Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Μια ονειρεμένη κοιλάδα

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 23-02-2014 08:35:24 am | από nskarmoutsos

Η κοιλάδα Flam βρίσκεται μεταξύ των ανατολικών και δυτικών τμημάτων της Νορβηγίας και ολόκληρη η περιοχή είναι γνωστή ως το Grand Canyon της Νορβηγίας, λόγω της άγριας και συναρπαστικής φυσικής της ομορφιάς, ενώ ξεχωρίζει για την πλούσια χλωρίδα και πανίδα, τους πολιτιστικούς θησαυρούς, την ιστορία και τα ιδιαίτερα γεωλογικά της χαρακτηριστικά.

Στη βάση της κοιλάδας ένα μικρό χωριουδάκι 450 κατοίκων ξεχωρίζει στον ορίζοντα, εντυπωσιάζοντας με τα μικρά γραφικά και πολύχρωμα σπιτάκια του τα οποία γλείφουν τις ακτές του ποταμού.

Η φυσική ομορφιά, απαράμιλλη, κάτι που κάνει ντόπιους αλλά και ξένους να συρρέουν στην περιοχή για να απολαύσουν υπαίθριες δραστηριότητες αλλά και για να απαθανατίσουν στο φακό μοναδικές εικόνες.
ΠΗΓΗ: perierga.gr

Πρωτιά της Αθήνας σε καύσωνες και ξηρασία

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 22-02-2018 09:13:07 am | από nskarmoutsos

Μια καυτή ευρωπαϊκή «πρωτιά» κατέκτησε η Αθήνα, καθώς σύμφωνα με μελέτη της Πολυτεχνικής Σχολής του Νιούκαστλ, βρίσκεται στην πρώτη θέση μεταξύ των πρωτευουσών όσον αφορά τον κίνδυνο μεγάλης αύξησης καυσώνων τα επόμενα χρόνια λόγω κλιματικής αλλαγής. Ταυτόχρονα, πέντε ελληνικές πόλεις (Αθήνα, Πάτρα, Ηράκλειο, Καλαμάτα και Πειραιάς) βρίσκονται μεταξύ των 30 ευρωπαϊκών πόλεων που κινδυνεύουν περισσότερο από τον συνδυασμό συχνών εμφανίσεων παρατεταμένης ξηρασίας και ασφυκτικού καύσωνα.

Οι ερευνητές του Πολυτεχνείου ανέλυσαν με βάση πλήθος κλιματικών μοντέλων (και με βάση τρία σενάρια της Διακυβερνητικής Επιστημονικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή) τις πιθανές τάσεις σε 571 ευρωπαϊκές πόλεις έως το 2050 ή το 2100, όσον αφορά τρία βασικά φαινόμενα: τις πλημμύρες, τις ξηρασίες και τους καύσωνες. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Environmental Research Letters, προβλέπει αύξηση των ανώτερων θερμοκρασιών και πιο συχνούς καύσωνες στο σύνολο της Ευρώπης, αυξημένη ξηρασία στη νότια Ευρώπη και ενισχυμένο κίνδυνο από πλημμύρες ιδίως στη βορειοδυτική Ευρώπη. Μάλιστα, σε περιοχές του ευρωπαϊκού Νότου υπάρχει πιθανότητα για φαινόμενα ξηρασίας έως 14 φορές χειρότερα από ό,τι τα τελευταία χρόνια. Οι πέντε πρωτεύουσες με την πιο αυξημένη απειλή πληγμάτων ξηρασίας είναι κατά σειρά η Αθήνα, η Λισσαβώνα, η Μαδρίτη, η Λευκωσία και η Σόφια. Οσον αφορά τους καύσωνες, η μεγαλύτερη αύξηση στα φαινόμενα προβλέπεται κατά σειρά σε Αθήνα, Λευκωσία, Πράγα, Ρώμη και Σόφια.

«Αν και ο ευρωπαϊκός Νότος είναι συνηθισμένος στην αντιμετώπιση των ξηρασιών, οι αλλαγές που έρχονται μπορεί να ξεπεράσουν το σημείο θραύσης», υπογράμμισε η δρ Σέλμα Γκερέιρο, μία από τους επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Ο έτερος επικεφαλής δρ Ρίτσαρντ Ντόουσον υπογράμμισε πως υπάρχουν πόλεις που αντιμετωπίζουν περισσότερες της μιας προκλήσεις από την κλιματική αλλαγή. «Είναι επείγουσα ανάγκη να σχεδιάσουμε και να προσαρμόσουμε τις πόλεις μας για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις μελλοντικές συνθήκες», συμπλήρωσε.

Η μελέτη του Πολυτεχνείου του Νιούκαστλ έρχεται να προειδοποιήσει για μελλοντικές απειλές. Εξάλλου, η Μεσόγειος και η Ελλάδα βρίσκονται σε μια γεωγραφική ζώνη-μεταίχμιο της κλιματικής αλλαγής. Αλλά δεν είναι μόνο οι προβλέψεις.

Σύγκριση στοιχείων

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός, που είχε αναδείξει η «Κ», σύμφωνα με το οποίο το διάστημα 2001-2016 όλοι ανεξαιρέτως οι θερινοί μήνες στην Αθήνα εμφανίζουν μέσες υψηλότερες θερμοκρασίες ανώτερες από τις αντίστοιχες κλιματικές τιμές, δηλαδή τον μέσο όρο των καλοκαιριών των ετών 1961-1990! Η σύγκριση έγινε με βάση τα στοιχεία του μετεωρολογικού σταθμού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στο Θησείο. Σε αυτή συγκρίνονται οι μέσες μέγιστες θερμοκρασίες (δηλαδή ο μηνιαίος μέσος όρος των ημερήσιων ανώτερων τιμών) των θερινών μηνών 2001-2016 και βρέθηκαν όλες ανώτερες των θεωρούμενων ως κανονικών τιμών. Σε 16 έτη, 48 θερινοί μήνες ήταν θερμότεροι των κλιματικών τιμών και μάλιστα σημαντικά. Μάλιστα, σε 12 μήνες καταγράφηκε αύξηση από έναν έως δύο βαθμούς Κελσίου, ενώ σε 11 μήνες τα θερμόμετρα κοκκίνισαν, σημειώνοντας αύξηση άνω των 3° C. Η κλιματική αλλαγή είναι ήδη εδώ.

Πηγή: kathimerini.gr

Τα χημικά προϊόντα από πετρέλαιο έχουν την ίδια επίδραση στην ατμοσφαιρική ρύπανση με τις εκπομπές οχημάτων

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 21-02-2018 10:00:16 am | από nskarmoutsos

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA), οι εκπομπές των χημικών προϊόντων από πετρέλαιο, όπως αρώματα, καθαριστικά, φυτοφάρμακα και μπογιές, συμβάλλουν εξίσου στην ατμοσφαιρική ρύπανση με τις εκπομπές των οχημάτων.

Το πιο εντυπωσιακό εύρημα της μελέτης ήταν ότι τα προϊόντα αυτά έχουν την ίδια επίδραση στην ατμοσφαιρική ρύπανση με ολόκληρο τον τομέα των μεταφορών, παρ’ όλο που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν πολύ περισσότερα καύσιμα από ό,τι χημικά προϊόντα με βάση το πετρέλαιο. Μάλιστα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν 15 φορές περισσότερα καύσιμα, κατά βάρος, από ό,τι χημικά προϊόντα από πετρέλαιο.

Ένας λόγος για αυτό το φαινόμενο είναι ότι τα χημικά προϊόντα παράγουν μικροσκοπικά σωματίδια, ικανά να βλάψουν τους πνεύμονες του ανθρώπου, με ρυθμό διπλάσιο από τον τομέα των μεταφορών. Η φύση αυτών των ρύπων και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τα προϊόντα και τα καύσιμα καθιστά τον αντίκτυπό τους διαφορετικό. Για παράδειγμα, η βενζίνη συνήθως αποθηκεύεται σε αεροστεγή δοχεία και καίγεται για να απελευθερώσει ενέργεια. Τα χημικά προϊόντα έχουν σχεδιαστεί ώστε να εξατμίζονται, οπότε αντί να τα αποθηκεύουμε, τα εφαρμόζουμε στο δέρμα και τα σπίτια μας, επιτρέποντάς τους να εισέλθουν στον αέρα.

Η μελέτη υπολόγισε επίσης ότι η συμβολή των εκπομπών οχημάτων στην ατμοσφαιρική ρύπανση κατά κανόνα υπερεκτιμάται, λόγω των πιο αυστηρών κανονισμών των τελευταίων ετών, ενώ οι εκπομπές από χημικά προϊόντα υποτιμώνται κατά περίπου δύο ή τρεις φορές.

Πηγή: naftemporiki.gr

Η NASA προειδοποιεί: Έρχεται τεράστια ηλιακή καταιγίδα - Τι προβλήματα θα προκαλέσει

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 16-02-2018 09:22:10 am | από nskarmoutsos

Από τις 12 Φεβρουαρίου, μια τεράστια ηλιακή καταιγίδα ταξιδεύει στο διάστημα με στόχο την Γη, την οποία αναμένεται να «χτυπήσει» την Πέμπτη ή την Παρασκευή.

Η ηλιακή καταιγίδα προκλήθηκε από μια ηλιακή έκλαμψη, ένα από τα τεράστια κύματα πλάσματος και φορτισμένων σωματιδίων που ξεπηδούν από τον ήλιο.

Σύμφωνα με τη NASA, η καταιγίδα κυμαίνεται από «ήπια» έως «μέτρια» σε ένταση καθώς τα φορτισμένα σωματίδια αναμένεται να σαρώσουν το ηλιακό σύστημα.

Οι ειδικοί προβλέπουν ότι η καταιγίδα για επηρεάσει τα δίκτυα ενέργειας και τη λειτουργία των δορυφόρων, ενώ θα εμφανιστούν και σέλατα σε διάφορα σημεία της Γης.

Πηγή: topontiki.gr

Οι έντεκα πόλεις του κόσμου που απειλούνται με λειψυδρία

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 15-02-2018 10:16:49 am | από nskarmoutsos

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το λιώσιμο των πάγων και η ξηρασία απειλούν τη Γη και τους ζωντανούς οργανισμούς της. Κατά καιρούς έχει ειπωθεί πως στο μέλλον, πόλεμοι δεν θα γίνονται για πετρέλαιο, χρυσό, αλλά για το πόσιμο νερό. Πρόκειται για το πιο πολύτιμο στοιχείο για όλους τους ζώντες οργανισμούς, μετά το οξυγόνο, το οποίο, όπως εκτιμούν οι επιστήμονες θα στερέψει και για αυτό ευθύνεται κυρίως ο άνθρωπος και οι παρεμβάσεις του στο περιβάλλον. 

Το Κέιπ Τάουν, η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Νότιας Αφρικής είναι η πρώτη πόλη της σύγχρονης ιστορίας που είναι αντιμέτωπη με λειψυδρία, καθώς πλήττεται από τις υψηλές θερμοκρασίες και την πολυετή ξηρασία.

Παρ’ ότι το νερό καλύπτει περίπου το 70% της επιφάνειας της Γης, το πόσιμο νερό δεν είναι τόσο άφθονο όσο μπορεί να πιστεύουμε καθώς μόλις το 3% είναι καθαρό και μπορεί να καταναλωθεί από τον άνθρωπο.

Σύμφωνα με το BBC, περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στο νερό και σύμφωνα με τις προβλέψεις των Ηνωμένων Εθνών, η παγκόσμια ζήτηση πόσιμου νερού θα αυξηθεί κατά 40% το 2030, εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, την ανθρώπινης παρέμβασης στο περιβάλλον και την πληθυσμιακής ανάπτυξης.

Το Κέιπ Τάουν, που υποφέρει από την απειλή της λειψυδρίας, είναι μόνο η αρχή για ένα παγκόσμιο πρόβλημα που βρίσκεται προ των πυλών. Το BBC παρουσιάζει 11 ακόμη πόλεις που μπορεί να στερέψουν από το πολύτιμο αγαθό: το νερό.

Το Σάο Πάολο της Βραζιλίας έζησε παρόμοιες καταστάσεις με αυτές που ζει το Κέιπ Τάουν το 2015, όταν τα αποθέματα του νερού έπεσαν κάτω του 4%.

Η πόλη των 21,7 εκατομμυρίων κατοίκων είχε περίπου 20 μέρες να προμηθευτεί νερό και η αστυνομία έπρεπε να συνοδεύει τα φορτηγά που έφεραν το νερό γιατί οι κάτοικοι τα λεηλατούσαν.

Η «κρίση» τελείωσε το 2016, ωστόσο έναν χρόνο αργότερα, συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 2017, τα κύρια αποθέματα της πόλης ήταν κατά 15% χαμηλότερα από τα αναμενόμενα.

Μπανγκαλόρ

Η τεράστια ανάπτυξη στην βιομηχανία που σημείωσε η Μπανγκαλόρ, νότια της Ινδίας έχει επιφέρει σημαντικές ζημιές στα συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης της πόλης.

Έκθεση της κυβέρνησης έδειξε πως τα οι παλιές υδραυλικές εγκαταστάσεις της πόλης χρειάζονται επειγόντως αλλαγή καθώς περισσότερο από το μισό πόσιμο νερό «χάνεται».

Όπως η Κίνα, έτσι και η Ινδία υποφέρει από ρύπανση στα ύδατά της. Σε εξετάσεις που έγιναν στις λίμνες αυτής της πόλης διαπιστώθηκε ότι το 85% είχε νερό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο για άρδευση και βιομηχανική ψύξη.

Καμία από τις λίμνες δεν έχει πόσιμο νερό.

Πεκίνο

Η Κίνα έχει συγκεντρώσει το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού, ωστόσο μόλις το 7% των υδάτων της είναι καθαρό. Έρευνα που είχε γίνει το 2015 έδειξε ότι το 40% των επιφανειακών υδάτων του Πεκίνου ήταν μολυσμένα, σε σημείο που δεν ήταν χρήσιμα ούτε στη γεωργία ούτε και για βιομηχανική χρήση.

Οι κινεζικές Αρχές προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα δημιουργώντας μεγάλες δεξαμενές φύλαξης του νερού, έχουν επίσης εισαγάγει εκπαιδευτικά προγράμματα και έχουν αυξήσει το κόστος του στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Κάιρο

Μπορεί η Αίγυπτος να έχει τον Νείλο, έναν από τους δύο μεγαλύτερους ποταμούς του κόσμου, ωστόσο τα νερά του δεν είναι τόσο καθαρά όσο ήταν κάποτε καθώς σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η Αίγυπτος κατέχει υψηλή θέση στις χώρες που υπάρχει μεγάλη θνησιμότητα λόγω ασθενειών που σχετίζονται με την ρύπανση των υδάτων.

Σημειώνεται πως κατά 97% ο Νείλος η κύρια πηγή νερού της Αιγύπτου, με τον ΟΗΕ να εκτιμά ότι η κρίση λειψυδρίας θα έχει ξεσπάσει στη χώρα έως το 2025.

Τζακάρτα

Όπως πολλές παράκτιες πόλεις, έτσι και η πρωτεύουσα της Ινδονησίας βρίσκεται αντιμέτωπη με την άνοδο των επιπέδων της θάλασσας. Ωστόσο στη Τζακάρτα το πρόβλημα έχει επιδεινωθεί καθώς περίπου 5 εκατομμύρια πολίτες έχουν πρόσβαση σε δίκτυο ύδρευσης. Οι άλλοι μισοί σκάβουν παράνομα φρεάτια.

Μόσχα

Το ένα τέταρτο των αποθεμάτων του γλυκού νερού του κόσμου βρίσκεται στη Μόσχα, ωστόσο η Ρωσία μαστίζεται από προβλήματα ρύπανσης που υπάρχουν ήδη από την εποχή της σοβιετικής ένωσης και των βιομηχανιών της.

Οι επίσημοι ρυθμιστικοί φορείς παραδέχονται ότι το 35% έως το 60% των συνολικών αποθεμάτων πόσιμου νερού στη Ρωσία δεν πληρούν τους υγειονομικούς ελέγχους.

Κωνσταντινούπολη

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της τουρκικής κυβέρνησης η ποσότητα του νερού μειώθηκε κατά 1.700 κυβικά μέτρα το 2016, με τους εμπειρογνώμονες να προειδοποιούν ότι η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί μέχρι το 2030.

Τα τελευταία χρόνια, πυκνοκατοικημένες περιοχές όπως η Κωνσταντινούπολη (με 14 εκατομμύρια κατοίκους) έρχονται αντιμέτωπες με έλλειψη νερού τους ξηρούς μήνες, με τα επίπεδα του νερού των δεξαμενών της πόλης να έχουν μειωθεί σε ποσοστό περίπου 30%, σε σχέση με το 2014.

Πόλη του Μεξικού

Η έλλειψη νερού δεν είναι κάτι καινούριο για τα 21 εκατομμύρια κατοίκους της πρωτεύουσας του Μεξικού. Η πόλη εισάγει έως 40% του νερού της από απομακρυσμένες πηγές, αλλά δεν έχει καλές εγκαταστάσεις για την ανακύκλωση των λυμάτων, με αποτέλεσμα οι απώλειες νερού, λόγω προβλημάτων στο δίκτυο, να αγγίζουν το 40%.

Λονδίνο

Σίγουρα το Λονδίνο δεν είναι από τις πρώτες πόλεις που σκέφτεται κανείς όταν η συζήτηση έχει να κάνει με την λειψυδρία, ωστόσο η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η βροχερή πόλη της Ευρώπης αντλεί το 80% του νερού της από ποτάμια και μέχρι το 2025 πιθανότατα να έχει μεγάλα προβλήματα εφοδιασμού. 

