Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Ωκεανοί στα βάθη της γης

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 13-06-2014 10:47:01 am | από nskarmoutsos

Υπάρχει πάρα πολύ νερό βαθιά κάτω από τα πόδια μας, αν και όχι στις γνώριμες μορφές του (υγρό νερό, πάγος, υδρατμοί), αλλά το θέμα είναι πώς το φτάνει κανείς.

Μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στα βάθη της Γης, στο στρώμα του μανδύα που βρίσκεται ανάμεσα στον φλοιό και στον πυρήνα, υπάρχουν τεράστια αποθέματα νερού, πιθανώς τριπλάσια από τον συνολικό όγκο νερού που διαθέτουν όλοι μαζί οι ωκεανοί στην επιφάνεια του πλανήτη μας.

Αυτό το «ρεζερβουάρ» του νερού, που φαίνεται διαχρονικά σταθερό, βρίσκεται σε βάθος έως 700 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια, στην ενδιάμεση ζώνη ανάμεσα στον ανώτερο και στον κατώτερο μανδύα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή γεωφυσικής Στίβεν Τζέικομπσεν του Τμήματος Γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου Northwestern του Ιλινόις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το "New Scientist", εκτιμούν ότι το νερό βρίσκεται ‘κλειδωμένο' (μοριακά παγιδευμένο) μέσα σε γαλαζωπά πετρώματα, τους ρινγκουδίτες. Πρόκειται για ένα σχετικά σπάνιο πέτρωμα με κρυσταλλική δομή, που σχηματίζεται από ολιβίνη κάτω από πολύ υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες.

Η ύπαρξη τόσο μεγάλων ποσοτήτων υπόγειου νερού, ρίχνει πιθανώς νέο φως στον αέναο υδρολογικό κύκλο της Γης, στην προέλευση των θαλασσών και στο γιατί οι ωκεανοί έχουν λίγο-πολύ διατηρήσει το μέγεθός τους εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Μερικοί γεωλόγοι πιστεύουν ότι το νερό έφτασε στη Γη εξ ουρανού, από παγωμένους κομήτες που έπεσαν στον πλανήτη μας.

Όμως η νέα ανακάλυψη ενισχύει μια εναλλακτική πιθανότητα, να «αναδύθηκαν» σταδιακά οι ωκεανοί από τα έγκατα της πρώιμης Γης, χάρη και στη συνεχή ανακύκλωση των τεκτονικών πλακών. «Οι ενδείξεις είναι καλές ότι το νερό της Γης προήλθε από το εσωτερικό της», δήλωσε ο Τζέικομπσεν.

Οι Αμερικανοί ερευνητές χρησιμοποίησαν πάνω από 2.000 σεισμογράφους για να μελετήσουν τα σεισμικά κύματα που γέννησαν πάνω από 500 σεισμοί στις ΗΠΑ. Αυτά τα κύματα διαπερνούν το εσωτερικό του πλανήτη μας (ακόμη και τον πυρήνα) και έτσι αποτελούν στην ουσία το καλύτερο μέχρι σήμερα τρόπο που διαθέτουνοι γεωλόγοι για να «ακτινογραφούν» -αν και έμμεσα- τι συμβαίνει στα έγκατα της Γης.

Μετρώντας την ταχύτητα διάδοσης των υπόγειων σεισμικών κυμάτων σε διαφορετικά βάθη, οι επιστήμονες συμπέραναν την πυκνότητα και συνεπώς το είδος των πετρωμάτων που τα κύματα διέσχιζαν. Το καλά κρυμμένο νερό αποκαλύφτηκε, επειδή λόγω της παρουσίας του τα σεισμικά κύματα επιβραδύνθηκαν στο αντίστοιχο γεωλογικό στρώμα (ένα σεισμικό κύμα χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να διαπεράσει ένα ένυδρο πέτρωμα από ό,τι ένα άνυδρο).

Οι σεισμικές αυτές παρατηρήσεις συμπληρώθηκαν από πειράματα στο εργαστήριο, από τα οποία οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι ένυδροι ρινγκουδίτες σε βάθη της τάξης των 700 χλμ. είναι σαν «σφουγγάρια» που, υπό υψηλή πίεση και θερμοκρασία, λιώνουν σταδιακά και έτσι «ζουλάνε» το νερό που έχουν προηγουμένως απορροφήσει, ωθώντας το έξω από το πέτρωμα. «Είναι ένα πέτρωμα με νερό μέσα και γύρω του, σχεδόν σαν να ιδρώνει», είπε χαρακτηριστικά ο Τζέικομπσον.

Αν και η μελέτη των σεισμικών κυμάτων από τον αμερικανό επιστήμονα αφορά το υπέδαφος μόνο των ΗΠΑ, πιστεύει ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει σε όλο τον πλανήτη και ήδη σκοπεύει να επεκτείνει τη σεισμική μελέτη του σε άλλες χώρες επίσης.

Όπως είπε, «θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες γι' αυτό το βαθύ απόθεμα νερού. Αν δεν βρισκόταν εκεί, θα ήταν στην επιφάνεια της Γης και τότε μόνο οι κορυφές των βουνών θα βρίσκονταν πάνω από το νερό».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μόνο το 0,01% της πλανητικής βιομάζας είναι οι άνθρωποι

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 22-05-2018 09:16:39 am | από nskarmoutsos

Το 80% της βιομάζας της Γης αποτελούν τα φυτά, το 15% τα βακτήρια και το υπόλοιπο 5% περιλαμβάνει άλλους μικροοργανισμούς και τα ζώα. Οι άνθρωποι δεν ξεπερνούν το 0,01%, δηλαδή μόλις το ένα δεκάκις χιλιοστό της πλανητικής βιομάζας, σύμφωνα με την πιο ολοκληρωμένη έως τώρα «απογραφή» της γήινης βιόσφαιρας που έκαναν οι επιστήμονες.

Η μάζα των 7,6 δισεκατομμυρίων ανθρώπων της Γης είναι πλέον περίπου δεκαπλάσια της μάζας όλων των άγριων ζώων, καθώς στην πορεία της εξέλιξης, από την αυγή του πολιτισμού μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι έχουν εξαφανίσει το 83% των άγριων ζώων και το 50% της μάζας των φυτών. Εν ολίγοις, από τότε που οι άνθρωποι εμφανίσθηκαν στο προσκήνιο, τουλάχιστον η μισή ζωή στη Γη έχει εξαφανισθεί. Παρόλα αυτά, οι ιοί έχουν τριπλάσια βιομάζα από τους ανθρώπους, όπως και τα σκουλήκια, τα ψάρια 12πλάσια και οι μύκητες 200 φορές μεγαλύτερη.

Η συνολική βιομάζα της Γης -δηλαδή το σύνολο της μάζας κάθε έμβιου οργανισμού- εκτιμάται σε περίπου 550 γιγατόνους άνθρακα, από τους οποίους οι 450 γιγατόνοι είναι η μάζα των φυτών και οι 70 γιγατόνοι η μάζα των βακτηρίων. Εν ολίγοις, φυτά και μικροοργανισμοί κυριαρχούν στη βιόσφαιρα του πλανήτη μας.

Ακολουθούν στην τρίτη θέση οι μύκητες που έχουν μάζα 12 γιγατόνων, επτά γιγατόνοι είναι η μάζα άλλων μικροοργανισμών (αρχαιοβακτήρια), τέσσερις γιγατόνοι είναι τα πρώτιστα (αμοιβάδες και άλλοι μονοκύτταροι οργανισμοί με πυρήνα), ενώ 0,2 γιγατόνοι είναι οι ιοί. Μόλις δύο γιγατόνοι είναι η μάζα των κάθε είδους ζώων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων (όλοι μαζί είμαστε 0,06 γιγατόνοι).

Παρόλο που οι ωκεανοί καταλαμβάνουν το 71% της επιφάνειας της Γης, η συνολική βιομάζα της ξηράς (470 γιγατόνοι) υπολογίζεται ότι είναι σχεδόν 80 φορές μεγαλύτερη από τη συνολική βιομάζα των θαλασσών (έξι γιγατόνοι). Σχεδόν όλη η βιομάζα των φυτών βρίσκεται στην ξηρά, ενώ αντίθετα το μεγαλύτερο μέρος της βιομάζας των ζώων βρίσκεται στη θάλασσα.

Περίπου το 60% της παγκόσμιας βιομάζας (320 γιγατόνοι) βρίσκεται πάνω στην επιφάνεια της Γης, ενώ η υπόλοιπη κάτω από την επιφάνεια (130 γιγατόνοι είναι οι ρίζες των φυτών και 100 γιγατόνοι τα υπόγεια βακτήρια). Το μεγαλύτερο ποσοστό της βιομάζας των μικροοργανισμών (περίπου το 90%) εκτιμάται ότι βρίσκεται βαθιά κάτω από την επιφάνεια της ξηράς και κάτω από τους βυθούς των θαλασσών. Στους ωκεανούς το 70% της θαλάσσιας βιομάζας αποτελείται από μικρόβια, ενώ το υπόλοιπο 30% είναι τα αρθρόποδα και τα ψάρια.

H συνολική βιομάζα των ανθρώπων και των οικόσιτων ζώων (κυριαρχούν τα βοοειδή και οι χοίροι) είναι περίπου δεκαπλάσια από εκείνη των άγριων ζώων (0,007 γιγατόνοι). Τα κοτόπουλα και άλλα πουλερικά της πτηνοτροφίας έχουν συνολικά σχεδόν τριπλάσια βιομάζα (0,005 γιγατόνοι) σε σχέση με τα άγρια πουλιά (0,002 γιγατόνοι).

Παρόλο που οι άνθρωποι και τα εξημερωμένα ζώα κυριαρχούν στη βιομάζα των θηλαστικών, αποτελούν ένα μικρό μόνο ποσοστό στη συνολική βιομάζα των ζώων (δύο γιγατόνοι), όπου κυριαρχούν τα κάθε είδους αρθρόποδα της ξηράς και της θάλασσας (1,2 γιγατόνοι) και τα ψάρια (0,7 γιγατόνοι).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρον Μίλο του Ινστιτούτου Επιστημών Βάιζμαν του Ισραήλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), έλαβαν υπόψη τους εκατοντάδες μελέτες των τελευταίων δεκαετιών, συνδυάζοντας τις έως τώρα εκτιμήσεις με νέες εκτιμήσεις.

Ως μέτρο σύγκρισης χρησιμοποιήθηκε η μάζα του άνθρακα, που αντανακλά τη μάζα των μορίων της ζωής, όπως του DNA και τωμ πρωτεϊνών, ενώ αφήνει απέξω τη μάζα του νερού μέσα στους έμβιους οργανισμούς. Οι επιστήμονες παραδέχθηκαν πάντως ότι οι υπολογισμοί τους έχουν ένα όχι αμελητέο περιθώριο σφάλματος.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι κάθε είδους ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν επιφέρει σημαντικές μειώσεις διαχρονικά στη βιομάζα των άγριων θηλαστικών, των ψαριών και των φυτών. Η συνολική βιομάζα των καλλιεργούμενων φυτών από τους ανθρώπους εκτιμάται σε δέκα γιγατόνους, δηλαδή μόνο το 2% της συνολικής βιομάζας των φυτών.

Πηγή: in.gr

Ένας θάμνος απορρυπαίνει τοξικές χωματερές

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 19-05-2014 01:43:08 pm | από nskarmoutsos

Ένα θαμνοειδές φυτό που εντοπίστηκε πρόσφατα απορροφά 100 έως 1000 φορές περισσότερο νικέλιο από τα κανονικά φυτά.

Μια ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο των Φιλιππίνων στο Λος Μπάνος θεωρεί ότι η ιδιότητά του αυτή το καθιστά ιδανικό “όπλο” για τον καθαρισμό τοξικών χωματερών σε όλο τον κόσμο.

