Σαν σήμερα, 10 Ιουλίου, στο Seveso του Μιλάνου συντελείται τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή

10 Ιουλίου 1976, η καταστροφή του Seveso ήταν ένα βιομηχανικό ατύχημα που συνέβη σε ένα μικρό εργοστάσιο χημικής παραγωγής περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια του Μιλάνου.

Η καταστροφή του Seveso (Σεβέζο) ήταν ένα βιομηχανικό ατύχημα που συνέβη περίπου στις 00:37, στις 10 Ιουλίου 1976, σε ένα μικρό εργοστάσιο χημικής παραγωγής περίπου 20 χιλιόμετρα (12 μίλια) βόρεια του Μιλάνου στην περιοχή της Λομβαρδίας της Ιταλίας . Προκάλεσε την υψηλότερη γνωστή έκθεση σε 2,3,7,8-τετραχλωροδιβενζο-ρ-διοξίνη (TCDD) σε κατοικημένους πληθυσμούς.

Σάββατο πρωί της 10ης Ιουλίου 1976. Τίποτα δεν προμηνύει την πρωτοφανή περιβαλλοντική καταστροφή και τις εφιαλτικές ημέρες που θα ζούσαν οι κάτοικοι του Σεβέζο, μιας μικρής ιταλικής πόλης πάνω στον οδικό άξονα που συνδέει το Μιλάνο με το ειδυλλιακό Κόμο, στην πεδιάδα της Λα Μπράντσια. Αν και κατά βάση αγροτική, η περιοχή αποτέλεσε μεταπολεμικά τόπο έλξης για την εγκατάσταση και τη λειτουργία πολλών εργοστασίων, όπως εκείνο της «Icmesa» (Industrie Chimiche Meda Società Azionaria), ιδιοκτησία γνωστής πολυεθνικής ελβετικών συμφερόντων. Το εργοστάσιο, που είχε ανεγερθεί το 1971, απασχολούσε περίπου 200 εργαζομένους και παρήγε χημικά προϊόντα για τη φαρμακευτική βιομηχανία και τη βιομηχανία καλλυντικών.

Η νυχτερινή βάρδια έχει σχολάσει και η παραγωγή χημικών, όπως και η λειτουργία των αντιδραστήρων, έχει διακοπεί για το Σαββατοκύριακο. Μόνο το προσωπικό ασφαλείας θα ακούσει λίγο μετά το μεσημέρι τον οξύ μεταλλικό ήχο από τη ρήξη μιας βαλβίδας ασφαλείας σε έναν υπερθερμασμένο από την προηγούμενη ημέρα αντιδραστήρα, καθώς και το διαπεραστικό σφύριγμα που ακολούθησε και συνοδεύτηκε από την εκτόξευση ενός λευκού νέφους. Το νέφος μετέφερε στην ατμόσφαιρα μεγάλη ποσότητα του τοξικού αερίου διοξίνη (που έχει την τεχνική ονομασία 2, 3, 7, 8 TCDD). Η εκτόνωση διήρκεσε περίπου 20 λεπτά, τα οποία ήταν αρκετά για να μολύνουν μεγάλες εκτάσεις, κυρίως προς τα νοτιοανατολικά, καθώς προς τα εκεί κατευθύνονταν οι άνεμοι που επικρατούσαν.

Δένδρα μαραίνονταν, ζώα πέθαιναν

Πέρασαν όμως πολλές ημέρες μέχρι να γίνει γνωστή και να επιβεβαιωθεί αυτή η πληροφορία. Στο μεταξύ, τα φύλλα των δέντρων άρχισαν να μαραίνονται, πουλιά, κουνέλια και άλλα μικρά ζώα έπεφταν νεκρά, ενώ αρκετοί κάτοικοι –ιδίως παιδιά– εμφάνισαν δερματικά εξανθήματα και εγκαύματα, αλλά και συμπτώματα γαστρεντερίτιδας. Δηλητηριασμένα προϊόντα φυτικής και ζωικής προέλευσης εξακολουθούσαν για ημέρες να διατίθενται στην αγορά.
Με καθυστέρηση αρκετών εβδομάδων οι ιταλικές αρχές οριοθέτησαν τρεις ζώνες ελέγχου γύρω από τη μολυσμένη περιοχή.
Η πρώτη ζώνη, η οποία ήταν η πλέον επιβαρυμένη, εκκενώθηκε πλήρως και επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας σε όλη της την έκταση. Οι κάτοικοι διατάχθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ενώ πάνω από 80.000 ζώα θανατώθηκαν για να σταματήσει η μετάδοση της τοξικής ουσίας μέσω της διατροφικής αλυσίδας.
Ειδικά συνεργεία απολύμαναν ή και γκρέμισαν σπίτια και άλλες εγκαταστάσεις, απομάκρυναν το μολυσμένο χώμα και χιλιάδες δέντρα φυτεύτηκαν στην περιοχή.

Σήμερα, τόπος αναψυχής…

Σήμερα, ο τόπος δεν θυμίζει τίποτα από την καταστροφή. Το εργοστάσιο δεν υπάρχει πια και στη θέση του έχει δημιουργηθεί ένα μεγάλο δασύλλιο με βαλανιδιές, το οποίο είναι ανοιχτό στο κοινό ως πάρκο αναψυχής. Το «Bosco delle Querce», όπως είναι ευρύτερα γνωστό, αποτελεί ένα από τα «αξιοθέατα» της περιοχής, σύμφωνα με ταξιδιωτικό ιστότοπο.
Tο ατύχημα κατατάχθηκε όγδοο σε μια λίστα με τις χειρότερες ανθρωπογενείς περιβαλλοντικές καταστροφές από το περιοδικό Time, το 2010.
Πηγή: «Καθημερινή»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *