Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Το μακροβιότερο πείραμα του κόσμου

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 24-04-2014 12:12:02 am | από nskarmoutsos

Το μακροβιότερο εργαστηριακό πείραμα του κόσμου, το οποίο τρέχει εδώ και 86 χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία, έφτασε σε στιγμή κορύφωσης όταν οι ερευνητές είδαν μια σταγόνα πίσσας να πέφτει.
Η πειραματική διάταξη, σε συνεχή λειτουργία από το 1930 μέσα σε μια σφραγισμένη γυάλινη καμπάνα, αποτελείται από ένα χωνί γεμάτο πίσσα που καταλήγει σε ένα γυάλινο δοχείο.
Το πείραμα στήθηκε από τον φυσικό Τόμας Πάρνελ προκειμένου να δείξει ότι, σε βάθος χρόνου, τα στερεά υλικά όπως η πίσσα ρέουν σαν υγρά.
Η σταγόνα που κατέγραψαν οι βιντεοκάμερες που παρακολουθούν το πείραμα ήταν η ένατη που πέφτει από το χωνί. Η προηγούμενη είχε στάξει το 2000, χρειάστηκε όμως σχεδόν 13 χρόνια για να ξεκολλήσει από την έβδομη σταγόνα και να πέσει στον πυθμένα του δοχείου.
Μέχρι σήμερα, όμως, κανείς δεν έχει δει με τα μάτια του μια σταγόνα να πέφτει. Ο επιστήμονας που επέβλεπε το πείραμα για 50 χρόνια, Τζον Μέινστοουν, πέθανε τον περασμένο Αύγουστο, είχε μια σειρά από ατυχίες στο ενεργητικό του: έχασε το πέσιμο της σταγόνας κατά μία μέρα το 1977 και κατά μόλις πέντε λεπτά το 1988. Η ατυχία συνεχίστηκε το 2000, όταν η κάμερα που παρακολουθούσε το πείραμα έχασε το συμβάν στη διάρκεια 20λεπτης διακοπής ρεύματος.
To πείραμα παρακολουθείται πλέον από τρεις βιντεοκάμερες, και σχεδόν 25.000 άτομα από 158 χώρες είχαν δηλώσει συμμετοχή για την παρακολούθηση της ένατης σταγόνας στο theninthwatch.com.
«Είμαστε ανυπόμονοι να δούμε τι θα συμβεί στην ένατη σταγόνα» λέει ο νέος επιβλέπων του πειράματος, ο καθηγητής Άντριου Γουάιτ. «Μπορεί να πέσει γρήγορα ή μπορεί να κάνει χρόνια να ξεκολλήσει από την επικείμενη δέκατη σταγόνα».
Το πείραμα στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ είναι το μακροβιότερο στον κόσμο, δεν είναι όμως το μόνο στο είδος του. Στο Κολέγιο Τρίνιτι του Δουβλίνου, οι ερευνητές παρακολουθούν ένα χωνί με πίσσα από τη δεκαετία του 1940. Η τελευταία σταγόνα έπεσε το 2013 και ήταν η πρώτη που βιντεοσκοπήθηκε.

Πηγή: in.gr

Μωρά που γεννιούνται μετά το θάνατο των γονιών τους - Ιατρικό «θαύμα» ή ηθικό δίλημμα

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 13-04-2018 09:52:38 am | από nskarmoutsos

Ένα μωρό γεννήθηκε στην Κίνα από παρένθετη μητέρα τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο των γονέων του σε τροχαίο. To ζευγάρι, το οποίο σκοτώθηκε το 2013, είχε καταψύξει πολλά έμβρυα ελπίζοντας να αποκτήσει παιδί με εξωσωματική γονιμοποίηση. Μετά το δυστύχημα, οι γονείς του ζευγαριού έδωσαν δικαστική μάχη για να τους επιτραπεί να χρησιμοποιήσουν τα κατεψυγμένα έμβρυα. Το μωρό, ένα αγοράκι, γεννήθηκε τον Δεκέμβριο από μια παρένθετη μητέρα από το Λάος και η υπόθεση ήρθε στη δημοσιότητα αυτή την εβδομάδα.

Πρόκειται για μια υπόθεση χωρίς προηγούμενο γι' αυτό και οι γονείς του ζευγαριού χρειάστηκε να δώσουν σκληρό δικαστικό αγώνα για να εξασφαλίσουν το δικαίωμα να καταφύγουν σε παρένθετη μητέρα.

Μια 26χρονη Αμερικανίδα στο Τενεσί γέννησε τον περασμένο Νοέμβριο ένα κοριτσάκι χρησιμοποιώντας, ή μάλλον υιοθετώντας ένα έμβρυο που καταψύχθηκε ένα χρόνο μετά τη γέννησή της, όπως ανακοίνωσε η οργάνωση National Embryo Donation Centre. Η Έμα Ρεν Γκίμπσον γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2017 από ένα έμβρυο που είχε καταψυχθεί στις 14 Οκτωβρίου του 1992 και θα γραφτεί στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες καθώς είναι το πρώτο κατεψυγμένο έμβρυο που παρέμεινε στην κρυοσυντήρηση για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα όμως κατάφερε να οδηγήσει σε μια επιτυχή γέννα.  Όταν η μητέρα του μωρού ενημερώθηκε για την ηλικία του εμβρύου δήλωσε:«Είναι μόλις 25; Αυτό το έμβρυο θα μπορούσε να είναι η καλύτερή μου φίλη».

«Παγωμένα» πλεονεκτήματα και ηθικά διλήμματα

Γεγονός είναι ότι η τάση της χρήσης κατεψυγμένων εμβρύων αυξάνεται παγκοσμίως. Ενδεικτικά, ο αριθμός των μωρών εξωσωματικής γονιμοποίησης που γεννήθηκαν στην Αυστραλία από κατεψυγμένα έμβρυα υπερβαίνει τώρα τον αριθμό που γεννήθηκε από φρέσκα έμβρυα. Μια έκθεση που δημοσιεύθηκε από την Εθνική Μονάδα Περιφερειακής Επιδημιολογίας και Στατιστικής του UNSW δείχνει ότι οι γεννήσεις που προέρχονται από κατεψυγμένα έμβρυα αυξήθηκαν κατά 64% από το 2011.

Οι έρευνες δείχνουν ότι τα κατεψυγμένα έμβρυα αποτελούν μια πιο ασφαλή λύση τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί, ειδικά στην περίπτωση του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών, όπου τα κατεψυγμένα έμβρυα προσφέρουν αυξημένη πιθανότητα η γυναίκα να κάνει παιδί. Το κόστος βέβαια της εξωσωματικής με τα κατεψυγμένα έμβρυα είναι περίπου 30% μεγαλύτερο σε σχέση με τα φρέσκα.

Το θέμα όμως έχει και παρακάτω… Μια απόφαση ορόσημο στο Ισραήλ έχει επιτρέψει να μπορούν να γεννιούνται μωρά από κατεψυγμένα έμβρυα ή από σπέρμα που συλλέχθηκε από άνθρωπο που μετά - και πριν γεννηθεί το μωρό - πέθανε. Όμως, καθώς ο αριθμός αυτών των παιδιών μεγαλώνει, προκαλεί ακανθώδη ερωτήματα. Είναι ηθικό να γεννηθεί ένα παιδί που θα είναι εξαρχής ορφανό;

Στο ρεπορτάζ του Spiegel περιγράφονται ενδεικτικά αλλά χαρακτηριστικά παραδείγματα. Όταν ο Μπαρούχ, ένας Ισραηλινός στρατιώτης πέθανε σε νοσοκομείο της Χάιφα, ήταν 25 ετών, μοναχός και άτεκνος. Το πρόβλημα της υγείας του είχε ξεκινήσει με μια αιμορραγική πληγή στο στόμα του, και ένα μήνα αργότερα διαγνώστηκε με καρκίνο. Για δύο χρόνια υποβλήθηκε σε θεραπεία. Πριν πεθάνει και όταν ο Μπαρούχ μπορούσε ακόμη να μιλήσει, είπε στους γονείς του, Τζούλια και Βλαντιμίρ: «Θέλω να έχετε ένα εγγόνι, από μένα».

Επτά χρόνια μετά το θάνατό του, την 1η Δεκεμβρίου 2015, η κόρη του γεννήθηκε στο νοσοκομείο της Soroka στη Beersheba, μια πόλη στο νότιο Ισραήλ. Είχε τα ίδια μπλε μάτια με τον πατέρα της. Η γιαγιά της, η Τζούλια, φώναξε όταν την είδε, «το μωρό του γιου μου». «Αν μιλάμε για ζωή μετά το θάνατο, είναι και αυτό», λέει.

Η κόρη του Μπαρούχ δεν είναι το πρώτο παιδί ενός νεκρού άνδρα που γεννήθηκε στο Ισραήλ. Υπάρχουν περίπου 50 μέχρι σήμερα, όλα από κατεψυγμένα έμβρυα. Είναι απόγονοι στρατιωτών, θύματα ατυχημάτων ή αρρώστιας. Οφείλουν τη ζωή τους στις επιθυμίες των πεθαμένων ανθρώπων, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι οι σύζυγοι ή οι γονείς των αποθανόντων ανδρών αγωνίστηκαν για να συνεχίζουν να «υπάρχουν». Η πρώτη περίπτωση συνέβη το 2002, όταν ένας Ισραηλινός στρατιώτης σκοτώθηκε στη Λωρίδα της Γάζας. Η μητέρα του αποφάσισε να ληφθεί σπέρμα από το νεκρό γιο της μέσα σε 72 ώρες και καταψύχθηκε για οκτώ χρόνια. Οι γονείς τελικά έλαβαν άδεια να χρησιμοποιήσουν το σπέρμα και τώρα ζει το παιδί του.

«Βιολογική διαθήκη»

Σήμερα υπάρχει ένα μέσο για την απλούστευση των δικαστικών διαδικασιών. Ονομάζεται «βιολογική διαθήκη», και επιτρέπει στον κάθε πολίτη να εκφράσει προκαταβολικά τη βούλησή του για τη χρησιμοποίηση του κατεψυγμένου σπέρματός του μεταθανάτια με σκοπό τη δημιουργία απογόνων. Ο Μπαρούχ Πόζνιανσκι ήταν ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που δημιούργησε μια τέτοια διαθήκη, αποδίδοντας το γενετικό του υλικό στους γονείς του, τους οποίους εξουσιοδότησε να βρουν μια μητέρα για το παιδί του.

Έκτοτε, περίπου 5.000 νέοι Ισραηλινοί, συμπεριλαμβανομένων πολλών στρατιωτών σε μονάδες ειδικών δυνάμεων, έχουν γράψει μια βιολογική διαθήκη. Αλλά είναι σωστό να συλλαμβάνονται παιδιά νεκρών ή μήπως πρόκειται για μια νέα, επικίνδυνη εκτροπή της αναπαραγωγικής ιατρικής; Μήπως αυτό βοηθά πραγματικά μόνο τους πληγέντες και τις οικογένειες που πενθούν; Και είναι νόμιμο να γεννηθεί ένα παιδί που θα είναι έστω ως προς τον πατέρα ορφανό από τη γέννηση;

Η δικηγόρος Irit Rosenblum έδωσε μάχη με το ισραηλινό κράτος για τη δυνατότητα αυτή. Ίδρυσε μια οργάνωση που ονομάζεται «Νέα Οικογένεια» η οποία αγωνίζεται για τα δικαιώματα των μονογονεϊκών, για τις λεσβίες και τους ομοφυλόφιλους, για μια μορφή πολιτικού γάμου μεταξύ Εβραίων και μη Εβραίων, ενώ με βάση τη σύγχρονη αναπαραγωγική τεχνολογία υποστηρίζει ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει δικαίωμα σε απόγονο και ότι κανείς δεν μπορεί να στερήσει οποιονδήποτε άλλον από την ελευθερία αυτή.

Στο Ισραήλ, μια χώρα που εξακολουθεί να αισθάνεται ότι απειλείται ως προς την ύπαρξή της, το να κάνεις παιδιά θεωρείται ως ένα είδος πολιτικού καθήκοντος. Είναι ένα έθνος όπου οι άνθρωποι αισθάνονται πιο κοντά στον θάνατο απ 'ότι στην Ευρώπη και όπου οι απόγονοι θεωρούνται επίσης σημαντικότεροι. Γι΄ αυτό κι έχει το υψηλότερο ποσοστό γεννήσεων στις βιομηχανικές χώρες του κόσμου. Ακόμη και οι ομοφυλόφιλοι ενθαρρύνονται να κάνουν παιδιά.

Η Rosenblum μάλιστα συνεχίζει να αγωνίζεται για την ιδέα της «αθανασίας» και κάλεσε το στρατό να δημιουργήσει μια τράπεζα σπέρματος, ενώ υπενθυμίζοντας την υπόθεση του στρατιώτη που πυροβολήθηκε στη Γάζα, του οποίου το σπέρμα συλλέχθηκε μετά θάνατον, συχνά έρχεται σε επαφή με γονείς που χάνουν τους γιους τους.

«Με κατηγορούν ότι περνάω μια γραμμή και λένε ότι πρέπει να δεχτώ το πεπερασμένο της ζωής. Αλλά το βλέπω διαφορετικά, δεν πρέπει να περιορίζουμε τη φαντασία και τη δημιουργικότητά μας. Η ελευθερία της συνέχισης της ύπαρξης είναι μια ηθική και υπαρξιακή επιταγή, όπως λέει, όπως και η δυνατότητα να δημιουργηθεί ζωή μετά το θάνατο» λέει.

Αναφέρεται σε μια γνωστή υπόθεση στην Ταϊλάνδη, όπου ένα ζευγάρι από την Αυστραλία απέκτησε δίδυμα μέσω μιας φτωχής παρένθετης μητέρας. Το κορίτσι ήταν υγιές, αλλά το αγόρι είχε σύνδρομο Down. Το αγόρι έμεινε πίσω στην φτωχή Ταϊλάνδη. «Βλέπετε, δεν δημιουργώ τη ζούγκλα», λέει η Rosenblum. «Η ζούγκλα είναι εκεί έξω».

«Λατρεύουμε όλους αυτούς τους ηλίθιους, όπως τον Ναπολέων», λέει, «άνθρωποι που έσπειραν τον θάνατο, αντί να επαινούμε όσους έδωσαν ζωή. Περίπου 7 εκατομμύρια μωρά παγκοσμίως γεννήθηκαν μέσω της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Γιατί δεν λατρεύουμε τον εφευρέτη της εξωσωματικής γονιμοποίησης;».

«Θέλετε να παίξετε τον Θεό; Αποφασίστε εάν επιτρέπεται σε ένα παιδί να ζήσει;» ρώτησε η μητέρα του Μπαρούχ Πόζνιανσκι τον κοινωνικό λειτουργό, όταν διεκδικούσε την άδεια.

Πηγή: tvxs.gr

Τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια της Φυσικής

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 31-03-2016 09:47:19 am | από nskarmoutsos

Το 1900, ο Βρετανός φυσικός Λόρδος Κέλβιν είχε πει: «Δεν υπάρχει πλέον τίποτε νέο να ανακαλυφθεί στη φυσική. Το μόνο που απομένει είναι οι μετρήσεις να γίνουν ακόμη περισσότερο ακριβείς».

Δεν χρειάστηκε να περάσουν περισσότερο από δύο δεκαετίες για να διαψευσθεί παταγωδώς, αφού η κβαντική φυσική και η Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν άνοιξαν ένα «παράθυρο» σε έναν άγνωστο έως τότε και αινιγματικό «κόσμο».

Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα κανείς ερευνητής δεν μιλά για το «τέλος της Φυσικής», αφού υποτίθεται πως έχουμε καταλάβει πλήρως την πραγματικότητα που μας περιβάλλει.

Αντίθετα, κάθε νέα ανακάλυψη φαίνεται να γίνεται η αιτία για ακόμη μεγαλύτερα και βαθύτερα ερωτήματα γι' αυτήν την πραγματικότητα.

Από αυτά τα ερωτήματα, πέντε «γρίφοι» προβάλλουν αυτή τη στιγμή ως τα μεγαλύτερα «μυστήρια» της Φυσικής.

Τι είναι η σκοτεινή ενέργεια;

Εδώ και δεκαετίες, οι αστροφυσικοί έχουν στη διάθεσή τους δεδομένα που επιβεβαιώνουν ότι το σύμπαν διαστέλλεται με επιταχυνόμενο ρυθμό.

Το γεγονός αυτό σημαίνει πως η συμπεριφορά του σύμπαντος δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τις βαρυτικές έλξεις, αλλά ότι υπάρχει μία μυστηριώδης απωστική δύναμη, η σκοτεινή ενέργεια όπως την έχουν ονομάσει, η οποία έχει υπερνικήσει τη βαρύτητα σε κοσμική κλίμακα.

Από τον ρυθμό της συμπαντικής διαστολής, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αντιστοιχεί περίπου στο 70% της ύλης-ενέργειας του σύμπαντος.

Ωστόσο, η φύση της σκοτεινής ενέργειας παραμένει άγνωστη.

Έτσι, είναι ακόμη αδιευκρίνιστο αν πίσω από αυτό τον όρο κρύβεται μία σταθερή πυκνότητα ενέργειας που κατακλύζει ομογενώς τον χώρο, όπως είχε προτείνει ο Αϊνστάιν πριν από 100 χρόνια, ή κάποιο άλλο φυσικό φαινόμενο.

Τι είναι η σκοτεινή ύλη;

Αστρονομικές παρατηρήσεις έχουν δείξει επίσης ότι το 27% του σύμπαντος αντιστοιχεί σε μία εξωτική μορφή ύλης, που δεν απορροφά, ούτε εκπέμπει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία.

Η σκοτεινή ύλη, όπως έχει ονομασθεί, δεν μπορεί επομένως να παρατηρηθεί άμεσα.

Εντούτοις, μέχρι σήμερα δεν έχει ανιχνευθεί ούτε με έμμεσο τρόπο, με συνέπεια οι μόνες πληροφορίες που έχουν οι επιστήμονες να προέρχονται από τη βαρυτική της επίδραση σε κοσμικές δομές, όπως οι γαλαξίες.

Μία από τις πιο διαδεδομένες θεωρίες για τα «συστατικά» της είναι ένα υποθετικό είδος σωματιδίων ονόματι WIMP (Ασθενώς Αλληλεπιδρώντα Σωματίδια με Μάζα), ενώ σε όλο τον κόσμο βρίσκονται σε εξέλιξη αρκετά πειράματα με στόχο να εξιχνιάσουν τη φύση της.

Πού οφείλεται το βέλος του χρόνου;

Ο χρόνος έχει μία μόνο κατεύθυνση, αφού εξελίσσεται από το παρελθόν προς το παρόν.

Αυτή η ιδιότητα, που ονομάσθηκε «βέλος του χρόνου» από τον αστροφυσικό Άρθουρ Έντιγκτον το 1927, οφείλεται σε μία ιδιότητα γνωστή ως εντροπία.

Η εντροπία είναι ένα μέτρο της αταξίας ενός συστήματος και, σύμφωνα με τη θερμοδυναμική, δεν μπορεί αυθόρμητα να μειωθεί. Συνεπώς, κάθε σύστημα που δεν δέχεται εξωτερικές επιδράσεις μεταβαίνει σε καταστάσεις ολοένα μεγαλύτερης αταξίας.

Αυτό σημαίνει ότι οι μεταβολές των συστημάτων είναι μη αντιστρεπτές (π.χ. τα μόρια ενός αερίου που θα μπουν σε ένα δοχείο θα διασκορπισθούν σε όλο το εσωτερικό του), κάτι που όμως είναι ασύμβατο με τους νόμους της Φυσικής, οι οποίοι μπορούν να λειτουργήσουν εξίσου καλά τόσο προς τα «εμπρός» όσο και προς τα «πίσω» στον χρόνο.

Σημαίνει επίσης ότι το σύμπαν ξεκίνησε από μια κατάσταση εξαιρετικά απίθανα χαμηλής εντροπίας, χωρίς οι επιστήμονες να μπορούν να εξηγήσουν γιατί αυτό το παρελθόν χαρακτηριζόταν από μέγιστη «οργάνωση».

Γιατί η ύλη επικράτησε της αντιύλης;

Το ερώτημα αυτό ανάγεται ουσιαστικά στον «γρίφο» του γιατί υπάρχουμε. Με βάση τους νόμους της φυσικής, με τη Μεγάλη Έκρηξη θα πρέπει να δημιουργήθηκαν ίσες ποσότητες ύλης και αντιύλης.

Τότε, όμως κάθε σωματίδιο που θα συγκρουόταν με το αντίστοιχο αντισωματίδιό του, όπως ένα πρωτόνιο με ένα αντιπρωτόνιο ή ένα ηλεκτρόνιο με ένα ποζιτρόνιο, θα έπρεπε να εξαϋλωθεί.

Επομένως, το μόνο που θα έπρεπε να απομείνει θα ήταν μία «θάλασσα» φωτονίων, σε ένα άυλο σύμπαν.

Για κάποιον λόγο, όμως, υπήρξε μία μικρή ασυμμετρία ανάμεσα στην ύλη και την αντιύλη, η οποία έδωσε τη δυνατότητα στον «κόσμο» να εξελιχθεί στη σημερινή του μορφή.

Ασυμμετρία που δεν έχει εξηγηθεί έως σήμερα, αφού ακόμη και το πιο λεπτομερές πείραμα μελέτης πιθανών διαφορών στις ιδιότητές τους έληξε τον περασμένο Αύγουστο χωρίς κάποιο απτό αποτέλεσμα.

Ποια είναι η μοίρα του σύμπαντος;

Το «φινάλε» που θα έχει το σύμπαν εξαρτάται από την τιμή της παραμέτρου Ω, η οποία αποτελεί ένα μέτρο της πυκνότητας της ύλης και της ενέργειας.

Με βάση τα παρατηρησιακά δεδομένα, αυτή τη στιγμή το πιο επικρατέστερο σενάριο είναι πως η Ω ισούται περίπου με 1, δηλαδή ότι το σύμπαν να είναι επίπεδο.

Αυτό σημαίνει πως θα συνεχίσει να διαστέλλεται, οδηγούμενο αργά αλλά σταθερά σε «Θερμικό Θάνατο» (Heat Death), δηλαδή σε μία κατάσταση όπου η θερμοκρασία θα είναι απειροελάχιστα μεγαλύτερη από το απόλυτο μηδέν και ο «κόσμος» θα γίνει σκοτεινός και ψυχρός.

Σε πρώτη φάση, προοδευτικά θα σταματήσει η δημιουργία  νέων αστέρων, ενώ τα υπάρχοντα αστέρια θα έχουν «σβήσει» το ένα μετά το άλλο, καθώς θα έχουν εξαντληθεί τα καύσιμά τους.

Αν και το τι ακριβώς θα συμβεί μετά βασίζεται ακόμη περισσότερο σε εικασίες, το βέβαια είναι πως στη συνέχεια θα εξαφανισθούν και οι μαύρες τρύπες, λόγω της ακτινοβολίας που εκπέμπουν.

Πηγή: naftemporiki.gr

Το φαινόμενο της πεταλούδας

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 17-03-2014 01:15:10 pm | από nskarmoutsos

Τι ακριβώς είναι το Χάος και η Θεωρία του Χάους, στοιχείο της οποίας αποτελεί και το «Φαινόμενο της Πεταλούδας»; Είναι... πιθανό να υπάρχουν αόρατες συστημικές σχέσεις μεταξύ φαινομενικά ασυσχέτιστων πραγμάτων; Το «Φαινόμενο της Πεταλούδας» περικλείει την άποψη ότι μικρές, φαινομενικά ασήμαντες αλλαγές μπορεί να προκαλέσουν τεράστιες αποκλίσεις στην εξέλιξη των πραγμάτων, δημιουργώντας μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα, όπως ακριβώς μια πεταλούδα που χτυπάει τα φτερά της στην Ασία μπορεί να δημιουργήσει έναν τυφώνα στη Βόρεια Αμερική...

Το χτύπημα των φτερών μιας πεταλούδας παράγει σήμερα μια μικροσκοπική (σχεδόν μη παρατηρήσιμη) αλλαγή στην κατάσταση της ατμόσφαιρας. Στη διάρκεια ενός μήνα από σήμερα, το τι κάνει η ατμόσφαιρα, ως απόρροια της απειροελάχιστης μεταβολής που προκαλούν οι κινήσεις των φτερών της πεταλούδας, αποκλίνει πραγματικά από αυτό που θα είχε κάνει, με αποτέλεσμα ένας ανεμοστρόβιλος που θα είχε καταστρέψει την ινδονησιακή ακτή να μη δημιουργείται ή ίσως ένας που δεν επρόκειτο να υπάρξει ποτέ, τελικά εκδηλώνεται χιλιάδες μίλια μακριά.

Ο πρώτος αληθινός πειραματιστής στο χάος ήταν ο μετεωρολόγος Edward Lorenz. Το 1960 εργαζόταν στο πρόβλημα της καιρικής πρόβλεψης χρησιμοποιώντας σε έναν πρωτότυπο υπολογιστή ένα σύστημα 12 εξισώσεων. Αυτό το software θεωρητικά προέβλεπε τις μεταβολές του καιρού. Ο υπολογιστής αποθήκευε τα αποτελέσματα των προβλέψεων με μορφή αριθμών έξι δεκαδικών ψηφίων, ενώ ο ίδιος, χάριν οικονομίας, είχε εκτυπώσει τα αποτελέσματα σε τρεις δεκαδικές θέσεις.

Μία μέρα το 1961 θέλησε να δει μια ιδιαίτερη ακολουθία και πάλι. Για να κερδίσει χρόνο, άρχισε στη μέση της ακολουθίας αντί στην αρχή και εισήγαγε τον αριθμό από το έντυπό του και έφυγε, αφήνοντας το πρόγραμμα να «τρέξει».

Όταν επέστρεψε, η ακολουθία είχε εξελιχθεί τελείως διαφορετικά από αυτό που περίμενε. Σε σχέση με το αρχικό σχέδιο υπήρχαν σημαντικές αποκλίσεις, διαφοροποιώντας σημαντικά τον τελικό σχηματισμό από τον αρχικό σχεδιασμό. Με λίγα λόγια το αποτέλεσμα ήταν τελείως διαφορετικό.

Υπολόγισε όμως τι συνέβη. Στην αρχική ακολουθία, ο αριθμός ήταν 0,506127 και εκείνος είχε δακτυλογραφήσει μόνο τα τρία πρώτα δεκαδικά ψηφία, δηλαδή τον αριθμό 0,506. Ένας επιστήμονας θεωρείται τυχερός εάν μπορεί να φτάσει τις μετρήσεις του στην ακρίβεια τριών δεκαδικών ψηφίων. Η επικρατούσα άποψη ότι η παράλειψη μικρών ανεπαίσθητων στοιχείων στη χρησιμοποίηση λογικών μεθόδων υπολογισμού δεν μπορεί να έχει κάποια τεράστια επίδραση στην έκβαση του πειράματος, απλώς καταρρίφθηκε. 

Ο Lorenz απέδειξε ότι αυτή η άποψη ήταν λανθασμένη. Αυτή η επίδραση ήρθε να μαθευτεί ως «Το Φαινόμενο της Πεταλούδας». Το ποσό διαφοράς στις αφετηρίες των δύο ακολουθιών είναι τόσο μικρό που είναι συγκρίσιμο με μια πεταλούδα που χτυπά τα φτερά της στην ατμόσφαιρα.

Αυτό το φαινόμενο, κοινό για τη Θεωρία του Χάους, είναι επίσης γνωστός ως η ευαίσθητη εξάρτηση στους αρχικούς όρους. Ακριβώς μια μικρή αλλαγή στους αρχικούς όρους μπορεί δραστικά να αλλάξει τη μακροπρόθεσμη συμπεριφορά ενός συστήματος. Μια τέτοια μικρή διαφορά συνήθως θεωρείται πειραματικός θόρυβος ή ακόμα και ανακρίβεια του εξοπλισμού. Τέτοια «λαθάκια» είναι αδύνατο να αποφευχθούν ακόμη και στο πιο απομονωμένο εργαστήριο.

Από αυτήν την ιδέα, ο Lorenz δήλωσε ότι είναι αδύνατο να προβλεφθεί ο καιρός ακριβώς, ωστόσο αυτή η ανακάλυψη τον οδήγησε προς άλλες πτυχές της επιστήμης, σε αυτό που ήρθε τελικά να μαθευτεί ως Θεωρία του Χάους.

Μας θυμίζουν κάτι τα παραπάνω; Μήπως αυτές οι σχέσεις φαίνεται να διαφεντεύουν τα χρηματιστήρια, από την αρχή της λειτουργίας τους;

Δυστυχώς ή ευτυχώς, η απάντηση είναι μάλλον καταφατική. Ακριβώς όπως η Θεωρία του Χάους προβλέπει, η ιστορική πορεία των χρηματιστηρίων μας διδάσκει ότι τα μικρά, φαινομενικά ασήμαντα γεγονότα μπορούν να έχουν τεράστιες συνέπειες στην εξέλιξη των πραγμάτων. Μικρές αλλαγές, οριακές, μπορεί να προκαλέσουν δραστικές μη προσδοκώμενες μεταβολές.

Το χρηματιστήριο της Κίνας έπεσε 9% την Τρίτη 27 Φεβρουαρίου 2007, βυθίζοντας σε ”βαθύ κόκκινο” τις αγορές σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της «Μέκκας των Αγορών», του δείκτη Dow Jones.

Ενώ οι περισσότεροι αναλώνονται στην προσπάθεια να αναλύσουν την αιτία της πτώσης, η χειρότερη ημερήσια πτώση στην αγορά μετοχών της Κίνας στη δεκαετία ως γεγονός από μόνο του δεν είναι ιδιαίτερης σημασίας.

Αυτό που είναι όμως ύψιστης σημασίας είναι το εξής: Μερικά έτη πριν, μια πτώση όπως αυτή στην αγορά της Κίνας δεν θα είχε προκαλέσει παγκόσμια αναταραχή, αλλά η επίδραση του «Φαινομένου της Πεταλούδας» επιβεβαιώνει την ιδέα ότι η Κίνα διαδραματίζει έναν όλο και περισσότερο μεγαλύτερο ρόλο στην παγκόσμια οικονομία, μέχρι να έρθει η στιγμή που πιθανόν να κινεί τα νήματα εξ αρχής και όχι εκ παραδρομής, όπως έγινε τις προηγούμενες ημέρες.

Η πραγματική ιστορία και το ηθικό δίδαγμα των ημερών είναι ότι κανένας δεν είναι απομονωμένος από αυτό που συμβαίνει στην Κίνα αυτές τις μέρες. Κάθε επιχείρηση επηρεάζεται από την Κίνα με κάποιο τρόπο, ως αγορά, ως πηγή αγαθών, ως αυξανόμενη πηγή ανταγωνισμού και πολλά άλλα. 

Οπότε την επόμενη φορά που θα επενδύσετε σε μετοχές, σκεφτείτε καλά: Μήπως είναι η εποχή των πεταλούδων στην Ασία; 

Πηγή: enet.gr

Ανθρώπινα ωάρια για αναπαραγωγή έφτιαξαν Βρετανοί επιστήμονες

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 14-02-2018 09:05:44 am | από nskarmoutsos

Πλήρως ανεπτυγμένα ανθρώπινα ωάρια, ξεκινώντας από το πλέον ανώριμο στάδιό τους δημιούργησαν Βρετανοί επιστήμονες, σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Molecular Human Reproduction, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στο μέλλον στη βελτίωση θεραπειών για την υπογονιμότητα αλλά και την διατήρηση της γονιμότητας γυναικών με καρκίνο, οι οποίες υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες.

Το επίτευγμα είναι πολύ μεγάλο σύμφωνα με τους ειδικούς, όμως υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να διερευνηθούν για να αποφασιστεί κατά πόσον θα μπορούσε η μέθοδος να χρησιμοποιηθεί στην κλινική πρακτική.

Πρωτίστως το γεγονός ότι η μέθοδος δεν είναι αλάνθαστη καθώς από τα 87 ανώριμα ωοθυλάκια που καλλιεργήθηκαν στην παρούσα έρευνα, τα 9 έφτασαν με επιτυχία στο τελικό στάδιο της ωρίμανσης, χωρίς όμως να είναι γνωστό αν είναι υγιή. Τα ωοθυλάκια αυτά απελευθέρωσαν τα ωάριά τους, τα οποία στη συνέχεια μπόρεσαν να διαιρεθούν και να μοιράσουν στα δύο τα χρωμοσώματά τους, και επομένως ήταν έτοιμα για γονιμοποίηση.

Το ποσοστό επιτυχίας, μπορεί να μοιάζει μικρό όπως λένε οι επιστήμονες, ωστόσο είναι πολύ σημαντικό. Μπορεί δηλαδή, η διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε να έχει μικρό ποσοστό επιτυχίας, αλλά η δημιουργία έστω και ενός ωαρίου «από το μηδέν» είναι εξαιρετικά μεγάλο επίτευγμα, το οποίο πρέπει να βελτιωθεί για να χρησιμοποιηθεί στην κλινική πρακτική.

Σύμφωνα με τους ειδικούς οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της ζωής τους έχουν περίπου 2 εκατομμύρια ωάρια ωστόσο όλα αυτά δεν είναι έτοιμα να γονιμοποιηθούν αν δε περάσουν μέσα από μια ειδική διεργασία του οργανισμού.

Όπως εξηγεί, ο μαιευτήρας - χειρουργός γυναικολόγος Δρ. Ιωάννης Π. Βασιλόπουλος, MD, MSc, ειδικός στην Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή κάθε ωάριο αρχίζει ως ένα μικροσκοπικό, πρόδρομο ωοθυλάκιο που πρέπει να περάσει από μία πολύπλοκη διαδικασία ανάπτυξης έως ότου φθάσει στο σημείο να δημιουργήσει ένα ωάριο έτοιμο να γονιμοποιηθεί. Μάλιστα τα περισσότερα από αυτά τα πρόδρομα ωοθυλάκια ουδέποτε φθάνουν έως το τελικό στάδιο της ωρίμανσης. Έως την έναρξη της εφηβείας έχουν απομείνει 400.000-600.000 και ύστερα ξοδεύονται κάθε μήνα 3.000-4.000 για να ωριμάσει το ένα που θα απελευθερώσει το ωάριό του.

Η διαδικασία της πλήρους ωρίμανσης φυσιολογικά διαρκεί 5 μήνες για κάθε ωοθυλάκιο. Οι Βρετανοί επιστήμονες, όμως, κατόρθωσαν να την επισπεύσουν στις 22 ημέρες και μάλιστα στο εργαστήριο και όχι στο ανθρώπινο σώμα.

Σύμφωνα με το Δρ. Βασιλόπουλο σήμερα, για να συλλέξουν οι ειδικοί τα ωάρια από τις ωοθήκες, είτε για να προχωρήσουν σε εξωσωματική είτε για να τα καταψύξουν για μελλοντική χρήση, πρέπει να φέρουν τα ωοθυλάκια στο στάδιο της πλήρους ωρίμανσης. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χορήγηση ορμονών, οι οποίες διεγείρουν τη διαδικασία της ωρίμανσης στις ωοθήκες της γυναίκας. Με τη νέα μέθοδο, όμως, λαμβάνεται δείγμα ωοθηκικού ιστού και καλλιεργείται με θρεπτικά συστατικά στο εργαστήριο. Αργότερα, αφαιρούνται από αυτόν τα πρόδρομα ωοθυλάκια και καλλιεργούνται περαιτέρω με τη βοήθεια ειδικών αναπτυξιακών πρωτεϊνών έως ότου ωριμάσουν.

Τις τελευταίες δεκαετίες αρκετές ερευνητικές ομάδες είχαν κάνει μικρά βήματα προόδου, αναπαράγοντας μεμονωμένα στάδια της διαδικασίας αυτής. Υπήρξαν όμως δύο παλαιότερες έρευνες που ξεχώρισαν.

Η μία ήταν το 2008, όταν η αναπαραγωγική βιολόγος Evelyn Telfer και οι συνάδελφοί της από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου κατόρθωσαν να αναπαράγουν το πρώτο μισό της διαδικασίας ωρίμανσης των πρόδρομων ωοθυλακίων. Και η δεύτερη το 2015 όταν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Northwestern του Σικάγου αναπαρήγαγαν το δεύτερο μισό της διαδικασίας, δημιουργώντας ώριμα ωάρια. Στην νέα έρευνα, η ίδια επιστημονική ομάδα του Εδιμβούργου κατόρθωσε να αναπαράγει ολόκληρο τον κύκλο ανάπτυξης των ανθρώπινων ωαρίων.

Πηγή: naftemporiki.gr

Το βακτήριο του Μίδα

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 05-02-2013 09:22:54 am | από nskarmoutsos

Το βακτήριο Delftia acidovarans ζει έναν μόνιμο πυρετό του χρυσού

Μικροβιολόγοι στον Καναδά κατάφεραν να απομονώσουν μια ουσία που επιτρέπει σε ένα ασυνήθιστο βακτήριο να μετατρέπει τα ιόντα χρυσού σε σωματίδια συμπαγούς χρυσού -η τεχνική που εφαρμόζει το μικρόβιο θα μπορούσε μια μέρα να αξιοποιηθεί για την ανάκτηση χρυσού από τα απορρίμματα των ορυχείων, ή ακόμα και από τον ανοιχτό ωκεανό.
Το υδρόβιο βακτήριο Delftia acidovarans, αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Nature Chemical Biology», χρησιμοποιεί την ουσία «δελφτιβακτίνη» (delftibactin) για να απομακρύνει από το νερό τα ιόντα χρυσού, τα οποία έχουν τοξική δράση.
Τα ιόντα μετατρέπονται έτσι σε συμπαγή σωματίδια στοιχειακού χρυσό ο οποίος σχηματίζει ένα στρώμα πάνω στις επιφάνειες όπου ζει το βακτήριο.
Προς εμπορική εκμετάλλευση;
Την ανακάλυψη υπογράφουν ο δρ Νέιθαν Μαγκάρβεϊ και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο McMaster του Καναδά, οι οποίοι έσπευσαν μάλιστα να κατοχυρώσουν με πατέντα την τεχνική απομόνωσης χρυσού με δελφτιβακτίνη.
Ελπίζουν να αξιοποιήσουν εμπορικά την ουσία για την εκμετάλλευση των απορριμμάτων από ορυχεία χρυσού, τα οποία περιέχουν ιόντα που δεν μπορούν να ανακτηθούν με τις σημερινές τεχνολογίες.
Αργότερα θα μπορούσε να γίνει το ίδιο στο νερό του ωκεανού, το οποίο περιέχει χρυσό σε αναλογία ένα προς μερικά τρισεκατομμύρια.

Πηγή: tovima.gr

Κινέζοι ερευνητές πέτυχαν να κλωνοποιήσουν μαϊμούδες

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 25-01-2018 09:20:35 am | από nskarmoutsos

Ένα ακόμη βήμα για την κλωνοποίηση ανθρώπων έκαναν επιστήμονες του Ινστιτούτου Νευροεπιστήμης της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στη Σαγκάη, οι οποίοι για πρώτη φορά παγκοσμίως κλωνοποίησαν δύο μαϊμούδες με την ίδια τεχνική που είχε κλωνοποιηθεί η Ντόλι, ένα πρόβατο στη Σκωτία πριν 20 χρόνια περίπου.

Οι μακάκοι Χούα Χούα και Ζονγκ Ζονγκ γεννήθηκαν πριν έξι και οκτώ εβδομάδες αντίστοιχα, όπως ανακοίνωσαν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κιανκ Σαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο Cell.

Αναπτύσσονται κανονικά και περισσότεροι κλώνοι τους πρόκειται να δημιουργηθούν τους επόμενους μήνες.

Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι οι κλωνοποποιημένες μαϊμούδες, που είναι γενετικά ταυτόσημες, θα χρησιμοποιηθούν σε έρευνες για τις ανθρώπινες ασθένειες, όπως καρκίνους, μεταβολικές και αυτοάνοσες παθήσεις.

Όμως ήδη εκφράστηκαν ανησυχίες από άλλους επιστήμονες ότι ανοίγει ο -κατηφορικός- δρόμος για τη δημιουργία ανθρώπινων κλώνων, ενώ άλλοι επεσήμαναν ότι η κινεζική τεχνική είναι αναποτελεσματική και επικίνδυνη για ανθρώπινη κλωνοποίηση.

Τον δρόμο είχε ανοίξει η Ντόλι, που είχε κλωνοποιηθεί το 1996 στο Ινστιτούτο Ρόσλιν του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και υπήρξε το πρώτο κλωνοποιημένο θηλαστικό από ενήλικο κύτταρο. Έκτοτε πολλά άλλα θηλαστικά έχουν κλωνοποιηθεί, όπως αγελάδες, χοίροι, κουνέλια, σκύλοι, γάτες και τρωκτικά.

Η τεχνική περιλαμβάνει τη μεταφορά DNA από τον πυρήνα ενός σωματικού (μη εμβρυικού) κυττάρου στο ωάριο ενός δωρητή, από το οποίο έχει αφαιρεθεί ο πυρήνας με το δικό του DNA. Το ωάριο γονιμοποιείται και το αναπτυσσόμενο έμβρυο εμφυτεύεται στη μήτρα ενός θηλυκού ζώου που παίζει το ρόλο παρένθετης μητέρας.

Οι Ζονγκ Ζονγκ και Χούα είναι τα πρώτα πρωτεύοντα (περιλαμβάνουν τις μαϊμούδες, τους πιθήκους και τον άνθρωπο) που κλωνοποιούνται με αυτή τη μέθοδο. Χρειάστηκαν 79 αποτυχημένες προσπάθειες, ωσότου οι Κινέζοι το καταφέρουν, ενώ διαβεβαίωσαν ότι ακολούθησαν αυστηρά τους διεθνείς κανονισμούς και τις ηθικές προδιαγραφές για τις έρευνες σε ζώα.

Οι Κινέζοι ερευνητές διευκρίνισαν ότι, αν και έσπασαν το τεχνικό φράγμα για την κλωνοποίηση πρωτευόντων, δεν σκοπεύουν να επιιώξουν την κλωνοποίηση ανθρώπων.

Πηγή: in.gr

Μηχανικός του Facebook εφηύρε το «φλικ», μια νέα μονάδα μέτρησης του χρόνου

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 24-01-2018 09:39:03 am | από nskarmoutsos

Ένας μηχανικός του Facebook εφηύρε μια νέα μονάδα του χρόνου, το «φλικ» (flick), που ισοδυναμεί με 1/705.600.000 του δευτερολέπτου και είναι η επόμενη σε διάρκεια μονάδα του χρόνου μετά το νανοδευτερόλεπτο (δισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου).

Το «φλικ» (από τις λέξεις frame-tick) σχεδιάσθηκε για να βοηθήσει τους προγραμματιστές να συγχρονίζουν τα εφέ των βίντεο, σύμφωνα με τη σχετική περιγραφή της νέας χρονικής μονάδας στο δικτυακό τόπο GitHub.

Τα «φλικ» ορίζονται στη γλώσσα προγραμματισμού C++, η οποία χρησιμοποιείται για τη δημιουργία οπτικών εφέ σε κινηματογράφο, τηλεόραση και άλλα μέσα, μειώνοντας τα σφάλματα στα γραφικά.

Το «φλικ» δεν αναμένεται να έχει ευρύτερη χρήση και επίπτωση, αλλά μπορεί πράγματι να βοηθήσει στη δημιουργία βελτιωμένων οπτικών εμπειριών εικονικής πραγματικότητας.

Ο δημιουργός της νέας μονάδας Κρίστοφερ Χόρβαθ είχε για πρώτη φορά αναφερθεί στο «φλικ» σε ανάρτησή του στο Fascebook στις αρχές του 2017 και έκτοτε, σύμφωνα με το BBC, προχώρησε σε τροποποιήσεις και βελτιώσεις του, με βάση σχόλια από άλλους χρήστες.

Στο παρελθόν και άλλες εταιρείες είχαν δημιουργήσει δικές τους μονάδες του χρόνου, όπως το Internnet Time από την ελβετική εταιρεία ρολογιών Swatch το 1998, που διαιρούσε τη μέρα σε 1.000 «χτύπους», ο καθένας εκ των οποίων διαρκούσε ένα λεπτό και 26,4 δευτερόλεπτα. Η νέα μονάδα αποσκοπούσε στο να εξαλείψει την ανάγκη για τις χρονικές ζώνες, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να «πιάσει».

Πηγή: kathimerini.gr

Είμαστε (και) ό,τι έτρωγε ο πατέρας μας

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 14-01-2014 07:09:46 pm | από nskarmoutsos

Οι υποψήφιες μητέρες είναι εκείνες που γίνονται το επίκεντρο σε ό,τι αφορά το πώς και το πόσο πρέπει να τρέφονται. Ωστόσο νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου Μακ Γκιλ στον Καναδά μαρτυρεί ότι το τι... βάζει στο στόμα του ο υποψήφιος πατέρας πριν από τη σύλληψη παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στην υγεία του παιδιού του που θα έλθει στον κόσμο. Μάλιστα, τα νέα ευρήματα προκαλούν ανησυχία σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις του δυτικού τύπου (ανθυγιεινής) διατροφής που υιοθετεί ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού.

Ο ρόλος-κλειδί του φυλλικού οξέος

Η μελέτη επικεντρώθηκε στη βιταμίνη Β9 (αλλιώς γνωστή ως φυλλικό οξύ) η οποία περιέχεται σε αρκετά πράσινα φυλλώδη λαχανικά, δημητριακά, φρούτα και κρέατα. Είναι γνωστό ότι προκειμένου να προληφθούν αποβολές και συγγενείς ανωμαλίες στο παιδί οι μέλλουσες μητέρες πρέπει να λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες φυλλικού οξέος μέσω της διατροφής τους (αρκετές φορές οι γιατροί χορηγούν στις εγκύους και συμπληρώματα της βιταμίνης).

Ωστόσο ως σήμερα δεν είχε δοθεί σημασία στον ρόλο που παίζει η διατροφή του πατέρα στην ανάπτυξη και στην υγεία του απογόνου του. Τώρα η νέα μελέτη από τους ειδικούς στον Καναδά με επικεφαλής τη Σάρα Κίμινς δείχνει για πρώτη φορά ότι τα επίπεδα φυλλικού οξέος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικά για την υγεία και την ανάπτυξη του παιδιού του με εκείνα της μητέρας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι άνδρες πρέπει να δίνουν αντίστοιχη προσοχή με τις γυναίκες στον τρόπο ζωής και στη διατροφή τους προτού μπουν στη διαδικασία τεκνοποίησης.

«Παρά το γεγονός ότι το φυλλικό οξύ προστίθεται σήμερα σε αρκετές τροφές, οι άνδρες που ακολουθούν διατροφή πλούσια σε λιπαρά ή είναι παχύσαρκοι ίσως δεν είναι σε θέση να μεταβολίζουν το φυλλικό οξύ με τον ίδιο τρόπο με εκείνους που εμφανίζουν επαρκή επίπεδα της βιταμίνης» ανέφερε η δρ Κίμινς και προσέθεσε ότι «άτομα που ζουν επίσης σε σημεία του πλανήτη όπου επικρατεί ανασφάλεια σχετικά με την... ασφάλεια των τροφίμων αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο κίνδυνο έλλειψης φυλλικού οξέος. Και γνωρίζουμε πλέον ότι αυτές οι πληροφορίες μπορούν να περάσουν από τον πατέρα στο έμβρυο με συνέπειες οι οποίες πιθανότατα να είναι πολύ σοβαρές».

Αύξηση συγγενών ανωμαλιών

Οι ερευνητές κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα έπειτα από πειράματα σε ποντίκια. Συνέκριναν την υγεία των απογόνων αρσενικών ποντικιών που είχαν έλλειψη φυλλικού οξέος στη διατροφή τους με εκείνη μικρών ποντικιών των οποίων οι πατεράδες λάμβαναν επαρκείς ποσότητες της βιταμίνης. Ανακάλυψαν ότι η έλλειψη φυλλικού οξέος του πατέρα συνδεόταν με αύξηση διαφόρων ειδών συγγενών ανωμαλιών στους απογόνους του σε σύγκριση με τους απογόνους αρσενικών που λάμβαναν επαρκείς ποσότητες φυλλικού οξέος μέσω της διατροφής τους.

«Μείναμε έκπληκτοι όταν παρατηρήσαμε αύξηση της τάξεως σχεδόν του 30% στις συγγενείς ανωμαλίες μικρών ποντικιών των οποίων οι πατεράδες δεν λάμβαναν αρκετό φυλλικό οξύ» είπε ο δρ Ρομέν Λαμπρό, από το Τμήμα Επιστήμης των Ζώων του Πανεπιστημίου Μακ Γκιλ που συμμετείχε στη μελέτη. «Παρατηρήσαμε κυρίως αύξηση σε ορισμένες σοβαρές ανωμαλίες του σκελετού που περιελάμβαναν τόσο κρανιοπροσωπικές δυσμορφίες όσο και ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης». Η νέα μελέτη δείχνει ότι υπάρχουν περιοχές στο επιγονιδίωμα των σπερματοζωαρίων οι οποίες είναι ευαίσθητες στον τρόπο ζωής και ιδιαιτέρως στην επίδραση της διατροφής. Οι πληροφορίες αυτές, με τη σειρά τους, μεταφέρονται στους απογόνους επηρεάζοντας την ανάπτυξή τους καθώς πιθανότατα και τον μεταβολισμό και την υγεία τους μακροπρόθεσμα. Σημειώνεται ότι το επιγονιδίωμα μοιάζει με έναν διακόπτη ο οποίος επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες και εμπλέκεται στην εμφάνιση πολλών νόσων, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου και του διαβήτη. Εχει άμεση σχέση με τον τρόπο που τα γονίδια «ανάβουν» ή «σβήνουν» και έτσι με το πώς οι κληρονομικές πληροφορίες περνούν από γενιά σε γενιά. Τα καινούργια ευρήματα μαρτυρούν ότι το σπέρμα του άνδρα έχει μνήμη του περιβάλλοντος στο οποίο εκείνος ζει - και πιθανότατα του τρόπου ζωής και της διατροφής που ακολουθεί.

Παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές ο τρόπος ζωής

Η δρ Κίμινς κατέληξε υπογραμμίζοντας ότι «με βάση τα αποτελέσματά μας οι άνδρες πρέπει να σκέφτονται σοβαρά τι τρώνε, τι και πόσο καπνίζουν καθώς και τι και πόσο πίνουν αφού οι δικές τους επιλογές αποτελούν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές». Σύμφωνα με την ερευνήτρια, το επόμενο βήμα για την ομάδα της είναι να συνεργαστεί με ειδικούς σε κλινική εξωσωματικής γονιμοποίησης ώστε να διερευνηθεί σε άνδρες η σχέση μεταξύ της διατροφής ή του περιττού βάρους και της υγείας των παιδιών που θα φέρουν στον κόσμο.

Πηγή: Helios Plus

Γιατί το ζεστό νερό παγώνει πιο γρήγορα από το κρύο

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 02-11-2013 08:26:31 am | από nskarmoutsos

Μπορεί να ακούγεται παράδοξο, αλλά μπορεί να επιβεβαιωθεί ακόμη και με ένα απλό πείραμα στο σπίτι: το ζεστό νερό παγώνει πιο γρήγορα από το νερό που βρίσκεται σε θερμοκρασία δωματίου. Το συγκεκριμένο γεγονός είχε παρατηρηθεί ήδη από τα αρχαία χρόνια και από διάσημους επιστήμονες όπως ο Αριστοτέλης ή ο Καρτέσιος, όμως ονομάζεται φαινόμενο Mpempa προς τιμή του Erasto Mpempa, ενός φοιτητή από τη Τανζανία που το περιέγραψε το 1963.

Διαχρονικά οι επιστήμονες έχουν προτείνει δεκάδες εξηγήσεις για το φαινόμενο το οποίο φαίνεται να αντίκειται στους βασικούς νόμους της θερμοδυναμικής, καμία όμως θεωρία δεν έχει υιοθετηθεί ως η οριστική απάντηση. Το 2012 μάλιστα, η Βασιλική Εταιρία Χημείας της Μεγάλης Βρετανίας ανακοίνωσε πως θα έδινε ένα βραβείο 1.000 λιρών σε όποιον κατάφερνε να εξηγήσει ικανοποιητικά το φαινόμενο, σε ένα διαγωνισμό στον οποίο έλαβαν μέρος 22.000 άτομα (εκ των οποίων 127 ελληνικές συμμετοχές). Αν και το βραβείο δόθηκε στο Νίκολα Μπρέκοβιτς, το θέμα δεν θεωρήθηκε πως διευθετήθηκε πλήρως.

Δύο φυσικοί από το πολυτεχνείο Nanyang της Σιγκαπούρης ωστόσο, θεωρούν πως έφτασαν σε μια ολοκληρωμένη εξήγηση του φαινομένου, η οποία λαμβάνει υπόψη τις ιδιαίτερες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μορίων του νερού.

Κάθε μόριο νερού δεσμεύεται με τα γειτονικά του με έναν ηλεκτρομαγνητικό δεσμό που ονομάζεται δεσμός υδρογόνου. Αυτός είναι μάλιστα που ευθύνεται και για την μεγάλη επιφανειακή τάση που εμφανίζει το νερό, αλλά και για την υψηλή θερμοκρασία βρασμού που έχει το νερό συγκριτικά με άλλα υγρά.

Οι Dr. Sun Changqing και Dr. Xi Zhang προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, θεωρώντας πως οι δεσμοί υδρογόνου ρυθμίζουν και τον τρόπο με τον οποίο το νερό αποθηκεύει και απελευθερώνει ενέργεια. Σύμφωνα με αυτούς, ο ρυθμός της μεταβολής της ενέργειας στα μόρια νερού εξαρτάται από την αρχική κατάσταση του.

Συγκεκριμένα όταν το νερό ζεσταίνεται, οι δεσμοί υδρογόνου αλληλεπιδρούν με τους ομοιοπολικούς δεσμούς που συμμετέχουν επίσης στα μόρια νερού, κάνοντάς τους τελευταίους να μικρύνουν, αποθηκεύοντας ενέργεια κατά τη θέρμανσή τους. Αυτή η σύμπτυξη κατά τη θέρμανση, οδηγεί στην απελευθέρωση ενέργειας με εκθετικά μεγαλύτερο ρυθμό κατά τη διάρκεια της ψύξης, σε σχέση με το ψυχρότερο νερό στο οποίο οι ομοιοπολικοί δεσμοί δεν είναι συμπιεσμένοι. Με αυτό υπόψη κατάφεραν να υπολογίσουν πως το θερμό νερό παγώνει όντως υπό περιστάσεις πιο γρήγορα μέσα σε ένα καταψύκτη από ότι το ψυχρότερο νερό, καθώς το θερμό νερό μεταφέρει την ενέργεια του εκθετικά γρηγορότερα.

Η έρευνα των δύο επιστημόνων δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Scientific Reports.

Πηγή: naftemporiki.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις