Οι αριθμοί λένε την αλήθεια


Από τον περασμένο Μάρτιο μέχρι σήμερα, 1 στα 3 εμπορικά καταστήματα έχει κατεβάσει ρολά, αναφέρει η έρευνα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου και του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών.


Ενας στους δύο νέους -κάτω των 25 ετών- και ένας στους τρεις λιγότερο νέους -από 25 έως 34 ετών- είναι σήμερα χωρίς δουλειά. Η επίσημη ανεργία στο 21% και 1.033.507 άτομα στο δρόμο, ενώ, εάν ληφθούν υπόψη και τα στοιχεία για μη δηλωμένους ανέργους, τότε ο πραγματικός αριθμός των ανέργων ξεπερνά το 1.200.000 άτομα.


Και, δυστυχώς, με την ανάπτυξη να μετατίθεται από εξάμηνο σε εξάμηνο, από χρόνο σε χρόνο, θα επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ που για φέτος υπολόγιζε ότι οι άνεργοι θα φτάσουν ή και θα ξεπεράσουν το 1,5 εκατομμύριο άτομα. Το πώς γιγαντώνεται η ανεργία, δεν χρειάζεται πολλή σκέψη: από τον περασμένο Μάρτιο μέχρι σήμερα, 1 στα 3 εμπορικά καταστήματα έχει κατεβάσει ρολά, αναφέρει η έρευνα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου και του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών. Τα στοιχεία της έρευνας είναι ανατριχιαστικά, καθώς, σε πολλές περιοχές, το ποσοστό των καταστημάτων που έβαλαν λουκέτο φτάνει το 60%.


Και ακόμη πιο βαριά γίνεται η πρόβλεψη, αν σκεφτεί κανείς ότι το «μαύρο» σκηνικό της αγοράς οφείλεται στα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα, όχι σε αυτά που ακολουθούν την επιτυχημένη ολοκλήρωση του PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση, ούτε σε αυτά που έπονται τον Ιούνιο για την περίοδο 2013 – 2015.


Το «φάρμακο», τελικά, που μας έδωσε ο γιατρός -οι εταίροι μας- για να καταφέρουμε να βγούμε από την «εντατική» -την κρίση- δεν ήταν απλώς πικρό, όπως είχε προειδοποιήσει και ο πρωθυπουργός τους υπουργούς του λίγες ώρες πριν κλείσουν οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα για το νέο πακέτο βοήθειας.


Το «φάρμακο» μάς στέλνει σε άλλες εποχές, πολλές δεκαετίες πίσω. Η δοσολογία του περιλαμβάνει βαριές παρενέργειες για τους πολίτες, τις επιχειρήσεις, την αγορά, την πραγματική οικονομία. Τσακίζει τη μεσαία τάξη, διαλύει τον κοινωνικό ιστό της χώρας.


Ολοι σήμερα πλέον μιλούν για την ανάπτυξη. Αλλά ακόμη μιλούν. Πότε θα πράξουν; Κι αν δεχτούμε ότι οι προθέσεις είναι αγνές, εξακολουθούμε να πάσχουμε στην πράξη όπως τόσα χρόνια και γι’ αυτό οδηγηθήκαμε εδώ που είμαστε σήμερα.


Φτάσαμε στο σημείο ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας, κ. Ρέσλερ, να μας «κατηγορεί» ότι δεν κάνουμε τίποτα για την ενίσχυση των επενδύσεων και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Μπαρόζο, να ζητεί στενή συνεργασία για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, κυρίως για τους νέους. Στην κλεψύδρα, ο χρόνος τελειώνει… Δεν έχουμε άλλα περιθώρια να είμαστε θεατές των εξελίξεων.


Πηγή: naftemporiki.gr