«Είμαστε άνθρωποι της δεκάρας?»

                           


Στην σημερινή κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας, προσπαθούν όλοι (πολιτικός κόσμος, μέσα μαζικής επικοινωνίας, παγκόσμιο οικονομικό status quo) να μας πείσουν ότι ή δανειζόμαστε ή χρεοκοπούμε. Αυτό είναι το δίλημμα. Αν δανειστούμε, αυτομάτως χάνουμε την Εθνική μας κυριαρχία. Γινόμαστε ένοικοι στο σπίτι μας. Από την άλλη αν κηρύξουμε στάση πληρωμών, αν πούμε δεν πληρώνουμε, αυτομάτως χρεοκοπούμε, μένουμε μόνοι μας στο σπίτι μας. Ένα σπίτι χωρίς πόρτα, παράθυρα, χωρίς να έχουμε τα λεφτά να το επισκευάσουμε. Κατά τους «σοφούς» πολιτικούς μας, στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα μόνο όταν αυτό τους συμφέρει. Όμως, στη δημοκρατία δεν υπάρχουν ποτέ διλήμματα, παρά μόνο εκ του πονηρού.


Οι παραδοχές που θα μπορούσαμε να κάνουμε και το γιατί θα μπορούσαν (ή θα έπρεπε) να γίνουν οι παρακάτω:


·         Υπάρχει η λύση. Το δίλημμα που μας “πουλάνε” ή “υποδούλωση” ή χρεοκοπία είναι πλαστό και η λύση υπάρχει. Αν αυτό δεν ισχύει, τότε πολύ “εύκολα” ο καθένας από εμάς ας αποφασίσει τι από τα δύο προτιμά. Να είναι υπεύθυνος της επιλογής του και να ξέρει ότι πρέπει να αποδεχθεί συνειδητά τα αποτελέσματα αυτής της απόφασης.


·         Υπάρχουν οι Έλληνες που θα μπορούσαν να ασχοληθούν με τα κοινά και βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής των εξελίξεων. Αν αυτό δεν ισχύει τότε πρέπει να απαιτήσουμε άμεσα εκλογές, το κάθε πολιτικό κόμμα να κάνει τις προτάσεις του και να ψηφίσουμε τους ίδιους πολιτικούς, που ότι δεν κατάφεραν να κάνουν δεκαετίες τώρα, ελπίζουμε να το κάνουν μετά από νέες εκλογές.


·         Θα πηγαίναμε για μία ακόμη φορά στις κάλπες, ψηφίζοντας το μη χείρον βέλτιστον, αφού θα έλειπε το καινούργιο. Γιατί το παλιό το έχουμε δοκιμάσει από όλες τις πλευρές. Ακόμη και μια κυβέρνηση συνασπισμού με όλες τις πολιτικές δυνάμεις θα μας έβαζε σε μία παρατεταμένη ύφεση, αφού κανένας, ντόπιος και ξένος, δεν θα αισθανόταν την σιγουριά να επενδύσει στην χώρα μας, καθώς οι σοβαροί επενδυτές αποφασίζουν τα βήματά τους σε βάθος τουλάχιστον 5ετίας. Δυστυχώς στην παρούσα κατάσταση όπου στο διεθνές “στοιχηματικό” παιχνίδι η Ελλάδα “παίζει” να χρεοκοπήσει σε βάθος 5ετίας 1 στα 3, μόνο οι τυχοδιώκτες και οι μπαταχτσήδες θα έρχονταν εδώ για μια γρήγορη “αρπαχτή”…


Πρέπει λοιπόν να δημιουργήσουμε εμείς τις συνθήκες αυτές, που θα δώσουν στο κάτι καινούργιο την δυνατότητα να εμφανιστεί.


Εδώ λοιπόν μπαίνει η δύναμή μας. Η δύναμη της μάζας, απαλλαγμένης από τα κόμματα και τις πολιτικές πεποιθήσεις. Η σταγόνα που όλοι περιμέναμε ότι θα κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει έπεσε. Το μόνο που μένει τώρα είναι αυτή η αγανάκτηση, αυτή η ακατέργαστη οργή να καταστεί δημιουργική δύναμη. Και δυστυχώς όσο δεν είναι κατεργασμένη είναι και επικίνδυνη να καπελωθεί και να χρησιμοποιηθεί (με ότι σημαίνει αυτό). Αυτή την στιγμή παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες των αγανακτισμένων (αρνούμαι να βάλω εισαγωγικά στην λέξη) δεν είναι κάτι που φαίνεται να υφίσταται κατεργασία. Ίσως να είναι πολύ νωρίς ακόμη.


Κοσμάς Κολοβός


Τέως Διευθυντής Πολυεθνικής Εταιρίας και νυν αγανακτισμένος άνεργος.