Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

«Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις»

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 12-10-2017 11:28:26 am | από nskarmoutsos

Νο 1. Ο Μύλος τη δεκαετία του 60

Ο Μύλος της Παραλίας Αγίου Ανδρέα Κυνουρίας -http://wikimapia.org/#lang=el&lat=37.377149&lon=22.778467&z=20&m=b-, ο «ορισμός» της εγκατάλειψης, οι φωτογραφίες τα λένε όλα. 

Νο 2. Ο Μύλος το 2017

 

Πρόταση στο Σύλλογο Φίλων Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 09-10-2017 04:23:25 pm | από nskarmoutsos

Του Γιάννη Κουρόγιωργα

Πρόταση  στο  Σύλλογο  Φίλων  Αρχαιολογικού  Μουσείου  Άστρους  για τον  "Ιερό Χώρο “  της Β' Εθνοσυνέλευσης  των  Ελλήνων, το  προαύλιο  της  Σχολής  Καρυτσιώτη  και  το  Μουσείο Άστρους.

Αγαπητοί  φίλοι  μέλη το Δ.Σ.  και  μέλη του συλλόγου, σας ευχαριστούμε για όλες τις προσφορές που κάνατε μέχρι σήμερα  και  για το ενδιαφέρον σας για τα κοινά , ευχόμαστε πολλοί άλλοι συμπολίτες μας να σας ακολουθήσουν.

Τον Ιούλιο 2008, για λόγους  ασφαλείας  λόγω του σεισμού. αποφασίστηκε το κλείσιμο του Αρχαιολογικού  Μουσείου  Άστρους, αλλά  από  υπερβολική  ταχύτητα  και  απερισκεψία , χωρίς απόφαση  η  ένα  αιτιολογημένο  έγγραφο,  έκλεισε  και  ο  γειτονικός "Ιερός Χώρος " της Β’  Εθνοσυνέλευσης   των  Ελλήνων, (πάλι  καλά που  δεν  έκλεισε  και  η γειτονική  πλατεία  Καρυτσιώτη) .Αυτό το αδικαιολόγητο λάθος  ισχύει  ακόμα  σήμερα  και  κανένας  δεν  θέλει  να  ανακαλέσει  τα λάθη  του  η  τις παραλείψεις  του  για τόσα  χρόνια. Η  πρόθεση να  μην ανοίξει  ποτέ  ο Ιερός Χώρος  για  αγνώστους λόγους ,η μόνη λογική εξήγηση  είναι  η κάλυψη προηγουμένων λαθών, έγινε  έκδηλη  με την αναθεώρηση εγγράφων  του  Υπουργείου . Το  ΥΠΠΟΑ   αντίθετα  θα έπρεπε  να βρει  λόγους  να  ανοίξει τον  “Iερό Χώρο” της Β’ Εθνοσυνέλευσης , όλες τις ημέρες και όλες τις ώρες, δεν χρειάζεται  φύλακας  σε  αυτό  το χώρο...συνέχεια

Ακήρυχτος πόλεμος

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 07-10-2017 09:09:17 am | από nskarmoutsos

Πριν από το μακελειό στο Λας Βέγκας με τους 59 νεκρούς, είχε προηγηθεί το μακελειό στο Ορλάντο με τους 50 νεκρούς. Και πριν από αυτό, είχε προηγηθεί το μακελειό στο σχολείο του Κονέκτικατ με τους 26 νεκρούς. Πριν από το μακελειό στο Κονέκτικατ, σε διάστημα 18 μηνών η χρήση όπλων στα αμερικανικά σχολεία είχε προκαλέσει 17 θύματα. Στους 18 μήνες μετά το μακελειό στο Κονβέκτικατ, οι θάνατοι εξ αυτού του λόγου ξεπέρασαν τους 40. Ο κατάλογος είναι ατέλειωτος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Iain Overton, τον συγγραφέα του Gun Baby Gun, στις ΗΠΑ:

  • μόνο το 2011 έδωσαν τέλος στη ζωή τους 92 παιδιά κάτω των 14 ετών κάνοντας χρήση όπλου που είχαν στην διάθεσή τους,
  • κυκλοφορούν τα περισσότερα όπλα ανά άνθρωπο από κάθε άλλη χώρα του πλανήτη,
  • το 2013 καταγράφηκαν 100.598 πυροβολισμοί που οδήγησαν στον θάνατο 33.636 ανθρώπους, με τους 1.075 να είναι παιδιά κάτω των 19 ετών.

