Θύματα κακοποίησης 1 δισ. γυναίκες σε όλο τον κόσμο

Το 1910 κατά τη Δεύτερη Παγκόσμια Διάσκεψη των Εργαζόμενων Γυναικών στην Κοπεγχάγη, η Κλάρα Ζέτκιν (αρχηγός του Γυναικείου Γραφείου του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας) πρότεινε να υπάρξει μία Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας.

Η ιδέα της ήταν κάθε χρόνο σε μία διαφορετική χώρα να πραγματοποιούνται εκδηλώσεις γι' αυτήν την Ημέρα, ώστε να μπορούν οι γυναίκες να πιέζουν για τα δικαιώματά τους. Η διάσκεψη, στην οποία συμμετείχαν περισσότερες από 100 γυναίκες (μεταξύ των οποίων τις τρεις πρώτες εκλεγμένες βουλευτίνες της Φινλανδίας) από 17 χώρες, αντιπροσωπεύοντας σωματεία, σοσιαλιστικά κόμματα, αποδέχτηκε την πρόταση. Ωστόσο, θεσμοθετήθηκε μόλις το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών ως μία μέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο για την υποστήριξη της ισότητας και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Στο 21ο αιώνα πλέον, η γυναίκα φαίνεται πως έχει βρει μία θέση στην κοινωνία, απέχει όμως πολύ από το να είναι ίση. Η σωματική, σεξουαλική και ψυχολογική βία εναντίον της γυναικών έχει πάρει διαστάσεις πανδημίας. Συναντάται σε κάθε τάξη, σε κάθε θρησκεία και εθνικότητα. Δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ ανεπτυγμένου, αναπτυσσόμενου και τρίτου κόσμου. Και δεν κάνει διακρίσεις σε γυναίκες ή κορίτσια.

Ενα δισεκατομμύριο γυναίκες σε όλο τον κόσμο κακοποιούνται, σύμφωνα με το Διεθνές Κέντρο Ερευνας για τη Γυναίκα (ICRW), ενώ 13 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έπεσαν θύματα σωματικής βίας κατά τη διάρκεια του 2013, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης (FRA) το 2014 και η οποία βασίστηκε στις συνεντεύξεις 42.000 γυναικών 18 ετών και άνω, από τα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Επίσης, περίπου 3,7 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έχουν υποστεί σεξουαλική βία, δηλαδή ποσοστό 2% των γυναικών ηλικίας 18-74 ετών στην ΕΕ.

Η Δανία, η Φινλανδία και η Σουηδία είναι οι χώρες στην Ευρώπη με το υψηλότερο ποσοστό γυναικών που δηλώνουν ότι έχουν υποστεί βία, όπως ξυλοδαρμός, κάψιμο, βιασμός ή άλλες μορφές, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας. Οι χώρες αυτές έχουν ποσοστά βίας 52%, 47% και 46% αντιστοίχως. Αντίθετα, η Πολωνία, η Αυστρία και η Κροατία έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά βίας κατά των γυναικών, περίπου στο 20%.

Το 2014 επίσης το επιστημονικό περιοδικό «Lancet» δημοσίευσε μία έρευνα για ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων. Συνολικά εκτιμάται πως 100 έως 140 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες παγκοσμίως υποβάλλονται σε υποχρεωτικό ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων και κάθε χρόνο, μόνο στην Αφρική, πάνω από τρία εκατομμύρια κορίτσια κινδυνεύουν να έχουν την ίδια τύχη.

Τι άλλο έχουν να «γιορτάσουν» οι γυναίκες αύριο; Την παράνομη διακίνηση με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση -trafficking- καθώς, σύμφωνα με την Εκθεση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (2014), το 56% των θυμάτων trafficking είναι γυναίκες και νεαρά κορίτσια και το 40% παιδιά κάτω των 18 ετών. Επίσης, 1,39 εκατομμύρια πέφτουν θύματα εμπορικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης παγκοσμίως.

 «Γιορτάζεται», επίσης, και το γεγονός ότι 31 εκατομμύρια κορίτσια έως έξι ετών δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ 17 εκατομμύρια αναμένεται ότι δεν θα πάνε καθόλου.

Επίσης, η διαφορά στους μισθούς μεταξύ ανδρών και γυναικών βρίσκεται στο 16,4% κατά μέσο όρο στην ΕΕ, γεγονός που σημαίνει ότι οι γυναίκες εργάζονται 59 ημέρες δωρεάν μέχρις ότου φτάσουν τις αποδοχές των ανδρών, ενώ σύμφωνα με έρευνα που συντάχθηκε από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών στον χώρο εργασίας θα επιτευχθεί το… 2095.

ΜΙΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΘΕ 20 ΛΕΠΤΑ
57 βιασμοί κάθε μέρα στην Ινδία

Οι ίδιοι οι Ινδοί παραδέχονται ότι ως προς το θέμα της ατομικής ασφάλειας η χώρα τους είναι το χειρότερο μέρος για να ζει μια γυναίκα κι αυτό γιατί: Κάθε 20 λεπτά σημειώνεται στην Ινδία μία σεξουαλική επίθεση, κάθε μέρα διαπράττονται 57 βιασμοί κατά μέσο όρο, κάθε εικοσιτέσσερις ώρες βιάζεται μια γυναίκα στο Νέο Δελχί, μόνο μία στις εξήντα εννέα περιπτώσεις καταγγέλλεται και μόνο το 20% από αυτές τις καταγγελίες καταλήγει στην καταδίκη του δράστη. Καθημερινά κορίτσια που χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς αντιμετωπίζουν κάθε είδους ασέλγειες και παρενοχλήσεις από τους άνδρες συνεπιβάτες τους. Πολλοί βιασμοί διαπράττονται ομαδικά από συμμορίες ανδρών οι οποίοι και εμφανίζονται αμετανόητοι όπως ο Μουκές Σινγκχ, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 2012 βρισκόταν στο λεωφορείο στο οποίο επέβαινε η 23χρονη φοιτήτρια που βρήκε τραγικό θάνατο έπειτα από μαζικό βιασμό έξι ανδρών και ο οποίος έχει καταδικαστεί σε θάνατο. Υποστήριξε ότι ένα κορίτσι είναι περισσότερο υπεύθυνο για τον βιασμό από έναν άνδρα και πως αν η «κοπέλα δεν αντιδρούσε θα ήταν ζωντανή». «Ατύχημα» Χαρακτήρισε το περιστατικό «ατύχημα», το οποίο προκάλεσε η νεαρή καθώς «ένα κορίτσι δεν τριγυρίζει στις εννιά το βράδυ», σε συνέντευξη του που περιλαμβάνεται στο ντοκιμαντέρ του BBC, «Η Κόρη Της Ινδίας» της Λέσλι Αντγουίν.

Οι ινδικές αρχές απαγόρευσαν την προβολή του, ενώ ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας δήλωσε ότι θα ξεκινήσει έρευνα για να βρεθεί πώς οι δημοσιογράφοι κατάφεραν να πάρουν συνέντευξη από τον άνδρα.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ
Διαδήλωση ανδρών με μπούρκες

Φορώντας μπούρκες, μια ομάδα αντρών διαδήλωσε στους δρόμους της Καμπούλ με στόχο να προσελκύσουν την προσοχή της κοινής γνώμης στη θέση και στα δικαιώματα των γυναικών στο Αφγανιστάν. Οι Ταλιμπάν ανάγκασαν τις γυναίκες να φορούν μπούρκες δημοσίως όταν κατέλαβαν την εξουσία στο Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1990. Οι γυναίκες δεν είχαν πρόσβαση στην εκπαίδευση, στην Υγεία, οι δημόσιες μαστιγώσεις για «ηθικά παραπτώματα» ήταν σχεδόν καθημερινές, σπανίως έβγαιναν έξω κι αν το έκαναν έπρεπε να συνοδεύονται. Μετά τη διεθνή επέμβαση υπό τις ΗΠΑ για την εκδίωξη των Ταλιμπάν, η ζωή των γυναικών βελτιώθηκε αρκετά, μόνον όμως σε αστικές περιοχές. Στις αγροτικές, όσα κορίτσια πηγαίνουν σχολείο σταματούν στα 11, εξαναγκάζονται σε γάμο σε πολύ νεαρή ηλικία (από τα 11), πέφτουν θύματα βίας και εγκλημάτων «τιμής» σε ποσοστό που αγγίζει το 87%. Και μόλις τον Φεβρουάριο δολοφονήθηκε η 33χρονη Ανγκέζα Σινουάρι, περιφερειακή σύμβουλος της επαρχίας Ναγκαχάρ και ακτιβίστρια για την ισότητα των δύο φύλων.

Βρετανία
Και στον δυτικό κόσμο όμως καταγράφονται πολλά σοκαριστικά περιστατικά βίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης, όπως αυτό της δράσης κυκλώματος στην περιοχή της Οξφόρδης. Σε μια περίοδο 16 χρόνων το κύκλωμα κακοποίησε σεξουαλικά 1.400 κορίτσια ηλικίας 11 έως 15, τα οποία συχνά εξαναγκάζονταν να ταξιδεύουν σε διάφορα μέρη της χώρας για να κάνουν σεξ, ενώ πολλά τα έδερναν και τα έκαιγαν. Κοινωνικοί λειτουργοί που είχαν ενημερωθεί έλεγαν στους γονείς ότι «δεν ήταν δικό τους θέμα» ή ισχυρίζονταν πως τα θύματα «ήταν του δρόμου».

ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑ… 1.400% ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Τουρκία: Σάλος για την Ασλάν

Σοκ προκάλεσε στην Τουρκία η δολοφονία της 20χρονης Οτζεκάν Ασλάν, η οποία βρέθηκε μαχαιρωμένη και χτυπημένη στο κεφάλι με έναν σιδερένιο σωλήνα. Ο οδηγός του λεωφορείου στο οποίο είχε επιβιβαστεί προσπάθησε να τη βιάσει, εκείνη τον απέκρουσε με σπρέι πιπεριού και αυτός τη σκότωσε. Η δολοφονία της προκάλεσε κατακραυγή σε όλη τη χώρα, με χιλιάδες γυναίκες να πραγματοποιούν διαδηλώσεις εναντίον της βίας κατά των γυναικών, ενώ και άνδρες διαδήλωσαν με φούστες στην Κωνσταντινούπολη κατά της βίας. Στην κηδεία της, παρά τα μουσουλμανικά έθιμα, το φέρετρο κουβάλησαν γυναίκες, προκαλώντας την οργή του ιμάμη της πόλης αλλά και του Ερντογάν. Η Ασλάν όμως δεν είναι μία μεμονωμένη περίπτωση. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης, μεταξύ του 2002 και του 2009, οπότε και η επίσημη καταγραφή σταμάτησε, το ποσοστό δολοφονιών των γυναικών εκτινάχτηκε στη χώρα κατά 1.400%. Υπολογίζεται πως 28.000 γυναίκες έπεσαν θύματα κακοποίησης το 2013, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Από αυτές περισσότερες από 214 δολοφονήθηκαν από τους συζύγους ή τους συντρόφους τους, σύμφωνα με παρατηρητές.

Οπως τεκμηριώνει κρατική μελέτη ,τα περιστατικά κακοποίησης είναι συνδεδεμένα με την κοινωνική θέση του θύματος. Βία ασκείται στις γυναίκες με χαμηλό εισόδημα σε ποσοστό 49,9%, ενώ τα ποσοστά παραμένουν υψηλά, στο 28,9%, και για γυναίκες με υψηλά εισοδήματα. Περίπου το 55,8% των γυναικών που δεν έχουν ολοκληρώσει την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ή δεν έχουν πάει στο σχολείο είναι θύματα κακοποίησης, ενώ το ποσοστό μειώνεται στο 27,2% στις γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Πηγή; ethnos.gr