Οι πολιτικοί έπαψαν να είναι ηγέτες?


Οι περισσότεροι από μας έχουν ακούσει από διηγήσεις των παππούδων μας τις φρικαλεότητες που έζησαν την περίοδο της Κατοχής στην Ελλάδα, κατά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Και όλοι συμφωνούσαμε ότι είμαστε πολύ τυχεροί που δεν έχουμε ζήσει πόλεμο. Πόσο λάθος ήμασταν! Μα, ζούμε ήδη τη φρίκη του Γ’
Παγκοσμίου πολέμου και δεν το έχουμε καταλάβει! Πολύ απλά γιατί αυτός ο πόλεμος δεν έχει βόμβες, μέτωπα πολέμου, νεκρούς πολεμιστές. Αυτός ο πόλεμος είναι οικονομικός και οι αντίπαλες παρατάξεις δεν είναι έθνη-κράτη. Από τη μια μεριά βρίσκονται οι τραπεζίτες, η διαπλοκή, οι τοκογλύφοι και τα πειθήνια όργανά
τους και από την άλλη όλοι εμείς οι πολίτες των κρατών.
Ο πόλεμος ξεκίνησε και δεν τον καταλάβαμε γιατί δεν ξέραμε ότι υπάρχουν και τέτοιοι πόλεμοι. Τώρα που όλοι καταλάβαμε τι γίνεται αντιληφθήκαμε ότι ο οικονομικός πόλεμος είναι πολύ χειρότερος. Ο εχθρός για χρόνια έστηνε τις παγίδες του και μας βρήκε απροετοίμαστους, με τον αιφνιδιασμό που μας επιφύλαξε δεν
προλάβαμε να προβάλουμε αντίσταση γιατί μας πρόλαβε ο καταιγισμός των μέτρων. Αρχικά μουδιάσαμε και μετά σκύψαμε το κεφάλι επειδή νιώθαμε ότι όλα είχαν προαποφασιστεί ερήμην μας.
Εξάλλου έλειπε ο ηγέτης που θα μπορούσε να μας ενεργοποιήσει, να μας αφυπνίσει.
Οι πολιτικοί έπαψαν να είναι ηγέτες, έγιναν τα πειθήνια όργανα των οικονομικών κέντρων. Και οι πνευματικοί άνθρωποι που θα μπορούσαν να αναδειχτούν, σε τούτη την κρίσιμη στιγμή, ηγέτες, σιώπησαν. (προφανώς και οι σημερινοί διανοούμενοι
νομίζουν ότι κατοικούν στα νησιά των Μακάρων;) Οι μεμονωμένες φωνές δεν έχουν δύναμη. Η δύναμη βρίσκεται στην ένωση.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό πλέον σε όλους μας. Παραδοθήκαμε άνευ όρων στους ελεεινούς και τους τρισάθλιους της παγκοσμιοποίησης (μια έννοια ιδιαίτερα παρεξηγημένη). Όμως, επειδή στο DNA του ανθρώπου βρίσκεται το ένστικτο της
επιβίωσης, μια σπίθα έφτασε για να ανάψει τη φωτιά. Πρώτο βήμα οι ειρηνικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Δεύτερο βήμα; Πολλά μπορούν να γίνουν. Ας ενωθούμε πραγματικά. Καταθέστε τις προτάσεις σας. Αντισταθείτε σε αυτούς που μας στερούν τώρα το ευ ζην και αργότερα ίσως και το ζην. Ας το καταλάβουν όλοι:
Είμαστε άνθρωποι και όχι αριθμοί!


Κοσμάς Κολοβός


Τέως Διευθυντής Πολυεθνικής Εταιρίας και νυν αγανακτισμένος άνεργος.