Βεντούζες

                    


Έγραφα χθες για κοφτές βεντούζες. Με ρώτησαν πάρα πολλοί πώς γίνονται. Έψαξα, βρήκα, σας μεταφέρω τον τρόπο και ευθύνη δεν φέρω. Είναι από το περιοδικό «Γυναίκα» αρχές δεκαετίας του ’50. «Σε περιπτώσεις πνευμονίας, γρίπης και άλλων παθολογικών καταστάσεων κι επειδή τότε υπάρχει η υποψία ότι γίνεται συρροή αίματος στους πνεύμονες, συνιστάται η εφαρμογή βεντουζών. Για τον σκοπό αυτό μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κοινά ποτήρια του κρασιού ή του νερού, αρκεί να έχουν χείλη απαλά και παχιά.
Πάντως υπάρχουν και ειδικές παχύστομες γυάλινες βεντούζες. Ύστερα, λίγο βαμβάκι στην άκρη χονδρού σύρματος ή πιρουνιού, δεμένο καλά για να μην αποσπαστεί ξαφνικά και προκαλέσει εγκαύματα. Βρέχετε με οινόπνευμα και ανάβετε. Το ποτήρι, δηλαδή τη βεντούζα την κρατάμε με το στόμιο προς τα κάτω. Εισάγουμε για μια στιγμή το αναμμένο βαμβάκι στο ποτήρι και το τελευταίο το εφαρμόζουμε με ταχύτητα στο δέρμα. Τότε και σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, η αραίωση του αέρος μέσα στη βεντούζα, προκαλεί αναρρόφηση του δέρματος και συρροή αίματος. Οι αιματηρές βεντούζες (κοφτές) εφαρμόζονται μετά τις απλές (κούφιες). Και με τις βεντούζες αυτές γίνεται αφαίμαξη 100-150 γραμμαρίων αίματος.
Το δέρμα καθαρίζεται πρώτα με οινόπνευμα ή ιώδιο. Καλύτερα είναι να πλυθεί προηγουμένως με ζεστό νερό ή σαπούνι. Ύστερα χαράζεται με ξυράφι ή λεπίδα. Οι εντομές πρέπει να είναι παράλληλοι και όχι σταυροειδείς ή χιασταί και να έχουν βάθος δύο περίπου χιλιοστών. Αν η εκροή αίματος σταματήσει, είτε λόγω πήξεως αυτού είτε λόγω αυξήσεως της εσωτερικής πιέσεως, συνεπεία εξόδου αρκετού αίματος, μπορούμε να εφαρμόσουμε μια δεύτερη βεντούζα στο ίδιο μέρος, αφού προηγουμένως καθαρίσουμε το μέρος με βρασμένο νερό».
Φοβερή επιτυχία οι βεντούζες. Και με φοβερά αποτελέσματα. Επειδή όμως ήταν λίγο γκραν γκινιόλ όλο αυτό με τα ξυραφάκια, κάθε γειτονιά είχε την κόφτρα της. Χρυσές δουλειές έκαναν. Ακόμα και σήμερα κυκλοφορούν ανάμεσά μας δυστυχισμένα θύματα της γρίπης, με ωραιότατα τατουάζ από ξυραφιές στην πλάτη.


Πηγή: ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