Εμμανουήλ Μπενάκης, 1843-1929

Σαν σήμερα στις 20 Ιουνίου 1929 φεύγει από τη ζωή ο Εμμανουήλ Μπενάκης, ο οποίος υπήρξε Εθνικός Ευεργέτης. Γεννήθηκε το 1843 στη Σύρο, όπου ο πατέρας του Αντώνιος Μπενάκης (1800-1867) είχε καταφύγει από τη Χίο ύστερα από τις σφαγές και την καταστροφή της. Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο της Ερμουπολέως, σπούδασε εμπορικά στην Αγγλία.

Το 1866 πήγε στην Αλεξάνδρεια και εργάσθηκε στην αρχή ως υπάλληλος και αργότερα ως διευθυντής των επιχειρήσεων εξαγωγής βάμβακος του Οίκου Χωρέμη. Το 1870 νυμφεύθηκε τη Βιργινία, αδελφή του Ιωάννου Κ. Χωρέμη, και έγινε συνέταιρος στον Οίκο Χωρέμη – Μπενάκη. Απόκτησαν πέντε παιδιά: τον Αντώνιο, τον Αλέξανδρο, την Αλεξάνδρα, την Πηνελόπη (αργότερα Στεφάνου Δέλτα), και την Αργίνη.

Η μόνιμη εγκατάστασή του στο Στροφίλι της Κηφισιάς συμπίπτει χρονικά με την ανάληψη της διακυβερνήσεως της Ελλάδος από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, του οποίου στάθηκε αφοσιωμένος φίλος και πολύτιμος συνεργάτης. Το 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας. ΄Ηταν ο πρώτος υπουργός του νεοσύστατου Υπουργείου Γεωργίας, Εμπορίου, και Βιομηχανίας. Το 1914 οι Αθηναίοι τον εξέλεξαν Δήμαρχό τους. Το 1916, μέσα στη λαίλαπα των πολιτικών παθών, καταδιώχθηκε, κακοποιήθηκε, και φυλακίσθηκε από τους αντιβενιζελικούς. Το 1920 ακολούθησε το Βενιζέλο στην εξορία και εγκαταστάθηκε στη Νίκαια και, αργότερα, στο Παρίσι. Γύρισε στην Ελλάδα το 1924.

Το εθνικό, κοινωνικό, και φιλανθρωπικό του έργο είναι τεράστιο. Ο πλούτος του στάθηκε ευλογία για το ΄Εθνος και το συνάνθρωπο. Οι δωρεές του υπήρξαν πραγματικά ηγεμονικές και διατέθηκαν για ποικίλους σκοπούς, εθνικούς και κοινωνικούς. Στις 8 Απριλίου 1927, με αφορμή τη θεμελίωση του Κολλεγίου Αθηνών και της Σχολής Νοσοκόμων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τον ανεκήρυξε Εθνικόν Ευεργέτην.

Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1929 και κηδεύθηκε δημοσία δαπάνη.