Ο ερευνητής Εντουίνο Φερνάντο και οι συνάδελφοί του από το πανεπιστήμιο υποστηρίζουν ότι το φυτό με την επιστημονική ονομασία Rinorea niccolifera έχει εξελιχθεί με τρόπο ώστε να απορροφά θρεπτικά συστατικά και νερό από το έδαφος, όπως τα κανονικά φυτά, μπορεί όμως και να απορροφήσει δηλητηριώδεις ουσίες που θα σκότωναν τα περισσότερα φυτά.

Γνωστά ως “υπερσυσσωρευτές”, τα φυτά αυτά μπορούν να “καταναλώνουν” δηλητηριώδη μέταλλα, ωστόσο ελάχιστα καταφέρνουν να επιβιώσουν με το νικέλιο.

Το Rinorea niccolifera είναι θάμνος ή μικρό δέντρο που φτάνει σε ύψος από 1,5 ως 8 μέτρα με διάμετρο στελέχους από 3 ως 13 εκατοστά.

Η ερευνητές εκτιμούν ότι ποσοστό μόλις 0,5% των γνωστών ειδών χλωρίδας μπορούν να καταναλώσουν τέτοια επίπεδα νικελίου.

Το πρόβλημα είναι ότι το Rinorea niccolifera είναι αρκετά σπάνιο και ανακαλύφθηκε μόλις πρόσφατα. Πήρε το χαρακτηρισμό “niccolifera” από την ικανότητά του να απορροφά υψηλές ποσότητες νικελίου στους ιστούς των φύλλων και του στελέχους του.

Συγκεντρώνει έως 18.000 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) νικελίου στα φύλλα του χωρίς να δηλητηριάζεται” εξηγεί ο Καθηγητής Φερνάντο.

“Η ποσότητα αυτή είναι 100 ως 1000 φορές υψηλότερη από τα υπόλοιπα φυτά” προσθέτει.

Παρόλα αυτά, σε θεωρητικό επίπεδο, τα φυτά αυτά μπορούν να καλλιεργηθούν κοντά σε χωματερές,ορυχεία και άλλες περιβαλλοντικά επιβαρυμένες τοποθεσίες.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα φυτά αυτά μπορούν κυριολεκτικά να “ρουφήξουν” τις τοξίνες από το έδαφος. Μόλις αναπτυχθούν πλήρως, τα μέταλλα μπορούν να απομακρυνθούν από τα φυτά μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως “αποκατάσταση φυτών”.

Μια παρόμοια διαδικασία ακολουθείται στην Πολιτεία του Μέρυλαντ των ΗΠΑ όπου δέντρα έχουν αναλάβει την απομάκρυνση τοξινών από χημικά όπλα και βιομηχανικές χημικές ουσίες από περιοχή η οποία λειτούργησε ως πεδίο δοκιμών κατά τη δεκαετία του 1970.

Πηγή: econews.gr

Ρεκόρ ταχύτητας υπερθέρμανσης νερού με… ελληνική συμμετοχή

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 18-05-2018 10:06:46 am | από nskarmoutsos

 

Το νερό φαίνεται πως ταιριάζει στους Έλληνες επιστήμονες. Δύο ερευνητές της διασποράς συμμετείχαν σε πρωτοποριακές έρευνες που αφορούν το πιο σημαντικό υγρό του πλανήτη μας.

Ερευνητές από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων ένας έλληνας επιστήμονας της διασποράς, πέτυχαν παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας θέρμανσης του νερού. Χρησιμοποιώντας ένα ισχυρό λέιζερ ακτίνων-Χ, κατάφεραν να ανεβάσουν τη θερμοκρασία του νερού, από τη θερμοκρασία δωματίου στους 100.000 βαθμούς Κελσίου, μέσα σε μόλις ένα πικοδευτερόλεπτο (εκατομμυριοστό του εκατομμυριοστού του δευτερολέπτου).

Με τον τρόπο αυτό, παρήγαγαν μια «εξωτική» μορφή του νερού, την οποία θα μελετήσουν περισσότερο στο μέλλον, ώστε να μάθουν περισσότερα πράγματα για τις ιδιότητές του. Η απότομη θέρμανση του νερού με τις ακτίνες-Χ υψηλής ενέργειας «σπρώχνει» τα ηλεκτρόνια έξω από τα μόρια του νερού, με συνέπεια το νερό να μετατρέπεται αστραπιαία από υγρό σε πλάσμα, μια κατάσταση της ύλης όπου τα ηλεκτρόνια έχουν απομακρυνθεί από τα άτομα, οδηγώντας σε ένα είδος ηλεκτρικά φορτισμένου αερίου.

Παρόλο, όμως, που το νερό μεταμορφώνεται από υγρό σε πλάσμα, διατηρεί την πυκνότητα του υγρού νερού, με αποτέλεσμα να προκύπτει μια «εξωτική» κατάσταση ύλης, που δεν συναντάται με φυσικό τρόπο στη Γη και στην οποία η θερμοκρασία είναι υψηλότερη και από τον πυρήνα της Γης.

Οι ερευνητές του γερμανικού ερευνητικού κέντρου-συγχρότρου DESY και του σουηδικού Πανεπιστημίου της Ουψάλα χρησιμοποίησαν για τα πειράματά τους το λέιζερ του επιταχυντή SLAC των ΗΠΑ. Μεταξύ των επιστημόνων, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), είναι ο έλληνας Δημοσθένης Σοκαράς, ερευνητής από το 2015 του Εργαστηρίου SLAC του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, ο οποίος έχει αποφοιτήσει από το ΕΜΠ και έχει πάρει το διδακτορικό του από το «Δημόκριτο».

Φως στον «χορό» του νερού

Μια άλλη έρευνα, με επικεφαλής έναν έλληνα φυσικό της διασποράς, τον δρα Φοίβο Περάκη του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, για πρώτη φορά χρησιμοποίησε ένα ισχυρό λέιζερ ακτίνων-Χ για να αποκαλύψει την υπερταχεία κίνηση των μορίων του υγρού νερού.

Οι ερευνητές από τη Σουηδία, τις ΗΠΑ και τη Γερμανία, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Communications", είναι οι πρώτοι που, με τη βοήθεια του επιταχυντικού συγχρότρου SLAC, «φωτογράφησαν» τα κινούμενα μόρια του νερού σε χρονική κλίμακα κάτω των 100 femtoseconds (εκατομμυριοστών του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου).

«Είναι μια τελείως νέα δυνατότητα να μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα λέιζερ ακτίνων-Χ για να βλέπουμε την κίνηση των μορίων σε πραγματικό χρόνο. Αυτό μπορεί να ανοίξει ένα τελείως νέο πεδίο ερευνών σε αυτές τις χρονικές κλίμακες», δήλωσε ο Περάκης, ο οποίος έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και έχει πάρει το διδακτορικό του από το Ινστιτούτο Φυσικής Χημείας του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης.

Πηγή: kathimerini.gr

Τα μεγαλύτερα κύματα του κόσμου είναι υποβρύχια

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 12-05-2015 12:10:34 am | από nskarmoutsos

Δορυφορική εικόνα του πορθμού του Λουζόν στην οποία έχουν προστεθεί χρώματα που αναδεικνύουν τα εσωτερικά κύματα. Το πορτοκαλί αντιστοιχεί σε κατακόρυφη μετατόπιση προς τα πάνω, το μπλε προς τα κάτω

Δεκάδες ερευνητές από πέντε χώρες συνεργάστηκαν στη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μελέτη για τα λεγόμενα «εσωτερικά κύματα», κύματα σε ύψος ουρανοξύστη που διαδίδονται κάτω από την επιφάνεια των ωκεανών.
Για πρώτη φορά, οι ερευνητές μπόρεσαν να προσομοιώσουν το σχηματισμό, τη διάδοση και τη σταδιακή εξαφάνιση αυτών των υποθαλάσσιων τεράτων.
Εσωτερικά κύματα υπάρχουν σε όλους τους ωκεανούς, ωστόσο η νέα, διεθνής μελέτη στο περιοδικό Nature εξετάζει αυτά που θεωρούνται τα μεγαλύτερα του κόσμου. Είναι τα κύματα του πορθμού του Λουζόν, μιας στενής λωρίδας θάλασσας που χωρίζει τις Φιλιππίνες από την Ταϊβάν και συνδέει τον Ειρηνικό Ωκεανό με τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Η νέα μελέτη αξιοποιεί μεταξύ άλλων μετρήσεις από πλωτήρες στερεωμένους με σχοινιά στο βυθό, οι οποίες επιβεβαίωσαν ότι τα κύματα του Λουζόν φτάνουν σε ύψος τα 500 μέτρα και διαδίδονται με ταχύτητες έως και 11 χιλιόμετρα την ώρα.
Προηγούμενη μελέτη είχε δείξει ότι τα κύματα αυτά σχηματίζονται από την αλληλεπίδραση της παλίρροιας με δύο στρώματα νερού, ένα βαρύ στρώμα από ψυχρό νερό χαμηλής αλατότητας και ένα υπερκείμενο στρώμα θερμού, πιο αλμυρού νερού.

Καθώς το νερό μπαινοβγαίνει στον πορθμό στη διάρκεια της άμπωτης και της πλημμυρίδας, το ψυχρό, πυκνό νερό ωθείται πάνω σε κορυφογραμμές, οπότε ανυψώνεται και συναντά το θερμότερο, επιφανειακό στρώμα. Η κίνηση αυτή δημιουργεί όγκους ψυχρού νερού πίσω από τους οποίους ακολουθούν δίνες θερμού νερού, μια διαδικασία που γεννά τελικά γιγάντια κύματα.
Η νέα μελέτη αποκαλύπτει δύο βασικά και εν πολλοίς μη αναμενόμενα στοιχεία: πρώτον, τα υποβρύχια κύματα ταράζουν και αναδεύουν το νερό πολύ πιο έντονα από ό,τι φαντάζονταν οι ερευνητές.
«Οι ανακαλύψεις μας στο πεδίο ήταν αναπάντεχες» σχολιάζει ο Τόμας Πίκοκ του ΜΙΤ, μέλος της ομάδας των 42 ερευνητών από 25 ιδρύματα σε πέντε χώρες. Τα κύματα παράγουν «μια από τις πιο ισχυρές αναδεύσεις που έχουν παρατηρηθεί ποτέ στον βαθύ ωκεανό. Είναι σαν γιγάντιο πλυντήριο. Η ανάμειξη [των διαφορετικών στρωμάτων νερού] είναι πολύ πιο έντονη από ό,τι περιμέναμε» αναφέρει.
Η δεύτερη σημαντική διαπίστωση είναι ότι η ενέργεια των κυμάτων αυξάνεται καθώς τα κύματα αυτά διαδίδονται -με άλλα λόγια, το κύμα σταδιακά μεγαλώνει καθώς κινείται προς τις ακτές.
Η ανάμειξη των διαφορετικών στρωμάτων νερού χάρη στα κύματα αφενός παίζουν κρίσιμο ρόλο στα οικοσυστήματα της περιοχής, καθώς μεταφέρουν θρεπτικά συστατικά από το βυθό προς την επιφάνεια.
Αφετέρου, τα εσωτερικά κύματα εκτιμάται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στο παγκόσμιο κλίμα, καθώς συμμετέχουν στην ανάμειξη διαφορετικών στρωμάτων νερού και τη μεταφορά θερμότητας από την επιφάνεια στο βάθος.
Η καλύτερη κατανόηση αυτών των γιγάντιων κυμάτων, επισημαίνουν οι ερευνητές, θα βοηθούσε στη βελτίωση των μαθηματικών μοντέλων του παγκόσμιου κλίματος.

Πηγή: in.gr

Βάσιμες ενδείξεις για χιλιάδες μικρές μαύρες τρύπες γύρω από το γαλαξία μας

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 05-04-2018 09:33:14 am | από nskarmoutsos

Για πρώτη φορά οι αστροφυσικοί πιστεύουν πως έχουν βάσιμες ενδείξεις για την ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού μικρότερων μαύρων οπών γύρω από την τεράστια μαύρη τρύπα του γαλαξία μας, τον Τοξότη Α* (Sgr A*).

Η σχετική θεωρητική πρόβλεψη είχε γίνει εδώ και δεκαετίες, αλλά τώρα φαίνεται πως -χάρη στο διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων-Χ Chandra- υπάρχουν και τα στοιχεία για να την στηρίξουν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τσαρλς Χέιλι, διευθυντή του Εργαστηρίου Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature, εκτιμούν ότι σε απόσταση ενός παρσέκ (περίπου 3,26 ετών φωτός ή σχεδόν 31 τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων) από το γαλαξιακό κέντρο υπάρχουν 300 έως 500 μαύρες τρύπες σε διπλά συστήματα (δηλαδή σε ζεύγη όπου το ένα μέλος είναι άστρο και το άλλο μαύρη τρύπα, με τη δεύτερη να «καταπίνει» σταδιακά το πρώτο).

Παράλληλα, σύμφωνα με τις νέες ενδείξεις, υπάρχουν πολύ περισσότερες μεμονωμένες μαύρες τρύπες, τουλάχιστον 10.000, γύρω από τον Τοξότη Α*.

Ο γαλαξίας μας έχει έκταση περίπου 100.000 ετών φωτός και μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί ενδείξεις για περίπου 50 μαύρες τρύπες. Θεωρητικά πρέπει να υπάρχουν 10.000 έως 20.000 μόνο σε μια απόσταση έξι ετών φωτός από το γαλαξιακό κέντρο, αλλά έως τώρα η ύπαρξή τους δεν είχε επιβεβαιωθεί.

Ο Τοξότης Α* περιβάλλεται από μια άλω αερίων και σκόνης, που αποτελεί ιδανικό «μαιευτήριο» για τη γέννηση τεράστιων άστρων, τα οποία, όταν ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζωής τους, πεθαίνουν με εκρηκτικό και θεαματικό τρόπο, μετατρεπόμενα σε μαύρες τρύπες. Πρόσθετες μαύρες τρύπες, που βρίσκονται έξω από αυτή την κεντρική άλω, σταδιακά έλκονται από αυτήν, καθώς χάνουν την ενέργειά τους.

Οι περισσότερες από αυτές τις παγιδευμένες μαύρες τρύπες παραμένουν απομονωμένες, αλλά μερικές ζευγαρώνουν με περαστικά άστρα, σχηματίζοντας έτσι ένα διπλό σύστημα. Κάπως έτσι, θεωρητικά τουλάχιστον, υπάρχουν ουκ ολίγες μαύρες τρύπες, είτε μοναχικές είτε ζευγαρωμένες, κοντά στο γαλαξιακό κέντρο.

Τώρα, για πρώτη φορά, η μελέτη των στοιχείων του τηλεσκοπίου «Τσάντρα» παρέχει βάσιμες ενδείξεις ότι ένας τέτοιος συνωστισμός μαύρων οπών όντως συμβαίνει. Οι μοναχικές μαύρες τρύπες είναι απλώς μαύρες, καθώς δεν αλληλεπιδρούν με τίποτε γύρω τους. Όμως οι ζευγαρωμένες προδίδουν την παρουσία τους, επειδή αλληλεπιδρούν με τα άστρα που τις συντροφεύουν και ο «γάμος» αυτός εκπέμπει ακτίνες Χ, οι οποίες είναι ανιχνεύσιμες από το Chandra.

Πηγή: in.gr

«Η αφρικανική σκόνη ήρθε για να μείνει» λέει καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 01-04-2018 09:30:16 am | από nskarmoutsos

(Φωτ. αρχείου, αφρικανική σκόνη στο Παράλιο Άστρος)

Οι κλιματικές αλλαγές που είναι πλέον εμφανείς και στη Μεσόγειο, σύμφωνα με τους επιστήμονες επηρεάζουν εκτός των άλλων και τη μεταφορά σκόνης από τη Σαχάρα. Όπως λέει μιλώντας στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο επίτιμος καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας, Χρήστος Ζερεφός, τα επόμενα χρόνια το κλίμα θα αποσταθεροποιηθεί ακόμα περισσότερα και η εναλλαγή των ακραίων φαινομένων θα είναι ακόμα πιο συχνή. Ως αποτέλεσμα αναμένονται και περισσότερες μεταφορές σκόνης από την αφρικανική ήπειρο.

«Υπάρχουν ενδείξεις ότι θα αυξηθεί η συχνότητα μεταφοράς της σκόνης. Μέχρι τώρα δεν έχουμε σαφείς ενδείξεις ότι έχει αυξηθεί ήδη η μεταφορά. Πάντως, επειδή τα ακραία φαινόμενα αυξάνουν παγκοσμίως νομίζω ότι πρέπει να αναμένουμε πως και η μεταφορά της σκόνης θα αυξηθεί και αυτή σε συχνότητα», τονίζει ο κ. Ζερεφός και προσθέτει ότι μέχρι το καλοκαίρι αλλά και πέραν αυτού πιθανότατα θα βρεθούμε αρκετές φορές αντιμέτωποι με σύννεφα σκόνης.

«Τη σκόνη είναι πιθανό να την δούμε πολλές φορές και μέχρι το καλοκαίρι και ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι. Εμείς έχουμε σκόνη και τον Ιούλιο, μάλιστα μετρήσαμε τη σκόνη σε ένα πείραμα που κάναμε παλιότερα με τον αείμνηστο ζωγράφο Παναγιώτη Τέτση και είδαμε πόσο αλλάζουν τα χρώματα στη δύση του ήλιου συνεπεία της μεταφοράς αυτής της σκόνης», λέει ο κ. Ζερεφός στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Πάντως, το φαινόμενο μεταφοράς σκόνης από τη Σαχάρα δεν είναι καινούργιο. Ο κ. Ζερεφός εξηγεί: «Υπάρχουν περίοδοι την άνοιξη που κρατούν 50 μέρες και ονομάζονται χαμσίνια, περίοδοι κατά τις οποίες φυσά άνεμος έντονος που σηκώνει σκόνη. Ως αποτέλεσμα η σκόνη αυτή σκονίζει όλη την Αίγυπτο. Ένα μέρος της σκόνης αυτής πηγαίνει μέχρι τα σύννεφα με τους δυνατούς ανέμους και στη συνέχεια τα σύννεφα μεταφέρουν τη σκόνη προς την Ευρώπη, κυρίως μέσα από την Ελλάδα και μπορεί να φτάσει μέχρι την Αγγλία. Εκεί αν οι μετεωρολογικές συνθήκες είναι κατάλληλες βρέχει κόκκινη βροχή την οποία στον Μεσαίωνα ονόμαζαν "αιματοβροχή" και την θεωρούσαν κακό οιωνό».

Εκτός από τις ενοχλητικές εμφανίσεις της στην καθημερινότητα των πολιτών, η αφρικανική σκόνη προκαλεί ανησυχία και σχετικά με τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο κ. Ζερεφός πάντως είναι καθησυχαστικός ως προς αυτό.

«Το τι μεταφέρει αυτή η σκόνη εξαρτάται από πού προέρχεται. Τις περισσότερες φορές έρχεται από τη Σαχάρα και είναι ουσιαστικά ακίνδυνη γιατί είναι απλή άμμος, αλλά αν έρχεται από περιοχή με μόλυνση ή αν περάσει το σύννεφο πάνω από περιοχή που είναι βιομηχανική και πολύ βεβαρημένη μπορεί να μεταφερθεί κι ένα μέρος από την ρύπανση του αέρα, από τα αιωρούμενα σωματίδια δηλαδή που είναι μολυσμένα».

 Τέτοιες περιοχές είναι το Κάιρο, αλλά και άλλες μεγάλες πόλεις της Αιγύπτου. «Αλλά οι αναλύσεις που έχουν γίνει πολλές φορές δείχνουν ότι στη σκόνη που μένει μετά τη βροχή όταν εξατμιστεί το νερό, τα επίπεδα επικίνδυνων ουσιών που έχουν κατακαθίσει στο έδαφος, για παράδειγμα κάποια βαρέα μέταλλα όπως ο μόλυβδος και άλλα είναι πολύ χαμηλά, πολύ χαμηλότερα από τα επίπεδα που έχει θέσει ως όριο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ζερεφός και εξηγεί ότι «αυτό είναι λογικό γιατί ο βασικός μεταφορέας είναι η ίδια η σκόνη που αποτελείται από οξείδιο του πυριτίου και οξείδιο του σιδήρου, δεν είναι δηλαδή ουσίες βλαπτικές όσο είναι τα βαρέα μέταλλα. Έρχονται λοιπόν αραιωμένες οι ό,ποιες ανεπιθύμητες ουσίες σε βαθμό που δεν πρέπει να ανησυχεί κανέναν», σημειώνει ο κ. Ζερεφός.

Πηγή: kathimerini.gr

Στην «ώρα μηδέν» του σύμπαντος θέλει να φτάσει το CERN

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 17-03-2018 09:39:37 am | από nskarmoutsos

Λίγο πιο κοντά στην «ώρα μηδέν» της γέννησης του σύμπαντος στοχεύει το CERN, το οποίο σχεδιάζει την ανάπτυξη δύο επιταχυντών νέας γενιάς, που θα λειτουργούν με υψηλότερες ενέργειες από τον γνωστό «Μεγάλο Επιταχυντή Ανδρονίων» (LHC), που το 2012 ανακάλυψε το σωματίδιο Higgs.

Με τον τρόπο αυτό, οι επιστήμονες θα αναζητήσουν το άγνωστο, ελπίζοντας, αρχικά, να μάθουν περισσότερα για τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια που καλύπτει το 95% του σύμπαντος.

Την ίδια στιγμή, η ήδη δοκιμασμένη τεχνολογία που χρησιμοποιεί το CERN, εφαρμόζεται σε περίπου 30.000 «μικρότερους» επιταχυντές που έχουν αναπτυχθεί σε όλο τον κόσμο και φέρνουν νέα δεδομένα στην ιατρική φυσική, κυρίως για την αντιμετώπιση ασθενειών όπως ο καρκίνος, και στη βιομηχανία, για την ανάπτυξη ηλεκτρονικών συστημάτων.

Το CERN -το μεγαλύτερο σε έκταση κέντρο πυρηνικών ερευνών, και συγκεκριμένα στη σωματιδιακή φυσική (Γενεύη)- έχει ξεκινήσει ήδη τον σχεδιασμό των δύο νέων επιταχυντών, ωστόσο, η κατασκευή και λειτουργία τους δεν φαίνεται να προσδιορίζεται στο άμεσο μέλλον, αφού ακόμη δεν υπάρχει η τεχνολογία για κάτι τέτοιο.

Πρόκειται για τον «Κυκλικό Επιταχυντή του μέλλοντος» (Future Circular Collider), που θα έχει περιφέρεια 100 χιλιομέτρων, και σε αυτόν θα γίνονται συγκρούσεις πρωτονίων με πρωτόνια, ηλεκτρονίων με ποζιτρόνια ή πρωτόνια.

«Ακόμη δεν υπάρχει η τεχνολογία για να κατασκευαστεί κάτι τέτοιο. Θα χρειαστούμε, όπως έγινε και για το LHC, περίπου 20 χρόνια για να έχουμε την τεχνολογία που απαιτείται, ειδικά στους μαγνήτες, που κρατούν σε κυκλική τροχιά τα υψηλής ενέργειας σωματίδια», εξηγεί ο Φυσικός Υψηλών Ενεργειών στο CERN και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και υπεύθυνος διεθνών σχέσεων στο CERN, καθηγητής Εμμανουήλ Τσεσμελής, ο οποίος συμμετείχε στο 17ο Πανελλήνιο Συνέδριο Φυσικής, που διοργανώνει στη Θεσσαλονίκη η Ένωση Ελλήνων Φυσικών.

«Σίγουρα δεν θα πάμε στην ώρα μηδέν, αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι με τις υψηλότερες ενέργειες να πάμε λίγο πιο κοντά», συμπληρώνει.

Ο δεύτερος νέος επιταχυντής του CERN είναι ο Clic (Compact Linear Collider) «Συμπαγής Γραμμικός Επιταχυντής», θα έχει 50 χιλιόμετρα μήκος, και θα συγκρούει ηλεκτρόνια με ποζιτρόνια, με ενέργεια μέχρι και 3 Τέρα ηλεκτροβόλτ (TEV). Αυτός, ενδεχομένως να κατασκευαστεί νωρίτερα, μέσα στη δεκαετία του 2020-30, αφού ο σχεδιασμός του και οι μελέτες έχουν ξεκινήσει πριν από δεκαετίες. Στην ανάπτυξή τους θα συμμετέχουν ιδιωτικές εταιρίες, κυρίως ευρωπαϊκές, των κρατών - μελών του CERN, με συμβόλαια υψηλής τεχνολογίας.

Ψάχνοντας το άγνωστο

Στην πραγματικότητα, οι δύο νέοι επιταχυντές θα ψάξουν κάτι που κανείς δεν ξέρει τι θα είναι, όπως έγινε και στην περίπτωση του LHC. Πάντως, οι επιστήμονες ελπίζουν ότι οι υψηλότερες ενέργειες θα βοηθήσουν να κατανοήσουν καλύτερα και ακριβέστερα τα χαρακτηριστικά του σωματιδίου Higgs και στη συνέχεια να "δουν" πέρα από αυτό, να εξηγήσουν τα σωματίδια και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. 

«Ξέρουμε ότι υπάρχει και κάτι πέρα από αυτό. Αν σήμερα εξηγείται το 5% αυτών που βλέπουμε γύρω μας, υπάρχει το υπόλοιπο 95% που δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε και έτσι χρειάζεται να συνεχιστεί η έρευνα, μέσα από τους επιταχυντές για να καταλάβουμε πχ την σκοτεινή ύλη μαζί με την σκοτεινή ενέργεια», λέει ο καθηγητής και συμπληρώνει ότι «ψάχνουμε κάτι που δεν ξέρουμε τι είναι. Όταν κατασκευάσουμε έναν επιταχυντή σε υψηλή ενέργεια δεν ξέρουμε τι μας περιμένει. Σίγουρα, όταν πάμε σε καινούργια περιοχή ενέργειας κάτι διαφορετικό θα δούμε, γιατί πηγαίνουμε σε άλλο μέρος του χρόνου του σύμπαντος, δηλαδή πάμε στην ώρα μηδέν του σύμπαντος, στο λεγόμενο big bang, ακόμη πιο κοντά από εκεί που είμαστε σήμερα με τον LHC. Και βέβαια να δούμε την εξέλιξη σε αυτά τα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια από τότε».

Και 30.000 μικρότεροι επιταχυντές στην υπηρεσία της επιστήμης

Η τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί στο CERN εφαρμόζεται ήδη στην ιατρική φυσική και στη βιομηχανία, όπου χρησιμοποιούνται επιταχυντές μικρότερης ενέργειας και έντασης, για θεραπείες και για την ανάπτυξη βελτιωμένων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων. Στην περίπτωση της ιατρικής, πρωτόνια, αντί των ακτίνων Χ, χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση του καρκίνου, καθώς εστιάζουν με μεγαλύτερη ακρίβεια στα καρκινικά κύτταρα, χωρίς να επηρεάζουν τα γύρω υγιή.

«Σήμερα υπάρχουν δύο κλινικές στην Ευρώπη - μία στην Ιταλία και μία στην Αυστρία - που διαθέτουν τέτοιους επιταχυντές, σχεδιασμένους από το CERN, σύμφωνα με την τεχνολογία του LHC, και εφαρμόζουν αυτή την τεχνολογία για θεραπείες καρκίνου», αναφέρει ο κ. Τσεσμελής. Επίσης, οι επιταχυντές χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ραδιοϊσοτόπων για να επιτευχθεί η ιατρική απεικόνιση, όπως για παράδειγμα με το PET SCAN.

Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν περίπου 30.000 επιταχυντές, κατασκευασμένοι στο πρότυπο της δομής του CERN. Στη βιομηχανία βρίσκουν εφαρμογή στα ηλεκτρονικά μικροτσιπ, χρησιμοποιώντας προσμίξεις ατόμων (impurities) που μεταφέρονται σε σιλικόνες μέσω των επιταχυντών.

Σύμφωνα με τον καθηγητή, στόχος είναι τα προγράμματα βασικής έρευνας υψηλών ενεργειών να αναπτυχθούν σε Ευρώπη, Ασία και βόρεια Αμερική, και κάθε περιοχή να εστιάζει σε διαφορετικού είδους επιταχυντές και σε διάφορους τομείς της πειραματικής σωματιδιακής φυσικής. Στην Ασία και συγκεκριμένα στην Ιαπωνία έχει σχεδιαστεί ήδη ο νέος διεθνής γραμμικός επιταχυντής ηλεκτρονίων - ποζιτρονίων, και αναμένεται η έγκριση για την έναρξη κατασκευής του. Στη βόρεια Αμερική, στο Σικάγο κατασκευάζεται εγκατάσταση για τις δέσμες νετρονίων.

«Βαδίζουμε σε μία εντελώς καινούργια περιοχή γνώσης. Προσωπικά, βρίσκω περισσότερο ενδιαφέρουσα (από τη θεωρητική φυσική) τη δημιουργία υποδομών που να μπορούν να καταγράψουν όλη την ενέργεια που προκύπτει από μία σύγκρουση πρωτονίων και να δούμε κάτι που δεν το είχαμε σκεφτεί ποτέ πριν. Κάπως έτσι ξεκίνησε και ο LHC», καταλήγει ο καθηγητής.

Πηγή: in.gr

Σε πόσα χρόνια μπορεί να παράγεται «καθαρή» ηλεκτρική ενέργεια από πυρηνική σύντηξη

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 13-03-2018 09:28:26 am | από nskarmoutsos

Υπάρχει ένα ανέκδοτο που λέει ότι η πυρηνική σύντηξη θα είναι η ενέργεια του μέλλοντος - και θα μείνει πάντα έτσι. Αλλά αυτή τη φορά, τα πράγματα φαίνεται να σοβαρεύουν.
Το Πανεπιστήμιο ΜΙΤ ανακοίνωσε ότι θα συνεργασθεί με τη νέα ιδιωτική αμερικανική εταιρεία Commonwealth Fusion Systems-CFS (τεχνοβλαστό και αυτή του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης), προκειμένου σε 15 χρόνια να έχει αναπτυχθεί η τεχνολογία για την παραγωγή ενέργειας από πυρηνική σύντηξη, την ενέργεια του Ήλιου και των άλλων άστρων.
Είναι ένα όνειρο δεκαετιών, που τώρα φαίνεται να έρχεται πιο κοντά στην υλοποίησή του, αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Στόχος είναι μέσα στην επόμενη 15ετία να έχει κατασκευασθεί το πρώτο πιλοτικό εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής, που θα χρησιμοποιεί την πυρηνική σύντηξη (το αντίστροφο της πυρηνικής σχάσης που χρησιμοποιείται στις πυρηνικές βόμβες και στα πυρηνικά εργοστάσια σήμερα), προκειμένου να παράγει απεριόριστη «καθαρή» ενέργεια, που δεν απαιτεί καύση και δεν θα μολύνει το περιβάλλον.
Η πυρηνική σύντηξη βασίζεται στη συγχώνευση ατόμων υδρογόνου, που δημιουργούν το βαρύτερο ήλιο και παράλληλα απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες ενέργειας, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε «καθαρό» ηλεκτρισμό, μια διαδικασία που δεν εκπέμπει άνθρακα στην ατμόσφαιρα και δεν επιδεινώνει την κλιματική αλλαγή.
Σήμερα η πιο προχωρημένη προσπάθεια παραγωγής ενέργειας από πυρηνική σύντηξη είναι ο «Διεθνής Θερμοπυρηνικός Πειραματικός Αντιδραστήρας» (ITER) που κατασκευάζεται στη νότια Γαλλία.
Είναι ένα φιλόδοξο πρόγραμμα που έχει σχεδιασθεί για να παράγει 100 μεγαβάτ θερμότητας, όμως έχει γνωρίσει διαδοχικές καθυστερήσεις και μεγάλες υπερβάσεις κόστους στην πορεία, ενώ επιπλέον δεν θα μετατρέπει άμεσα τη θερμότητα σε ηλεκτρισμό.
Η νέα συμμαχία ΜΙΤ-CFS, που έχει ήδη εξασφαλίσει χρηματοδότηση 50 εκατομμυρίων δολαρίων έως τώρα από την ιταλική ενεργειακή εταιρεία ΕΝΙ, θα αξιοποιήσει μια νέα γενιά ισχυρότερων υπεραγωγών υψηλής θερμοκρασίας που θα δημιουργούν ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, το οποίο θα συγκρατεί αιωρούμενο το καυτό πλάσμα «καυσίμου» (υδρογόνου) στην καρδιά του θερμοπυρηνικού αντιδραστήρα.

Πηγή: real.gr

Ανακάλυψαν γιγάντια κύματα ύψους 250 μέτρων στον βυθό του Ειρηνικού

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 12-09-2013 02:38:36 pm | από nskarmoutsos

Γιγάντια κύματα ύψους 245 μέτρων ανακάλυψε στον βυθό του Νότιου Ειρηνικού διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από ερευνητές των πανεπιστημίων της Ουάσιγκτον, της Χαβάης και της Βικτώρια.

Οι επιστήμονες της ερευνητικής ομάδας αποκαλούνται «Κυνηγοί Κυμάτων» και μελετούν κύματα που ταξιδεύουν στον βυθό (εσωτερικά κύματα) και συναγωνίζονται σε ύψος ουρανοξύστες 50 ορόφων.

Η επιστημονική μελέτη επικεντρώθηκε στο Πέρασμα της Σαμόα, ένα στενό κανάλι στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό μέσα από το οποίο διέρχεται ένας μεγάλος όγκος νερού που ρέει από την Ανταρκτική.

Το νερό της Ανταρκτικής, που παρουσιάζει υψηλότερη πυκνότητα, βυθίζεται βαθειά στον Ειρηνικό και περνά μέσα από το κανάλι, μήκους 40 χιλιομέτρων, βορειοδυτικά της Σαμόα.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Δρ. Matthew Alford, «η ποσότητα του νερού που προσπαθεί να κατευθυνθεί βόρεια μέσω του καναλιού είναι τεράστια – έξι εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού το δευτερόλεπτο ή περίπου 35 ποταμοί σαν τον Αμαζόνιο».

Ο τεράστιος αυτός όγκος ψυχρού νερού παλεύει να περάσει από το άνοιγμα του στενού περάσματος με αποτέλεσμα να σχηματίζονται υποβρύχια κύματα, που φτάνουν σε ύψος τα 245 μέτρα.

Τα γιγάντια αυτά κύματα είναι ευεργετικά για τον πλανήτη γιατί συμβάλλουν στην αλληλεπίδραση και ανάμιξη των ωκεάνιων στρωμάτων, ωστόσο εγκυμονούν κινδύνους για τα υποβρύχια, ακόμα και τα πλοία που περνούν από συγκεκριμένες περιοχές.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η μελέτη των υποβρύχιων κυμάτων θα μας δώσει περισσότερα στοιχεία για το κλίμα καθιστώντας παράλληλα ασφαλέστερες τις μετακινήσεις  στον ωκεανό.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Geophysical Research Letters.

Προηγούμενες αναρτήσεις