Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Η ελληνική Εποχή του Χαλκού τελείωσε 100 χρόνια νωρίτερα, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 11-10-2014 12:06:17 am | από nskarmoutsos

Οι παραδοσιακές εκτιμήσεις για την λήξη της Εποχής του Χαλκού στην προϊστορική Ελλάδα και την κατάρρευση του Αιγαιακού πολιτισμού μπορεί να είναι λανθασμένες κατά περίπου έναν αιώνα, υποστηρίζουν βρετανοί και γερμανοί ερευνητές...

Σύμφωνα με δικές τους εκτιμήσεις, που βασίζονται σε μια νέα σύγχρονη ραδιοχρονολόγηση αρχαιολογικών ευρημάτων στη Βόρεια Ελλάδα, η εποχή του Χαλκού δεν τελείωσε γύρω στο 1025 π.Χ. αλλά 70 έως 100 χρόνια νωρίτερα, δηλαδή περίπου στο 1100 έως 1125 π.Χ.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Μπέρμιγχαμ και της Οξφόρδης (όπου έγινε η ραδιοχρονολόγηση), καθώς και της Ακαδημίας της Χαϊδελβέργης, με επικεφαλής τον δρα Κεν Γουάρντλ του Τμήματος Κλασσικών σπουδών, Αρχαίας Ιστορίας και Αρχαιολογίας του πρώτου, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "PLoS One", στηρίζουν τη νέα εκτίμησή τους στην ανάλυση περισσότερων από 60 ευρημάτων (οστών ζώων, φυτικών υπολειμμάτων και οικοδομικής ξυλείας), που βρέθηκαν απο ανασκαφές στην Ασσηρο του νομού Θεσσαλονίκης. Η νέα ραδιοχρονολόγηση έχει ακρίβεια περίπου 95%.

Τα ευρήματα στην «τούμπα» της Ασσήρου στον Λαγκαδά, η οποία βρίσκεται περίπου 25 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, καλύπτουν μια περίοδο άνω των 400 ετών, από το μέσον του 14ου αιώνα π.Χ. έως τον 10ο αιώνα π.Χ. και αντιπροσωπεύουν την πιο ολοκληρωμένη διαχρονική παρουσία ευρημάτων από την ύστερη Ελληνική Εποχή του Χαλκού και την αρχή της Εποχής του Σιδήρου. Ο οικισμός, που ανασκάφηκε κυρίως από τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή των Αθηνών και τον ίδιο τον Γουάρντλ, εκτιμάται ότι κατοικείτο συνεχώς από το 2000 έως το 1000 π.Χ. περίπου. Τα ανασκαφικά ευρήματα φιλοξενούνται σήμερα στο Αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης.

«Αυτά τα νέα αποτελέσματα μας λένε μια ιστορία που είναι τελείως ανεξάρτητη και μάλλον διαφορετική από τις συμβατικές ιστορικές αναφορές για την ημερομηνία λήξης της Ελληνικής Εποχής του Χαλκού», δήλωσε ο Γουάρντλ.

Όπως είπε, «έως πολύ πρόσφατα η χρονολόγηση της ύστερης Ελληνικής Εποχής του Χαλκού βασιζόταν αποκλειστικά σε ιστορικές ημερομηνίες που προέρχονταν από την Αίγυπτο και την Εγγύς Ανατολή, με τη βοήθεια εξαγόμενων ή εισαγόμενων αντικειμένων, όπως Μινωικών ή Μυκηναϊκών κεραμικών ή Αιγυπτιακών σκαραβαίων. Αν όμως αποδεχτούμε την χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα-14 -και δεν έχουμε κάποιο λόγο για να μη τη δεχτούμε- τότε πρέπει να αναθεωρήσουμε μια μακρά σειρά από ημερομηνίες, από το μέσον του 14ου αιώνα π.Χ. έως την αρχή του 11ου αιώνα π.Χ.».

Σύμφωνα με τον βρετανό αρχαιολόγο, «πρόκειται για μια θεμελιακή επαναξιολόγηση, που δεν είναι σημαντική μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Επηρεάζει τους τρόπους που κατανοούμε τις σχέσεις ανάμεσα στις διαφορετικές περιοχές, μεταξύ άλλων τις έντονα διαφιλονικούμενες χρονολογήσεις που αφορούν τις ιστορικές εξελίξεις από την Ισπανία έως το Ισραήλ».

Οι ερευνητές επεσήμαναν εξάλλου ότι οι νέες ημερομηνίες από την Ασσηρο αντιστοιχίζονται με εκείνες που προκύπτουν από την μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας (Σαντορίνης), η οποία έχει πλέον, μετά από νέες επιστημονικές εκτιμήσεις με βάση τον άνθρακα-14, χρονολογηθεί και αυτή 100 χρόνια νωρίτερα, περίπου στο 1625 π.Χ., αντί του 1525 π.Χ. (κάτι όμως για το οποίο δεν υπάρχει επιστημονική ομοφωνία).

Πηγή: ΑΜΠΕ 

Περισσότερο ύπνο χρειάζονται οι γυναίκες

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 28-12-2013 07:33:42 pm | από nskarmoutsos

Για όσους αναρωτιούνται ποιο από τα δύο φύλα χρειάζεται περισσότερο ύπνο, η απάντηση είναι οι… γυναίκες! Σύμφωνα με αμερικανική μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου του Ντιουκ, στη Βόρεια Καρολίνα, η ικανότητα των γυναικών να φέρνουν εις πέρας πολλαπλές δραστηριότητες παράλληλα – το λεγόμενο multitasking – κουράζει περισσότερο τον εγκέφαλό τους, με αποτέλεσμα εκείνος να χρειάζεται περισσότερη ξεκούραση για να ξαναγεμίσει τις «μπαταρίες» του.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που δεν κοιμούνταν επαρκώς κατά τη διάρκεια της νύχτας, έτειναν να πάσχουν από κατάθλιψη ή να είναι υπερβολικά νευρικές. Από την πλευρά τους, οι άνδρες που δεν κοιμούνταν επαρκώς δεν εμφάνιζαν παρόμοια προβλήματα.

Ο ύπνος τονώνει τον εγκέφαλο

Προηγούμενες μελέτες είχαν συνδέσει την έλλειψη ύπνου με τον αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών και ψυχικών νόσων ή ακόμα και με φλεγμονές.

Οι αμερικανοί επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι τα προβλήματα που σχετίζονται με τον ύπνο μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα, εφαρμόζοντας μια «κούρα» ξεκούρασης με υπνάκους μέσα στην ημέρα.

«Ο ύπνος ουσιαστικά βοηθά στην επιδιόρθωση και αποκατάσταση του εγκεφάλου» σχολιάζει από την πλευρά του ο καθηγητής Τζιμ Χορν, διευθυντής του Κέντρου Ερευνας για τον Ύπνο του Πανεπιστημίου Λοουμπόροου, στη Βρετανία, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

«Κατά τη διάρκεια του βαθέος ύπνου, ο φλοιός του εγκεφάλου – που σχετίζεται με τη διαδικασία της σκέψης, τη μνήμη, τη γλώσσα κτλ. – “αποσυνδέεται” από τις αισθήσεις και μπαίνει σε mode αποκατάστασης. Όσο περισσότερο χρησιμοποιεί κανείς τον εγκέφαλό του κατά τη διάρκεια της ημέρας, τόσο περισσότερο χρόνο αποκατάστασης, δηλαδή ύπνο, χρειάζεται εκείνος τη νύχτα. Οι γυναίκες τείνουν να επιδίδονται σε multitasking και για αυτόν τον λόγο φαίνεται ότι χρειάζονται περισσότερο ύπνο. Ωστόσο και ένας άνδρας με μια δουλειά η οποία απαιτεί αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα, ενδεχομένως να έχει την ίδια ανάγκη για περισσότερη ξεκούραση» εξηγεί ο ειδικός.

Πηγή: tovima.gr

Το σύνδρομο του «συλλέκτη ζώων»: Η ψυχολογία του ανθρώπου, η αλήθεια του ζώου

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 29-09-2017 11:45:04 am | από nskarmoutsos

Η συσσώρευση αντικειμένων, ως διαταραχή (Διαταραχή Παρασυσσώρευσης) έχει αρχίσει να λαμβάνει μεγάλης προσοχής τα τελευταία χρόνια. Οι πάσχοντες είναι άνθρωποι που συλλέγουν αντικείμενα σε τέτοιο βαθμό που γεμίζουν κάθε διαθέσιμη γωνιά του σπιτιού τους ή ακόμη και του αυτοκινήτου τους. Η διαταραχή αυτή μπορεί να αποδειχτεί σοβαρή και να οδηγήσει σε μη ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης αλλά και σε κοινωνική απομόνωση. Εκτός όμως από τους ανθρώπους που πάσχουν από τη διαταραχή της παρασυσσώρευσης, υπάρχουν και οι «συλλέκτες ζώων». Στην περίπτωση αυτή τα πράγματα είναι ακόμη πιο σοβαρά. 

Τι είναι όμως οι συλλέκτες ζώων; 

Η «κυρία με τις γάτες», κατά περίπτωση, μπορεί να είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό στερεότυπο. Οι συλλέκτες ζώων είναι άνθρωποι που μαζεύουν ζώα, ναι, αλλά δεν είναι απλώς φιλόζωοι, που μπορεί να υιοθετήσουν τέσσερα σκυλάκια ή γατάκια. Διακατέχονται από καταναγκασμό συλλογής ζώων, καταλήγοντας να ζουν με δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες πλάσματα στα σπίτια τους, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα και πόνο, τόσο στον ίδιο τον εαυτό τους, όσο και στα ζώα. Οι άνθρωποι αυτοί και τα ζώα που μαζεύουν ζουν συχνά σε τραγικές συνθήκες, με τα ζώα να μην διαθέτουν, αρκετό χώρο, επαρκή τροφή και ιατρική περίθαλψη. 

Οι πρώτες επιστημονικές αναφορές για ανθρώπους που συγκέντρωναν μεγάλο αριθμό ζώων στο σπίτι τους εμφανίστηκαν το 1981. Σήμερα η συλλογή ζώων θεωρείται μια παραλλαγή της διαταραχής παρασυσσώρευσης κατά την οποία οι άνθρωποι έχουν μια καταναγκαστική επιθυμία να αποκτήσουν ασυνήθιστα μεγάλες ποσότητες αγαθών και εμφανίζουν μεγάλη δυσκολία στο να πετάξουν τα αντικείμενα αυτά, ανεξάρτητα με την αξία τους. Μια νέα έρευνα, ωστόσο, επισημαίνει μεγάλες διαφορές της συλλογής ζώων από τη παρασυσσώρευση αντικειμένων, εκτιμώντας ότι αυτή πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή διαταραχή, κάτι που θα μπορούσε να επηρεάσει τις σχετικές θεραπείες. 

Η νέα έρευνα 

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Psychiatry Research (Ψυχιατρική Έρευνα), εξετάζει τα κίνητρα πίσω από την αποκαλούμενη «συλλογή ζώων» και υποστηρίζει ότι η διαταραχή αυτή δεν σχετίζεται στενά με την παρασυσσώρευση αντικειμένων, όπως οι επιστήμονες πίστευαν έως τώρα. Σε αντίθετα με τις προηγούμενες προσεγγίσεις της διαταραχής, η νέα μελέτη υποδηλώνει ότι ο συλλέκτης ζώων πάσχει από μια διαταραχή που πρέπει να νοηθεί ως ανεξάρτητη και διαφορετική, ώστε να υπάρξει ελπίδα για την ανάπτυξη εξειδικευμένων θεραπειών για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν τον καταναγκασμό να μαζεύουν ζώα. 

Η μελέτη ξεκίνησε από το έργο μιας διδακτορικής φοιτήτριας, της Ελίσα Αριέντι Φερέιρα, στο Ποντιφικό Καθολικό Πανεπιστήμιο του Ρίο Γκράντε ντε Σουλ στη Βραζιλία. Η Φερέιρα μελετούσε την συλλογή ζώων για το μεταπτυχιακό της και διέκρινε ότι το αντικείμενο είναι πολύ διαφορετικό από τη συλλογή αντικειμένων. Έτσι άρχισε να ερευνά περισσότερο το θέμα. 

Η Φερέιρα και οι συνάδελφοί της επισκέφτηκαν τα σπίτια 33 συλλεκτών ζώων, αξιολογώντας τη ζωή τους και μιλώντας μαζί τους για τη διαταραχή αυτή. Ο μέσος όρος ζώων που είχε ο κάθε συλλέκτης ήταν 41 ζώα. Συνολικά οι 33 άνθρωποι είχαν 915 σκύλους, 382 γάτες και 50 πάπιες. Σε ένα μόνο σπίτι ζούσαν περίπου 170 σκύλοι και περίπου 20 έως 30 γάτες, σύμφωνα με το περιοδικό Discover. 

Άθλιες συνθήκες για τα ζώα και τον «συλλέκτη»

Οι συλλέκτες ζώων δεν έχουν απλώς πολλά ζώα. Συνήθως αδυνατούν να τους παρέχουν την ελάχιστη απαιτούμενη τροφή, υγιεινή και κτηνιατρική περίθαλψη. «Οι συλλέκτες ζώων χάνουν την ικανότητα να τα γνωρίζουν και να τα νοιάζονται πραγματικά», λέει η Φέρειρα. «Είδαμε ζώα που λιμοκτονούσαν, ήταν τραυματισμένα ή άρρωστα. Υπήρξαν μάχες και κανιβαλισμός μεταξύ των ζώων. Μερικά πέθαναν και οι συλλέκτες δεν τα έθαψαν. Ήταν πράγματι πολύ λυπηρό». 

Τα δημογραφικά στοιχεία των συλλεκτών ζώων, έμοιαζαν με όσα οι επιστήμονες γνωρίζουν για τους ανθρώπους που πάσχουν από τη διαταραχή παρασυσσώρευσης. Περίπου τα τρία τέταρτα της ομάδας ήταν χαμηλού εισοδήματος. Το 88% δεν είχε σύντροφο και τα δυο τρία ήταν ηλικιωμένοι. Αλλά υπήρχαν και διαφορές. Όσοι αποθηκεύουν αντικείμενα κατανέμονται ισομερώς στο αντρικό και το γυναικείο φύλλο. Αντίθετα το 73% των συλλεκτών ζώων φαίνεται ότι είναι γυναίκες. Κατά μέσο όρο μάζευαν ζώα επί 23 χρόνια. 

Οι περισσότεροι από τους συλλέκτες ζώων «κάποτε έμεναν με τις οικογένειές τους, αλλά τους εγκατέλειψαν», λέει η Φερέιρα. «Οι οικογένειες  κάποιων μπορεί να δοκίμασαν πολλά πράγματα για να τους βοηθήσουν, να τους πάνε σε ψυχολόγους ή γιατρούς ή κοινωνικούς λειτουργούς, αλλά τίποτα δεν βοήθησε. Οι συνθήκες για τα ζώα είναι κακές. Αλλά και για τους ανθρώπους επίσης. Δεν κάνουν ντουζ, δεν βουρτσίζουν τα δόντια τους ή δεν κόβουν τα νύχια τους. Δεν έχουν καν χώρο για να το κάνουν. Είναι λυπηρό». 

Τα κίνητρα 

Τα κίνητρα των συλλεκτών ζώων φαίνονται είναι επίσης να είναι διαφορετικά από εκείνα των συσσωρευτών αντικειμένων. «Όταν μιλάμε για συσσώρευση αντικειμένων, οι άνθρωποι αυτοί υποστηρίζουν ότι τα συσσωρεύουν επειδή πιστεύουν ότι θα τους χρειαστούν κάποια ημέρα. Για παράδειγμα θα διαβάσουν αυτά τα περιοδικά», εξηγεί η Φέρειρα στο Discover. «Από τους συλλέκτες ζώων ακούς: ‘Με χρειάζονται και τα χρειάζομαι. Είναι σημαντικά για εμένα. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς αυτά. Είμαι σε μια αποστολή. Γεννήθηκα για να το κάνω αυτό’», προσθέτει η Φερέιρα, εξηγώντας ότι πολλοί άνθρωποι έγιναν συλλέκτες ζώων μετά από το βίωμα ενός ισχυρού τραύματος, όπως ο θάνατος ενός αγαπημένου τους προσώπου. 

Κι ενώ όσοι μαζεύουν αντικείμενα συχνά συνειδητοποιούν την κατάστασή τους και θέλουν να αλλάξουν τη ζωή τους, οι συλλέκτες ζώων δείχνουν να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ακόμη κι αν πολλά από τα ζώα που έχουν υποφέρουν. Πολλοί αρνούνται όσους προσπαθούν να βοηθήσουν. «Είναι πραγματικά καχύποπτοι, σκέφτονται ότι θέλεις να τους κλέψεις τα ζώα», λέει η Φερέιρα. «Γι’ αυτό είναι πολύ περίπλοκο να τους προσεγγίσεις. Πρέπει να χτίσεις εμπιστοσύνη μαζί τους κι αυτό είναι κάτι που απαιτεί χρόνο και είναι ιδιαίτερα δύσκολο». Σημειώνεται ότι από τους 75 συλλέκτες που εντόπισε η ομάδα της Φερέιρα κατάφερε να έρθει σε επαφή μόλις με τους 33. 

Οι συνέπειες είναι επίσης πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Και αφορούν τα ζώα. Το σπίτι ενός ανθρώπου που συσσωρεύει αντικείμενα μπορεί να καθαριστεί από μια εταιρεία απορριμμάτων. Τα ζώα που θα απομακρυνθούν από το σπίτι ενός συλλέκτη θα πρέπει να τεθούν υπό κτηνιατρική φροντίδα ή να υιοθετηθούν, στην καλή περίπτωση, καθώς στην χειρότερο μπορεί να οδηγηθούν και στην ευθανασία. Κατόπιν πρέπει να ακολουθήσει ο καθαρισμός του σπιτιού που καλύπτεται με ούρα και περιττώματα από τα ζώα. 

Διακριτή ψυχική διαταραχή; 

Η Φερέιρα και η ομάδα της δεν είναι οι πρώτοι επιστήμονες που προτείνουν ότι η συλλογή ζώων είναι ξεχωριστή διαταραχή αλλά η νέα αυτή έρευνα αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι ερευνητές βλέπουν το θέμα. «Δεν φαίνεται να είναι μια απλή διαταραχή», λέει ο Ράνταλ Λοκγουντ, αντιπρόεδρος ASPCA (Αμερικανική Εταιρεία για την Πρόληψη της Βίας στα Ζώα). «Στο παρελθόν έχει χαρακτηριστεί ως εθιστική συμπεριφορά και ως εκδήλωση του συνδρόμου OCD (Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή). Πλέον το βλέπουμε και ως μια διαταραχή προσκόλλησης κατά την οποία οι πάσχοντες έχουν μειωμένη ικανότητα δημιουργίας σχέσεων με άλλους ανθρώπους. Τα ζώα γεμίζουν αυτό το κενό». 

Ο Γκράχαμ Θιου, που μελετά την διαταραχή αυτή στην Οξφόρδη, σημειώνει ότι η νέα έρευνα είναι μια καλή αρχή αλλά δεν αρκεί για να ταξινομηθεί η συλλογή ζώων ως ξεχωριστή διαταραχή. «Το άρθρο έχει κάποιες ενδιαφέρουσες συμπεριφορικές παρατηρήσεις αλλά νομίζω ότι θα χρειαζόμασταν περισσότερες αποδείξεις για να οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι η συλλογή ζώων είναι ξεχωριστή διαταραχή». 

Η συλλογή ζώων δεν είναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο. Στην Ιαπωνία η εκτός ορίων εκτροφή σκύλων ή γάτων από συλλέκτες ζώων είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, με το υπουργείο Περιβάλλοντος να εκδίδει το προσεχές έτος ειδικό εγχειρίδιο για την αντιμετώπιση των ζώων και των συλλεκτών. Στις ΗΠΑ ανακαλύπτονται περίπου 900 με 2.000 κρούσματα κάθε χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι επηρεάζονται 250.000 πλάσματα. 

Πηγή: tvxs.gr

Ποιος είναι ο πιο δυσάρεστος ήχος για το ανθρώπινο αυτί;

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 10-10-2012 01:36:15 pm | από nskarmoutsos

Μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα μελέτησε την αντίδραση του εγκεφάλου στους διάφορους δυσάρεστους ήχους...

Ο ήχος ενός μαχαιριού που γρατσουνίζεται πάνω σε ένα γυάλινο ποτήρι ή μπουκάλι, βαθμολογήθηκε ως ο πιο ενοχλητικός για το ανθρώπινο αυτί, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα που μελέτησε την αντίδραση του εγκεφάλου στους διάφορους δυσάρεστους ήχους. Δεύτερος χειρότερος ήχος χαρακτηρίστηκε ένα πιρούνι πάνω σε γυαλί και τρίτος το σύρσιμο της κιμωλίας πάνω στον πίνακα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τιμ Γκρίφιθς και τον δρα Σουκμίντερ Κουμάρ του πανεπιστημίου του Νιούκαστλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Journal of Neuroscience", σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ», έκαναν πειράματα με 13 εθελοντές, οι οποίοι κλήθηκαν να ακούσουν 74 ηχογραφημένους ήχους, ενώ την ίδια στιγμή καταγραφόταν η δραστηριότητα του εγκεφάλου τους.

Οι δοκιμές έδειξαν ότι γενικά οι ενοχλητικοί ήχοι προκαλούν πιο έντονες εγκεφαλικές αντιδράσεις σε σχέση με τους ευχάριστους ήχους όπως π.χ. ο θόρυβος του κελαριστού νερού. Ενώ γενικά οι ήχοι γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας στον ειδικό ακουστικό φλοιό, ειδικότερα οι δυσάρεστοι ήχοι ενεργοποιούν και την αμυγδαλή, μια ξεχωριστή περιοχή του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τα αρνητικά συναισθήματα (φόβος, θυμός κ.α.).

Όταν οι άνθρωποι ακούνε διάφορους ενοχλητικούς ήχους, η αμυγδαλή αναλαμβάνει τον έλεγχο της δραστηριότητας στον ακουστικό φλοιό, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να γίνεται πιο ευαίσθητος στους δυσάρεστους ήχους από ό,τι στους ευχάριστους.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ήχοι με συχνότητα ανάμεσα στα 2.000 Hz και στα 5.000 Hz -η γκάμα όπου το ανθρώπινο αυτί είναι πιο ευαίσθητο- είναι αυτοί που γίνονται πιο ανυπόφοροι. Αν και παραμένει ασαφές γιατί τα αυτιά μας είναι πιο ευάλωτα σε αυτές τις συχνότητες, σύμφωνα με τους ερευνητές οι ανθρώπινες κραυγές ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

«Φαίνεται πως ενεργοποιείται κάποιος πρωτόγονος μηχανισμός, ένα σήμα από την αμυγδαλή προς τον ακουστικό φλοιό», ανέφερε ο Κουμάρ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι μπανάνες «εργοστάσιο» ραδιενέργειας στον οργανισμό μας

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 28-08-2013 12:01:52 am | από nskarmoutsos

Οι άνθρωποι γινόμαστε καθημερινά δέκτες ακτινοβολίας διαφόρων ειδών: κοσμικές ακτίνες, ακτίνες γάμμα, σωματίδια άλφα, νετρίνα, μιόνια είναι μερικά από αυτά.

Υπολογίζεται πως ένας μέσος άνθρωπος λαμβάνει κάθε χρόνο 360 μιλιρέμ ακτινοβολίας (το μιλιρέμ είναι δείκτης απορρόφησης ακτινοβολίας) κατά μέσο όρο, που ισοδυναμεί με την ακτινοβολία που λαμβάνουμε από 36 ακτινογραφίες.

Το 200 μιλιρέμ προέρχονται από το ουράνιο που υπάρχει σχεδόν παντού στη φύση σε μικρές ποσότητες και που παράγει το άοσμο και άχρωμο αέριο, ραδόνιο.

Στη λίστα των πηγών ακτινοβολίας ακολουθούν οι ιατρικές ακτινογραφίες και στη συνέχεια τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης: ρούχα, αντικείμενο, συσκευές.

—Ακτινοβολία από το φαγητό

Ακτινοβολία όμως εκπέμπουν και οι τροφές που καταναλώνουμε με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τις μπανάνες.

Οι μπανάνες έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε κάλιο. Ένα άτομο καλίου ανά 8.550 είναι το ραδιενεργό στοιχείο κάλιο-40 με περίοδο ημιζωίας (διάσπασης) ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Υπολογισμοί δείχνουν πως μια μέση μπανάνα, παράγει μέσω ραδιενεργών διασπάσεων ένα ποζιτρόνιο (το αντισωματίδιο του ηλεκτρονίου) κάθε 75 λεπτά! Τα ποζιτρόνια αυτά αλληλεπιδρούν με την ύλη και εξαϋλώνονται, απελευθερώνοντας ακτίνες γάμμα και άλλες ακτινοβολίες.

Έτσι η μπανάνα μπορεί να θεωρείται μια από τις πλέον ραδιενεργές τροφές δίχως επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό.

Χαρακτηριστικά, η ακτινοβολία μιας ακτινογραφίας ισοδυναμεί με 600 περίπου μπανάνες.

Τη μικρότερη ακτινοβολία δεχόμαστε από το περιβάλλον, την επονομαζόμενη κοσμική ακτινοβολία, η οποία κατά κύριο λόγο αποτελείται από πρωτόνια και σωματίδια άλφα που έρχονται από το διάστημα.

Η κοσμική ακτινοβολία εντείνεται όταν βρισκόμαστε σε μεγάλα υψόμετρα ή όταν πετάμε με αεροπλάνο.

Πολύ μικρή επίπτωση πάνω μας, της τάξης του ενός μιλιρέμ, έχουν οι πυρηνικές δοκιμές σε κάποιο απομακρυσμένο μέρος του πλανήτη, ενώ άλλο ένα μιλιρέμ λαμβάνουμε εάν μοιραζόμαστε το κρεβάτι μας με άλλον άνθρωπο τα βράδια.

Ο χρυσός αριθμός «φ»

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 27-08-2012 10:31:46 am | από nskarmoutsos

Ο χρυσός αριθμός φ , ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά από τους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι παρατήρησαν ότι όλα πάνω στην γη, από τα φυτά μέχρι το ίδιο το ανθρώπινο σώμα, αναπτύσσονται βάσει μίας αναλογίας.
Ο Πυθαγόρας ήταν ο πρώτος που διατύπωσε τον μαθηματικό ορισμό της αναλογίας χρησιμοποιώντας δύο ευθύγραμμα τμήματα. Η σκέψη του ήταν πως αν υπάρχει ένα ευθύγραμμο τμήμα και ένα σημείο τομής να το τέμνει ασύμμετρα έτσι ώστε το μήκος του μεγαλύτερου τμήματος προς όλο το μήκος του τμήματος να είναι ίσο με το μήκος του μεγαλύτερου τμήματος προς το μήκος του μικρότερου, τότε ο λόγος τους φανερώνει κάποιους είδους αναλογία. Υπέθεσε ότι υπάρχει ένα τμήμα ΑΒ. Τέμνοντάς το σε δύο μέρη τα οποία δεν είναι ίσα μεταξύ τους στο σημείο Γ, δημιουργούνται δύο ευθύγραμμα τμήματα.
Έστω ότι ΑΓ&ΒΓ τότε ΑΒ/ΑΓ=ΑΓ/ΒΓ. Το σημείο τομής Γ δίνει την χρυσή αναλογία γιατί ο λόγος των ΑΒ/ΑΓ και ΑΓ/ΒΓ δίνει αποτέλεσμα 1.618 που είναι και ο χρυσός αριθμός φ. Ο αριθμός αυτός φανερώνει την αρμονία που διακατέχει ένα αντικείμενο το οποίο εξετάζεται.
Είναι ο μοναδικός αριθμός για τον οποίο ισχύει η σχέση φ =φ+1 και φ=1+√5/2.
Η κυριότερη διαπίστωση είναι ότι το αποτέλεσμα είναι άρρητος αριθμός. Αυτό δείχνει ότι δεν είναι δυνατόν ένα μικρότερο ευθύγραμμο τμήμα να χωράει σε ένα μεγαλύτερό του ακριβώς. Συνεπώς υπάρχουν και κάποιοι αριθμοί που η λειτουργία τους είναι έξω από το ανθρώπινα αντιληπτό και πεδίο ορισμού τους είναι το ιδεατό.
Έτσι ανακαλύφθηκε και η έννοια της ιδέας, την οποία ερεύνησε ο Πλάτων και διατύπωσε την θεωρία των ιδεών. Είναι φανερό ότι ήξεραν τα πάντα για την χρήση του αριθμού φ γιατί και το πεντάγραμμα που ήταν το σύμβολο της σχολής των πυθαγορείων υπόκειται σε αυτή την αναλογία.
Μετά από πάρα πολλά χρόνια ο Fibonacci ανακάλυψε μία ακολουθία αριθμών που είχαν την ιδιότητα να εμφανίζουν την χρυσή αναλογία. Είναι η ακολουθία α =α +α . Για να προκύψει νέος αριθμός θα πρέπει να προστεθούν μεταξύ τους οι δύο προηγούμενοι με μοναδικό περιορισμό ότι για τον πρώτο αριθμό της ακολουθίας (α )δεν ισχύει η σχέση και για τον δεύτερο ισχύει α =2α .
Ξεκινώντας από το 1 η ακολουθία είναι 1,2,3,5,8,13,21,34,55,89,144,233,377, 610, 987, 1597, 2584, 4181, 6765, 10946, 17711, 28657 και συνεχίζει επ’ άπειρον.
Αν χ=α /α τότε παρατηρείται το εξής: Για α =1 χ=1/1=1,για α =1 και α =2 χ=2/1=2,για α =2 και α =3 χ=3/2=1.5, για α =3 και α =5 χ=5/3=1.67, για α =5 και α =8 χ=8/5=1.6 και από εκεί και πέρα για οποιαδήποτε διαίρεση μεταξύ δύο διαδοχικών αριθμών της ακολουθίας όσο η ακολουθία προχωρά τόσο το αποτέλεσμα συγκλίνει όλο και με μεγαλύτερη ακρίβεια στον χρυσό αριθμό, το 1.618. Ομοίως και για οποιαδήποτε άλλη ακολουθία με σημείο εκκίνησης οποιονδήποτε αριθμό.
Η χρήση του αριθμού φ στην αρχαιότητα είναι εντυπωσιακή. Στον Παρθενώνα από τα αετώματα και τα σκαλίσματα σε αυτά μέχρι τα κιονόκρανα, στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, σε όλα τα αγάλματα, στις Πυραμίδες της Αιγύπτου που ακολουθούν την δομή ισοσκελούς τριγώνου.
Όμως όλα αυτά φαντάζουν μηδαμινά μπροστά στο μέγιστο επίτευγμα των αρχαίων Ελλήνων. Την κατασκευή της Ελληνικής γλώσσας η οποία είναι καθαρά μαθηματική γλώσσα και αποδεικνύεται μέσω των λεξαρίθμων. Είναι πάρα πολλά τα παραδείγματα που μία λέξη ισούται με κάποια άλλη λεξαριθμητικά και ενώ έχουν διαφορετικό νόημα ως αυτόνομες λέξεις σαν λεξάριθμοι σχηματίζουν ένα νόημα και σχετίζονται άμεσα με τον χρυσό αριθμό φ αλλά και το π=3.14.
Σε καμία άλλη γλώσσα δεν ισχύει κάτι παρόμοιο και καμία άλλη γλώσσα δεν έχει θεωρηθεί σαν ένα αριστούργημα παγκοσμίως. Το ότι η μελέτη των αρχαίων Ελληνικών έχει αποδειχθεί ότι βοηθά στην ανάπτυξη νευρώνων του εγκεφάλου κάνοντας τους ανθρώπους πιο έξυπνους είναι αποτέλεσμα της πολυπλοκότητας κατασκευής της γλώσσας. Με την βοήθεια των φ και π και των πράξεων μεταξύ των λέξεων λειτουργεί και σαν μέσο κρυπτογράφησης. Όλα αυτά ουσιαστικά είναι αποδείξεις που ακυρώνουν την ανακάλυψη του Fibonacci γιατί χρησιμοποιούνταν ήδη σε μέγιστο βαθμό οι συγκεκριμένες ακολουθίες με κύριο παράδειγμα την ίδια την γλώσσα και την διάταξη των διαζωμάτων στο θέατρο της Επιδαύρου.
Ήταν ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο κείμενα που είχαν χαθεί στο πέρασμα των αιώνων ή τα είχαν κρύψει σκόπιμα κάποιοι για να αποκρύψουν την γνώση, όταν έρχονταν ξανά στην επιφάνεια, αυτοί που τα κατείχαν να έθεταν τους εαυτούς τους ως τους μεγάλους επιστήμονες που δήθεν ανακάλυψαν μόνοι από το πουθενά κάποια πολύ σημαντικά για την ανθρωπότητα στοιχεία χωρίς να το δικαιολογεί ούτε το υπόβαθρό τους αλλά ούτε και ο πρότερος βίος τους, ενώ είχαν γραφεί πριν από αιώνες.
Είναι τυχαίο ότι όλοι σχεδόν οι μεγάλοι ερευνητές των προηγούμενων χιλίων χρόνων ήταν είτε πλούσιοι με μεγάλες συλλογές ελληνικών συγγραμμάτων, είτε ανήκαν σε κάποια μυστική οργάνωση που είχε σχέση και με την απόκρυψη ανώτερης γνώσης;
Στην μεταγενέστερη εποχή χρησιμοποιείται στους πίνακες μεγάλων ζωγράφων όπως του Da Vinci που δόμησε την Mona Lisa με βάση ένα χρυσό τρίγωνο και την ζωγράφισε επεκτείνοντάς το με άλλα χρυσά τρίγωνα, σε σχέδια που βασίζονται σε γεωμετρικά σχήματα όπως τα Fractals. Επίσης ανακαλύφθηκε ότι και το DNA ακολουθεί την αναλογία αλλά και ολόκληρο το σύμπαν. Μέχρι και η κίνηση των πλανητών γίνεται βάσει της χρυσής αναλογίας.
Ο χρυσός αριθμός φ είναι μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις της Γεωμετρίας. Φαίνεται ότι ήδη ίσχυε και ο Πυθαγόρας διατύπωσε κάτι το κοινά χρησιμοποιούμενο και αποδεκτό. Τα οφέλη από αυτή την διατύπωση του Πυθαγόρα είναι πάρα πολλά. Θεμελιώθηκε η χρυσή αναλογία σαν αριθμός ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κατασκευές στα μεταγενέστερα χρόνια γιατί οι αρχαίοι Έλληνες ήδη γνώριζαν, αναπτύχθηκε η θεωρία περί αναλογιών τμημάτων και πλευρών που οδήγησε στην διατύπωση πληθώρας θεωρημάτων και το κυριότερο ότι διατυπώθηκε η θεωρία των ιδεών.

Πηγή: argolikeseidiseis.blogspot.gr

Παραγωγή παιδιών κατά παραγγελία;

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 24-08-2017 09:23:57 am | από nskarmoutsos

Στο παρελθόν, οι άνθρωποι χρησιμοποιήσαν ποικίλες μεθόδους, όπως την παιδοκτονία, την προσεκτική επιλογή των συντρόφων, τη στείρωση και την άμβλωση με σκοπό τη βελτίωση της εξέλιξης του είδους τους. Ποια είναι όμως τα όρια βιοϊατρικής και ηθικής; Με τις νέες ανακαλύψεις τις βιοϊατρικής τίθεται ένα τεράστιο ηθικό ζήτημα, που φτάνει μέχρι τα όρια της δυνατότητας αλλαγής του ανθρώπινου είδους.

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα νέων ανακαλύψεων της μοριακής γενετικής με τη βοήθεια της ανάλυσης δεδομένων και της κυτταρικής βιολογίας, που θα επιτρέπουν τη δημιουργία εμβρύων κατά παραγγελία, μέσω της μετατροπής οποιωνδήποτε κυττάρων σε αναπαραγωγικά κύτταρα.

Ειδικότερα, έχουν ανακαλυφθεί νέες γενετικές τεχνολογίες, όπως η επεξεργασία των CRISPR-Cas9 γονιδίων. Η πρώτη χρήση αυτών των τεχνολογιών πραγματοποιήθηκε στην Κίνα το 2015 για τη διόρθωση ανωμαλιών σε ανθρώπινο έμβρυο, γεγονός που έχει επιταχύνει την έγκριση ερευνητικών προγραμμάτων σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένου της Βρετανίας και των ΗΠΑ.

Ωστόσο, ειδικοί της γενετικής μηχανικής προειδοποιούν πως οι τεχνικές επεξεργασίας γονιδίων θα μπορούσαν να έχουν και απρόβλεπτες επιπτώσεις. Κι αυτό γιατί τα μέρη του γονιδιώματος, το σύνολο του γενετικού υλικού που βρίσκεται σ΄ ένα κύτταρο, δεν είναι τα μόνα που τροποποιούνται κατά τη διάρκεια μιας γενετικής «κοπτοραπτικής», χωρίς να κατανοούμε πάντα το γιατί. Μεγαλύτερος όλων, ο φόβος και ο κίνδυνος της μετάλλαξης. Ωστόσο υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για επικείμενες βελτιώσεις στο ανθρώπινο γονιδίωμα.

Το 2016 δημοσιεύθηκε ένα επιστημονικό εύρημα εξίσου σημαντικό με την επεξεργασία των γονιδίων, στο οποίο ωστόσο, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της Monde Diplomatique, δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή. Όπως εξηγεί το γαλλικό περιοδικό, ερευνητές έδειξαν ότι ήταν δυνατή η παραγωγή μεγάλου αριθμού αναπαραγωγικών κυττάρων (γαμετών) μέσω του επαναπροσανατολισμού των κυττάρων από την ουρά ενός ποντικιού. Αυτό θα επέτρεπε τη δημιουργία απεριόριστων εμβρύων.

Το 2005, ο ερευνητής Shinya Yamanaka ανακάλυψε ότι τα κύτταρα με συγκεκριμένο ρόλο σε έναν οργανισμό (αίμα, δέρμα κ.λπ.) θα μπορούσαν να προγραμματιστούν εκ νέου, ώστε να έχουν διαφορετική λειτουργία (καρδιά, νεφρά, νεύρα). Το 2012, ο Yamanaka έλαβε βραβείο Νόμπελ για το έργο του, το οποίο έδειξε ότι  κάθε κύτταρο που βρίσκεται στο σώμα μπορεί να αποκτήσει ιδιότητες ανάλογες με εκείνες των εμβρυϊκών βλαστοκυττάρων, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει στην αποκατάσταση προβληματικών οργάνων. Έτσι ξεκίνησαν τα πειράματα στα ποντίκια με σκοπό να αποδείξουν ότι τα σωματικά κύτταρα θα μπορούσαν να μετατραπούν σε αναπαραγωγικά, προσπάθειες που στέφθηκαν με επιτυχία. 

Πλέον οι επιστήμονες είναι πολύ επιφυλακτικοί με αυτή την παρέμβαση στα ζώα και στους ανθρώπους και υποστήριξαν ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μόνο για την διατήρηση των απειλούμενων ζωικών ειδών και την εξάλειψη της στειρότητας, εκτιμώντας πως αυτό θα μπορούσε να συμβεί σε 10-20 χρόνια.

Το ηθικό ζήτημα που τίθεται λοιπόν, είναι αν θα φτάσουμε στο σημεί της της δημιουργίας ανθρώπων κατά παραγγελία. Μιλάμε δηλαδή για τροποποίηση τουανθρώπινου είδους και όχι μόνο, μέσω της τροποποίησης του γονιδιώματος. Ε εξ ου και οι ανησυχίες τους για τις τεχνικές επεξεργασίας γονιδίων.

Είναι γεγονός πως μέχρι σήμερα στην ιστορία ο άνθρωπος έχει επέμβει και επηρεάσει πολλές φορές στην αναπαραγωγή φυτών και ζώων για να καλύψει τις ανάγκες του. Όσο η γενετική μηχανική εξελίσσεται, τα νέα γενετικά εργαλεία  θα μπορούσαν να επιτρέψουν την τροποποίηση ακόμα και του ανθρώπινου είδους και μάλιστα σε λίγες μόνο γενιές.

Η προεμφυτευτική γενετική διάγνωση καθιστά τώρα δυνατή την επιλογή ενός εμβρύου, μεταξύ των πολλών που παράγονται με εξωσωματική γονιμοποίηση, το οποίο δεν φέρει ανεπιθύμητο γενετικό υλικό και συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου μετάδοσης κληρονομικών ασθενειών. Αυτό απαγορεύεται στη Γαλλία για λόγους ηθικής, αλλά κυρίως για τη δυσκολία των διαδικασιών της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Σημειώνεται, ότι από το 1994 ο γαλλικός νόμος είναι επιφυλακτικός για την προεμφυτευτική γενετική διάγνωση, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι δημιουργεί γενετικές ασθένειες, όπως η κυστική ίνωση και η μυοπάθεια, που επηρεάζουν μέχρι και τον τερματισμό μιας εγκυμοσύνης, αλλά και λιγότερο σοβαρές όπως η αιμορροφιλία, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τους γενετικούς κινδύνους όπως ο καρκίνος. Επί του παρόντος, τα περισσότερα ζευγάρια φοβούνται να υποβληθούν σε αυτή την ιατρική δοκιμασία, για να μη μεταδώσουν κάποια σοβαρή ασθένεια. Μερικοί τη χρησιμοποιούν μόνο για να επιλέξουν το φύλο του παιδιού τους, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Monde Diplomatique σχολιάζει. "Φανταστείτε πόσο μεγάλο ιατρικό επίτευγμα θα ήταν, αν η εξωσωματική γονιμοποίηση σταματούσε να σχετίζεται με την οδυνηρή και γεμάτη ορμόνες ιατρική θεραπεία στις γυναίκες και επέτρεπε την εξάλειψη πολλών ανεπιθύμητων γενετικών χαρακτηριστικών, επιλέγοντας μόνο τα επιθυμητά. Υπάρχει κάθε λόγος να πιστεύουμε ότι αυτό που ήταν δυνατό σε ποντίκια θα είναι εφικτό και στο είδος μας. Παρόλο αυτά θα πρέπει να διασφαλιστεί πρώτα ότι η επεξεργασία αυτών των κυττάρων δε θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του εμβρύου".

Σε αυτό το σημείο τίθεται το πλέον αμφιλεγόμενο ζήτημα που θυμίζει δυστοπικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας: Τι θα συνέβαινε αν ο άνθρωπος έχοντας διαθέσιμη μια αποτελεσματική, ανώδυνη και ασφαλή μέθοδομπορούσε να επιλέξει τα ακριβή χαρακτηριστικά ενός παιδιού, να ζητήσει δηλαδή από τις βιοκλινικές να παράγουν ανθρώπους κατά παραγγελία.  Τα επιλεγμένα κριτήρια θα συγκλίνουν για να παράγουν ένα ιατρικό και κοινωνικό πρότυπο.

Ταυτόχρονα,  η οικονομία της υγείας θα μπορούσε να επωφεληθεί από οποιαδήποτε μείωση των σοβαρών ασθενειών μέσω της προεπιλογής των γεννήσεων, αλλά η στατιστική αύξηση των γενετικών προδιαγραφών με σύνθετα αίτια θα μπορούσε να οδηγήσει σε απρόβλεπτες απογοητεύσεις. Στην προσπάθεια κατασκευής μιας "ομαλότητας" που θα στοχεύει στην καλύτερη γενετική αναπαραγωγή της ανθρωπότητας, οι διαφορές ή αποκλίσεις, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων συμπεριφοράς και των ψυχικών ασθενειών, δεν θα ήταν μάλλον ανεκτές. Αυτά τα αυταρχικά μέτρα για το συλλογικό καλό είναι πιθανά, ενώ η γενετική ισοπέδωση μπορεί να οδηγήσει στη μείωσης της ποικιλομορφίας.

Παρά τους ηθικούς προβληματισμούς, η επιστημονική κοινότητα συνεχίζει το έργο της για την δημιουργία όλων των προϋποθέσεων που δυνητικά θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην παραγωγή  “ανθρώπων κατά παραγγελία”. Κάποιες από αυτές αποτελούν ήδη επιστημονικά επιτεύγματα και οι υπόλοιπες βρίσκονται υπό διερεύνηση. Αν και η εξέλιξη της επιστήμης σε αυτόν τον τομέα μπορεί να φέρει μία θετική επανάσταση, συνεχίζουν να ελλοχεύουν σημαντικοί κίνδυνοι για τον τρόπο που θα χρησιμοποιηθεί η γενετική μηχανική στο μέλλον, με κυριότερο τη δυνατότητα αλλαγής του είδους. Από τη μία η επιστήμη κι από την άλλη το ερώτημα πως μπορούν τα ηθικά και νομικά ζητήματα να περιορίσουν αυτόν τον κίνδυνο. Συντομότερα ίσως απ΄ότι πιστεύουμε η ανθρωπότητα θα κληθεί να δώσει απαντήσεις και να αποφασίσει για το μέλλον της.

Πηγή: tvxs.gr

Πότε «πέθανε» η Νεκρά Θάλασσα;

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 10-12-2011 12:19:52 am | από nskarmoutsos

Η διασημότερη αλμυρή λίμνη στον κόσμο, η Νεκρά Θάλασσα, αποκάλυψε στους επιστήμονες μυστικά που ανατρέπουν πολλά απ' όσα θεωρούσαν δεδομένα γι' αυτήν και εγείρουν ερωτηματικά γύρω από το πώς αυτό το απειλούμενο φυσικό αξιοθέατο θα επηρεαστεί από την άνοδο της θερμοκρασίας και τον ανθρώπινο παράγοντα.

Πριν από ένα χρόνο, στο πλαίσιο του Dead Sea Deep Drilling Project, ερευνητές από πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και άλλων χωρών άρχισαν γεωτρήσεις στη Νεκρά Θάλασσα, με στόχο να μελετήσουν την κλιματική και σεισμική ιστορία της περιοχής, στα σύνορα Ιορδανίας και Ισραήλ. Το Νοέμβριο, εξετάζοντας πυρήνες ιζημάτων, η ομάδα ανακάλυψε ένα στρώμα από στρογγυλεμένα βότσαλα, περίπου 230 μέρα κάτω από τον πυθμένα της λίμνης.

Τα βότσαλα αυτά ήταν κάποτε μια παραλία, υποστηρίζουν οι επιστήμονες, η οποία κάλυπτε το χαμηλότερο σημείο της λεκάνης της Νεκράς Θάλασσας. Η χρονολόγησή τους δεν έχει ολοκληρωθεί επισήμως, όμως από τα βότσαλα αυτά οι επιστήμονες συμπεραίνουν ότι η λίμνη εξαφανίστηκε πριν από περίπου 120.000 χρόνια, κατά την προτελευταία Μεσοπαγετώδη Εποχή, όταν οι θερμοκρασίες παγκοσμίως ήταν το ίδιο ή ελαφρώς υψηλότερες σε σχέση με σήμερα.

«Η λίμνη ξεράθηκε πρν από 120.000 χρόνια χωρίς οποιαδήποτε ανθρώπινη παρέμβαση», λέει η καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα Έμι Ίτο. «Εμείς σήμερα ευθυνόμαστε για την πτώση της στάθμης της με πολύ ταχύτερους ρυθμούς, γεγονός που έχει και πολιτικές προεκτάσεις, καθώς το νερό αποτελεί αφορμή για πολέμους.» Ποια η σχέση μεταξύ της ταραχώδους κατάστασης στην περιοχή και του μέλλοντος της Νεκράς Θάλασσας; Όπως εξηγεί ο καθηγητής στο Κολόμπια Στιβ Γκόλντστιν, ο λόγος που η στάθμη της λίμνης πέφτει ξανά σήμερα είναι ότι οι χώρες που την μοιράζονται, της στερούν όλο το γλυκό νερό που θα κατέληγε σε αυτήν.

«Γνωρίζουμε όμως τώρα ότι σε μια άλλη θερμή εποχή, στο παρελθόν, το νερό που χρησιμοποιούν σήμερα οι άνθρωποι, έπαψε να ρέει από μόνο του», λέει ο καθηγητής εξηγώντας τη σημασία των ευρημάτων του Dead Sea Deep Drilling Project. «Κάτι τέτοιο έχει σημαντικές επιπτώσεις και για τους ανθρώπους σήμερα, καθώς τα παγκόσμια κλιματικά μοντέλα προβλέπουν ότι ειδικά αυτή η περιοχή θα γίνει ακόμη πιο άγονη στο μέλλον».

Μέσα σε μόλις 14 χρόνια, η στάθμη της λίμνης έχει πέσει κατά 14 μέτρα και σήμερα βρίσκεται 425 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Μεσογείου. Ο λόγος είναι ότι το νερό που εισρέει σε αυτήν από τον Ιορδάνη ποταμό χρησιμοποιείται ως πόσιμο. Ισραήλ και Ιορδανία εξετάζουν ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο «διάσωσης» της Νεκράς Θάλασσας μέσω της κατασκευής καναλιού από την Ερυθρά Θάλασσα.

Πηγή: naftemporiki.gr

Ο Ήλιος μετρήθηκε και βρέθηκε ότι είναι η πιο τέλεια σφαίρα στη Φύση

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 17-08-2012 03:25:39 pm | από nskarmoutsos

Ο Ήλιος, το άστρο του ηλιακού μας συστήματος, είναι το πιο τέλειο σφαιρικό αντικείμενο που είναι γνωστό στο σύμπαν, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες, οι οποίοι έκαναν τις πιο ακριβείς μετρήσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, μετά από πολλές προσπάθειες περίπου 50 ετών και μετά πολλών εμποδίων, κυρίως εξαιτίας της παρεμβαλλόμενης ατμόσφαιρας της Γης.

Αυτήν τη φορά, οι μετρήσεις έγιναν από το διάστημα, πάνω από το πέπλο της γήινης ατμόσφαιρας, με τη βοήθεια του δορυφορικού Παρατηρητηρίου Ηλιακής Δυναμικής (SDΟ) της NASA, που βρίσκεται σε γεωσύγχρονη τροχιά γύρω από τον Ήλιο, τραβώντας περίπου 15.000 φωτογραφίες του άστρου μας κάθε μέρα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τζέφρι Κουν του Ινστιτούτου Αστρονομίας του πανεπιστημίου της Χαβάης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Science, μέτρησαν για πρώτη φορά με τόση ακρίβεια το πόσο πεπλατυσμένος είναι ο Ήλιος στην περιοχή του ισημερινού του (25% λιγότερο από τις έως τώρα εκτιμήσεις τους). Δήλωσαν έκπληκτοι, όπως είπαν, όταν ανακάλυψαν ότι ουσιαστικά το άστρο μας δεν «φουσκώνει» σχεδόν καθόλου, ειδικά αν ληφθεί υπόψη πόσο μεγάλο είναι.

Η διάμετρος του Ήλιου είναι περίπου 1,4 εκατ. χιλιόμετρα, αλλά η διαφορά της διαμέτρου του στον ισημερινό (οριζόντια διάμετρος) και ανάμεσα στους δύο πόλους (κάθετη διάμετρος) είναι μόλις δέκα έως δώδεκα χιλιόμετρα, απόσταση αμελητέα για ένα τόσο μεγάλο ουράνιο σώμα. Συγκριτικά, στη Γη, ο Ισημερινός (η οριζόντια διάμετρος) είναι πιο «φουσκωμένος» κατά περίπου 43 χιλιόμετρα σε σχέση με την απόσταση ανάμεσα στους δύο πόλους.

Αν ο Ήλιος είχε τις διαστάσεις μιας μπάλας ποδοσφαίρου, η ανεπαίσθητη διόγκωσή του στην περιοχή του ισημερινού του θα ήταν μικρότερη και από το πλάτος μιας ανθρώπινης τρίχας. Αν ο Ήλιος συρρικνωνόταν σε μία σφαίρα διαμέτρου ενός μέτρου, η διάμετρος του ισημερινού του θα ήταν μόλις 17 εκατομμυριοστά του μέτρου μεγαλύτερη από τη διάμετρο βορείου- νοτίου πόλου, δηλαδή του άξονα περιστροφής του. Μόνο μία τεχνητή σφαίρα από πυρίτιο -που όμως δεν είναι φυσικό αντικείμενο- είναι πιο τέλεια σφαιρική.

Ο Ήλιος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του κάθε σχεδόν 28 γήινες ημέρες και δεν έχει στερεή επιφάνεια, αλλά είναι μία καυτή σφαίρα αερίων. Οι αστρονόμοι πάντα πίστευαν ότι ο ισημερινός του θα ήταν πεπλατυσμένος, δίνοντας στο άστρο ένα σχήμα ελαφρώς σαν ιπτάμενο δίσκο, κάτι που όντως συμβαίνει στον μεγάλο αέριο πλανήτη Δία, ο οποίος είναι περίπου 7% πλατύτερος στον ισημερινό του από ό,τι μεταξύ των πόλων του. Στον Κρόνο η απόκλιση ανάμεσα στην οριζόντια και την κάθετη διάμετρο είναι ακόμα μεγαλύτερη, φθάνοντας έως το 10%.

Μάλιστα οι επιστήμονες διαπίστωσαν -επίσης προς μεγάλη έκπληξή τους- ότι ο Ήλιος παραμένει μία σχεδόν τέλεια σφαίρα διαχρονικά και δεν αυξομειώνει τη διάμετρο του ισημερινού του ανάλογα με τη φάση του 11ετούς κύκλου των ηλιακών κηλίδων του. Με άλλα λόγια, ακόμα και στις πιο εκρηκτικές φάσεις μαγνητικής δραστηριότητάς του, ο Ήλιος παραμένει «ατάραχος» στην όψη!

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Γη έκανε τη Σελήνη… λεμόνι

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 01-08-2014 07:02:40 pm | από nskarmoutsos

Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι επιστήμονες αναζητούσαν την αιτία για το ολίγον επίμηκες σχήμα της Σελήνης που όπως λένε πολλοί θυμίζει… λεμόνι. Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια Σάντα Κρουζ υποστηρίζουν ότι βρήκαν την απάντηση στο μυστήριο.
Ο συνδυασμός
Η Σελήνη σύμφωνα με τη κρατούσα θεωρία δημιουργήθηκε όταν ένα διαστημικό σώμα μεγέθους περίπου όσο ο πλανήτης Αρης έπεσε πάνω στη Γη πριν από περίπου τέσσερα δισ. έτη. Η κολοσσιαία σύγκρουση εκτόξευσε τεράστιες ποσότητες υλικών στο Διάστημα μέρος των οποίων τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη και προοδευτικά συγκολλήθηκαν δημιουργώντας τον φυσικό μας δορυφόρο.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη όταν σχηματίστηκε η Σελήνη βρισκόταν πιο κοντά στη Γη από ότι σήμερα και έτσι ήταν πολύ πιο ευάλωτη στις βαρυτικές και παλιρροϊκές δυνάμεις του πλανήτη μας. Επιπλέον σύμφωνα με τη νέα μελέτη η Σελήνη αρχικά περιστρεφόταν γύρω από τον άξονα της ταχύτερα από ότι σήμερα. Ο συνδυασμός της ταχύτερης περιστροφής της και των ισχυρών παλιρροϊκών δυνάμεων που δεχόταν από τη Γη μετέβαλε το σχήμα της Σελήνης. Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature».
Πηγή: tovima.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις