Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Travel and Leisure: Οι 50 καλύτεροι προορισμοί για το 2018 - Ανάμεσα τους η Πελοπόννησος

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 30-12-2017 09:33:48 am | από nskarmoutsos

Τους 50 καλύτερους προορισμούς για να ταξιδέψει κανείς εντός του 2018, βάσει των προτιμήσεων των συντακτών του, παρουσιάζει σε δημοσίευμά του το ταξιδιωτικό περιοδικό Travel and Leisure (T+L), με την Πελοπόννησο να περιλαμβάνεται στη λίστα.

Το αμερικανικό ταξιδιωτικό περιοδικό στέκεται μεταξύ άλλων στη βελτίωση των υποδομών, όπως οι αυτοκινητόδρομοι και λιμάνια, που κάνουν ευκολότερη την πρόσβαση στην Πελοπόννησο.

Τονίζει επίσης πως, καθώς η γεωργία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της περιοχής, υπάρχουν εγκαταστάσεις αγροτουρισμού όπου μπορεί κανείς να γνωρίσει τοπικά προϊόντα και την κουζίνα της Πελοποννήσου, με τον συντάκτη να φέρνει ως παράδειγμα τα μανιάτικα ζυμαρικά με μυζήθρα και τα μουστοκούλουρα.

Από απομακρυσμένα, ειδυλλιακά νησιά μέχρι μεγαλουπόλεις και ολόκληρες χώρες, οι 50 προορισμοί που προτείνει το T+L για το 2018, είναι οι εξής:

  1. Σόλτα, Κροατία
  2. Γκρίνβιλ, Νότια Καρολίνα
  3. Γρενάδα, Καραϊβική
  4. Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
  5. Λος Κάμπος, Μεξικό
  6. Κοιλάδα Ουάλα Ουάλα, Ουάσιγκτον
  7. Ουζμπεκιστάν
  8. Αίγυπτος
  9. Μαρακές, Μαρόκο
  10. Νησιά Φίτζι
  11. Αλμπουκέρκη, Μεξικό
  12. Ζάμπια
  13. Αρχιπέλαγος Φινλανδίας
  14. Ακτές του Ειρηνικού στην Κολομβία
  15. Καταρράκτες Ιγκουασού, Αργεντινή και Βραζιλία
  16. Νησί Σαλίνα, Ιταλία
  17. Μαυροβούνιο
  18. Τορόντο, Καναδάς
  19. Πιόνγκτσανγκ, Νότια Κορέα
  20. Σαν Αντόνιο, Τέξας
  21. Βαλέτα, Μάλτα
  22. Ιρλανδία
  23. Ιορδανία
  24. Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη
  25. Μαυρίκιος, Ινδικός Ωκεανός
  26. Πελοπόννησος, Ελλάδα
  27. Σάο Πάολο, Βραζιλία
  28. Λόφοι Μπερκσάιρ, Μασαχουσέτη
  29. Λουάνγκ Πραμπάνκ, Λάος
  30. Νέα Ορλεάνη, Λουιζιάνα
  31. Μπόιζι, Αϊντάχο
  32. Πόλη του Μεξικού
  33. Μπαχάμες, Καραϊβική
  34. Αμπού Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
  35. Σαγκάη, Κίνα
  36. Κοπεγχάγη, Δανία
  37. Βρυξέλλες, Βέλγιο
  38. Χερσόνησος Μόρνινγκτον, Μελβούρνη
  39. Μεντόσα, Αργεντινή
  40. Μπιγκ Σουρ, Καλιφόρνια
  41. Τελ Αβίβ, Ισραήλ
  42. Ουάσινγκτον, πρωτεύουσα των ΗΠΑ
  43. Μπαλί, Ινδονησία
  44. Νότια Σρι Λάνκα
  45. Γροιλανδία
  46. Λίμνες Ναγκάμπι, Αυστραλία
  47. Σλοβενία
  48. Έντμοντον, Καναδάς
  49. Κοιλάδα Ίγια, Ιαπωνία
  50. Μπαϊρόιτ, Γερμανία

Πηγή: naftemporiki.gr

Άνοιξαν το πορτοφόλι οι τουρίστες, όμως η αγωνία των εσόδων παραμένει

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 29-12-2017 09:50:19 am | από nskarmoutsos

Η αύξηση της μέσης δαπάνης ανά ταξίδι, των χρημάτων δηλαδή που ξοδεύουν οι ξένοι τουρίστες κατά την παραμονή τους στην Ελλάδα, ήταν το βασικό στοίχημα που είχαν θέσει για φέτος οι επιχειρηματίες του Τουρισμού, καθώς η παράμετρος αυτή- σε συνδυασμό με την επέκταση της διάρκειας παραμονής- κρίνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία των τουριστικών εισπράξεων. 

Φορείς της αγοράς εξηγούσαν εξάλλου σε κάθε ευκαιρία, πως το ζητούμενο δεν είναι μόνο ο μεγαλύτερος αριθμός ξένων επισκεπτών, αλλά κυρίως το να έρχονται τουρίστες υψηλότερου εισοδηματικού επιπέδου, που και θα μένουν περισσότερο στη χώρα, αλλά και θα ξοδεύουν περισσότερα.

Τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος σχετικά με τα έσοδα του δεκαμήνου από τον Τουρισμό, επιβεβαιώνουν την ανοδική τάση που καταγράφει τους τελευταίους μήνες η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη των τουριστών. Σύμφωνα με το ταξιδιωτικό ισοζύγιο, η μέση δαπάνη ανά ταξίδι τον Οκτώβριο (τελευταίος μήνας της σεζόν) ήταν μεγαλύτερη κατά 6,1% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά και διαμορφώθηκε στα 473 ευρώ. Το Σεπτέμβριο αντίστοιχα, η μέση δαπάνη ήταν ενισχυμένη κατά 3,9%, (518 ευρώ), τον Αύγουστο κατά 2,2%, (594 ευρώ) και τον Ιούλιο  κατά 1,6% (589 ευρώ). 

Στόχος των επιχειρηματιών του κλάδου ήταν η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη, μετά την περσινή μεγάλη κάμψη στα έσοδα (σύμφωνα με το Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων η ΜΚΔ διαμορφώθηκε στα 514 ευρώ, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται στα ποσά κρουαζιέρας), να επανέλθει στα επίπεδα του 2015 (580 ευρώ εξαιρουμένης της κρουαζιέρας).

Τα μέχρι στιγμής δεδομένα από την ΤτΕ δείχνουν  πως ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί, εξέλιξη που σύμφωνα με τουριστικούς φορές οδηγεί στην άνοδο των συνολικών εσόδων από τον Τουρισμό για φέτος, κοντά στα 14,5 δισ. ευρώ. Πέρσι οι ταξιδιωτικές εισπράξεις είχαν μείωση 6,4% σε σχέση με το 2015, φτάνοντας τα 13,2 δισ. ευρώ, ενώ η μέση δαπάνη ανά ταξίδι είχε συρρικνωθεί κατά 11,3%. 

Το 2014 η ΜΚΔ ήταν 590 ευρώ, το 2013 ήταν 653 ευρώ και 646 ευρώ το 2012. Η μείωση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια οφείλεται τόσο στον ανταγωνισμό των tour operators και των προορισμών που φέρνουν σημαντικές προσφορές και εκπτώσεις στα ταξιδιωτικά πακέτα, όσο στη μείωση της διάρκειας των ταξιδιών, στην ενίσχυση του all inclusive, αλλά και στην άνοδο του αριθμού των τουριστών διεθνών, όπως εξηγούν φορείς του κλάδου.

Στο τελευταίο στατιστικό δελτίο του Ινστιτούτου του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων για το μήνα Δεκέμβριο αναφέρεται πως από την αρχή του έτους μέχρι και το Νοέμβριο η αύξηση των διεθνών αφίξεων στα ξένα αεροδρόμια φτάνει το 8,6%.

Σύμφωνα με την Έρευνα Συνόρων της ΤτΕ, τον Οκτώβριο η εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση αυξήθηκε 8,4% σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2016 (+10,1% στο 10μηνο) και οι ταξιδιωτικές εισπράξεις εμφάνισαν αύξηση κατά 14,2% (+10,6% στο 10μηνο). Ως αποτέλεσμα αυξήθηκε η ΜΚΔ τον Οκτώβριο, οδηγώντας σε αύξηση και από την αρχή του έτους.

Πηγή: capital.gr

Περιφέρεια Πελοποννήσου τα βλέπει... ρόδινα στον τουρισμό!!

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 06-12-2017 09:53:04 am | από nskarmoutsos

(Φωτ. ανατολή ηλίου από το λιμάνι Παραλίου Άστρους)

Στη περιφέρεια Πελοποννήσου τα βλέπουν όλα... ρόδινα στον τουρισμό και, αντί να επικεντρωθούν στις αδυναμίες για να τις βελτιώσουν, αυτοθαυμάζονται και αισιοδοξούν γενικώς και αορίστως. 

Ενώ λοιπόν σύμφωνα με όλες τις επίσημες στατιστικές η Περιφέρεια Πελοποννήσου δεν μπορεί να καλύψει το χάσμα που τη χωρίζει από τις ανεπτυγμένες τουριστικές περιφέρειες, χθες ο περιφερειάρχης Πέτρος Τατούλης είπε: «Δεχθήκαμε μεγάλη κριτική, κυρίως λόγω άγνοιας, πετύχαμε ωστόσο να δημιουργήσουμε ένα πρόγραμμα για την προώθηση του τουρισμού, το οποίο έχουν πλέον αντιγράψει όλες οι Περιφέρειες της χώρας» - και πρόσθεσε: «Αναπτύσσουμε διαρκώς νέα θεματικά τουριστικά προϊόντα και έχουμε επιτυχώς εδραιώσει στις διεθνείς αγορές το brand name Mythical Peloponnese».

Πηγή: eleftrheriaonline.gr

Βυτίνα, στο ελατοσκέπαστο Μαίναλο

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 30-11-2013 09:24:47 am | από nskarmoutsos

Χτισμένη σε υψόμετρο  1033 μ. σε μια κοιλάδα στους πρόποδες του ελατοσκέπαστου Μαινάλου, η Βυτίνα έχει μαγευτική θέση και είναι από τα πιο γραφικούς οικισμούς της Ελλάδας.. Απέχει  44 χλμ. από την Τρίπολη και βρίσκεται στο δρόμο Τρίπολης-Ολυμπίας-Πύργου. Αποτελεί ένα ιδεώδη τόπο χειμερινού και θερινού τουρισμού και ορμητήριο εξόρμησης για τη γνωριμία της ορεινής Αρκαδίας.

Το χειμώνα, σκεπασμένη συχνά από χιόνια, η Βυτίνα προσφέρει ένα μοναδικό θέαμα. Εξ' άλλου φημίζεται για το υγιεινό κλίμα της. Έως το 1940 μάλιστα αποτελούσε τόπο αποθεραπείας ατόμων με νοσήματα θώρακος με δύο σανατόρια σε λειτουργία, την "Ιθώμη", στην πλαγιά του Μαινάλου πάνω από την κωμόπολη, και τη "Μάνα του Στρατιώτου" κοντά στα Μαγούλιανα. Και τα δύο σήμερα δεν λειτουργούν. Το δεύτερο είχε ιδρύσει η αδελφή του Παύλου Μελά, η Μαρία Παπαδοπούλου, για τους στρατιώτες και παλαιούς πολεμιστές των Βαλκανικών αγώνων. Με το κλίμα, τη γραφικότητα   και η θέση της η κωμόπολη εξακολουθεί να προσελκύει πολλούς επισκέπτες όλες τις εποχές. Ιδιαίτερα τις αργίες αποτελεί το συνηθισμένο τόπο εξόρμησης επισκεπτών από την Αθήνα, την Πελοπόννησο και την γύρω περιοχή. Για την εξυπηρέτησή τους υπάρχει πολύ καλή τουριστική υποδομή και αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες μέσα στη Βυτίνα, όπως και στην γύρω περιοχή.

Η ιστορική διαδρομή της Βυτίνας είναι αξιόλογη. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή χτίστηκε το 350 μ.Χ. μετά τη διάλυση της αρχαίας αρκαδικής κώμης  του Μεθυδρίου. Το όνομά της σύμφωνα με μια εκδοχή προέρχεται από τη λέξη βυθός, επειδή η παλιά κωμόπολη ήταν χτισμένη στο βάθος μιας λεκάνης τριγυρισμένης από λόφους. Μια άλλη εκδοχή δέχεται ότι το όνομά της έχει σλαβική προέλευση και οφείλεται  στους Σλάβους που είχαν κατοικήσει την περιοχή και αργότερα εξελληνίσθησαν. Η αρχική θέση της   κωμόπολης ήταν 3 χιλ. ΒΑ στη θέση Δαμασκηνιά. Αργότερα, και λόγω του ψυχρού κλίματος, οι κάτοικοι μετακινήθηκαν προς τον ποταμό Μυλάοντα, κοντά στο γεφύρι Ζαρζί, ενώ χρησιμοποιούσαν σαν τόπο παραθερισμού την πλαγιά της Κάτω Βυτίνας. Τελικά μετεγκαταστάθηκαν εκεί  μέχρι την επανάσταση του 1821.

Η περιοχή της Βυτίνας είχε αναγνωρισθεί κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας σαν "βακούφιο" και   εθεωρείτο ιερή. Η συμβολή της στον   απελευθερωτικό αγώνα ήταν σημαντική. Εκεί   γινόταν η τροφοδοσία με ψωμί του επαναστατικού στρατού και η περίθαλψη των τραυματιών. Η περιοχή έδωσε στην επανάσταση πολλούς αγωνιστές και άξιους οπλαρχηγούς και καπεταναίους, πολλοί από τους οποίους έπεσαν στα πεδία των μαχών. Για την ενεργή συμμετοχή της στην επανάσταση, τα στρατεύματα του Ιμπραήμ πυρπόλησαν την Κάτω Βυτίνα  επτά φορές το 1825 και το 1826. Έγιναν τότε  πολλοί διωγμοί και υπήρξαν πολλά θύματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ηρωίδα Ελένη Λιαροπούλου, τη "Βυτιναία Σουλιώτισσα", η οποία για να μη πέσει στα χέρια των Τούρκων, πήδηξε στο γκρεμό από το βράχο "Κότρωνα". Οι κάτοικοι που διασώθησαν έχτισαν αργότερα τη σημερινή Βυτίνα, ενώ άλλοι έφυγαν σε πιο εύφορες περιοχές, όπως του Άργους, της Πάτρας και του Πύργου Ηλείας (Βυτινέικα). 

Μετά την απελευθέρωση η Βυτίνα γνώρισε αξιόλογη ανάπτυξη. Υπήρξε εμπορικό κέντρο όλόκληρης της περιοχής με σημαντική τοπική οικονομία και βιοτεχνία. Ιδιαίτερα ήκμασε κατά την περιόδο 1920-1940, οπότε και λειτουργούσε η γνωστή Δασοκομική Σχολή, με αξιόλογη τουριστική κίνηση και εμπόριο. Τα χρόνια της κοτοχής, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της τροχαίας συγκοινωνίας, σηματοδότησαν αργότερα το μαζικό ρεύμα της μετανάστευσης με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του πληθυσμού και τον οικονομικό μαρρασμό. Σήμερα, η Βυτίνα βρίσκεται στο σταυροδρόμι της  ανάκαμψης.  Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αξιόλογη οικοδομική και τουριστική δραστηριότητα στην περιοχή. Έχουν κτισθεί αρκετές τουριστικές μονάδες, καταστήματα και παραθεριστικά σπίτια. Επίσης έχουν αναστηλωθεί και ανακαινισθεί πολλά παλιά σπίτια. Η Βυτίνα προσπαθεί να ευθυγραμμισθεί με τα κελεύσματα των καιρών και να κρατήσει τη θέση που της ανήκει στην καρδιά της ορεινής Αρκαδίας, στην καρδιά της Πελοποννήσου.  

Η Βυτίνα είναι γενέτειρα του ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου και του Βασίλειου Οικονομίδη.   Οι προτομές τους, του πρώτου στην κεντρική πλατεία και του δεύτερου στην ομώνυμη μικρή πλατεία μαρτυρούν τη συμβολή της στα γράμματα και τις επιστήμες.
Κέντρο της κωμόπολης είναι η όμορφη κεντρική πλατεία με την αξιόλογη πετρόκτιστη εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα, δημιούργημα ντόπιων μαστόρων με το φημισμένο τοπικό μαύρο μάρμαρο. Δίπλα της το Δημαρχείο και γύρω  οι περισσότερες ταβέρνες, καφενεία, καφετέριες, όπως και καταστήματα με τοπικά προϊόντα (γαλακτοκομικά, ζυμαρικά, τοπική ξυλοτεχνία, μέλι, βότανα, καρύδια και όσπρια). Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει σε ένα υπέροχο παραδοσιακό παλιό φούρνο, που βρίσκεται σε ένα δρομάκι κοντά στην πλατεία. Η Βυτίνα φημίζεται για τα γαλακτομικά της προϊόντα, όπως και το μέλι από κωνοφόρα και τα κρεατικά της.

Σημαντική θέση στην τοπική παραγωγή και οικονομία κατείχαν παλαιότερα η ξυλοτεχνία και υφαντουργία που ανθούσαν στην ευρύτερη περιοχή. Ιδιαίτερα στη Βυτίνα λειτουργούσαν  αρκετά εργαστήρια ξυλοτεχνίας (με βάση την καρυδιά, οξιά και τον τοπικό κέδρο) και υφαντουργεία. Αξιομνημόνευτοι είναι οι "Αργαλειοί" που λειτούργησαν την περίοδο του 1928, και στους οποίους οι νέες της περιοχής παρήγαγαν εξαιρετικά υφαντά .

Κοντά στην κεντρική πλατεία βρίσκεται η Βιβλιοθήκη της Βυτίνας, με αξιόλογο ιστορικό αρχείο για την περιοχή. Αξιόλογο κτίσμα είναι το πετρόκτιστο "Ελληνικό Σχολείο", ένα ιστορικό κτίριο που συνδέεται με την ιστορική σχολή της Βυτίνας. Από το λόφο του Αϊ-Λιά, στην πάνω γειτονιά, προσφέρεται όμορφη θέα στην κωμόπολη. Στην πλατεία της Βιτίνας, σε νεόδμητο κτίριο στεγάζεται αξιόλογο Λαογραφικό Μουσείο. Υπέροχο επίσης είναι - ιδιαίτερα το φθινόπωρο και την άνοιξη - ένα ρομαντικό δενδροσκέπαστο δρομάκι στην είσοδο της Βυτίνας, ο "Δρόμος της Αγάπης" που περνά από το ξενοδοχείο "Βίλα Βάλος". Νοτιοανατολικά της Βυτίνας βρίσκεται το λατομείο που δίνει το φημισμένο διακοσμητικό μαύρο μάρμαρο.   

Άφθονες είναι οι εξορμήσεις που μπορεί να κάνει κανείς με αφετηρία τη Βυτίνα. Μια συνήθης και εύκολη πλέον εξόρμηση είναι στο χιονοδρομικό κέντρο της Οστρακίνας μέσω ασφάλτινου δρόμου. Στο δρόμο για τα Λαγκάδια, 3 χιλ.από τη Βυτίνα βρίσκεται το ξενοδοχείο Ξενία σε μαγευτική τοποθεσία μέσα στο ελατόδασος. Αμέσως μετά, είναι ένα όμορφο camping που προσφέρεται για θερινή διαμονή.  Κοντά στη Βυτίνα βρίσκονται τα ιστορικά  μοναστήρια της  Κερνίτσας και των Αγίων Θεοδώρων.  Επίσης, στο δρόμο από την Τρίπολη και 3χιλ. πριν τη Βυτίνα, στις παρυφές του Μαινάλου, είναι η "πηγή του Παυσανία", την οποία αναφέρει ο Παυσανίας στα "Αρκαδικά". Μιά άλλη υπέροχη διαδρομή, οδηγεί δια μέσου μονοπατιού, που αρχίζει κοντά από την εκκλησία των Αγίων Αναργύρων (1831), στον Μυλάοντα ποταμό και το υπέροχο πέτρινο γεφύρι "Ζαρζί", και απο εκεί ανηφορίζοντας στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου.  Αλλά και οι διαδρομές προς την Άσπρη Πλάκα (τοποθεσία του Μαινάλου με κατακόρυφο βράχο), Κοκκινόβρυση (μέσα στη καρδιά του ελατόδασους), Αλωνίσταινα, τη Δημητσάνα, τα Λαγκάδια, τα Μαγούλιανα, Πυργάκι και την Ελάτη (μέσα από το ελατόδασος) είναι ενδιαφέρουσες και μαγευτικές.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

Σ.Σ: Παράλιο Άστρος – Βυτίνα = 93 χιλιόμετρα.

 

Η Μεγάλη Πόλη (Μεγαλόπολη)

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 02-11-2013 08:57:45 am | από nskarmoutsos

Η   Μεγαλόπολη βρίσκεται στο κέντρο ενός εύφορου οροπεδίου, του δεύτερου σε έκταση της Αρκαδίας μετά από αυτό της Μαντινείας. Είναι πρωτεύουσα και κέντρο της ομώνυμης επαρχίας της Αρκαδίας και έδρα δήμου που περιλαμβάνει 31 οικισμούς από όλη την περιοχή. Απέχει 35 χιλ. από την Τρίπολη και 200 χλμ. από την Αθήνα και βρίσκεται πάνω στο νέο αυτοκινητόδρομο Κορίνθου-Καλαμάτας. Η επαρχία περιλαμβάνει 2 Δήμους (Μεγαλόπολης και Ανατολικής Φαλαισίας) και 43 Κοινότητες. Από το 1965, όταν δημιουργήθηκε ο μεγάλος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός της ΔΕΗ, η Μεγαλόπολη γνώρισε αξιόλογη άνθηση οπότε και ο πληθυσμός της διπλασιάστηκε. Σήμερα έχει 5.000 κατοίκους περίπου. Ένα μεγάλο μέρος του ενεργού πληθυσμού εργάζεται στον σταθμό και στα έργα της ΔΕΗ. 

Η Μεγαλόπολη είναι από τα σημαντικότερα ενεργειακά κέντρα της Ελλάδας. Η ΔΕΗ εκμεταλλεύεται τους λιγνίτες της περιοχής και έχει εγκαταστήσει τέσσερις μεγάλες μονάδες παραγωγής ρεύματος συνολικής ισχύος 850 MW. Στη πεδιάδα της Μεγαλόπολης γίνεται σε μεγάλες εκτάσεις εξόρυξη λιγνίτη. Για τις ανάγκες της εξόρυξης του λιγνίτη, ολόκληρα χωριά έχουν εγκαταλειφθεί και μεταφερθεί. Σημαντικές είναι ως εκ τούτου οι οικολογικές μεταβολές, αλοιώσεις και επιπτώσεις που έχουν προκληθεί στο περιβάλλον της περιοχής. Είναι ήδη σε εξέλιξη στην περιοχή μεγάλο αναπτυξιακό έργο «μετα-λιγνιτικής» υποδομής για την τηλεθέρμανση της Μεγαλόπολης από τα κατάλοιπα της επεξεργασίας του λιγνίτη και από τοπικά παραγόμενη βιομάζα. Η τοπική οικονομία για ολόκληρη την περιοχή στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ενεργειακή δραστηριότητα.

Τα τελευταία χρόνια η Μεγαλόπολη έχει εξελιχθεί σε σύγχρονη πόλη. Έχει δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες, όπως και πλούσιο εμπορικό κέντρο, γύρω από την κεντρική πλατεία, την πλατεία Θ. Κολοκοτρώνη. Επίσης εστιατόρια, ταβέρνες, και χώρους διασκέδασης. Ακόμα διαθέτει σύγχρονο αθλητικό κέντρο και δύο στάδια, ένα κλειστό και ένα ανοικτό, Κέντρο Υγείας, οικολογικό πάρκο στον οικισμό Ψαθί και ξενοδοχεία. Αρκετά επίσης είναι τα έργα ανάπλασης που έχουν γίνει ή είναι σε εξέλιξη στην περιοχή.

Κοντά στη Μεγαλόπολη βρίσκεται μεγάλη ερασιτεχνική πίστα Moto Cross στην οποία διεξάγονται αγώνες μοτοσυκλέτας, γνωστή σε όλους τους φίλους του αθλήματος στην Ελλάδα. Η πίστα αυτή φιλοξενεί επίσης και σημαντικούς διεθνείς αγώνες. Κάθε χρόνο προσεκλύει δεκάδες χιλιάδες φίλους τους αθλήματος. Τελευταία μάλιστα έχει κατασκευαστεί σύγχρονη πίστα.

Στην αρχαιότητα βρισκόταν στην ίδια θέση η Μεγάλη Πόλη, που δημιουργήθηκε ύστερα από τη μάχη στα Λεύκτρα (371π.Χ.) από τον Θηβαίο Επαμεινώνδα για να χρησιμεύσει σαν αντίπαλος της Σπάρτης. Η πόλη συγκέντρωσε τους κατοίκους πολλών αρκαδικών πόλεων και αποτέλεσε τον κεντρικό πυρήνα της Αρκαδικής Ομοσπονδίας. Τελικά οι Σπαρτιάτες κατάφεραν να την καταστρέψουν το 222 π.Χ. Έκτοτε η Μεγαλόπολη έχασε την αίγλη της και σχεδόν ερημώθηκε. Επί τουρκοκρατίας ήταν κατοικημένη από Τούρκους και ονομαζόταν Σινάνο. Τελευταίες ανασκαφές έφεραν στο φως κατάλοιπα κτιρίων της αγοράς (βουλευτήριο, στοά, γυμναστήριο, ιερό του Δία κ.α.), καθώς και τμήματα του θεάτρου, που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα της αρχαιότητας. Στο μουσείο της πόλης εκτίθενται ευρήματα από τους αρχαιολογικούς χώρους. Το αρχαίο θέατρο και οι υπόλοιπες αρχαιότητες βρίσκονται μόλις 2 χιλ. δυτικά της πόλης.

Έρευνες έχουν αποδείξει ότι η λεκάνη της Μεγαλόπολης ήταν παλιότερα μια τεράστια λίμνη με μήκος 22 χμ. και πλάτος 10 χμ. Στη λίμνη αυτή υπήρχαν υδρόβια φυτά και γύρω της πανύψηλα δέντρα, από τα οποία τρέφονταν διάφορα σπονδυλωτά ζώα. Μετά από μεγάλες εδαφικές μεταβολές, τα νερά της λίμνης ωθήθηκαν προς το άνοιγμα της Καρύταινας και δημιούργησαν την κοίτη του ποταμού Αλφειού. Στη συνέχεια χύθηκαν στο Ιόνιο πέλαγος. Στη διάρκεια των χιλιάδων χρόνων, που μεσολάβησαν, στο πυθμένα της λίμνης θάφτηκαν μεγάλοι όγκοι οργανικής ύλης από φυτά δέντρα και ζώα , τα οποία με τον καιρό απολιθώθηκαν και σχημάτισαν το στρώμα του λιγνίτη, που αποτελεί την πρώτη ύλη για το λιγνιτικό εργοστάσιο της Μεγαλόπολης. Η ανεύρεση κατά καιρούς στην περιοχή απολιθωμένων οστών δημιούργησε το μύθο, ότι οι Αρκάδες ήταν απόγονοι γιγάντων και στην περιοχή γίνονταν γιγαντομαχίες.

Σήμερα, η πεδιάδα της Μεγαλόπολης καλύπτεται από εκτεταμένα και πυκνά δάση δρυών όπως και καλλιέργειες. Μεγάλες εκτάσεις όμως έχουν δεσμευθεί και έχουν ανασκαφεί για την εξόρυξη λιγνίτη.  Το λεκανοπέδιο πάντως εξακολουθεί να προσφέρει ενδιαφέρουσες και σε μεγάλο βαθμό άγνωστες διαδρομές ανάμεσα στα πυκνά δάση και την πλούσια βλάστηση.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

Σ.Σ: Παράλιο Άστρος – Μεγαλόπολη = 81 χιλιόμετρα, βλέπε το χάρτη εδώ.

Στεμνίτσα, στη σκιά του Μαινάλου

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 12-10-2013 09:04:22 am | από nskarmoutsos

Σε απόσταση  45 χιλ. δυτικά της Τρίπολης βρίσκεται η Στεμνίτσα, ή Υψούς, ένα γραφικότατο ορεινό χωριό, από τα πιο όμορφα και ιστορικά χωριά της Αρκαδίας και της Πελοποννήσου. Χτισμένη αμφιθεατρικά στις δυτικές πλαγιές του Μαινάλου, στους πρόποδες της Κλινίτσας και σε υψόμετρο 1100μ, γοητεύει με την παραδοσιακή  αρχιτεκτονική της, τα αρχοντικά της, τις ωραίες βυζαντινές εκκλησίες, τα γραφικά καλντερίμια της που χάνονται μέσα στις καρυδιές και τις κερασιές, τα πέτρινα κεφαλόβρυσα κάτω από τη σκιά αιωνόβιων πλατάνων και με τη μεγαλειώδη θέα των απόκρημνων κορυφών που την περιβάλλουν.

Με πλουσιότατη παράδοση και σημαντικότατη ιστορία, η Στεμνίτσα αποτελεί μαζί με τη Δημητσάνα και τη Βυτίνα κεντρικό πόλο έλξης σε ολόκληρη την περιοχή του Μαινάλου. Ανήκει στο Δήμο Γορτυνίας. Η φυσική θέση του χωριού ανάμεσα στο ελατόδασος του Μαινάλου και του φαραγγιού του Λούσιου, η γραφικότητά του και η γειτνίασή του με τα αξιοθέατα της ευρύτερης περιοχής, το καθιστούν ιδεώδη τόπο για χειμερινές διακοπές και παραθεριστικό κέντρο. Στο χωριό λειτουργεί ξενοδοχείο, ξενώνες, ταβέρνες και καφετέριες. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα διοργανώνονται σημαντικά συνέδρια περιφερειακής και πανελλήνιας εμβέλειας.

Η ιστορία της Στεμνίτσας αρχίζει στα βάθη των αιώνων με το όνομα Υψούς, που διατηρεί ως τα μέσα του 7ου μ.Χ. αιώνα. Η λέξη Στεμνίτσα έχει σλαβική ρίζα και σημαίνει δασώδης περιοχή. Από την περιοχή περνούν διαδοχικά οι Σλάβοι, οι Φράγκοι και οι Τούρκοι. Η ακμή της πόλης αρχίζει κατά την τουρκοκρατία. Εδώ κατέφευγαν σημαντικές οικογένειες από άλλα μέρη για να αποφύγουν τον κατακτητή, μιας και το ορεινό και απόκρημνο έδαφος δυσκόλευε την πρόσβαση.

Η Στεμνίτσα  εντυπωσιάζει και με τις πολλές παλιές και σημαντικότατες μεταβυζαντινές εκκλησίες της (18) που λειτουργούν μέχρι σήμερα. Ξεχωρίζουν η Ζωοδόχος Πηγή (15ος αιώνας), οι Τρεις Ιεράρχες (17ος αιώνας), ο ’γιας Νικόλαος (14ος αιώνας) και η Παναγία η Μπαφέρω (12ος αιώνας) πάνω στο ύψωμα "Κάστρο" που δεσπόζει στον οικισμό. Στο ύψωμα αυτό υπήρχε μεσαιωνικό κάστρο. Γραφικό καλντερίμι οδηγεί από την κεντρική πλατεία στην κορυφή του, που έχει έξοχη θέα προς το χωριό και στο φαράγγι του Λούσιου. Εκεί βρίσκεται ηρώο αφιερωμένο στους αγωνιστές του 21 από την περιοχή.  Η γειτονιά του Κάστρου έχει πολλά γραφικά σπίτια, όπως και σπίτια επωνύμων Στεμνιτσιωτών (οικία Ροϊλού κ.ά.).

Στο χωριό υπάρχει πλουσιότατο λαογραφικό μουσείο το οποίο στεγάζεται στο αρχοντικό Χατζή (του 18ου αιώνα) και περιέχε αναπαραστάσεις εργαστηρίων παραδοσιακών επαγγελμάτων, όπως και το Νικολετοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, που στεγάζεται στο αναπαλαιωμένο δημοτικό σχολείο. Στην όμορφη κεντρική πλατεία το χωριού δεσπόζει το καμπαναριό του Αγίου Γεωργίου, κατασκευασμένο από λευκή πελεκητή πέτρα και χτισμένο το 1877. Την βυζαντινή περίοδο η Στεμνίτσα γνώρισε ιδιαίτερη ακμή όταν άνθισε εκεί η βιοτεχνία κατασκευής καμπάνας. Στα χρόια της Τουρκοκρατίας υο φαράγγι του Λούσιου, με τα ασκηταριά, τις μονές και τις σπηλιές του είναι το μόνιμο καταφύγιο για τους κατοίκους των χωριών της περιοχής. Το 1779 οι Τούρκοι κάνουν επιδρομή στη Στεμνίτσα. Θρυλική έχει μείνει η διαφυγή των Στεμνιτσιωτών στη Μονή Προδρόμου και η διάσωσή τους με τη βοήθεια της Παναγίας, εκεί που υπάρχει ακόμα η διάτρητη από τα βόλια του εχθρού πόρτα στην πύλη της Ιεράς Μονής. Η Στεμνίτσα διεκδικεί τον τίτλο της πρώτης πρωτεύουσας της επαναστατημένης Ελλάδας και της έδρας του πρώτου κοινοβουλίου της. Κατά τη συνέλευση των Καλτεζών εκλέγεται έδρα της Α΄ Πελοποννησιακής Γερουσίας και το καλοκαίρι του 1821 συνέρχεται εκεί η Πρώτη Πελοποννησιακή Γερουσία. Η Γερουσία συνεδρίασε σε ένα κελί της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής, που βρίσκεται στην πλαγιά του βουνού πάνω από το χωριό. Η Στεμνίτσα ήταν η πατρίδα πολλών προσωπικοτήτων του αγώνα του 1821. Υπήρξε επίσης αγαπημένο καταφύγιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και γενέτειρα του Ιωάννη (Γενναίου) Κολοκοτρώνη. Εδώ αποσύρθηκε ο Γέρος του Μοριά για μια περίοδο μετά το θάνατο του γιου του Πάνου στην εμφύλια διαμάχη. Οι κάτοικοί της συμπαραστάθηκαν θερμά στον Θ. Κολοκοτρώνη και σχημάτισαν σώμα με οπλαρχηγούς τους Κ. Αλεξανδρόπουλο και αδελφούς Ροϊλο.

Το χωριό υπήρξε σημαντικό κέντρο χρυσοχοΐας και αργυροτεχνίας. Η αύξηση του πληθυσμού σε συνδυασμό με τις περιορισμένες δυνατότητες ανάπτυξης της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, ανάγκασε τους κατοίκους να στραφούν προς τη βιοτεχνία. Χρυσικοί, ασημικοί, μπρουτζάδες, καμπανάδες, κουδουνάδες, καταρτζήδες (κατασκευαστές και επισκευαστές κανταριών), χαλκωματάδες, ντουφεξήδες, σιδεράδες, γανωματήδες και άλλοι εξειδικευμένοι τεχνίτες επεξεργάζονται το χαλκό, το μπρούτζο, το χρυσό και το ασήμι. Πολλοί γνωστοί χρυσοχόοι κατάγονται από εδώ. Η τέχνη της αρχυροχρυσοχοΐας διδάσκεται ακόμα και σήμερα στην ομώνυμη Μέση Τεχνική Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας (διετούς φοίτησης) η οποία στεγάζεται σε όμορφο πετρόκτιστο και καλοσυντηρημένο κτίριο (τηλ. 0710-81227), όπου φοιτούν αρκετοί μαθητές. Την παράδοση αυτή συνεχίζουν επίσης καταστήματα και εργαστήρια αργυροτεχνίας που λειτουργούν στην κωμόπολη.

Η Στεμνίτσα φημίζεται επίσης για τα τοπικά γλυκά (μπουρέκια, δίπλες κλπ) και ζυμαρικά, που πωλούνται σε κεντρικά καταστήματα. Η κωμόπολη διαθέτει σήμερα άρτια υποδομή για τη φιλοξενία και εξυπηρέτηση των επισκεπτών. Υπάρχουν ξενοδοχείο, ενοικιαζόμενα δωμάτια, καθώς και εστιατόρια, ταβέρνες και καφετέριες.

Από τη Στεμνίτσα μπορεί κανείς να επισκεφτεί το φαράγγι του Λούσιου και το βυζαντινό μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου, με τις αξιόλογες εικόνες του 14ου και 16ου αιώνα και με σημαντική βιβλιοθήκη, που είναι χτισμένο πάνω σε βράχο σε πανέμορφη τοποθεσία, όπως και τις πηγές των Αθανάτων, όπου σύμφωνα με τον Παυσανία,  λούστηκε μικρός ο Δίας. Στη περιοχή οδηγεί αμαξιτός δρόμος λίγο έξω από το χωριό. 

Στη Στεμνίτσα φθάνει κανείς από τη Βυτίνα, μέσω Δημητσάνας (7 χιλ.), ή από την Τρίπολη διανύοντας την περιοχή του Φαλάνθου. Και οι δύο διαδρομές είναι υπέροχες. Κοντά στο χωριό και προς στην κατεύθυνση της Τρίπολης απλώνεται το ελατόδασος του Μαινάλου, όπου μπορεί κανείς να επισκεφτεί το Λιμποβίσι και το Χρυσοβίτσι. Η διαδρομή είναι από τις πιο όμορφες της Αρκαδίας. Κοντά στη Στεμνίτσα βρίσκεται επίσης το Ελληνικό, από όπου μπορεί κανείς να επισκεφτεί την Αρχαία Γόρτυνα.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

Σ.Σ: Παράλιο Άστρος – Στεμνίτσα = 110 χιλιόμετρα, βλέπε το χάρτη εδώ.

Ποιες περιοχές της Ελλάδας προτιμούν οι ξένοι τουρίστες και πόσα ξοδεύουν

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 06-10-2017 09:16:47 am | από nskarmoutsos

«Ποιος πάει πού; Πού μένει; Πόσα ξοδεύει;» είναι ο τίτλος μελέτης για τον εισερχόμενο τουρισμό ανά Περιφέρεια και αγορά που δημοσιεύει το SETE Intelligence.

Οι Περιφέρειες με τις μεγαλύτερες ροές εισερχόμενης ταξιδιωτικής κίνησης είναι το Νότιο Αιγαίο, η Κρήτη, η Κεντρική Μακεδονία, η Αττική και τα Ιόνια Νησιά. Λόγω των διαφορετικών αγορών που δέχεται η κάθε Περιφέρεια και του διαφορετικού προφίλ των επισκεπτών, αν και η Κεντρική Μακεδονία έχει τον μεγαλύτερο αριθμό Επισκέψεων, το Νότιο Αιγαίο και η Κρήτη υπερτερούν σε αριθμό Διανυκτερεύσεων και Εισπράξεων.

Σε εισπράξεις επίσης υπερτερεί η Αττική, ενώ μικρή υστέρηση έναντι της Κεντρικής Μακεδονίας έχουν τα Ιόνια Νησιά. Επίσης, οι 5 αυτές Περιφέρειες δέχονται το 82% των επισκέψεων (28,4 εκ. στο σύνολο της χώρας), το 85% των διανυκτερεύσεων (190,4 εκ.) και το 88% των Εισπράξεων (€ 12,7 δισ.).

Από την ανάλυση των αγορών, είναι εντυπωσιακή η παρουσία της γερμανικής και της βρετανικής αγοράς σχεδόν σε όλες τις Περιφέρειες, ειδικά με όρους διανυκτερεύσεων και εισπράξεων: δεν υπάρχει ούτε μία Περιφέρεια που τουλάχιστον η μία από τις δύο χώρες να μην συγκαταλέγεται στο top-3 των αγορών της Περιφέρειας.

Μάλιστα σε οχτώ Περιφέρειες συγκαταλέγονται και οι δύο αγορές στο top-3. Αρκετά μεγάλη διαφοροποίηση από τις υπόλοιπες Περιφέρειες έχει η Περιφέρεια Αττικής, όπου οι τρεις μεγαλύτερες αγορές είναι η βρετανική, η αμερικάνικη και η κυπριακή. Επιπλέον, στις τρεις από τις τέσσερις Περιφέρειες που συνορεύουν με Βαλκανικές χώρες (Δυτική Μακεδονία, Κεντρική Μακεδονία, Ανατολική Μακεδονία – Θράκη) τουλάχιστον δύο από τις τρεις αγορές με τον μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών είναι Βαλκανικές χώρες – στην Κεντρική Μακεδονία και οι 3. Αξίζει επίσης, να σημειωθεί ότι από Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, ΗΠΑ και Ιταλία προέρχεται το 39,4% των Επισκέψεων, το 47,8% των Διανυκτερεύσεων και το 50,3% των Εισπράξεων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον τέλος, παρουσιάζει η εικόνα που αναδεικνύεται από την ανάλυση των βασικών δεικτών απόδοσης: δαπάνη ανά επίσκεψη, δαπάνη ανά διανυκτέρευση και Μέση Διάρκεια Παραμονής. Οι Περιφέρειες που κατεξοχήν δέχονται τουρισμό «Ήλιος και Θάλασσα», δηλαδή το Νότιο Αιγαίο, η Κρήτη και τα Ιόνια Νησιά έχουν τις υψηλότερες τιμές και στους τρεις δείκτες.

Πηγή: enikos.gr

Σπήλαιο Κάψια

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 06-10-2013 08:51:43 am | από nskarmoutsos

Μπορεί ένα σπήλαιο ν’  αποτελέσει αφορμή για εκδρομή; Αναλόγως τα γούστα. Αν λοιπόν συμφωνείτε για εξερεύνηση διαβάστε παρακάτω και  ετοιμαστείτε για  το σπήλαιο Κάψια στο ομώνυμο χωριό της Μαντινείας μόλις 8 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 15 χλμ από το χιονοδρομικό κέντρο της περιοχής.

Στην Κάψια - στην περιοχή της Μαντινείας την "Πολυάμπελο χώρα" του Ομήρου, την  πατρίδα του μοσχοφίλερο ή αλλιώς την «Αλσατία της Ελλάδας» - βρίσκεται το σημαντικό αυτό σπήλαιο για την χώρα μας. Δεν είναι τυχαίο ότι οι  ειδικοί το κατατάσσουν μεταξύ των  10 πιο αξιόλογων σπηλαίων της Ελλάδας. Στο σπήλαιο κατά τις ανασκαφές βρέθηκαν ανθρώπινα οστά που σύμφωνα με τους ερευνητές προέρχονται από άτομα που πνίγηκαν σε πλημμύρα κατά τους ιστορικούς χρόνους και πήλινα αντικείμενα.

Τους επισκέπτες εντυπωσιάζει ο πλούσιος εσωτερικός φυσικός διάκοσμος από πολύχρωμους σταλαγμίτες και σταλακτίτες. Κόκκινοι, κίτρινοι σταλαγμίτες και σταλακτίτες και πρασινογάλανες αποχρώσεις στα τοιχώματα μαγεύουν τον επισκέπτη και κόβουν την ανάσα.  Ο φωτισμός και η χάραξη των μονοπατιών, είναι εξαιρετικά και για την  ξενάγηση θα υπολογίσετε  είκοσι πέντε λεπτά.  Το επισκέψιμο τμήμα του σπηλαίου αποτελείται από δυο αίθουσες. Την «αίθουσα των θαυμασίων»  και την «αίθουσα των οστών».

Μια και θα βρεθείτε στην περιοχή, αξίζει να επισκεφθείτε και μικρές οινοποιητικές μονάδες στην Κάψια, κάποιες απ’ αυτές και βιολογικές. Στην περιοχή άλλωστε γνωρίζουν την τέχνη του οίνου από την αρχαιότητα.  Το κρασί και οι τοπικοί μεζέδες στην ταβέρνα του χωριού συγκλονιστική εμπειρία για τον ουρανίσκο.  Στην Κάψια λειτουργεί ξενώνας υψηλών προδιαγραφών.

Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την  Βυτίνα, το αρχαίο θέατρο της Μαντινείας, τμήματα του ναού του Διός, του Βουλευτηρίου και της Αγοράς.

Πηγή: moriasnow.gr

Διακοπές: Όνειρο θερινής νυκτός για τους μισούς Έλληνες

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 23-09-2017 10:08:54 am | από nskarmoutsos

(Φωτ. αρχείου, κεντρική ακτή Παραλίου Άστρους)

Για τους μισούς σχεδόν Έλληνες, οι καλοκαιρινές διακοπές αποτελούν «όνειρο θερινής νυκτός», καθώς, σύμφωνα με έρευνα της Palmos Analysis για το Tvxs.gr, το 45% των πολιτών  δηλώνουν ότι δεν πραγματοποίησαν φέτος καλοκαιρινές διακοπές.

Ακόμα και μεταξύ των νέων ηλικίας 17 - 34 ετών, ένας στους τρεις (33%) δεν πήγε διακοπές φέτος το καλοκαίρι, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στα άτομα ηλικίας  55 - 70 ετών διπλασιάζεται φτάνοντας στο 68%. Καθόλου τυχαία, το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δεν πήγαν κάπου για διακοπές φέτος το καλοκαίρι, φτάνει στο 65% σε όσους έχουν ετήσιο εισόδημα νοικοκυριού κάτω από 5.000 Ευρώ, ενώ στον αντίποδα σε άτομα με ετήσιο εισόδημα νοικοκυριού πάνω από 30.000 Ευρώ το ποσοστό αυτό πέφτει μόλις στο 9%.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η συντριπτική πλειοψηφία (72%) όσων δεν πήγαν φέτος το καλοκαίρι διακοπές, επικαλούνται οικονομικούς λόγους, κάτι που συμβαδίζει απόλυτα με το ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό όσων δεν πραγματοποίησαν καλοκαιρινές διακοπές και ανήκουν σε χαμηλά εισοδηματικά στρώματα του πληθυσμού, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δεν έκαναν καλοκαιρινές διακοπές φέτος (το 2017), είναι ακριβώς το ίδιο με το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δεν έκαναν διακοπές πέρυσι, κάτι που ενδεχομένως δείχνει μια σχετική σταθεροποίηση στο δείκτη αυτό, που συνδέεται άμεσα με τα οικονομικά δεδομένα των νοικοκυριών.

Για την πλειοψηφία (58%) όσων εκ των ερωτηθέντων πήγαν φέτος καλοκαιρινές διακοπές, η διάρκειά τους δεν ξεπερνά τις 10 ημέρες συνολικά - μάλιστα για το 21% οι διακοπές διήρκεσαν μέχρι 5 ημέρες. Ωστόσο, ο μέσος όρος διάρκειας των διακοπών φτάνει τις 13 ημέρες, ενώ για το 20% όσων πήγαν διακοπές, η διάρκειά τους ξεπέρασε το δεκαπεν-θήμερο. Διαφαίνεται κι εδώ έντονα το χάσμα μεταξύ όσων εξακολουθούν να διαθέτουν σχετική οικονομική άνεση και των στρωμάτων που αντιμετωπίζουν μεγάλες εισοδηματικές δυσκολίες…συνέχεια

Σαλάτα «Ξου»...

Κατηγορία Τουρισμός | Αναρτήθηκε 20-08-2013 12:11:02 pm | από nskarmoutsos

Κάποτε το Τολό έσφυζε από κόσμο. Στη δεκαετία του 1980 ήταν ένα από τα πιο in μέρη της Αργολίδας, αν όχι ολόκληρης της Πελοποννήσου. Σημείο στο χάρτη για τους «επιδρομείς» της Επιδαύρου που ήθελαν να «κλέψουν» μια βραδιά παραπάνω οπότε εκεί διανυκτέρευαν. 

Μπάνιο, φύση, θέα αλλά και υπέροχα σημεία για εξόδους. Τι να πρωτοθυμηθείς από εκείνη την εποχή στο Τολό; Rainbow, Sunrise, Johnny's Bar, Memory, Γορίλας.
Το χρήμα έρεε άπλετο. Το ίδιο και η όρεξη για δουλειά.
Σήμερα τι υπάρχει άραγε στο Τολό; Oχι πολλά. Αν περάσεις από εκεί θα νιώσεις απέραντη θλίψη. Το μέρος είναι ξεπεσμένο, ξεχασμένο, γερασμένο και μίζερο. Ζει από το Σαββατοκύριακα.
Μαθαίνω από ανθρώπους της περιοχής ότι το Τολό, είναι ένας τόπος που κατάφερε σπαθί του να… διώξει μόνος του κόσμο. Τους παλιούς πελάτες του. Τους Αγγλους, τους Γάλλους και τους Γερμανούς μεμονωμένους τουρίστες που έδωσαν την θέση τους στον φτηνό τουρισμό των πακέτων των 100 ευρώ. Με φακές και φασολάδα για δείπνο. Σήμερα, το Τολό είναι ένας καλός τόπος για να αγοράζουν ελιές και οπωρικά και να τις πηγαίνουν πίσω στην πατρίδα τους!
Ενδεχομένως η σαλάτα ξου που κυκλοφορεί σαν έκφραση στο Τολό να μην είναι χαρακτηριστικό μόνον του Τολού αλλά να κυκλοφορεί σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ξού όπως ξένος. Η διαφορά είναι τρία ευρώ. Οκτώ κάνει η ξου, πέντε η ελληνική. Με αυτή την μπακαλίστικη νοοτροπία σήμερα, μπορείς να πας μπροστά;

Πηγή: tovima.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις