Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Στην Σαουδική Αραβία βρέθηκε η αρχαιότερη «σκυλογραφία»

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 17-11-2017 10:02:23 am | από nskarmoutsos

No 1. Σκυλογραφία

Η αρχαιότερη απεικόνιση σκύλων, ηλικίας 8.000-9.000 ετών, εντοπίστηκε χαραγμένη σε βράχο στην έρημο της Σαουδικής Αραβίας και φαίνεται να επιβεβαιώνει τις θεωρίες των επιστημόνων σχετικά με την… προϊστορία του αποκαλούμενου «καλύτερου φίλου του ανθρώπου». Τα χαρακτηριστικά των εξημερωμένων σκύλων της βραχογραφίας μοιάζουν πολύ με αυτά του σκύλου της Χαναάν, ο οποίος θεωρείται από τις αρχαιότερες ράτσες σκύλων που ζουν σήμερα στον πλανήτη.

Νο 2. Σκύλος της Χαναάν

Η βραχογραφία έχει βρεθεί μαζί με πλήθος άλλων στο Σουβαϊμίς, μια περιοχή στην έρημο της Βορειοδυτικής Σαουδικής Αραβίας την οποία κάποτε διέτρεχαν ποταμοί δίνοντας ζωή σε πλούσια βλάστηση. Πρόκειται για μια σκηνή κυνηγιού στην οποία ένας άνδρας συνοδεύεται από 13 σκύλους. Δυο από αυτούς έχουν γύρω από τον λαιμό τους μια γραμμή σαν σχοινί η οποία καταλήγει να «δένεται» γύρω από τη μέση του κυνηγού.

Εδώ και τρία χρόνια ερευνητές με επικεφαλής τη Μαρία Γκουάγκνιν, αρχαιολόγο από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για την Επιστήμη της Ανθρώπινης Ιστορίας στην Ιένα της Γερμανίας, σε συνεργασία με την Επιτροπή Τουρισμού και Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Σαουδικής Αραβίας, καταγράφουν τις περίπου 1.300 βραχογραφίες που έχουν βρεθεί στο Σουβαϊμίς και στη γειτονική Τζουμπά, οι οποίες απεικονίζουν σχεδόν 7.000 ζώα και ανθρώπους.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται κυνηγετικοί σκύλοι (196 στο Σουβαϊμίς και 193 στη Τζουμπά). Ολοι είναι μεσαίου μεγέθους, με όρθια αφτιά, κοντό ρύγχος και γυριστή ουρά, χαρακτηριστικά τα οποία αποτελούν «σήμα κατατεθέν» των εξημερωμένων σκύλων. Σε κάποιες σκηνές οι σκύλοι «αγριεύουν» αντιμέτωποι με έναν άγριο γάιδαρο, σε άλλες δαγκώνουν τον λαιμό ενός αγριοκάτσικου ή μιας γαζέλας ενώ σε πολλές είναι δεμένοι σε ανθρώπους οι οποίο κρατούν τόξο και βέλος.

Οι βραχογραφίες δεν μπορούν να χρονολογηθούν άμεσα, με βάση όμως την αλληλουχία των σκαλισμένων απεικονίσεων, τη φθορά των βράχων και την έλευση της κτηνοτροφίας οι ερευνητές τοποθετούν τις εικόνες των σκύλων τουλάχιστον στα 8.000-9.000 χρόνια πριν το σήμερα. Γενικώς οι επιστήμονες συμφωνούν στο ότι ο σκύλος υπήρξε μάλλον το πρώτο ζώο που εξημέρωσε ο άνθρωπος, όμως το «χρονικό παράθυρο» στο οποίο τοποθετούν αυτή την εξημέρωση είναι πολύ μεγάλο, καθώς κυμαίνεται από τα 15.000 ως τα 30.000 χρόνια πριν το σήμερα.

Η Αντζελα Πέρι, ζωοαρχαιολόγος στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ Εξελικτικής Ζωολογίας στη Λειψία η οποία συνυπογράφει με τη Μαρία Γκουάγκνιν τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Anthropological Archaeology», επισημαίνει ότι οι σκύλοι μοιάζουν πολύ με τον σκύλο της Χαναάν, ένα «αγριόσκυλο» που ζει σήμερα στις ερήμους της Μέσης Ανατολής. Σύμφωνα με την κυρία Πέρι η ομοιότητα αυτή ενδέχεται να υποδηλώνει ότι οι αρχαίοι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες που σκάλισαν αυτές τις εικόνες είτε εξέτρεφαν σκύλους οι οποίοι είχαν ήδη εξημερωθεί και προσαρμοστεί ώστε να κυνηγούν στην έρημο είτε εξημέρωσαν άγριους σκύλους της Αραβικής Χερσονήσου ανεξάρτητα και μεταγενέστερα από την εξημέρωση των σκύλων σε άλλα σημεία του πλανήτη.