Τόκιο

Οι βροχοπτώσεις στο Τόκιο, οι οποίες είναι η βασική πηγή εφοδιασμού με νερό ολόκληρης της χώρας, διαρκούν μονάχα τέσσερις μήνες. Αυτό σημαίνει πως αν μια χρονιά δεν βρέξει πολύ, το σενάριο της ξηρασίας είναι πολύ πιθανό…

Μαϊάμι

Η πολιτεία της Φλόριντα είναι μια από τις πέντε πολιτείες των ΗΠΑ όπου κάθε χρόνο καταγράφονται οι μεγαλύτερες βροχοπτώσεις. Παρόλα αυτά, η πιο γνωστή πόλη της πολιτείας, το Μαϊάμι, μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με μια άλλη σοβαρή κρίση.

Ένα έργο που ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, δηλαδή η αποξήρανση ορισμένων βαλτών, είχε ένα απρόβλεπτο αποτέλεσμα… Νερό του Ατλαντικού Ωκεανού μόλυνε το Biscayne Aquifer, την κύρια πηγή γλυκού νερού της πόλης. Και παρότι το πρόβλημα αυτό είναι γνωστό από τη δεκαετία του ’30, αλατόνερο συνεχίζει να παρεισφρέει μέσα στο πόσιμο νερό, κυρίως λόγω της αύξησης της στάθμης των θαλάσσιων υδάτων αλλά και επειδή τα υπόγεια εμπόδια που έχουν τοποθετηθεί δεν είναι αποτελεσματικά.

Οι γειτονικές πόλεις έχουν ήδη αρχίσει να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Μεταξύ αυτών η Hallandale Beach, που βρίσκεται μόλις μερικά χιλιόμετρα βόρεια του Μαϊάμι. Η περιοχή αυτή αναγκάστηκε να κλείσει έξι από τα συνολικά οκτώ πηγάδια της, λόγω της εισροής θαλάσσιων υδάτων.

ΠΗΓΗ: cnn.gr

Οι πάγοι λιώνουν όλο και πιο γρήγορα, διπλάσια άνοδος στη στάθμη των θαλασσών έως το 2100

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 14-02-2018 09:41:46 am | από nskarmoutsos

Η παγκόσμια στάθμη των ωκεανών δεν αυξάνει με το σταθερό ρυθμό των τριών χιλιοστών ετησίως, όπως είχαν υπολογίσει οι επιστήμονες, αλλά επιταχύνεται λιγάκι κάθε χρόνο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.
Η ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων της τελευταίας 25ετίας δείχνει ότι η άνοδος της στάθμης των θαλασσών -πέρα από την ήδη βεβαιωμένη άνοδο των τριών χιλιοστών ετησίως- επιταχύνεται κατά περίπου 0,08 χιλιοστά κάθε χρόνο, δηλαδή σχεδόν κατά ένα χιλιοστό ανά δεκαετία.
Αν αυτή η επιτάχυνση συνεχισθεί, μπορεί να οδηγήσει σε ένα συνολικό ετήσιο ρυθμό ανόδου των υδάτων κατά δέκα χιλιοστά ή και παραπάνω έως το 2100.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Στιβ Νέρεμ του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), επεσήμαναν:
«Η επιτάχυνση, που οφείλεται κυρίως στην επιταχυνόμενη τήξη των πάγων της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής, μπορεί να διπλασιάσει το συνολικό επίπεδο ανόδου των θαλασσών έως το 2100, σε σχέση με τις έως τώρα προβλέψεις, οι οποίες υποθέτουν ένα σταθερό ρυθμό ανόδου, σε πάνω από 60 εκατοστά συνολικά, αντί περίπου 30 εκατοστά που είχε υποτεθεί».
Αν οι ωκεανοί συνεχίσουν να ανεβαίνουν με το σημερινό ρυθμό επιτάχυνσης - κάτι καθόλου σίγουρο, καθώς ο ρυθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί κι άλλο στο μέλλον- η στάθμη των θαλασσών εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά 65 εκατοστά έως το τέλος του αιώνα μας, μία άνοδος αρκετή για να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σε αρκετές παράκτιες πόλεις.
Η άνοδος της στάθμης των ωκεανών οφείλεται σε δύο παράγοντες, όπως αναφέρει το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων.
Αφενός στη διόγκωση του θαλασσινού νερού, όσο αυτό απορροφά περισσότερη θερμότητα από την ατμόσφαιρα και, αφετέρου, στο λιώσιμο των πάγων που έχει ως συνέπεια μεγάλοι όγκοι πρόσθετου νερού να καταλήγουν στις θάλασσες.
Έκτακτα ή περιοδικά γεωλογικά και κλιματικά φαινόμενα, όπως οι μεγάλες εκρήξεις ηφαιστείων, το Ελ Νίνιο και η Λα Νίνια, επηρεάζουν επίσης τη στάθμη των ωκεανών.
Η ανάλυση των δεδομένων βασίστηκε σε στοιχεία από το 1992 έως σήμερα, που έχουν συλλέξει πολλοί δορυφόροι επιτήρησης της Γης, μεταξύ άλλων οι TOPEX/ Poseidon, GRACE και Jason 1, 2 και 3.

Πηγή: real.gr

Ραδιενεργά απόβλητα στην Ελλάδα: Τι θα πρέπει να γνωρίζουμε

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 13-02-2018 09:25:57 am | από nskarmoutsos

Στην Ελλάδα υπάρχουν ραδιενεργά απόβλητα, που δημιουργούνται από διάφορες, συνήθως επωφελείς, χρήσεις των ραδιενεργών πηγών και υλικών π.χ. στην ιατρική.

Όπως επισημαίνει σε σχετικό ενημερωτικό σημείωμά της η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, «αποδεχόμενοι τα οφέλη των ραδιενεργών ακτινοβολιών, αποδεχόμαστε και την υποχρέωση να φροντίσουμε και για τα απόβλητα, που εμείς οι ίδιοι παράγουμε στη χώρα μας».

Σύμφωνα με την ΕΕΑΕ, τα απόβλητα που παράγονται στην Ελλάδα, δεν είναι πολλά, ούτε υψηλού επιπέδου, ωστόσο είναι υπαρκτά.

Το μεγαλύτερο μέρος τους είναι ιατρικά-νοσοκομειακά απόβλητα για τα οποία αρκεί μια βραχύβια επί τόπου διαχείριση.

Για τα μακροβιότερα απόβλητα προκρίνεται η λύση της ανακύκλωσης, που όμως δεν είναι επαρκής σε ποσοστό 100%. Για τις ποσότητες που απομένουν, υπάρχει ένα εθνικό σχέδιο για την ασφαλή μεσο-μακροπρόθεσμη διαχείρισή τους, που περιλαμβάνει την μελλοντική οριστική λύση της διάθεσης με μόνιμη εναπόθεση και χωρίς πρόθεση επανάκτησής τους, σε μια εγκατάσταση που θα δημιουργηθεί κάπου στην Ελλάδα.

Η ΕΕΑΕ αναφέρει ότι αυτή τη στιγμή δεν υφίσταται πρόβλημα τελικής διαχείρισης ραδιενεργών αποβλήτων.

«Όλα γίνονται με ασφάλεια και υπό πλήρη ρυθμιστικό έλεγχο. Το ελληνικό κράτος έχει αναλάβει αποφασιστικά και με διαφάνεια να δημιουργήσει το κατάλληλο πλαίσιο για την μακροπρόθεσμη ασφαλή διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων, με γνώμονα την προστασία πολιτών και περιβάλλοντος. Με τον τρόπο αυτό, φροντίζουμε να είμαστε ασφαλείς τώρα και στο μέλλον, χωρίς να μεταθέτουμε την ευθύνη σε επόμενες γενιές».

Στα 15 σημεία που ακολουθούν συνοψίζονται όσα οφείλουμε να γνωρίζουμε για τη διαχείριση ραδιενεργών αποβλήτων στη χώρα.

1. Τι είναι τα ραδιενεργά απόβλητα και από πού προέρχονται;

Ραδιενεργά απόβλητα είναι τα εναπομείναντα «άχρηστα» προϊόντα που προκαλούνται από δραστηριότητες με ραδιενεργές πηγές και ραδιενεργά υλικά. Ταυτόσημοι είναι οι όροι «ραδιενεργά κατάλοιπα» και «ραδιενεργά απορρίμματα». Οι ραδιενεργές πηγές και ραδιενεργά υλικά περιέχουν ραδιενεργές ουσίες (ραδιοϊσότοπα) και χρησιμοποιούνται καθημερινά:

στην ιατρική: για διαγνωστικές εξετάσεις και θεραπείες στην πυρηνική ιατρική (π.χ. χρήση ραδιοφαρμάκων), ή στην ακτινοθεραπεία (π.χ. πηγές ακτινοβολίας και ενδοϊστικά εμφυτεύματα για ακτινοθεραπεία νεοπλασιών-καρκινικών όγκων),
στη βιομηχανία: για ραδιογραφήσεις, για την αποστείρωση υλικών, για τον έλεγχο ποιοτικών και λειτουργικών παραμέτρων (π.χ. μέτρηση στάθμης ή πάχους υλικών) και άλλες εφαρμογές,
στην έρευνα και εκπαίδευση: για πειράματα βιολογίας, χημείας, επιστήμης υλικών, κλπ.,
σε εξειδικευμένες εφαρμογές: εντοπισμός κοιτασμάτων, γεωλογικές μελέτες, κλπ.

2. Πόσο επικίνδυνα είναι τα ραδιενεργά απόβλητα;

Σύμφωνα με τη διεθνώς χρησιμοποιούμενη ταξινόμηση των ραδιενεργών αποβλήτων, αυτά διαχωρίζονται, κατά αύξουσα σειρά επικινδυνότητας, σε πολύ βραχύβια απόβλητα (Very Short Lived Waste, VSLW), πολύ χαμηλού επιπέδου απόβλητα (Very Low Level Waste, VLLW), χαμηλού επιπέδου απόβλητα (Low Level Waste, LLW), μετρίου επιπέδου απόβλητα (Ιntermediate Level Waste, ILW) και υψηλού επιπέδου απόβλητα (High Level Waste HLW). Ενδεικτικά, τα απόβλητα από αντιδραστήρες είναι κυρίως μετρίου και υψηλού επιπέδου (ILW και HLW), από εφαρμογές πυρηνικής ιατρικής πολύ βραχύβια (VSLW), από βιομηχανικές εφαρμογές πολύ χαμηλού ή – σπανιότερα - χαμηλού επιπέδου (VLLW και LLW).

Τα «ρεύματα ραδιενεργών αποβλήτων» (waste streams), δηλαδή ο τρόπος διαχείρισης και διάθεσης (σ.σ. η διάθεση είναι η μόνιμη και οριστική εναπόθεση σε ειδική εγκατάσταση, χωρίς πρόθεση επανάκτησης), κλιμακώνονται ανάλογα με το είδος των ραδιενεργών αποβλήτων σε συνδυασμό με τη χρησιμοποιούμενη τεχνολογία.

Γενικά, η διαχείριση των ραδιενεργών και πυρηνικών αποβλήτων είναι ένα εξειδικευμένο, ιδιαίτερα τεχνικό και πολύπλοκο ζήτημα που προκαλεί αισθήματα αντίδρασης, αμφισβήτησης και φόβου. Είναι γεγονός ότι αποτελεί ένα από τα θέματα που εγείρουν ανησυχία στους Ευρωπαίους πολίτες (Ευρωβαρόμετρο 2008, 2010). Η έρευνα ταυτόχρονα, όμως, δείχνει πως οι πολίτες θεωρούν ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να υλοποιήσουν τώρα λύσεις για τα ραδιενεργά απόβλητα, αντί να τις μεταθέτουν για το μέλλον.

Για πρώτη φορά το 2011 εκδόθηκε Ευρωπαϊκή Οδηγία για το θέμα αυτό, την οποία η Ελλάδα μετέφερε στο εθνικό δίκαιο. Η ειλημμένη πλέον Ευρωπαϊκή απόφαση είναι ότι «κάθε χώρα οφείλει να φροντίσει για τα δικά της απόβλητα».

3. Ποια είναι η διαφορά των πυρηνικών αποβλήτων από τα ραδιενεργά απόβλητα;

Τα πυρηνικά απόβλητα είναι μια ειδική κατηγορία ραδιενεργών αποβλήτων και πρόκειται για το εναπομένον πυρηνικό καύσιμο (συνήθως ουράνιο και τα προϊόντα αυτού), το οποίο καθίσταται «άχρηστο» για τη λειτουργία ενός αντιδραστήρα. Τα πυρηνικά απόβλητα, λόγω της επικινδυνότητάς τους και της ανάγκης για ειδική μεταχείριση, αναφέρονται και αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η διεθνώς αποδεκτή μέθοδος για την τελική διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων είναι η εναπόθεση σε μεγάλα γεωλογικά βάθη (deep geological disposal).

4. Υπάρχουν στην Ελλάδα είτε πυρηνικά απόβλητα είτε ραδιενεργά απόβλητα;

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πυρηνικά απόβλητα διότι δεν υπάρχουν εφαρμογές που θα μπορούσαν να τα δημιουργήσουν (π.χ. πυρηνικοί αντιδραστήρες).
Υπάρχουν, παράγονται και θα συνεχίσουν να παράγονται σχετικά μικρές ποσότητες ραδιενεργών αποβλήτων που χρήζουν διαχείρισης και τελικής λύσης (διάθεσης, δηλαδή μόνιμης και οριστικής εναπόθεσης σε ειδική εγκατάσταση χωρίς πρόθεση επανάκτησης).

5. Πως είναι δυνατό μια μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα, να έχει ραδιενεργά απόβλητα;

Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να μην έχει ραδιενεργά απόβλητα, καθώς σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες, γίνεται εκτεταμένη χρήση ραδιενεργών ακτινοβολιών σε διάφορες εφαρμογές. Όλοι μας, άμεσα ή έμμεσα, απολαμβάνουμε καθημερινά τα οφέλη από τη χρήση των ραδιενεργών πηγών, όπως ενδεικτικά μέσω της διασφάλισης ποιότητας καταναλωτικών προϊόντων (αποστείρωση, έλεγχοι ποιότητας), της ανάπτυξης και έρευνας (γεωλογικές μελέτες κοιτασμάτων), των διαγνωστικών εξετάσεων πυρηνικής ιατρικής και των θεραπειών (ακτινοθεραπεία), της πυρασφάλειας (χρήση πυρανιχνευτών). Είναι αναμενόμενο να απομένουν από τις εφαρμογές αυτές είτε υλικά που είναι ραδιενεργά είτε ραδιορυπασμένα αντικείμενα, τα οποία χρήζουν ειδικής διαχείρισης.

6. Τι ραδιενεργά απόβλητα υπάρχουν στην Ελλάδα;

Τα παραγόμενα στην Ελλάδα ραδιενεργά απόβλητα προκύπτουν κατά κύριο λόγο από εφαρμογές στον τομέα της ιατρικής και τους τομείς της βιομηχανίας και της έρευνας. Στην πλειονότητά τους, τα παραγόμενα από αυτές τις εφαρμογές απόβλητα είναι πολύ βραχύβια (VSLW), πολύ χαμηλού επιπέδου (VLLW) ή χαμηλού επιπέδου (LLW), τα οποία μετά από επί τόπου βραχυπρόθεσμη διαχείριση, απομειώνονται κάτω από τα όρια αποδέσμευσης και μπορούν να αποδεσμευτούν στο περιβάλλον.

Επιπλέον, ωστόσο, παράγονται και θα συνεχίσουν να παράγονται σχετικά μικρές ποσότητες ραδιενεργών αποβλήτων στα οποία δεν μπορεί να εφαρμοστεί η μέθοδος της αποδέσμευσης και χρήζουν μακροπρόθεσμης διαχείρισης. Ενδεικτικά:

Μεσαίου επιπέδου απόβλητα (ILW) δύναται να προκύψουν κατά τη φάση του παροπλισμού και της αποξήλωσης του ερευνητικού πυρηνικού αντιδραστήρα του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος». Τα αναλωθέντα καύσιμα του ερευνητικού πυρηνικού αντιδραστήρα, που είναι υψηλού επιπέδου απόβλητα (HLW), με βάση τις ισχύουσες, συναφθείσες κατά την εισαγωγή του καυσίμου διεθνείς συμφωνίες, επιστρέφονται στην προμηθεύτρια χώρα (ΗΠΑ) και συνεπώς δεν αποτελούν ραδιενεργά (πυρηνικά) απόβλητα για τη χώρα μας.

Ραδιενεργά απόβλητα πολύ χαμηλού ή χαμηλού επιπέδου (VLLW, LLW), τα οποία παράγονται κατά την αποξήλωση αλεξικέραυνων και πυρανιχνευτών ή από δραστηριότητες ιατρικών και ερευνητικών εργαστηρίων (π.χ. ραδιορυπασμένα αντικείμενα).

Υπάρχουν μεμονωμένες περιπτώσεις εντοπισμού ραδιενεργών πηγών και υλικών σε φορτία παλαιών μετάλλων (scrap), τα οποία εισάγονται προς ανακύκλωση από ελληνικές βιομηχανίες ανακύκλωσης μετάλλων. Οι ραδιενεργές αυτές πηγές συνήθως καταλήγουν να αποτελούν ραδιενεργά απόβλητα πολύ χαμηλού ή χαμηλού επιπέδου (VLLW, LLW).

Υπάρχουν παραπροϊόντα της βιομηχανίας (π.χ. μεταλλευτικής, παραγωγής λιπασμάτων, εξόρυξης υδρογονανθράκων) που περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις φυσικών ραδιονουκλιδίων (Naturally Occurring Radioactive Materials - NORM). Τέτοια υλικά NORM μπορούν σε κάποιες περιπτώσεις να χαρακτηριστούν ως ραδιενεργά απόβλητα, συνήθως πολύ χαμηλού επιπέδου (VLLW).

Κάποια ραδιορυπασμένα αντικείμενα ή ραδιενεργά υλικά, όπως όργανα ελέγχου παλαιών οχημάτων που περιέχουν ράδιο, εργαλεία ραδιορυπασμένα με φυσική ραδιενέργεια (NORM), μηχανές αεροσκαφών που περιέχουν θόριο, οργανικοί σπινθηριστές, κλπ. καταλήγουν να αποτελούν ραδιενεργά απόβλητα, ως επί το πλείστον πολύ χαμηλού επιπέδου (VLLW).

Ο συνολικός ετήσιος όγκος αυτών των ραδιενεργών αποβλήτων είναι κυμαινόμενος, λόγω της μη κανονικότητας δημιουργίας αυτών των αποβλήτων. Εκτιμάται ότι κατά μέσο όρο είναι μικρότερος του ενός κυβικού μέτρου ανά έτος. Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι ένας όγκος ραδιενεργών αποβλήτων υπάρχει ήδη στη χώρα μας από παλαιότερες εφαρμογές, π.χ. από τη λειτουργία του ερευνητικού αντιδραστήρα του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», αλλά και άλλων εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων, τα οποία χρήζουν τελικής διαχείρισης (τέτοια παλιά απόβλητα, που διεθνώς αποκαλούνται «ιστορικά» (legacy or historical waste), υπάρχουν σε όλες τις χώρες).

Αναλυτικά στοιχεία για τα ραδιενεργά απόβλητα στη χώρα περιλαμβάνονται στις εθνικές εκθέσεις, οι οποίες είναι διαθέσιμες σε κάθε ενδιαφερόμενο μέσω του διαδικτυακού τόπου της ΕΕΑΕ και υποβάλλονται τακτικά προς τη διεθνή κοινότητα. Με άλλα λόγια, όλα γίνονται με ασφάλεια και υπό πλήρη ρυθμιστικό έλεγχο.

7. Ποιοι είναι οι τρόποι διαχείρισης ραδιενεργών αποβλήτων;

Τα ραδιενεργά απόβλητα, λόγω της επικινδυνότητάς τους για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, χρήζουν είτε άμεσης/βραχυπρόθεσμης εγκεκριμένης διαχείρισης απευθείας από τον παραγωγό τους, είτε μακροπρόθεσμης και οργανωμένης διαχείρισης σε εγκεκριμένες για τον σκοπό αυτό ειδικές εγκαταστάσεις.

H τελική διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων μπορεί να γίνει με δύο τρόπους:

α) με αποδέσμευση στο περιβάλλον, εφόσον οι ραδιενεργές ουσίες έχουν εξασθενήσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να πληρούνται τα θεσμοθετημένα επίπεδα αποδέσμευσης. Τα επίπεδα αποδέσμευσης έχουν τεθεί με κριτήριο, ώστε οποιοδήποτε άτομο του πληθυσμού να μην δέχεται δόση ακτινοβολίας πάνω από 10 μSv (μικρο-Σίβερτ) ανά έτος από το σύνολο των απελευθερώσεων των ραδιενεργών ουσιών στο περιβάλλον. Στην κατηγορία αυτή εμπίπτουν, κυρίως, τα ιατρικά - νοσοκομειακά ραδιενεργά απόβλητα.

β) με διάθεση (δηλαδή μόνιμη και οριστική εναπόθεση, χωρίς πρόθεση επανάκτησης) σε εγκεκριμένη εγκατάσταση διάθεσης ραδιενεργών αποβλήτων.
Η επ’ αόριστον αποθήκευση δεν συνιστά οριστική λύση τελικής διαχείρισης για λόγους τεχνικούς και νομικούς, και δεν αποτελεί επιλογή με βάση τις αποδεκτές διεθνείς πρακτικές και το Ευρωπαϊκό δίκαιο (Οδηγία 2011/70/Ευρατόμ).

8. Τα ιατρικά - νοσοκομειακά ραδιενεργά απόβλητα πως τα διαχειριζόμαστε;

Τα ιατρικά - νοσοκομειακά ραδιενεργά απόβλητα προέρχονται κυρίως από τα εργαστήρια πυρηνικής ιατρικής, όπου ραδιοφάρμακα χρησιμοποιούνται σε διαγνωστικές εξετάσεις (σπινθηρογραφήματα) ή θεραπείες. Τα απόβλητα αυτά είναι κυρίως:

ραδιορυπασμένα αντικείμενα, όπως φιαλίδια, σύριγγες, ιματισμός ασθενών, που τα διαχειρίζεται το εξειδικευμένο προσωπικό των εργαστηρίων πυρηνικής ιατρικής.
ραδιενεργά εκκρίματα εσωτερικών ασθενών των νοσοκομείων-κλινικών που τα διαχειρίζεται το προσωπικό των εργαστηρίων πυρηνικής ιατρικής με διαδικασίες που υπόκεινται σε ρυθμιστικό έλεγχο. Επισημαίνεται ότι στα κέντρα ιωδιοθεραπείας καρκίνου του θυρεοειδούς με ιώδιο 131 (Ι-131) υπάρχουν εγκατεστημένες και λειτουργούν δεξαμενές συλλογής εκκριμάτων για την απομείωση (μέσω της χρονικής καθυστέρησης) του ραδιενεργού ιωδίου κάτω από τα θεσμοθετημένα όρια αποδέσμευσης.
Επισημαίνεται ότι τα ραδιενεργά εκκρίματα εξωτερικών ασθενών, που έχουν υποβληθεί σε εξετάσεις ή θεραπείες πυρηνικής ιατρικής, τα οποία απορρίπτονται από τις οικίες τους (π.χ. χαρτιά τουαλέτας) αποτελούν αστικά απόβλητα και παρόλο που ενδεχομένως περιέχουν ίχνη ραδιενέργειας (σε κάποιες περιπτώσεις ανιχνεύσιμες από τα συστήματα ανίχνευσης σε ΧΥΤΑ), δεν εγκυμονούν οποιοδήποτε κίνδυνο για το κοινό, τους εργαζόμενους στα συνεργεία αποκομιδής απορριμμάτων και στα ΧΥΤΑ και το περιβάλλον. Η αποδέσμευση τους (απόρριψη) είναι αποδεκτή πρακτική και γίνεται άνευ όρων.

9. Υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα χώροι με ραδιενεργά απόβλητα, που βρίσκονται και πόσα είναι εκεί;

Στη χώρα μας σήμερα:

Στο ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» λειτουργεί μονάδα προσωρινής αποθήκευσης ραδιενεργών πηγών, υλικών και αποβλήτων, στην οποία φυλάσσονται κυρίως απόβλητα που προέρχονται από παλαιότερες εφαρμογές του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος». Ενδεικτικά: 158 βαρέλια των 100 kg με ραδιενεργές ρητίνες, πηγές πλουτωνίου-βηρυλλίου, τεμάχια βηρυλλίου, καθώς και ενεργοποιημένα και ραδιορυπασμένα αντικείμενα από τη λειτουργία κατά το παρελθόν του ερευνητικού αντιδραστήρα.

Επίσης, ραδιενεργά υλικά από βιολογικές πειραματικές εφαρμογές, πάνω από 350 ραδιενεργές πηγές, συμπεριλαμβανομένων πηγών νετρονίων, καθώς και ραδιενεργά αντικείμενα που έχουν μεταφερθεί για λόγους προστασίας του πληθυσμού και του περιβάλλοντος από άλλα μέρη της χώρας, όπως ραδιορυπασμένα αντικείμενα με πλουτώνιο (προερχόμενο από παράνομη διακίνηση), ράβδοι απεμπλουτισμένου ουρανίου, πληθώρα ραδιενεργών πυρανιχνευτών και ραδιενεργών αλεξικεραύνων, τα οποία έχουν αποξηλωθεί από εγκαταστάσεις και κτίρια ανά τη χώρα.

Υπάρχουν χώροι σε διάφορες εγκαταστάσεις (π.χ. εργοστάσια, στρατόπεδα), όπου είναι αποθηκευμένα ραδιενεργά υλικά και τα οποία χρήζουν διαχείρισης ως απόβλητα. Ενδεικτικά αναφέρεται η αποθήκευση αποξηλωμένων ραδιενεργών αλεξικέραυνων, δοχεία με ραδιορυπασμένη σιδηρόσκονη, παλαιά ταχύμετρα στρατιωτικών οχημάτων με ράδιο, μηχανές αεροσκαφών με θόριο, αντικείμενα με απεμπλουτισμένο ουράνιο, κλπ.

Αν και εκτός του αντικειμένου της διάθεσης ραδιενεργών αποβλήτων, σημειώνεται η ύπαρξη ανοιχτών χώρων όπου υπάρχουν ελεγχόμενες απορρίψεις όγκων χώματος (φωσφογύψου) με υψηλή περιεκτικότητα σε φυσική ραδιενέργεια (Naturally Occurring Radioactive Materials –NORM). Αυτά τα υλικά NORM έχουν παραχθεί στη χώρα μας ως παραπροϊόντα της βιομηχανικής παραγωγής λιπασμάτων. Εναποθέσεις φωσφογύψου υπό τη μορφή στοιβών υπάρχουν στην περιοχή Λακκώματα Σχιστού Αττικής, στον Πεντάλοφο Θεσσαλονίκης, στο χώρο της παλιάς βιομηχανίας «Ελληνικά Λιπάσματα» (Θεσσαλονίκη), στο Αιγίνιο Πιερίας και στη Νέα Καρβάλη Καβάλας. Όλες οι περιοχές εναπόθεσης φωσφογύψου παρακολουθούνται συστηματικά από την ΕΕΑΕ, στο πλαίσιο της εποπτείας της ραδιενέργειας περιβάλλοντος, διεξάγοντας σε τακτά χρονικά διαστήματα μετρήσεις σε περιβαλλοντικά δείγματα.

Από τα δεδομένα των μετρήσεων και λαμβάνοντας υπόψη τις χρήσεις της κάθε περιοχής, προκύπτει ότι δεν υφίσταται, κατά κανένα τρόπο, ραδιολογικός κίνδυνος για τους κατοίκους των περιοχών αυτών.

Δεν υπάρχουν χώροι διάθεσης (δηλαδή μόνιμης και οριστικής εναπόθεσης, χωρίς πρόθεση επανάκτησης) ραδιενεργών αποβλήτων. Το εθνικό νομοθετικό πλαίσιο προβλέπει την ίδρυση εγκατάστασης διάθεσης ραδιενεργών αποβλήτων, ωστόσο προς το παρόν δεν υπάρχει σχετικός προγραμματισμός.
Δείτε την απογραφή των ραδιενεργών αποβλήτων της χώρας (Νοέμβριος 2015).

10. Έχει αποφασιστεί η δημιουργία εγκατάστασης διάθεσης ραδιενεργών αποβλήτων; Σε ποια περιοχή;

Στο πλαίσιο μεταφοράς της Οδηγίας 2011/70/Ευρατόμ έχει διαμορφωθεί το απαραίτητο νομοθετικό πλαίσιο που επιτρέπει τη δημιουργία εγκατάστασης διάθεσης (δηλαδή μόνιμης και οριστικής εναπόθεσης χωρίς πρόθεση επανάκτησης) ραδιενεργών αποβλήτων στη χώρα. Η δημιουργία εγκατάστασης διάθεσης ραδιενεργών αποβλήτων απαιτεί μελέτες που να λαμβάνουν υπόψη τις ραδιολογικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις, τη γεωλογία της περιοχής, τις πιθανές συνέπειες από φυσικές καταστροφές κ.α. Η συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων, συμπεριλαμβανομένων και των τοπικών κοινωνιών, είναι απαραίτητη σε κάθε στάδιο, από τον αρχικό σχεδιασμό ως την υλοποίηση. Αυτή τη στιγμή δεν υφίσταται προγραμματισμός για τη δημιουργία εγκατάστασης διάθεσης ραδιενεργών αποβλήτων στη χώρα και, κατά συνέπεια, δεν υπάρχουν σκέψεις για συγκεκριμένη περιοχή.

11. Πως θα είναι μια μελλοντική εγκατάσταση διάθεσης στην Ελλάδα;

Με βάση τις ανάγκες της χώρας και τη διεθνή εμπειρία θεωρείται πως μία εγκατάσταση θα είναι αρκετή για να καλύψει τις ανάγκες της χώρας (υπάρχουσες και μελλοντικές). Όσον αφορά το μέγεθος της προβλέπεται να αντιστοιχεί σε αυτό ενός μικρού εργοταξιακού-βιομηχανικού χώρου, έκτασης λίγων στρεμμάτων.

12. Από πού χρηματοδοτείται η διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων;

Για την υλοποίηση του εθνικού προγράμματος διαχείρισης των ραδιενεργών αποβλήτων προβλέπεται στη νομοθεσία η κατάρτιση σχεδίου χρηματοδότησης. Η κατάρτιση του σχεδίου χρηματοδότησης και η εισήγηση για την ανεύρεση κονδυλίων πραγματοποιείται από την Εθνική Επιτροπή Διαχείρισης Ραδιενεργών Αποβλήτων (ΕΕΔΡΑ). Επίσης, έχει προβλεφθεί η δημιουργία ταμείου παρακαταθήκης.

Ο παραγωγός ραδιενεργών αποβλήτων επιβαρύνεται με το κόστος διαχείρισής τους και υποχρεούται να διαθέτει όλους τους απαιτούμενους οικονομικούς πόρους, την υλικοτεχνική υποδομή και το εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό που απαιτείται, κατά περίπτωση, για την ασφαλή διαχείριση.

13. Υπάρχει εθνική πολιτική και στρατηγική στην Ελλάδα για το πρόβλημα των ραδιενεργών αποβλήτων;

Υπάρχει επίσημη νομοθεσία που προσδιορίζει με ακρίβεια την εθνική πολιτική και στρατηγική και περιλαμβάνει και λεπτομερή οδικό χάρτη. Το εθνικό πλαίσιο αποτελούν τα ακόλουθα νομοθετικά κείμενα:

Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2011/70/Ευρατόμ του Συμβουλίου της 19ης Ιουλίου 2011 περί θεσπίσεως κοινοτικού πλαισίου για την υπεύθυνη και ασφαλή διαχείριση αναλωθέντων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων, Προεδρικό διάταγμα 122, ΦΕΚ 177/Α/12.08.2013
Νομοθετικό, ρυθμιστικό και οργανωτικό πλαίσιο για την υπεύθυνη και ασφαλή διαχείριση αναλωθέντων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων και τροποποίηση του π.δ. 122/2013, Προεδρικό διάταγμα 91, ΦΕΚ 130/Α/01.09.2017 Καθορισμός της εθνικής πολιτικής για τη διαχείριση των αναλωθέντων καυσίμων και των ραδιενεργών αποβλήτων, Απόφαση 131207/Ι3/20.08.2015, ΦΕΚ 858/Β/27.08.2015 Εθνικό Πρόγραμμα για τη διαχείριση αναλωθέντων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων, Απόφαση Π/112/214196/30.12.2015, ΦΕΚ 2941/Β/31.12.2015 Κύρωση της Κοινής Σύμβασης για την ασφάλεια της διαχείρισης αναλωθέντων καυσίμων και την ασφάλεια της διαχείρισης ραδιενεργών αποβλήτων, Ν. 2824/2000, ΦΕΚ 90/Α/16.03.2000.

Οι θεμελιώδεις αρχές της εθνικής πολιτικής συνοψίζονται στα ακόλουθα:

τα απόβλητα που καλούμαστε να διαχειριστούμε είναι αποκλειστικά δικά μας,
ραδιενεργά απόβλητα δεν εισάγονται στη χώρα μας και η εισαγωγή τους απαγορεύεται ρητά από το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο,
ο παραγωγός των ραδιενεργών αποβλήτων έχει την αποκλειστική ευθύνη της διαχείρισής τους,
η εισαγωγή ραδιενεργών πηγών προϋποθέτει τη δέσμευση του κατόχου ότι, όταν τεθούν εκτός χρήσης, θα επιστραφούν στον κατασκευαστή τους ή σε άλλη εγκεκριμένη εγκατάσταση διαχείρισης του εξωτερικού (back-end solution ή επαναπατρισμός),
για τα βραχύβια απόβλητα εφαρμόζεται η μέθοδος της απομείωσης/αποδέσμευσης.
14. Γιατί η λύση του επαναπατρισμού των ραδιενεργών πηγών και υλικών δεν είναι αρκετή;

Μία από τις βασικές αρχές της εθνικής πολιτικής είναι η επιστροφή ραδιενεργών υλικών, πηγών και αναλωθέντων καυσίμων, βάσει συμφωνιών, στον κατασκευαστή τους ή σε άλλη εγκεκριμένη εγκατάσταση διαχείρισης του εξωτερικού (back-end solution ή επαναπατρισμός), προτού καταστούν απόβλητα.

Η εξαγωγή ραδιενεργών πηγών ή υλικών από την Ελλάδα σε εγκεκριμένη εγκατάσταση του εξωτερικού συνιστά εισαγωγή ραδιενεργών υλικών για την χώρα αυτή. Όπως εμείς δεν επιθυμούμε την εισαγωγή ραδιενεργών υλικών για διαχείριση ή διάθεση, έτσι και οι άλλες χώρες δεν επιθυμούν το ίδιο για αυτές και – ομοίως με εμάς – απαγορεύουν τέτοιες εισαγωγές. Συνεπώς, οι εγκεκριμένες εγκαταστάσεις διαχείρισης ραδιενεργών πηγών/υλικών του εξωτερικού, αποδέχονται μόνο εκείνες τις ραδιενεργές πηγές / υλικά τις οποίες μπορούν να ανακυκλώσουν παράγοντας νέες χρήσιμες ραδιενεργές πηγές, τις οποίες εκ των υστέρων διαχειρίζονται ή και εμπορεύονται. Οι εγκαταστάσεις αυτές θέτουν πολύ αυστηρά κριτήρια στην αποδοχή ραδιενεργών πηγών/υλικών σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία. Τέτοιες εγκαταστάσεις υπάρχουν τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) όσο και εκτός ΕΕ, αλλά είναι ελάχιστες σε αριθμό.

Με βάση τα παραπάνω είναι κατανοητό πως υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που ραδιενεργές πηγές ή ραδιενεργά υλικά δεν μπορούν, για διάφορους λόγους (τεχνικούς και οικονομικούς), να επαναπατρισθούν ή εξαχθούν σε εγκαταστάσεις διαχείρισης ραδιενεργών υλικών εκτός της χώρας και συνεπώς καταλήγουν να αποτελούν ραδιενεργά απόβλητα.

Ενδεικτικά, τέτοια υλικά είναι:

οι έκθετες («ορφανές») ραδιενεργές πηγές που ανιχνεύονται κυρίως σε φορτία παλαιών μετάλλων και για τις οποίες δεν υπάρχουν διαθέσιμα πιστοποιητικά ή είναι κατεστραμμένες σε τέτοιο βαθμό που δεν γίνονται αποδεκτές από τις εγκαταστάσεις διαχείρισης ραδιενεργών υλικών του εξωτερικού,
ραδιενεργά υλικά που δεν είναι ερμητικά κλειστές ραδιενεργές πηγές, όπως οι ραδιενεργοί πυρανιχνευτές και τα ραδιενεργά αλεξικέραυνα που αποξηλώνονται από εγκαταστάσεις και κτίρια ή παλαιά όργανα ελέγχου (ταχύμετρα) που περιέχουν φθορίζουσες ουσίες. Μέχρι σήμερα έχουν αποξηλωθεί συνολικά πάνω από 3.000, ενώ εκτιμάται ότι υπάρχουν ακόμα περίπου 1.000 εγκατεστημένα ραδιενεργά αλεξικέραυνα σε διάφορα κτίρια στη χώρα, τα οποία πρέπει να αντικατασταθούν με συμβατικά, καθώς και άγνωστος αριθμός ραδιενεργών πυρανιχνευτών προς αποξήλωση. Επίσης, υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες όργανα ελέγχου με ραδιενεργά υλικά.
ραδιορυπασμένα ή ενεργοποιημένα αντικείμενα, το οποία έχουν προκύψει από διάφορες εφαρμογές στη χώρα (π.χ. γεωτρήσεις σε μεγάλα βάθη, υλικά στόχων σε επιταχυντές σωματιδίων).
15. Έχει υλοποιηθεί στο παρελθόν πρόγραμμα εξαγωγής ραδιενεργών υλικών;

Την περίοδο 2001-2006 η ΕΕΑΕ υλοποίησε σε συνεργασία με το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το Υπουργείο Ανάπτυξης και το ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» πρόγραμμα για τη συλλογή και απομάκρυνση μη χρησιμοποιούμενων ραδιενεργών πηγών από τον ελλαδικό χώρο. Το πρόγραμμα αφορούσε στον εντοπισμό, συλλογή, διαλογή, διαχείριση και απόσυρση των μη χρησιμοποιούμενων (άχρηστων) ραδιενεργών πηγών από νοσοκομεία, κλινικές, βιομηχανίες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα και το ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος». Συλλέχθηκαν και απομακρύνθηκαν από τη χώρα προς ανακύκλωση περίπου 3.000 πηγές συνολικής ραδιενέργειας 120 TBq (3500 Ci).

Το πρόγραμμα συνέβαλε καθοριστικά στην εξαγωγή σημαντικού αριθμού ραδιενεργών πηγών, ελαχιστοποιώντας έτσι τους κινδύνους (υπαρκτούς και δυνητικούς) που αυτές δημιουργούσαν. Παρόμοιο πρόγραμμα προβλέπεται να υλοποιηθεί μελλοντικά.

Πηγή: real.gr

Η νέα στρατηγική της Ε.Ε. για τις πλαστικές συσκευασίες

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 11-02-2018 09:21:53 am | από nskarmoutsos

Το πλαστικό είναι παντού. Αρκεί κάποιος να πάει μια βόλτα στην παραλία, να περπατήσει στον δρόμο, να κάνει έναν περίπατο στην εξοχή. Τα οφέλη που αποφέρουν τα πλαστικά στην κοινωνία και στην οικονομία μας είναι αναμφισβήτητα. Oμως, πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται μόνο μία φορά πριν πεταχτούν. Αν πραγματικά επιθυμούμε καθαρές παραλίες, καθαρές θάλασσες και καθαρούς δρόμους, αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει.

Με την πρώτη πανευρωπαϊκή στρατηγική για τα πλαστικά που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θέτουμε τα θεμέλια για μια νέα και βιώσιμη οικονομία πλαστικών. Σύμφωνα με τo νέo σχέδιo, όλες οι πλαστικές συσκευασίες στην αγορά της Ε.Ε. θα είναι ανακυκλώσιμες ή επαναχρησιμοποιούμενες έως το 2030. Μετασχηματίζοντας τον τρόπο που σχεδιάζουμε, παράγουμε, χρησιμοποιούμε και ανακυκλώνουμε τα πλαστικά, βοηθάμε την Ευρώπη να αποκτήσει παγκόσμιο προβάδισμα στον συγκεκριμένο τομέα, δημιουργώντας νέες επενδυτικές ευκαιρίες και θέσεις εργασίας.

Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές παράγουν 25 εκατ. τόνους πλαστικών απορριμμάτων, αλλά μόνο το ένα τρίτο ανακυκλώνεται. Ούτε λίγο ούτε πολύ, πετάμε λεφτά από το παράθυρο. Αυτά τα απορριπτόμενα πλαστικά θα μπορούσαν να αποφέρουν στην οικονομία 105 δισ. ευρώ ετησίως. Η ζημιά στο περιβάλλον είναι εξίσου ανησυχητική. Σε όλο τον κόσμο τα πλαστικά αποτελούν το 85% των απορριμμάτων στις παραλίες. Αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο που τα παράγουμε και τα χρησιμοποιούμε, έως το 2050 θα υπάρχουν στις θάλασσες περισσότερα πλαστικά παρά ψάρια.

Tην ίδια στιγμή, οι πολίτες μας ανησυχούν για τις επιπτώσεις των πλαστικών στην υγεία τους και στο περιβάλλον. Δεν θέλουν πλαστικά απορρίμματα στους ωκεανούς. Δεν θέλουν πουλιά, χελώνες και άλλα θαλάσσια πλάσματα να μπλέκονται σε πλαστικές σακούλες και παλιά δίχτυα. Δεν θέλουν μικροσφαιρίδια πλαστικού στο ψάρι που τρώνε. Και δυσανασχετούν ολοένα και περισσότερο με τον τρόπο που προσεγγίζουμε το θέμα.

Η νέα στρατηγική αντιμετωπίζει άμεσα αυτά τα ζητήματα. Υιοθετούμε μια ολιστική προσέγγιση, που καλύπτει ολόκληρο τον κύκλο ζωής του πλαστικού. Θεσπίζονται, μεταξύ άλλων, νέοι κανόνες σχετικά με τη συσκευασία για τη βελτίωση της ανακυκλωσιμότητας, ενώ ταυτόχρονα εισάγονται νέα ποιοτικά πρότυπα που θα διασφαλίζουν ότι τα ανακυκλωμένα πλαστικά υλικά είναι ασφαλή και αξιόπιστα. Η στρατηγική, φυσικά, διαθέτει μια ισχυρή οικονομική συνιστώσα και συνδυάζεται με αύξηση της στήριξης για καινοτόμους λύσεις στα πλαστικά. Εως το 2020 θα έχουν επενδυθεί 350 εκατ. ευρώ για να αναπτυχθούν «εξυπνότερα» και περισσότερο ανακυκλώσιμα πλαστικά υλικά, αλλά και για να γίνουν αποδοτικότερες οι διαδικασίες ανακύκλωσης αυτές καθαυτές. Για τον περιορισμό των απορριμμάτων εισάγουμε νέους κανόνες για τα πλαστικά μιας χρήσης και για τα αλιευτικά εργαλεία. Επίσης θα υπάρξουν νέα μέτρα για να περιορίσουμε τα μικροπλαστικά σε προϊόντα όπως τα καλλυντικά, ενώ παράλληλα θα ορίσουμε συγκεκριμένα πρότυπα για τα βιοδιασπώμενα και τα λιπασματοποιήσιμα πλαστικά. Για να σταματήσει η απόρριψη σκουπιδιών στη θάλασσα, η Επιτροπή προτείνει την υιοθέτηση νέου κανονιστικού πλαισίου στις εγκαταστάσεις υποδοχής των λιμένων.

Καθώς το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και απαιτείται η ευρύτερη δυνατή δραστηριοποίηση, αξιοποιούμε τις διεθνείς σχέσεις μας για να προωθήσουμε τις απαιτούμενες αλλαγές σε όλον τον κόσμο. Προσδοκούμε περισσότερες παγκόσμιες λύσεις και υψηλότερα διεθνή πρότυπα – και αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να προκύψει από τον συνδυασμό πίεσης σε διεθνή fora και πρακτικής στήριξης μεμονωμένων πρωτοβουλιών, όπως κάναμε, για παράδειγμα, με τον καθαρισμό του Γάγγη στην Ινδία.

Ας μην ξεχνάμε ότι ένα παγκόσμιο πρόβλημα δημιουργεί παγκόσμιες ευκαιρίες. Υπ’ αυτό το πρίσμα, η βιομηχανία της Ε.Ε. μπορεί να αποκτήσει ηγετική θέση στις τεχνολογίες που απαιτούνται για την παραγωγή πιο εύκολα ανακυκλώσιμων πλαστικών και τη δημιουργία νέων προϊόντων, τα οποία θα χρησιμοποιούν πλαστικά απορρίμματα ως πρώτη ύλη.

Αυτή η μετάβαση είναι εφικτή μόνο με τη συμμετοχή όλων των παραγόντων σε παγκόσμιο, εθνικό και τοπικό επίπεδο. Οι επιχειρήσεις με τις στρατηγικές και επιχειρηματικές αποφάσεις τους αποτελούν βασικό παράγοντα επιτυχίας, όπως και οι πολίτες με τις επιλογές και την εν γένει συμπεριφορά τους. Ολοι μαζί μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι το πλαστικό θα εξελιχθεί σε ένα πραγματικά και εφ’ όλης της ύλης εκπληκτικό υλικό.

Πηγή: kathimerini.gr

Πτώση 70% στη χρήση πλαστικής σακούλας τον Ιανουάριο

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 10-02-2018 09:30:55 am | από nskarmoutsos

Το ΙΕΛΚΑ (Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών) στο πλαίσιο των δράσεων του «Νοιαζόμαστε Σήμερα – Ζούμε Καλύτερα Αύριο» πραγματοποίησε μετρήσεις για την εκτίμηση της επίδρασης της εφαρμογής της νέας νομοθεσίας για τη μείωση της χρήσης πλαστικής σακούλας στο κανάλι του λιανεμπορίου τροφίμων.

Τα αριθμητικά στοιχεία που συλλέχθηκαν αφορούν τις αλυσίδες σουπερμάρκετ, ενώ υπάρχουν και εκτιμήσεις σχετικά με την κατάσταση στα υπόλοιπα σημεία πώλησης. Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά για τον πρώτο μήνα εφαρμογής της νέας νομοθεσίας, αλλά καταδεικνύουν ότι χρειάζεται περεταίρω οργανωμένη προσπάθεια για να επιτευχθούν οι εθνικοί στόχοι που έχουν τεθεί.

1. Σε σχέση με το κανάλι των σουπερμάρκετ:

• Η εφαρμογή του μέτρου ήταν αυστηρή και καθολική.

• Τα στοιχεία καταγράφουν τον Ιανουάριο μία μείωση της τάξης του 75%-80% στη χρήση της πλαστικής σακούλας ελαφρού βάρους σε σχέση με τον Ιανουάριο 2017.

• Τα στοιχεία επίσης καταγράφουν αύξηση στις πωλήσεις τσαντών πολλαπλών χρήσεων άνω του 5.000%. Πρακτικά αυτή η αύξηση εκτιμάται ότι σημαίνει περίπου 2,5-3 εκατ. νέες τσάντες πολλαπλών χρήσεων στην αγορά και πάνω από 2 στα 3 νοικοκυριά να επιλέγουν αυτή τη λύση για τις αγορές του, έναντι της πληρωμής για πλαστική σακούλα μίας χρήσης.

Τα στοιχεία αυτά συνάδουν και με τις εκτιμήσεις του κοινού όπως καταγράφηκαν στη σχετική έρευνα καταναλωτών του ΙΕΛΚΑ.

2. Σε σχέση με τα λοιπά κανάλια εμπορίου-εστίασης καταγράφεται:

• εκτεταμένη εφαρμογή του μέτρου, αλλά με διαφοροποιήσεις ανάλογα με τον κλάδο και την περιοχή.

• Εκτεταμένη εφαρμογή στο λιανεμπόριο τροφίμων (π.χ. αρτοποιία, κρεοπωλεία) και ειδικά στις οργανωμένες αλυσίδες καταστημάτων.

• Αλλά σε άλλους κλάδους (π.χ. είδη ένδυσης) κατάργηση και αντικατάσταση της πλαστικής σακούλας από άλλου τύπου σακούλες όπως χάρτινες.

• Μικρή εφαρμογή του μέτρου στον κλάδο της εστίασης με εξαίρεση τις οργανωμένες αλυσίδες εστίασης.

• Μεγαλύτερη εφαρμογή του μέτρου στα αστικά κέντρα συγκριτικά με την επαρχία.

Με βάση τα παραπάνω εκτιμάται ότι η ποσοστιαία μείωση στη χρήση πλαστικής σακούλας στο κανάλια του λιανεμπορίου είναι μικρότερη αυτής στα σουπερμάρκετ με δεδομένο μάλιστα ότι η νομοθεσία εξαιρεί από την επιβολή περιβαλλοντικού τέλους τις λαϊκές αγορές και τα περίπτερα.

Έτσι εκτιμάται ότι η συνολική μείωση στην πλαστικής σακούλα τον Ιανουάριο 2018 σε σχέση με τον Ιανουάριο 2017 είναι μικρότερη αυτής του καναλιού των σουπερμάρκετ και είναι της τάξης 65%-70%. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του ΙΕΛΚΑ ακόμα και στο βέλτιστο σενάριο της 70% μείωσης οδηγεί σε κατανάλωση περίπου 110 σακούλες ανά κάτοικο ανά έτος. Αν και η μείωση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική δεν αξιολογείται ως επαρκής για τους παρακάτω λόγους:

• Υπάρχουν σημαντικά περιθώρια για περαιτέρω μείωση της πλαστικής σακούλας και μεγαλύτερο περιορισμό της ρύπανσης στο περιβάλλον.

• Έχει καταγραφεί σε άλλες χώρες που εφάρμοσαν αντίστοιχα μέτρα (όπως π.χ. το Ηνωμένο Βασίλειο), ότι η αποδοτικότητα της επιβολής τέλους στην πλαστική σακούλα ναι μεν επιτυγχάνει άμεση και μεγάλη μείωση, αλλά φθίνει όσο περνάει ο χρόνος.

• Δεν επιτυγχάνεται ακόμα ο στόχος που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση για 90 λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς κατά κεφαλήν το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2019. Συγκεκριμένα εκτιμάται σύμφωνα με τις μετρήσεις του ΙΕΛΚΑ ότι η μείωση του 70% που καταγράφεται οδηγεί σε κατανάλωση περίπου 110 σακούλες ανά κάτοικο ανά έτος, πάνω δηλαδή από τον στόχο (πρακτικά χρειάζεται η συνολική ετήσια μείωση να ξεπεράσει το 75-80%).

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να συνεχιστεί από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς η ενημέρωση των καταναλωτών, σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση. Το ΙΕΛΚΑ θα συνεχίσει να συντονίζει ενημερωτικές ενέργειες στο πλαίσιο των δράσεων του «Νοιαζόμαστε Σήμερα – Ζούμε Καλύτερα Αύριο» το οποίο στηρίζεται από μεγάλες αλυσίδες του οργανωμένου λιανεμπορίου με στόχους:

• Την ενημέρωση του κοινού για την πραγματική φύση του προβλήματος (το πρόβλημα με τις πλαστικές σακούλες είναι η ρύπανση θαλασσών και όχι ο όγκος πλαστικού τους).

• Την ενθάρρυνση της χρήσης επαναχρησιμοποιούμενης τσάντας ως τη βέλτιστη λύση για τη μεταφορά προϊόντων.

• Την αποσαφήνιση της νομοθεσίας και τη σωστή ενημέρωση καταναλωτών και εμπόρων.

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τον Νόμο 4496/2017 από 1/1/2019 το περιβαλλοντικό τέλος αυξάνεται από 0,03€ συν ΦΠΑ σε 0,07€ συν ΦΠΑ, ποσό που ίσως αποδειχθεί επαρκές για την επίτευξη των στόχων (σε συνδυασμό πάντα με την ανάλογη ενημέρωση), ενώ σύμφωνα με τον ΕΟΑΝ ο οποίος είναι και ο αρμόδιος φορέας δεν αποκλείεται αργότερα ακόμα και η απαγόρευση της πλαστικής σακούλας προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι.

ΠΗΓΗ: Euro2day

«Σαν βρεγμένη γάτα»

Κατηγορία Γενική | Αναρτήθηκε 09-02-2018 10:40:47 am | από nskarmoutsos

Ένας σκύλος βουτηγμένος στη λάσπη μόλις έχει διασωθεί στην πόλη Tiquipaya της Βολιβίας, η οποία επλήγη από έντονες βροχοπτώσεις που με τη σειρά τους προκάλεσαν πλημμύρες στην πόλη. 

Πηγή: naftemporiki.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις