Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου για το… λάδι με φινέτσα


«…Δυστυχώς, όλες οι συζητήσεις που διεξάγονται στον δημόσιο χώρο σχετικά με την οικονομική και αναπτυξιακή στρατηγική της Ελλάδας, φαίνεται πως αγνοούν την σπουδαιότητα του ελαιόλαδου, αυτού του σημαντικού προϊόντος και τα πολλαπλά υλικά οφέλη που μπορεί να προσφέρει στην ελληνική οικονομία…». Αυτό υπογραμμίζει η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου σε έγγραφό της με το οποίο προτείνει δύο θεσμικά μέτρα για την αύξηση της συμβολής του ελαιολάδου στην εθνική οικονομία.


…Η ΕΣΕΕ επιπλέον σημειώνει ότι, η έως τώρα πρακτική των ελληνικών κυβερνήσεων διαπνέεται, ως προς το θέμα του ελαιολάδου από μια αντιαναπτυξιακή λογική, αφού η διαχείριση αυτού του πραγματικού θησαυρού γίνεται εκτός Ελλάδος. Υπολογίζεται ότι μόλις το 10% του παραγόμενου ελαιολάδου τυποποιείται και ότι το υπόλοιπο εξάγεται χύμα σε τιμές που αποφασίζουν οι αγοραστές, οι οποίες πολλές φορές δεν καλύπτουν ούτε καν το κόστος παραγωγής.


Η πικρή αλήθεια είναι ότι το ποιοτικότερο ελαιόλαδο που παράγεται στον πλανήτη δεν μπορεί να μπει με τον τρόπο και την τιμή που πρέπει στα ράφια των μεγάλων σουπερμάρκετ της Ευρώπης.


«…Σε αυτό το πλαίσιο, είμαστε υποχρεωμένοι να επιστρέψουμε σε μια κατάσταση στην οποία η ελληνική οικονομία βρισκόταν πριν από 25- 30 χρόνια. Η απαραίτητη ενίσχυση της εξαγωγικής προσπάθειας, ιδιαίτερα αυτής που σχετίζεται με την αγροτική παραγωγή, πρέπει να γίνει με την προώθηση μιας θεσμικά φιλελεύθερης, αναπτυξιακής νομοθεσίας. Οι αρμόδιοι υπουργοί οφείλουν να ρωτήσουν τους παραγωγούς και τους εμπόρους του ελαιολάδου ως γνώστες των πραγματικών δεδομένων της κατάστασης. Υπάρχουν εκτός των τειχών των υπουργείων τους άνθρωποι που μπορούν να τους δώσουν τα φώτα τους αμισθί», υπογραμμίζει η ΕΣΕΕ.


…Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου προτείνει δύο θεσμικά μέτρα που μπορούν να βοηθήσουν πολλαπλώς όλους όσους σχετίζονται με την παραγωγή και διάθεση του εν λόγω προϊόντος αλλά και την ελληνική οικονομία εν γένει.


Το πρώτο θεσμικό μέτρο είναι η νομοθετική εφαρμογή προς όλες τις τράπεζες για υποχρεωτική, αυθημερόν χρηματοδότηση με την εγγύηση του δημοσίου κάθε εξαγωγής τυποποιημένου ελαιολάδου προς οιαδήποτε χώρα, όπως γινόταν πριν πολλές δεκαετίες, τότε που τα πενιχρά αποθέματα των τραπεζών χρηματοδοτούσαν τις εξαγωγικές επιχειρήσεις με μειωμένο επιτόκιο κατά 60% και ό,τι περίσσευε διατίθετο για τις λοιπές ανάγκες της οικονομίας.


Το δεύτερο θεσμικό μέτρο σχετίζεται με την απορρόφηση του παραγόμενου προϊόντος την ώρα της παραγωγής από πολυεθνικές οι οποίες το απαξιώνουν, σε τιμές που δεν καλύπτουν καν το κόστος παραγωγής. Άμεσο αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να χειροτερεύει η ποιότητα του προϊόντος, αφού ο παραγωγός δεν έχει κίνητρο για να επενδύσει σε καλύτερες καλλιέργειες.


Η πρότασή μας είναι η ακόλουθη: όταν το επίπεδο των τιμών πέφτει κάτω από ένα όριο που δεν καλύπτει πλέον το κόστος παραγωγής, να καταθέτει ο παραγωγός στην τράπεζα την απόδειξη παρακαταθήκης ελαιολάδου που του εκδίδει ο ελαιουργός που αναλαμβάνει τη φύλαξή του και μαζί με την εγγύηση του ελαιουργού να λαμβάνει μια χρηματοδότηση που θα αντιστοιχεί στο 70% της τρέχουσας αξίας του ελαιολάδου που έχει στην κατοχή του.


…Αυτά τα δύο μέτρα εάν σχεδιαστούν και εφαρμοστούν άμεσα μέσα σε μια πενταετία, θα οδηγήσουν στην εξαγωγή του 100% του παραγόμενου ελαιολάδου ως τυποποιημένου ελληνικού προϊόντος με πολλαπλά οφέλη για την ελληνική οικονομία.


…Η χώρα χρειάζεται να αξιοποιήσει όλες τις βαριές της μεταβλητές. Πέρα από το ναυτιλιακό και τουριστικό συνάλλαγμα που είναι πολύ σημαντικά για την ανάπτυξη, πρέπει να μετουσιώσει σε συνάλλαγμα το πιο σημαντικό προϊόν που παράγει η ελληνική γη, το μοναδικό ελληνικό ελαιόλαδο…


 


Ελληνικό λάδι με …φινέτσα


Επί είκοσι τρία χρόνια ασχολούνταν με μερίδια Αμοιβαίων Κεφαλαίων, φθάνοντας να διευθύνει τη μεγαλύτερη σε υπό διαχείριση ενεργητικό εταιρεία του κλάδου.

Ένα χρόνο πριν αποφάσισε να εγκαταλείψει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της
EFG
ΑΕΔΑΚ, και να συνεργασθεί με τους …. μεριδιούχους της γης. Τους χιλιάδες Έλληνες ελαιοπαραγωγούς αγρότες, που παρ’ ότι παράγουν το καλύτερο λάδι, στον κόσμο, το πωλούν χύμα και σε πολύ φθηνές τιμές.

Στοίχημά του να βάλει …φινέτσα στο ελληνικό λάδι και στην ελιά, διεισδύοντας στις μεγάλες αγορές της Κίνας, της Ρωσίας και της Μέσης Ανατολής.

Ο κ. Άρης Ξενόφος, ξέρει σίγουρα από…τυποποίηση. Επί των ημερών του η
EFG A
ΕΔΑΚ έβγαλε και διέθεσε σειρά Αμοιβαίων Κεφαλαίων, που δεν είχαν να ζηλέψουν σε τίποτε τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά.

Οι παραγωγοί στην Ελλάδα ξέρουν από …καλό λάδι.


Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω χαρακτηριστικών αποτελεί το στοίχημα της
AiQ International Trade Co. Ltd. Της εμπορικής εταιρείας που συνέστησε πρόσφατα, με αποκλειστικό αντικείμενο τον σχεδιασμό, την τυποποίηση και την διάθεση προϊόντων ελιάς στις αγορές του εξωτερικού.

Στη σμίκρυνση του, το στοίχημα της
AiQ, εμπεριέχει τα βασικά χαρακτηριστικά της πρόκλησης που αντιμετωπίζει η χώρα. Να στραφεί, δηλαδή, και πάλι στην παραγωγή, μπολιάζοντάς την με την τεχνογνωσία, που ανέπτυξε, τα τελευταία 20 χρόνια, ο τομέας των υπηρεσιών.


Αφετηρία για την σύσταση της AiQ αποτέλεσε μια διαπίστωση, που την έχουμε κάνει, κατά καιρούς, όλοι μας: Το ελληνικό λάδι αγοράζεται χύμα και φθηνά από τους Ιταλούς για να το τυποποιήσουν και να το «μοσχοπουλήσουν» αυτοί στις ξένες αγορές.

Οι αιτίες είναι και αυτές λίγο- πολύ γνωστές: Ο μεγάλος σε ηλικία αγροτικός πληθυσμός, που αδυνατεί να ανταγωνιστεί τον Ιταλό ή τον Ισπανό αγρότη, η στρέβλωση και απαξίωση των αγροτικών συνεταιρισμών, η στήριξη μέσω των επιδοτήσεων της παραγωγής και δευτερευόντως της τυποποίησης και διάθεσης του προιόντος κ.ά.

Η τρέχουσα οικονομική συγκυρία αναδεικνύει, σταδιακά, σύμφωνα με τον κ. Ξενόφο, την κρυμμένη αξία της ελληνικής γης.

Για να επιζήσει, άλλωστε, και εν συνεχεία να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία θα πρέπει να στραφεί και πάλι στην παραγωγή και δη στις εξαγωγές. Ο πρωτογενής τομέας αποτελεί ένα από τα λιγοστά ανταγωνιστικά της πλεονεκτήματα.

Επιπρόσθετα, νέοι άνθρωποι «οπλισμένοι», με εμπειρίες της αγοράς, επέστρεψαν και επιστρέφουν στην γεωργία, επιχειρώντας να παντρέψουν την παράδοση με το νέο.

Η δε περίοδος των «παχεών αγελάδων» άφησε τουλάχιστον πίσω της τις αναγκαίες υποδομές για παραγωγή, επεξεργασία και τυποποίηση προιόντων. Λείπουν μόνον οι καινοτόμες ιδέες και κυρίως η συστηματική προσπάθεια για άνοιγμα των ξένων αγορών.

Η αγορά του ελαιόλαδου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Η υψηλή ποιότητα του ελληνικού ελαιόλαδου και της ελιάς είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα κατατάσσεται τρίτη δύναμη στην παραγωγή ελαιόλαδου με ύψος παραγωγής περίπου 250.000 τόνους, αλλά στην πρώτη θέση από πλευρά ποιότητας. Ακολουθούν η Ιταλία και η Ισπανία.

Επί συνόλου, όμως, 81.000 τόνων, που εξήχθησαν πέρσι στο εξωτερικό το μεγαλύτερο μέρος ήταν σε χύμα κατάσταση, με την Ιταλία να απορροφά 50.000 τόνους περίπου, επιδιώκοντας την πρόσμιξη με το δικό της λάδι και την επακόλουθη αναβάθμιση της ποιότητας του εξαγώγιμου ελαιόλαδου.

Στόχος της
AiQ International Trade Co. Ltd, σύμφωνα με τον κ. Ξενόφo
, είναι να αναστρέψει την παραπάνω εικόνα.

Στρατηγική της εταιρείας συνιστά η προσπάθεια εδραίωσης εμπορικών συμφωνιών στις χώρες της Κίνας, Ρωσίας και Μέσης Ανατολής μέσω μιας γκάμας προϊόντων που έρχονται να ανταγωνιστούν ισάξια την Ιταλική φινέτσα.

Με αιχμή το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.


Όπλο της αποτελούν οι πιο διάσημες ποικιλίες βρώσιμης ελιάς και λαδιού. Η
AiQ έχει συμβληθεί με έλληνες παραγωγούς ελιάς και ελαιολάδου στην Λακωνία και τη Μεσσηνία, τυποποιώντας και διαθέτοντας στο εξωτερικό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο (και βιολογικό) Κορωνέϊκης ποικιλίας, ελιές Καλαμών και πάστα ελιάς.

Ήδη η νεότευκτη εταιρεία τον περασμένο Απρίλιο συμμετείχε σε εξειδικευμένη έκθεση ελαιόλαδου στο Πεκίνο και επίκειται η συμμετοχή της σε νέα έκθεση στην νοτιοανατολική Κίνα στο τέλος του χρόνου. Ανάλογες πρωτοβουλίες προγραμματίζονται αναφορικά με τις χώρες της Ρωσίας και Μέσης Ανατολής, ενώ παράλληλα αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες προς εξειδικευμένα
Deli Shops στις αναπτυγμένες αγορές της Ευρώπης.