Στο φόντο του μακελειού στο Λας Βέγκας, από έναν τύπο που είχε στη διάθεσή του 49 (!) όπλα, πολλά από τα οποία δεν διαθέτει ούτε ο αμερικανικός στρατός, αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι ήταν ήδη από το 2000, κάτω από την αιγίδα της οργάνωσης «Ενα εκατομμύριο μαμάδες», που σε ένα από τα μαζικότερα συλλαλητήρια στην ιστορία της Ουάσιγκτον κινητοποιήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες ζητώντας το εξής αυτονόητο: «Νόμους οπλοκατοχής για ασφαλή παιδιά».

Εντούτοις, και τότε και πολλές φορές έκτοτε, αποδείχτηκε ότι το λόμπι της οπλο-λαγνείας διέθετε ισχυρότερες προσβάσεις στα αμερικανικά κέντρα εξουσίας.

Οι προσβάσεις αυτές και η αντίστοιχη επιρροή στα αμερικανικά κέντρα λήψης των αποφάσεων δεν έχουν να κάνουν μόνο ή κυρίως με το γεγονός ότι στις ΗΠΑ πρέπει να αναγνωριστεί ως δεδομένη η ύπαρξη σημαντικής κοινωνικής βάσης που τάσσεται υπέρ της οπλοκατοχής. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι για κάθε διαμαρτυρία ενάντια στην οπλοκατοχή, στις ΗΠΑ αρθρώνεται λόγος - σε κοινωνικό επίπεδο - υπέρ της οπλοκατοχής.

Για παράδειγμα, την ίδια ώρα που πραγματοποιούνταν στην Ουάσιγκτον η διαδήλωση στην οποία αναφερθήκαμε κατά της οπλοκατοχής, σε άλλο σημείο της πόλης είχε διοργανωθεί αντι-διαδήλωση υπέρ της «ελευθερίας χρήσης των όπλων»...

Επομένως, η απάντηση στο ερώτημα για τη διαιώνιση του καθεστώτος της οπλοκατοχής στις ΗΠΑ, βεβαίως και δεν μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη της την παράδοση της χώρας.

Η ουσία, όμως, της υπόθεσης βρίσκεται αλλού. Άλλος είναι εκείνος ο παράγοντας, ο βασικός και ο καθοριστικός, που εξηγεί το γιατί σε μια χώρα 325 εκατομμυρίων ανθρώπων κυκλοφορούν πάνω από 300 εκατομμύρια όπλα!

Ο παράγοντας αυτός δεν είναι άλλος από την ισχύ που διαθέτει το πολιτικό και οικονομικό λόμπι (που εκπροσωπείται από την «Εθνική Ομοσπονδία Όπλων»), η οποία τάσσεται υπέρ της ελεύθερης οπλοκατοχής στις ΗΠΑ. Πολιτική ισχύς η οποία προέρχεται από τη με χίλια νήματα διασύνδεσή του με επιχειρηματικούς κολοσσούς της βιομηχανίας όπλων, όπως, για παράδειγμα, η «Lockheed».

Για να καταλάβει κανείς τι εννοούμε με τον όρο «πολιτική ισχύς» αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στην ανθρωπογεωγραφία της αμερικανικής διοίκησης επί εποχής Μπους:

  • Η Λιν Τσέινι, σύζυγος του Αμερικανού αντιπροέδρου Τσέινι, διατέλεσε διευθύντρια στη «Lockheed».
  • Ο Στέφεν Χάντλεϊ, αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφαλείας στο Λευκό Οίκο, ήταν ταυτόχρονα και ιδρυτής του δικηγορικού γραφείου «Σι και Γκάρντνερ», που εκπροσωπεί τη «Lockheed».
  • Ο Νόρμαν Μινέτα ήταν υπουργός Μεταφορών και πρώην αντιπρόεδρος της «Lockheed».
  • Οσο για τον αναπληρωτή γενικό εισαγγελέα των ΗΠΑ, ήταν αυτός που εκπροσωπούσε τη «Lockheed» στην Ατλάντα.

Η «Lockheed» είναι η μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία στον κόσμο, που κατασκευάζει τα πάντα: Από αεροπλάνα, βόμβες και πυραύλους μέχρι υπουργούς, γερουσιαστές και εισαγγελείς. Ενδεικτικά αξίζει να αναφερθεί τούτο:

Στην πρώτη του κιόλας συνέντευξη μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Ασκροφτ, είχε δηλώσει στο CNN: «Το να φέρουν όπλα οι Αμερικανοί είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους».

Για να καταλάβουμε πώς ζυγίζει τα «δικαιώματα» το αμερικανικό πολιτικό σύστημα δεν έχουμε παρά να σημειώσουμε ότι αυτός, ο υπέρμαχος των «συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων», ο Ασκροφτ, ήταν ο ίδιος άνθρωπος που μετά την 11η Σεπτέμβρη είχε δηλώσει πως η Αμερική, στον «αγώνα της κατά της τρομοκρατίας», δεν μπορεί να ασχολείται με «πολυτέλειες», όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ατομικές ελευθερίες...

Σε ό,τι αφορά την αμερικανική διοίκηση, επί Ομπάμα, ένα στοιχείο αρκεί: Από τα άτομα που είχαν την υποστήριξη της «Εθνικής Ομοσπονδίας Όπλων» (NRA) στις εκλογές για το Κογκρέσο, ποσοστό άνω του 80% εκλέγονταν...

Όσο για τον Τραμπ και μόνο η εικόνα του να ανοίγει το ετήσιο συνέδριο του NRA τον περσινό Απρίλη τα λέει όλα. Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ είναι αυτός που στο ντιμπέιτ του υποψηφίων του Ρεπουμπλικανικού κόμματος το 2015 διαφήμιζε την περηφάνια του για το γεγονός ότι κρατά συχνά όπλα στα χέρια του. Όταν, δε, τέθηκε το θέμα της σύστασης ζωνών απαγόρευσης όπλων γύρω από σχολεία και εκκλησίες το αρνήθηκε λέγοντας πως αυτό θα ήταν «καταστροφή»…

Ο Τραμπ αποτέλεσε τον εκλεκτό της ΝRA στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ με την Ομοσπονδία να του εξασφαλίζει πάνω από 30 εκατομμύρια δολάρια για την προεκλογική του εκστρατεία. Ποσό διόλου ευκαταφρόνητο, αλλά στην πραγματικότητα σταγόνα στον ωκεανό για μια βιομηχανία, την βιομηχανία όπλων των ΗΠΑ, που τζιράρει πάνω από 40 δισ. δολάρια ετησίως…

Ας επαναλάβουμε το νούμερο: 40 δισ. δολάρια! Να, λοιπόν, η αιτία για το «Πώς είναι δυνατόν για τα όπλα να υπάρχει λιγότερο αυστηρή νομοθεσία από τα παιχνίδια;»,

όπως αναρωτιόταν η «Ουάσιγκτον Ποστ» μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών έξω από το Λευκό Οίκο, το Φλεβάρη του 2001.

Να, λοιπόν, γιατί το πιο απλό πράγμα στις ΗΠΑ είναι η αγορά και η κατοχή όπλου. Κάθε είδους όπλου. Ακόμα και όπλα που εκτοξεύουν οβίδες πωλούνται ελεύθερα στους ενδιαφερόμενους πελάτες. Όπως αποκαλύφθηκε τα όπλα και τα πυρομαχικά που είχαν χρησιμοποιήσει τον Απρίλη του 1999 δύο μαθητές σε λύκειο του Κολοράντο, όταν εκτέλεσαν 13 συμμαθητές τους και στη συνέχεια αυτοκτόνησαν, τα είχαν προμηθευτεί από το σούπερ μάρκετ της περιοχής...

Να γιατί ακόμα και ο νόμος που ίσχυε από το 1994 μέχρι το 2004 όσον αφορά στην οπλοχρησία (και ο οποίος μετά τις συνεχείς αναβολές χρειάστηκε εφτά χρόνια για να ψηφιστεί) ως μοναδική προϋπόθεση για την αγορά όπλου στις ΗΠΑ όριζε ότι ο αγοραστής θα έπρεπε απλώς να είναι άνω των 18 ετών.

Να γιατί κατά την προεκλογική περίοδο του 2004, ακόμα και αυτός ο νόμος σχετικά με την οπλοκατοχή τέθηκε σε αχρηστία αφού η κυβέρνηση Μπους φρόντισε να αποφύγει να προχωρήσει στην ανανέωση της ισχύος του.

Είναι χαρακτηριστικό: Ένα χρόνο μετά το μακελειό στο Τέξας με τους 22 νεκρούς, το 1991, σε 27 Πολιτείες των ΗΠΑ εισήχθησαν ρυθμίσεις άδειας οπλοκατοχής μέσα σε πανεπιστημιουπόλεις και εκκλησίες με δικαίωμα χρήσης του όπλου με πρόφαση την αυτοάμυνα, ακόμα κι αν ο κάτοχος των όπλων ήταν υπό την επήρεια αλκόολ…

Αρκετές φορές η φιλολογία γύρω από το ζήτημα της οπλοκατοχής στις ΗΠΑ θέλει να κατατείνει στο συμπέρασμα ότι η ευρεία κατοχή όπλων στις ΗΠΑ αποτυπώνει τους όρους συγκρότησης αυτού του κράτους. Όροι οι οποίοι, όπως λέγεται, έχουν διαμορφώσει στο λαό ένα πνεύμα… «πολιτοφύλακα» και ότι τελικά είναι ο ίδιος ο λαός που ενσυνείδητα έχει επιβάλει τέτοιους κανόνες υπεράσπισης των ελευθεριών του, όπως η κατοχή όπλων, ώστε να αναγκάζεται το κράτος να τους αποδέχεται.

Μόνο που αυτή η προσέγγιση προσπαθεί, πίσω από ένα «έθνικ» και «φολκλορικό» προπέτασμα, να κρύψει ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα επικερδέστατο εμπόριο. Με μια μπίζνα τεραστίων διαστάσεων που, στο τέλος τέλος, δεν αντανακλά παρά την ακραία εκμεταλλευτική αγριότητα στο επίπεδο των κοινωνικών σχέσεων. Αγριότητα που θέλει «ο άνθρωπος (να) είναι λύκος για τον άνθρωπο».

Στο πλαίσιο αυτής της αγριότητας και αυτής της μπίζνας, οι εκπρόσωποι του κράτους και του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος μόνο προσχηματικά επικαλούνται την πράγματι υπαρκτή αμερικανική παράδοση της οπλοκατοχής.

Εύλογο, επομένως, και το συνακόλουθο ερώτημα: Τι κοινωνία είναι αυτή, τελικά, όπου όπως προείπαμε σε έναν πληθυσμό 325 εκατομμυρίων Αμερικανών, τα όπλα που υπάρχουν στα αμερικανικά σπίτια υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 300 εκατομμύρια (!), δηλαδή ένα όπλο για σχεδόν κάθε Αμερικανό, ανεξαρτήτως ηλικίας!

Πρόκειται προφανώς για μια κοινωνία βουτηγμένη στην «κουλτούρα του φόβου». Του «τρόμου». Του άκρατου ατομισμού. Της αποθέωσης της «δύναμης» και της επιβολής του «νόμου του ισχυρού». Του ανελέητου ανταγωνισμού και της αντιδραστικής βίας ως μέσου επιβεβαίωσης του εγώ.

Μια κοινωνία που σπρώχνεται εξ απαλών ονύχων να αναζητά τη «συλλογικότητα» στις συμμορίες. Που διδάσκεται να εκλαμβάνει το έγκλημα ως διαδικασία «επιβίωσης» ή και «καταξίωσης», όπως ακριβώς απορρέει από το γεγονός ότι την μαθαίνουν να αποδέχεται τα εγκλήματα των ταγών της σαν «πατριωτισμό» και «επιβίωση του έθνους». Μια κοινωνία όπου η ανθρώπινη ζωή αξίζει τόσο όσο λέει εκείνο το σλόγκαν: «Ο πρώτος είναι τα πάντα, ο δεύτερος δεν είναι τίποτα».

Αυτή η κοινωνία,

  • η τόσο διαποτισμένη από το πνεύμα του «κοινωνικού δαρβινισμού»,
  • μέσα από το καθεστώς των ταξικά αβυσσαλέων ανισοτήτων,
  • με τους 50 εκατομμύρια λειτουργικά αναλφάβητους,
  • τα 50 εκατομμύρια των ανασφάλιστων,
  • τα 50 εκατομμύρια που τρέφονται με κουπόνια απορίας,
  • τα 100 εκατομμύρια φτωχούς και απόκληρους,
  • που εθίζεται διαρκώς από την κυρίαρχη ιδεολογία στη λογική της «Άγριας Δύσης», της «εκδίκησης» και της «αντεκδίκησης»,
  • που «λύνει» τα υπαρξιακά της φλερτάροντας ακατάπαυστα με την αλλοτρίωση και την αποξένωση μέσω των «σούπερ-ηρώων» της,

φαίνεται να κρατά πάντα ζωντανό εκείνο τον αφορισμό του Κλεμανσό όταν έλεγε ότι «η Αμερική είναι η χώρα που πέρασε από τη βαρβαρότητα στην παρακμή χωρίς να αγγίξει τον πολιτισμό»...

Το αποτέλεσμα της οπλο-λαγνείας (για να θυμηθούμε το ομότιτλο και βραβευμένο με Οσκαρ ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ) είναι ένας πραγματικά «Ακήρυχτος Πόλεμος» στο εσωτερικό των ΗΠΑ.

Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ σκοτώνονται από πυροβόλα όπλα πάνω από 11.000 άνθρωποι (!) ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας. Πρόκειται, δηλαδή, σε επίπεδο ανθρωπίνων απωλειών, για ...τέσσερις (!) 11ες του Σεπτέμβρη κάθε χρόνο!

Όπως έλεγε ο Μουρ στο ντοκιμαντέρ του, αυτός ο «ακήρυχτος πόλεμος» στις ΗΠΑ δεν είναι παρά το τίμημα που πληρώνει ο αμερικανικός λαός για τον «Νο 1» ιμπεριαλιστή του πλανήτη.

Είναι, όπως ισχυριζόταν, η αντανάκλαση στο εσωτερικό της αμερικανικής κοινωνίας - με τη μορφή της αντικοινωνικής «τρέλας» - του τρόμου, του φόβου και της βίας που οι ΗΠΑ σπέρνουν στον κόσμο...

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Πηγή: enikos.gr

Τρίκορφα το μνημείο της επανάστασης

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 20-09-2017 08:15:38 pm | από nskarmoutsos

Του Παν. Βέμμου

Το άρθρο αυτό είναι εξαιρετικά αφιερωμένο σε αυτούς που θα στέκονται στην εξέδρα των επισήμων στην παρέλαση για την άλωση της Τριπολιτσάς που αγνοούν την ιστορία της και την οδηγούν στη λήθη από αμέλεια ή σκοπιμότητα.

Τα Τρίκορφα συνδέονται με όλα σχεδόν τα ιστορικά γεγονότα που έχουν σχέση με τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Από την πρώιμη περίοδο, Ορλωφικά (1770), τον αγώνα ενάντια στους Τουρκαλβανούς (1779) αλλά κυρίως με την Επανάσταση (1821-1825). Μετά από προσπάθειες ετών των πολιτών και του Καποδιστριακού Δήμου Φαλάνθου έγινε πραγματικότητα το αίτημα του τότε Δήμου Φαλάνθου, το 1843 στο ψηφισμά του με το άγγελμα του θανάτου του Γέρου του Μωριά,  ‘’να στηθεί μνημείο λιτό παρά τω Ξηροπήγαδω.΄΄ Η προσπάθεια συνεχίστηκε και με την συμμετοχή του Δήμου Τρίπολης κατατέθηκε μελέτη για την αναγνώριση του ευρύτερου χώρου  Τρικόρφων ως ιστορικού αρχαιολογικού. Τον Μάιο του 2013 με ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου αναγνωρίστηκαν τα Τρίκορφα και οι οχυρώσεις τους (ταμπούρια) ως ιστορικός χώρος και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Κυβέρνησης(ΦΕΚ326/ΤΑΑΠΘ/13.9.2013).

Θα παρουσιάσουμε τον χώρο αυτό ακολουθώντας την αφήγηση του Φώτιου Χρυσανθακόπουλου (Φωτάκου) στα ΄΄Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως΄΄. Ξεκινάμε από το μνημείο που βρίσκεται στο 4ο χιλιόμετρο του δρόμου Τρίπολης-Σιλίμνας. Αμέσως μετά το μνημείο στρίβουμε δεξιά και ακολουθούμε για 150 μέτρα τον αγροτικό δρόμο, βρίσκουμε μπροστά μας τον παλιό ΄΄μουλαρόδρομο΄΄ Τριπολιτσάς-Γορτυνίας και ακολουθούμε μέχρι το διάσελο για περίπου ένα χιλιόμετρο. Μετά το διάσελο στρίβουμε δεξιά και βαδίζουμε σε ένα ΄΄κατσικόδρομο΄΄ και όταν φτάσουμε σε μία λάκα στρίβουμε και πάλι δεξιά και μόλις αντικρύζουμε την Τρίπολη στρίβουμε αριστερά, αφήνοντας στα δεξιά μας το πρώτο ταμπούρι. Συνεχίζοντας το μονοπάτι ανεβαίνουμε στην κορυφή, εκεί βρίσκουμε το κεντρικό Ταμπούρι. Ακριβώς μπροστά μας ανατολικά βρίσκεται μια κοιλάδα στα περίπου πέντε στρέμματα. Εκεί βρισκόταν το στρατόπεδο των Τρικόρφων. Βόρεια και Ανατολικά του στρατοπέδου στις κορυφές δύο λόφων βρίσκονται δύο ταμπούρια. Αυτά όπως μαρτυρεί ο Φωτάκος είναι τα πρώτα ταμπούρια, γιατί από εκεί δε φαίνεται η Τριπολιτσά. Στο άκρο της Κοιλάδας βρίσκεται, όπως μαρτυρεί γράμμα από τα Τρίκορφα, ΄΄τον Αύγουστο του 1821΄΄ (βιβλίο ΄΄Φιλική Εταιρεία’’ πρώτη έκδοση 1909, Οδησσός), η καλύβα του Υψηλάντη. Το πρώτο ταμπούρι που συναντήσαμε ανήκει στην δεύτερη φάση, στην επέκταση των οχυρώσεων όσο πλησίαζαν οι Έλληνες στην Τριπολιτσά.

Ξεκινώντας πάλι από το σύγχρονο μνημείο στρίβουμε αριστερά και ακολουθούμε τον αγροτικό δρόμο, μετά από 200 μέτρα, παίρνουμε μονοπάτι στη δυτική πλευρά του πευκόφυτου λόφου και βγαίνουμε στο διάσελο, μπροστά μας είναι μια πετρογυρισμένη χούνη και νοτιά της βράχια με οχυρώσεις, είναι η οχύρωση της ΄΄Κοκκινιάς΄΄. Βαδίζοντας ανατολικά σε εγκαταλελειμμένα χωράφια που έχουν γίνει σχεδόν δάσος, βλέπουμε μια οξεία κορυφή λόφου το ταμπούρι ΄΄Καστρί΄΄, το οποίο είναι καλά οχυρωμένο γύρω-γύρω με ξερολιθιές. Συνεχίζοντας ανατολικά σε μια περιοχή που έχει γίνει σχεδόν δάσος, βρίσκουμε τα ερείπια από δύο καλύβες, όπως αναφέρει ο Φωτάκος, εκεί βρισκόταν η ΄΄Καλύβα του Κολοκοτρώνη’’ πάνω από τον Άγιο Βλάσση. Στη ράχη, μέχρι πάνω από εκεί που ο Δήμος σήμερα έχει δημιουργήσει την χωματερή υπάρχουν οχυρώσεις. Απέναντι ακριβώς βρίσκεται ο Άγιος-Θόδωρος, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται ένα πολύ καλά διατηρημένο ταμπούρι. Αυτά όλα έχουν αναγνωρισθεί ως ιστορικός τόπος.

Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και παρά τις προτάσεις που υπάρχουν από πλευράς της πολιτείας (Αρχαιολογική Υπηρεσία, Δήμος Τρίπολης, Περιφέρεια Πελοποννήσου,) δεν έχει γίνει τίποτα για την πρόσβαση και την ανάδειξη τους , πέρα από μια γιορτή που έχει καθιερωθεί στα τέλη Ιούνη για την μάχη των Τρικόρφων και η οποία φθίνει.

Να θυμίσουμε την ολοκληρωμένη πρόταση του γνωστού σκηνοθέτη με ειδίκευση στο ιστορικό ντοκιμαντέρ, Λευτέρη Χαρωνίτη για την δημιουργία ταινίας με επίκεντρο τα Τρίκορφα, που βρίσκεται στα συρτάρια της αρχαιολογικής υπηρεσίας, της Περιφέρειας Πελοποννήσου, του Δήμου Τρίπολης και των Ομοσπονδιών των απόδημων Αρκάδων. Μια μελέτη που αφορούσε την συνολική ανάδειξη του μοναδικού αυτού μνημείου της Επανάστασης.

Συνεχίζουμε σήμερα με μια πρόταση για να συνδεθούν όλοι αυτοί οι ιστορικοί χώροι και να γίνουν προσβάσιμοι, χωρίς κανένα κόστος από την πολιτεία, αφού είναι διαθέσιμοι οι ορειβατικοί σύλλογοι και πολλοί πολίτες να συμβάλλουν στη διάνοιξη των μονοπατιών, αρκεί αυτό να αποφασιστεί από Αρχαιολογική Υπηρεσία και Δήμο. Μάλιστα αν συνδεθούν αυτά με τα γειτονικά μνημεία της δεκαετίας του ΄40 (Μνημείο εκτελεσμένων την Πρωτομαγιά του΄44, του Εμφυλίου, των πεσόντων το 1940-41 και της Κατοχής στον Άγιο Νικόλα) δημιουργείται στην δυτική πλευρά πατριωτικός δρόμος θυσίας, που θα βοηθήσει στην ανάπλαση και ανάκαμψη της Τρίπολης.

Αυτό το σχέδιο μπορεί να υλοποιηθεί και τμηματικά το μονοπάτι από το σύγχρονο μνημείο των Τρικόρφων 1) σε στρατόπεδο Τρικόρφων 2) σε Καστρί , και 3) από την εκκλησία Άγιων Θεοδώρων έως κορυφή. Στη συνέχεια να υπάρξει η σύνδεση Αγίων Θεοδώρων – στρατόπεδο Τρικόρφων και Καστρί-Άγιο Βλάσση που είναι πιο δύσκολα και τα παλιά μονοπάτια έχουν κλείσει.

Το άλλοθι της απραξίας, ότι δεν υπάρχουν προτάσεις, μετά από όλα αυτά καταρρίπτεται και παραμένει το ερώτημα υπάρχει πολιτική βούληση;

                                                                                               Τρίπολη Σεπτέμβρης 2017

Aπό πτυχιούχοι, γκαρσόνια...

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 23-10-2013 09:23:40 am | από nskarmoutsos

Πέντε χρόνια, μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, η ανεργία, η ύφεση και η σκληρή λιτότητα, εξακολουθούν να «ψαλιδίζουν» τα όνειρα των νέων της Ε.Ε., δημιουργώντας μία «χαμένη γενιά» που αναζητάει την τύχη της εκτός συνόρων.

Στρατιές ανέργων, πτυχιούχοι που καταφεύγουν σε δουλειές του ποδαριού, ζευγάρια που αδυνατούν να κάνουν οικογένεια ακόμη και μετά τα πρώτα «άντα» δεν είναι πλέον μετανάστες, χωρίς εφόδια, αλλά κάτοχοι μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων, σημείωνε σε πρόσφατο αφιέρωμα το «Newsweek».

«Ένα... PhD μαζί με τον καφέ σας; Ο μπαρίστα που σερβίρει το ποτό σας, είναι κατά πάσα πιθανότητα πιο μορφωμένος από σας», έγραψε χθες ο βρετανικός «Independent» σε άρθρο του για τους ταλαντούχους, καταρτισμένους νέους από τον πολύπαθο Νότο, οι οποίοι μεταναστεύουν στο Λονδίνο, για να βρουν δουλειά. Και ανακαλύπτουν ότι κανείς δεν τους περιμένει...με ανοιχτές αγκάλες.

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος

Εθνικό «Σύμβολο»

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 08-09-2017 03:38:08 pm | από nskarmoutsos

Η Σημαία του Κάστρου του Άστρους κουρέλι, ο «σεβασμός» που επιδεικνύεται, για πολλοστή φορά!! είναι εμφανής!!

(Φωτ. 8-9-2017, 13.55)

«Συγχαρητήρια στον γιο μου, που δεν πέρασε πουθενά»

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 26-08-2017 09:18:45 am | από nskarmoutsos

Συγχαρητήρια στον τρίτο γιο του, Αλέξανδρο, ο οποίος δεν πέρασε πουθενά στις Πανελλαδικές έδωσε, μέσω ανάρτησης του στο Facebook, ιερέας στην Κρήτη.

Το συγκινητικό μήνυμα είναι το εξής: 

«Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα…
Συγχαρητήρια στον τρίτο γιό μου τον Αλέξανδρο!!! Δεν πέρασε Πουθενά!!! Μπράβο που "απέτυχε". Μια χαρά. Κι αν πετύχαινε πάλι μπράβο θα του έλεγα γιατί ήθελε πολύ την σχολή της Πληροφορικής. Αλλά και τώρα που δεν τα κατάφερε, είναι όλα όμορφα. Και είμαι το ιδιο περήφανος γι αυτόν, και στην επιτυχία μα ιδιαιτέρως στην αποτυχία του.
Οι μεγάλες στιγμές στην ζωή μας συγγενεύουν με μεγάλες ατυχίες και αποτυχίες. Όταν μικρέ μια μέρα θα κοιτάξεις πίσω την ζωή σου, και πλέον θα έχεις ώριμα μάτια θα δεις οτι τα λάθη, οι ήττες και οι αποτυχίες, σε προχώρησαν μπροστά και σε ώθησαν για κάτι άλλο που ήξερε ο Θεός μα εσύ τότε ούτε καν φανταζόσουν. Ο Steve Jobs είχε πει σε αποφοίτους, «Δεν υπάρχει αυτό που αποκαλούμε αποτυχία - αποτυχία είναι απλά η ζωή που προσπαθεί να μας αλλάξει κατεύθυνση…» Εγω θα πρόσθετα ο Θεός που ανοίγει άλλους παράδοξους δρόμους. Και η αγαπημένη πονεμένη και «αποτυχημένη» Σαρλότ Ράμπλινγκ, μας φωνάζει μέσα από την δοξασμένη και πληγωμένη της ζωή, «οτι είμαστε εδώ το οφείλουμε σ΄αυτές τις στιγμές που μας δυσκόλεψαν. Αυτές οι στιγμές είναι η προίκα της ζωή μας...»
Γι αυτό θέλω να σου πω ότι δεν είμαι περήφανος μόνο στις επιτυχίες σου μα και στις φαινομενικές ήττες σου, γιατί αγαπώ αυτό που είσαι και οχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι. Και γιατί αγαπώ εσένα, με όλα τα σημάδια της διαδρομής σου, που πίστεψε με δεν κρίθηκε σήμερα, απλά σήμερα ξεκίνησε. Και να σου πω και κάτι; Ποτέ δεν θα σε χρησιμοποιούσα για να νιώσω εγω "επιτυχημένος". Δεκανίκι του δικό μου κενού δεν θα γινόσουν ποτέ. Σε αγαπώ γι αυτό που είσαι!!!
Να θυμάσαι μικρέ, οτι στα λάθη μας μαθαίνουμε, και οτι για να φτάσεις στον παράδεισο θα χρειαστεί να περάσεις πολλές φορές από την κόλαση. Καλό ταξίδι ζωης….»

Πηγή: tvxs.gr

«Τσαντίρ μαχαλά!» στο λιμάνι της Παραλίας Αγίου Ανδρέα

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 25-08-2017 03:08:44 pm | από nskarmoutsos

Νο 1

Στέγαστρο στήθηκε στο κυματοθραύστη του λιμανιού της Παραλίας Αγίου Ανδρέα Κυνουρίας, εδώ -http://wikimapia.org/#lang=el&lat=37.371266&lon=22.784033&z=19&m=b-, όπως φαίνεται στο φωτογραφικό υλικό:

Νο 1. 25-8-2017 12.55, εκ του σύνεγγυς.

Νο 2. 24-8-2017 13.25, εκ του μακρόθεν.

Υ.Σ: Τι άλλο θα δούνε τα μάτια μας!!!

Νο 2

«Της κακομοίρας!!»

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 16-08-2017 03:01:26 pm | από nskarmoutsos

No 1

Οι φωτογραφίες δείχνουν ένα «έγκλημα» διαρκείας που εξελίσσεται, ταυτόχρονα!! στο «μπάχαλο» -λιμάνι- του Παραλίου Άστρους:

Νο 1. 16-8-2017 14.00, σκάφος αναψυχής εισέρχεται στο λιμάνι Παραλίου Άστρους, στην είσοδο κολυμβητής, στο κόκκινο κύκλο, παίρνει το μπάνιο του!! και κανό, στο κίτρινο κύκλο, βολτάρει και δεν τρέχει τίποτα!!

Νο 2. 16-8-2017 14.00, κολυμβητής, στο κόκκινο κύκλο, παίρνει το μπάνιο του!! στο κεφάλι της Νέας προβλήτας του λιμανιού Παραλίου Άστρους.

Νο 3. 16-8-2017 14.00, κολυμβητές, στο κόκκινο κύκλο, παίρνουν το μπάνιο τους!! σε πλωτή προβλήτα του λιμανιού Παραλίου Άστρους.

Κουίζ: Αν καλούσαμε τον Ζουράρι να σχολιάσει την κατάσταση τι θα έλεγε;;

No 2

No 3

Εμείς τους «καμαρώνουμε!!»

Κατηγορία Σχόλια | Αναρτήθηκε 13-08-2017 12:37:29 pm | από nskarmoutsos

Άμεση ήταν η κινητοποίηση του Λιμενικού στο Ναύπλιο για παράτολμους κολυμβητές στην είσοδο του λιμανιού http://www.argolikeseidhseis.gr/2017/08/blog-post_529.html

Υ.Σ: Εδώ τους «καμαρώνουμε!!», φωτογραφία είσοδος λιμανιού του Παραλίου Άστρους (Νέα προβλήτα) 11-8-2017 13.25

Προηγούμενες αναρτήσεις