Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Η φωτογραφία απεικονίζει το τμήμα του Παραλίου Άστρους όπως αυτό ορίζεται από: Α) Την κεντρική ακτογραμμή, Β) Την οδό Βασιλείου Δουζένη και Γ) Τον Χάντακα. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: 1. Είναι τραβηγμένη από αυτό το σημείο του περιφερειακού δρόμου του Νησιού. 2. Είναι χρονολογημένη το 1968. 3. Παραθέτουμε χαρακτηριστικά κτίσματα, με σύγχρονη […]
<img fetchpriority="high" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-56613" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/04/1968_lykouri_1.jpg" alt="" width="1024" height="700" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/04/1968_lykouri_1.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/04/1968_lykouri_1-300x205.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/04/1968_lykouri_1-768x525.jpg 768w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει το τμήμα του Παραλίου Άστρους όπως αυτό ορίζεται από: Α) Την κεντρική ακτογραμμή, Β) Την οδό Βασιλείου Δουζένη και Γ) Τον Χάντακα. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: 1. Είναι τραβηγμένη από αυτό το σημείο του περιφερειακού δρόμου του Νησιού. 2. Είναι χρονολογημένη το 1968. 3. Παραθέτουμε χαρακτηριστικά κτίσματα, με σύγχρονη ονοματοδοσία, προς προσανατολισμό του αναγνώστη, και τα οποία είναι σύμφωνα με την αρίθμηση, τα εξής: 1. Παιδότοπος, πρώην μάντρα Βλαχάκη, 2. Μίνι μάρκετ «Το Μπακάλικο», 3. Κρεοπωλείο ο «Πάρνωνας» και 4. Οικία Λυκούρη. 4. Η Νέα προβλήτα είχε άρτι αποπερατωθεί.
Η Ματίνα Κων. Κουτσογιάννη επισκέπτεται τον αδελφό της Γιάννη Κων. Κουτσογιάννη, νεοσύλλεκτο σε στρατόπεδο εκπαίδευσης.
<img decoding="async" class=" wp-image-101487 aligncenter" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1968_matina_giannis.jpg" alt="" width="792" height="1084" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1968_matina_giannis.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1968_matina_giannis-219x300.jpg 219w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1968_matina_giannis-748x1024.jpg 748w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1968_matina_giannis-768x1052.jpg 768w" sizes="(max-width: 792px) 100vw, 792px" /> Η Ματίνα Κων. Κουτσογιάννη επισκέπτεται τον αδελφό της Γιάννη Κων. Κουτσογιάννη, νεοσύλλεκτο σε στρατόπεδο εκπαίδευσης.
Στο φόντο το Νησί Παραλίου Άστρους, από τη *Μύτη* του Παλιού λιμανιού. Εκείνη την περίοδο το εν λόγω λιμάνι ήταν το 70% του σημερινού μήκους του, το οποίο έλαβε τον επόμενο χρόνο -1969-. Υ.Σ.: Ο τίτλος είναι από στίχο του Νίκου Γκάτσου.
<img decoding="async" class="size-full wp-image-101966 aligncenter" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/08/1968_palio_limani_nisi.jpg" alt="" width="799" height="502" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/08/1968_palio_limani_nisi.jpg 799w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/08/1968_palio_limani_nisi-300x188.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/08/1968_palio_limani_nisi-768x483.jpg 768w" sizes="(max-width: 799px) 100vw, 799px" /> Στο φόντο το Νησί Παραλίου Άστρους, από τη *Μύτη* του Παλιού λιμανιού. Εκείνη την περίοδο το εν λόγω λιμάνι ήταν το 70% του σημερινού μήκους του, το οποίο έλαβε τον επόμενο χρόνο -1969-. Υ.Σ.: Ο τίτλος είναι από στίχο του Νίκου Γκάτσου.
Η φωτογραφία απεικονίζει την παραλιακή ζώνη από το σημερινό καφέ «Thalassa» (Νο 1) έως το Δημοτικό Σχολείο (Νο 2). Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: 1. Είναι τραβηγμένη από αυτό το σημείο του Παλιού λιμανιού. 2. Είναι χρονολογημένη το καλοκαίρι του 1968. 3. Το Παλιό σχολείο, με τη μάντρα του, δεσπόζει δίπλα και δεξιά […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-64540" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/01/1968_sxoleio_thalassa_1.jpg" alt="" width="1024" height="637" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/01/1968_sxoleio_thalassa_1.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/01/1968_sxoleio_thalassa_1-300x187.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/01/1968_sxoleio_thalassa_1-768x478.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει την παραλιακή ζώνη από το σημερινό καφέ «Thalassa» (Νο 1) έως το Δημοτικό Σχολείο (Νο 2). Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: 1. Είναι τραβηγμένη από αυτό το σημείο του Παλιού λιμανιού. 2. Είναι χρονολογημένη το καλοκαίρι του 1968. 3. Το Παλιό σχολείο, με τη μάντρα του, δεσπόζει δίπλα και δεξιά από το Νέο (Νο 2). 4. Τα κυπαρίσσια και ο ψηλός φοίνικας, στο μέσο, ήταν στον περίβολο της οικίας του γιατρού Μιχάλη Μαρούδη, σήμερα δεν υπάρχουν, τη θέση τους έχει λάβει πολυκατοικία, ως είθισται!! 5. Λόγω της απογευματινής ώρας υπάρχουν ελάχιστοι λουόμενοι, στην άκρη δεξιά.
Ερνέστο Τσίλερ: O Ποιητής της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής
Στις 12 Νοεμβρίου 1923, φεύγει από τη ζωή, ο Ερνστ Τσίλλερ (Ernst Moritz Theodor Ziller, στην Αθήνα, γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1837 στο Oberlössnitz/Ράντεμβοϊλ, ήταν Σάξωνας αρχιτέκτονας που απέκτησε αργότερα την ελληνική υπηκοότητα. Προς το τέλος του 19ου αιώνα ήταν διάσημος αρχιτέκτονας στην Αθήνα, όπου σχεδίασε πάνω από 900 κτήρια. Με το έργο του σημάδεψε […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-50396" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/11/ernst_ziller.jpg" alt="" width="600" height="866" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/11/ernst_ziller.jpg 981w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/11/ernst_ziller-208x300.jpg 208w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/11/ernst_ziller-768x1109.jpg 768w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/11/ernst_ziller-709x1024.jpg 709w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /> Στις 12 Νοεμβρίου 1923, φεύγει από τη ζωή, ο Ερνστ Τσίλλερ (Ernst Moritz Theodor Ziller, στην Αθήνα, γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1837 στο Oberlössnitz/Ράντεμβοϊλ, ήταν Σάξωνας αρχιτέκτονας που απέκτησε αργότερα την ελληνική υπηκοότητα. Προς το τέλος του 19ου αιώνα ήταν διάσημος αρχιτέκτονας στην Αθήνα, όπου σχεδίασε πάνω από 900 κτήρια. Με το έργο του σημάδεψε την αρχιτεκτονική της Αθήνας. Προεδρικό Μέγαρο, Εθνικό Θέατρο, «Ιλίου Μέλαθρον», μέγαρο Μελά, Σταθάτου, Πεσμαζόγλου… αλλά και το Δημαρχείο της Ερμούπολης, το θέατρο Απόλλων στην Πάτρα, … είναι μερικά από τα αρχιτεκτονικά στολίδια που δημιούργησε στη χώρα μας. Ο λόγος για τον «ποιητή της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής», τον Σάξονα Ερνέστο Τσίλερ (1837-1923), στον οποίο ήταν αφιερωμένη η μεγάλη έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη (Βασ. Κωνσταντίνου 50). Για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε ολόκληρο το Αρχείο Τσίλερ – περίπου 430 σχέδια – που είχε αγοραστεί από την Εθνική Πινακοθήκη το 1961 επί διευθύνσεως Μαρίνου Καλλιγά, αντί 20.000 δρχ. Μέρος αυτού του υλικού παρουσιάστηκε το 1973 από τον τότε διευθυντή του Ιδρύματος, Δημήτρη Παπαστάμο. Στην έκθεση, εκτός από το σύνολο των σχεδίων, εγγράφων, επιστολών, τεκμηρίων και φωτογραφιών από το αρχείο Τσίλερ της Πινακοθήκης, παρουσιάσθηκαν επίσης σχέδια που ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα από αυτά, αποκαλύπτεται η σύνδεση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς τεσσάρων χωρών: της Γερμανίας (πατρίδας του Τσίλερ), της Δανίας (πατρίδας του δασκάλου του, Θεόφιλου Χάνσεν), της Αυστρίας (τόπου δράσης του δασκάλου του) και της Ελλάδας, όπου έδρασε, δημιούργησε και πέθανε ο Ερνέστος Τσίλερ, ο οποίος έκανε την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του. Ο Γερμανός αρχιτέκτονας, ζωγράφος και λάτρης της αρχαιότητας, ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία 24 ετών, με προτροπή του μεγάλου Δανού αρχιτέκτονα και δασκάλου του Θεόφιλου Χάνσεν, ως επόπτης για το χτίσιμο της Σιναίας Ακαδημίας. Ήταν το πρώτο μεγάλο δημόσιο αρχιτεκτονικό έργο των Αθηνών κτισμένο αποκλειστικά από Πεντελικό μάρμαρο και λειτουργούσε ως «μεταγραφή» του Ερεχθείου της Ακρόπολης. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1890. Παράλληλα, ο Τσίλερ ανακαλύπτει τις ελληνικές αρχαιότητες: κάνει ανασκαφές και αποτυπώνει το Θέατρο του Διονύσου στη νότια πλευρά της Ακρόπολης. Μελετά την αρχιτεκτονική δομή του Παρθενώνα, σχεδιάζει τα λείψανα των αετωμάτων και είναι ανάμεσα στους πρώτους που καταγράφει την πολυχρωμία στα αγάλματα και στα αρχιτεκτονικά μέλη του Θησείου, του Ερεχθείου, του ναού της Αφαίας στην Αίγινα κ.ά. Όλα αυτά τα μεταφέρει ως διακοσμητικά στοιχεία στις κατοικίες του, εξελληνίζοντας την αρχιτεκτονική του και διαμορφώνοντας ένα «πλουραλιστικό – εκλεκτικιστικό ύφος, στο πλαίσιο του κλασικισμού», σύμφωνα με τη διευθύντρια της Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα. Το ύφος του, το οποίο εμπνέεται από την Αρχαιότητα, το Βυζάντιο, την Αναγέννηση, αλλά και από βορειοευρωπαϊκά στοιχεία, μπορεί να χαρακτηριστεί εκλεκτικό στο πλαίσιο του νεοκλασικισμού. Στα πρώτα του έργα συγκαταλέγονται τα θέατρα: το Δημοτικό Θέατρο Αθηνών (στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης, το οποίο γκρέμισε ο τραπεζίτης και δήμαρχος Αθήνας Κοτζιάς, το 1940), το Βασιλικό (Εθνικό Θέατρο), το Θέατρο Πατρών, το Θέατρο Ζακύνθου (καταστράφηκε από τους σεισμούς). Επέβλεψε στην εκτέλεση των έργων του Χάνσεν στο Ζάππειο, της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Εκανε προτάσεις για τη δημιουργία ενός πάρκου αναψυχής στον Λυκαβηττό (η δενδροφύτευσή του οφείλεται στον Τσίλερ). Είναι ο αρχιτέκτονας του σημερινού Προεδρικού Μεγάρου, και πολλών ιδιωτικών μεγάρων: όπως το «Ιλίου Μέλαθρον» για τον Ερρίκο Σλήμαν (Νομισματικό Μουσείο), τα Μέγαρα Μελά, Σταθάτου, Δεληγιώργη (πρώην Ταινιοθήκη), Καλλιγά, Ψύχα, Πεσμαζόγλου. Έκτισε επίσης το Γερμανικό και το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο και στον Πειραιά τη συνοικία Τσίλερ, τα ξενοδοχεία «Μπάγκειον» και «Αλέξανδρος» στην Ομόνοια, εκκλησίες σε Μαρκόπουλο, Αίγιο, Βέλο Κορινθίας, Βίλια Αττικής, Άγιο Αθανάσιο Πύργου, Άγιο Λουκά Πατησίων, Αγία Τριάδα οδού Πειραιώς, κατοικίες στην Κηφισιά, αγορές και σχολεία σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Ο αριθμός των έργων του ξεπερνά τα 500. Πολλά από τα ιδιωτικά κτίρια, κατεδαφισμένα σήμερα ύστερα από τη λαίλαπα της αντιπαροχής του ’60, αναγνωρίζονται σε πίνακες του Γιάννη Τσαρούχη εκείνης της εποχής. Εκτός από άριστος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής, ο Ε. Τσίλερ υπήρξε και σπουδαίος μηχανικός και κατασκευαστής, αφού ήταν ο πρώτος που μεταχειρίστηκε τη σιδηροδοκό και τα σιδερένια υποστυλώματα στην οικοδομή. Ασχολήθηκε επίσης, με την αντισεισμικότητα των κτιρίων και χρησιμοποίησε τεχνητό εξαερισμό και κεντρική θέρμανση, αλλά και ρολά στα παράθυρα. Ο Ε. Τσίλερ πέθανε πάμφτωχος μετά την απόλυσή του από το Πολυτεχνείο το 1883, επειδή αρνήθηκε να συγκαλύψει οικονομικές ατασθαλίες κατά την ανέγερση του Ζαππείου. Την έκθεση επιμελήθηκε η Μαριλένα Κασιμάτη και η αρχιτεκτονική μελέτη είναι του Βασίλη Κολώνα. Η. ΜΟΡΤΟΓΛΟΥ Πηγή: www2.rizospastis.gr
Η φωτογραφία απεικονίζει το Νησί «μέσα» από το κατάρτι πλεούμενου. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη από αυτό το σημείο του Παλιού λιμανιού. Είναι χρονολογημένη το 1967. Το Νησί διατηρούσε το «χρώμα» του, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ο ιστός προέρχεται από φορτηγό καΐκι το οποίο μετέφερε εμπορεύματα στην Ύδρα.
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-104041" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/04/1967_katarti_kastro_001.png" alt="" width="1024" height="685" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/04/1967_katarti_kastro_001.png 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/04/1967_katarti_kastro_001-300x201.png 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/04/1967_katarti_kastro_001-768x514.png 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει το Νησί «μέσα» από το κατάρτι πλεούμενου. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη από αυτό το σημείο του Παλιού λιμανιού. Είναι χρονολογημένη το 1967. Το Νησί διατηρούσε το «χρώμα» του, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ο ιστός προέρχεται από φορτηγό καΐκι το οποίο μετέφερε εμπορεύματα στην Ύδρα.
Μανταρίνια κατά των βαρέων μετάλλων στο σώμα μας
Μέσα στα φρούτα του χειμώνα κυριαρχεί και ένας μικρός θησαυρός: το μανταρίνι. Το μανταρίνι είναι ένα μικρό θαύμα και θεωρείται αυτό μόνο ότι έχει την σπουδαία ικανότητα να αποσύρει από τον οργανισμό μας τα πιο επικίνδυνα βαρέα μέταλλα τα οποία είναι: ο μόλυβδος-Pb ο υδράργυρος-hg ο χαλκός-Cu το κάδμιο-Cd το χρώμιο-Cr και το αρσενικό-As – ένα από τα τοξικότερα στοιχεία που […]
Μέσα στα φρούτα του χειμώνα κυριαρχεί και ένας μικρός θησαυρός: το μανταρίνι. Το μανταρίνι είναι ένα μικρό θαύμα και θεωρείται αυτό μόνο ότι έχει την σπουδαία ικανότητα να αποσύρει από τον οργανισμό μας τα πιο επικίνδυνα βαρέα μέταλλα τα οποία είναι: ο μόλυβδος-Pb ο υδράργυρος-hg ο χαλκός-Cu το κάδμιο-Cd το χρώμιο-Cr και το αρσενικό-As – ένα από τα τοξικότερα στοιχεία που μπορούν να βρεθούν… Τα βαρέα μέταλλα είναι τοξικά σε χαμηλές συγκεντρώσεις και είναι όλα όσα έχουν ειδικό βάρος μεγαλύτερο από αυτό του σιδήρου…θεωρούνται δε διατροφικός κίνδυνος διότι η επιβάρυνση της τροφικής αλυσίδας με βαρέα μέταλλα που οφείλεται -κατά κύριο λόγο – στη ρύπανση του περιβάλλοντος από τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις… Είναι δε επικίνδυνα επειδή έχουν την ιδιότητα να βιοσυσσωρεύονται δηλαδή έχουν την ιδιότητα με την πάροδο του χρόνου να αυξάνεται η συγκέντρωσή τους στους έμβιους οργανισμούς συγκρινόμενη πάντα με τη συγκέντρωσή τους στο περιβάλλον και συσσωρεύονται – μάλιστα επιλεκτικά σε διάφορους ιστούς όπως στο συκώτι και στους νεφρούς – εμφανίζοντας υψηλές συγκεντρώσεις κάθε φορά που λαμβάνονται ενώ αποθηκεύονται γρηγορότερα από ότι διασπώνται – μεταβολίζονται – ή εκκρίνονται… Η δε δράση μέσω οξειδωτικών βλαβών στο DNA που προκαλούνται από την παραγωγή ελευθέρων ριζών είναι πρωτευούσης σημασίας… Οπότε καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι να προστατεύουμε με κάθε τρόπο τον οργανισμό μας από αυτά….
Οι σκύλοι φαίνεται ότι είναι Ευρωπαίοι, σύμφωνα με νέα γενετική ανάλυση Τα αποτελέσματα μιας νέας γενετικής μελέτης μαρτυρούν ότι οι σκύλοι έχουν… ευρωπαϊκή ταυτότητα – με άλλα λόγια οι λύκοι από τους οποίους προήλθαν εξημερώθηκαν επί ευρωπαϊκού εδάφους. Κανένας δεν αμφισβητεί ότι ο «καλύτερος φίλος του ανθρώπου» αποτελεί εξελικτικό απόγονο του γκρι λύκου, ωστόσο επί […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-39129" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2018/12/skylos_paidi1.jpg" alt="" width="802" height="501" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2018/12/skylos_paidi1.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2018/12/skylos_paidi1-300x188.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2018/12/skylos_paidi1-768x480.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 802px) 100vw, 802px" /> Οι σκύλοι φαίνεται ότι είναι Ευρωπαίοι, σύμφωνα με νέα γενετική ανάλυση Τα αποτελέσματα μιας νέας γενετικής μελέτης μαρτυρούν ότι οι σκύλοι έχουν… ευρωπαϊκή ταυτότητα – με άλλα λόγια οι λύκοι από τους οποίους προήλθαν εξημερώθηκαν επί ευρωπαϊκού εδάφους. Κανένας δεν αμφισβητεί ότι ο «καλύτερος φίλος του ανθρώπου» αποτελεί εξελικτικό απόγονο του γκρι λύκου, ωστόσο επί μακρόν οι επιστήμονες βρίσκονταν σε διαμάχη σχετικά με τον χρόνο και τον τόπο της εξημέρωσης των λύκων. Πριν από τουλάχιστον 18.000 χρόνια η εξημέρωση Η νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science» βασίστηκε σε γενετική ανάλυση δειγμάτων σύγχρονων και αρχαίων σκύλων αλλά και λύκων και δείχνει ευρωπαϊκή καταγωγή των σκύλων η οποία χρονολογείται πριν από τουλάχιστον 18.000 χρόνια. Από προηγούμενες γενετικές μελέτες είχε προκύψει ότι οι σύγχρονοι σκύλοι – σε όλα τα… σχήματα και μεγέθη – προήλθαν από τους λύκους οι οποίοι ήλθαν σε επαφή με τις ανθρώπινες κοινωνίες στη Μέση Ανατολή ή στην Ανατολική Ασία πριν από περίπου 15.000 έτη. Το πρόβλημα όμως με αυτή τη θεωρία ήταν ότι δεν φαινόταν να συνάδει με τα ευρήματα των παλαιοντολόγων οι οποίοι έχουν ανακαλύψει απολιθώματα ζώων που μοιάζουν με σκύλους τα οποία χρονολογούνται πριν από 30.000 χρόνια ή και περισσότερο. Τώρα ο δρ Ολαν Θάλμαν από το Πανεπιστήμιο του Τούρκου στη Φινλανδία και οι συνεργάτες του πιστεύουν ότι δείχνουν έναν νέο επιστημονικό δρόμο σε ό,τι αφορά την εξημέρωση των λύκων. Οστά σκύλου που ανακαλύφθηκαν στο Ιλινόι των ΗΠΑ. Το απολίθωμα που ήταν μεταξύ των δειγμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στη νέα μελέτη χρονολογείται πριν από 8.500 έτη (Credit:Del Baston, Center for American Archaeology/Science) Ευρωπαϊκή συγγένεια Η μεγάλη γενετική ανάλυση που διεξήγαγαν σε δείγματα σύγχρονων και αρχαίων σκύλων και λύκων αποκάλυψε ότι οι σύγχρονοι σκύλοι έχουν συγγένεια με τους αρχαίους ή σύγχρονους ευρωπαϊκούς λύκους, όχι όμως και με λύκους εκτός Ευρώπης. Με δεδομένο μάλιστα ότι τα δείγματα των αρχαίων σκύλων που χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση χρονολογούνται πριν από περισσότερα από 18.000 χρόνια, τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι η εξημέρωση έγινε πολύ νωρίτερα από ό,τι πίστευαν ως σήμερα οι επιστήμονες. Αν τα καινούργια αποτελέσματα αποδειχθούν σωστά, αυτό σημαίνει ότι οι σκύλοι άρχισαν να διαχωρίζονται από τους λύκους όταν οι άνθρωποι βρίσκονταν ακόμη στη φάση του κυνηγού-τροφοσυλλέκτη. Ακολουθώντας τους κυνηγούς Είναι πιθανό κάποιοι λύκοι να ακολουθούσαν τους κυνηγούς, αρχικώς από απόσταση, προκειμένου να τραφούν από τα απομεινάρια μεγάλων ζώων που οι κυνηγοί άφηναν πίσω τους. Τελικώς όμως οι λύκοι ενσωματώθηκαν σε αυτές τις ομάδες καθώς εξοικειώθηκαν με τον άνθρωπο. Σε αναμονή οριστικής απάντησης Πάντως και τα καινούργια ευρήματα, αν και άκρως ενδιαφέροντα, δεν φαίνεται να δίνουν την οριστική απάντηση στο ζήτημα. Και αυτό διότι υπάρχουν διάφορα προβλήματα: καταρχάς οι πληθυσμοί των σκύλων έχουν αναμειχθεί σε μεγάλο βαθμό με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που περιπλέκει το «γενετικό σήμα» που μελετούν οι επιστήμονες. Κατά δεύτερον, έχει αποδειχθεί ότι κάποιοι σκύλοι έχουν ξαναζευγαρώσει με άγριους λύκους. Ετσι για να δοθεί η τελειωτική απάντηση στο θέμα θα απαιτηθεί περισσότερη ανάλυση, πιθανότατα του πυρηνικού DNA των αρχαίων ζώων. Μέχρι σήμερα τόσο η νέα μελέτη στο «Science» όσο και οι προηγούμενες έχουν βασιστεί στο μιτοχονδριακό DNA, το οποίο αποτελεί χρήσιμο γενετικό υλικό αλλά δεν δίνει τη συνολική γενετική εικόνα για έναν οργανσιμό. Το πυρηνικό DNA μπορεί να προσφέρει στους ειδικούς πολύ περισσότερες πληροφορίες, ωστόσο είναι πολύ δύσκολο να εξαχθεί, κυρίως σε πολύ αρχαία οστά ή σε απολιθώματα. Πηγή: tovima.gr
Ο Μιχάλης Γκανάς θα είναι πια παρών μόνο με τους στίχους του. Οι στίχοι του έχουν χιλιοτραγουδηθεί από όλους μας, μελοποιημένοι από μεγάλους Ελληνες μουσικοσυνθέτες όπως Μίκης Θεοδωράκης, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Νίκος Ξυδάκης. Η πορεία του διακεκριμένου ποιητή Μιχάλη Γκανά Ο Μιχάλης Γκανάς γεννήθηκε στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας το 1944 και έζησε […]
<img loading="lazy" decoding="async" class=" wp-image-104372 aligncenter" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/11/mixalis_gkanas.jpg" alt="" width="800" height="533" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/11/mixalis_gkanas.jpg 1500w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/11/mixalis_gkanas-300x200.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/11/mixalis_gkanas-1024x683.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/11/mixalis_gkanas-768x512.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Ο Μιχάλης Γκανάς θα είναι πια παρών μόνο με τους στίχους του. Οι στίχοι του έχουν χιλιοτραγουδηθεί από όλους μας, μελοποιημένοι από μεγάλους Ελληνες μουσικοσυνθέτες όπως Μίκης Θεοδωράκης, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Νίκος Ξυδάκης. Η πορεία του διακεκριμένου ποιητή Μιχάλη Γκανά Ο Μιχάλης Γκανάς γεννήθηκε στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας το 1944 και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως βιβλιοπώλης, ως επιμελητής τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών και ως κειμενογράφος. Πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από σημαντικούς Έλληνες και ξένους μουσικοσυνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Νίκος Ξυδάκης, o Ara Dinkjian, κ.ά. Το 1994 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο ποίησης για το έργο του Παραλογή και το 2011 βραβεύτηκε για το σύνολο του ποιητικού του έργου από την Ακαδημία Αθηνών. Πηγή: tovima.gr
Τιμ Μπέρνερς Λι: Ο πατέρας του ίντερνετ, ο εφευρέτης του World Wide Web
Στις 12 Νοεμβρίου του 1990, ο επονομαζόμενος και «πατέρας» του Ίντερνετ Τιμ Μπέρνερς Λι ανακαλύπτει τον Παγκόσμιο Ευρύ Ιστό, γνωστότερο με τα αρχικά WWW, πάνω στον οποίο βασίζεται η λειτουργία του διαδικτύου. Ο Τιμ Μπέρνερς Λι γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 8 Ιουνίου 1955. Φοίτησε στο Queens College της Οξφόρδης. Εκεί κατασκεύασε τον πρώτο του υπολογιστή, […]
Στις 12 Νοεμβρίου του 1990, ο επονομαζόμενος και «πατέρας» του Ίντερνετ Τιμ Μπέρνερς Λι ανακαλύπτει τον Παγκόσμιο Ευρύ Ιστό, γνωστότερο με τα αρχικά WWW, πάνω στον οποίο βασίζεται η λειτουργία του διαδικτύου. Ο Τιμ Μπέρνερς Λι γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 8 Ιουνίου 1955. Φοίτησε στο Queens College της Οξφόρδης. Εκεί κατασκεύασε τον πρώτο του υπολογιστή, με μόνα υλικά παλιά ηλεκτρονικά εξαρτήματα και ένα κολλητήρι. Στο Πανεπιστήμιο, όπου σπούδασε Φυσική, συνελήφθη ως χάκερ με συνέπεια να αποκλειστεί από τη χρήση του πανεπιστημιακού υπολογιστή. Από την Οξφόρδη αποφοίτησε το 1976 και εργάστηκε σε επιχειρήσεις ως προγραμματιστής / σύμβουλος μέχρι το 1980, οπότε και μετακλήθηκε από το CERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων, ως Σύμβουλος Μηχανικός Προγραμματισμού. Εκεί επινόησε και το πρόγραμμα Enquire, τον πρόδρομο του Παγκόσμιου Ιστού, που τον βοηθούσε να παρακολουθεί τον τεράστιο αριθμό ερευνητών και προγραμμάτων (projects) του Ιδρύματος. Αυτό το πρόγραμμα ποτέ δε δόθηκε για χρήση στο κοινό. Έφυγε από το CERN σε άλλες εργασίες, για να επιστρέψει εκεί το 1984 και να αναλάβει τα κατανεμημένα συστήματα μεταφοράς επιστημονικών δεδομένων και ελέγχου. Σύντομα βρέθηκε ξανά αντιμέτωπος με το παλιό πρόβλημα χειρισμού του τεράστιου όγκου ερευνητών και προγραμμάτων του Ιδρύματος συν το μάλλον ιδιότροπο σύστημα του CERN για τη διακίνηση επιστημονικών πληροφοριών ανάμεσα στα μέλη του. Άρχισε να οραματίζεται ένα παγκόσμιο σύστημα διακίνησης πληροφοριών, ταχύτερο και ολοσχερώς αποκεντρωμένο, ανεξάρτητο της πλατφόρμας του κάθε υπολογιστή, πολύγλωσσο και χωρίς γραφειοκρατικούς περιορισμούς και καθυστερήσεις. Υπέβαλε ένα υπόμνημα σχετικά με το σχέδιό του στη διοίκηση, αλλά, τότε, δεν πήρε καμία απάντηση. Περιμένοντας να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά προβλήματα της διοίκησης, άρχισε να εργάζεται πάνω στις λεπτομέρειες του συστήματος που είχε σκεφθεί. Έτσι δημιούργησε το πρωτόκολλο http (hypertext transfer protocol), δηλαδή τη «γλώσσα» επικοινωνίας των υπολογιστών στο διαδίκτυο και, παράλληλα, επινόησε ένα τρόπο αναγνώρισης κάθε «εγγράφου», αποδίδοντάς του ένα μοναδικό παγκόσμιο αναγνωριστικό (Universal Resource Identifier), μαζί με ένα αναγνωριστικό διεύθυνσης. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά συνδυάστηκαν και σήμερα αποτελούν το URL Ενιαίο Χαρακτηριστικό Εντοπισμού (Uniform Resource Locator). Το 1990 και συγκεκριμένα το Νοέμβριο, στις 12, ολοκλήρωσε τη δημιουργία του πρώτου προγράμματος περιήγησης (browser), έπρεπε όμως να δημιουργήσει και ένα πρόγραμμα εξυπηρέτησης (server) και μια γλώσσα για την περιγραφή του εγγράφου. Έτσι, επινόησε τη γλώσσα HTML (HyperText Markup Language). Το 1991 τα είχε ετοιμάσει όλα και, μη έχοντας ακόμη επίσημη απάντηση από το CERN, δημιούργησε τον πρώτο server, τον info.cern.ch., διαθέτοντας παράλληλα ελεύθερα το πρόγραμμα περιήγησης και το λογισμικό του server μέσω του Διαδικτύου. Παράλληλα, άρχισε να «διαφημίζει» το δημιούργημά του μέσω των Ομάδων Νέων (Newsgroups). Σύντομα άρχισε να επικοινωνεί με χρήστες και να βελτιώνει τη δημιουργία του, χρησιμοποιώντας τις υποδείξεις τους. Στο μεταξύ, οι χρήστες της νέας υπηρεσίας, που ο ίδιος είχε ονομάσει Παγκόσμιο Ιστό (World Wide Web), άρχισαν να αυξάνονται αλματωδώς, ενώ οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ήταν πολύ πιο εύκολο και εξυπηρετικό να «δημοσιεύουν» τις πληροφορίες τους σε μια ιστοσελίδα , αντί να απαντούν σε πολυάριθμα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή να τις δημοσιεύουν στις ομάδες νέων, των οποίων η κίνηση πολλές φορές τις «έθαβε» (με την έννοια ότι περνούσαν απαρατήρητες). Ενδιαφέρον επίσης έδειξαν για το επίτευγμα του Λι και κυβερνητικές υπηρεσίες. Σύντομα, η κίνηση της νέας υπηρεσίας έγινε τόση, ώστε προέκυψε η ανάγκη δημιουργίας νέου λογισμικού περιήγησης. Ο Marc Andreessen, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου του Ιλλινόις δημιούργησε το λογισμικό Mosaic, τον πρόγονο του σημερινού λογισμικού περιήγησης Netscape Navigator. Σημαντική συμβολή στο όλο εγχείρημα είχε, επίσης, και η συνεχώς αυξανόμενη δημοτικότητα των Windows της Microsoft με το γραφικό τους περιβάλλον. Η υπηρεσία του Παγκόσμιου Ιστού είναι σήμερα η δημοφιλέστερη στο Διαδίκτυο, με περισσότερες από 25 δισεκατομμύρια δημοσιευμένες σελίδες και περίπου 1,3 δισ. χρήστες παγκοσμίως, αριθμός που αυξάνεται μέρα με την ημέρα. Σήμερα ο Τιμ Μπέρνερς Λι είναι ο Πρόεδρος του W3C Κονσόρτσιοθμ του Παγκόσμιου Ιστού, ερευνητής στο ΜΙΤ και έχει πολλές τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ πολλών άλλων και Ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (2004) από την Βασίλισσα της Αγγλίας και παράσημο εξαίρετων υπηρεσιών (Order of Merit) από την ίδια το 2007. Το περιοδικό Time τον κατέταξε ανάμεσα σε ένα από τα 100 λαμπρότερα πνεύματα του αιώνα. Τον Δεκέμβριο του 2004 ονομάσθηκε επίτιμος Καθηγητής στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Είναι, επίσης, συν-διευθυντής του φορέα «Web Science Research Initiative (WSRI)» (Πρωτοβουλία Επιστημονικής Έρευνας στον Ιστό), που δημιουργήθηκε το 2006. Η επινόηση του Τιμ Μπέρνερς Λι μεταμόρφωσε τον κόσμο, αφού άλλαξε τα στάνταρ όχι μόνο στην ανταλλαγή πληροφοριών, αλλά και σε θέματα της καθημερινότητας, όπως διακίνηση και εμπόριο αγαθών, εκπαίδευση, ταξίδια, ενημέρωση, χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Είναι αυτή που πραγματικά άνοιξε το Διαδίκτυο σε πολύ ευρεία μάζα χρηστών σε ολόκληρο τον πλανήτη. Πηγή: tvxs.gr
Από την «Ακτή Καλλιστώ» με φόντο το Νησί Παραλίου Άστρους. (Τετάρτη 12-11-2025 08.30, θερμοκρασία 17 βαθμοί Κελσίου)
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-108268" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2025/11/akti_kallisto_12-11-2025.jpg" alt="" width="1025" height="768" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2025/11/akti_kallisto_12-11-2025.jpg 1025w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2025/11/akti_kallisto_12-11-2025-300x225.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2025/11/akti_kallisto_12-11-2025-768x575.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1025px) 100vw, 1025px" /> Από την «Ακτή Καλλιστώ» με φόντο το Νησί Παραλίου Άστρους. (Τετάρτη 12-11-2025 08.30, θερμοκρασία 17 βαθμοί Κελσίου)
Το Παλιό λιμάνι από τη κεντρική ακτή Παραλίου Άστρους. (12-11-2025, 08.20)
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-108265" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2025/11/palio_limani_theatro_12-11-2025.jpg" alt="" width="1024" height="768" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2025/11/palio_limani_theatro_12-11-2025.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2025/11/palio_limani_theatro_12-11-2025-300x225.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2025/11/palio_limani_theatro_12-11-2025-768x576.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Το Παλιό λιμάνι από τη κεντρική ακτή Παραλίου Άστρους. (12-11-2025, 08.20)
Η φωτογραφία απεικονίζει θαμώνες ταβέρνας μετά της ταβερνιάρισσας, οι φερόμενοι ως «δράστες» είναι από αριστερά προς τα δεξιά, οι εξής: 2. Ντίνος Βούλγαρης, 3. Νότης Καρράς, 4. Νίκος Παπακωνσταντίνου (Τζαβέλας), 5. Γιάννης Δραπανιώτης, 6. Νίκος Μουτζούρης, 7. Σοφία Κουτσογιάννη και 9. Δημήτριος Μεταβελής. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη στην αυλή της […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-101218" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2020/11/1966_touvla_taverna_001.png" alt="" width="950" height="687" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2020/11/1966_touvla_taverna_001.png 950w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2020/11/1966_touvla_taverna_001-300x217.png 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2020/11/1966_touvla_taverna_001-768x555.png 768w" sizes="auto, (max-width: 950px) 100vw, 950px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει θαμώνες ταβέρνας μετά της ταβερνιάρισσας, οι φερόμενοι ως «δράστες» είναι από αριστερά προς τα δεξιά, οι εξής: 2. Ντίνος Βούλγαρης, 3. Νότης Καρράς, 4. Νίκος Παπακωνσταντίνου (Τζαβέλας), 5. Γιάννης Δραπανιώτης, 6. Νίκος Μουτζούρης, 7. Σοφία Κουτσογιάννη και 9. Δημήτριος Μεταβελής. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη στην αυλή της ταβέρνας του Γρηγόρη Στυλ. Κουτσογιάννη, η οποία ήταν δίπλα από το σημερινό εστιατόριο «Μονοπώλιο». Είναι χρονολογημένη το 1966. Οι προαναφερόμενοι απολάμβαναν μεσημεριανή πανδαισία σε κάποια επίσημη αργία. Τα τούβλα μαρτυρούν ότι, η εν λόγω ταβέρνα βρίσκονταν στο στάδιο της αποπεράτωσης. *Οινομαγειρείο
Η φωτογραφία απεικονίζει τα μέλη της εκκλησιαστικής χορωδίας του Παραλίου Άστρους και τα οποία είναι σύμφωνα με την αρίθμηση τα εξής: 1. Δημήτριος Κουρτέσης, 2. Καίτη Μακρή, 3. Ματούλα Ντούμου, 4. Μαρία Μουτζούρη, 5. Βαγγελιώ Βούλγαρη, 6. Ελένη Ρομπότση, 7. Βαγγελιώ Απο. Κοντογιαννόπουλου, 8. Στέλλα Μουτζούρη; , 9. Γιώργος Β. Καρράς, 10. Περικλής Κ. Κοντογιαννόπουλος, […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-77096" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2022/02/1966_ekklhsiastiki_xorodia.jpg" alt="" width="1024" height="697" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2022/02/1966_ekklhsiastiki_xorodia.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2022/02/1966_ekklhsiastiki_xorodia-300x204.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2022/02/1966_ekklhsiastiki_xorodia-768x523.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει τα μέλη της εκκλησιαστικής χορωδίας του Παραλίου Άστρους και τα οποία είναι σύμφωνα με την αρίθμηση τα εξής: 1. Δημήτριος Κουρτέσης, 2. Καίτη Μακρή, 3. Ματούλα Ντούμου, 4. Μαρία Μουτζούρη, 5. Βαγγελιώ Βούλγαρη, 6. Ελένη Ρομπότση, 7. Βαγγελιώ Απο. Κοντογιαννόπουλου, 8. Στέλλα Μουτζούρη; , 9. Γιώργος Β. Καρράς, 10. Περικλής Κ. Κοντογιαννόπουλος, 11. Γιώργος Τρυποσκούφης, 12. Στέλιος Αθα. Κοντογιαννόπουλος, 13. Ιάκωβος Μουτζούρης, 14. Γιώργος Π. Καρράς, 15. Κώστας Ελευθερίου και 16. Θόδωρος Μακρής. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Α. Είναι τραβηγμένη στη παραλία κάτω από τη κεντρική πλατεία Παραλίου Άστρους. Στο άκρο δεξιά διακρίνεται το ξενοδοχείο «Χρυσή Ακτή» σημερινό «Astros Beach». Β. Τη διεύθυνση της χορωδίας είχε ο Δημήτριος Κουρτέσης, ο οποίος κρατά έντυπο -βραβείο- στα χέρια του, που είχε παραλάβει για λογαριασμό της χορωδίας σε τελετή βράβευσης.
Η λιμενολεκάνη και το Νησί Παραλίου Άστρους. Σε πρώτο πλάνο η τράτα *ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ*, ιδιοκτησίας Βασίλη Λιοντή.
<img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-90943 aligncenter" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/08/1966_xroma_limenolekani.jpg" alt="" width="800" height="512" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/08/1966_xroma_limenolekani.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/08/1966_xroma_limenolekani-300x192.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/08/1966_xroma_limenolekani-768x492.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Η λιμενολεκάνη και το Νησί Παραλίου Άστρους. Σε πρώτο πλάνο η τράτα *ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ*, ιδιοκτησίας Βασίλη Λιοντή.
Η φωτογραφία απεικονίζει την προσέλευση των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου στο Μνημείο Ηρώων του Παραλίου Άστρους, οι μαθητές που φέρουν αρίθμηση είναι οι εξής: 1. Κώστας Δασκολιάς, 2. Θανάσης Θεοδώρου, 3. Γιώργος Μουτζούρης, 4. Γιώργος Κόντης, 5. Κατερίνα Αλουπογιάννη (δασκάλα), 6. Γεωργία Νικήτα, 7. Ιάκωβος Μουτζούρης, 8. Ευαγγελία Βούλγαρη, 9. Βάσω Λιανού και 10. Αικατερίνη […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-102667" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/08/1966_iroon_parelasi_001.png" alt="" width="1024" height="762" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/08/1966_iroon_parelasi_001.png 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/08/1966_iroon_parelasi_001-300x223.png 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/08/1966_iroon_parelasi_001-768x572.png 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει την προσέλευση των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου στο Μνημείο Ηρώων του Παραλίου Άστρους, οι μαθητές που φέρουν αρίθμηση είναι οι εξής: 1. Κώστας Δασκολιάς, 2. Θανάσης Θεοδώρου, 3. Γιώργος Μουτζούρης, 4. Γιώργος Κόντης, 5. Κατερίνα Αλουπογιάννη (δασκάλα), 6. Γεωργία Νικήτα, 7. Ιάκωβος Μουτζούρης, 8. Ευαγγελία Βούλγαρη, 9. Βάσω Λιανού και 10. Αικατερίνη Αντωνοπούλου. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη μπροστά από το Μνημείο Ηρώων. Είναι χρονολογημένη στις 25 Μαρτίου 1966, ημέρα Παρασκευή. Οι μαθητές προέρχονταν από το Ναό του Αγίου Βασιλείου, όπου είχε τελεστεί δοξολογία στην επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας, και κατευθύνονταν στο Μνημείο των Ηρώων για να πάρουν τη θέση τους στη τελετή που θα επακολουθούσε.
Η φωτογραφία απεικονίζει ομήγυρη, τα μέλη της οποίας είναι σύμφωνα με την αρίθμηση, τα εξής: 1. Φωτεινή Μπομπέτση, 2. Ελένη Μπομπέτση, 3. Τάσος Μπομπέτσης, 4. Σπύρος Μπομπέτσης, 5. Γιώργος Παν. Καρράς, 6. Κωνσταντίνος (Ντίνος) Βούλγαρης, 7. Καίτη Καρρά, 8. Δήμητρα Καρρά, 9. Βαγγελιώ Βούλγαρη, 10. Αντώνης Κων. Βούλγαρης, 11. Γιώργος Βασ. Καρράς, 12. Βασίλης Καρράς, […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-101140" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1966-ekdromi_agious_apostolous-1.jpg" alt="" width="1024" height="644" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1966-ekdromi_agious_apostolous-1.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1966-ekdromi_agious_apostolous-1-300x189.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/1966-ekdromi_agious_apostolous-1-768x483.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει ομήγυρη, τα μέλη της οποίας είναι σύμφωνα με την αρίθμηση, τα εξής: 1. Φωτεινή Μπομπέτση, 2. Ελένη Μπομπέτση, 3. Τάσος Μπομπέτσης, 4. Σπύρος Μπομπέτσης, 5. Γιώργος Παν. Καρράς, 6. Κωνσταντίνος (Ντίνος) Βούλγαρης, 7. Καίτη Καρρά, 8. Δήμητρα Καρρά, 9. Βαγγελιώ Βούλγαρη, 10. Αντώνης Κων. Βούλγαρης, 11. Γιώργος Βασ. Καρράς, 12. Βασίλης Καρράς, 13. Θανάσης Καρράς, 14. Ντίνα Μπομπέτση, 15. Βασιλική Βούλγαρη, 16. Γεωργία Καρρά, 17. ; Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη στο λιμάνι της Παραλίας Αγίου Ανδρέα. Είναι χρονολογημένη το 1966. Επρόκειτο για εκδρομική εξόρμηση στη Παραλία του Αγίου Ανδρέα.
Γιάννης Ρίτσος: Ο ποιητής της Ρωμιοσύνης
Στις 11 Νοεμβρίου 1990, κάπνισε το τελευταίο του τσιγάρο, ο ποιητής σύμβολο της Εργατικής Πρωτομαγιάς, ακουμπισμένος στην μπασιά της πόρτας της καρδιάς μας… «Έφυγε» για να επιστρέφει συνέχεια στον αγώνα του σήμερα που προσπαθεί να ανοίξει τον δρόμο για ένα φωτεινότερο αύριο. «Έφυγε» για να είναι πάντα δίπλα μας με την ποίησή του που είναι […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-50356" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/05/ritsos_giannis.jpg" alt="" width="800" height="480" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/05/ritsos_giannis.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/05/ritsos_giannis-300x180.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/05/ritsos_giannis-768x461.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Στις 11 Νοεμβρίου 1990, κάπνισε το τελευταίο του τσιγάρο, ο ποιητής σύμβολο της Εργατικής Πρωτομαγιάς, ακουμπισμένος στην μπασιά της πόρτας της καρδιάς μας… «Έφυγε» για να επιστρέφει συνέχεια στον αγώνα του σήμερα που προσπαθεί να ανοίξει τον δρόμο για ένα φωτεινότερο αύριο. «Έφυγε» για να είναι πάντα δίπλα μας με την ποίησή του που είναι «γεννημένη» να τραγουδιέται γεμίζοντας θάρρος τις καρδιές μιας και -όπως εκείνος είπε-«έχουμε ακόμα να κλάψουμε πολύ ώσπου να μάθουμε τον κόσμο να γελάει». ‘Άφησε 50 συλλογές ανέκδοτων ποιημάτων. Ορισμένες συλλογές του εκδόθηκαν μετά τον θάνατο του με τον γενικό τίτλο «Αργά, πολύ αργά μέσα στη νύχτα», ενώ το συνολικό έργο του μέσα από το οποίο ύψωσε στην συνείδηση του λαού μας τις καλύτερες στιγμές του και αξίες του έτσι όπως αυτές αντιπροσωπεύονται στη λέξη «Ρωμιοσύνη», ανακαλύπτεται συνεχώς από εκείνους που επιθυμούν να διαβάσουν μέσα στα ποιήματα του Ρίτσου το μεγάλο χρονικό των λαϊκών αγώνων ενός ολόκληρου αιώνα. O Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1909 στην Μονεμβασιά. Ήταν το στερνοπαίδι της Ελευθερίας Βουζουναρά και του Ελευθέριου Ρίτσου. Είχαν προηγηθεί η Νίνα το 1898, ο Μίμης το 1899, και η Λούλα το 1908. Η Μονεμβασιά, πάντα παρούσα, έτσι κι αλλιώς, θα επανέλθει στη «Μονοβασιά» του 1974-1976 στον τόμο «Γίγνεσθαι» του 1977, όπου και «Το τερατώδες Αριστούργημα» (Απομνημονεύματα ενός ήσυχου ανθρώπου που δεν ήξερε τίποτα). «Αυτή η Μονοβασιά, αυτός ο βράχος ήταν για μένα το πέτρινο καράβι που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο»: Έτσι ξεκίνησε η αντιφώνηση του ποιητή όταν ο Μονεμβασιώτικος Όμιλος εντοίχισε πλάκα στο πατρικό του στα 75του. «Ετούτο εδώ το ακίνητο πλοίο, τούτο δα το σπίτι όπου χάραξα τους πρώτους μου στίχους και τις πρώτες μου ζωγραφιές, όπου τραγούδησα δημοτικά τραγούδια αγναντεύοντας την θάλασσα». Ο Γιάννης Ρίτσος πήγε πολύ νωρίς στο σχολείο, μόλις τεσσεράμισι ετών με συμμαθήτρια την αδελφή του Λούλα. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος δεν τα πήγαινε πολύ καλά με τα γράμματα. Ήταν δε και άτακτος και για αυτό αρκετές φορές τις πέρασε όρθιος στην γωνία, τιμωρημένος. Ότι δεν του έδωσε το σχολείο, του το έδωσε η μητέρα του. Η Ελευθερία Ρίτσου ήταν πολύ ανοιχτό μυαλό. Όταν ξέσπασε η Οκτωβριανή Επανάσταση, άρχισε να αγοράζει αριστερά βιβλία, κάτι που έκανε τον Ελευθέριο Ρίτσο να οργίζεται. Όμως ο Γιάννης, «ο Γιάννος της» άκουγε σαν μαγεμένος την μάνα του να του μιλάει. Το 1918 ο Ρίτσος εγγράφεται στο Σχολαρχείο της Μονεμβασιάς. Το 1921 πεθαίνει από φυματίωση ο αδελφός του Μίμης. Ο Ρίτσος εγγράφεται στο Γυμνάσιο Γυθείου. Την ίδια χρονιά πεθαίνει από φυματίωση η μητέρα του σε σανατόριο στην Πορταριά Πηλίου, χωρίς ποτέ να μάθει τον θάνατο του Μίμη. Το 1924 δημοσιεύονται ποιήματα του Ρίτσου στο περιοδικό «Διάπλασις των Παίδων» με το ψευδώνυμο «Ιδανικόν Όραμα». Το 1925 έρχεται με την Λούλα στην Αθήνα. Η οικογένεια έχει καταστραφεί οικονομικά. Εργάζεται ως δακτυλογράφος και προσλαμβάνεται στην Εθνική Τράπεζα ως αντιγραφέας στην συμβολαιογραφική της υπηρεσία. Το 1926 ο Γιάννης Ρίτσος προσβάλλεται και αυτός από φυματίωση. Το 1927 νοσηλεύεται στην κλινική Παπαδημητρίου και λίγο αργότερα μέσα στην χρονιά νοσηλεύεται στην «Σωτηρία» όπου θα μείνει ως το 1930. Γνωρίζεται με μαρξιστές διανοούμενους καθώς και με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη. Τον Μάιο του 1930 παίρνει υποχρεωτικά εξιτήριο από την «Σωτηρία» και μεταφέρεται στο σανατόριο της Καψαλώνας έξω από τα Χανιά της Κρήτης. Επιστρέφει στην Αθήνα το 1931. Μπαίνει στην Εργατική Λέσχη και αναλαμβάνει την διεύθυνση του καλλιτεχνικού της τμήματος. Η αδελφή του Λούλα έχει μεταναστεύσει στην Αμερική όπου έχει παντρευτεί. Το 1932 ο πατέρας του Ελευθέριος Ρίτσος εισάγεται στο Δαφνί. Το 1933 ο Ρίτσος στρέφεται για βιοποριστικούς λόγους στο εμπορικό θέατρο. Το 1934 εκδίδεται το πρώτο του βιβλίο με τον τίτλο «Τρακτέρ». Το 1934 επίσης αρχίζει την συνεργασία του με τον «Ριζοσπάστη» και γίνεται μέλος του ΚΚΕ. Το 1935 κυκλοφορεί το δεύτερο βιβλίο του με τον τίτλο «Πυραμίδες». Η απεργία της 9ης Μαΐου 1936 στην Θεσσαλονίκη, που είχε ξεκινήσει την Πρωτομαγιά από τους καπνεργάτες της Καβάλας και έγινε πανεργατική χτυπήθηκε από τον στρατό. Δολοφονείται ο οδηγός Τάσος Τούσης. Οι εργάτες τον μεταφέρουν πάνω σε μια πόρτα στην κλινική Ανδρεάδη όπου διαπιστώνεται ο θάνατος του και κατόπιν πηγαίνουν πορεία προς το Διοικητήριο. Η μάνα του Τάσου ανήσυχη βγαίνει να δει τι γίνεται χωρίς να ξέρει τίποτα ακόμα. Ξεσπά σε θρήνο μόλις μαθαίνει για τον θάνατο του γιού της αλλά δεν σταματά την πορεία. Στο δρόμο ένα τεθωρακισμένο όχημα σταματά την πορεία αλλά μόλις αντιλαμβάνονται ότι οι εργάτες δεν θα υποχωρήσουν πυροβολούν. Το πλήθος ακουμπά την πόρτα κάτω στο δρόμο. Η μάνα πέφτει πάνω στο σώμα του παιδιού της και μοιρολογεί. Η φωτογραφία δημοσιεύεται στον «Ριζοσπάστη» της 10ης Μαΐου. Ο Ρίτσος συγκλονίζεται. Κλείνεται στην σοφίτα του της οδού Μεθώνης και γράφει κλαίγοντας σαν παιδί. Την επόμενη μέρα παραδίδει τρία άσματα από το ποίημα που θα ονομαστεί «Επιτάφιος». Τα δημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης» της 12ης Μαΐου με τον τίτλο «Μοιρολόι». Ο Ρίτσος παράλληλα συμπληρώνει τον «Επιτάφιο» με άλλα 11 άσματα. Το βιβλίο τυπώθηκε και διαδόθηκε με φοβερή ταχύτητα. Πουλήθηκαν 10.000 αντίτυπα, αριθμός ρεκόρ για την εποχή. Όταν έγινε η δικτατορία της 4ης Αυγούστου είχαν απομείνει μόνο 250 αντίτυπα. Κάηκαν στους στύλους του Ολυμπίου Διός μαζί με άλλα «ανατρεπτικά» βιβλία. Το 1937 εισάγεται στο Δαφνί η αδελφή του Ρίτσου Λούλα η οποία είχε επιστρέψει στην Ελλάδα το 1933 μαζί με τον γιό της Ελευθέριο. Ο Ρίτσος νοσηλεύεται σε σανατόριο στην Πάρνηθα. Γίνεται μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών. Κυκλοφορεί το «Τραγούδι της αδελφής μου». «Παραμερίζουμε ποιητή για να περάσεις» θα σημειώσει ο Κωστής Παλαμάς. Το 1938 κυκλοφορεί η «Εαρινή Συμφωνία» του Γιάννη Ρίτσου. Πεθαίνει ο πατέρας του. Το 1939 βγαίνει από το ψυχιατρείο η Λούλα. Το 1940 κυκλοφορεί το «Εμβατήριο του Ωκεανού». 1942. Ο Γιάννης Ρίτσος προσχωρεί στο μορφωτικό τμήμα του ΕΑΜ. Είναι κατάκοιτος. Τον Νοέμβριο του ‘Α42 δημοσιεύεται στην «Ακρόπολη» σε χρονογράφημα του Λιδωρίκη, επιστολή του ηθοποιού Βόκοβιτς στην οποία παρουσιάζεται η κατάσταση της υγείας του. Ανοίγεται δημόσιος έρανος. Ο Ρίτσος αρνείται ευγενικά την προσφορά και παρακαλεί θερμώς όλους εκείνους που εξεδήλωσαν την αγάπη τους προς αυτόν να κατευθύνουν τις όποιες προσφορές τους προς την Επιτροπή για την προστασία των πνευματικών αξιών του τόπου μας. Το 1943 εκδίδεται η «Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής» και η «Δοκιμασία» η τελευταία ποιητική σύνθεση της οποίας με τον τίτλο «Παραμονές ήλιου» απαγορεύεται από την γερμανική λογοκρισία. 1944. Ο Γιάννης Ρίτσος ανακαλύπτει ότι πολλά χειρόγραφα του που είχε δώσει για φύλαξη έχουν καταστραφεί. Στην διάρκεια των μαχών του Δεκέμβρη του ΅44 πηγαίνει συχνά στην Καισαριανή. Το 1945 με την υποχώρηση του ΕΛΑΣ ο Γιάννης Ρίτσος πηγαίνει στην Λαμία όπου συναντά τον ‘Αρη Βελουχιώτη. Μεταβαίνει στην Κοζάνη ως συνεργάτης του Λαϊκού Θεάτρου Μακεδονίας. Στον δρόμο γράφει το «η Αθήνα στα άρματα» το οποίο παίχτηκε με τεράστια επιτυχία και αποτέλεσε την βάση του τρίπρακτου θεατρικού του έργου «Κάτω από τον ίσκιο των κυπαρισσιών». Με την Συμφωνία της Βάρκιζας επιστρέφει στην Αθήνα. Συνεργάζεται με το περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα του Δημήτρη Φωτιάδη και με το καλλιτεχνικό τμήμα της ΕΠΟΝ. Τον Ιούλιο του 1948 συλλαμβάνεται και εξορίζεται στην Λήμνο. Γράφει το «Καπνισμένο Τσουκάλι» Στο διάστημα 1949-1951,ο ποιητής θα γράψει τις «Γειτονιές του Κόσμου» ένα ποιητικό χρονικό της δεκαετίας ΄40-΄50. Το 1949 ο Γιάννης Ρίτσος μεταφέρεται στην Μακρόνησο. Του απαγορεύεται να δημιουργεί αλλά εκείνος συνεχίζει στα κρυφά. Συνεξόριστοι του και ιδιαίτερα ο Μάνος Κατράκης θάβουν τα ποιήματα του σε μπουκάλια για να τα σώσουν. Εδώ ο ποιητής θα γράψει τον «Πέτρινο Χρόνο», ενώ χαρακτηριστικό του πως σημάδεψε την ζωή του η εξορία στην Μακρόνησο, είναι το γεγονός πως ότι γράφτηκε για αυτήν, γράφτηκε «εκεί», η Μακρόνησος δεν θα επανέλθει ποτέ πια στην ποίησή του μετά τον «Πέτρινο Χρόνο». 1950. Τον Ιούλιο ο Γιάννης Ρίτσος απολύεται βαριά άρρωστος από την Μακρόνησο. Τον Αύγουστο ξανασυλλαμβάνεται και στέλνεται πίσω. Το στρατόπεδο έχει αρχίσει να διαλύεται και μεταφέρεται στον Αη Στράτη. Απολύεται το 1952 μετά από διαμαρτυρίες της παγκόσμιας διανόησης. Μεταξύ αυτών που διαμαρτυρήθηκαν ήταν ο Λ. Αραγκόν ο Π. Νερούδα και ο Π. Πικάσσο. Συνδέεται με την νεοσύστατη ΕΔΑ και εκλέγεται στην Διοικούσα Επιτροπή της. Συνεργάζεται με την εφημερίδα «Αυγή». Εκδίδεται «ο ‘Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο» ένα δοξαστικό για τον Νίκο Μπελογιάννη ο οποίος εκτελέστηκε στις 30 Μάρτη 1952 ενόσω ο Ρίτσος ήταν εξόριστος Το βιβλίο εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο του ΚΚΕ Νέα Ελλάδα, στο Βουκουρέστι. Τον Δεκέμβριο του 1954 ο Γιάννης Ρίτσος παντρεύεται την γιατρό Γαρυφαλλιά, -Φαλίτσα- Γεωργιάδου από την Σάμο την οποία είχε γνωρίσει στην Κατοχή. Εκδίδεται η «Αγρύπνια». Το 1955 γεννιέται η κόρη του Έρη. Εκδίδεται το «Πρωινό Άστρο» που είναι αφιερωμένο σε αυτήν. Το 1956 εκδίδονται «Η γκρινιάρα κατσίκα και άλλα ρώσικα λαϊκά παραμύθια» του Αλεξέι Τολστόι με αφορμή τα οποία γνωρίζεται με τον Νίκο και την Νανά Καλιανέση των εκδόσεων «Κέδρος». Η συνεργασία τους δεν θα διακοπεί ποτέ. Παίρνει το κρατικό βραβείο ποίησης εξ ημισείας με τον Άρη Δικταίο για την «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Παίρνει άδεια μετά από πολλά χρόνια να ταξιδέψει στην Σοβιετική Ένωση. Το 1958 ασκείται δίωξη κατά του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης» και των συνεργατών του Μάρκου Αυγέρη, Νικηφόρου Βρεττάκου, Γιάννη Ρίτσου, για το αφιέρωμα στα 40 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης. Ακολουθούν έντονες διαμαρτυρίες από την Γαλλία και απαλλάσσονται με βούλευμα. Το 1960 κυκλοφορεί σε δίσκο ο «Επιτάφιος» του Γιάννη Ρίτσου με μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Το 1962 ο Ρίτσος γνωρίζει στην Ρουμανία τον Τούρκο κομμουνιστή ποιητή Ναζίμ Χικμέτ. Τον Μάιο του 1963 πηγαίνει στην Θεσσαλονίκη και συμπαραστέκεται στον ετοιμοθάνατο μετά την δολοφονική επίθεση εναντίον του Γρηγόρη Λαμπράκη. Το 1964 ο Γιάννης Ρίτσος εκδίδει τα «Ποιήματα» του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι. Το 1966 εκδίδεται η «Ρωμιοσύνη» που την είχε γράψει το 1945-1947. Την «Ρωμιοσύνη» μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης, τον Ιανουάριο του 1966 και την παρουσίασε για πρώτη φορά στο θέατρο «Κεντρικόν». Το 1967 η χούντα συλλαμβάνει τον Γιάννη Ρίτσο και τον οδηγεί στον Ιππόδρομο στο Νέο Φάληρο. Από εκεί με αρματαγωγά στην Γυάρο. Το 1968 εισάγεται υπό φρούρηση στο νοσοκομείο ‘Αγιος Σάββας. Χειρουργείται και οδηγείται ξανά πίσω στο στρατόπεδο. Τέλη Οκτωβρίου του ‘Α68 μεταφέρεται στο Καρλόβασι της Σάμου όπου τίθεται υπό περιορισμό στο σπίτι της γυναίκας του. Καταφέρνει και βγάζει έξω στη Γαλλία το «Πέτρες, Επαναλήψεις, Κιγκλίδωμα» καθώς και τα «Δεκαοχτώ Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας» τα οποία μελοποιεί ο Θεοδωράκης και τα παρουσιάζει σε συναυλίες. Ξεσηκώνεται νέο διεθνές κίνημα συμπαράστασης. Τον Ιανουάριο του ‘Α70 αίρεται ο κατ’Α οίκον περιορισμός του. Επιστρέφει στην Αθήνα. Ο Παττακός του προτείνει χορήγηση διαβατηρίου υπό τον όρο να απόσχει από κάθε επίκριση του καθεστώτος. Αρνείται κατηγορηματικά. Τον Φεβρουάριο πεθαίνει η αδελφή του Νίνα. Τον Απρίλιο συλλαμβάνεται ξανά και στέλνεται στην Σάμο. Στο τέλος της χρονιάς αίρεται ο περιορισμός και επιστρέφει στην Αθήνα όπου και εγχειρίζεται. Εν τω μεταξύ έχει ανακηρυχθεί μέλος της Ακαδημίας Λογοτεχνών και Επιστημών Μάιντς της Δυτικής Γερμανίας. Το 1971 αίρεται η λογοκρισία και κυκλοφορούν πολλά έργα του στο εξωτερικό. 1973. Ο Γιάννης Ρίτσος διαδηλώνει την πρώτη μέρα της κατάληψης του Πολυτεχνείου. Πολιτειακή μεταβολή στις 24 Ιουλίου 1974 και η λογοκρισία αίρεται. Το 1975 ο Γιάννης Ρίτσος αναγορεύεται επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με πρωτοβουλία του Γ.Π. Σαββίδη. Το 1977 ο Γιάννης Ρίτσος τιμάται με το βραβείο Λένιν για την Ειρήνη. Συνεχίζει να γράφει, ενώ μεταξύ 1983 και 1986 θα μας δώσει την συλλογή από πεζά «Εικονοστάσιο Ανωνύμων Αγίων». Κοινωνικά και ατομικά βιώματα, μύχιες σκέψεις και επιθυμίες γραμμένα σε μια τολμηρή γλώσσα. Πηγή “express.gr”
Η φωτογραφία απεικονίζει παρέα ανδρών, τα μέλη που την αποτελούν είναι από αριστερά προς τα δεξιά, τα εξής: Α) ΚΑΤΩ ΣΕΙΡΑ: 1. Βαγγέλης Μπομπέτσης, 2. Νίκος Μουτζούρης, 3. Θανάσης Κασίμος και Β) ΠΑΝΩ ΣΕΙΡΑ: 1. Μίμης Τσιούλος, 2. Φώντας Καραμπάτσος, 3. Ντίνος Λουρδής. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη σε άγνωστο πευκώνα. […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-93412" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/11/1966_karampatsos_001.png" alt="" width="1024" height="947" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/11/1966_karampatsos_001.png 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/11/1966_karampatsos_001-300x277.png 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/11/1966_karampatsos_001-768x710.png 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει παρέα ανδρών, τα μέλη που την αποτελούν είναι από αριστερά προς τα δεξιά, τα εξής: Α) ΚΑΤΩ ΣΕΙΡΑ: 1. Βαγγέλης Μπομπέτσης, 2. Νίκος Μουτζούρης, 3. Θανάσης Κασίμος και Β) ΠΑΝΩ ΣΕΙΡΑ: 1. Μίμης Τσιούλος, 2. Φώντας Καραμπάτσος, 3. Ντίνος Λουρδής. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη σε άγνωστο πευκώνα. Είναι χρονολογημένη το 1966. Ήταν κάποια γιορτή, το μαρτυράν τα «καλά ρούχα» των εικονιζόμενων.
Υπήρξε μια εποχή που η Μεσόγειος έπαψε για λίγο να είναι θάλασσα -μετατράπηκε σε μια απέραντη έρημο από αλάτι πάχους εκατοντάδων ή χιλιάδων μέτρων. Τα αίτια αυτής της γεωλογικής κρίσης παραμένουν εν πολλοίς αδιευκρίνιστα, όπως φαίνεται όμως σχετίζονται με τους πάγους της Ανταρκτικής. Ο θάνατος της Μεσογείου πριν από 5,6 εκατομμύρια χρόνια επιβεβαιώθηκε ως συμβάν […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-93500" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/11/mesogeios_alati.jpg" alt="" width="485" height="319" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/11/mesogeios_alati.jpg 485w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/11/mesogeios_alati-300x197.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 485px) 100vw, 485px" /> Υπήρξε μια εποχή που η Μεσόγειος έπαψε για λίγο να είναι θάλασσα -μετατράπηκε σε μια απέραντη έρημο από αλάτι πάχους εκατοντάδων ή χιλιάδων μέτρων. Τα αίτια αυτής της γεωλογικής κρίσης παραμένουν εν πολλοίς αδιευκρίνιστα, όπως φαίνεται όμως σχετίζονται με τους πάγους της Ανταρκτικής. Ο θάνατος της Μεσογείου πριν από 5,6 εκατομμύρια χρόνια επιβεβαιώθηκε ως συμβάν τη δεκαετία του 1970, και οι γεωλόγοι το ονομάζουν σήμερα «κρίση αλατότητας του Μεσσηνίου», από το όνομα της γεωλογικής περιόδου κατά την οποία συνέβη. Η αιτία της εξάτμισης παραμένει σήμερα αντικείμενο επιστημονικής διαμάχης: άλλοι πιστεύουν ότι η Μεσόγειος απομονώθηκε από τον Ατλαντικό λόγω μιας λωρίδας ξηράς που σχηματίστηκε από τη μετακίνηση των τεκτονικών πλακών στην περιοχή του Γιβραλτάρ. Άλλοι, πάλι, αποδίδουν το συμβάν σε μεγάλη υποχώρηση της στάθμης του ωκεανού, η οποία σταμάτησε τη ροή νερού προς τη λεκάνη της Μεσογείου. Νέα δεδομένα που δείχνουν να ενισχύουν τη δεύτερη αυτή θεωρία δημοσιεύονται τώρα από διεθνή ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση Nature Communications. Με επικεφαλής τον Δρ Κρίστιαν Ονέιζερ του Πανεπιστημίου του Οτάγκο στη Νέα Ζηλανδία, οι ερευνητές εξέτασαν δείγματα από 60 σημεία του πυθμένα γύρω από την Ανταρκτική. Πράγματι, η ανάλυση έδειξε ότι η ήπειρος συσσώρευε πάγο περίπου την εποχή που η Μεσόγειος νεκρώθηκε. Αυτό δείχνει ότι η κρίση αλατότητας του Μεσσηνίου περίπου συμπίπτει χρονικά με μια πτώση της στάθμης σε παγκόσμιο επίπεδο -το νερό των ωκεανών μετατράπηκε σε πάγο που συσσωρεύθηκε στην ξηρά της Ανταρκτικής. Στην επόμενη φάση της μελέτης, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν υπολογιστικά μοντέλα για να προσομοιώσουν πώς η επέκταση του παγοκαλύμματος της Ανταρκτικής θα επηρέαζε τη γεωλογία ολόκληρου του πλανήτη. Το μοντέλο έδειξε ότι η πτώση της στάθμης δεν ήταν ομοιόμορφη σε όλη τη Γη λόγω μιας «περίπλοκης αλληλεπίδρασης ανάμεσα στη βαρύτητα, την περιστροφή του πλανήτη και τις παραμορφώσεις του γήινου φλοιού από την επέκταση και την υποχώρηση των πάγων» λέει ο Δρ Ονέιζερ. Στην περιοχή της Μεσογείου, η πτώση της στάθμης οδήγησε σε μείωση της πίεσης που ασκούσε το νερό στο βυθό της θάλασσας. Και όταν το βάρος του νερού μειώθηκε, ο βυθός γύρω από το Στενό του Γιβραλτάρ ανυψώθηκε. «Αυτό κράτησε τη Μεσόγειο απομονωμένη από τον Ατλαντικό μέχρι που ο γήινος φλοιός χαλάρωσε και άρχισε να βυθίζεται. Την ίδια εποχή, οι πάγοι της Ανταρκτικής άρχισαν να λιώνουν, ανεβάζοντας και πάλι τη στάθμη της θάλασσας». Σχεδόν 300.000 χρόνια μετά την απονέκρωση της Μεσογείου, πριν από 5,33 εκατ. χρόνια, η στάθμη ήταν αρκετά υψηλή για να μπορέσουν τα νερά του Ατλαντικού να διαλύσουν τη στενή λωρίδα ξηράς στο Γιβραλτάρ. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια πλημμύρα βιβλικών διαστάσεων που γέμισε ξανά τη μεσογειακή λεκάνη. Οι εκτιμήσεις για το πόσος χρόνος χρειάστηκε μέχρι να αναστηθεί η Μεσόγειος ποικίλουν. Σύμφωνα πάντως με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature το 2009, η ροή ήταν τόσο μεγάλη ώστε ολόκληρη η μεσογειακή λεκάνη ξαναγέμισε σε λιγότερο από δύο χρόνια. Σήμερα, μάρτυρας αυτού του θανάτου και της ανάστασης της Μεσογείου είναι ένα παχύ στρώμα αλατιού που κρύβεται σήμερα μερικές εκατοντάδες μέτρα κάτω από τον βυθό -το αλάτι μιας αρχαίας Μεσογείου που ξεράθηκε. Πηγή: in.gr