Πηγή: in.gr

Βρέθηκε το αρχαιότερο κρασί ηλικίας 8.000 ετών

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 14-11-2017 04:31:23 pm | από nskarmoutsos

Σε δύο νεολιθικούς οικισμούς περίπου 50 χιλιόμετρα νότια της Τυφλίδας, πρωτεύουσας της Γεωργίας, ανακαλύφθηκαν μεγάλα πήλινα δοχεία που στο εσωτερικό τους υπήρχαν τα αρχαιότερα μέχρι σήμερα ίχνη κρασιού, ηλικίας περίπου 8.000 ετών.

Η ανακάλυψη έγινε από Καναδούς, Αμερικανούς, Ευρωπαίους και Γεωργιανούς επιστήμονες και αρχαιολόγους. Πλέον, επιβεβαιώνεται ότι η παραγωγή κρασιού άρχισε κάπου στο νότιο Καύκασο, στα σύνορα ανατολικής Ευρώπης και δυτικής Ασίας.

Τα χημικά ίχνη του κρασιού (ταρταρικό οξύ και άλλα οργανικά οξέα) ανακαλύφθηκαν σε οκτώ δοχεία, από το οποίο το αρχαιότερο χρονολογείται από το 5980 π.Χ. περίπου. Παρόμοια πιθάρια χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα στη Γεωργία για τη ζύμωση του κρασιού (στη χώρα καλλιεργούνται πάνω από 500 ποικιλίες κρασιών). Σε κάθε ένα από τα δύο νεολιθικά γεωργιανά χωριά εκτιμάται ότι ζούσαν περίπου 60 άτομα, που ήσαν γεωργοί και κτηνοτρόφοι.

Κάθε δοχείο έχει ύψος περίπου 80 εκατοστών και διάμετρο 40 εκατοστών. Κάποια από τα αγγεία, που έχουν γκριζωπή απόχρωση, φέρουν εικόνες αμπελιών και έναν άνδρα που χορεύει (μάλλον μεθυσμένος...). Μέχρι σήμερα οι αρχαιότερες ενδείξεις οινοποιίας είχαν βρεθεί σε κεραμικά ηλικίας περίπου 7.000 έως 7.500 ετών από τα όρη του Ζάγρου στο βορειοδυτικό Ιράν (5400 έως 5000 π.Χ.). Στην Κίνα έχουν ανακαλυφθεί ίχνη κρασιού όχι από αμπέλια, αλλά από ρύζι, μέλι και φρούτα, ηλικίας περίπου 7.000 ετών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής στον Στέφεν Μπατιούκ του Πανεπιστημίου του Τορόντο, που έκαναν την ανακάλυψη στις περιοχές ανασκαφών Γκανταχρίλι Γκόρα και Σουλαβέρις Γκόρα, καθώς και τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), δήλωσαν ότι «πρόκειται για το αρχαιότερο παράδειγμα καλλιέργειας άγριου ευρασιατικού αμπελιού με αποκλειστικό στόχο την παραγωγή κρασιού».

Είναι μια ακόμη ένδειξη, σύμφωνα με τους επιστήμονες, για τον κεντρικό, πανάρχαιο και πολύπλευρο ρόλο του κρασιού στον πολιτισμό και ειδικότερα στη θρησκεία, στην ιατρική, στις κοινωνικές επαφές, στην κουζίνα, την οικονομία κ.α.
Σύμφωνα με τον Μπατιούκ, «το ευρασιατικό αμπέλι, από το οποίο σήμερα παράγεται το 99,9% του κρασιού παγκοσμίως, έχει τις ρίζες του στην περιοχή του Καυκάσου».

Πηγή: kathimerini.gr

Αριστοτέλης - Ο πρώτος θαλάσσιος βιολόγος

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 04-11-2016 09:02:49 pm | από nskarmoutsos

Πληροφορίες σχετικά με τη θαλάσσια βιοποικιλότητα αναζητούν, την τελευταία δεκαετία, μέσα από αρχαία κείμενα, επιστήμονες στο Εργαστήριο Ζωολογίας του Τμήματος Βιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με εφαλτήριο τον μεγάλο φιλόσοφο Αριστοτέλη ο οποίος θεωρείται ο πρώτος θαλάσσιος βιολόγος.
"Διάφοροι μελετητές του έργου του, λόγιοι και επιστήμονες, έχουν δικαίως θεωρήσει, ότι ο Αριστοτέλης ανακάλυψε την επιστήμη, ίδρυσε την επιστήμη της βιολογίας, τη φιλοσοφία της βιολογίας, και την επιστήμη της ζωολογίας, και ότι υπήρξε πατέρας της ζωολογικής ταξινόμησης" αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η καθηγήτρια βιολογίας του ΑΠΘ Ελένη Βουλτσιάδου η οποία πραγματοποιεί την έρευνα με συνεργάτες τους καθηγητές Χαρίτων Χιντήρογλου και Κώστα Γκάνια από το Εργαστήριο Ζωολογίας, Δρόσο Κουτσούμπα από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και Δημήτρη Βαφείδη από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, μαζί με φοιτητές του Τμήματος.
Στοιχεία της μελέτης, παρουσιάστηκαν στο 8ο Πανελλήνιο συνέδριο Οικολογίας όπου η κ.Βουλτσιάδου αναφέρθηκε στην βιοποικιλότητα στο Αιγαίο 2400 χρόνια πριν και στον Αριστοτέλη ως θαλάσσιο βιολόγο τον οποίο ο Κάρολος Δαρβίνος, όταν διάβασε το Περί ζώων μορίων έγραψε στον William Ogle που είχε επιμεληθεί την αγγλική μετάφραση: "ο Linnaeus και ο Cuvier υπήρξαν οι δύο Θεοί μου ...όμως μπροστά στο γερο-Αριστοτέλη δεν είναι παρά απλά μαθητούδια"...
Οπως τόνισε η κ.Βουλτσιάδου, στα ζωολογικά έργα του Αριστοτέλη, ο μελετητής αντιλαμβάνεται ότι εν μέρει βασίζεται σε γνώσεις που απέκτησε με προσωπική παρατήρηση και μεθόδους, όπως η ανατομία και εν μέρει σε πληροφορίες που του μετέφεραν οι αλιείς, άλλοι επαγγελματίες και απλοί άνθρωποι.
"Παρόλο που ο στόχος δεν ήταν να δώσει μια ταξινόμηση των ζώων", σημείωσε, "ο Αριστοτέλης για πρώτη φορά τακτοποιεί τη χαώδη ποικιλότητα των οργανισμών διακρίνοντας τα είδη και τοποθετώντας τα σε ανώτερες ομάδες. Πρώτα από όλα διακρίνει τα ζώα που ζουν στο νερό, τα ένυδρα, σε θαλάττια, ποτάμια, λιμναία και τελματιαία. Υποστηρίζει ότι η ποικιλότητα είναι μεγαλύτερη στο θαλάσσιο περιβάλλον απ΄ ότι στο χερσαίο. Η παρατήρησή του είναι απόλυτα σωστή, σε επίπεδο ανώτερων ομάδων όπως σήμερα γνωρίζουμε. Ο Αριστοτέλης αποδίδει αυτό το γεγονός στην πιο φιλόξενη φύση του νερού και στο γεγονός ότι στη θάλασσα συμμετέχουν όλα τα στοιχεία, το νερό, ο αέρας και ο βυθός, στηρίζοντας έτσι οργανισμούς που ζουν και στα τρία αυτά περιβάλλοντα".
Μάλιστα, το μοντέλο καθοδικής ταξινόμησης που ακολούθησε ο αρχαίος φιλόσοφος, έμελλε, σύμφωνα με την κ.Βουλτσιάδου, να επικρατήσει στην ταξινομία για τα επόμενα 2000 χρόνια, διακρίνοντας τα ζώα σε Άναιμα (ζώα χωρίς αίμα) που αντιστοιχούν στα σημερινά ασπόνδυλα και Έναιμα (ζώα με αίμα) που αντιστοιχούν στα σπονδυλωτά. Ο αριθμός των σύγχρονων ταξινομικών ομάδων που αναγνωρίστηκαν ύστερα από ενδελεχή μελέτη των περιγραφών του Αριστοτέλη ανέρχεται συνολικά σε 193 είδη.
Άξια μνείας είναι για την καθηγήτρια βιολογίας και η μεγάλη συμβολή του Αριστοτέλη στη ζωολογική ονοματολογία, αφού μεγάλος αριθμός ονομάτων ασπονδύλων και ψαριών αναφέρονται για πρώτη φορά στα έργα του. "Είναι αληθινά εντυπωσιακό ότι πολλά από τα ονόματα αυτά εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και σήμερα ίδια ή ελαφρώς τροποποιημένα, κάνοντας φανερή τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας, με παραδείγματα τα μαλάκια, τα μαλακόστρακα, τα οστρακόδερμα, τον αστακό και την πίννα", εξήγησε.

"Όπως δείχνει η μελέτη των έργων του", συνέχισε, "ο Αριστοτέλης είχε σε γενικές γραμμές μια ισορροπημένη γνώση της ποικιλότητας των θαλασσίων ομάδων, τηρουμένων των αναλογιών, παρόμοια με αυτήν που έχει ο σημερινός θαλάσσιος βιολόγος στην ίδια περιοχή μελέτης". "Τέτοιες παρατηρήσεις δείχνουν ότι η ζωολογική πληροφορία που ενυπάρχει στα αρχαία κείμενα μπορεί να προσφέρει σημαντική βοήθεια στους ιστορικούς της ζωολογίας και της ζωογεωγραφίας στην προσπάθειά τους να ανασυνθέσουν την πανίδα παλαιότερων εποχών και να κάνουν συγκρίσεις με τη σημερινή κατάσταση".

Σύμφωνα με τη μελετήτρια του έργου του "γερο-Αριστοτέλη", όπως τον αποκαλούσε ο Δαρβίνος, υπάρχει πολύ υλικό για εξέταση και ανάλυση για όποιον ενδιαφέρεται.
"Πιστεύω πως είναι αληθινά χρέος των Ελλήνων επιστημόνων της θάλασσας να σκύψουμε με ενδιαφέρον στην παρακαταθήκη που μας άφησε και να φέρουμε στην επιφάνεια όλη την πληροφορία που κρύβεται σε αυτήν. Μέχρι στιγμής οι μόνοι που έχουν ασχοληθεί είναι οι φιλόσοφοι και κάποιοι Ευρωπαίοι επιστήμονες του 19ου αιώνα, λάτρεις της ελληνικής αρχαιότητας με αποτέλεσμα τα πολύ λίγα που έχουν γραφεί γι αυτό το μεγάλο έργο να εμπεριέχουν λάθη και ανακρίβειες", κατέληξε.

Πηγή: real.gr

Η ιστορία του ελληνικού κρασιού

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 03-11-2017 03:04:37 pm | από nskarmoutsos

Στο 7000-6500 π.Χ. χρονολογούνται τα πρώτα δεδομένα για τη χρήση σταφυλιών με σκοπό την παραγωγή κρασιού στην Ελλάδα. Προέρχονται από τη Μακεδονία, από τη γη των αρχαίων Φιλίππων, ενώ πολλές από τις ποικιλίες που χρησιμοποιούμε σήμερα είναι πιθανόν να προέρχονται και από αυτές που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Άλλωστε, ο ίδιος ο Όμηρος έκανε σαφέστατες αναφορές στο κρασί της Λήμνου, που βγαίνει από την ποικιλία Λημνιό.
Από τότε η ιστορία του κρασιού πέρασε από πολλά στάδια και γνώρισε δύσκολες στιγμές κατά την Τουρκοκρατία. Η καλλιέργεια του αμπελιού σχεδόν είχε σταματήσει, επειδή είχε φόρο. Ο κόσμος δεν ήθελε να καλλιεργεί, προκειμένου να αποφεύγει να πληρώνει φόρο, και οι ποικιλίες που σώθηκαν ήταν μόνο από τις κληματαριές μπροστά στα σπίτια που δεν φορολογούνταν και από το Άγιον Όρος, στο οποίο η καλλιέργεια του αμπελιού έγινε σεβαστή και διατηρήθηκε.
Σήμερα η τράπεζα διατήρησης γενετικού υλικού του ΕΛΓΟ, Δήμητρα, αριθμεί πάνω από 300 εγγεγραμμένες ποικιλίες αμπελιού, που αποτελούν ένα περιουσιακό στοιχείο της χώρας, μια δυναμική για παραγωγή κρασιού με εξαγωγική δραστηριότητα.
«Όταν το αμπέλι και το κρασί έχουν ταυτότητα, την οποία προσδίδει μια πιστοποιημένη αυτόχθονη ποικιλία ενός υλικού που ευδοκιμεί σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, το κλίμα δίνει ιδιαίτερη αξία στο κρασί που θα πάρει ο καταναλωτής. Το πλήθος των ποικιλιών ανοίγει τεράστιες δυνατότητες για την καλλιέργεια διαφορετικών ποικιλιών σε διαφορετικά περιβάλλοντα και για την απόδοση ιδιαίτερου κάθε φορά χαρακτήρα στο τελικό προϊόν, το κρασί» δήλωσε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η υπεύθυνη της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού, ερευνήτρια Φωτεινή Μυλωνά.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μια Μαλαγουζιά που καλλιεργήθηκε και ωρίμασε σε συγκεκριμένη περιοχή της Ελλάδας έχει άρωμα από κίτρο, λεμόνι και κουμ κουάτ, ενώ, όταν καλλιεργηθεί σε έναν άλλον τόπο της χώρας, το κρασί που θα δημιουργεί θυμίζει γιασεμί ή και τριαντάφυλλο. Βύσσινο, κεράσι και δαμάσκηνο συνθέτουν το χαρακτήρα του Αγιωργίτικου, που όταν ωριμάσει φέρνει μια γεύση από ώριμα δαμάσκηνα. Αρώματα, ποικιλίες και γεωγραφικός τόπος όπου ευδοκιμεί κάθε ποικιλία αμπελιού συνδέονται στενά σε μια ενότητα αυτόχθονων ελληνικών ποικιλιών.
Τις προσωπικές προσπάθειές τους για τη διάσωση της ποικιλίας της Μαλαγουζιάς, σε συνεργασία με τον καθηγητή Βασίλη Λογθέτη, τη δεκαετία του '70, ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο οινοποιός Βαγγέλης Γεροβασιλείου. «Σήμερα, πια, η Μαλαγουζιά καλλιεργείται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. Είναι αρωματική και οι εξαγωγές της από την Ελλάδα είναι κυρίαρχες» τόνισε.
Με αφορμή την πραγματοποίηση συνάντησης εργασίας στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για το μακεδονικό κρασί και τα αποστάγματα από οινοποιήσιμα σταφύλια ελληνικής βιοποικιλότητας και ταυτότητας, η κ. Μυλωνά σημείωσε ότι είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε την ταυτότητα αυτών των ποικιλιών, ώστε να ενισχυθεί η καλλιέργειά τους. Εκτίμησε ότι γίνονται έντονες προσπάθειες από την πλευρά των οινοπαραγωγών και επισήμανε ότι θα πρέπει να αξιοποιηθεί ακόμη περισσότερο ο φυτογενετικός πλούτος μας, ώστε να προσφέρει στο έπακρο το δυναμικό αξιοποίησης που διαθέτει.
Άλλωστε, υπογράμμισε ότι το ζητούμενο σήμερα είναι η ενίσχυση της διαδικασίας πιστοποίησης των ελληνικών ποικιλιών, η προώθηση της έρευνας και της γνώσης για τον πώς αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν και η σύνδεση της διατήρησης των ποικιλιών με την αξιοποίησή τους στην καλλιέργεια σε ευρεία, μάλιστα, κλίμακα και σε μεγάλες εκτάσεις.
«Είναι επιτακτική η ανάγκη, οι αναδιαρθρώσεις στις αμπελοκαλλιέργειες οινοποιήσιμων σταφυλιών να γίνονται με προβεβλημένες και καταξιωμένες ελληνικές ποικιλίες» ανέφερε, στη χθεσινή σύσκεψη, ο πρόεδρος της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Κωνσταντίνος Κιλτίδης. «Η μακεδονική οινοποιία όχι μόνο αποδέχεται αλλά και επιζητεί αγωνιωδώς τη στήριξη αυτής της προσπάθειας. Μετά την καθοριστική συμβολή του Ξινόμαυρου, του εμπλουτισμού από το μακεδονικό Ασύρτικο και της Μαλαγουζιάς, πλειάδα άλλων ποικιλιών αναμένουν τη χρηστική συμβολή τους στη Μακεδονική Οινοποιία. Ταυτοποίηση-πιστοποίηση, ποιοτικά χαρακτηριστικά και κρίσιμη παραγόμενη μάζα θα προκρίνουν την ιεράρχηση των ελληνικών ποικιλιών στη Μακεδονία και Βόρεια Ελλάδα γενικότερα» σημείωσε.
Από την πλευρά του, ο αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Οικονομίας, Φάνης Παπάς, σχολίασε ότι σκοπός της όλης προσπάθειας είναι να δοθεί η αξία και να εισπραχθεί η υπεραξία της ανεπανάληπτης ελληνικής βιοποικιλότητας και ιδιαίτερα της μεγάλης μακεδονικής παράδοσης στην αμπελοκαλλιέργεια και οινοποιία, που η ζήτησή της αυξάνεται στο καταναλωτικό κοινό, διεθνώς.

Πηγή: in.gr

Εντοπίστηκε η αρχαιότερη καταγεγραμμένη ηλιακή έκλειψη

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 31-10-2017 09:31:23 am | από nskarmoutsos

Βρετανοί επιστήμονες πιστεύουν ότι εντόπισαν την ημερομηνία της αρχαιότερης καταγεγραμμένης ηλιακής έκλειψης, την οποία προσδιόρισαν στις 30 Οκτωβρίου 1207 π.Χ.
Μάλιστα, υποστηρίζουν ότι αυτή η ανακάλυψη θα βοηθήσει στην ακριβέστερη χρονολόγηση των Αιγύπτιων Φαραώ και μπορεί να έχει γενικότερες επιπτώσεις για τη χρονολόγηση άλλων γεγονότων στην αρχαιότητα.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, με επικεφαλής τον καθηγητή Κόλιν Χάμφρεϊς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας και γεωφυσικής "Astronomy & Geophysics" της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας της Βρετανίας, πήραν ως αφετηρία τους ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ιησού του Ναυή της Παλαιάς Διαθήκης, όπου αναφέρεται ότι, καθώς οι Ισραηλίτες εισέβαλαν στη γη Χαναάν, ο Ήλιος και η Σελήνη ακινητοποιήθηκαν, ώσπου οι επιτιθέμενοι εξόντωσαν τους εχθρούς τους.

Σύμφωνα με τη Βίβλο, «καὶ εἶπεν Ἰησοῦς· στήτω ὁ ἥλιος κατὰ Γαβαὼν καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγα Αἰλών. Καὶ ἔστη ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη ἐν στάσει, ἕως ἠμύνατο ὁ Θεὸς τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν. Καὶ ἔστη ὁ ἥλιος κατὰ μέσον τοῦ οὐρανοῦ, οὐ προεπορεύετο εἰς δυσμὰς εἰς τέλος ἡμέρας μιᾶς». Σε μετάφραση: «Είπε τότε ο Ιησούς προς τον Κυριον• "ας σταθή ο ήλιος επάνω από την Γαβαών και η σελήνη επάνω από την κοιλάδα Αιλών". Και πράγματι εστάθη ο ήλιος και έμεινεν εις την θέσιν της η σελήνη, μέχρις ότου ο Θεός απέκρουσε τελείως τους εχθρούς των Ισραηλιτών. Ο ήλιος εσταμάτησεν ακίνητος στο μέσον του ουρανού. Δεν επροχώρει προς δυσμάς επί μίαν ολόκληρον ημέραν».
Ανατρέχοντας στο πρωτότυπο εβραϊκό κείμενο, οι ερευνητές πρότειναν ως πιο σωστή την εναλλακτική ερμηνεία ότι τα δύο ουράνια σώματα απλώς έπαψαν να λάμπουν με τον συνηθισμένο τρόπο. Με αυτό το σκεπτικό, υποστήριξαν ότι επρόκειτο για ένα πραγματικό αστρονομικό φαινόμενο, μια ηλιακή έκλειψη, κατά την οποία το φεγγάρι παρενεβλήθη ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο, σκιάζοντας τον τελευταίο.
Η ερμηνεία τους αυτή, όπως υποστηρίζουν, ενισχύεται από το ότι η εβραϊκή λέξη που μεταφράσθηκε «έμειναν ακίνητα», έχει την ίδια ρίζα με τη βαβυλωνιακή λέξη που χρησιμοποιείται στα αρχαία αστρονομικά κείμενα για να περιγράψει τις εκλείψεις.
Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος επιστήμονας υποστήριξε ότι το συγκεκριμένο βιβλικό απόσπασμα παραπέμπει σε έκλειψη, είναι η πρώτη φορά που, μετά από υπολογισμούς, κάποιος εκτίμησε ότι η εν λόγω έκλειψη δεν ήταν μια ολική ή μερική έκλειψη, αλλά σχετικά ασυνήθιστη δακτυλιοειδής έκλειψη, δηλαδή σχηματίσθηκε ένα ηλιακό «δαχτυλίδι φωτιάς» γύρω από το σκοτεινό σώμα της Σελήνης. Τέτοιου είδους έκλειψη ορατή από την αρχαία Χαναάν (σημερινή περιοχή Ισραήλ και Παλαιστίνης), σύμφωνα με τους ερευνητές, μπορούσε να έχει συμβεί μόνο το απόγευμα της 30ής Οκτωβρίου 1207 π.Χ.
Με δεδομένο ότι οι ηλιακές εκλείψεις χρησιμοποιούνται ως σταθερά σημεία στο χρόνο για τη χρονολόγηση διαφόρων συμβάντων, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η έκλειψη του 1207 π.Χ. βοηθά να χρονολογηθεί καλύτερα η βασιλεία του φαραώ Ραμσή του Μέγα και των διαδόχων του. Με βάση τις εκτιμήσεις τους, ο Ραμσής βασίλεψε από το 1276 έως το 1210 π.Χ (συν/πλην ένα έτος).

Πηγή: real.gr

Παράξενα φλεγόμενα βράχια!

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 30-09-2013 08:43:01 am | από nskarmoutsos

Περίπου 80 χλμ. νοτιοδυτικά της Αττάλειας, κοντά στην πόλη Çıralı στη νοτιοδυτική Τουρκία, βρίσκεται ένα βραχώδες βουνό που βγάζει… φωτιά εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μικρές εστίες φωτιάς καίνει σε διάδορα σημεία των βράχων, οι γνωστές Yanartaş.
Οι φωτιές τροφοδοτούνται με φυσικό αέριο και μεθάνιο που υπάρχει στο έδαφος και καίνε τουλάχιστον για 2.500 χρόνια! Για εκατοντάδες χρόνια, οι ναυτικοί έβλεπαν τις φλόγες από τη θάλασσα και τις χρησιμοποίησαν ως ορόσημο στην πλοήγηση, αλλά σήμερα είναι χρησιμοποιούνται συχνότερα από τους πεζοπόρους για να… βράσουν το τσάι τους.
Οι φλόγες, σύμφωνα έναν τοπικό μύθο προέρχονται από ένα τέραςπου ζει στα βάθη της γης και βγάζει φλόγες από τοστόμα που φτάνουν ως την επιφάνεια! Οι φλόγες είναι πιο έντονες κατά τους χειμερινούς μήνες και καίνε ασταμάτητα, χωρίς να μπορεί κάποιος να τις σβήσει. Παράδοξο της φύσης ή μήπως κάποιο… εξωγήινο μυστικό;
Πηγή: perierga.gr

Τα 4 αρχαιότερα πλάσματα στον κόσμο

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 26-09-2014 09:06:53 am | από nskarmoutsos

Δείτε τα τέσσερα «πλάσματα» που διατηρούν τα ηνία της μακροβιότητας στον πλανήτη σύμφωνα με το Science Daily.

Καρχαρίες

Σύμφωνα με το αμερικανικό Ίδρυμα Ερευνών οι καρχαρίες χρονολογούνται ότι πρωτοεμφανίστηκαν στη γη πάνω από 400 με 450.000.000 χρόνια πριν. Σε αυτό το διάστημα έχουν επιβιώσει τέσσερις παγκόσμιες μαζικές εξαφανίσεις και έχουν διαφοροποιηθεί σε πάνω από 470 είδη.

Ναυτίλοι

Μισό δισεκατομμύριο χρόνια, περισσότερο από το διπλάσιο του χρόνου που περιπλανιόταν οι πρώτοι δεινόσαυροι στη Γη, τα οστρακοφόρα αυτά ζουν στον πλανήτη. Σύμφωνα με τον Peter Ward, καθηγητή βιολογίας, αποτελούν «ζωντανά απολιθώματα».

Καβούρια

Τα καβούρια ξεκίνησαν τη ζωή τους στη γη πριν από 450.000.000 χρόνια. Σύμφωνα με το Science Daily, το 2008, μια ομάδα Καναδών επιστημόνων ανακάλυψε απολιθώματα από τόσο παλιά στην κεντρική και βόρεια Μανιτόμπα.

Μέδουσες

Πάνω από μισό δισεκατομμύριο χρόνια ζουν στη γη. Απολιθώματά τους βρέθηκαν σε βράχους και χρονολογούνται πάνω από 500 εκατομμύρια χρόνια πριν. Σήμερα, οι μέδουσες έχουν εξελιχθεί σε περίπου 2.000 διαφορετικά είδη.

Πηγή perierga.gr

Τα γηραιότερα δέντρα στον κόσμο!

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 15-09-2013 01:09:09 pm | από nskarmoutsos

1. Methuselah

Το δέντρο Μαθουσάλας είναι ηλικίας 4841 ετών και βρίσκεται στα Λευκά όρη στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

2. Sarv-e-Abarkooh

Το δέντρο Sarv-e-Abarkooh είναι περίπου 4000 ετών και βρίσκεται στο Ιράν!

3. Llangernyw

Το δέντρο Llangernyw βρίσκεται στην αυλή μιας εκκλησίας  στην Ουαλία για περισσότερα από 3000 χρόνια! Φυσικά βρίσκεται εκεί πολύ πριν την εκκλησία…συνέχεια

Το μεγαλύτερο ψάρι στον κόσμο

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 04-09-2013 12:16:31 am | από nskarmoutsos

Απολιθώματα του μεγαλύτερου ψαριού στον κόσμο βρήκε μια διεθνής ομάδα παλαιοντολόγων από τα Εθνικά Μουσεία της Σκωτίας και τα πανεπιστήμια του Εδιμβούργου και της Γλασκώβης.
Πρόκειται για το γιγάντιο οστεώδες ψάρι Leedsichthys που κολυμπούσε στους ωκεανούς πριν 160 εκατομμύρια χρόνια, τρεφόταν με πλαγκτόν και έφτανε σε μήκος τα 15,2 μέτρα.
Τα ευρήματα εκτιμάται ότι συμπληρώνουν τα κενά στην ιστορία της εξέλιξης των ψαριών, των θηλαστικών και των οικοσυστημάτων των ωκεανών.
Έτσι όπως οι δεινόσαυροι στην ξηρά εξελίχθηκαν και δημιούργησαν ζώα τεραστίων διαστάσεων, τα θαλάσσια πλάσματα επίσης άρχισαν να αναπτύσσονται πάρα πολύ κατά την Ιουρασική περίοδο.
«Η διαδικασία είναι γνωστή ως γιγαντισμός», δήλωσε ο ερευνητής Jeff Liston από τα Εθνικά Μουσεία της Σκωτίας.
«Η διαδικασία ήταν γνωστή για τα χερσαία ζώα, ωστόσο δεν υπήρχε κάποιος τρόπος για να μάθουμε αν συντελέστηκε μια παράλληλη διαδικασία στους ωκεανούς. Τώρα ξέρουμε ότι αυτό συνέβη, αν και δεν έχουμε διευκρινίσει τους λόγους για τους οποίους παρουσιάστηκαν αυτά τα γιγάντια κτήνη τόσο στην ξηρά όσο και στην θάλασσα», προσέθεσε ο ερευνητής.
«Τα γιγάντια ζώα που ζουν σήμερα στους ωκεανούς και τρέφονται με πλαγκτόν συγκαταλέγονται στα μεγαλύτερα σπονδυλωτά ζώα της σύγχρονης εποχής. Το αρχαίο ψάρι Leedsichthys ήταν το πρώτο στη Γη με αυτόν τον ρόλο», συμπλήρωσε.
«Το Leedsichthys ήταν ο πρωτοπόρος της ομάδας ζώων που συμπληρώνεται σήμερα από θηλαστικά όπως οι μπλε φάλαινες, οι καρχαρίες, οι φαλαινοκαρχαρίες και τα σαλάχια», διευκρίνισε ο Δρ. Liston.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες το γιγάντιο ψάρι είχε την ίδια τύχη με τα τεράστια ζώα της ξηράς και εξαλείφθηκε από την ίδια αιτία που αφάνισε τους δεινοσαύρους πριν 66 εκατομμύρια χρόνια.
Πηγή: econews.gr

Παταγοτιτάν, ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος που υπήρξε στη Γη

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 11-08-2017 09:54:32 am | από nskarmoutsos

Τον τίτλο του πρωταθλητή βαρέων βαρών μεταξύ των δεινοσαύρων φέρει πλέον ο «Παταγοτιτάν» (Τιτάνας της Παταγονίας), ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος και πιθανότατα το μεγαλύτερο σε μήκος ζώο που περπάτησε ποτέ πάνω στη Γη.
Τα πρώτα απολιθώματά του είχαν ανακαλυφθεί το 2012 τυχαία από ένα βοσκό σε ένα ράντσο στη νότια Αργεντινή και στη συνέχεια οι ανασκαφές από παλαιοντολόγους έφεραν περισσότερα στο φως, ενώ μία εντυπωσιακή ανακατασκευή του σκελετού του επιδεικνύεται από το 2016 στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη.
Αλλά μόλις τώρα η ενδελεχής επιστημονική μελέτη των απολιθωμάτων του κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέγεθος του δεν συγκρινόταν με κανενός άλλου δεινοσαύρου.
Οι επιστήμονες για πρώτη φορά του έδωσαν και ένα επίσημο επιστημονικό όνομα Patagotitan mayorum (ο δεύτερος προσδιορισμός δόθηκε προς τιμή της οικογένειας Mayo, στο κτήμα της οποίας βρέθηκαν τα απολιθώματα).
Έως τώρα μεγαλύτερος δεινόσαυρος θεωρείτο ο Αργεντινόσαυρος, ο οποίος επίσης είχε βρεθεί στην Αργεντινή.

Ο τρομερός Τυρανόσαυρος (T.rex) μπροστά του θα ωχριούσε, αν και εκείνος ήταν ένας επιθετικός θηρευτής, ενώ ο θηριώδης Παταγοτιτάν ήταν ένα άκακο φυτοφάγο πλάσμα, που ανήκε σε μια υποκατηγορία των σαυροπόδων, συγκεκριμένα στην οικογένεια των τιτανοσαύρων, η οποία περιλαμβάνει τον Αργεντινόσαυρο και άλλους γιγάντιους νοτιοαμερικανικούς δεινόσαυρους.
Έχουν βρεθεί στην ίδια περιοχή έως τώρα έξι απολιθώματα Παταγοτιτάνων ηλικίας περίπου 100 εκατομμυρίων ετών, αλλά παραμένει άγνωστη η αιτία του θανάτου τους.
O Παταγοτιτάν είχε περίπου διπλάσιο βάρος από γνωστότερους γίγαντες όπως ο Βραχιόσαυρος και ο Απατόσαυρος. Εκτιμάται ότι είχε βάρος περίπου 69 τόνων, μήκος 37 μέτρων (όσο 14 ασιατικοί ελέφαντες ο ένας πίσω από τον άλλο ή δύο μεγάλες νταλίκες ή ένα επταόροφο κτίριο) και ύψος σώματος γύρω στα έξι μέτρα, ενώ ο μακρύς λαιμός του μπορεί να έφθανε και τα 15 μέτρα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αργεντινό παλαιοντολόγο Ντιέγκο Πολ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας "Proceedings of the Royal Society B" της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και το "New Scientist".
«Ο T.rex θα έμοιαζε σαν νάνος δίπλα σε αυτόν τον γίγαντα. Είναι σαν να συγκρίνεις ένα ελέφαντα με ένα λιοντάρι» δήλωσε ο Πολ.
Η γαλάζια φάλαινα -το μεγαλύτερο ζώο σήμερα- δεν ξεπερνά τα 30 μέτρα σε μήκος. Όμως ζυγίζοντας έως 200 τόνους, κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ βάρους μεταξύ των ζώων που έχουν ζήσει στη Γη.

Πηγή: real.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις