Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

To κοντέρ της ζωής

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 10-07-2013 06:32:44 pm | από nskarmoutsos

Όταν δεν υπάρχουν άλλα διαθέσιμα στοιχεία, οι ιατροδικαστές μπορούν να εκτιμούν την ηλικία ενός ανθρώπου μόνο έμμεσα, εξετάζοντας παράδειγμα τη φθορά των δοντιών. Τώρα, βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι ανέπτυξαν ένα τεστ αίματος το οποίο όχι μόνο προσδιορίζει την ηλικία ενός ατόμου, αλλά επιπλέον υπολογίζει και τον ρυθμό γήρανσης.
Το τεστ
Οι ερευνητές του Κing's College στο Λονδίνο εξέτασαν περισσότερα από 3.000 ζευγάρια δίδυμων αδελφών και ανακάλυψαν 22 ουσίες, ή μεταβολίτες, που δείχνουν να σχετίζονται με τη χρονολογική ηλικία: τα επίπεδα των μεταβολιτών αυτών ήταν υψηλότερα στα πιο ηλικιωμένα άτομα από ό,τι τα νεότερα.
«Δεδομένου ότι οι 22 μεταβολίτες που σχετίζονται με τη γήρανση είναι ανιχνεύσιμοι στο αίμα, μπορούμε τώρα να προβλέψουμε με ακρίβεια την πραγματική ηλικία ενός ατόμου από ένα δείγμα αίματος» αναφέρει η Άνα Βάλντες, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στο «International Journal of Epidemiology».
To ενδιαφέρον όμως είναι ότι ένας από τους εν λόγω μεταβολίτες, ο C-glyTrp (C-γλυκοζυλιωμένη τρυπτοφάνη) συνδέεται όχι μόνο με τη χρονολογική ηλικία αλλά και με μια σειρά άλλων χαρακτηριστικών που επηρεάζονται από τη γήρανση: τη λειτουργία των πνευμόνων, την πυκνότητα των οστών και, το κυριότερο, το βάρος κατά τη γέννηση.
Η παρατήρηση αυτή έχει σημασία επειδή οι άνθρωποι με χαμηλό βάρος κατά τη γέννηση έχουν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν στη μέση ηλικία προβλήματα που σχετίζονται με τη γήρανση. Οι ερευνητές υποθέτουν τώρα ότι το C-glyTrp ίσως εξηγεί αυτή τη μυστηριώδη σύνδεση ανάμεσα στο βάρος κατά τη γέννηση με τις ασθένειες στη μέση ηλικία.
Περιέργως, τα επίπεδα του C-glyTrp ήταν διαφορετικά μεταξύ μονοζυγωτικών διδύμων που παρουσίασαν σημαντική διαφορά βάρους κατά τη γέννηση -ένδειξη ότι τα δίδυμα αυτά αδέλφια ίσως γερνούν με διαφορετικό ρυθμό. Πώς εξηγείται όμως αυτό, δεδομένου ότι οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι έχουν πανομοιότυπο DNA; Οι ερευνητές υποθέτουν ότι τα επίπεδα του C-glyTrp στην ενήλικη ζωή ενδέχεται να επηρεάζονται από τη διατροφή, αλλά και από χημικούς παράγοντες που έδρασαν στην εμβρυακή ζωή του ενός διδύμου αλλά όχι του άλλου.
Σίγουρα, πάντως, θα απαιτηθούν περαιτέρω μελέτες μέχρι να αναπτυχθεί αξιόπιστη μέθοδος μέτρησης του ρυθμού γήρανσης: πέρα από τους 22 μεταβολίτες που αναγνωρίστηκαν, σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που μένει να ανακαλυφθούν.

Το μαύρισμα εθίζει... σαν τη νικοτίνη

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 20-06-2014 10:48:06 am | από nskarmoutsos

Εξήγηση για τους λόγους που πολλοί άνθρωποι δεν σταματούν να κάνουν ηλιοθεραπεία δίνει μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που έγινε σε πειραματόζωα. Μάλλον, επειδή το μαύρισμα γίνεται κυριολεκτικά εθιστικό για τον οργανισμό τους, όπως συμβαίνει με τη νικοτίνη του τσιγάρου.

Η διαπίστωση αυτή πρέπει να βάλει σε σκέψεις, λένε οι επιστήμονες, όποιον ξεχνιέται με τις ώρες κάτω από τον ήλιο, με δεδομένο ότι κινδυνεύει από καρκίνο του δέρματος.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δερματολόγο Ντέηβιντ Φίσερ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας "Cell" (Κύτταρο), σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, το "Science" και το "Nature", πραγματοποίησαν πειράματα με ποντίκια και ανακάλυψαν ότι όταν αυτά εκτίθενται στην υπεριώδη ακτινοβολία (που αποτελεί μέρος της ηλιακής), 'πυροδοτείται' στον οργανισμό τους η αυξημένη παραγωγή οπιοειδών και συγκεκριμένα των βήτα-ενδορφινών, των ορμονών της ευχαρίστησης.

Οι ενδορφίνες λειτουργούν με τον ίδιο βιολογικό μηχανισμό που δρουν οι άκρως εθιστικές ουσίες, όπως η ηρωίνη και η μορφίνη, ενώ οι ίδιες ορμόνες παράγονται και κατά την έντονη σωματική άσκηση. Οι αμερικανοί ερευνητές προειδοποιούν ότι μολονότι η έρευνα έγινε σε ζώα, θεωρούν πως τα ευρήματά της είναι εφαρμόσιμα και στους ανθρώπους, καθώς η δερματική αντίδραση στην υπεριώδη ακτινοβολία είναι παρόμοια στα ποντίκια και στους ανθρώπους.

Τα πειραματόζωα, λόγω της εξάρτησης, εμφάνισαν ακόμη και συμπτώματα συνδρόμου στέρησης, όπως τρέμουλα, όταν οι ερευνητές μπλόκαραν με ένα φάρμακο (τη ναλοξόνη) την παραγωγή των ενδορφινών στο σώμα τους. Τα πειράματα κράτησαν έξι εβδομάδες, με καθημερινή έκθεση των ζώων σε υπεριώδη ακτινοβολία ισοδύναμη με αυτή που θα έπαιρνε ένας άνθρωπος που θα έμενε μισή ώρα κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο. Οι ενδορφίνες αυξήθηκαν κατά 30% έως 50% στο αίμα των ζώων ήδη από την πρώτη εβδομάδα.

Οι επιστήμονες τόνισαν πως η εθιστική φύση της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας «μπορεί να παίζει ρόλο για την ασταμάτητη άνοδο των περιστατικών καρκίνου του δέρματος στους ανθρώπους», ιδίως της πιο επιθετικής μορφής, του μελανώματος. Όπως είπαν, η τάση για εθισμό μπορεί να εξηγεί γιατί τόσοι άνθρωποι «κολλάνε» με το μαύρισμα, τόσο σε ανοιχτό χώρο, όσο και σε κλειστό («σολάριουμ»). «Υπάρχει κάτι άλλο που τους σπρώχνει σε αυτή τη συμπεριφορά», είπε ο Φίσερ, πέρα από την επιδίωξη να είναι πιο γοητευτικοί.

Πάντως, άλλοι επιστήμονες επεσήμαναν πως η παραγωγή ενδορφινών στα ποντίκια δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι είναι εθισμένα. Από την άλλη, επειδή τα ζώα αυτά είναι νυκτόβια, παραμένει ερωτηματικό αν οι οργανικές αντιδράσεις τους στο ηλιακό φως είναι όντως όμοιες με των ανθρώπων. Συνεπώς, πρέπει να γίνουν νέες μελέτες σε ανθρώπους για να επιβεβαιωθεί ότι η ηλιακή ακτινοβολία γίνεται πραγματικά εθιστική.

Εκτός από τον καρκίνο, η χρόνια έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία επιφέρει πρόωρη γήρανση του δέρματος, ρυτίδες, χαλάρωσή του και καφετιές κηλίδες.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Πυρηνική ενέργεια από θαλασσινό νερό

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 14-06-2018 09:38:43 pm | από nskarmoutsos

Πέντε γραμμάρια συμπυκνωμένου ουρανίου δημιούργησαν ερευνητές του Pacific Northwest National Laboratory και της LCW Supercritical Technologies.

Η δημιουργία του ουρανίου έγινε με την χρήση ακρυλικών ινών για την εξαγωγή του από θαλάσσιο νερό.

«Αυτή η προσέγγιση μπορεί να παρέχει οικονομικά βιώσιμο πυρηνικό καύσιμο από τους ωκεανούς- τη μεγαλύτερη πηγή ουρανίου στη Γη», ανέφερε ο Γκάρι Γκιλ, ερευνητής του PNΝL.

Η LCW κατάφερε να αναπτύξει μια ακρυλική ίνα η οποία προσελκύει και συγκρατεί το διαλυμένο ουράνιο που υπάρχει στο νερό των ωκεανών.

«Τροποποιήσαμε χημικά κανονικό, φθηνό νήμα, για να το μετατρέψουμε σε απορροφητικό υλικό που είναι επιλεκτικό στο ουράνιο, αποδοτικό και επαναχρησιμοποιούμενο. Οι δυνατότητες του PNNL στην αξιολόγηση και δοκιμή του υλικού ήταν ανεκτίμητες όσον αφορά στην προώθηση αυτής της τεχνολογίας» είπε ο Τσιέν Ουάι, πρόεδρος της LCW Supercritical Technologies.

Το υλικό είναι πολύ φθηνό, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να μετατραπεί εύκολα σε σκόνη. Οι ερευνητές μάλιστα εκτιμούν ότι η νέα τεχνολογία θα μπορούσε να δημιουργήσει ανταγωνισμό στις «παραδοσιακές» μεθόδους εξόρυξης ουρανίου από τη γη, όσον αφορά στο κόστος.

Για την έρευνα πραγματοποιήθηκαν τρεις διαφορετικές δοκιμές σχετικά με τις επιδόσεις του υλικού, εκθέτοντάς το σε μεγάλους όγκους θαλασσινού νερού. «Για κάθε δοκιμή, βάλαμε περίπου ένα κιλό ίνας στη δεξαμενή για περίπου ένα μήνα και αντλούσαμε το νερό γρήγορα, για να προσομοιώσουμε τις συνθήκες στον ανοιχτό ωκεανό. H LCW μετά αφαίρεσε το ουράνιο από το απορροφητικό και, από τις πρώτες τρεις δοκιμές, πήραμε περίπου πέντε γραμμάρια...μπορεί να μην ακούγεται πολύ, αλλά μπορεί να αυξηθεί» είπε ο Γκιλ.

Σημειώνεται, ότι οι ερευνητές εκτιμούν ότι στη θάλασσα υπάρχουν τέσσερα δισεκατομμύρια τόνοι ουρανίου, ποσότητα 500 φορές μεγαλύτερη από αυτή που υπάρχει στην ξηρά. 

Πηγή: tvxs.gr

Ένα «χάπι ντομάτας» την ημέρα τον καρδιολόγο κάνει πέρα;

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 10-06-2014 06:58:07 pm | από nskarmoutsos

Ένα «χάπι ντομάτας» την ημέρα, το οποίο περιέχει την φυσική αντιοξειδωτική ουσία λυκοπένιο, δρα προστατευτικά για το καρδιαγγειακό σύστημα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Η διαπίστωση αυτή πιθανώς εξηγεί γιατί η μεσογειακή δίαιτα, που περιέχει πολλές ντομάτες, μειώνει την πιθανότητα καρδιολογικών προβλημάτων.

Οι Βρετανοί επιστήμονες επιβεβαίωσαν με μια κλινική δοκιμή ότι τέτοια χάπια βοηθούν στη λειτουργία των αγγείων του αίματος, όμως θα χρειαστούν και άλλες μελέτες προτού το χάπι λυκοπένιου αποδειχτεί πέρα από κάθε αμφιβολία ότι πράγματι κάνει καλό στην καρδιά και μπορεί να αξιοποιηθεί μελλοντικά.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, με επικεφαλής τον κλινικό φαρμακολόγο Τζόζεφ Τσέριγιαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "PLoS One", σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Γκάρντιαν», πραγματοποίησαν μια τυχαιοποιημένη δοκιμή με 72 ενήλικους, οι μισοί από τους οποίους πήραν το χάπι ντομάτας (που περιείχε 7 μιλιγκράμ λυκοπένιου) και οι άλλοι μισοί ένα εικονικό φάρμακο (πλασέμπο).

Οι μισοί εθελοντές ήσαν υγιείς και οι υπόλοιποι είχαν διαγνωσμένα καρδιολογικά προβλήματα. Η δοκιμή ήταν διπλά «τυφλή», καθώς ούτε οι ερευνητές, ούτε οι εθελοντές γνώριζαν ποιός είχε πάρει το πραγματικό χάπι ντομάτας, εωσότου ολοκληρώθηκε η δοκιμή μετά από δύο μήνες.

Οι επιστήμονες μέτρησαν την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια των εθελοντών, έναν δείκτη που προβλέπει τον μελλοντικό καρδιαγγειακό κίνδυνο, καθώς όσο στενεύουν τα αιμοφόρα αγγεία -και δυσκολεύεται η ροή του αίματος- τόσο αυξάνεται η πιθανότητα εμφράγματος ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Η ανάλυση έδειξε ότι το χάπι ντομάτας βελτίωσε σημαντικά -κατά 53%- την κατάσταση του ενδοθήλιου (της εσωτερικής «επένδυσης» των αιμοφόρων αγγείων) και την κυκλοφορία του αίματος στους καρδιοπαθείς (αλλά όχι στους υγιείς), ενώ κάτι ανάλογο δεν συνέβη με το χάπι πλασέμπο. Το χάπι ντομάτας δεν επέδρασε στην αρτηριακή πίεση, στην ακαμψία των αρτηριών, ούτε στα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα.

Το λυκοπένιο, που αποτελεί βασικό αντιοξειδωτικό συστατικό της ντομάτας και είναι δέκα φορές πιο ισχυρό από τη βιταμίνη Ε, θεωρείται ότι προστατεύει τα κύτταρα από τυχόν βλάβες λόγω οξείδωσης. Υπάρχει επίσης στα βερίκοκα, στα καρπούζια, στις παπάγιες, στα γκρέιπ φρουτ, στα καρότα, στα σπαράγγια και σε άλλα φρούτα και λαχανικά.

Η ποσότητα του λυκοπένιου ποικίλει ανάλογα με την ποικιλία της ντομάτας και από τον τρόπο που αυτή καταναλώνεται (ωμή, μαγειρεμένη, επεξεργασμένη σε έτοιμη σάλτσα κ.α.). Όταν το λυκοπένιο καταναλώνεται παράλληλα με ελαιόλαδο, όπως σε μια χωριάτικη σαλάτα, τότε η δράση του φαίνεται να αυξάνεται.

Πάντως ο Τσέριγιαν δήλωσε ότι ακόμα κι αν στο μέλλον κυκλοφορήσουν ευρέως διατροφικά συμπληρώματα λυκοπένιου, είναι αμφίβολο αν θα υποκαταστήσουν άλλες θεραπείες για το καρδιαγγειακό σύστημα. Όμως, όπως είπε, θα παρέχουν πρόσθετη προστασία, σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα και την κατάλληλη διατροφή, ιδίως την Μεσογειακή.

Για να απαντηθεί οριστικά το ερώτημα κατά πόσο το καθημερινό χάπι ντομάτας μπορεί να μειώσει πράγματι τις καρδιοπάθειες, ο βρετανός επιστήμονας είπε ότι θα χρειαστούν πλέον μεγαλύτερες έρευνες με μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα. Ήδη πάντως μια εταιρεία, η Cambridge Theranostics, που δημιούργησαν οι ερευνητές του Κέμπριτζ, έχει αναπτύξει ένα τέτοιο χάπι ντομάτας.

Εξάλλου προηγούμενες μελέτες έχουν αναφέρει και πιθανή αντικαρκινική δράση του λυκοπένιου και μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα κατέληξε σε ανάλογο συμπέρασμα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Case Western Reserve του Οχάιο, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας στο Σικάγο, μελέτησαν σχεδόν 92.000 γυναίκες κατά την περίοδο 1995-2013. Όπως διαπιστώθηκε, όσες γυναίκες έτρωγαν περισσότερες ντομάτες ή άλλα φρούτα και λαχανικά που περιείχαν λυκοπένιο, είχαν μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο των νεφρών.

Πηγή: imerisia.gr

Το νέο 24ωρο θα έχει... 25 ώρες

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 05-06-2018 09:31:50 am | από nskarmoutsos

Η διάρκεια της μέρας στη Γη μεγαλώνει συνεχώς και πριν 1,4 δισεκατομμύρια χρόνια το 24ωρο διαρκούσε περίπου 18,5 ώρες, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.

Εκτιμάται ότι σε περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια, καθώς η μέρα θα μεγαλώνει συνεχώς, το 24ωρο θα έχει γίνει πια 25ωρο. Έτσι, αν κανείς έχει ευχηθεί η μέρα να διαρκούσε περισσότερο, η ευχή του θα πραγματοποιηθεί στο μακρινό μέλλον - αν και ο ίδιος δεν θα ζει για να τη χαρεί.

Η αλλαγή στη διάρκεια της μέρας οφείλεται κυρίως στο ότι, όσο περνάνε τα χρόνια, η Σελήνη απομακρύνεται από τον πλανήτη μας. Κατά τα τελευταία 1,4 δισεκατομμύρια χρόνια έχει απομακρυνθεί γύρω στα 44.000 χιλιόμετρα. Αυτό κάνει τη Γη να περιστρέφεται ολοένα πιο αργά γύρω από τον άξονά της, πράγμα που επιμηκύνει τη διάρκεια της μέρας (καθώς η μέρα δεν είναι παρά η διάρκεια μιας πλήρους περιστροφής της Γης).

Σήμερα, το φεγγάρι απομακρύνεται από τη Γη με ρυθμό 3,82 εκατοστών ετησίως, με συνέπεια η μέρα να γίνεται κάθε χρόνο σχεδόν κατά 1/75.000 χιλιοστά του δευτερολέπτου μεγαλύτερη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή γεωεπιστημών Στέφεν Μέγιερς του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν-Μάντισον, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).

Η νέα μελέτη δημιουργεί ένα μοντέλο για τη χαμένη στα βάθη του χρόνου σχέση Γης-Σελήνης, αναπτύσσοντας μια στατιστική μέθοδο που συνδέει την αστρονομική με τη γεωλογική ιστορία.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η απομάκρυνση του φεγγαριού από τη Γη θα σταματήσει κάποια στιγμή στο πολύ μακρινό μέλλον, πότε η Σελήνη θα σταθεροποιηθεί σε μια συγκεκριμένη απόσταση από τον πλανήτη μας.

Πηγή: kathimerini.gr

Καλύτερος ο σταθμός από τη γιαγιά!

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 19-05-2013 07:20:40 pm | από nskarmoutsos

Τα παιδιά που τα φροντίζουν η γιαγιά και ο παππούς, ενώ η μαμά βρίσκεται στη δουλειά, θα τα κατάφερναν καλύτερα αν πήγαιναν σ΄ έναν βρεφονηπιακό σταθμό, υποστηρίζει μια νέα μελέτη.
Όπως γράφει η εφημερίδα «Τάιμς» του Λονδίνου, από τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που φρόντιζαν ο παππούς και η γιαγιά πάσχισαν πολύ για να κοινωνικοποιηθούν με τους συνομηλίκους τους όταν έγιναν 3 ετών, εμφάνισαν σημαντικά περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς και υπολείπονταν σε σημαντικά στάδια της ανάπτυξής τους, σε σύγκριση με παιδιά που μεγάλωσαν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, με νταντάδες, ακόμη και με άλλα μέλη της οικογένειας. Το μόνο σαφές όφελος των πρώτων, ήταν ότι το λεξιλόγιό τους ήταν καλύτερο.
Τη μελέτη πραγματοποίησαν σε δείγμα 4.800 παιδιών που γεννήθηκαν το 2000 και το 2001 ερευνητές του Εκπαιδευτικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Όλα είχαν μητέρες που εργάζονταν όταν ήταν μωρά. Τα παιδιά που φρόντισαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες τους αποτελούσαν πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος και οι ερευνητές είπαν ότι οι διαφορές ανάμεσα στην ομάδα αυτή και τις άλλες ήταν σημαντικές.
Από 9 μηνών
Το πιο ανησυχητικό από τα ευρήματα ήταν τα προβλήματα συμπεριφοράς που παρουσίασαν στην ηλικία των εννέα μηνών. Στα 3 χρόνια τους εμφάνιζαν πολλά περισσότερα συμπτώματα υπερδραστηριότητας, αντικοινωνική συμπεριφορά και γενικά προβλήματα συμπεριφοράς- πάντα σε σχέση με τα άλλα. Σε όρους κοινωνικών δεξιοτήτων, τα αγόρια που φρόντιζαν ο παππούς και η γιαγιά τα πήγαν ιδιαίτερα άσχημα, ανεξαρτήτως κοινωνικού υπόβαθρου.
Στο πλαίσιο της μελέτης, δεν εξετάστηκε γιατί τα παιδιά που φρόντιζαν ο παππούς και η γιαγιά εμφάνισαν περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Όμως οι ερευνητές λένε πως άλλη έρευνα έδειξε ότι η επαγγελματική φροντίδα των παιδιών, από εξειδικευμένους ανθρώπους, μπορεί να τα βοηθήσει να αναπτύξουν τις κοινωνικές δεξιότητες που χρειάζονται για να τα πηγαίνουν καλά με τους συνομηλίκους τους και να αποφύγουν σοβαρότερα προβλήματα αργότερα.

Πηγή: tanea.gr

Μόδα τα γενεαλογικά δένδρα

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 07-05-2018 09:16:39 am | από nskarmoutsos

Η πρόοδος στην ανάλυση του DNA είναι τόσο εντυπωσιακή, που δεκάδες εταιρείες προσφέρουν γενετικά τεστ απευθείας στον καταναλωτή. Οι υπηρεσίες αυτές διατίθενται στο εμπόριο ηλεκτρονικά, ως εργαλεία που –σύμφωνα με τις διαφημίσεις– επιτρέπουν στους πολίτες να αντλούν στοιχεία σχετικά με την οικογενειακή γενεαλογία και την υγεία τους και να λαμβάνουν αποφάσεις για τον τρόπο ζωής τους. Μάλιστα, έχει εξελιχθεί σε μανία. Με στοιχεία από τη γενεαλογία, διεθνής ερευνητική ομάδα ανέλυσε 86 εκατ. γενεαλογικά δένδρα και προφίλ DNA ατόμων, τα οποία είναι δημοσίως διαθέσιμα. Τα αποτελέσματα της ανάλυσής τους δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science.

«Παρά τους εύλογους προβληματισμούς για τη διαφάνεια στις απευθείας (μέσω Διαδικτύου) γενετικές εξετάσεις, η μανία για τα γενεαλογικά δένδρα καλά κρατεί», αναφέρει ο ομότιμος καθηγητής Γενετικής και Γενετικής του Ανθρώπου του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης.

Ηδη έχουν συγκεντρωθεί σε γενεαλογικούς ιστοτόπους, π.χ. Ancestry.com, MyHeritage και Geni, στοιχεία για 130 εκατ. γενεαλογικά δένδρα από ενθουσιώδεις λάτρεις της διερεύνησης, μέσω αναλύσεων DNA της γενεαλογίας τους. Ο κ. Τριανταφυλλίδης έχει λάβει μέρος σε παρόμοιες έρευνες στο παρελθόν και αναλύει τα συμπεράσματά τους, αλλά και τη χρησιμότητά τους. Ορισμένα από τα συμπεράσματα που προέκυψαν ήταν τα εξής:

• Το μεγαλύτερο οικογενειακό δένδρο απετελείτο από 13 εκατ. άτομα που συνδέονταν με οικογενειακούς δεσμούς και γενετική σύσταση τα τελευταία 500 χρόνια. Διαπιστώθηκε ότι σε ποσοστό 0,3% οι γυναίκες δεν ήταν οι βιολογικές μητέρες των παιδιών τους, ενώ το ποσοστό της μη πατρότητας ανερχόταν στο 1,9%, ποσοστό παρόμοιο με αυτό που ο κ. Τριανταφυλλίδης διαπίστωσε στη χώρα μας.

• Η μέση διάρκεια ζωής μειώθηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μείωση ήταν μεγαλύτερη για άτομα στρατιωτικής ηλικίας. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα σημειώθηκε μείωση της παιδικής θνησιμότητας. Η διάρκεια ζωής, δηλαδή, που προέκυψε από τα γενετικά στοιχεία ήταν σε μεγάλο βαθμό παραπλήσια με τις εκτιμήσεις που γίνονται από ιστορικά και δημογραφικά στοιχεία.

• Η συμβολή της γενετικής σύστασης στο προσδόκιμο της ζωής είναι μόνο 16,1%. Αυτό σημαίνει ότι το DNA μας επηρεάζει μικρό ποσοστό του προσδόκιμου της ζωής μας. Αυτή η σχετικά μικρή επίδραση της κληρονομικότητας στη διάρκεια της ζωής μας μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι δεν είναι γνωστοί όλοι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες που την επηρεάζουν, όπως και το ότι επηρεάζεται από πολλά γονίδια.

• Σημαντική συνιστώσα αποτελεί η οικογενειακή διασπορά. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι άνδρες και γυναίκες στις δυτικές κοινωνίες παρουσίαζαν διαφορετικά πρότυπα οικογενειακής διασποράς. Ειδικότερα, οι γυναίκες μετανάστευαν περισσότερο από τους άνδρες στις δυτικές κοινωνίες, αλλά σε μικρότερες αποστάσεις, κατά τη διάρκεια των τελευταίων 300 χρόνων. Στις μεγάλης κλίμακας μετακινήσεις, που συνήθως συνεπάγονται αλλαγή χώρας, πρωτοστατούν οι άνδρες.

• Θεωρητικά, αναμένεται ότι, καθώς αυξάνεται η γεωγραφική απόσταση ανάμεσα στον τόπο γέννησης των συζύγων, θα μειώνεται η γενετική συγγένεια των ατόμων. Διαπιστώθηκε ότι πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση (1750), οι περισσότεροι γάμοι γίνονταν μεταξύ ατόμων που είχαν γεννηθεί σε απόσταση μικρότερη των 10 χλμ.

Μετά την έναρξη της δεύτερης Βιομηχανικής Επανάστασης (1870) και έως το 1950, η απόσταση αυτή έφτασε τα 100 χλμ. Επιπρόσθετα, μεταξύ του 1650 και του 1850, ο μέσος όρος της γενετικής συγγένειας των ζευγαριών ήταν σχετικά σταθερός και της τάξης του 4ου εξαδέλφου. Ο βαθμός συγγένειας μεταξύ των συζύγων παρουσίασε γρήγορη μείωση μετά το 1850.

Συμπερασματικά, η ταυτόχρονη ανάλυση των γενεαλογικών δένδρων και του DNΑ μπορεί να δώσει πολύτιμες πληροφορίες για την αντιμετώπιση θεμελιωδών ζητημάτων στη βιοϊατρική έρευνα.

Πού χρησιμοποιούνται

Γενεαλογικά δένδρα σήμερα χρησιμοποιούνται ευρέως στη γενετική, την ιατρική, την ανθρωπολογία, αλλά και στην οικονομία. Για παράδειγμα, τα οικογενειακά δένδρα μπορούν να διευκολύνουν τη μελέτη για το πώς επιδρά το περιβάλλον στη γενετική σύσταση ενός ατόμου αλλά και το αντίστροφο, αποτελούν δεξαμενή πληροφοριών όχι μόνο για τη γενετική σύσταση και τον φαινότυπο συγγενών, αλλά και τη γονική προέλευση ατόμων, την αξιολόγηση κινδύνου εκδήλωσης κάποιας κληρονομικής ασθένειας κ.ά. Ωστόσο, η συλλογή του οικογενειακού δένδρου ακόμη κι ενός μόνο ατόμου είναι συχνά δύσκολη. Οι περιορισμένοι οικονομικοί πόροι, κυρίως όταν πρόκειται να περισυλλεγούν δεκάδες οικογενειακά δένδρα, επιβάλλουν τη συλλογή στοιχείων σε μικρό γεωγραφικό χώρο. Επιπλέον, δυσκολίες δημιουργούν οι πολύπλοκοι περιορισμοί της χρήσης των προσωπικών δεδομένων σε ό,τι αφορά την υγεία ή την ταυτότητα DNA ενός ατόμου.

Πηγή: kathimerini.gr

Τι κάνει τον άνθρωπο πραγματικά ευτυχισμένο;

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 28-04-2013 07:38:40 pm | από nskarmoutsos

Μια από τις πιο μακροχρόνιες μελέτες της ανθρώπινης ανάπτυξης ξεκίνησε το 1938 και ολοκληρώθηκε πρόσφατα. Η έρευνα παρακολούθησε 268 φοιτητές του Χάρβαρντ για 75 χρόνια, μετρώντας ένα μεγάλο φάσμα ψυχολογικών, ανθρωπολογικών χαρακτηριστικών, μαζί με στοιχεία της προσωπικότητας – από το IQ μέχρι τις συνήθειες στο αλκοόλ, τις οικογενειακές σχέσεις – σε μια προσπάθεια να προσδιοριστεί ποιοί είναι οι παράγοντες που συμβάλλουν περισσότερο στην ευτυχία του ανθρώπου.

Το businessinsider αναφέρει ότι η μελέτη απέδωσε ένα φάσμα συμπερασμάτων, μεταξύ των οποίων το «ο αλκοολισμός είναι μια διαταραχή με πολύ καταστροφική δύναμη». Επίσης «πάνω από ένα ορισμένο επίπεδο, η νοημοσύνη δεν έχει σημασία».

Όμως ο πιο σημαντικός παράγοντας, ο οποίος επηρεάζει πολλές πτυχές της ζωής, είναι η ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της θέρμης των σχέσεων με τους άλλους ανθρώπους και της υγείας και της ευτυχίας στα γηρατειά.

 Ειδικότερα:

·         Οι άντρες που είχαν «θερμές» σχέσεις με τις μητέρες τους στην παιδική τους ηλικία κατά μέσο όρο κέρδιζαν σημαντικά περισσότερα χρήματα από τους άντρες που μεγάλωσαν με αδιάφορες μητέρες.

·         Οι άντρες που είχαν κακές σχέσεις με τη μητέρα τους στην παιδική τους ηλικία είχαν περισσότερες πιθανότητες να χτυπηθούν από άνοια σε προχωρημένη ηλικία.

·         Επίσης, οι καλή σχέση με τον πατέρα στα παιδικά χρόνια οδηγούν σε χαμηλότερα ποσοστά άγχους, μεγαλύτερη απόλαυση των διακοπών και αύξηση της «ικανοποίησης από τη ζωή» σε ηλικία 75 ετών.

·         Ένας από τους ερευνητές, με δικά του λόγια, ανέλυσε τα αποτελέσματα ως εξής «τα 75 χρόνια έρευνας και τα 20 εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν κατέληξαν σε ένα απλό συμπέρασμα: Ευτυχία είναι η αγάπη. Τέλος».

Το τέλος των ανδρών θα αργήσει!!

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 24-04-2014 07:19:41 pm | από nskarmoutsos

Όσοι -και όσες- προσδοκούν ότι οι ημέρες των ανδρών είναι μετρημένες, θα απογοητευτούν. Το γενετικό «οχυρό» των αρσενικών, το μικροσκοπικό χρωμόσωμα Υ, έχει σταματήσει να συρρικνώνεται, επειδή φιλοξενεί μια σειρά από γονίδια - ελίτ, που παίζουν ζωτικό ρόλο για τη λειτουργία του οργανισμού ανδρών και γυναικών - και όχι μόνο για τον καθορισμό του αρσενικού φύλου, σύμφωνα με δύο νέες επιστημονικές έρευνες.

Οι ταυτόχρονα δημοσιευμένες μελέτες έρχονται να ανακουφίσουν την ανησυχία του ανδρικού πληθυσμού, η οποία είχε προκληθεί από προηγούμενες εκτιμήσεις γενετιστών ότι σταδιακά το εν λόγω χρωμόσωμα εξασθενεί - μέχρι τελικής εξαφάνισης (και μαζί με αυτό όλων των ανδρών).
Οι ερευνητές έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και το "Science". Όπως είπε ο επιστήμονας, «πρέπει πλέον να εγκαταλείψουμε την ιδέα ότι το χρωμόσωμα Υ εκφυλίζεται», όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Ο επικεφαλής της δεύτερης έρευνας δήλωσε ότι τα ευρήματα καταρρίπτουν τον μύθο πως το χρωμόσωμα Υ πρωτίστως έχει να κάνει με την αναπαραγωγή των ανδρών. «Είναι τώρα πια ξεκάθαρο ότι το χρωμόσωμα Υ δεν είναι μοναδικό στους άνδρες, αλλά είναι επίσης σημαντικό για τις λειτουργίες όλου του σώματος».
Από τα 23 χρωμοσώματα που διαθέτει (σε ζεύγη) ο άνθρωπος, όλα είναι περίπου ίδια σε μέγεθος, εκτός από το Υ, το οποίο είναι πολύ μικρότερο και τα γονίδια του οποίου καθορίζουν αν ένας άνθρωπος ή άλλο θηλαστικό θα γεννηθεί αρσενικό. Έτσι, σήμερα το χρωμόσωμα Χ έχει περίπου 2.000 γονίδια, ενώ το χρωμόσωμα Υ έχει λιγότερα από 100 και από αυτά μόνο 19 από τα τουλάχιστον 600 που κάποτε -πριν από 200 έως 300 εκατ. χρόνια- μοιραζόταν με το πολύ μεγαλύτερο «θηλυκό» χρωμόσωμα Χ (ένας άνδρας διαθέτει ένα συνδυασμό χρωμοσωμάτων ΥΧ, ενώ μια γυναίκα ένα ζεύγος ΧΧ).
Σύμφωνα με τη νέα γενετική έρευνα, το χρωμόσωμα Υ έχει ουσιαστικά παραμείνει σταθερό, καθώς έχει χάσει μόνο ένα γονίδιο κατά τα τελευταία 25 εκατ. χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι ο «μαρασμός» του έχει σταματήσει εδώ και καιρό.
Η κύρια αιτία γι’ αυτό, κατά τους ερευνητές, είναι ότι πολλά από τα εναπομένοντα γονίδιά του είναι απολύτως ζωτικά για την επιβίωση γενικότερα των ανθρώπων ως είδους - και όχι μόνο των ανδρών ως φύλου.
Τα «ανδρικά» αυτά γονίδια του χρωμοσώματος Υ συναντώνται στην καρδιά, στο αίμα, στους πνεύμονες και σε άλλους ιστούς, επιτελώντας σημαντικές λειτουργίες, όπως η σύνθεση των πρωτεϊνών και η ενεργοποίηση (έκφραση) των γονιδίων.
Από την άλλη όμως, ορισμένοι άλλοι επιστήμονες δεν πείθονται ότι έχει σταματήσει η διαχρονική εκφύλιση του χρωμοσώματος Υ. Σύμφωνα με γενετίστρια του Αυστραλιανού Εθνικού Πανεπιστημίου στην Καμπέρα, μερικά εκατομμύρια χρόνια στασιμότητας μπορεί απλώς να αποτελούν ένα προσωρινό διάλειμμα σε μια μακρόχρονη πτωτική πορεία.
Άλλωστε, όπως λέει, «τουλάχιστον δύο ομάδες τρωκτικών (στην Ιαπωνία) έχουν καταφέρει να απαλλαχθούν από το χρωμόσωμα Υ τελείως», μετακινώντας τα γονίδια του Υ σε άλλα χρωμοσώματα. Η ίδια έχει προβλέψει ότι σε 10 εκατ. χρόνια το Υ θα έχει εξαφανιστεί και στους ανθρώπους, ενώ καθηγητής γενετικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ακόμη πιο απαισιόδοξος, έχει εκτιμήσει ότι απομένουν περίπου 125.000 χρόνια προτού εξαφανιστούν γενετικά οι άνδρες.
Η νέα πιο αισιόδοξη έρευνα συνέκρινε τις πλήρεις αλληλουχίες DNA του χρωμοσώματος Υ σε οκτώ είδη θηλαστικών (ανθρώπους, χιμπατζήδες, μαϊμούδες μακάκους, ποντίκια, αρουραίους, ταύρους κ.α.).

Η συγκριτική ανάλυση έδειξε ότι όντως υπήρξε ανησυχητική απώλεια γονιδίων από το χρωμόσωμα Υ πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, όμως πριν από περίπου 25 εκατ. χρόνια (όταν οι μαϊμούδες διαχωρίστηκαν εξελικτικά από τους χιμπατζήδες) η «αραίωση» του Υ σταμάτησε πια και έκτοτε το «αρσενικό» χρωμόσωμα παρέμεινε αξιοσημείωτα σταθερό.
Αυτή η ανθεκτικότητα ειδικότερα στους ανθρώπους, σύμφωνα με τον ερευνητής της πρώτης μελέτης, οφείλεται σε έναν πυρήνα - οχυρό 12 ρυθμιστικών γονιδίων, τα οποία δεν σχετίζονται με τον καθορισμό του φύλου, ούτε με την ανάπτυξη των ανδρικών γεννητικών οργάνων και του σπέρματος, αλλά με την ομαλή λειτουργία πολλών άλλων κυττάρων και ιστών του ανθρώπινου σώματος (ανδρικού και γυναικείου).
Αυτό σημαίνει ότι το Υ παίζει ρόλο - κλειδί στην επιβίωση του είδους μας και έτσι η διατήρηση των γονιδίων που του έχουν απομείνει, ευνοείται από την εξέλιξη. Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Βιοϊατρικών Ερευνών Γουάιτχεντ του Πανεπιστημίου ΜΙΤ δήλωσε ότι, καθώς το Υ εμφανίζει σταθερότητα σε διαφορετικά είδη θηλαστικών, θεωρείται απίθανη η τελική εξαφάνισή του στους ανθρώπους.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον αμερικανό επιστήμονα, η νέα έρευνα έχει σημαντικές προεκτάσεις και στο πεδίο της ιατρικής, καθώς τα αρσενικά κύτταρα (ΧΥ) και τα θηλυκά (ΧΧ) είναι μεν παρόμοια, αλλά βιολογικά διαφορετικά, κάτι που πιθανότατα εξηγεί γιατί άνδρες και γυναίκες δεν είναι εξίσου ευάλωτοι σε διάφορες ασθένειες. «Υπάρχει ξεκάθαρη ανάγκη να κινηθούμε πέρα από ένα "γιούνισεξ" μοντέλο στη βιοϊατρική έρευνα, άρα και πέρα από ένα "γιούνισεξ" μοντέλο στην κατανόηση και θεραπεία των ασθενειών», τόνισε ο επιστήμονας.

Το μακροβιότερο πείραμα του κόσμου

Κατηγορία Επιστήμη | Αναρτήθηκε 24-04-2014 12:12:02 am | από nskarmoutsos

Το μακροβιότερο εργαστηριακό πείραμα του κόσμου, το οποίο τρέχει εδώ και 86 χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία, έφτασε σε στιγμή κορύφωσης όταν οι ερευνητές είδαν μια σταγόνα πίσσας να πέφτει.
Η πειραματική διάταξη, σε συνεχή λειτουργία από το 1930 μέσα σε μια σφραγισμένη γυάλινη καμπάνα, αποτελείται από ένα χωνί γεμάτο πίσσα που καταλήγει σε ένα γυάλινο δοχείο.
Το πείραμα στήθηκε από τον φυσικό Τόμας Πάρνελ προκειμένου να δείξει ότι, σε βάθος χρόνου, τα στερεά υλικά όπως η πίσσα ρέουν σαν υγρά.
Η σταγόνα που κατέγραψαν οι βιντεοκάμερες που παρακολουθούν το πείραμα ήταν η ένατη που πέφτει από το χωνί. Η προηγούμενη είχε στάξει το 2000, χρειάστηκε όμως σχεδόν 13 χρόνια για να ξεκολλήσει από την έβδομη σταγόνα και να πέσει στον πυθμένα του δοχείου.
Μέχρι σήμερα, όμως, κανείς δεν έχει δει με τα μάτια του μια σταγόνα να πέφτει. Ο επιστήμονας που επέβλεπε το πείραμα για 50 χρόνια, Τζον Μέινστοουν, πέθανε τον περασμένο Αύγουστο, είχε μια σειρά από ατυχίες στο ενεργητικό του: έχασε το πέσιμο της σταγόνας κατά μία μέρα το 1977 και κατά μόλις πέντε λεπτά το 1988. Η ατυχία συνεχίστηκε το 2000, όταν η κάμερα που παρακολουθούσε το πείραμα έχασε το συμβάν στη διάρκεια 20λεπτης διακοπής ρεύματος.
To πείραμα παρακολουθείται πλέον από τρεις βιντεοκάμερες, και σχεδόν 25.000 άτομα από 158 χώρες είχαν δηλώσει συμμετοχή για την παρακολούθηση της ένατης σταγόνας στο theninthwatch.com.
«Είμαστε ανυπόμονοι να δούμε τι θα συμβεί στην ένατη σταγόνα» λέει ο νέος επιβλέπων του πειράματος, ο καθηγητής Άντριου Γουάιτ. «Μπορεί να πέσει γρήγορα ή μπορεί να κάνει χρόνια να ξεκολλήσει από την επικείμενη δέκατη σταγόνα».
Το πείραμα στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ είναι το μακροβιότερο στον κόσμο, δεν είναι όμως το μόνο στο είδος του. Στο Κολέγιο Τρίνιτι του Δουβλίνου, οι ερευνητές παρακολουθούν ένα χωνί με πίσσα από τη δεκαετία του 1940. Η τελευταία σταγόνα έπεσε το 2013 και ήταν η πρώτη που βιντεοσκοπήθηκε.

Πηγή: in.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις