1933. «…ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία…»

Η φωτογραφία απεικονίζει συμπατριώτισσες-συμπατριώτες, εργαζόμενες-ους σε δύσκολες εποχές. Ο ηλικιωμένος συνεργάτης μου, επί της ταυτοποίησης προσώπων, μπόρεσε να διακρίνει 2 κυρίες, με τα νούμερα σημειωμένα πάνω στη φωτογραφία και οι οποίες είναι: 1. Καλλιόπη Δεδέα (το γένος Κουτσογιάννη) και 2. Κωνσταντίνα (Ντίνα) Ιατρίδη. Επίσης με πιθανότητες 50% τον τρίτο από δεξιά (οδηγός), ο οποίος ήταν ο Τάσος Αβραντίνης.

Η φωτογραφία μας δίνει τις εξής σπουδαίες πληροφορίες:

1.      Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στο δρόμο δίπλα στο περιβόητο Παλιό σχολείο, πατήστε εδώ για να δείτε που ήταν.

2.      Εκείνη την εποχή κατασκευαζόταν ο δρόμος προς το εργοστάσιο (ελαιοτριβείο) του Καλλίτση, σήμερα το ελαιοτριβείο έχει γίνει πολυκατοικία!!! δείτε εδώ τον επίμαχο δρόμο.

3.      Τότε, οι γυναίκες του τόπου μας εργαζόταν σε σκληρές εργασίες για να ζήσουν τις οικογένειες, όπως π.χ στη κατασκευή δρόμων, στη κατασκευή του Παλιού λιμανιού κ.λπ.  

4.      Κύρια έσπαζαν πέτρες με σφυρί σε μικρά κομμάτια, καθισμένες σταυροπόδι, τότε 8ωρο δεν υπήρχε!!! παρόμοιες περιπτώσεις μπορούμε να δούμε σήμερα μόνο? στις ταινίες, με υποθέσεις γύρω από φυλακισμένους που κάνουν καταναγκαστικά!!! έργα.

5.      Οι άνδρες που βλέπουμε σε βαθύ κάθισμα έσπαζαν τις μεγάλου μεγέθους πέτρες με τις βαριές (μεγάλα σφυριά).

6.      Ο βλοσυρός!! κύριος που βλέπουμε στο δεξί άκρο της φωτογραφίας, μάλλον ήταν ο εργολάβος και δυσανασχετούσε για τον χαμένο χρόνο από το στήσιμο της φωτογραφίας.

7.      Πίσω ακριβώς από τους εικονιζόμενους βλέπουμε το φορτηγό που κουβαλούσε τα υλικά.

8.      Στο αριστερό άκρο της φωτογραφίας βλέπουμε τους σωρούς με τις σπασμένες πέτρες από τα σφυριά των γυναικών.

9.      Ας μην μιλήσουμε για τα μεροκάματα της πείνας, τότε το ΙΚΑ δεν υπήρχε.

10.  Πίσω υπάρχουν δύο κολώνες, και στο βάθος μπορούμε να διακρίνουμε την ιδιοκτησία Κοράλλη (υπάρχει και σήμερα), εκεί που σήμερα είναι το εστιατόριο “Τζιβαέρι”.

Πατήστε εδώ για να δείτε τη μεγέθυνση της φωτογραφίας.