Το Κάστρο του Οριόντα ή Ρέοντα

Λείψανα από το Κάστρο του Ρέοντα

Άγνωστο στις μεσαιωνικές πηγές το Κάστρο του Οριόντα κατάφερε να διασώσει λείψανα από τις οχυρώσεις του στην κορυφή του ομώνυμου βουνού, που υψώνεται στη βόρεια άκρη του οροπεδίου της Βασκίνας, κοντά στην έρημη πλέον Παλιόχωρα.

Σύμφωνα με τους ντόπιους, η ρεματιά του Αητού που οδηγεί στον Οριόντα πήρε το όνομά της στα χρόνια της επανάστασης, όταν «σκοτώσανε εδώ έναν αητό και στην κοιλιά του βρήκανε το δάχτυλο με το δαχτυλίδι ενός Πρασιώτη, που σκοτώθηκε στην Άλωση της Τριπολιτσάς». Το όνομα του κάστρου προέρχεται από τον αρχαίο οικισμό Ορειαίται, που υπήρξε περιφερειακός οικισμός της πόλης των Πρασιών και στην τσακώνικη διάλεκτο έγινε Ορζόντας – Οριόντας.

Από τον Οριόντα προέρχεται και ο εκκλησιαστικός τίτλος της επισκοπής Ρέοντος (αργότερα έγινε και Πραστού), η οποία αναφέρεται από τον 13ο αιώνα σε χρυσόβουλο του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, αλλά και το προσωνύμιο Ρεοντινός, που έχει δοθεί στο εγκαταλελειμμένο μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου. Στον Οριόντα άνθησε οικισμός των βυζαντινών χρόνων, ο οποίος οχυρώθηκε, αλλά δεν συνδέθηκε ποτέ με σπουδαία ιστορικά γεγονότα. Ο οικισμός αυτός εγκαταλείφθηκε το 17ο αιώνα, όταν άρχισε να ακμάζει ο γειτονικός Πραστός. Τα τείχη ήταν κατασκευασμένα κυρίως με ξερολιθιά, τα οποία στεφάνωναν το βουνό εκτός από τη βόρεια πλευρά όπου είχε προστεθεί ασβεστοκονίαμα. Τα τείχη έχουν μετατραπεί πλέον σε λιθοσωρούς στις πλαγιές, όπως και τα οικήματα των Τσακώνων που είχαν κτιστεί στο πλάτωμα της κορυφής. Μόνον ένας τετράγωνος πύργος προς την ανατολή στέκεται όρθιος ακόμα και διατηρεί το ύψος του στα 3 μέτρα περίπου.

Πηγή