωτιέμαι πόσα έντομα πρέπει να καταναλώσει κάποιος, για να πάρει πρωτεΐνη που χρειάζεται για δομικές και λειτουργικές ανάγκες. Οπως σε άλλες περιοχές του πλανήτη η εντομοφαγία είναι στην κουλτούρα ορισμένων λαών, έτσι η Ευρώπη, και ειδικά η Μεσόγειος, χρειάζεται πολύ χρόνο για να συνηθίσει να τρώει κάτι που μέχρι πρότινος θεωρούσε μιαρό και απεχθές. Είναι προτιμότερο να πάμε σε εκτροφές, όπως το ψάρι, που είναι κομμάτι της ελληνικής παράδοσης, αφού υπάρχουν ήδη σε τοιχογραφίες, το 1500 π.Χ. στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης. Είναι λύσεις οικονομικά βιώσιμες και συνδεδεμένες με τη μεσογειακή διατροφή. Στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμη αποκτήσει τεχνογνωσία στην εκτροφή εντόμων, πλην των μελισσών. Μπορεί να είναι όντως πεδίο δόξης λαμπρόν, αλλά υπάρχουν χώρες με συγκριτικό εμπορικό πλεονέκτημα».

Εκτροφή

«Η πλειονότητα των χωρών της Ασίας, της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής έχουν τη γνώση για τα πιο θρεπτικά έντομα, η οποία μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά. Η διατροφική αξία των εντόμων έγκειται στο ότι έχουν πρωτεΐνες, υδρογονάνθρακες, λιπαρά και σε ορισμένες περιπτώσεις και σίδηρο», αναφέρει ο κ. Μιχαηλάκης. Οπως άλλοι εκτρέφουν αγελάδες και κότες, υπό ειδικές συνθήκες άλλοι πολλαπλασιάζουν έντομα, ώστε να μην υπάρξουν παράσιτα ή αρπακτικά που θα μολύνουν ή θα μειώσουν την παραγωγή.

Συνήθως στις εκτροφές τρώνε λουλούδια, σπόρους ή άλλα, όταν πρόκειται για πολυφάγα, όπως λ.χ. τα μυρμήγκια. Πρόκειται για ένα νέο είδος γεωργίας, που αναπτύσσεται πλέον και στην Ευρώπη και αναμένεται να επεκταθεί στο μέλλον. Υπάρχουν διαφημίσεις στο Διαδίκτυο, με λιχουδιές από μυρμήγκια περιχυμένα με σοκολάτα. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Wageningen στην Ολλανδία μελετούν την πιθανή εξαγωγή πρωτεΐνης από έντομα ως ένα σημαντικό συστατικό της ανθρώπινης διατροφής.

Συμφέροντα

Η εκτροφή εντόμων αποτελεί πλέον μία πολύ επικερδή επιχείρηση. Από το 2008, εταιρείες στην Ολλανδία έχουν παράξει μεγάλες ποσότητες ακρίδων και προνυμφών ορισμένων σκαθαριών, που προορίζονται αποκλειστικά για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Οι εταιρείες αυτές έχουν πλέον εισαγάγει μηχανοποιημένες διαδικασίες εκτροφής, πετυχαίνοντας υψηλούς όγκους παραγωγής. Σημαντικό πλεονέκτημα των εντόμων έναντι άλλων τροφών του ανθρώπου (π.χ. κότες, αγελάδες κ.λπ.), είναι ότι μπορούν να εκτραφούν υπό συνθήκες συνωστισμού, δίνοντας πολύ υψηλά ποσοστά πολλαπλασιασμού και ανάπτυξης.

Σε πολλές χώρες, ορισμένα έντομα είναι μέρος της διατροφικής συνήθειας, ενώ αλλού θεωρούνται λιχουδιές. Για τις οικογένειες που τα μαγειρεμένα έντομα είναι καθημερινότητα, συχνά παρατηρείται η μετακόμισή τους σε προσωρινά καταφύγια που είναι κοντά σε πηγές εντόμων, καταστρέφοντας ή και τραυματίζοντας ταυτόχρονα δέντρα.

H άνοιξη ήρθε, ο Βόρειος Ατλαντικός πρασινίζει

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 31-03-2015 12:28:13 am | από nskarmoutsos

Σαν ένα απέραντο λιβάδι που ανθίζει, τα νερά του Βορείου Ατλαντικού βάφονται πράσινα την άνοιξη από την εκρηκτική ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού. Αθέατη για τον περισσότερο κόσμο, αυτή η ετήσια «άνθιση» προσφέρει στον πλανήτη οξυγόνο και δροσιά -μια διαδικασία στην οποία περιέργως συμμετέχουν και οι δίνες του ωκεανού, όπως αποκαλύπτει νέα μελέτη.
Το φαινόμενο
Από τις Βερμούδες μέχρι την Ισλανδία, τα νερά ζωντανεύουν κάθε άνοιξη από μικροσκοπικά φυτά που αναπτύσσονται χάρη στην αύξηση της θερμοκρασίας και τα θρεπτικά συστατικά που συσσωρεύτηκαν τον χειμώνα. Μέσω της διαδικασίας της φωτοσύνθεσης, το φυτοπλαγκτό παράγει ένα σημαντικό μέρος του οξυγόνου που αναπνέουμε. Ταυτόχρονα όμως απορροφά διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και μετριάζει έτσι την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή. Πού καταλήγει όμως αυτός ο άνθρακας όταν τα μονοκύτταρα φύκη πεθάνουν; Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι ένα ένα μεγάλο μέρος βυθίζεται, και τελικά εγκλωβίζει τον άνθρακα σε ιζήματα του ωκεάνιου πυθμένα.
«Ένα μεγάλο μέρος αυτού του "σωματιδιακού οργανικού άνθρακα", και ειδικά τα μεγαλύτερα, βαρύτερα σωματίδια, βυθίζεται στον ωκεανό» λέει η Μελίσα Όμαντ του Πανεπιστημίου του Ρόουντ Άιλαντ στις ΗΠΑ, μέλος της ερευνητικής ομάδας που υπογράφει τη νέα μελέτη στην επιθεώρηση «Science». «Αυτό που θέλαμε όμως να μάθουμε είναι το τι συμβαίνει με τα μικρότερα κύτταρα του φυτοπλαγκτού που δεν βυθίζονται» αναφέρει. «Η κατανόηση της δυναμικής της έξαρσης του φυτοπλαγκτού [...] είναι σημαντική για την πρόβλεψη της επίδρασης των ωκεανών στο ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα και τελικά στο παγκόσμιο κλίμα» εξηγεί.
Τα ευρήματα
Οπως αποκάλυψαν δειγματοληψίες του νερού έξω από την Ισλανδία, ακόμα και αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια του φυτοπλαγκτού καταλήγουν τελικά στον πυθμένα. Η μελέτη βασίστηκε σε αυτόνομα υποβρύχια ρομπότ που μετρούν παραμέτρους όπως η θερμοκρασία, η αλατότητα και η συγκέντρωση χλωροφύλλης. Στην αρχή της άνοιξης και επί έναν μήνα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα ρομπότ για συνολικά 774 δειγματοληψίες από την επιφάνεια μέχρι το βάθος των 1.000 μέτρων.
Οι μετρήσεις αποκάλυψαν την παρουσία ζωντανού φυτοπλαγκτού ακόμα και σε μεγάλα βάθη, εκεί που δεν φτάνει το φως για να συντηρήσει τη φωτοσύνθεση. Υπολογιστικά μοντέλα των ρευμάτων στον Βόρειο Ατλαντικό έδειξαν τελικά ότι το φυτοπλαγκτό πρέπει να μεταφέρεται σε αυτά τα βάθη από μικρές δίνες. «Αυτό που είδαμε ήταν επιφανειακά νερά, πλούσια σε άνθρακα του φυτοπλαγκτού, τα οποία μεταφέρονται προς τα κάτω από ρεύματα στις άκρες των δινών» αναφέρει η Αμάλα Μαχαντέβαν του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου του Γουντς Χολ στη Μασαχουσέτη.
Οι δίνες
«Οι δίνες δεν θεωρούνταν σημαντική οδός για τη μεταφορά οργανικής ύλης σε βαθύτερα νερά. Όμως αυτή η βύθιση που τροφοδοτείται από τις δίνες θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε ένα μεγάλο μέρος της μετακίνησης του πλαγκτού προς τα κάτω» επισημαίνει. Οι δίνες, όμως, κάνουν περισσότερα από το να βυθίζου το φυτοπλαγκτό. Προηγούμενη έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2012 στο Science από την ίδια ερευνητική ομάδα έδειχνε ότι οι δίνες πυροδοτούν το πρασίνισμα του Βορείου Ατλαντικού σπρώχνοντας το φυτοπλαγκτό σε ρηχά, ηλιόλουστα νερά κατάλληλα για φωτοσύνθεση.
Όπως φαίνεται, οι δίνες είναι για το φυτοπλαγκτό θέμα ζωής και θανάτου.  Οι ερευνητές σκοπεύουν τώρα να επαναλάβουν τις μετρήσεις σε άλλες περιοχές και σε διαφορετικές εποχές. Η κατανόηση της σχέσης των δινών και του πλαγκτού, επισημαίνουν, θα βοηθήσει στην ανάπτυξη ακριβέστερων μοντέλων για τον κύκλο του άνθρακα στους ωκεανούς, κάτι που θα βοηθήσει και στην τελειοποίηση των μοντέλων του παγκόσμιου κλίματος.

Πηγή: tovima.gr

Παράξενα δέντρα γέρνουν μόνιμα από τη μία πλευρά!

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 05-01-2013 12:37:23 am | από nskarmoutsos

Στη «νοτιότερη πόλη» του κόσμου δεσπόζουν στο τοπίο κάποια από τα πιο παράξενα στην εμφάνιση δέντρα, τα περίφημα «flag trees» ή σε απλά Ελληνικά «δέντρα-σημαία».
Ο λόγος για την πόλη
Ushuaia στην Αργεντινή όπου τα δέντρα έχουν αποκτήσει με τον καιρό μια μόνιμα μονόπλευρη… στάση εξαιτίας των ισχυρών ανέμων που πνέουν διαρκώς στην περιοχή.
Τα κλαδιά έχουν γύρει σε μία πλευρά, παραμένοντας στην ίδια θέση διαρκώς, όλες τις εποχές του χρόνου. Οι εικόνες είναι συναρπαστικές και οι φωτογράφοι του National Geographic δεν ήταν δυνατόν να τις παραβλέψουν.
«Το φαινόμενο παρουσιάζεται εδώ και πολλά χρόνια στην Ushuaia, καθώς στο σημείο αυτό πνέουν πολύ δυνατοί άνεμοι, που δεν αφήνουν τίποτα να περάσει αλώβητο κατά το πέρασμά τους. Έτσι τα δέντρα αυτά έγιναν σήμα-κατατεθέν της περιοχής», λένε οι ντόπιοι.

Πηγή: perierga.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις