Πολύς «θόρυβος» για το τίποτα

Παράσιτα, φασαρία: «Τι είπες, δεν άκουσα-κατάλαβα;». Το μικρό πρόβλημα της επικοινωνίας, λόγω του θορύβου, παίρνει τρομακτικές διαστάσεις στα social media.

Ο «θόρυβος» στην επικοινωνία είναι όσα την εμποδίζουν να είναι αποτελεσματική, αφού επηρεάζουν την ερμηνεία του μηνύματος. Παρ’ όλο που πολλές φορές το ξεχνάμε, ο θόρυβος μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο, τόσο στην αντίληψή μας για την επικοινωνία μας με τους άλλους όσο και στην ανάλυση των δικών μας ικανοτήτων επικοινωνίας. Ο θόρυβος έχει να κάνει με:

Τη φυσιολογία: όταν το σώμα μας, εξαιτίας κούρασης, πείνας, πονοκεφάλου, φαρμάκων και άλλων ομοειδών παραγόντων, αλλοιώνει τον τρόπο που συναισθανόμαστε και σκεφτόμαστε. Τον φυσικό θόρυβο, που είναι παρεμβάσεις του περιβάλλοντος, όπως φασαρία που κάνουν τρίτοι, υπερ- ή υπο-φωτισμός, θερμοκρασία, πλήθος και, αν μιλάμε για το Δίκτυο, διαφημίσεις που ξεπετάγονται και ανεπιθύμητα μηνύματα.

Τον ψυχολογικό θόρυβο που αναφέρεται σε θέματα εσωτερικά, τα οποία επηρεάζουν την επικοινωνία μας και την αποκρυπτογράφηση των μηνυμάτων που στέλνουν οι άλλοι. Και, τέλος, τον σημασιολογικό θόρυβο, που προκύπτει όταν δύο άτομα δεν μπορούν να επικοινωνήσουν γιατί δεν μιλούν την ίδια γλώσσα ή γιατί οι ίδιες λέξεις σημαίνουν διαφορετικά πράγματα.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δυστυχώς κάνουν θόρυβο και από τις τέσσερις κατηγορίες. Η πρώτη είναι προφανής: μας προκαλούν πονοκέφαλο και χάνουμε το νόημα. Η δεύτερη είναι επίσης προφανής: το πλήθος δεν μας αφήνει να βρούμε το σημαντικό. Και η τρίτη είναι προφανής: διαβάζουμε κάτι (το πιο σύνηθες, ψέματα), φορτώνουμε και χάνουμε την μπάλα. Και η τέταρτη είναι η πιο προφανής απ’ όλες: άλλα λέει ο ένας, άλλα καταλαβαίνει ο άλλος, ειδικά αφού οι αναρτήσεις στο facebook και στο twitter είναι γεμάτες συντομογραφίες, greeklish και ανορθογραφίες.

Σπάνιο να βρεις κάτι να τα κάνει όλα και να συμφέρει, κι όμως το πετύχαμε. Ολοι γράφουν διθυράμβους για το πώς τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης βελτιώνουν την επικοινωνία, μας φέρνουν πιο κοντά σε φίλους και αγαπημένα πρόσωπα και, κυρίως, μας επιτρέπουν να εκφράζουμε τη γνώμη μας επί παντός επιστητού. Δυστυχώς! Γιατί αυτό μεταφράζεται στο ότι ο καθένας γράφει το μακρύ του και το κοντό του και αν θες να δεις μια πραγματικά διαφορετική γνώμη που να αξίζει τον κόπο ή θες να μάθεις μια είδηση που δεν θα μάθαινες αλλιώς πρέπει να ψάξεις κάτω από τόνους σκουπίδια. Κομψά, ας τα λέμε θόρυβο.

Αφορμή για την γκρίνια μου είναι όσα συνέβησαν την περασμένη εβδομάδα με την τραγουδίστρια Ελένη Τσαλιγοπούλου. Βούιξε ο τόπος για το ότι καταφέρθηκε εναντίον της αξιωματικής αντιπολίτευσης και εξέφρασε τη συμπάθειά της στη νεοσύστατη πολιτική κίνηση των «58». Μα δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην το αναφέρει, να μην το σχολιάσει, να μην το κρίνει. Αναγκάζοντας τελικά τη συμπαθή καλλιτέχνιδα να βγάλει επίσημη ανακοίνωση – διάψευση (!) στην οποία διαμαρτυρόταν ότι όσα είπε διαστρεβλώθηκαν και να καταλήξει «(…) Εγώ πάντως θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ».

Το πρόβλημά μου είναι πως δεν ήθελα να ξέρω τι θα ψηφίσει ή όχι η Ελένη Τσαλιγοπούλου. Αλλά αναγκάστηκα να παρακολουθήσω όλο το σίριαλ (θυμόσαστε και το άλλο με τη Λένα Διβάνη;) ήθελα δεν ήθελα. Μέχρι κι εγώ τελικά έκανα ανάρτηση. Κι αυτό είναι θόρυβος. Είναι ο λόγος για τον οποίο κλείσαμε, πολλοί από εμάς, την τηλεόραση την ώρα των ειδήσεων. Γιατί έλεγαν όλοι τα ίδια πράγματα, την ίδια ώρα και με το ίδιο ύφος. Και τώρα, που περάσαμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ψάχνοντας το εναλλακτικό, πέφτουμε πάλι στα ίδια, μεγεθυσμένα στη νιοστή. Γιατί τα κανάλια είναι μια χούφτα και οι ειδήσεις κρατάνε συγκεκριμένη ώρα, αλλά στο facebook και στο twitter η βλακεία είναι επί 24ης βάσης και από εκατοντάδες.

Πηγή: efsyn.gr