«Δοξάζoνται» κρυπτόμενοι…


Μέσα στις ενορχηστρωμένες προκαταβολικές τυμπανοκρουσίες για το ταξίδι του πρωθυπουργού στην Κίνα -προκαταβολικές γιατί εν χορώ κάποια ΜΜΕ είχαν ήδη αποφασίσει για τη δεδομένη ένταση και έκταση της επιτυχίας του ταξιδιού- μέσα στη δικαιολογημένη συζήτηση που δημιούργησε η εξαγγελθείσα απεργία και συνακόλουθα η προκαταβολική επιστράτευση των καθηγητών, μέσα στο σύνηθες σώου της Χ.Α. και τα τραγελαφικά που ακολούθησαν, μέσα στις εντυπώσεις που δημιούργησε η έκθεση της Κομισιόν και το τρομοκρατικό ποσό των 8 δισ. μέτρων που θα επιπέσουν επί των κεφαλών μας για το ’15 και ’16 -που θα έχουμε βγει στις αγορές, κατά Στουρνάρα- πέρασε ασχολίαστο, σχεδόν απαρατήρητο, το σοκαριστικό δημοσίευμα της έγκριτης βελγικής εφημερίδας «La Libre Belgique», η οποία περιγράφει την απέλπιδα προσπάθεια του τότε προέδρου του Eurogroup, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, να πείσει τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή να κάνει κάτι για να αποτρέψει την ελληνική χρεοκοπία!


Κατά την εφημερίδα, δύο φορές ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος της ομάδας των υπουργών Οικονομικών της ζώνης του ευρώ, είχει σταλεί στην Αθήνα με τη μεγαλύτερη δυνατή μυστικότητα προκειμένου να πείσει τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή να πάρει μέτρα, για να μη χρεοκοπήσει η χώρα και τιναχθεί στον αέρα η ευρωζώνη… Αλλά ο Λουξεμβούργιος επέστρεψε με άδεια χέρια, χωρίς καμία δέσμευση από τον προκάτοχο του Παπανδρέου -τον παραθεριστή της Ραφήνας εννοεί – για το πώς προτίθεται να σώσει την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας του απέναντι στους διεθνείς επενδυτές. Με απόλυτο κυνισμό (η φράση της εφημερίδας), ο Καραμανλής αγνόησε τον κίνδυνο μιας στάσης πληρωμών!


Φυσικά το ρεπορτάζ αναφέρεται και στη συμπεριφορά του ετέρου Πρίγκηπος της πολιτικής ζωής, του Γ. Παπανδρέου, ο οποίος με ιδιαίτερη… οξύνοια αποκάλυψε πως ως λαός είμαστε ψεύτες και φαύλοι! Απολαύστε το απόσπασμα: «H Γερμανίδα καγκελάριος είχε σοκαριστεί από αυτό που ανακάλυψε τον Δεκέμβριο του 2009. Κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής, όταν οι Ευρωπαίοι καλωσόριζαν τον νεοεκλεγέντα Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, εκείνος τους είπε πως τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία ήταν λάθος και ότι η χώρα του κυβερνάται από τη φαυλότητα και τη διαφθορά. Τους ζήτησε βοήθεια για να διορθώσει τα κακώς κείμενα στην Ελλάδα.

Tα μέλη της Συνόδου αναστατώνονται. Η Άνγκελα Μέρκελ νιώθει ταραγμένη και προδομένη. Η Ευρώπη ως κοινότητα αξιών κλονίζεται από τα συνεχή ψεύδη διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων (…).Το ελληνικό ψέμα ήταν κοινό μυστικό. Αυτό που σόκαρε τους Ευρωπαίους περισσότερο ήταν η ειλικρίνεια του Γιώργου Παπανδρέου…». (σ.σ. Η ειλικρίνεια σαφώς είναι προσόν για τους καθημερινούς ανθρώπους. Για τους πρωθυπουργούς μπορεί να γίνει και εγκληματική αφέλεια.)


Ωστόσο, ο Παπανδρέου πλήρωσε (όσο πλήρωσε ) το τίμημά του. Έγινε έκπτωτος πρωθυπουργός και έκπτωτος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ενώ εντός ολίγου θα είναι και πρόεδρος της έκπτωτης – και παντού ανύπαρκτης- Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μετά την απόφαση των γερμανών σοσιαλδημοκρατών να την εγκαταλείψουν και να δημιουργήσουν μια νέα σοσιαλδημοκρατική συμμαχία…

O αρειμάνιος bon viveur
της Ραφήνας, περιστασιακός επισκέπτης της Βουλής, όπως και ο διάδοχός του ΓΑΠ, δεν έχει χρεωθεί με το ανάλογο τίμημα που θα επέβαλε η ολιγωρία του, η οποία έφτασε τη χώρα στο χείλος τη Αβύσσου.

Ενδεικτικά και μόνο: Στην εξαετία 2004-09 οι πρωτογενείς δαπάνες (δηλ. χωρίς τους τόκους του ΠΑΣΟΚ και θα μπορούσαν να αποτελούν άλλοθί του) αυξήθηκαν κατά 50%. (μέσος όρος αύξησης στις 27 χώρες της ΕΕ 22%). Οι καταναλωτικές δαπάνες 41% ενώ στους ευρωπαίους 27, 20%. Το ελληνικό δημόσιο χρέος αυξήθηκε 63% ενώ στους 27, 33%. Όσο για τη φαρμακευτική δαπάνη, όπου έγινε το μεγάλο πάρτι από 2,4 δισ. το 2004 υπερδιπλασιάστηκε και έφτασε τα 5,3 δισ. το 2009 (Καθημερινή της Κυριακής, Φεβρουάριος του ’12 (σ.σ. το πληθυσμιακά όμοιο Βέλγιο είχε δαπάνες 2,5 δισ.).


Όταν η χώρα βρίσκεται σε τέτοια περιδίνηση, όταν οι ζωές των ανθρώπων καταστρέφονται μαζικά, όταν ευρωπαίοι τον καταγγέλλουν ότι στο όνομα του εκλογικού οφέλους, δεν έκανε τίποτα για να σώσει τη χώρα του ως υπεύθυνος πρωθυπουργός, δεν νιώθει(ουν) την ανάγκη να μιλήσει(ουν) για όλα αυτά; Έστω να εξηγήσει(ουν) ή έστω να δικαιολογηθεί(ουν);


Και για να θυμηθούμε την εμβληματική ρήση Παπανδρέου (του Γεωργίου, όχι του… Γιώργου) ως πότε θα «δοξάζεται» κρυπτόμενος;


Protagon.gr