Ο Τουρισμός στο Δήμο Νότιας Κυνουρίας


«Υποβολέας»: Ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας ενδιαφέρεται για τον Τουρισμό? εκ του αποτελέσματος, μάλλον όχι, αν δει κάποιος το παρακάτω δημοσίευμα θα καταλάβει τη «λειψανδρία!!» που μας δέρνει.


Της Παρθενίας Καζαντζόγλου – Αθανασοπούλου. Υπεύθυνη Γραφείου Τουρισμού Δ. Νότιας Κυνουρίας


Η περιοχή μας, όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν είχε καμία ανάπτυξη. Ευτυχώς γιατί, έμεινε μακριά από την καταστροφή που προκαλείται από την απρογραμμάτιστη, κακή και άναρχη οικοδόμηση. Δυστυχώς γιατί, δεν ήρθε ο καινούργιος αέρας που φύσηξε αλλού, η πρόοδος και οι υποδομές, που θα έπρεπε να είχαν γίνει, ώστε σήμερα να ήμασταν πιο κοντά σε μια γρήγορη και εύκολη ανάπτυξη.


Όμως, τώρα μπορούμε να αναπτυχθούμε πάνω σε σωστές βάσεις με καλλίτερες προϋποθέσεις. Μπορούμε δηλαδή να αναπτύξουμε πιο σωστά όλες τις μορφές τουρισμού, σύμφωνα με τις δυνατότητες που έχει ο τόπος μας και αυτές είναι πολλές.


Η συγκυρία της κακής οικονομικής κατάστασης της χώρας μας και η κρίση γενικώς που μαστίζει την Ελλάδα, είναι ίσως μια καλή στιγμή για τη δημιουργία ευκαιριών, τις οποίες πρέπει να δούμε και να εκμεταλλευτούμε για τη δική μας ανάπτυξη.


Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε από κανέναν για βοήθεια, μόνοι μας πρέπει να βγούμε από το τέλμα που βρισκόμαστε.


Δεν μπορούμε, όπως μέχρι τώρα κάναμε, να πέσει το «μάνα» εξ ουρανού, ή να εμφανισθεί ο «Καλός Θεούλης» να μας σώσει.


Δεν υπάρχει το μαγικό κουμπί να πατήσουμε, για να βγούμε από το κακό όνειρο και να γίνουν ξανά όλα παραδεισένια όπως πριν ή και καλλίτερα ακόμα.


Πρέπει από μόνοι μας, με την ιδιωτική πρωτοβουλία, τον εθελοντισμό, την προσφορά, το μεράκι και την αγάπη για τα παιδιά μας, να βοηθηθούμε και να βγούμε από το τέλμα. Να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό.


Στη ζωή του ανθρώπου οι ευκαιρίες έρχονται μία, δύο και σπάνια τρεις φορές, πρέπει δε να έχει τη δυνατότητα να τις διακρίνει και να τις αρπάξει. Πάντα οι κρίσεις δεν έρχονται μόνες, ούτε είναι μόνον πηγές κακού, κουβαλούν πίσω τους και δημιουργούν ευκαιρίες και εμείς πρέπει να τις δούμε και να τις εκμεταλλευτούμε, άλλωστε «ουδέν κακό αμιγές καλού».


Οι χώροι οι οποίοι θα μας δώσουν τις ευκαιρίες αυτές σήμερα είναι η ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα και ο τουρισμός. Αυτά τα δύο κεφάλαια, γιατί είναι κεφάλαια για την Ελλάδα, αλλά και για τον τόπο μας ειδικότερα, είναι το βαρύ πυροβολικό μας, που πρέπει να αξιοποιήσουμε.


Ειδικότερα στον τουρισμό, να τον αναπτύξουμε με φειδώ, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας για τα παιδιά μας και να βελτιώσουμε το οικονομικό και κυρίως το βιοτικό μας επίπεδο.


Ο τουρισμός δεν έχει και δεν μπορεί να έχει πολιτικό χρώμα, όλοι είναι χρήσιμοι, όλοι πρέπει να είναι παρόντες, κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να περισσεύει, τότε θα πάμε μπροστά.


Βάζοντας πάνω στο τραπέζι τις δυνατότητες του τόπου μας για εκμετάλλευση, εξετάζουμε, τι θέλουμε να κάνουμε, τι να αναδείξουμε , τι να ιεραρχήσουμε, και με ποιο τρόπο να το προβάλουμε.


Μέχρι σήμερα υπήρχε ο μαζικός τουρισμός με μοντέλο τον ήλιο και τη θάλασσα. Σήμερα παγκοσμίως το μοντέλο αυτό, άρχισε να φθίνει και να εγκαταλείπεται. Για να διατηρηθεί, πρέπει να εμπλουτισθεί και με άλλα είδη τουρισμού.


Παλαιότερα, η πολυτέλεια ήταν από τα ζητούμενα με πολύ υψηλών προδιαγραφών προσφερόμενες υπηρεσίες.


Σήμερα ισχύει μόνον για τουρίστες που προέρχονται από χώρες, που τώρα βγαίνουν στον τουρισμό και δεν έχουν γι αυτό κορεσθεί οι ανάγκες και απαιτήσεις τους.


Οι τουρίστες που προέρχονται από χώρες τις Ευρώπης, Αμερική, Αυστραλία, αρέσκονται να αναζητούν άλλου είδους τουρισμό.


Αυτό το όποιο είδος, εμείς πρέπει να διακρίνουμε και να επιδιώξουμε να φέρουμε στον τόπο μας, παράλληλα με το προηγούμενο μοντέλο, για να πιάσουμε όλων των ειδών τις αγορές και να έχουμε τουρισμό όλο το έτος ή τουλάχιστον τη μεγαλύτερη δυνατή χρονική περίοδο.


Πως όμως θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε οποιαδήποτε μορφή τουρισμού με τον καλλίτερο δυνατό τρόπο;


Αυτό θα το επιτύχουμε εάν ακολουθήσουμε κάποιους κανόνες. Οι σπουδαιότεροι από αυτούς είναι:


1.1)Η συνεχής βελτίωση του τουριστικού προϊόντος, πρέπει να αποτελεί μεγάλη αναγκαιότητα, για όλους εκείνους τους φορείς που ασκούν τουριστική πολιτική.


2.2)Οι παρεχόμενες υπηρεσίες πρέπει να αναβαθμίζονται ποιοτικώς και συνεχώς.


3.3)Η εφευρετικότητα και η δημιουργικότητα, θεωρούνται σαν τα πιο βασικά συστατικά του τουρισμού, για να βρίσκεται αυτός σε υψηλή θέση και αυτό πρέπει εμείς να επιδιώκουμε.


4.4)Να υπάρχει διαφοροποίηση της τουριστικής προβολής, αλλά και υγιής ανταγωνιστικότητα και ανάπτυξη, ώστε ένας προορισμός να είναι πιο ελκυστικός και έτσι η ελκυστικότητα να είναι πιο σημαντική και πολύ σπουδαιότερης σημασίας για τον τουρίστα, από ότι αυτό το ίδιο το κατάλυμα.


5.5)Αποτελεί αναγκαιότητα το, να δίνουμε πολύ μεγάλη σημασία στην ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών, αλλά παράλληλα να επιμένουμε στην ύπαρξη αυτής της υψηλής ποιότητας.


6.6)Να γίνεται πάντα έρευνα ώστε, να έχουμε γνώση για τις απαιτήσεις των επισκεπτών, να προσπαθούμε συνεχώς για εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση των επιχειρήσεών μας , ώστε να είμαστε πάντα έτοιμοι να ανταποκριθούμε σ’ αυτές.


7.7)Πολύ βασικό είναι οι τιμές μας, να είναι ανάλογες με τις προσφερόμενες υπηρεσίες μας, με προσοχή ώστε να μην είναι μεγαλύτερες και χωρίς αντίκρισμα ως προς την ποιότητα, που εμείς διατεινόμαστε ότι προσφέρουμε. Μπορούμε δε να τις κάνουμε πιο ελκυστικές από τις άλλες περιοχές, μειώνοντας τες, χωρίς να μειώνουμε και την ποιότητά μας.


8.8)Πολύ μεγάλης σημασίας είναι, η δημιουργία εμπιστοσύνης, ως προς τις προσφερόμενες υπηρεσίες. Δεν μπορεί να είμαστε μέλη μιας ομάδος, τα οποία προσφέρουν πράγματι την ποιότητα που επιθυμούν και ζητούν οι επισκέπτες μας, χωρίς να ανταποκρινόμαστε στις υποχρεώσεις μας, που απορρέουν από τους κανόνες της ομάδας αυτής, διότι αυτομάτως χάνεται για όλη την ομάδα η εμπιστοσύνη, αλλά και η αγορά.


9.9)Αναγκαία η συνεχής εκπαίδευση του προσωπικού, ως προς τις προσφερόμενες υπηρεσίες, την υγιεινή κ.α., τόσο στο χώρο των τουριστικών καταλυμάτων, όσο στο χώρο των εστιάσεων και στο χώρο διασκέδασης.


Επί παραδείγματι, δεν μπορεί κάποιος να σερβίρει κρασί και να μην ξέρει κάτι γι’ αυτό, την ποιότητά του, την προέλευσή του, την ιστορία του, πότε πρέπει να σερβίρεται, ή όταν σερβίρει μία τοπική σπεσιαλιτέ να μην γνωρίζει με τι υλικά παρασκευάζεται, ή τη συνταγή της.


Θα επιτύχουμε δε την επιμήκυνση της διάρκειας της τουριστικής περιόδου στον τόπο μας, μόνον εφ’ όσον ενισχύσουμε το μοντέλο ήλιος – θάλασσα, που είχαμε μέχρι τώρα και με άλλες εναλλακτικές μορφές τουρισμού.


Είναι φανερό ότι όλα αυτά είναι δυνατά να γίνουν, στο χέρι μας είναι άλλωστε, και θα γίνουν εφ’ όσον εμείς αντιληφθούμε ότι, πρέπει να αλλάξουμε τη νοοτροπία που μέχρι σήμερα έχουμε και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το κεφάλαιο τουρισμός.


Ας ρίξουμε μια ματιά στους δήμους που βρίσκονται γύρο μας, πόσο πιο μπροστά βρίσκονται αυτοί από εμάς και θα συνειδητοποιήσουμε πόσο δρόμο πρέπει να καλύψουμε για να τους φτάσουμε.


Θα λυπηθούμε, γιατί ενώ έχουμε όλα εκείνα τα χαρισματικά στοιχεία, εμείς αφήσαμε το χρόνο να κυλήσει, χωρίς να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες που υπήρχαν πάντα για ανάπτυξη.


Κοιτώντας πίσω μας τον χρόνο που πέρασε, θα δούμε πως περπατήσαμε σαν Ελλάδα, όσον αφορά τον τουρισμό. Υπάρχουν και καλά στοιχεία, αλλά και κακά.


Καλό στοιχείο είναι, ότι, η Σαντορίνη ψηφίστηκε σαν το ωραιότερο νησί στον κόσμο.


Το κακό στοιχείο είναι ότι, η Ελλάδα βρίσκεται στον κατάλογο των πιο ακριβών προορισμών, γιατί η ίδια είναι στις πρώτες σειρές των ακριβών χωρών.


Τα ποσοστά του τουρισμού που ανέβηκαν πέρυσι στην πατρίδα μας, οφείλονται στην συγκυρία κατά την οποίαν λόγω πολέμου, χάθηκαν οι αγορές για τις χώρες της Βόρειας Αφρικής, οι τουρίστες προτίμησαν τις υπόλοιπες παραμεσόγειες χώρες και κυρίως την Ισπανία και Τουρκία. Εμείς πήραμε ένα πολύ μικρό κομμάτι από την πίτα αυτήν.


Τη φετινή χρονιά, σίγουρα δεν θα είναι ίδια τα πράγματα, όπως φοβούνται, θα είναι δύσκολα. Από εμάς θα εξαρτηθεί η αλλαγή του κλίματος αυτού και μόνον.


Κάνοντας μια σύγκριση με τη γειτονική μας Τουρκία, θα δούμε ότι ξεπέρασε το όριο των 30.000.000 τουριστών.


Σε ένα βάθος χρόνου λίγων ετών η αύξηση των τουριστών σε αυτήν, ήταν εντυπωσιακή και αυτό, γιατί ανέπτυξαν και άλλες μορφές τουρισμού, όπως το συνεδριακό τουρισμό, τον θρησκευτικό, το γαστρονομικό κ.λ.π..


Εμείς μείναμε στα ίδια, γιατί;


Γιατί επαναπαυτήκαμε στα ίδια μέχρι τώρα, δεν προσπαθήσαμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα και τα προβλήματα που είχαμε, δεν αναβαθμίσαμε και δεν εκσυγχρονίσαμε τις υπηρεσίες μας, τα καταλύματά μας, μείναμε στο ωχαδερφισμό μας.


Δημιουργήσαμε αρνητικές εικόνες κλίνοντας τους αρχαιολογικούς μας χώρους, κάψαμε και λεηλατήσαμε την πρωτεύουσά μας, κλείσαμε τα λιμάνια μας και τα αεροδρόμιά μας, σταματήσαμε τις συγκοινωνίες μας με απεργίες και γενικώς δημιουργήσαμε ένα εκρηκτικά αρνητικό κλίμα για την πατρίδα μας.


Σε όλα αυτά ήρθαμε να προσθέσουμε και την ακρίβεια μας, τις υψηλές τιμές μας, χωρίς αντίκρισμα στις προσφερόμενες υπηρεσίες μας και της αναβάθμισης των καταλυμάτων μας, των χώρων εστιάσεώς μας.


Μείναμε στο ίδιο μοντέλο τουρισμού, ήλιος – θάλασσα – αρχαία, χωρίς τον εμπλουτισμό του και με άλλα είδη τουρισμού, που η πατρίδα μας έχει τη δυνατότητα να προσφέρει και είναι τόσα πολλά.


Και όμως μπορούμε να αντιστρέψουμε το κλίμα και την αρνητική εικόνα και διαφήμιση, να την μετατρέψουμε σε θετική προς όφελός μας.


Εξετάζοντας δε την δική μας περιοχή, θα δούμε ότι δεν έχουμε κάνει τίποτα απολύτως. Και αυτό γιατί δεν αξιοποιήσαμε καμία από τις δυνατότητες που έχει και είναι πολλές, ούτε τις προβάλαμε όσο θα έπρεπε, ή και αν τις προβάλαμε, μείναμε μόνο στην προβολή.


Η προίκα της περιοχής μας είναι μεγάλη, είναι ανεκμετάλλευτη, είναι αναξιοποίητη. Είναι μία περιοχή ξεχασμένη από όλους και όλα, μα περισσότερο από τους ίδιους τους ανθρώπους που την κατοικούν.


Έχει μία Φύση εξαιρετικού κάλους, ανέγγιχτη, πολύτιμη, αμόλυντη, που περιμένει να αξιοποιηθεί, όπως της αρμόζει, με σεβασμό με φειδώ, με αγάπη.


Έχει φυτά που μόνον σε αυτήν φυτρώνουν και γι’ αυτό τόσο πολύτιμα, άξια σεβασμού, που πολλοί θα ερχόντουσαν για να τα δουν και να τα μελετήσουν.


Και εδώ, με την κατασκευή ποδηλατοδρόμων και μονοπατιών, όπου δεν υπάρχουν, θα ήταν κατάλληλος για ανάπτυξη, ο περιπατητικός και ποδηλατικός τουρισμός.


Έχει σπήλαια που για τη σπουδαιότητά τους έχουν αξιολογηθεί παγκοσμίως. Εδώ θα μπορούσε να αναπτυχθεί η έρευνα και η μελέτη των σπηλαίων της περιοχής.


Έχει τους κατακόρυφους κόκκινους φύλακές του ο Δήμος μας που φυλάνε την πρωτεύουσά του, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για αναρριχήσεις και καταρριχήσεις, προσελκύοντας σχολές εκπαίδευσης αναρρίχησης και καταρρίχησης.


Αξιοποίηση του ύψους των κόκκινων βράχων για ανεμοπτερισμό, με χώρο προσγείωσης το χείμαρρο του Δαφνώνα.


Αξιοποίηση και προβολή του σπηλαίου που μεγάλωσε ο θεός Διόνυσος, προσδίδοντας μεγαλύτερη έμφαση και προβολή, στον ίδιο το μύθο.


Προβολή όπως αξίζει, στα τόσο αξιόλογα Μοναστήρια μας, την ιστορία τους, τη μοναδικότητά τους, την αγιογράφηση των εικόνων τους, το ρόλο τους στους Αγώνες του Έθνους μας, την εορτή του Πάσχα μας, αναπτύσσοντας τον θρησκευτικό τουρισμό μας.


Την προβολή της πανάρχαιας Τσακώνικης γλώσσας μας, του πανάρχαιου Τσακώνικου χορού μας, την αναβίωση των εθίμων μας, όπως ο Τσακώνικος γάμος, αναπτύσσοντας τον πολιτιστικό και πολιτισμικό τουρισμό μας.


Την αξιοποίηση του Ολυμπιακών προδιαγραφών σταδίου μας, για προπόνηση αθλητών πριν από διοργανώσεις αγώνων, τη φιλοξενία και διοργάνωση κάποιων αθλητικών συναντήσεων, σε Εθνικό τουλάχιστον επίπεδο, όπως το Tae kwon do, που θα βοηθούσαν στην ανάπτυξη του αθλητικού τουρισμού μας.


Τη δημιουργία ενός μικρού συνεδριακού κέντρου, που μαζί με την ομορφιά του τοπίου, θα γινόταν η αφορμή για την ανάπτυξη του συνεδριακού τουρισμού στον τόπο μας.


Την αξιοποίηση της Τσακώνικης μελιτζάνας μας, τόσο με τη γιορτή της, όσο και μαζί με τα υπόλοιπα προϊόντα του κάμπου μας.


Την ανάδειξη της Τσακώνικης διατροφής μας, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την κρητική και προβολή της.


Την καθιέρωση ενός πρωινού στα καταλύματά μας με ντόπια προϊόντα, όπως μέλι, αυγά στραπατσάδα αντί για αυγά με μπέικον, διάφορες πίττες παραδοσιακές κ.λ.π..


Στους χώρους εστίασης να σερβίρονται κάποια χαρακτηριστικά εδέσματα από την ντόπια κουζίνα μας, φτιαγμένα με καθαρές, γνήσιες πρώτες ύλες, από τον τόπο μας και βιολογικά παραγόμενες.


Όλα αυτά θα βοηθούσανε έτσι στην ανάπτυξη του γαστρονομικού τουρισμού.


Μια καταγραφή του βυθού της θάλασσας μας, θα βοηθούσε στην ανάπτυξη καταδυτικού τουρισμού.


Η ομορφιά και η καθαρότητα των 26 παραλιών μας, μπορούν να τιμηθούν με τη γαλάζια σημαία και να βοηθήσουν στην ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού.


Το φυσικό περίγραμμα των κόλπων της περιοχής, ευνοεί την ανάπτυξη του ιστιοπλοϊκού τουρισμού.


Αυτά και άλλα πολλά είναι τα προτερήματα της περιοχής μας, που αποτελούν την προίκα της.


Μερικά μπορούν να γίνουν με ελάχιστο κόστος, πολύ αγάπη και μεράκι. Ο εθελοντισμός, πρέπει να αποτελεί σημαία μας και να παίξει πρωταρχικό ρόλο, στις όποιες εργασίες, δρώμενα και λοιπά, με τη συμμετοχή των πολιτών.


Έχουμε επιστήμονες καταγόμενους από την περιοχή μας, που προσφερόμενοι εθελοντικά, μπορούν να εκπονήσουν μελέτες, ώστε ώριμες να κατατεθούν για χρηματοδότηση από διάφορα αναπτυξιακά προγράμματα και να βοηθήσουν με τον τρόπο αυτό στην ανάπτυξη της γενέτειράς τους.


Όλα αυτά δεν αποτελούν απραγματοποίητο όνειρο, ούτε γίνονται όλα μαζί, αλλά σιγά-σιγά, με τόλμη.


Πρέπει να κάνουμε μιαν αρχή, ξεκινώντας με την βελτίωση αυτών που έχουμε.


Να ξυπνήσουμε από το λήθαργο που είμαστε πεσμένοι.


Να στοχεύσουμε στο όραμα της ανάπτυξης που μας λείπει.


Να βγούμε από το καβούκι μας και να ξεβολευτούμε, ανασκουμπώνοντας τα μανίκια, μπαίνοντας μπροστά οι νέοι μας, για μια καλλίτερη ζωή, ένα καλλίτερο βιοτικό επίπεδο.


Για να υπάρξει και πάλι ελπίδα για το μέλλον.


Για να γυρίσουν πίσω εκείνοι που έφυγαν από τον τόπο τους, αφού θα ξέρουν ότι η ζωή είναι εκεί και τους περιμένει.


Η αλλαγή νοοτροπίας πρωταρχικά, η στόχευση στο όραμα της ανάπτυξης, η εφαρμογή των κανόνων που πρέπει, η προβολή και αξιοποίηση της προίκας που έχει η περιοχή μας, θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξή της.


Πηγή:.moriasnow.gr