Ο Καλλικράτης ήταν Βαυαρός?


Συμπληρώθηκαν έξι (6) μήνες από την εφαρμογή του (Γερμανόπνευστου) «Καλλικράτη». Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα ούτε ο πιο απαισιόδοξος δεν θα περίμενε τέτοια παταγώδη αποτυχία της νέας «πολυδιαφημισμένης μεταρρύθμισης».


Αποτυχία που απαξιώνει το θεσμό της Αυτοδιοίκησης και απογοητεύει τις προσδοκίες των πολιτών. Αποτυχία που έχει οδηγήσει τους Δήμους σε τραγική (οικονομική) κατάσταση.


·         Το θεσμικό πλαίσιο παραμένει θολό και ομιχλώδες.


·         Δεν υπάρχει οικονομική στήριξη του εγχειρήματος.


Η ιστορία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα των Νεώτερων χρόνων δείχνει την  παταγώδη αποτυχία του Γερμανικού μοντέλου που μας επανέφεραν σαν ξαναζεσταμένη σούπα.


Χρειάστηκε να περάσουν δεκατρία χρόνια από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου και την αναγνώριση διεθνώς του ελληνικού κράτους για να θεσπιστεί ο νόμος “περί συστάσεως των δήμων”. Όμως το καθεστώς της βαυαροκρατίας και η πολιτική του έκφραση, η Αντιβασιλεία, δίσταζαν να προσδιορίσουν την ημερομηνία διεξαγωγής των δημοτικών εκλογών. Ο νόμος εκδόθηκε το 1833, αλλά η διενέργεια των εκλογών αποφασίστηκε να γίνει μόλις τους πρώτους μήνες του 1835. Οι Βαυαροί που κυβερνούσαν το νεοσύστατο βασίλειο, και η Αντιβασιλεία που συγκέντρωνε όλες τις εξουσίες όσο ακόμα ο Όθων ήταν ανήλικος, δίσταζαν να εμπιστευτούν τη λαϊκή ψήφο. Αυτό συνέβαινε παρά το γεγονός ότι η ψηφοφορία δεν ήταν ακόμη ούτε καθολική ούτε άμεση. Καθολική δεν ήταν, επειδή το εκλογικό δικαίωμα δεν αναγνωριζόταν σε όλους τους δημότες, παρά μόνο σε όσους κατείχαν μία σεβαστή περιουσία και, συνεπώς, κατέβαλλαν στους υψηλότερους φόρους. Άμεση δεν ήταν, επειδή οι μεν πάρεδροι αναδεικνύονταν από ένα ειδικό εκλεκτορικό σώμα, το δημαιρεσιακό συμβούλιο, ο δε δήμαρχος επιλεγόταν από τον ανώτατο άρχοντα μεταξύ τριών επικρατέστερων.
Σύμφωνα με την τότε «Βαυαρο-Καλλικρατική-» αντίληψη τα σημερινά διοικητικά όρια του  Δήμου Βόρειας Κυνουρίας το 1834 αποτελούνταν από τους εξής Δήμους που απάρτιζαν την πάλαι ποτέ επαρχία Κυνουρίας και ένα τμήμα της επαρχίας Πρασσιών.


1. Επαρχία Κυνουρίας


Α. Δήμος Θυρέας


1.      Άγιος Ιωάννης


2.      Μελιγού


3.      Μοναστήρι Παλιοπαναγιάς.


4.      Μοναστήρι Αγίου Ιωάννου


5.      Μετόχι Λουκούς


6.      Άστρος (σημερινό Παράλιο Άστρος)


7.      Καλύβια Μελιγούς


8.      Καλύβια Αγίου Ιωάννη


Β. Δήμος Τανίας 


1.      Καστρί.


Γ. Δήμος Δολιανών


1.   Δολιανά (άνω)


Δ. Δήμος Βερβαίνων


1.      Βέρβαινα (άνω)


2.      Μαυρίκι


3.      Κούτρουφα


4.      Πηγαδάκια


Ε. Δήμος Πάρνωνος


1.      Άγιος Πέτρος


2.      Μαλεβή


ΣΤ. Δήμος Σιταίνης


1.      Καστάνιτσα


2.      Σίταινα


Ζ. Δήμος Πλατανούντος


                                1.   Πλάτανος


2. Επαρχία Πρασσιών


Α. Δήμος Βρασσιών


1.      Άγιος Ανδρέας


2.      Πραστός


3.      Κορακοβούνι


4.      Καλύβια Κορακοβουνίου


Πηγή: scribd.com


Η Διοικητική Διαίρεση στα πρότυπα που  ξέραμε πριν το σχέδιο Καποδίστριας έγινε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο το 1928, αφού έλαβε υπόψη τις τοπικές κοινωνίες και τις ανάγκες του Ελληνικού και όχι του Γερμανικού κράτους.


Υστερόγραφο: Η φιλοσοφία του θεσμού του «Καλλικράτη» επιβάλλει τα τοπικά συμβούλια και οι εκπρόσωποι να έχουν πλήρεις αρμοδιότητες στο χώρο ευθύνης τους αλλά και τα απαραίτητα μέσα για να ανταποκριθούν στις αρμοδιότητές τους. Δυστυχώς μέχρι σήμερα διαπιστώνεται ότι η δημοτική αρχή του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας αντιμετωπίζει “φοβικά” τα τοπικά συμβούλια με την αντίληψη, ότι αυτά και οι πρόεδροι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους?