Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Το Κάστρο του Οριόντα ή Ρέοντα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 31-08-2014 10:52:02 am | από nskarmoutsos

Λείψανα από το Κάστρο του Ρέοντα

Άγνωστο στις μεσαιωνικές πηγές το Κάστρο του Οριόντα κατάφερε να διασώσει λείψανα από τις οχυρώσεις του στην κορυφή του ομώνυμου βουνού, που υψώνεται στη βόρεια άκρη του οροπεδίου της Βασκίνας, κοντά στην έρημη πλέον Παλιόχωρα.

Σύμφωνα με τους ντόπιους, η ρεματιά του Αητού που οδηγεί στον Οριόντα πήρε το όνομά της στα χρόνια της επανάστασης, όταν «σκοτώσανε εδώ έναν αητό και στην κοιλιά του βρήκανε το δάχτυλο με το δαχτυλίδι ενός Πρασιώτη, που σκοτώθηκε στην Άλωση της Τριπολιτσάς». Το όνομα του κάστρου προέρχεται από τον αρχαίο οικισμό Ορειαίται, που υπήρξε περιφερειακός οικισμός της πόλης των Πρασιών και στην τσακώνικη διάλεκτο έγινε Ορζόντας – Οριόντας.

Από τον Οριόντα προέρχεται και ο εκκλησιαστικός τίτλος της επισκοπής Ρέοντος (αργότερα έγινε και Πραστού), η οποία αναφέρεται από τον 13ο αιώνα σε χρυσόβουλο του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, αλλά και το προσωνύμιο Ρεοντινός, που έχει δοθεί στο εγκαταλελειμμένο μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου. Στον Οριόντα άνθησε οικισμός των βυζαντινών χρόνων, ο οποίος οχυρώθηκε, αλλά δεν συνδέθηκε ποτέ με σπουδαία ιστορικά γεγονότα. Ο οικισμός αυτός εγκαταλείφθηκε το 17ο αιώνα, όταν άρχισε να ακμάζει ο γειτονικός Πραστός. Τα τείχη ήταν κατασκευασμένα κυρίως με ξερολιθιά, τα οποία στεφάνωναν το βουνό εκτός από τη βόρεια πλευρά όπου είχε προστεθεί ασβεστοκονίαμα. Τα τείχη έχουν μετατραπεί πλέον σε λιθοσωρούς στις πλαγιές, όπως και τα οικήματα των Τσακώνων που είχαν κτιστεί στο πλάτωμα της κορυφής. Μόνον ένας τετράγωνος πύργος προς την ανατολή στέκεται όρθιος ακόμα και διατηρεί το ύψος του στα 3 μέτρα περίπου.

Πηγή

Πάρνωνας, το Κρόνιον Όρος - Parnon, the Mountain of Cronus

Κατηγορία Αξιοθέατα | Αναρτήθηκε 18-09-2011 12:32:44 am | Αναδημοσίευση 12-08-2012 | από nskarmoutsos

                

Σε απόσταση αναπνοής από το Παράλιο Άστρος συναντάμε το βουνό του Πάρνωνα, δίνεται θαυμάσια ευκαιρία στον επισκέπτη να απολαύσει τις ομορφιές του.

Ο Πάρνωνας είναι n σπονδυλική στήλη των Ανατολικών ακτών της Πελοποννήσου. Αρχίζει να ορθώνεται: δειλά από το ορεινά χωριά τα της Τεγέας και καταλήγει στο Γεράκι του νοµού Λακωνίας.

Το όρος Πάρνων έχει αυτήν την ονοµασία από το αρχαία χρόνια. Τις πρώτες αναφορές τις έχουµε από τον Παυσανία και τον Στράβωνα. Επίσης, αναφέρεται και ως «Κρόνιον όρος», γιατί ήταν το ιερό βουνό του θεού Κρόνου, πατέρα του Δία.

Ο Πάρνωνας στην τοπική λαλιά ονοµάζεται και Μαλεβός. Μαλεβός είναι και το όνοµα της Μεγάλης Τούρλας της ψηλότερης κορυφής του όρους (1.935 µ.). Από της ψηλότερες  κορυφές του είναι n Γαϊτανοράχη (1.803 µ.) και n Μαδαρή (1.685 µ.)

Οι ανατολικές πλαγιές καταλήγουν σε περίτεχνους όρμους, μικρές παραλίες και οι περισσότερες βουτούν απότομα στα νερά του αργολικού κόλπου και του Μυρτώου πελάγους. Στα δυτικά ο Πάρνωνας τελειώνει στην κοιλάδα του Ευρώτα, που πηγάζει από τον Ταΰγετο.  

Τούτο το βουνό είναι βοτανικός παράδεισος. Εκατοντάδες είδη της Ελληνικής χλωρίδας φύονται σε μεγάλη ποικιλία εκμεταλλευόμενα το ιδιαίτερο κλίμα του. Χαμηλά ήπιο και ψηλά στη ζώνη των κωνοφόρων ορεινό με βροχές και χιόνια. Στις ρεματιές και τις χαράδρες που χαρακώνουν τον Πάρνωνα, μικροκλίματα επηρεάζουν τις συνήθειες των φυτών δίνοντας τους ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Στα είδη της πανίδας συναντάμε πλήθος ειδών του ζωικού βασιλείου που έχουν την κατοικία τους εδώ ή επισκέπτονται το βουνό κατά το ετήσιο μεταναστευτικό τους ταξίδι.

Όµως ο Πάρνωνας είναι και κατοικία ανθρώπων που έχουν κτίσει όµορφα χωριά, απόλυτα εναρµονισµένα µε το τοπίο που το περιβάλει και βασισµένα στον φυσικό πλούτο που ως βουνό απλόχερα προσφέρει.

Πάτησε  εδώ για περισσότερες πληροφορίες.

Parnon, the Mountain of Cronus

A stone's throw from the Paralio Astros found Mount Parnon  is wonderful opportunity to the visitor to enjoy its beauty.

Parnon is the backbone of the East coast of the Peloponnese.lt gradually begins to rise from the mountainous villages of Tegea and it ends in Geraki in the province of Lakonia. Mount Parnon has this name since the ancient times. We have the first references to it from Pausanias and Strabo. Furthermore, it is mentioned as the
Mountain of Cronus because it was a mountain sacred to the god Cronus, father of Zeus. In the local dialect, Parnon is also called Malevos. Malevos is also the name of «Megali Tourla», the highest peak of the mountain (1.935 meters).
Its highest peaks include Gaitanorachi (1.803 meters) and Madari (1.685 meters).

Its eastern slopes end in picturesque harbours and small coasts and most of them dive abruptly into the water of the Gulf of Argos and the Μirtoο Sea. On the western side, Parnon ends υρ in the valley of the Evrotas River that flows from Mount Taigetos. This mountain is a paradise of plants. Hundreds of species of Greek flora grow in a large variety, taking advantage of its special climate. At lower altitudes there is a mild Mediterranean climate and in its higher area, in the zone of conifers it is mountainous, with rain and snow. In the ravines and gorges that mark Parnon, microclimates influence the habits of the plants, giving them special characteristics. Among the species of fauna, we meet a multitude of species of the animal kingdom that
have their residence here or visit the mountain during their
yearly migratory journey.

Parnon, however, is also a home of human beings that have built beautiful villages, in absolute harmony with the landscape that surrounds them, and based on the natural wealth that the mountain offers in abundance.

Click here to view more information.

Τεγέα Αρκαδίας: Η πόλη, ο ναός και το μουσείο

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 25-10-2017 12:23:26 pm | από nskarmoutsos

Σε απόσταση 9 περίπου χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Τρίπολης, στο χωριό Αλέα, είναι χτισμένο το Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας, όπου παρουσιάζεται η ιστορία της γέννησης και της εξέλιξης της ισχυρότερης πόλης της αρχαίας Αρκαδίας, της Τεγέας.
Οι Τεγεάτες έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, διακρίθηκαν στους Περσικούς Πολέμους και συγκρούστηκαν κατ' επανάληψιν με τους Σπαρτιάτες εξαιτίας συνοριακών διαφορών.
Η πόλη της Τεγέας συγκροτήθηκε γύρω από το ιερό της Αθηνάς Αλέας, ένα από τα πλέον φημισμένα πελοποννησιακά ιερά. Ο δωρικός περίπτερος ναός της Αθηνάς Αλέας οικοδομήθηκε λίγο μετά τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Δημιουργός του υπήρξε ο παριανός αρχιτέκτονας και γλύπτης Σκόπας, ο οποίος επηρεάστηκε σαφώς από το ναό του Απόλλωνα στη Φιγαλεία (Φιγάλεια) και τα αθηναϊκά Προπύλαια.

Τα στοιχεία που καθιστούσαν ξεχωριστό το ναό της Αθηνάς Αλέας ήταν οι εκπληκτικές αναλογίες του, η αρχιτεκτονική του εσωτερικού χώρου (ήταν ο κατεξοχήν ιερός χώρος, όπου κυριαρχούσε το λατρευτικό άγαλμα της θεάς και φυλάσσονταν αφιερώματα με έντονο συμβολισμό) και τα θαυμάσια γλυπτά των αετωμάτων του, που χαρακτηρίζονταν από τις τεχνοτροπικές ιδιαιτερότητες και τους νεωτερισμούς της τέχνης του Σκόπα.
Πολύ κοντά στην αγορά της Τεγέας υπήρχε το θέατρο της πόλης (τη θέση του κατέχει ο ναός της Eπισκοπής), το οποίο κατά τους Κλασικούς και τους Πρώιμους Ελληνιστικούς Χρόνους έμοιαζε σε κάτοψη με το αρχαίο θέατρο στο Θορικό της Αττικής, αλλά το 2ο αιώνα π.Χ. έλαβε εντελώς νέα, μνημειώδη μορφή κατόπιν χρηματοδοτήσεως από το σελευκίδη βασιλιά Αντίοχο Δ΄ Επιφανή.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας εκτίθενται ευρήματα που χρονολογούνται από τους Προϊστορικούς Χρόνους (Νεολιθική Εποχή και Εποχή του Χαλκού) έως την Ύστερη Ρωμαϊκή Περίοδο.
Μεταξύ άλλων, παρουσιάζονται προϊστορικές θέσεις και σημαντικά αγροτικά ιερά της Τεγεάτιδος, μαρμάρινες αναθηματικές στήλες «αρκαδικού τύπου», το ιερό της Αθηνάς Αλέας και η εξέλιξη αυτού από τους Γεωμετρικούς έως τους Ελληνιστικούς Χρόνους, επιγραφές που αφορούν το δημόσιο βίο και ενεπίγραφες επιτύμβιες στήλες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι διαδραστικές τράπεζες (επιφάνειες) του σύγχρονου μουσείου επιτρέπουν στον επισκέπτη να γνωρίσει τη μυθολογία και την ιστορία της αρχαίας Τεγέας, όσα συνέβησαν στην περιοχή στο διάβα του χρόνου, καθώς και την ιστορία της έρευνας κατά το 19ο και τον 20ό αιώνα. 

Πηγή: in.gr

Μονή Μαλεβής και (ασκητήριο στα Βούρβουρα)

Κατηγορία Θρησκευτικά μνημεία | Αναρτήθηκε 14-08-2012 06:33:57 pm | από nskarmoutsos

 (Σύνδεση με τα προηγούμενα)

Μαζί με τη Λουκούς και την Έλωνα, η Μαλεβή είναι ένα από τα τρία πιο φημισμένα, μοναστήρια της Κυνουρίας. Οι ντόπιοι, κι όσοι κατάγονται από την περιοχή, έχουν ένα σεβασμό και μία αγάπη ιδιαίτερη και για τα τρία. Μας έτυχε πολλές φορές, μιλώντας για μοναστήρια, να μας ρωτήσουν αν έχουμε πάει σ’ αυτά ιδιαίτερα. Να μας συστήσουν να τα δούμε, αν τύχαινε και δεν τα γνωρίζαμε. Σαν να ήταν τα μοναδικά της Αρκαδίας.

Για τη Μαλεβή ξεχωριστά. Σαν να είναι το όνομα της συνδεδεμένο με ένα θρύλο παντοδύναμο. Κάποιος απόηχος της αρχαιότητας της, η σύνδεση της με τον πόλεμο των κλεφτών και τον προεπαναστατικό αγώνα του τόπου, κι ακόμη η τοποθεσία της η ορεινή, καθώς είναι χτισμένη στα 920μ. πάνω στις πλαγιές του Πάρνωνα, είναι λόγοι, που την ξεχώρισαν σαν το πρώτο, και το ομορφότερο μοναστήρι μέσα στη συνείδηση της περιοχής.

Η σημερινή Μονή είναι χτισμένη σ’ ένα ύψωμα ελατοδασωμένο. Είναι η τρίτη μετακίνηση της, όλο και πιο χαμηλά…συνέχεια

 

Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου (Περδικόβρυση Κυνουρίας)

Κατηγορία Θρησκευτικά μνημεία Αρκαδίας | Αναρτήθηκε 04-06-2012 06:15:24 pm | Αναδημοσίευση 04-06-2012 | από nskarmoutsos

(Σύνδεση με τα προηγούμενα…)

Από τα πιο γραφικά και εντυπωσιακά μοναστήρια των βράχων όχι μόνο της Κυνουρίας, αλλά κι όλου του Μοριά, ο Πρόδρομος κοντά στο Καστρί μοιάζει σαν έπαλξη του ασκητισμού, μακρινή και απρόσιτη. Ούτε κι αυτά τα ασκητήρια στο Λούσιο δεν έχουν τούτο το χαρακτήρα της αετοφωλιάς, που ξεχωρίζει τον Πρόδρομο.                                             

Για να τον πλησιάσει κανείς χρειάζεται μια άσκηση σκαρφαλώματος σε ανηφορικό μονοπάτι: μία ώρα και ένα τέταρτο, μετά την Περδικόβρυση και ύστερα από το πέρασμα του ποταμού Τάνου, που χωρίζει τις βουνοράχες του χωριού από τα αγριόβραχα του Προδρόμου. Είναι όμως τόση η μεγαλοπρέπεια και η ομορφιά αυτής της περιοχής της Κυνουρίας, που ξεχνάει κανείς το επίπονο σκαρφάλωμα – αν δεν πούμε πως ευλογάει ο οδοιπόρος το ανηφόρισμα. (Στις επισκέψεις μας το 1970 και 1973 αυτό το μονοπάτι ανεβήκαμε. Ο δρόμος που ανοίχθηκε από την Περδικόβρυση ως τη Μονή δεν είχε τότε ακόμη λειτουργήσει)…συνέχεια

 

 

 

Μονή Λουκούς - Monastery Loukous

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 17-07-2011 12:36:53 am | Αναδημοσίευση 06-08-2012 | από nskarmoutsos

Μονή  Λουκούς (εορτάζει στις 6 Αυγούστου)

Σε απόσταση 8,5 χιλιόμετρα από το Παράλιο Άστρος  στο δρόμο με κατεύθυνση την Τρίπολη, συναντάς την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού (Λουκούς), ένα πανέμορφο Μοναστήρι, δίπλα από τα ερείπια της Βίλας του Ηρώδου του Αττικού, Έχει επικρατήσει να λέγεται «Μονή Λουκούς»! Το όνομα Λουκού, κατά μία εκδοχή, προέρχεται από το γυναικείο όνομα, Λουκιανή… ίσως και από το λατινικό LUCUS = ιερό δάσος! Όλες τις ώρες της μέρας είναι ένα ονειρώδες Μοναστήρι· περισσότερο, όμως, στο λιόγερμα, όταν όλα σιωπούνε και κουρνιάζουνε! Δεν είναι τυχαίο, το γεγονός, ότι, ο Ηρώδης ο Αττικός, αυτόν τον τόπο επέλεξε να κτίσει τη Βίλα του και να την προικίσει μ’ ένα σωρό καλλιτεχνήματα… Εδώ καλούσε τις προσωπικότητες, τους φίλους του… κι έκανε τα συμπόσια του!

Η Ζάβιτσα, η Παλαιοπαναγιά, το Ελληνικό είναι βουνά του «μεγάλου Πάρνωνα», που αγκαλιάζουν το Μοναστήρι ενώ, ο ήρεμος Τάνος, κυλάει τα νερά του, ακριβώς, μπροστά του! Η Μονή της Λουκούς είναι κτισμένη στα ερείπια της αρχαίας Εύας -πόλη της αρχαίας Θυρέας- με το Ιερό του διάσημου γιατρού της αρχαιότητας, Πολεμοκράτους! Πρόκειται για πολύ παλιό Μοναστήρι, αν αναλογιστεί κανείς, ότι, κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ., υπήρχε Ναός εδώ, στα ερείπια του οποίου, το 1117 (από δείγματα αρχιτεκτονικής, συμπεραίνουμε) οικοδομήθηκε ο σημερινός, προς τιμή της Θείας Μεταμόρφωσης του Σωτήρος! Κι αυτή η Μονή είναι, ακόμη μία, από τα Σταυροπηγιακά Μοναστήρια μας! Από τις σωζόμενες Πατριαρχικές επιστολές αποδεικνύεται, ότι, η Μονή, από το 1450 μ.Χ. και μετά, ζυμώνεται, κυριολεκτικά, σε όλες τις καταστάσεις κι εξελίξεις μ’ αφορμή, βέβαια, την κεντρική θέση της (δρόμος Τρίπολης – Λεωνιδίου, Αη-Γιάννης, Τριστενά, Μελιγού, ‘Αγ. Πέτρος, Καστρί, Πλάτανος…). Με ημερομηνία 20 Σεπτ. 1696 έχουμε Έκθεση του ηγουμένου, Νεκτ. Τζέκα, που αναφέρει ότι ‘το Μοναστήρι περικλείετο από μάντρα, διέθετε 12 κελλιά -8 σκεπασμένα και 4 ξεσκέπαστα- δίπατο Πύργο, δύο μικρότερους, μαγειρείο, τρία σπίτια, ένα Ναό, κτήμα με 600 ελιές… Η δύναμη της Μονής 6 μοναχοί…»!

 

Από το 1770 και μετά, μέχρι τους χρόνους της Επανάστασης, η Μονή παρουσιάζει κίνηση… όσον αφορά δωρεές, αφιερώσεις… Το βράδυ της 5 Αυγούστου 1826 -παραμονή της Μεταμορφώσεως- ο Ιμπραήμ έκαψε το Μοναστήρι! Οι ζημιές, τις οποίες αποκατέστησαν οι Μοναχοί, δεν ήταν μεγάλες… Ως Μετόχια του Μοναστηριού αναφέρονται η Αγια-Σωτήρα στη Ζάβιτσα, ο Aγιος Ιωάννης (Καλύβια), ο Aγιος Δημήτριος (Απάν’ Αγιάννης)… Το 1833 (Ιούλιος) ο ηγούμενος Κ. Κοράλλης, σ’ Έκθεσή του προς το Επισκοπείο Κυνουρίας, αναφέρει 19 κελλιά, 6 θόλους, ελαιοτριβείο… Από το 1833, με Βασιλικό Διάταγμα, η Μονή μετατρέπεται, από Αντρική σε Γυναικεία, για να επανακάμψει, ως Αντρική από το 1837 και, τελικά, από το 1946 να λειτουργεί, πολύ εύρυθμα, ως Γυναικεία Κοινοβιακή -πολλές φορές με 20 μοναχές- ανήκουσα στην Ι.Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας! Ο προσκυνητής – επισκέπτης, στο Μοναστήρι της Λουκούς, θα θαυμάσει τη σπάνια Βιβλιοθήκη με τους 300 τόμους χειρόγραφα(!), Πατριαρχικά Σιγίλλια και Κώδικες, Σταυρούς ευλογίας, το, από το 1781, Ιερό Ευαγγέλιο(!), Aγια Ποτήρια, Aμφια, τις δύο φορητές Εικόνες -του Αγ. Νικολάου και της Μεταμορφώσεως- από το 16ο αιώνα, Λείψανα Αγίων, τον αργυρό Σταυρό με Τίμιο Ξύλο…

Εντός του Βυζαντινού Ναού -με οκταγωνικό ψηλό τρούλο -μένεις εκστατικός από την ολόγιομη επιφάνεια του από Αγιογραφικές παραστάσεις της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης του 16ου αιώνα! Μπροστά σου ξεδιπλώνεται όλη η Αγία Γραφή και ο Βίος του Κυρίου! Η αναπαράσταση – αγιογράφηση του Ακάθιστου Ύμνου είναι πρωτόγνωρη! Οι λοιπές φορητές εικόνες είναι έργα του 17ου αιώνα, όπως: της Μεταμορφώσεως, της Αναλήψεως, του Τιμίου Προδρόμου, της Δεήσεως, της Αγ. Αικατερίνης, της Παναγίας και του Χριστού ενθρόνου… Ο Αγιογράφος παραμένει άγνωστος· σίγουρα είναι της Κρητικής Σχολής και με ομοιότητες από Μυστρά!

Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό.

Monastery Loukous

Located 8.5 km from the Paralio Astros on the road towards Tripoli, meet the Monastery Loukous, a beautiful monastery, near the ruins of the Villa of Herodes Atticus, has come to be called "Moni Loukous "! The name of Luke, in a version from the woman's name, Lucian ... perhaps from Latin LUCUS = sacred grove! All hours of the day is a dreamy Monastery; more, but in sunset when all are silent. It is no coincidence, the fact that Herod Atticus, this place has chosen to build the Villa and to adorn with many artworks ... here called celebrities, friends ... and he's banquets!

The Zavitsa the Palaiopanagia, Helliniko are the mountains of  the big " Parnonas" that surround the monastery while the river Tanos, passes right in front of! The Monastery Loukous built on the ruins of the ancient city of Eva, the ancient sanctuary of the famous physician of antiquity, Polemokratis! This is a very old monastery, considering that, during the 5th century AD, a temple here, the ruins of which, in 1117 (from samples of architecture, we conclude) built the present one, in honor of the Metamorphosis of Sotiros! And this monastery is also one from the Monasteries Stavropegic! From the Patriarchal surviving letters demonstrate that the monastery from 1450 AD and then, kneaded, literally, in all situations and developments with reason, of course, central location (street Tripoli - Leonidio, Agios Ioannis, Meligou, Agios Petrpos, Kastri, Platanos ...). Dated 20 Sept. 1696 We report the abbot, Nektarios Tzeka, stating that 'the Monastery surrounded by pen , had 12 -8 cells covered and 4 uncovered, two-floors tower, two smaller, kitchen, three houses, a church, farm with 600 olive trees ... The power of the monastery monks 6 ... "!

From 1770 onwards, until the time of the Revolution, the monastery presents motion ... on donations, dedications ... The evening of August 5, 1826-the eve of the Metamorphosis of Sotiros, Ibrahim burned the monastery! Losses, which restored the monks, were small... as a branch of the Holy Monastery referred the Agia Sotira to Zavitsa, Agios Ioannis (Kalivia), Agios Dimitrios (Ano Agios Ioannis) ... In 1833 (July), the abbot, K. Korallis, in his report to the Bishopric Kynourias says 19 cells, 6 domes, oil press ... Since 1833, the Royal Decree, the monastery converted from Male to Female to recover, as the male since 1837, and ultimately from 1946 to function very well as a Women Coenobitic  several times with 20 nuns, belonging to IM Mantinia and Kynouria! The pilgrim - visitor in the Monastery of Loukous, he can admire the rare library with 300 volumes of manuscripts (!) Patriarchal Sigillia and Codes, Blessing Cross, the, from 1781, Holy Gospel (!), Holy Grail, Amfia, the two icons of St. Nicholas, and Metamorphosis-from the 16th century, relics of saints, the Silver Cross with Holy Wood ...

Within the Byzantine church, with tall octagonal dome, you live by the ecstatic from the surface filled with paintings of Biblical scenes of the Old and New Testaments of the 16th century! In front of you unfolds throughout the Bible and the Life of the Lord! The representation - painting the Akathistos Hymn is unprecedented! The other icons are works of the 17th century, such as the Metamorphosis, the Timios of Ioannis the Baptist, the St. Catherine, the Panagia and Christ enthroned ... The Hagiographer remains unknown; surely is the Cretan School and similarities by Mystra!

Click here to see photos.

Μονή Παλιοπαναγιάς (Αγίας Ελεούσας)

Κατηγορία Θρησκευτικά μνημεία | Αναρτήθηκε 08-08-2014 01:35:34 pm | από nskarmoutsos

Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό.  (Πηγή)

Διαλεγμένη η τοποθεσία της Αγίας Ελεούσας (Παλιοπαναγιάς), στο βάθος μιας καταπράσινης χαράδρας που την προστατεύουν τέσσερα γύρω υψώματα – Σπιλιθάρα, το όνομα του βουνού της – πλαισιώνει με μια ομορφιά αυστηρή κι απόμονη, τη γερασμένη μορφή της. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος για τη Μονή ξεκόβει σαν παρακλάδι, αριστερά του δρόμου προς Τρίπολη, 4 χλμ. μετά το Άστρος, και φέρνει ύστερα από 1,5 χλμ. ως την πύλη της…συνέχεια

Μονή Παναγίας Ορθοκωστάς ή Εορτακουστής

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 09-04-2012 06:48:45 pm | από nskarmoutsos

Η Μονή Παναγίας Ορθοκωστάς βρίσκεται ΝΔ του σημερινού κεφαλοχωρίου, Αγίου Ανδρέα, στο δημόσιο δρόμο προς Πραστό. Πρόκειται, για Ανδρικό, σήμερα, Μοναστήρι με το όνομα, Ορθοκωστά ή Αρτοκωστά που, όμως, ετυμολογικά, δε δυνάμεθα να εξηγήσουμε… Παλιότερα, ανήκε στη Μητρόπολη Μονεμβασίας ενώ, κατά καιρούς, εποπτευόταν και από την Επισκοπή Ρέοντος και Πραστού. Σήμερα, ανήκει στην Ι.Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας. Τεράστια ιστορικοθρησκευτική αξία έχει η θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Ορθοκωστάς που, εδώ κι αιώνες, βρίσκεται στην Ιταλία! Όταν, το 1460, οι Τούρκοι κατέκτησαν την Πελοπόννησο, η Εικόνα, από το Μοναστήρι, μεταφέρθηκε στο ενετοκρατούμενο Ναύπλιο. Το 1540 οι Ενετοί αποχώρησαν και η Εικόνα μεταφέρθηκε στη Βενετία όπου και φυλάσσεται! Οι διαστάσεις της Εικόνας είναι 80 Χ 56 και ανήκει στον τύπο της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας παρουσιάζοντας, γυμνά, μόνο τα πρόσωπα του Χριστού και της Παναγίας· τα λοιπά καλύπτονται από ασημένια αισθήτα και αυτή η αισθήτα έχει σημασία αφού είναι θεματική…

Η Εικόνα έχει σχέση με τους Παλαιολόγους οι οποίοι ανανέωσαν την αισθήτα της Παναγίας της Ορθοκωστάς· ένα ακόμη δείγμα τού πόσο παλιό είναι το Μοναστήρι! Η Σταυροπηγιακή νέα Μονή ανεγέρθηκε περί το 1617 (επί Τιμοθέου Β’) όπως διαφαίνεται από το σχετικό κείμενο του Σιγιλλίου «… ο από της αγιωτάτης επαρχίας Ναυπλίου και Άργους χρησιμώτατος εν άρχουσι κύριος Νικόλαος ο Μπελόκας μοναστών οικητήριον συστήσασθαι ηρετίσατο και τόπον ευάρεστον και αρμόδιον ευρών, εν τη τοποθεσία τη καλουμένη Ορθοκωτζά, πλησίον των χωρίων Πραστού και Καστάνιτζας, συν θεώ ανεγείρει εκεί δι’ ιδίων αναλωμάτων ναόν εκ βάθρων υπέρ ψυχικής αυτού σωτηρίας και διενηκούς μνημοσύνου επ’ ονόματι της υπεραγίας δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, έγραψέ τε και πρός τήν ημών μετριότητα και ηξίωσε του τυχείν γράμματος ημετέρου….».

Το Καθολικό της Μονής είναι περίκομψος ναός στον τετρακιόνιο εγγεγραμμένο σταυροειδή τύπο μ’ εξάπλευρο τρούλλο. Η προς τα δεξιά της εισόδου, πλάκα, αναγράφει ανακαινίσεις (1711)… Μια νέα ανακαίνιση αναφέρεται το 1864 μετά την πυρπόληση από τον Ιμπραήμ! Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο. Οι Δεσποτικές εικόνες του είναι του 1692 και 1872 (επισκευασμένες). Εδώ είναι θαμμένος ο, Ρέοντος, Παρθένιος Σινωπεύς (1758)! Η ευανάγνωστη χάραξη του έτους 1780 λέει: “Ανεκαινίσθησαν τα κελλιά της παρούσης πλευράς παρά των πατέρων δι’ εξόδων του μοναστηρίου εις μνημόσυνον αυτών 1780”! Ημέρες ακμής γνώρισε η Μονή κατά το 17ο και 18ο αιώνα, και την περίοδο των Ενετών, και μετά τη δεύτερη Τουρκοκρατία. Από έγγραφα του Μοναστηριού, η περιουσία του αναφέρεται ως πολλή μεγάλη! Με τα Ορλωφικά, το 1770, η Μονή καταστράφηκε! Το 1900 είχε 20 μοναχούς!

Τα Μετόχια της Μονής είναι δύο: α) το Μετόχι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και β) το Μετόχι των Τριών Ιεραρχών! Το πρώτο Μετόχι, αυτό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, βρίσκεται στην πατριαρχική ιδιόκτητη, εκ 500 στρμ., έκταση της Μονής ανατολικά του Άγιου Ανδρέα. Είναι ένα πολύ παλιό Μετόχι αν, αναλογιστούμε, ότι υπάρχει γραπτή ανακαίνιση του 1714! Εντυπωσιακός είναι ο εσωτερικός πύργος, του Μετοχίου, ύψους 10μ. και πλάτους 6,60 (τετραώροφος)! Για τον επισκέπτη – προσκυνητή, το Μοναστήρι της Ορθοκωστάς, είναι ό,τι, το καλλίτερο για μια επίσκεψη και προσκύνημα/ σ’ ένα γραφικό, ιστορικό Μοναστήρι που ανάγει την ίδρυσή του το 930 μ.Χ.! Όλο το φάσμα της Ορθοκωστάς επικεντρώνεται στο ιστορικό της Εικόνας της Παναγίας της και στο μεταλλικό κάλυμμα της -όσοι ταξιδεύουν στη Βενετία, ας κάνουν προσπάθεια όπως δουν, ιδίοις όμμασιν, την Εικόνα- με τα 44 μικρά ανάγλυφα πλαίσια: Θωμάς, Ιάκωβος, Ιωάννης… Ευαγγελισμός, Γέννηση, Αποκαθήλωση… Θεοτόκος δεομένη προ του Χριστού μεταξύ δύο αγγέλλων… αλλά και του “Ιωάννου Κατακουζηνού του δεσπότου” του Κατακουζηνού που, γύρω στο 1382, έκανε μεταλλική την επένδυση της Εικόνας όπως, κι αργότερα, οι Παλαιολόγοι (1425)! Ήταν μία συνήθεια, γνωστή από το 12ο αιώνα μ.Χ. η κάλυψη της Εικόνας με πολύτιμα μέταλλα!

Πηγή: arcadia.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 23 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

Κούτρουφα

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 17-09-2015 02:23:26 pm | από nskarmoutsos

(Άνω) Κούτρουφα

Λίγο μετά τα Βέρβαινα, χωμένο μέσα σε πανέμορφα δάση από καστανιές και καρυδιές, βρίσκεται το χωριό Κούτρουφα, εδώ. Είναι ένα μικρό ορεινό χωριό που κατοικείται μόνο το καλοκαίρι. Οι κάτοικοι του χειμαδιάζουν στον οικισμό Κάτω Κούτρουφα, εδώ, που βρίσκεται πάνω στο δρόμο Αστρους - Αγίου Ανδρέα.

Κάτω Κούτρουφα

Κορακοβούνι

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 18-09-2015 10:51:29 am | από nskarmoutsos

Κορακοβούνι

Το Κορακοβούνι, εδώ, είναι ένα γραφικό χωριό της Κυνουρίας, χτισμένο στην πλαγιά υψώματος του Πάρνωνα, αντικριστά από τον Αγιο Ανδρέα (3 χιλ.) και στην άκρη μιας μικρής κατάφυτης πεδιάδας. Βρίσκεται πολύ κοντά  από τον οδικό άξονα ’στρους-Λωνιδίου, μετά τη λίμνη του Μουστού. Είναι κι αυτό κεφαλοχώρι της περιοχής. Έχει γραφικά πετρόκτιστα σπίτια και πολλά αρχοντικά. Έχει 960 κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία, τη κτηνοτροφία και το εμπόριο.

Όμορφη είναι η κεντρική πλατεία του χωριού με αρκετά καλοδιατηρημένα σπίτια και με την επιβλητική εκκλησία να δεσπόζει στη νότια πλευρά της.

Το χωριό χτίστηκε από τους κατοίκους του Ορεινού Κορακοβουνίου, εδώ, που βρίσκεται ΝΔ του Αγίου Ανδρέα και το οποίο έχει σήμερα εγκαταλειφθεί. 

Ορεινό Κορακοβούνι

Προηγούμενες αναρτήσεις