Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Για πολλοστή φορά το Παράλιο Άστρος χωρίς ταχυδρομείο

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 20-04-2018 03:07:59 pm | από nskarmoutsos

Από τις 10 Απριλίου 2018 το Παράλιο Άστρος έμεινε ξανά χωρίς ταχυδρομείο (ΕΛΤΑ), καθώς ο ιδιώτης που εξυπηρετούσε δεν ανανέωσε τη σύμβαση του.

Τη διανομή την  έχουν αναλάβει υπάλληλοι από τα ΕΛΤΑ Άστρους, πετώντας!!! την αλληλογραφία όπου βρουν σε σκάλες, σε αυλές κλπ

Υ.Σ: Οι υπεύθυνοι των ΕΛΤΑ αλλά και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας δεν «συγκινούνται» που ξεμείναμε χωρίς ταχυδρομείο;

ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΣΤΟ ΥΠΠΟΑ: Να ανοίξει οριστικά και αμετάκλητα τον "Ιερό Χώρο" της Β' Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 05-04-2018 06:03:25 pm | από nskarmoutsos

Του Γιάννη Κουρόγιωργα

Το  κλειδοαμπάρωμα  της  ντροπής:  Δεν  υπήρξε  ποτέ  απόφαση  να  κλείσει  O “Iερός Χώρος ” της Β” Εθνοσυνέλευσης  των  Ελλήνων  από  την  αρμοδία  αρχή  του  Υπουργείου  Πολιτισμού .

Την 13η Απριλίου 2018 εορτάζουμε την την “ Β' εν Άστρει Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων” .Θέλουμε να ρωτήσουμε  τους συμπατριώτες μας, όσους θέλουν και μπορούν ,να εκτυπώσουν  την ακόλουθη απαίτηση προς το ΥΠΠΟΑ και να την δόσουν στους  παρευρισκομένους συμπολίτες μας,  αλλά οπωσδήποτε κσι στους διακεκριμένους. Θα βρούμε το τρόπο να τις συγκετρώσουμε αργότερα , ίσως στο Σύλλογο Φίλων του Μουσείου Άστρους, θα βοηθήσουν πολύ στη προσπάθεια μας

Λάθη κάνουμε όλοι μας , περισσότερα αυτοί που κάνουν έργα και δεν κρίνουν τους αλλους, αλλά είναι καιρός  να μην επιμένουμε στα ίδια λάθη, να διορθώσουμε τα λάθη μας και όλοι ενωμένοι να απαιτήσουμε από το ΥΠΠΟΑ να μας δόσει αυτά που μας ανήκουν .Αργά η γήγορα  θα τα πάρουμε  όλα πίσω , σας παρακαλούμε βοηθήστε μας.

ΑΠΑΙΤΗΣΗ  ΣΤΟ ΥΠΠΟΑ :Να ανοίξει  οριστικά και αμετάκλητα τον "Ιερό Χώρο" της Β' Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων.

Απαιτούμε τα κάτωθι:

1)Το ΥΠΠΟΑ πρέπει να αποφασίσει αμέσως, όχι μετά δέκα χρόνια  τι θα κάνει για τον "Ιερό Χώρο “  της Β' Εθνοσυνέλευσης των  Ελλήνων, το προαύλιο της Σχολής Καρυτσιώτη, ( του Μουσείο Άστρους) και  το αρχαιογικό Μουσείο Άστρους , η τοπικη κοινωνία  υπομονετικά περιμένει  για αυτά που της ανήκουν. 

2)Το ΥΠΠΟΑ πρέπει να ανακοινώσει  δημόσια την θέση  του , που πρέπει να είναι δικαιολογημένη με επιχειρήματα  για τα καινούργια δεδομένα  και να μην  είναι αντίθετη στις βασικές του αρχές  ,  που πρέπει να γίνει μόνο από τις αρμόδιες αρχές του ΥΠΠΟΑ με βάση τους κανονισμούς του ΥΠΠΟΑ ,αν θα κρατήσει  κλειστό και  μη προσβάσιμο στους επισκέπτες  για τα επόμενα  δέκα η διακόσια χρόνια τον "Ιερό Χώρο “  της Β' Εθνοσυνέλευσης των  Ελλήνων.

3)Απαιτούμε από το Υπουργείο Πολιτισμού να ανοίξει  οριστικά και αμετάκλητα τον "Ιερό Χώρο" της Β' Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων, δεν χρειάζονται φύλακες σε αυτό τον χώρο, όπως δεν υπήρχαν φύλακες τα τελευταία διακόσια χρόνια, ο χώρος είναι εδώ  σεμνός και επιβλητικός, είναι μουσείο  από μόνος του.

4)Απαιτουμε  το υπουργείο να ανοίξει σύντομα το αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους .

 

Όνομα .............................................................................................

 

……………………………………………………………………

 

Υπογραφή............................................................................

Ημερομηνία .........

 

Ευρωπαϊκή (κατά φαντασίαν) Ένωση

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 04-04-2018 09:36:00 am | από nskarmoutsos

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Μόλις λίγες μέρες έχουν περάσει από την τελευταία σύνοδο Ε.Ε. - Τουρκίας στη Βάρνα, όπου εγκρίθηκαν επιπλέον κονδύλια 3 δισ. ευρώ προς την Άγκυρα για τη διαχείριση του μεταναστευτικού / προσφυγικού ζητήματος με αντάλλαγμα να παραμείνουν κλειστές οι ροές μετακίνησης ανθρώπων προς την Ευρώπη – και την Ελλάδα βεβαίως. Κι όμως, μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, πολλά φαίνεται ότι βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα.

● Από τη μια η ροή μεταναστών και προσφύγων προς την Ελλάδα καθ’ όλο το πρώτο τρίμηνο του 2018 εμφανίζει σημαντική αύξηση και με την πάροδο του χρόνου υπάρχει κίνδυνος να αντιμετωπίσουμε, ακόμη μια φορά, πολύ δύσκολες καταστάσεις.

● Από την άλλη, σύμφωνα με το «Spiegel», πολλές χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, παρ’ ότι αναγνωρίζουν ότι πρέπει να συγκρατηθούν μετανάστες και πρόσφυγες έξω από τα ευρωπαϊκά σύνορα, διαφωνούν με την καταβολή του ποσοστού τους στη χρηματική ενίσχυση της Άγκυρας.

Στην ίδια σύνοδο του ονομαστού βουλγαρικού θερέτρου ακούσαμε τις ευγενείς και έμμεσες υποδείξεις προς την Τουρκία περί αποφυγής προκλητικών ενεργειών στη Μεσόγειο και το Αιγαίο εις βάρος Κύπρου και Ελλάδας, αλλά και τη δυσφορία των Τουσκ και Γιούνκερ για την κράτηση πολιτών της Ε.Ε. σε τουρκικές φυλακές. Ε, και λοιπόν;

Από την επομένη κιόλας – παρά την έγκριση των νέων κονδυλίων – η Τουρκία φρόντισε να καταδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι τα... μέζεα του στεατοπυγικού υποσυστήματος του προέδρου Ερντογάν είναι το πεδίο στο οποίο κατά κανόνα εγγράφονται αυτού του είδους οι ευρωπαϊκές υποδείξεις. Έτσι, το μεν δικαστήριο της Αδριανούπολης απέρριψε το αίτημα αποφυλάκισης των δύο φυλακισμένων Ελλήνων στρατιωτών, το δε Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας ξεκαθάρισε προς πάντα ενδιαφερόμενο ότι δεν πρόκειται να παραχωρήσει τα «δικαιώματα» της Τουρκίας στο Αιγαίο, την Κύπρο και την ανατολική Μεσόγειο.

Όσο για τις επιθετικές κινήσεις στο Αιγαίο, λεκτικές ή έμπρακτες, αυτές κλιμακώνονται διαρκώς.

Ακόμη μια φορά λοιπόν η Ευρωπαϊκή (κατά φαντασίαν) Ένωση αποδεικνύει την αδυναμία της να συμπεριφερθεί ως ενιαία οντότητα, ικανή να επιβάλει τη θέλησή της. Αυτή η χαλαρή ένωση κρατών σε αμιγώς οικονομική βάση, η οποία, διά των μνημονίων και των περικοπών, αγνοώντας πλήρως τον γεωστρατηγικό παράγοντα, συνέβαλε τα μέγιστα, μεταξύ πολλών άλλων, στη μείωση της αμυντικής μας ικανότητας, τώρα αντιλαμβάνεται και η ίδια ότι αδυνατεί πλήρως να διαδραματίσει οποιονδήποτε σοβαρό – και αντάξιο του οικονομικού της μεγέθους – ρόλο.

Ακόμη μια φορά λοιπόν η Ελλάδα οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει η ίδια να σχεδιάσει την αμυντική και εξωτερική της πολιτική χωρίς να περιμένει σωτήρες.

Πηγή: topontiki.gr

Το μπαχτσίσι χτες και σήμερα

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 18-03-2018 09:03:40 am | από nskarmoutsos

Του καθηγητή Πέτρου Θέμελη

Για τον Παυσανία, τον περιηγητή του δεύτερου αιώνα μετά Χριστόν, γνωστό και από την επίσκεψή του στην αρχαία Μεσσήνη, η δωροδοκία -κοινώς λάδωμα- ήταν ο «πανίσχυρος μοχλός που κινεί εκ του ασφαλούς την Ιστορία και επηρεάζει δραματικά τις εξελίξεις, αναγκάζοντας την πλάστιγγα να γέρνει κάθε φορά προς την πλευρά των χρημάτων», τα οποία βαραίνουν αποφασιστικά, όπως διαπιστώνουμε καθημερινά.

Στο βιβλίο του για την Κορινθία (2.33.3) ο περιηγητής κάνει ιδιαίτερο λόγο για τα χρήματα που έφερε ο ταμίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου Αρπαλος στην Ελλάδα, καθώς και για τα πρόσωπα που τα πήραν τότε, με μοναδική εξαίρεση τον ρήτορα Δημοσθένη, ο οποίος πλήρωσε τελικά με τη ζωή του το αντι-μακεδονικό μένος του! Κατέφυγε στο ιερό του Ποσειδώνα στο νησί του Πόρου, ζητώντας άσυλο, οι Μακεδόνες ωστόσο του Αντίπατρου που τον κατεδίωκαν, τον ανάγκασαν να αυτοκτονήσει.

Στα Λακωνικά του ο Παυσανίας (3.9.8) μιλά διεξοδικά για τα περσικά χρήματα, τους περίφημους χρυσούς δαρεικούς, που έφερε στην Ελλάδα με εντολή του Αρταξέρξη ο Ρόδιος Τιμοκράτης, προκειμένου να προκαλέσει πόλεμο ενάντια στους Σπαρτιάτες, παραθέτει μάλιστα κατάλογο των πολιτικών που δωροδοκήθηκαν τότε: οι Αργείοι Κύλων και Σωδάμας, οι Θηβαίοι Ανδροκλείδης, Ισμηνίας και Αμφίθεος και οι Αθηναίοι Κέφαλος και Επικράτης. Πουλημένοι πολιτικοί υπήρχαν δυστυχώς πάντα.

Στα Μεσσηνιακά του (4.17.2) ο Παυσανίας περιγράφει και πάλι με μελανά χρώματα τα περί διαφθοράς και χρηματισμού των αντίπαλων στις πολεμικές συγκρούσεις. Καταλήγει, ότι πρώτοι οι Λακεδαιμόνιοι εξαγόρασαν με χρήματα τη νίκη τους στον μακροχρόνιο πόλεμο ενάντια στους Μεσσήνιους, δωροδοκώντας τον ίδιο το βασιλιά των Αρκάδων Αριστοκράτη, ο οποίος είχε προσφερθεί, υποτίθεται, να βοηθήσει τους Μεσσήνιους στη μάχη της λεγόμενης Μεγάλης Τάφρου, ενώ τελικά τους εγκατέλειψε. Και στην κρίσιμη ναυμαχία στους Αιγός Ποταμούς το 404 π.Χ. που σήμανε το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου, οι Λακεδαιμόνιοι κατάφεραν να εξαγοράσουν τον Αδείμαντο και άλλους Αθηναίους στρατηγούς και να νικήσουν κατά κράτος, τελικά, τους έμπειρους στα ναυτικά Αθηναίους.

Οι Πέρσες χρησιμοποίησαν το ίδιο αυτό σίγουρο μέσο κατά των Λακεδαιμονίων, τροφοδοτώντας με άφθονο χρήμα τους Κορίνθιους, τους Αργείους και τους Θηβαίους, ώστε να ξεσηκωθούν τελικά ενάντια στη Σπάρτη και να την αναγκάσουν να εγκαταλείψει τα εδάφη που είχε κερδίσει στην Ασία ο ικανότατος Σπαρτιάτης στρατηγός Αγισήλαος.

Ολυμπιακές απάτες

Στα Ηλιακά του, τέλος, (5.21.2) απαριθμεί ο Παυσανίας ένα  πλήθος από Ολυμπιακές νίκες που κερδήθηκαν με απάτες κάθε μορφής (το ντοπάρισμα δεν είχε ακόμη εφευρεθεί) και κυρίως με χρηματισμό των αντιπάλων!

ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ

Το 1620 οι κάτοικοι του Πραστού, που υπαγόταν στην επαρχία του Μυστρά, έστειλαν άνθρωπό τους στο σουλτάνο Οσμάν Β' με γραπτό αίτημα, ζητώντας άδεια να επισκευάσουν την εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Διαμαρτύρονταν μάλιστα εντόνως, ζητώντας την έκδοση ιερής διαταγής απ’ το σουλτάνο, γιατί όταν επιχείρησαν να επισκευάσουν την εκκλησία, ορισμένοι έπαρχοι, βοεβόδες και αστυνομικοί, τους εμπόδισαν και τους απείλησαν με σκοπό το «μπαχτσίσι». Ο σουλτάνος έστειλε φιρμάνι στον Μπέη και τον Καδή (ιεροδικαστή) του Μεζεστρέ (=Μυστρά) με εντολή να ελέγξουν αν οι ραγιάδες του χωριού πλήρωναν κάθε χρόνο τον κεφαλικό και τους άλλους φόρους, να απομακρύνουν όσους τους ενοχλούσαν με σκοπό τη δωροδοκία, και να τους δοθεί άδεια για την επισκευή. Tο φιρμάνι όριζε επίσης, να μην κατασκευάσουν οι ραγιάδες κτίσμα μεγαλύτερο της αρχικής εκκλησίας με το πρόσχημα της επισκευής. Το 1621 εκδίδεται απόφαση από τον Καδή για την επισκευή της εκκλησίας χωρίς επέκταση ή υπερύψωση, δίνονται μάλιστα οι διαστάσεις του ναού και περιγράφονται με ακρίβεια οι φθορές, κυρίως ρωγμές στην οροφή και τους τοίχους.

Από της ιδρύσεώς της ως τα χρόνια της Επανάστασης του '21, πέρασαν στην ιδιοκτησία της Μονής του Αγίου Νικολάου κτηματικές περιουσίες με πράξεις παραχώρησης ή πώλησης. Το πρώτο τέτοιο έγγραφο χρονολογείται το 1638, και αφορά στην παραχώρηση στη Μονή ολόκληρης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του Γιάννη Μάγερη από το Λεωνίδι, για την ακρίβεια ενός μικρού σπιτιού με τη φτωχική οικοσκευή και τον κήπο του. Οι προύχοντες δεν παραχωρούσαν (και εξακολουθούν να μην παραχωρούν) ούτε μικρό μέρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους.

Την περίοδο της Β΄ Ενετοκρατίας (1699-1715) δηλώνονται από τους ηγούμενους της Μονής τα περιουσιακά της στοιχεία στους κατακτητές για λόγους φορολογικούς, της καταβολής δηλαδή της λεγόμενης δεκάτης από τη συνολική αξία της περιουσίας (που αντιστοιχούσε σε 12 ρεάλια περίπου για κάθε χρόνο). Μέσω των εγγράφων γίνεται σαφές ότι τόσο επί Ενετοκρατίας, όσο και στη διάρκεια της περιόδου μέχρι την Επανάσταση, το Μοναστήρι δεχόταν πιέσεις και απειλές, προκειμένου να καταβάλει φόρους μεγαλύτερους από τους προβλεπόμενους. Η πρακτική της δωροδοκίας, προκειμένου να γλιτώσουν οι δύστυχοι μοναχοί τους υπέρογκους φόρους, ήταν αναπόφευκτη.

Τίποτε δεν έχει αλλάξει από τότε σ’ αυτή τη χώρα. Οχι μόνο το μπαχτσίσι, αλλά και οι αυθαίρετες κατασκευές και οι παραβάσεις των αρχικών αδειών οικοδόμησης, ακόμη και σε ελεγχόμενες περιοχές, ήταν από τότε συνήθης πρακτική.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΓΝΟΗΜΕΝΕΣ

Θα πρότεινα στους πολιτικούς μας να διδαχτούν τουλάχιστον από τον σοφό Σόλωνα τον Aθηναίο που διεκήρυττε το εξής: «Συμβουλεύετε μη τα ήδιστα, αλλά τα βέλτιστα τοις πολίταις». Να συμβουλεύετε τους πολίτες τα καλύτερα για αυτούς, όχι τα πιο ευχάριστα. Αλλά και από τον σοφό Xίλωνα τον Λακεδαιμόνιο που πρέσβευε: «Ζημίαν αιρού μάλλον ή κέρδος αισχρόν, το μεν γαρ άπαξ λυπήσει, το δε αεί» - δηλαδή να προτιμάς την ζημιά και όχι το αισχρό κέρδος, γιατί η ζημιά άπαξ θα σε λυπήσει, ενώ το αισχρό κέρδος πάντα θα σε στεναχωρεί.

«Mη πλούτει κακώς», μην πλουτίζεις με αθέμιτο τρόπο, συμβουλεύει ο Θαλής ο Mιλήσιος.

«Τοις επιτηδείοις χρω», τους πλέον κατάλληλους ειδικούς να χρησιμοποιείς (και όχι τους συγγενείς και τους κουμπάρους) λέει με τη σειρά του ο Πιττακός ο Mυτιληναίος.

Ποιος αλήθεια υπολογίζει σήμερα τους σοφούς αυτούς άνδρες;

Πηγή: eleftheriaonline.gr

Ιερά και ανόσια

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 17-03-2018 09:39:19 pm | από nskarmoutsos

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Ο Θεός κι η ψυχή του. Όποιος κι αν εξαπέλυε τέτοιο πυκνό σώμα μίσους και εναντίον οποιουδήποτε, η θλίψη θα εκυκλοφόρει εις όλας τας αρτηρίας, εις όλας τας φλέβας. Όταν, όμως, τα εξαπολύει ένας αξιωματούχος της ιεροσύνης, η κακία αποκτά και θεσμική αξία. Κάποιος που επέλεξε το σχήμα, υποτίθεται ότι το έπραξε για να υπηρετήσει αξίες. Όταν κυκλοφορεί με πολεμικές κραυγές και σκότος μοιράζει, τον άγιο νόμο του Χριστού δεν παραβιάζει; «Το “φτύστε τους” είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε».

Για να τελειώνουμε, τα ωμοφόρια ή οι μίτρες δεν κάνουν τους Μητροπολίτες. Η Εκκλησία δεν είναι δικό του σπίτι και κανενός τσιφλίκι. Τη γενική ισοπέδωση και γενίκευση, όπως και τη βλακώδη αντίδραση -επίθεση σε ναό- δεν την κατανοώ. Την Εκκλησία τη γεννάει μια κλήση, όπως λέει η ίδια η λέξη. Κλήση συμμετοχής.

Για να τελειώνουμε, τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Το ξέραμε ότι είναι βαριά η καλογερική. Δεν είχαμε συνειδητοποιήσει, όμως, όσοι και όσες κάνουμε βλάσφημες σκέψεις, πόσο βαριά είναι η ποιμενική. Ιδίως για όσους έχουν την αίσθηση, επειδή απέκτησαν εξουσία, ότι Τον διορθώνουν.

Εμείς, όμως, αλειτούργητοι και εκκλησίασμα, άπιστοι και πιστοί, αδιόρθωτοι και απρόσκλητοι, άλλα μπορούμε να διορθώσουμε, αν στην ευκολία δεν ενδώσουμε. Τις φωνές μίσους να απομονώσουμε, γιατί η Δικαιοσύνη δεν βλέπει την αισχύνη και οφθαλμοφανώς άνισα μας κρίνει.

Ο λόγος μίσους, που επαναλήφθηκε επί τα χείρω εντός του δικαστηρίου, πέρασε. Με τρόπο ανατριχιαστικό και ατιμώρητο. Δεν είναι επαρκής ο νόμος, η τοπική έδρα δεν άντεχε να τον εφαρμόσει ή οι φέροντες βαριά ονόματα αξιώνονται ιδιαίτερης μεταχείρισης;

Είναι κι αυτός ο εναγκαλισμός δικαστών και λειτουργών που έχει γίνει θεσμός. Είναι κι αυτοί που μας φτύνουν κατάμουτρα. Ακόμα και αν το κάνουν… μεταφορικά. Είναι τόσοι που αλωνίζουν και με παραληρηματικά μάς ζαλίζουν.

Μα, είναι η πτώση της Δικαιοσύνης που δεν σ’ αφήνει να βρεις ειρήνη. «Εστι δίκης οφθαλμός, ός τα πανθ’ ορά»; 

Πηγή: naftemporiki.gr

Λευκές περιστερές

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 17-03-2018 09:26:30 am | από nskarmoutsos

Του Παντελή Μπουκάλα

Π​​οιος θυμάται το 2004... Με τους Ολυμπιακούς διδάξαμε για πολλοστή φορά την ανθρωπότητα «μέτρο» και «ευγενή άμιλλα»· το μέτρο δεν παραφάνηκε στη φαραωνική σπατάλη για αχρείαστα γήπεδα, η δε ευγενής άμιλλα είχε ένα μικρό ατύχημα με μηχανάκι, για το οποίο πάντως έφταιγαν οι Αμερικανοί. Και με το Γιούρο είπαμε όλοι «ιδού η ευκαιρία για να τ’ αλλάξουμε όλα». Να κάψουμε το κακό στη ρίζα του με την αίγλη του τροπαίου. Να γκρεμίσουμε παράγκες. Να ξεπαστρέψουμε παράσιτα. Να βάλουμε το νυστέρι βαθιά στο κόκαλο, υπό το φως των προβολέων που είχε στρέψει πάνω μας η οικουμένη, για να μας βλέπει και να μας θαυμάζει.

Τα λέγαμε και πριν από το 2004 τα περί κάθαρσης. Τα ξαναλέμε τώρα, γιατί ούτε το τρόπαιο της Πορτογαλίας βοήθησε καθόλου. Και θα τα ξαναπούμε του χρόνου και του παραχρόνου. Γιατί θα δούμε και πάλι όσα βλέπουμε τώρα, τάχα εμβρόντητοι, όπως εμβρόντητοι δηλώναμε και παλιά, με το πιστόλι του καπετάν Βαρδινογιάννη ή του Μάκαρου-Ψωμιάδη. Η ζωή μας κύκλους κάνει... Οχι, δεν αποφάσισε η ειμαρμένη αυτό. Το αποφάσισαν από κοινού, κι ας τρώγονται μεταξύ τους, όλοι όσοι κάνουν μπίζνες και πολιτική με την μπαλίτσα. Ούτε οι μπίζνες είναι καθαρές, ποιος τολμάει να το πει, ούτε η πολιτική έχει άμωμες σκέψεις και αμόλυντα χέρια. Λευκές περιστερές δηλώνουν, βέβαια, οι πάντες. Αποφεύγουν όμως επιμελώς τον καθρέφτη.

Να κερδοσκοπήσουν θέλουν όλοι. Αλλος ορέγεται τα λεφτά της ΟΥΕΦΑ, που τάχα τα ξοδεύει σε μεταγραφές υπεράσων που αποδεικνύονται «παλτά» στο πρώτο δίμηνο. Αλλος είναι τόσο παθιασμένος με το προεδριλίκι που αλλάζει ομάδα κάθε δεύτερο χρόνο, για να μη χάνει το «δικαίωμα» να απολαμβάνει ακίνδυνα τους τσαμπουκάδες του, προστατευμένος από τις ιαχές του λαού-στρατού, που φωνάζει ρυθμικά «είναι τρελός ο πρόεδρος». Αλλοι χρειάζονται τον λαό της ομάδας σαν πολιορκητικό κριό, για να πάρουν μια καλή δουλειά εδώ, μια άλλη παραπέρα, ή, αν εκδίδουν οπαδικά φύλλα, για να βελτιώσουν τις πωλήσεις τους. Κι άλλοι τρελαίνονται στην πιθανότητα να χάσουν ψήφους. Και στρατεύονται υπέρ της ομάδας της περιφέρειάς τους φανατικότερα απ’ ό,τι στρατεύονται υπέρ των ιδεών τους – όποιες έχουν, κι αν έχουν.

Η διακοπή που αποφάσισε η κυβέρνηση είναι η τρίτη της. Ισως δεν θα βρισκόταν σε αυτή την ανάγκη αν δεν είχε διακόψει σχεδόν αμέσως τη σχέση της με τους νόμους που ψήφισε το 2015. Το ότι το ίδιο έκαναν και οι προκάτοχοί της βαραίνει σαν άλλοθι όσο και ο αέρας που έχει μέσα της μια μπάλα.

Πηγή: kathimerini.gr

Γυναίκες μόνες, ετών εβδομήντα

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 08-03-2014 08:42:51 am | από nskarmoutsos

Της Μαργαρίτας Μανσόλα

Τις βλέπεις να προχωράνε.  Άλλες μόνες, βαμμένες στα μαύρα από πάνω μέχρι κάτω, σημάδι αναφοράς στον σύντροφο που έφυγε κι ας μην ήταν διαλεγμένος από καρδιά μα από ανάγκη. Με τα χρόνια έμαθαν να αγαπούν τη συντροφιά στο ζεσταμένο σεντόνι, τη γκρίνια στο τραπέζι, ακόμα ακόμα αυτή τους την υποταγή . Τώρα τιμούν την απουσία , όπως της πρέπει κι οπως έχουν μάθει.

 Άλλες δυο - δυο, στο σούπερ μάρκετ, στην εκκλησία, στο πάρκο. Η ομοιότητα στα μάτια, αδιάψευστη μαρτυρία  της μεταξύ τους σχέσης, περιορίζεται  ακριβώς εκεί, αφήνοντας όλα τ’άλλα παραδομένα στην ανεξέλεγκτη μεταμόρφωση του χρόνου. Κοιτάζοντας όμως τα μάτια της νεότερης, μπορείς  να μαντέψεις ακριβώς το  βλέμμα του τότε ίδιο με το τώρα, αναλλοίωτο μέσα στα χρόνια που περνώντας έβαλαν τη μια στο ρόλο της άλλης: Η κόρη αυστηρή, μαλώνει , νουθετεί, φροντίζει, η μάνα υπακούει υπομονετικά. Την αγαπά, Εχει την ανάγκη της.  Η νεότερη εκδοχή του ίδιου ρόλου.

 Άλλες  περπατάνε αγκαζέ, η μεγαλύτερη ακουμπά στη γυναίκα με τα ξενικά χαρακτηριστικά που υποκρίνεται αγάπη και ενδιαφέρον με την δέουσα επίφαση, από αγωνία να κάνει τον αλλιώτικα άχαρο ρόλο της πιο ανθρώπινο. Πιο πιστευτό. Η μεγαλύτερη θέλει κι εκείνη να το πιστέψει. Βρίσκει στο ξενόφερτο στήριγμά της τη συντροφιά που είχε κάποτε συνηθίσει.

 Άλλες καλοντυμένες και ακόμα νέες μέσα στα γερασμένα τους σώματα, συναντιούνται στα θέατρα παρέες παρέες, ανταλλάσσουν απόψεις για το έργο, χαριεντίζονται, λένε τα νέα τους. Εχουν ντυθεί κατάλληλα για την περίσταση, έχουν πάει κομμωτήριο, έχουν  φορέσει και κόκκινο κραγιόν που κάνει αντίθεση με τα χρυσά σκουλαρίκια. 

Είναι μόνες. Αναζητούν τη χαρά και την βρίσκουν η μια στην άλλη. Μετά το τέλος του έργου θα επιστρέψουν η μιά στα εγγόνια, η άλλη στον βυθισμένο στην πολυθρόνα σύζυγο, βαρύς πια δεν μπορεί να την ακολουθήσει στις επιλογές της. Άλλη στο άδειο διαμέρισμα.

 Βάδισαν τις δεκαετίες  κουβαλώντας το βάρος της ζωής και της ευθύνης.

Μια μεγάλη παρένθεση τα πόδια τους πια,  μέσα της κλείνει  την πορεία μιας ζωής σχεδόν ποτέ διαλεγμένης .  Ακολούθησαν άλλοτε τον πατέρα, άλλοτε τη μάνα, άλλοτε τον σύζυγο δεν ανήκαν ποτέ στον κρυμμένο εαυτό τους που ξεχασμένος πια στην κρυψώνα του εχει απωλέσει τη χαρωπή μνήμη του “φτου ξελευτερια”. Με άδειο βλέμμα μετρούν  καθημερινά τους δρόμους πηγαινοφέρνοντας  το σώμα τους στη ρότα  της ετερόφωτης ύπαρξής τους  . 

 Όταν ήταν πολύ μικρούλες, κάποτε, ψιθύριζαν η μια στην άλλη τα όνειρά τους. Κι όταν έγιναν κοπέλες κάποιον αγάπησαν.

Πηγή: tovima.gr

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Α.Ε. Ν. ΑΡΚΑΔΙΑΣ: Συμπαιγνία Δήμου Βόρειας Κυνουρίας – Σκουπιδοεργολάβου σε βάρος των εργαζομένων στο ΚΔΑΥ Άστρους

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 05-03-2018 08:21:12 pm | από nskarmoutsos

Δελτίο τύπου

Συμπαιγνία Δήμου Βόρειας Κυνουρίας – Σκουπιδοεργολάβου

σε βάρος των εργαζομένων στο ΚΔΑΥ Άστρους

Τρίπολη 05/03/2018

Το Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου καταγγέλλει στους κατοίκους του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας τη στάση του σκουπιδοεργολάβου που ενώ έχει εισπράξει από το Δήμο τα ποσά για τους μήνες Γενάρη – Φλεβάρη αρνείται να πληρώσει τα δεδουλευμένα των εργαζομένων γι’ αυτούς τους μήνες.

Γιατί ο Δήμος πλήρωσε τον εργολάβο για το Φλεβάρη αφού δεν είχαν πληρωθεί οι εργαζόμενοι για το Γενάρη;

Γιατί συζητά να κλείσει το ΚΔΑΥ διευκολύνοντας έτσι τα σχέδια του σκουπιδοεργολάβου;

Το ένα χέρι νίβει τα’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο, λέει ο λαός μας. Η Δημοτική Αρχή διευκολύνει τον σκουπιδοεργολάβο και αυτός τη Δημοτική Αρχή και οι δύο μαζί το σχεδιασμό της ΣΔΙΤ με την ΤΕΡΝΑ.

Καλούμε την εργοδοσία και τη Δημοτική Αρχή να σεβαστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων στο ΚΔΑΥ, να καταβληθούν τώρα τα δεδουλευμένα, να παρθούν μέτρα υγείας και ασφάλειας της εργασίας στο ΚΔΑΥ. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις διεκδικώντας τη ζωή και τα δικαιώματά τους

Η Δημοτική Αρχή να σταματήσει να παίζει το ρόλο του απεργοσπάστη και μη σκεφτεί να κλείσει το ΚΔΑΥ γιατί το lock – out δεν έχει ακόμα θεσμοθετηθεί, ή να το δουλέψει με εθελοντές (!!!) γιατί αυτό σημαίνει μεσαίωνας. Τι θέλει ο Δήμος μαζί με τον εργοδότη να δουλεύουν οι εργαζόμενοι απλήρωτοί;

Είναι γελασμένη η εργοδοσία αν νομίζει ότι θα ξεμπλέξει εύκολα με το ταξικό εργατικό κίνημα. Όπως πλήρωσε τους εργαζόμενους στη Μαραθόλακα Μεσσηνίας έτσι θα πληρώσει και τους εργαζόμενους στο Άστρος. Να ικανοποιήσει τα πιο κάτω δίκαια αιτήματα των εργαζομένων:

  • Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων. Να εφαρμοστεί από το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας το άρθρο 37 παράγραφος 9 του Νόμου 3669/2008 για την πληρωμή των δεδουλευμένων απευθείας από το Δήμο.
  • Καμία τροποποίηση συμβάσεων εργασίας. 5θήμερη, οχτάωρη εργασία.
  • Βασικός μισθός με κατώτερο όριο τα 751,00€ μηνιαίως και του μεροκάματου στα 33,57 ευρώ για όλους τους εργαζόμενους.
  • Καταβολή του μισθού όλων των εργαζομένων το αργότερο μέχρι την 5η εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα, όπως προβλέπετε από το νόμο
  • Συνθήκες και μέτρα υγείας και ασφάλειας της εργασίας για όλους τους εργαζόμενους.
  • Άμεση χορήγηση των εμβολίων που συστήνει ο Ιατρός Εργασίας.
  • Άμεση διάθεση των κατάλληλων μέσων ατομικής εργασίας (γάντια, μάσκες, παπούτσια, φόρμες, κλπ).
  • Είδη καθαριότητας
  • Φαρμακείο
  • Κατάλληλα μέσα πυρόσβεσης.

ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Ένα είναι το σκάνδαλο

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 05-03-2018 09:48:23 am | από nskarmoutsos

Του Διονύση Χαριτόπουλου

Το 2010 στην Ελλάδα έγινε το μεγάλο οικονομικό κραχ. Η πατρίδα μας έκτοτε είναι μια πτωχευμένη χώρα. (Αυτή είναι η αλήθεια και όλα τα άλλα είναι για καθυστερημένους). Δεν καταστραφήκαμε σε κάποιον πόλεμο. Δεν έπεσαν πανούκλα και λοιμός. Δεν έγινε μεγασεισμός που μας έρριξε 50 χρόνια πίσω. Η πτώχευση βαρύνει αποκλειστικά και μόνο το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Αυτούς που εξουσιοδοτήσαμε κατά καιρούς να χειριστούν τα τις κρατικές υποθέσεις και τα οικονομικά μας. Ανίκανοι ή κλέφτες; Με τους δεύτερους να επικρατούν, δεν είναι και λίγοι στην πρώτη κατηγορία.

Αλλά η αναίδεια περισσεύει. Αφού μας διέσυραν στους έξω ως συλλήβδην ακαμάτη και λωποδύτη λαό, μας πέταξαν την ευθύνη: «Ζούσατε πάνω από τις δυνατότητες σας». Η απόλυτη κοροϊδία. Σαν να απολογείται ο διευθυντής μιας εταιρείας που πτώχευσε στους υπαλλήλους που άφησε στον δρόμο με το επιχείρημα: «Σας έδινα μεγάλους μισθούς». Και η κοροϊδία συνεχίζεται. Τώρα κάθε λίγο σκάει ένα σκάνδαλο που πρέπει τάχα να διερευνηθεί. Το πρόσφατο Νοβάρτις πρέπει να είναι η πολλοστή έρευνα που γίνεται με εξεταστική ή άνευ. Αλλά το μεγαλύτερο είναι αυτό που δεν το ακουμπάει κανείς. Η ατιμωρησία των ενόχων. Αυτό είναι το μέγα σκάνδαλο. Ότι δεν καταλογίζονται οι ευθύνες για την πτώχευση της χώρας. Σε αυτό εμπεριέχονται όλα τα άλλα (Νοβάρτις, Λαγκάρντ, Ζίμενς, δάνεια ΜΜΕ και Κομμάτων, Χρηματιστήριο, σκάνδαλα Εξοπλιστικών, Μετρό, Αεροδρόμιου, Δημόσιων Έργων, κλπ) Δεν είναι δυνατόν να περάσει έτσι Δεν θα την πληρώνουν μόνο οι ανεύθυνοι. Αν δεν αποδοθούν οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες που αναλογούν σε κάθε πολιτικό, από μειράκιο ως ογκόλιθο, δεν γίνεται να πάμε παρακάτω. Πάλι τα ίδια θα έχουμε. Η ατιμωρησία είναι ο πρόλογος νέων δεινών.

Πηγή: lifo.gr

Σαπίζουμε…

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 22-02-2018 09:01:41 am | από nskarmoutsos

Η παρακμή είναι μια μακρά, αργόσυρτη διαδικασία, η οποία κατά κανόνα δεν γίνεται αντιληπτή παρά μόνο, κάποια στιγμή, οι οδυνηρές συνέπειές της. Οι οδυνηρές συνέπειες της παρακμής έχουν γίνει ήδη αντιληπτές στο οικονομικό επίπεδο. Η χώρα χρεοκόπησε, συντηρείται ζωντανή με δόσεις και (ξε)πούλημα τιμαλφών. Τα 2/3 της κοινωνίας πληρώνουν το μάρμαρο.

Ωστόσο οι ωδίνες στον οικονομικό τομέα είναι μόνο μια από τις συνέπειες της παρακμής, ίσως η πιο οδυνηρή, καθώς το μάρμαρο πληρώνουν οι πιο αδύναμοι.

Η παρακμή αποτυπώνεται ανάγλυφα στο πολιτικό σύστημα και στον βαθμό της αξιοπιστίας του. Μετά από χρόνια περικοπών, μνημονίων και εποπτείας έχουμε μάλλον την εμπειρία να κατανοήσουμε ότι η οικονομική χρεοκοπία είναι αποτέλεσμα της παρακμής του πολιτικού συστήματος ή, αν θέλουμε να το πούμε πιο κομψά, της αδυναμίας του πολιτικού συστήματος να αντιμετωπίσει τις παθογένειές του.

Ένα απτό παράδειγμα πολιτικής παρακμής είναι η διαδικασία την οποία παρακολουθήσαμε χθες στη Βουλή, όπου κάποιοι πολιτικοί (και ταυτόχρονα πολίτες αυτής της χώρας) είχαν την ευκαιρία να «παζαρέψουν» τον τρόπο με τον οποίο θα ερευνηθεί (αν και τι) από τη Δικαιοσύνη. Η εικόνα στη Βουλή ενίσχυσε την άποψη (δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη) του μέσου ανθρώπου ότι το όλο σκηνικό πολύ περισσότερο εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες παρά την αναζήτηση του χρήματος με το οποίο, σύμφωνα με τις κατηγορίες, η Novartis λάδωσε τους «κατηγορούμενους».

Τα σύννεφα, ωστόσο, της παρακμής δεν περιορίζονται στο οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, δυστυχώς. Η μέγιστη συνέπεια της παρακμής που συνεπάγεται η οικονομική καταστροφή και η πολιτική «αφασία» εμφανίζεται απειλητική στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Παρακολουθούμε, αυτές τις μέρες, παράλληλα με τις διαδικασίες «κάθαρσης», την απουσία ή αποτυχία κάθε στρατηγικής αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής η οποία εκδηλώνεται στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Η έλλειψη ενός ελάχιστου συνεννόησης για την αντιμετώπιση υπαρκτών – όπως καθημερινά αποδεικνύεται – κινδύνων, με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί τη χώρα σε περιπέτεια της οποίας το κόστος θα είναι ανυπολόγιστο.

Του Δημήτρη Μηλάκα

Πηγή: topontiki.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις