Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Σαν σήμερα 3 Ιουλίου, ο Δίσκος της Φαιστού έρχεται ξανά στο φως
3 Ιουλίου του 1908 και ένα πολύτιμο εύρημα βλέπει το φως του ήλιου και πάλι έπειτα από σχεδόν 3.700 χρόνια. Είναι ο Δίσκος της Φαιστού. Από τις 3 Ιουλίου του 1908 μέχρι και σήμερα ο Δίσκος της Φαιστού παραμένει ένα από τα γνωστότερα μυστήρια της αρχαιολογίας, καθώς δεν έχει επιβεβαιωθεί με σιγουριά ούτε ο σκοπός της κατασκευής του ούτε […]
<img fetchpriority="high" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-112282" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/faistou_diskos.jpg" alt="" width="800" height="595" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/faistou_diskos.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/faistou_diskos-300x223.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/faistou_diskos-768x571.jpg 768w" sizes="(max-width: 800px) 100vw, 800px" /> 3 Ιουλίου του 1908 και ένα πολύτιμο εύρημα βλέπει το φως του ήλιου και πάλι έπειτα από σχεδόν 3.700 χρόνια. Είναι ο Δίσκος της Φαιστού. Από τις 3 Ιουλίου του 1908 μέχρι και σήμερα ο Δίσκος της Φαιστού παραμένει ένα από τα γνωστότερα μυστήρια της αρχαιολογίας, καθώς δεν έχει επιβεβαιωθεί με σιγουριά ούτε ο σκοπός της κατασκευής του ούτε και το νόημα των αναγραφομένων σε αυτόν. Πώς ήρθε το πολύτιμο εύρημα στην επιφάνεια; Γράφει ο ιστορικός Γεώργιος Σαρρής: Το θέαμα που αντίκρισε ο Ιταλός αρχαιολόγος εκείνη τη ζεστή μέρα του Ιουλίου, 60 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ηρακλείου, έκανε τις κόρες των ματιών του να διασταλούν. Έχοντας τρυπώσει στα υπόγεια δωμάτια του μινωικού παλατιού της Φαιστού εντοπίζει άθικτο έναν λεπτοκαμωμένο δίσκο ψημένου πηλού, με διάμετρο μόλις 15 εκατοστά. Τον παίρνει προσεκτικά στα χέρια του, τον φυσάει προκειμένου να φύγει η στάχτη που έχει πέσει πάνω και παρατηρεί ότι εκατέρωθεν υπάρχει μια σειρά από ακατάληπτα σχέδια γραμμένα στριφογυριστά σαν σε σαλίγκαρο, από μέσα προς τα έξω. Ή μήπως από έξω προς τα μέσα; Οπως και να ’χει, αντιλαμβάνεται ότι το εύρημα είναι σημαντικό. Στο φως μετά 3.700 χρόνια! Ο Λουίτζι Περνιέ μόλις είχε ανακαλύψει τον Δίσκο της Φαιστού. Ηταν 3 Ιουλίου του 1908. Όλοι οι παριστάμενοι αρχαιολόγοι πέφτουν μεμιάς πάνω από το πολύτιμο εύρημα που βλέπει το φως του ήλιου και πάλι έπειτα από σχεδόν 3.700 χρόνια. Το περιεργάζονται σχολαστικά. Μετρούν στις δύο όψεις του συνολικά 241 σύμβολα (122 στη μία πλευρά και 119 στην άλλη) που χωρίζονται σε 45 ομάδες. Κάποια απεικονίζουν ανθρώπους, πουλιά, φυτά, χτένες, γάντια και πλοία. Το πιο συχνό σύμβολο είναι ένα κεφάλι ανθρώπου με λοφίο. Το συναντάμε 19 φορές. Ενα κράνος σε σχήμα καμπάνας απαντάται 18 φορές, μια ασπίδα 17 φορές, ένα τομάρι ζώου, πιθανόν βοδιού, 15 φορές, μια γωνία ξυλουργού που μοιάζει με μπούμερανγκ 12 φορές, μια γάτα 11 φορές. Ανεξερεύνηται αι βουλαί των Αρχαίων… Μέχρι και σήμερα δεν έχει επιβεβαιωθεί ούτε ο σκοπός της κατασκευής του ούτε και το νόημα των αναγραφομένων σε αυτόν. Δεκάδες επιστήμονες και ερασιτέχνες αρχαιολόγοι έχουν επιχειρήσει κατά καιρούς να αποκρυπτογραφήσουν τα μυστικά του μικρού αυτού ευρήματος, με τις θεωρίες να μην έχουν τέλος. Ο Βέλγος αρχαιολόγος και μελετητής των προϊστορικών γλωσσών της Μεσογείου, καθηγητής Λουί Γκοντάρ, έχει την άποψη ότι ο Δίσκος της Φαιστού δεν πρόκειται να αποκρυπτογραφηθεί ποτέ. Παρουσιά – ζοντας στις αρχές Νοεμβρίου του 1995 την ελληνική μετάφραση του βιβλίου του «Ο Δίσκος της Φαιστού – το αίνιγμα μιας γραφής του Αιγαίου» (εκδόσεις Ιτανος), εξέφρασε την άποψη ότι δεν θα μάθουμε ποτέ τι λέει το μυστηριώδες κείμενο. Πηγή: ethnos.gr
Η φωτογραφία απεικονίζει «αναδυόμενες Αφροδίτες», η πρώτη από δεξιά με το σκουφάκι είναι η Άννα Ζαχ. Μαρούδη. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη σε αυτό το σημείο της κεντρικής παραλίας. Είναι χρονολογημένη το 1959. Οι νεαρές απολάμβαναν τη θάλασσα, στα μαγιό τους αποτυπώνεται το look της εποχής. Η μπάλα του πόλο δίνει […]
<img decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-100171" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/1959_maroudi_anna_001.png" alt="" width="1024" height="691" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/1959_maroudi_anna_001.png 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/1959_maroudi_anna_001-300x202.png 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/1959_maroudi_anna_001-768x518.png 768w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει «αναδυόμενες Αφροδίτες», η πρώτη από δεξιά με το σκουφάκι είναι η Άννα Ζαχ. Μαρούδη. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη σε αυτό το σημείο της κεντρικής παραλίας. Είναι χρονολογημένη το 1959. Οι νεαρές απολάμβαναν τη θάλασσα, στα μαγιό τους αποτυπώνεται το look της εποχής. Η μπάλα του πόλο δίνει και τον τίτλο.
Κόκκινες, λευκές και μπλε υπερτροφές του Ιουλίου
Ο Ιούλιος είναι εδώ και το καλοκαίρι έχει μπει πια για τα καλά. Είναι λοιπόν η ιδανική εποχή για να προσθέσουμε στη διατροφή μας τα εποχικά φρούτα και λαχανικά. Και επειδή πάντα έχει ενδιαφέρον να «παίζουμε» με τα χρώματα, ας βάλουμε στο τραπέζι μας υπερτροφές στις αποχρώσεις του κόκκινου, του λευκού και του […]
Ο Ιούλιος είναι εδώ και το καλοκαίρι έχει μπει πια για τα καλά. Είναι λοιπόν η ιδανική εποχή για να προσθέσουμε στη διατροφή μας τα εποχικά φρούτα και λαχανικά. Και επειδή πάντα έχει ενδιαφέρον να «παίζουμε» με τα χρώματα, ας βάλουμε στο τραπέζι μας υπερτροφές στις αποχρώσεις του κόκκινου, του λευκού και του μπλε. Αν δε σας ενθουσιάζουν τα φρούτα και τα λαχανικά ούτε το καλοκαίρι, ίσως σας φανούν πιο ελκυστικά αν τα ομαδοποιήσετε ανά χρώματα. Θα προτιμήσετε λοιπόν τους κόκκινους, τους λευκούς ή τους μπλε-μοβ καρπούς; Καρπούζι Γλυκό, ζουμερό και δροσερό, το καρπούζι «μυρίζει» καλοκαίρι. Όσον αφορά στη διατροφική του αξία, το καρπούζι είναι πλούσιο σε λυκοπένιο, ένα αντιοξειδωτικό που μπορεί να βοηθήσει στην προστασία κατά του καρκίνου και στα καρδιακά προβλήματα, καθώς και να ενισχύσει το φυσικό δείκτη προστασίας του δέρματος. Μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να τεμαχίσετε ένα καρπούζι και να το φάτε όπως είναι, αλλά μπορείτε να το συνοδεύσετε με φέτα και δυόσμο για να προσθέσετε γλυκιά γεύση σε μια αλμυρή σαλάτα. Ντομάτες Οι ντομάτες, ακριβώς όπως τα καρπούζια, είναι πλούσιες σε ένα σημαντικό καροτενοειδές, το λυκοπένιο, το οποίο περιέχεται στην κόκκινη χρωστική ουσία τους και έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Επίσης, είναι μεταξύ άλλων καλή πηγή βιταμίνης Ε και νιασίνης. Απολαύστε τες φρέσκες σε σαλάτα, σε σάλτσες ή ως συνοδευτικό πολλών συνταγών. Για κάτι ελαφρύ και καλοκαιρινό, δοκιμάστε σαλάτα με ντομάτα ή κρύα σούπα γκασπάτσο. Φράουλες Η φράουλα μπορεί να είναι μικρή, αλλά ανήκει στις πιο σημαντικές υπερτροφές. Είναι ένα από τα 20 κορυφαία φρούτα με αντιοξειδωτικές ιδιότητες και μια πολύ καλή πηγή μαγγανίου και καλίου. Μόλις μια μερίδα παρέχει περισσότερη βιταμίνη C και από ένα πορτοκάλι. Απολαύστε τες σε φρουτοσαλάτα, σε τάρτα ή ακόμη σε παγωμένο σορμπέ ή smoothie. Οι επιλογές είναι πραγματικά αμέτρητες. Σμέουρα Εκτός του ότι είναι μια καλή πηγή βιταμίνης Κ και μαγνησίου, τα σμέουρα δημιουργούν της αίσθηση κορεσμού και ειδικά για το καλοκαίρι είναι ό,τι πρέπει για να μην το παρακάνετε στο φαγητό. Τρώγοντας σμέουρα βοηθάτε τον οργανισμό σας να διατηρήσει ένα υγιές βάρος. Είναι πλούσια σε αδιάλυτες φυτικές ίνες που παρέχουν την αίσθηση πληρότητας που αναφέραμε και που μας αποτρέπει από την υπερκατανάλωση τροφής. Τα σμέουρα είναι ιδανικά για επιδόρπια όπως τάρτες ή ως μαρμελάδα. Το καλοκαίρι επίσης είναι μια πολύ καλή εποχή για να δοκιμάσετε μια παγωμένη σούπα από σμέουρα. Λίτσι Πρόκειται για ένα τροπικό φρούτο το οποίο ευδοκιμεί στη νοτιοανατολική Ασία και οπτικά μοιάζει με κούμαρο. Η φλούδα του είναι κόκκινη και η σάρκα του λευκή, χυμώδης με γεύση στυφή και γλυκόξινη. Έχει λίγες θερμίδες και είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, ενώ επίσης περιέχει ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο, νάτριο, κάλιο, θιαμίνη κ.ά. Τα λίτσι τρώγονται φρέσκα σαν επιδόρπιο ή σε φρουτοσαλάτες. Επίσης μπορείτε να τα βάλετε στο παγωτό ή σε γλυκά μαζί με σαντιγί και να τα κάνετε κομπόστα. Στο εμπόριο κυκλοφορούν και αποξηραμένα. Σκόρδο Το σκόρδο είναι μια από τις καλύτερες τροφές για την υγεία της καρδιάς. Έχει βρεθεί ότι η κατανάλωση σκόρδου εφοδιάζει τον οργανισμό μας με μια χημική ουσία που βοηθά στη χαλάρωση των αιμοφόρων αγγείων και αυξάνει τη ροή του αίματος. Και αυτό σημαίνει ότι μπορεί να παίξει ρόλο στη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης καρδιακών παθήσεων. Μπορείτε να το συμπεριλάβετε σε πάρα πολλές συνταγές φαγητών στην κατσαρόλα, είτε στο φούρνο και στο τηγάνι και φυσικά σε σάλτσες. Για λιγότερο έντονη γεύση, δοκιμάστε να ψήσετε το σκόρδο στη σχάρα. Λευκόσαρκα ροδάκινα Νόστιμα, δροσερά και θρεπτικά, τα λευκόσαρκα ροδάκινα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και έχουν πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C. Επίσης περιέχουν πρωτεΐνες, ζάχαρη, βιταμίνη Ε, πολλά αντιοξειδωτικά, φώσφορο, βιοτίνη, σίδηρο και ασβέστιο. Απολαύστε τα φρέσκα σε φρουτοσαλάτες, πάνω από γιαούρτι για πρωινό ή σε μαρμελάδα, γλυκό και κομπόστα. Μύρτιλα Τα μύρτιλα είναι ίσως η πιο σημαντική μπλε υπερτροφή, με αμέτρητα οφέλη για την υγεία. Είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, ενώ επίσης περιέχουν κάλιο, μαγνήσιο, φωσφόρο, ανόργανα οξέα, μεταλλικά άλατα, πηκτίνη και φυτικές ίνες. Εξαιτίας των σημαντικών θρεπτικών συστατικών που περιέχουν είναι σημαντικά για την πρόληψη καρκίνου, την καρδιακή και εγκεφαλική λειτουργία, την υγεία όρασης και ουροποιητικού συστήματος, ενώ επίσης έχουν σημαντικές αντιγηραντικές ιδιότητες. Μπορείτε να τα καταναλώσετε σε φρουτοσαλάτες, αλλά και σε κουλούρια, κέικ και στο γάλα σας. Βατόμουρα Τα βατόμουρα είναι ακόμη ένα φρούτο, πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, τα οποία έχουν αντιγηραντική δράση. Επίσης περιέχουν σημαντική ποσότητα φυτικών ινών, κάλιο, μαγγάνιο, φυλλικό οξύ και πολλά ακόμη θρεπτικά συστατικά. Δεν είναι μόνο το γλυκό, ζουμερό μέρος του καρπού που προσδίδει οφέλη για την υγεία: Οι σπόροι από τα βατόμουρα μας παρέχουν πολυακόρεστα λίπη, τα οποία μπορεί να συμβάλουν στη βελτίωση της υγείας της καρδιάς. Προτιμήστε τα πιο σκούρα και μεγάλα βατόμουρα από τα μικρότερα και πιο ανοιχτόχρωμα. Μπορείτε να τα φάτε σε φρουτοσαλάτες, στο γάλα ή το γιαούρτι και σε κέικ και γλυκά. Σύκα Το σύκο έχει βιταμίνες Α και Β6 καθώς και θειαμίνη, η οποία μπορεί να βοηθήσει το σώμα να μετατρέψει τους υδατάνθρακες σε ενέργεια. Είναι επίσης μια καλή πηγή διαιτητικών ινών, που μας κάνει να αισθανόμαστε πλήρεις πιο γρήγορα και μπορεί να βοηθήσει στην πέψη. Αναμείξτε αποξηραμένα σύκα με μέλι και καρύδια, προσθέστε τα στα σπιτικά σας κέικ και μάφιν ή ακόμη και στη βρώμη ή τα δημητριακά του πρωινού σας. Όταν είναι φρέσκα μπορείτε να τα δοκιμάσετε στη σαλάτα σας. Φτιάξτε μαρμελάδα σύκο με ζάχαρη και χυμό λεμονιού ή ακόμη και γλυκό του κουταλιού σύκο. Μελιτζάνα Η μελιτζάνα έχει σημαντικά θρεπτικά συστατικά και λίγες θερμίδες. Μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα, προάγει την καλή λειτουργία του εγκεφάλου μας και προστατεύει την καρδιά, ενώ επίσης προάγει τον αμυντικό μηχανισμό του σώματός μας κατά της επικίνδυνης δράσης των ελευθέρων ριζών. Κάποιοι την προτιμούν καπνιστή, άλλοι ψητή, στον ατμό, με κάρυ, πίκλες ή αποξηραμένη και τηγανισμένη σαν σνακ, ενώ επίσης μπορεί να συνοδεύσει φαγητά με κρέας. Μην ξεχνάτε, βέβαια, ότι όσο λιγότερο τη μαγειρεύετε, τόσο περισσότερο διατηρεί τα θρεπτικά της συστατικά, γι’ αυτό αποφύγετε τα πολλά τηγανίσματα. Αν θέλετε να μειώσετε λίγο την πικρή της γεύση, τρίψτε λίγο αλάτι πάνω της αφού την κόψετε και αφήστε τη για 30 λεπτά πριν τη μαγειρέψετε. Πηγή: naftemporiki.gr
Kafka Franz (1883-1924): Φωνή Δυνατή Από Πέρα…
Φραντς Κάφκα (Franz Kafka, 3 Ιουλίου 1883 – 3 Ιουνίου 1924), γεννήθηκε στη Πράγα, από γονείς Εβραίους, Γερμανόφωνους. 1883-89 Η Πράγα κείνη την εποχή συνδύαζε μοναδικά τη γερμανική, τσέχικη κι εβραϊκή κουλτούρα και ζωή. Ο πατέρας του μεγαλέμπορος. Αυστηρός. Είχε 3 αδερφές μεγαλύτερες. Ήρεμα παιδικά χρόνια. 1889-01 Στο γερμανικό δημοτικό σχολείο της Πράγας και στο […]
Φραντς Κάφκα (Franz Kafka, 3 Ιουλίου 1883 – 3 Ιουνίου 1924), γεννήθηκε στη Πράγα, από γονείς Εβραίους, Γερμανόφωνους. 1883-89 Η Πράγα κείνη την εποχή συνδύαζε μοναδικά τη γερμανική, τσέχικη κι εβραϊκή κουλτούρα και ζωή. Ο πατέρας του μεγαλέμπορος. Αυστηρός. Είχε 3 αδερφές μεγαλύτερες. Ήρεμα παιδικά χρόνια. 1889-01 Στο γερμανικό δημοτικό σχολείο της Πράγας και στο γερμανικό γυμνάσιο της παλιάς πόλης. Η παιδεία του πλήρως γερμανική. 1901-06 Σπουδές γερμανικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Ύστερα από προτροπή και πίεση του πατέρα για λόγους σίγουρης σταδιοδρομίας, ακολουθεί τη Νομική. Γράφει τα πρώτα του έργα. Τα περισσότερα χαμένα. Γνωρίζεται με τον Max Brod, μια μακρά φιλία. 1906-07 Πτυχίο Νομικής. Ένα χρόνο πρακτική δικηγορική εξάσκηση. Γράφει την «Περιγραφή Ενός Αγώνα» από τα πρώτα, πιο εκτενή κι ολοκληρωμένα έργα του. 1908-12 Υπάλληλος ως δικηγόρος σε ασφαλιστική εταιρία εργατικών ατυχημάτων στη Πράγα, μέχρι το 1922 όπου παίρνει σύνταξη για λόγους υγείας. Την άχαρη αυτή ζωή του υπαλλήλου ποτέ δεν αγάπησε αν και στη δουλειά του ήταν ευσυνείδητος. 1908-12 Γράφει τις βραδινές ώρες. Γράφει πολύ. Γράφει με συνοχή μόνο τη νύχτα απομονωμένος και σε απόλυτη ησυχία. Πολλά διηγήματα τα γράφει μέσα σε μια νύχτα. Πάσχει από αϋπνίες. Εκείνα τα χρόνια έγραψε αρκετά από τα διηγήματά του όπως: “Τα Δέντρα“, “Ρούχα“, “Η Αποπομπή“, “Ο Έμπορος“, “Οι Διαβάτες“, “Ο Επιβάτης“, “Η Κρίση“. Αρχίζει και κρατά ημερολόγια. Ταξίδια σε Παρίσι, Ζυρίχη, Βαϊμάρη, Μιλάνο, Μόναχο. 1912-13 Γράφει τα πρώτα του κύρια έργα, «Αμερική» «Η Μεταμόρφωση». Ταξίδια σε Βιέννη, Βενετία. Αρραβώνες για ένα χρόνο με τη Felice. Από τότε εμφανίζεται στα γραπτά του η «Αγωνία» η «Πληγή Της Μακρινής Νύχτας». Αγωνία για την «Διατάραξη Της Πραγματικότητας Από Τον Έξω Κόσμο», αγωνία «Για Την Εσωτερική Ελευθερία», αγωνία «Για Την Κοινωνική Ένταση». 1914 Η χρονιά της έμπνευσης των δυο μεγάλων έργων του, «Η Δίκη» «Ο Πύργος». Προμελέτες, σχέδια, δοκιμές, σημειώσεις στο ημερολόγιο. Γράφει την «Αποικία Των Τιμωρημένων». Σχέση με τη Grete. Πολλά έτη αλληλογραφούσε μαζί της. 1915-17 Ταξίδια σε Ουγγαρία, Μόναχο. Δουλεύει τη «Δίκη». Γράφει νουβέλες. Δεύτερος αρραβώνας για 6 μήνες με τη Felice. «Αφορισμοί». Διάγνωση φυματίωσης. Στο γράψιμό του υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις. Χρόνια ενδοσκόπησης. Έγραφε: «Θ’ αποκλειστώ μέχρι αναισθησίας απ’ όλους…», «Είμαι κλειστός, σιωπηλός, ακοινώνητος, ανικανοποίητος!», «Ζω με τους αγαπημένους μου ανθρώπους πιο ξένος κι από ένα ξένο…», «Δεν έχω κανένα αίσθημα εκτός απ’ αυτό του παρατηρητή…» 1918-20 Θεραπεία. Διακοπές στην εξοχή. Αρραβώνες για λίγες βδομάδες με τη Julie. Γράφει το «Χτίζοντας Το Σινικό Τείχος». Δημοσιεύει μερικά διηγήματα, νουβέλες. Συνεχίζει να γράφει τον «Πύργο». 1920-22 Σχέση με τη Milena για 2 χρόνια, μια Τσέχα παντρεμένη συγγραφέα. Η αλληλογραφία τους εκδόθηκε αργότερα (“Γράμματα Στη Μίλενα”). Τον Μάρτη του ’22,διαβάζει δημόσια αποσπάσματα από τον «Πύργο». 1923 Γράφει διηγήματα και μετά τα καίει. «Ο Καλλιτέχνης Της Πείνας», «Το Κτίσμα», «Έρευνες Ενός Σκύλου». Μένει στο Βερολίνο. Συζεί με τη Dora. Πάντα προσπαθούσε ν’ αφοσιωθεί σε μια γυναίκα και να ενταχθεί στην ανθρώπινη κοινότητα. 1924 Αρρωσταίνει βαριά και μπαίνει στο Νοσοκομείο του Βερολίνου. Η Dora είναι δίπλα του μέχρι το τέλος. Μεταφέρεται σε σανατόριο της Βιέννης όπου και πεθαίνει στις 3 Ιουνίου 1924. Ταφή στο Εβραϊκό Νεκροταφείο της Πράγας. Έγραψε όλο του το έργο στη γερμανική γλώσσα. Όσο ζούσε εκδόθηκαν μόνον ελάχιστα διηγήματα. Στη διαθήκη του, παρακαλεί το φίλο του Max Brod, να κάψει όλα του τα χειρόγραφα, όλα τα έργα του, μεταξύ αυτών «Η Δίκη», «Ο Πύργος», «Η Αμερική». Εκείνος παράκουσε τη διαθήκη, επιμελήθηκε κι εξέδωσε όλα τα έργα του. Έτσι διασώθηκε μια από τις σημαντικότερες πνευματικές κληρονομιές του 20ού Αιώνα. ———————————————————————————————— Η Δίκη (αποσπάσματα) Πρό τού Νόμου ίσταται φύλαξ. Εις τόν φύλακα τούτον έρχεται άνθρωπος χωρικός καί τόν ικετεύει νά τού επιτρέψει τήν είσοδον εις τόν Νόμον. ‘Αλλ’ ο φύλαξ λέγει ότι επί τού παρόντος, αδυνατεί νά τόν δεχθεί. Ο άνθρωπος, σκεπτικός, τόν ερωτά εάν θά τού επιτραπεί νά εισέλθη αργότερον. -“Ίσως” αποκρίνεται ο φύλαξ, “πάντως όχι επί τού παρόντος“. Επειδή η πύλη, η οποία οδηγεί εις τόν Νόμον, είναι ανοικτή, ως συνήθως καί ο φύλαξ ίσταται παραπλεύρως, ο άνθρωπος κύπτει διά νά ιδή εκ τής εισόδου. Όταν ο φύλαξ τόν αντιλαμβάνεται γελά καί τού λέγει: “Εφ’ όσον τόσον σφοδρώς τό επιθυμείς, δοκίμασε νά εισέλθης άνευ τής ιδικής μου αδείας. Πρόσεχε όμως διότι είμαι ισχυρός. Εγώ δέ είμαι ο έσχατος τών φυλάκων. Πρό εκάστης αιθούσης υπάρχουν φύλακες, ο είς ισχυρότερος τού άλλου. Ο τρίτος ήδη έχει τόσον φοβεράν όψιν, ώστε ακόμη καί εγώ αδυνατώ νά τόν ατενίσω“. Ο χωρικός ουδόλως ανέμενε νά ευρεθή πρό τοιούτων δυσχερειών. “Ο Νόμος” σκέπτεται, “ώφειλε νά είναι προσιτός εις πάντας καί ανά πάσαν στιγμήν” καί όταν εξετάζη προσεκτικώτερα τόν φύλακα, μέ τήν γούναν του, τήν πελωρίαν σουβλερήν μύτην του καί τήν αραιάν ταταρικήν γενειάδαν του, αποφασίζει ότι είναι προτιμότερον νά αναμείνη έως ότου τού επιτραπή η είσοδος. Ο φύλαξ τού προσφέρει έδρανον καί τού επιτρέπει νά καθήση πλησίον τής πύλης. Εκείνος κάθηται καί αναμένει επί ημέρας καί έτη. Πολλάκις αποπειράται νά λάβη τήν άδειαν εισόδου καί μετά φορτικότητος οχλεί τον φύλακα. Συχνάκις ο φύλαξ συζητεί μετ’ ολίγον μετ’ αυτού καί τόν ερωτά διά τόν τόπον του και δι’ άλλα ζητήματα, αι ερωτήσεις όμως υποβάλλονται τελείως απροσώπως, καθ’ όν τρόπον ερωτούν οι μεγάλοι άνδρες, πάντοτε δέ η συζήτησις καταλήγει εις τήν δήλωσιν ότι η είσοδος δέν τού επιτρέπεται ακόμη. Ο άνθρωπος, ο οποίος ήτο καλώς εφωδιασμένος διά τό ταξείδιον, προσφέρει όλα του τά υπάρχοντα, οσονδήποτε πολύτιμα καί άν είναι, μέ τήν ελπίδαν ότι θά εξαγοράση τόν φύλακα. Ο φύλαξ τά δέχεται όλα, λέγων όμως καθώς λαμβάνει έκαστον δώρον: -“Τό λαμβάνω διά νά μήν νομίσης ότι κάτι παρέλειψες“. Καθ’ όλα τά μακρά έτη ο άνθρωπος σχεδόν αδιαλείπτως ατενίζει τόν φύλακα. Λησμονεί τούς άλλους φύλακας καί νομίζει ότι αυτός είναι τό μόνον πρό τού Νόμου εμπόδιον. Κατά τά πρώτα έτη καταράται μεγαλοφώνως τήν κακήν του μοίραν. Αργότερον, καθώς γηράσκει, γογγύζει μόνον κατ’ ιδίαν. Γίνεται παλίμπαις καί επειδή κατά τήν μακράν αγρυπνίαν του εγνώρισεν ακόμη καί τούς ψύλλους εις τήν γούναν τού φύλακος, ικετεύει αυτούς τούτους τούς ψύλλους νά τόν βοηθήσουν καί νά πείσουν τον φύλακα νά μεταβάλη γνώμην. Εν τέλει, οι οφθαλμοί του εξασθενίζουν καί δέν γνωρίζει πλέον εάν πράγματι ο κόσμος αμαυρούται ή εάν οι οφθαλμοί του τόν εξαπατούν. ‘Αλλ’ εις το σκότος δύναται τώρα νά βλέπη φώς αΐδιον, τό οποίον εκπέμπεται εκ τής πύλης τού Νόμου. Η ζωή του πλέον εγγίζει τό τέλος της. Πρίν ή αποθάνη, η πείρα όλου τού βίου του συνοψίζεται εις έν ερώτημα τό οποίον ουδέποτε υπέβαλεν εις τόν φύλακα. Επειδή αδυνατεί πλέον νά ανυψώση τό αποσκληρυμένον του σώμα, νεύει εις τόν φύλακα, εκείνος κύπτει βαθέως διά νά ακούση, διότι η διαφορά τού αναστήματός των έχει υπεραυξηθή εις βάρος τού ανθρώπου. –“Τί επιθυμείς να γνωρίσης;” ερωτά ο φύλαξ. “Είσαι ακόρεστος“. -“Όλοι επιθυμούν νά φθάσουν εις τόν Νόμον.“, αποκρίνεται ο άνθρωπος. “Πώς λοιπόν επί τόσα έτη ουδείς άλλος πλήν εμού προσήλθε διά νά γίνη δεκτός“; Ο φύλαξ αντιλαμβάνεται ότι ο άνθρωπος είναι τελείως εξηντλημένος καί ότι η ακοή του εξασθενίζει, δι’ αυτό τού φωνάζει εις τό ούς του: -“Ουδείς άλλος πλήν εσού ηδύνατο νά εισέλθη διά τής πύλης αυτής, διότι η πύλη αύτη προωρίζετο αποκλειστικώς δι’ εσέ. Τώρα θά τήν κλείσω“. Απόσπασμα απο το βιβλίο, Εκδόσεις “ΓΑΛΑΞΙΑΣ” μετ. Αλέξανδρου Κοτζιά 4η έκδοση Ιούνιος 1967 (δέκατη πέμπτη χιλιάδα).
Τζιμ Μόρρισον (Jim Morrison, 1943- 1971)
Στις 3 Ιουλίου 1971 φεύγει από τη ζωή ο Τζιμ Μόρρισον Σκωτικής και Ιρλανδικής καταγωγής αμερικανός ποιητής, στιχουργός, rock μουσικός, τραγουδιστής και σκηνοθέτης, μέλος του αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος «The Doors». Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1943 στην Melbourne της πολιτείας Florida από τον ναύαρχο Τζωρτζ Στέφεν Μόρρισον (George Stephen Morrison) και την Κλάρα Κλαρκ Μόρρισον (Clara […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-112276" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/jim_morrison_1.jpg" alt="" width="620" height="455" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/jim_morrison_1.jpg 620w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/07/jim_morrison_1-300x220.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 620px) 100vw, 620px" /> Στις 3 Ιουλίου 1971 φεύγει από τη ζωή ο Τζιμ Μόρρισον Σκωτικής και Ιρλανδικής καταγωγής αμερικανός ποιητής, στιχουργός, rock μουσικός, τραγουδιστής και σκηνοθέτης, μέλος του αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος «The Doors». Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1943 στην Melbourne της πολιτείας Florida από τον ναύαρχο Τζωρτζ Στέφεν Μόρρισον (George Stephen Morrison) και την Κλάρα Κλαρκ Μόρρισον (Clara Clarke Morrison), το πρώτο από τα 3 παιδιά της οικογένειάς τους (μετά το τέλος του Β Παγκόσμιου Πολέμου, οπότε επέστρεψε στο σπίτι του ο Τζωρτζ Στέφεν Μόρρισον, ακολούθησαν το 1947 η Anne Robin Morrison και το 1948 ο Andrew Lee Morrison). Το 1947 στο Νέο Μεξικό, σε ηλικία μόλις 4 ετών και κατά την διάρκεια μίας οικογενειακής εκδρομής, υπήρξε μάρτυρας ενός αυτοκινητιστικού δυστυχήματος, στο οποίο είχε ξεκληριστεί μία ολόκληρη οικογένεια Ινδιάνων. Αυτό ήταν ένα γεγονός που φαίνεται ότι τον σημάδεψε αρκετά, αφού έπειτα από πολλά χρόνια επανερχόταν συνεχώς σε αυτό, ακόμα και στις συνεντεύξεις του, αποτυπώνοντάς το μάλιστα σε 4 διαφορετικά τραγούδια των «The Doors», τα «Dawn’s Highway», «Riders on the Storm», «Ghost Song» και «Peace Frog»: «Ινδιάνοι σκορπισμένοι στον αυτοκινητόδρομο της αυγής αιμορραγούν / πνεύματα συνωστίζονται στον εύθραυστο σαν τσόφλι αυγού νου του μικρού παιδιού» λέει στο τελευταίο από αυτά τα 4 τραγούδια («Indians scattered on dawn’s highway bleeding / ghosts crowd the young child’s fragile eggshell mind»). Για να ηρεμήσουν τον μικρό Μόρρισον, οι γονείς του προσπάθησαν να τον πείσουν ότι το γεγονός αυτό δεν είχε συμβεί ποτέ, αλλά το είχε δει στον ύπνο του, ως εφιάλτη. Ο ίδιος όμως περιγράφει τα πράγματα με εξαιρετικές λεπτομέρειες: «Ήταν η πρώτη φορά που ανακάλυψα τον θάνατο… εγώ, η μητέρα μου, ο πατέρας μου, ο παππούς μου και η γιαγιά μου, διασχίζαμε την έρημο την αυγή. Ένα φορτηγό γεμάτο με Ινδιάνους είχε μάλλον χτυπήσει ένα άλλο αυτοκίνητο ή κάτι τέτοιο, στην λεωφόρο υπήρχαν παντού διασκορπισμένοι Ινδιάνοι που αιμορραγούσαν μέχρι θανάτου. Ήμουν μικρός τότε, οπότε έπρεπε να μείνω στο αυτοκίνητο όσο ο πατέρας μου και ο παππούς μου βγήκαν να δουν τι γινόταν. Δεν μπορούσα να δω τίποτα. Το μόνο που είδα ήταν ένα παράξενο κόκκινο χρώμα και πολλοί άνθρωποι πεσμένοι ολόγυρα, αλλά ήξερα πως κάτι συνέβαινε γιατί μπορούσα να νιώσω τις δονήσεις όλων αυτών των ανθρώπων γύρω μου και τότε ξαφνικά συνειδητοποίησα πως ούτε εκείνοι μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα πραγματικό φόβο… και πιστεύω πως εκείνη ακριβώς την στιγμή οι ψυχές όλων αυτών των νεκρών ινδιάνων, ή ίσως μια ή δυο από αυτές, έτρεχαν έξαλλες εδώ και κει και μπήκαν στην ψυχή μου. Και εγώ ήμουν σαν ένα σφουγγάρι, έτοιμος να τις δεχθώ και να τις απορροφήσω». Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας και στο σχολείο αναδείχθηκε σε ευφυέστατο μαθητή με παράξενο για την ηλικία του ενδιαφέρον για την λογοτεχνία, την ποίηση, την φιλοσοφία και την ψυχολογία. Το 1958 γράφτηκε στο «Alameda High School» της Αλαμέντα. Έχοντας ήδη αρχίσει να γράφει ποίηση από την εφηβεία του, αποφοίτησε τελικά λόγω των συνεχών μεταθέσεων του πατέρα του από το «George Washington High School» στην Aλεξάνδρεια της πολιτείας Βιρτζίνια τον Ιούνιο του 1961. Καθώς ο πατέρας του μετατέθηκε στην Νότια Καλιφόρνια δύο μήνες αργότερα, ο Μόρρισον μετακόμισε στο Κληαργουώτερ (Clearwater) της Φλόριντα, όπου διέμεναν οι γονείς του πατέρα του και συνέχισε τις σπουδές του στο εκεί «St. Petersburg Junior College». Εν συνεχεία γράφτηκε για την περίοδο 1962 – 1963 στο Πανεπιστήμιο «Florida State University» και τον Ιανουάριο του 1964 μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια μετά από προτροπή ενός καθηγητή του, για συνέχιση των σπουδών του γύρω από την κινηματογραφική τέχνη στο περίφημο UCLA («University of California at Los Angeles»). Εκεί γνώρισε τον συμφοιτητή του και μετέπειτα κεντρικό μουσικό τού συγκροτήματος «The Doors» Ραίη Μάνζαρεκ (Ray Manzarek) και παρήγαγε 2 ταινίες. Η όλη δημιουργία του Μόρρισον στοιχειωνόταν από κάποιες «δύσκολες» προσωπικότητες της λογοτεχνίας και της φιλοσοφίας, τις οποίες είχε ήδη ανακαλύψει από τα εφηβικά χρόνια του, όπως λ.χ. από τον γερμανό φιλόσοφο Φρειδερίκο Νίτσε (Friedrich Nietzche), τον άγγλο ποιητή και οραματιστή Ουϊλιαμ Μπλαίηκ (William Blake) και τους γάλλους ποιητές Κάρολο Μπωντλαίρ (Charles Boudelaire) και Αρθούρο Ρεμπώ (Arthur Rimbaud), καθώς επίσης και από τους «μπήτνικς» συγγραφείς και ποιητές της λεγόμενης «Beat Generation». Αξιώθηκε μάλιστα να γνωρίσει τον «μπητ» ποιητή Μακλιούρ (Michael McClure), με τον οποίο έγινε φίλος. Μετά την αποφοίτησή του από την Σχολή Κινηματογράφου του UCLA, ο Μόρρισον διέκοψε κάθε επαφή με την οικογένειά του και εγκαταστάθηκε στην κοντινή παραλία της Venice, ζώντας μποέμικη ζωή γεμάτη από καταχρήσεις, πιστεύοντας εκείνο που αργότερα συμπεριέλαβε σε έναν αφορισμό του: «έκθεσε τον εαυτό του στον μεγαλύτερο φόβο σου. Μετά από αυτό ο φόβος θα είναι ανίσχυρος». Στην διάρκεια αυτών των ημερών ήταν που αποφάσισε την ίδρυση του μουσικού συγκροτήματος «The Doors» («Οι Θύρες»), μαζί με τον οργανίστα Ραίη Μάνζαρεκ, τον κιθαρίστα Ρόμπυ Κράϊγκερ (Robbie Krieger) και τον ντράμμερ Τζων Ντένσμορ (John Densmore). Αφετηρία για την επιλογή του ονόματος του συγκροτήματος στάθηκε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες διατυπώσεις του Ουϊλιαμ Μπλαίηκ («εάν οι θύρες της αντίληψης άνοιγαν, τότε το κάθε τι θα παρουσιαζόταν όπως ακριβώς είναι, δηλαδή άπειρο»), την οποία είχε αναπαράξει ο Άλτνους Χάξλεϋ στο πασίγνωστο δοκίμιό του «Οι Πύλες της Αντίληψης» («The Doors of Perception», 1954). Μετά από μία σειρά εμφανίσεις του στο κλαμπ «Whiskey-a-Go-Go» της οδού Sunset Strip του Χόλλυγουντ, το συγκρότημα έγινε πολύ δημοφιλές, ιδίως με την βαρύτονη φωνή του τραγουδιστή Μόρρισον και την ερωτική σκηνική του παρουσία και τους επόμενους μήνες η φήμη του διαδόθηκε ταχύτατα και σε άλλες πολιτείες των Η.Π.Α., αλλά ακόμα και σε αυτήν την Ευρώπη. Έπειτα από την κυκλοφοριακή επιτυχία του πρώτου του μεγάλου δίσκου (με τίτλο «The Doors», 1966), το συγκρότημα προχώρησε το 1967 στην ηχογράφηση του «Strange Days», που φυσικά έτυχε από το νεαρό μουσικόφιλο κοινό της ίδιας ενθουσιώδους υποδοχής. Ενώ το συγκρότημα μασιόταν άθελά του, όπως άλλωστε και αρκετά άλλα αξιόλογα συγκροτήματα της εποχής, από τον φρεσκοδημιουργημένο τότε σκληρό έως αμείλικτο μηχανισμό της λεγόμενης «βιομηχανίας του Rock» και τα μέλη του βυθίζονταν καθημερινά σε έναν χαοτικό κόσμο αλκοόλ, ναρκωτικών και σεξ, ακολούθησαν 5 ακόμα ηχογραφήσεις του συγκροτήματος, που όλες τους γνώρισαν τεράστια επιτυχία: «Waiting for the Sun» (1968), «The Soft Parade» (1969), «Morrison Hotel» (1970), «Absolutely Live» (διπλός, 1970), and «L.A. Woman» (1971). Εν τω μεταξύ ο Μόρρισον, που ήδη θεωρούσε τον εαυτό του «εσωτερικό» ποιητή και σαμάνο και αυτο-ονομαζόταν «Βασιλιάς Σαύρα» («Lizard King»), εστίαζε ολοένα και περισσότερο στα προσωπικά του χαρακτηριστικά, γράφοντας βαθύτερα τραγούδια από εκείνα που μπορεί να δεχθεί το λεγόμενο μέσο κοινό. Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της τάσης του αποτελεί το «Celebration of the Lizard», έργο καθαρά σαμανιστικό που ελάχιστα έγινε κατανοητό από τους απλούς οπαδούς του συγκροτήματος. Έζησε μια θυελλώδη σεξουαλική ζωή και συνευρέθηκε με αρκετές ανώνυμες και επώνυμες θαυμάστριές του, ανάμεσα στις οποίες και η τραγουδίστρια Τζάνις Τζόπλιν (Janis Joplin), η τραγουδίστρια των «Jefferson Airplane» Γκραίης Σλικ (Grace Slick), η τραγουδίστρια των «The Velvet Underground» Νίκο (Nico), η αρχισυντάκτρια του περιοδικού «16 Magazine» Γκλόρια Στάβερς (Gloria Stavers), κ.ά., καθώς και η μουσικοκριτικός και συγγραφέας Πατρίτσια Κενήλυ (Patricia Kennealy), με την οποία μάλιστα είχε προβεί το 1970 σε κελτικό παγανιστικό γάμο (handfastin) που όμως ποτέ δεν επικυρώθηκε νομικά. Την 1η Μαρτίου 1969, κατά την διάρκεια συναυλίας των «Doors» παρουσία 13.000 παραληρούντων οπαδών τους στο «Dinner Key Auditorium» του Κόκονατ Γρόουβ (Coconut Grove) της Φλόριντα, λέγεται ότι ο Μόρρισον έδειξε για ελάχιστα δευτερόλεπτα τα γεννητικά του όργανα, με αποτέλεσμα να εκδοθεί αργότερα από την τοπική αστυνομία ένα ένταλμα σύλληψης εναντίον του, κατ’ απαίτηση συντηρητικών και θρησκόληπτων κατοίκων του Μαϊάμι. Ο Μόρρισον επέστρεψε από το εξωτερικό, όπου βρισκόταν για διακοπές, παραδόθηκε στο FBI και στάλθηκε στο Μαϊάμι για να δικαστεί. Στις 12 Αυγούστου 1970 καταδικάστηκε σε 6 μήνες καταναγκαστικά έργα για προσβολή της δημοσίας αιδούς και κραιπάλη μέθης, ωστόσο η έφεση του συνηγόρου του είχε ανασταλτικό αποτέλεσμα (ο ίδιος δε ο Μόρρισον θα πεθάνει πριν την δευτεροβάθμια δίκη του). Μετά από την δίκη του Μαϊάμι, ο Μόρρισον βυθίστηκε σε απόγνωση καθώς οι φοβισμένοι συνεργάτες του στο συγκρότημα τού έδειχναν εμμέσως πλην σαφώς ότι τον θεωρούσαν εμπόδιο στην παραπέρα μουσική καριέρα τους. Εγκατέλειψε προσωρινά το συγκρότημα και κατέφυγε στην παρηγοριά της «εσωτερικής» και σαμανιστικής ποίησής του, όμως καθώς συναντούσε επίσης μεγάλη απροθυμία από πλευράς των φοβισμένων από τους συντηρητικούς εκδοτών, υποχρεώθηκε να εκδώσει ο ίδιος το 1969 την ποίησή του σε δύο ολιγοσέλιδα βιβλιαράκια που τα αφιέρωνε στην σύντροφό του Πάμελα Σούζαν Κούρσον (Pamela Courson, η οποία πάντοτε τον ενθάρρυνε να καλλιεργήσει το ποιητικό το ταλέντο) και τα τιτλοφορούσε «Οι Κύριοι / Σημειώσεις για την Όραση» («The Lords / Notes on Vision») και «Τα Νέα Πλάσματα» («The New Creatures»). Την επόμενη χρονιά πάντως έγινε επίσημη επανέκδοσή τους σε έναν μόνο τόμο. Αυτά ήσαν τα μόνα ποιήματά του που εκδόθηκαν ενόσω ο ίδιος βρισκόταν εν ζωή, αφού τα «Μία Αμερικανική Προσευχή» («An American Prayer»), «Ερημιά» («Wilderness»), και «Η Αμερικανική Νύχτα» («The American Night») εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του. Ο Μόρρισον έχει προβεί πάντως δύο φορές σε ηχογράφηση απαγγελιών της ποίησής του, την μία φορά τον Μάρτιο του 1969 στο Λος Άντζελες και την άλλη στα 27α γενέθλιά του, στις 8 Δεκεμβρίου 1970. Απογοητευμένος εντελώς από τον συντηρητισμό των αμερικανών και τον καριερισμό των πρώην συνεργατών του, υπέρβαρος από το ποτό και γενειοφόρος, ο Μόρρισον εγκατέλειψε τον Μάρτιο του 1971 τις Η.Π.Α. και εγκαταστάθηκε στο πολύ πιο ενδιαφέρον Παρίσι (στην rue Beautreillis, αριθμός 17) που ακόμα έφερε την επαναστατική αύρα του Μάη του ’68. Εκεί έκανε την τελευταία του ηχογράφηση με δύο αμερικανούς μουσικούς του δρόμου, την οποία αργότερα θα περιφρονήσει ο Μάνζαρεκ, χαρακτηρίζοντάς την «μπεκροσαβούρα» (πρόκειται για το «Lost Paris Tapes»). Στις 3 Ιουλίου 1971 η Πάμελα βρήκε τον 27χρονο Μόρρισον νεκρό στο λουτρό του. Ως αίτιο του θανάτου δηλώθηκε η καρδιακή προσβολή παρόλο που δεν πραγματοποιήθηκε νεκροτομή, γεγονός που έγινε έκτοτε αφορμή για πολλούς και διάφορους αστικούς μύθους. Την μυθολογία, που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα, επέτεινε η ίδια η Πάμελα (η οποία πέθανε από υπερβολική δόση ηρωϊνης 3 χρόνια αργότερα, το 1974, και αυτή σε ηλικία 27 ετών), δίνοντας λίγο μετά την επιστροφή της στις Η.Π.Α. στον Ντάνυ Σούγκερμαν (Danny Sugerman) διάφορες αντιφατικές εκδοχές του τρόπου θανάτου του Μόρρισον, από το ότι τον σκότωσε η ίδια έως το ότι ο ποιητής πέθανε από υπερβολική δόση ηρωϊνης. Ακόμα και τον Ιούνιο του 2007 ο Σαμ Μπέρνετ (Sam Bernett, που μάλιστα συνέγραψε και το βιβλίο «The End: Jim Morrison») ισχυρίστηκε ευθέως σε συνέντευξή του ότι ο Μόρρισον πέθανε από ηρωϊνη στο κλαμπ «Rock ‘n’ Roll Circus» του Παρισιού και μεταφέρθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του. Ο Μόρρισον τάφηκε στο γνωστό νεκροταφείο Περ Λασαίζ (Pere – Lachaise) του ανατολικού Παρισιού. Το νέο του θανάτου του δημοσιεύθηκε μόνο μετά την ολοκλήρωση της ταφής του για να αποφευχθεί η πλημμυρίδα των θαυμαστών και θαυμαστριών του στο ήσυχο νεκροταφείο. Στην πρώτη όμως επέτειο του θανάτου του και έκτοτε, ο τάφος του έγινε και είναι ακόμα και σήμερα σημείο προσκυνήματος χιλιάδων ανθρώπων, ένα από τα πιο πυκνά επισκέψιμα αξιοθέατα του Παρισιού. Το 1981, για να τιμήσει την 10η επέτειο του θανάτου του Μόρρισον, ο Κροάτης γλύπτης Μικούλιν (Mladen Mikulin) τοποθέτησε στον τάφο μία προτομή του νεκρού, η οποία όμως έχει κλαπεί. Στην θέση της, η οικογένεια του Μόρρισον τοποθέτησε μία κεφαλαιογράμματη ελληνική επιγραφή, όπου ο επισκέπτης διαβάζει την φράση «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ».
Σαν σήμερα στις 3 Ιουλίου του 1884 εγκαινιάστηκε ατύπως στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ο δείκτης Dow Jones. Πήρε το όνομά του από δύο δημοσιογράφους που τον δημιούργησαν, τον Τσαρλς Ντόου και τον Έντουαρντ Τζόουνς. Οι δύο δημοσιογράφοι τον δημοσίευαν κάθε μέρα σε ένα εφημεριδάκι που εξέδιδαν υπό τον τίτλο Customers Afternoon Letter. Πηγή: sansimera.gr
Ο κουρεμένος *γουλί* νεοσύλλεκτος φαντάρος είναι ο Βασίλης Δασκολιάς, σε κάποιο κέντρο εκπαίδευσης.
<img loading="lazy" decoding="async" class=" wp-image-100226 aligncenter" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/1959_neossylektos_vasilis_daskolias.jpg" alt="" width="800" height="779" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/1959_neossylektos_vasilis_daskolias.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/1959_neossylektos_vasilis_daskolias-300x292.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/1959_neossylektos_vasilis_daskolias-768x748.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Ο κουρεμένος *γουλί* νεοσύλλεκτος φαντάρος είναι ο Βασίλης Δασκολιάς, σε κάποιο κέντρο εκπαίδευσης.
Η φωτογραφία απεικονίζει την κεντρική παραλία και το Νησί εν μέσω θέρους. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη από αυτό το σημείο, από πλεούμενο. Είναι χρονολογημένη στις 11 Αυγούστου 1959, ημέρα Τρίτη. Για τα δεδομένα της εποχής υπήρχαν πολλοί λουόμενοι.
<img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-57800" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/07/1959_mixopoulou_kastro_1.jpg" alt="" width="800" height="520" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/07/1959_mixopoulou_kastro_1.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/07/1959_mixopoulou_kastro_1-300x195.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/07/1959_mixopoulou_kastro_1-768x499.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Η φωτογραφία απεικονίζει την κεντρική παραλία και το Νησί εν μέσω θέρους. Η εικόνα μας παρέχει τις εξής πληροφορίες: Είναι τραβηγμένη από αυτό το σημείο, από πλεούμενο. Είναι χρονολογημένη στις 11 Αυγούστου 1959, ημέρα Τρίτη. Για τα δεδομένα της εποχής υπήρχαν πολλοί λουόμενοι.
Πολύ υψηλός Δείκτης Υπεριώδους Ακτινοβολίας
(Φωτ. «ζεματάει» ο ήλιος και άπαντες είναι κάτω από σκιά, στη παραλία Γλυφάδα στον Ατσίγγανο) Τοπική πρόγνωση για τη Παρασκευή 3-7-2026 Αίθριος, μετά το μεσημέρι ο Δείκτης Υπεριώδους Ακτινοβολίας θα χτυπήσει κόκκινο φτάνοντας το 9.0, οι άνεμοι στον Αργολικό θα πνέουν μεταβλητοί ασθενείς έως μέτριοι 2-3 μποφόρ το μεσημέρι προβλέπεται μπάτης, η θερμοκρασία θα κυμανθεί […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-112273" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/zest_kausonas_armyriki_louomenoi_glyfada_2-7-2026.jpg" alt="" width="800" height="596" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/zest_kausonas_armyriki_louomenoi_glyfada_2-7-2026.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/zest_kausonas_armyriki_louomenoi_glyfada_2-7-2026-300x224.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/zest_kausonas_armyriki_louomenoi_glyfada_2-7-2026-768x572.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> (Φωτ. «ζεματάει» ο ήλιος και άπαντες είναι κάτω από σκιά, στη παραλία Γλυφάδα στον Ατσίγγανο) Τοπική πρόγνωση για τη Παρασκευή 3-7-2026 Αίθριος, μετά το μεσημέρι ο Δείκτης Υπεριώδους Ακτινοβολίας θα χτυπήσει κόκκινο φτάνοντας το 9.0, οι άνεμοι στον Αργολικό θα πνέουν μεταβλητοί ασθενείς έως μέτριοι 2-3 μποφόρ το μεσημέρι προβλέπεται μπάτης, η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 26 έως 34 βαθμούς Κελσίου…συνέχεια
1. Κεντρική ακτή – «Πόρτες», 2. Ατσίγγανος (-το Άστρος της θαλάσσης-, 2-7-2026 περί την μεσημβρία)
<img loading="lazy" decoding="async" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/paralia_glyfada_2-7-2026.jpg" alt="" width="1024" height="621" class="alignnone size-full wp-image-112270" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/paralia_glyfada_2-7-2026.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/paralia_glyfada_2-7-2026-300x182.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/paralia_glyfada_2-7-2026-768x466.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /> 1. Κεντρική ακτή – «Πόρτες», 2. Ατσίγγανος (-το Άστρος της θαλάσσης-, 2-7-2026 περί την μεσημβρία)
«Που προετοιμάζετε τη μεγάλη μυστική πτήση» (βίντεο)
(Το Παράλιο Άστρος άνωθεν, 2-7-2026 06.30) *Ο τίτλος είναι από στίχο του Τάκη Βαρβιτσιώτη.
<img loading="lazy" decoding="async" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/kentro_nisi_2-7-2026.jpg" alt="" width="800" height="450" class="alignnone size-full wp-image-112267" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/kentro_nisi_2-7-2026.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/kentro_nisi_2-7-2026-300x169.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/kentro_nisi_2-7-2026-768x432.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> (Το Παράλιο Άστρος άνωθεν, 2-7-2026 06.30) *Ο τίτλος είναι από στίχο του Τάκη Βαρβιτσιώτη.
«Κάλμα μπουνάτσα. Με καθρέφτης μοιάζει ο γιαλός που εγαληνεύτη»
Ο ορισμός των 0 μποφόρ στη κεντρική ακτή Παραλίου Άστρους. (Πέμπτη 2-7-2026 06.50, θερμοκρασία 26 βαθμοί Κελσίου) *Ο τίτλος είναι από στίχο του Φώτη Αγγουλέ.
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-112264" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/calm_k.akti_2-7-2026.jpg" alt="" width="800" height="600" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/calm_k.akti_2-7-2026.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/calm_k.akti_2-7-2026-300x225.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/calm_k.akti_2-7-2026-768x576.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Ο ορισμός των 0 μποφόρ στη κεντρική ακτή Παραλίου Άστρους. (Πέμπτη 2-7-2026 06.50, θερμοκρασία 26 βαθμοί Κελσίου) *Ο τίτλος είναι από στίχο του Φώτη Αγγουλέ.
Ψαροκάικο αποπλέει από το λιμάνι Παραλίου Άστρους. (2-7-2026, 06.45) *Ο τίτλος είναι από στίχο του Γεώργιου Βιζυηνού.
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-112261" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/apoplous_limenolekani_2-7-2026.jpg" alt="" width="800" height="599" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/apoplous_limenolekani_2-7-2026.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/apoplous_limenolekani_2-7-2026-300x225.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/apoplous_limenolekani_2-7-2026-768x575.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Ψαροκάικο αποπλέει από το λιμάνι Παραλίου Άστρους. (2-7-2026, 06.45) *Ο τίτλος είναι από στίχο του Γεώργιου Βιζυηνού.
Στις 14 Ιουλίου 1904 (2 Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο) φεύγει από τη ζωή ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ (Ρωσικά: Анто́н Па́влович Че́хов) ήταν Ρώσος συγγραφέας πολλών διηγημάτων, θεατρικών έργων και μυθιστορημάτων. Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1860 στην φτωχή πόλη Ταγκανρόγκ, ένα λιμάνι στη νότια Ρωσία. Ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς του […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-112258" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/01/anton_tsexof_1.png" alt="" width="800" height="533" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/01/anton_tsexof_1.png 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/01/anton_tsexof_1-300x200.png 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2023/01/anton_tsexof_1-768x512.png 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Στις 14 Ιουλίου 1904 (2 Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο) φεύγει από τη ζωή ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ (Ρωσικά: Анто́н Па́влович Че́хов) ήταν Ρώσος συγγραφέας πολλών διηγημάτων, θεατρικών έργων και μυθιστορημάτων. Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1860 στην φτωχή πόλη Ταγκανρόγκ, ένα λιμάνι στη νότια Ρωσία. Ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς του και μεγάλωσε σε πολύ αυστηρό και θρησκευτικό περιβάλλον. Ο πατέρας του ήταν αλκοολικός, ωστόσο ήταν πολύ αυστηρός με την εκπαίδευση των παιδιών του. Το 1967 φοίτησε με τον αδερφό του στο ελληνικό δημοτικό σχολείο του Νικολάου Βουτσινά, ενώ από το 1968 στο ρώσικο σχολείο της περιοχής του. Καλός μαθητής δεν υπήρξε ποτέ, αλλά ήδη από τα χρόνια αυτά απέκτησε τη φήμη του παραμυθά και του ευφυολόγου. Όταν το 1875 η οικογένειά του πτωχεύει και φεύγει στη Μόσχα, ο Τσέχωφ μένει πίσω για να ολοκληρώσει τις σπουδές του, ενώ παράλληλα εργάζεται για να μπορέσει να ζήσει. Έχει ήδη αρχίσει να γράφει διηγήματα. Το 1979 πηγαίνει και αυτός στη Μόσχα, όπου γράφεται στην ιατρική σχολή. Όντας φοιτητής, δημοσιεύει περίπου 300 κείμενα, ενώ συνεργάζεται με χιουμοριστικά περιοδικά της Μόσχας και της Πετρούπολης ως σατιρίζοντας την καθημερινή ζωή στους δρόμους. Το 1882 γράφει ένα τετράπρακτο θεατρικό έργο, το οποίο όμως απορρίπτεται από το θέατρο Μάλι και ο Τσέχωφ το καταστρέφει. Πιθανότατα το έργο αυτό να ήταν ο Πλατόνωφ, που ανακαλύφθηκε σε μια πρώτη γραφή το1920. Το 1884 αποκτά το πτυχίο του και αρχίζει να εργάζεται ως γιατρός. Παράλληλα εκδίδει την πρώτη συλλογή διηγημάτων του «Παραμύθια της Μελπομένης». Καθώς συνεχίζει να κυκλοφορεί συλλογές, χαρακτηρίζεται ως πρωτοπόρος καλλιτέχνης της νέας γενιάς. Το 1886 κι ενώ γράφει την πρώτη μορφή του «Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού», μαθαίνει ότι πάσχει από φυματίωση. Την επόμενη χρονιά, η παράσταση του έργου του «Ιβάνωφ» σημειώνει αποτυχία, ωστόσο συνεχίζει την παραγωγή του και την επόμενη χρονιά παρουσιάζει τα «Κύκνειο Άσμα», «Στέππα» και «Αρκούδα». Μεγάλη επιτυχία σημειώνει η παράσταση του «Ιβάνωφ», από το θέατρο Μαριίνσκι αυτή τη φορά, στη Μόσχα. Γνωρίζεται με τον Στανισλάβσκι. Ενώ συνεχίζει την πλούσια θεατρική παραγωγή του, εγκαθίσταται το 1892 στο Μελίχοβο της Ουκρανίας, όπου ως γιατρός εξυπηρετεί 26 χωριά και 7 εργοστάσια. Προηγουμένως, έχει επισκεφτεί τη νήσο Σαχαλίνη, μελετώντας τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των καταδίκων. Η κοινωνική του συνείδηση φαίνεται και όταν γράφει το 1889 το «Στοιχειό του δάσους» το 1889, που απορρίπτεται από τη λογοκρισία. Επίσης, το 1896, με χρήματα που συγκεντρώνει από εράνους, φιλανθρωπίες και παραστάσεις, χτίζει το σχολείο στο Ταλέζ, αργότερα και στη Γιάλτα. Το 1895 γράφει τον «Γλάρο», που κάνει την εντελώς αποτυχημένη πρεμιέρα του το 1896, ωστόσο είχε πιο επιτυχημένη πορεία στη συνέχεια. Το 1898 ο «Γλάρος» παίζεται στο Θέατρο Τέχνης στη Μόσχα, σε μια παράσταση που καταξιώνει το έργο και τον συγγραφέα τον ίδιο στη συνείδηση της κριτικής και του κοινού. Ήδη σε αυτήν την παράσταση έχει γοητευτεί από την ηθοποιό Όλγα Κνίππερ, που κρατούσε τον ρόλο της Αρκάντινα. Ακολουθούν οι τεράστιες επιτυχίες του «Θείου Βάνια» το 1899, των «Τριών Αδερφών» το 1901, του «Βυσσινόκηπου» το 1904. Το 1899 εκλέγεται μέλος της Ρωσσικής Ακαδημίας. Το 1904 πεθαίνει στην πόλη Μπαντερβάιλερ στη Γερμανία, όπου έχει πάει για ανάπαυση, λόγω της επιδείνωσης της υγείας του. Το κωμικό, όμως, δεν τελειώνει με τον θάνατό του. Η σορός του μεταφέρεται στη Ρωσία σ’ ένα βαγόνι με στρείδια κι από λάθος οι παριστάμενοι ακολουθούν έναν άλλο νεκρό στρατιωτικό με τη συνοδεία μπάντας. Πάνω από τον τάφο του, στο κοιμητήρι Νοβοντέβιτσι υπάρχει μια κερασιά. Οι ήρωες του Τσέχωφ είναι άνθρωποι της ανώτερης κυρίως τάξης, που χάνονται μέσα στην πνιγερή ατμόσφαιρα της ρώσικης επαρχίας, που ο ίδιος τόσο καλά γνώρισε όντας γιατρός. Έχει ειπωθεί για τον Τσέχωφ, ότι ουσιαστικά τίποτα δε συμβαίνει στα έργα του. Η αδράνεια είναι εξαπλωμένη παντού. Συνήθως βλέπουμε την ιστορία της αναστάτωσης κάποιων ηρώων, από την «εισβολή» στη ζωή τους κάποιων άλλων, πιο κοσμικών, πιο «σημαντικών» ηρώων. Ο θείος Βάνιας, ο Κόστια, η Νίνα, είναι οι ήρωες που μένουν πίσω και βλέπουν ότι έχουν θυσιάσει τη ζωή τους σ’ έναν σκοπό, που αρνείται να δικαιώσει την ύπαρξή τους. Και όλα αυτά, ενώ ο χρόνος περνάει ανελέητα! Οι εισβολείς είναι η Αρκάντινα, ο Ντορν, η Έλενα και άλλοι, που όταν επιστρέφουν στην κανονική τους ζωή, επιτείνουν την αίσθηση ματαιότητας στις ζωές αυτών που μένουν πίσω. Το ανανταπόδοτο στον έρωτα, τα ερωτικά τρίγωνα και οι συγκρούσεις είναι μοτίβα πάντα παρόντα στα έργα του, καθώς και ο ρόλος της φύσης, που αντανακλά το έντονο ενδιαφέρον του Τσέχωφ για την οικολογία και την αγάπη του για τη φυσικό περιβάλλον. Αλλά και οι θυελλώδης έρωτές του αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και καυστικών σχολίων, διαμέσου των ηρώων του. Η ειρωνική αποδοχή της ζωής και το στοιχείο του αυτοσαρκασμού είναι παράγοντες του κωμικού και ταυτόχρονα του πικρού στοιχείου που διαπνέει τα έργα του. Ο Τσέχωφ, έχει να επιδείξει και πολύ μεγάλη λογοτεχνική δραστηριότητα, εκτός από τη δραματουργική. Στην πατρίδα του θεωρείται ότι ανήκει στους σπουδαιότερους συγγραφείς της Ρωσίας. Και στο θέατρο, θεωρείται από τους σημαντικότερους δραματουργούς, που πρόσφερε αξεπέραστα διαμάντια στην παγκόσμια δραματουργία.
Η Αμέλια Μαίρη Έρχαρτ (Amelia Mary Earhart) (24 Ιουλίου 1897 – αγνοούμενη από τις 2 Ιουλίου 1937, κηρυχθείσα θανούσα στις 5 Ιανουαρίου 1939) ήταν Αμερικανίδα πρωτοπόρος της αεροπορίας, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών. Η Έρχαρτ ήταν η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με τον Σταυρό Διακεκριμένης Πτήσης, ως η πρώτη γυναίκα που διέσχισε μόνη […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-45921" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/07/amelia_erxart_aeroporos.jpg" alt="" width="800" height="500" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/07/amelia_erxart_aeroporos.jpg 800w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/07/amelia_erxart_aeroporos-300x188.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2012/07/amelia_erxart_aeroporos-768x480.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Η Αμέλια Μαίρη Έρχαρτ (Amelia Mary Earhart) (24 Ιουλίου 1897 – αγνοούμενη από τις 2 Ιουλίου 1937, κηρυχθείσα θανούσα στις 5 Ιανουαρίου 1939) ήταν Αμερικανίδα πρωτοπόρος της αεροπορίας, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών. Η Έρχαρτ ήταν η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με τον Σταυρό Διακεκριμένης Πτήσης, ως η πρώτη γυναίκα που διέσχισε μόνη της τον Ατλαντικό Ωκεανό. Έκανε πολλά ρεκόρ, έγραψε βιβλία για τις εμπειρίες της στους αιθέρες, τα οποία γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία, και συνέβαλε στη δημιουργία της οργάνωσης The Ninety-Nines, μίας οργάνωσης για τις γυναίκες πιλότους. Η Αμέλια Έρχαρτ εξαφανίστηκε πάνω από τον κεντρικό Ειρηνικό ωκεανό, κοντά στη νήσο Χάουλαντ, κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς της να κάνει τον γύρο της Γης, το 1937. Η ζωή της, η σταδιοδρομία και η εξαφάνισή της συνεχίζουν όμως μέχρι σήμερα να προσελκύουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης…συνέχεια… 2013 Πιθανός εντοπισμός του αεροσκάφους της
Εγκληματικό λάθος του Βενιζέλου: έδωσε το στρατηγικής σημασίας νησί Σαζάν στην Αλβανία – Σήμερα ο γαμπρός του Τραμπ το μετατρέπει σε πολυτελές τουριστικό θέρετρο!
Το μετάνιωσε, λένε, ο Βενιζέλος, αλλά ήταν αργά για να το πάρει η Ελλάδα πίσω! Το νησί Σάσων (Σαζάν σήμερα) ανήκει από το 1947 στην Αλβανία· βρίσκεται σε στρατηγικής σημασίας θέση ανάμεσα του στενού του Οτράντο και στον κόλπο του Αυλώνα και σηματοδοτεί τα σύνορα μεταξύ της Αδριατικής και του Ιονίου. Μια μέρα σαν σήμερα, 2 Ιουλίου του 1914, αποχωρούν από […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-112254" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_nisi.jpg" alt="" width="875" height="590" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_nisi.jpg 875w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_nisi-300x202.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_nisi-768x518.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 875px) 100vw, 875px" /> Το μετάνιωσε, λένε, ο Βενιζέλος, αλλά ήταν αργά για να το πάρει η Ελλάδα πίσω! Το νησί Σάσων (Σαζάν σήμερα) ανήκει από το 1947 στην Αλβανία· βρίσκεται σε στρατηγικής σημασίας θέση ανάμεσα του στενού του Οτράντο και στον κόλπο του Αυλώνα και σηματοδοτεί τα σύνορα μεταξύ της Αδριατικής και του Ιονίου. Μια μέρα σαν σήμερα, 2 Ιουλίου του 1914, αποχωρούν από τη Σάσων οι 25 έλληνες στρατιώτες μετά την ψήφιση του Νόμου που την παραχώρησε στην Αλβανία. <img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-112256" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_bisi_2.png" alt="" width="875" height="875" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_bisi_2.png 875w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_bisi_2-300x300.png 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_bisi_2-150x150.png 150w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2026/07/sezan_bisi_2-768x768.png 768w" sizes="auto, (max-width: 875px) 100vw, 875px" /> Το νησί Σάσων, (έκτασης 6.725,9 στρεμμάτων) παραχωρήθηκε στην Ελλάδα, το 1864 (μετά την ενθρόνιση του βασιλιά Γεωργίου Α’ και με βάση το 2ο άρθρο της Συνθήκης του Λονδίνου της 17/29 Μαρτίου 1864) με τα υπόλοιπα Επτάνησα. Στις 21 Μαΐου του 1864, ο τελευταίος Άγγλος αρμοστής σερ Έρικ Στορκς, παρέδωσε τα νησιά του Ιονίου στον απεσταλμένο της ελληνικής κυβέρνησης, Θρασύβουλο Ζαΐμη. Και η ελληνική κυβέρνηση αγνόησε (;) το στρατηγικής σημασίας νησί και η κυριαρχία του πέρασε στους Οθωμανούς. Έπειτα από τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο, η Ελλάς διεκδίκησε επίσημα το νησί, ονομάζοντάς το με το αρχαίο όνομά του: Σάσων, και αποβίβασε λόχο στρατιωτών. Μετά το τέλος του Β’ Βαλκανικού Πολέμου, το 1913, η Ιταλία και η Αυστροουγγαρία πίεσαν την Ελλάδα να εκκενώσει όλη τη Βόρεια Ήπειρο, συμπεριλαμβανομένου του νησιού και η Ελλάδα την εκκένωσε! Η Ελλάδα παραχώρησε εθνικό έδαφος αμαχητί! Η κυβέρνηση του Βενιζέλου εισήγαγε στη Βουλή προς ψήφιση, στις 5 Μαΐου του 1914, νομοσχέδιο με το επίμαχο άρθρο να αναφέρει: «Eπιτρέπεται εις την Κυβέρνησιν η εις την αλβανικήν επικράτειαν παραχώρησις της νησίδος Σάσωνος…»! Και η Αλβανία ιδρύθηκε, έγεννήθη- έστω και με τεχνητή γονιμοποίηση- έθνος και η Ελλάς εγκατέλειψε την Βόρεια Ήπειρο. Τον Ιούλιο του 1914, στο νησάκι Σάσσων, δεκαπέντε οικογένειες βλαχόφωνων Ελλήνων βοσκών, που είχαν παραμένει απροστάτευτοι, μετά την αποχώρηση των ελλήνων στρατιωτών, σφαγιάστηκαν από άτακτους Αλβανούς. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1919, η Αλβανία παραχώρησε το νησί Σάσων στην Ιταλία, η οποία εγκατέστησε εκεί ναυτική βάση το 1939. Η αλβανική κυριαρχία στη Σάσωνα αποκαταστάθηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1947 και από το 1951 ως το 1961 αποτελούσε προκεχωρημένη ναυτική βάση τής Σοβιετικής Ένωσης στη Μεσόγειο, έπειτα από συμφωνία της κυβέρνησης Χότζα με τους Σοβιετικούς. Από το 1998, η Ιταλία φέρεται να έχει αποκτήσει δικαιώματα χρήσης στη Σάσωνα, με καταβολή υψηλού χρηματικού ποσού στην Αλβανία, ενώ το νησί αποτελούσε τόπο εκπαίδευσης ανδρών των ειδικών δυνάμεων της Βρετανίας και άλλων χωρών μελών του ΝΑΤΟ. Το νησί είναι πλέον ακατοίκητο, αλλά υπάρχει μια μικρή ιταλοαλβανική ναυτική βάση, που χρησιμοποιείται (όπως λέγεται) κυρίως για την αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου μεταξύ της νότιας Ιταλίας και της Αλβανίας. Πηγή: ethnos.gr
Τέλος ο δωρεάν Προσωπικός Γιατρός για όλους – Πότε θα πληρώνουν οι πολίτες με βάση νέα υπουργική απόφαση
Ο προσωπικός γιατρός φαίνεται τελικώς ότι δεν θα είναι δωρεάν για όλους. Ενώ αρχικά η κυβέρνηση υποστήριζε ότι θα παρείχε δωρεάν την υπηρεσία για όλους τους πολίτες, πλέον σήμερα ακόμη και οι βασικές ειδικότητες που συνθέτουν τον θεσμό (Γενικής Ιατρικής και Παθολογίας), θα μπορούν να πληρώνονται από τους ασφαλισμένους. Ειδικότερα με νέα απόφαση του υπουργείου Υγείας, ορίζεται ότι πλέον […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-38197" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2018/12/giatros_stithoskopio.jpg" alt="" width="650" height="391" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2018/12/giatros_stithoskopio.jpg 650w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2018/12/giatros_stithoskopio-300x180.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 650px) 100vw, 650px" /> Ο προσωπικός γιατρός φαίνεται τελικώς ότι δεν θα είναι δωρεάν για όλους. Ενώ αρχικά η κυβέρνηση υποστήριζε ότι θα παρείχε δωρεάν την υπηρεσία για όλους τους πολίτες, πλέον σήμερα ακόμη και οι βασικές ειδικότητες που συνθέτουν τον θεσμό (Γενικής Ιατρικής και Παθολογίας), θα μπορούν να πληρώνονται από τους ασφαλισμένους. Ειδικότερα με νέα απόφαση του υπουργείου Υγείας, ορίζεται ότι πλέον οι ασφαλισμένοι μπορούν να επιλέγουν και Γενικούς γιατρούς και Παθολόγους ως Προσωπικούς Γιατρούς τους οποίους όμως θα τους πληρώνουν από την τσέπη τους, εάν εκείνοι δεν είναι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ. Με τον τρόπο αυτό όμως καταρρίπτεται ουσιαστικά η δωρεάν υπηρεσία, ανεξάρτητα εάν προβάλλεται ως προσωπική επιλογή του πολίτη να εγγραφεί σε γιατρό που δεν είναι συμβεβλημένος με τον ΕΟΠΥΥ. Άλλωστε το υπουργείο Υγείας δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει τον απαιτούμενο αριθμό των συμβεβλημένων ιδιωτών γιατρών, ώστε οι πολίτες να μπορούν να τους επιλέξουν και να μη χρειάζεται να τους πληρώνουν από την τσέπη τους. Προσωπικός γιατρός αλλά με πληρωμή Η νέα ρύθμιση αυτή προφανώς και δεν είναι τυχαία, καθώς ο θεσμός από την ημέρα που δημιουργήθηκε το 2022 άρχισε να ναυαγεί, καθώς το ιατρικό προσωπικό της χώρας δεν συμμετείχε σε ικανοποιητικό ποσοστό ώστε να καλυφθούν όλοι οι πολίτες. Να υπενθυμιστεί ότι ο προσωπικός γιατρός θεσμοθετήθηκε πρώτη φορά από την κυβέρνηση της ΝΔ πριν από τέσσερα χρόνια το 2022 και ο νόμος τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Λόγω όμως την αποτυχίας, χρειάστηκε νέος νόμος στο τέλος του 2024 ώστε να ενεργοποιηθεί και πάλι. Όμως ακόμη και σήμερα 4 χρόνια μετά την αρχική του νομοθέτηση, οι πολίτες δεν έχουν εγγραφεί στο σύνολό τους, αφού οι περισσότεροι δεν μπορούν να βρουν συμβεβλημένο γιατρό στην περιοχή τους. Με βάση τα επίσημα στοιχεία συνολικά εγγεγραμμένοι Ιατροί ως Προσωπικοί Ιατροί σε όλη τη χώρα είναι 5.534. Οι προσωπικοί γιατροί του δημοσίου που υποχρεώθηκαν να εγγραφούν στο σύστημα λόγω έλλειψης ιδιωτών, είναι 4.054, ενώ Προσωπικοί Ιατροί – Ελεύθεροι Επαγγελματίες είναι μόλις 1.480 σε όλη την επικράτεια. Χαρακτηριστικά η νέα κοινή υπουργική απόφαση αναφέρει: «Οι προσωπικοί ιατροί των ειδικοτήτων της γενικής/οικογενειακής ιατρικής και της εσωτερικής παθολογίας που παρέχουν υπηρεσίες προσωπικού ιατρού ως αμιγώς ιδιώτες προσωπικοί ιατροί της περ. ε) της παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 5157/2024, δεν αποζημιώνονται για τις υπηρεσίες που παρέχουν υπό την ιδιότητά τους αυτή από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., αλλά αμείβονται από τον λήπτη υπηρεσιών υγείας που τους επιλέγει ελεύθερα, σύμφωνα με τη μεταξύ τους συμφωνία». Τέλος αξίζει να τονιστεί ότι από τον σύνολο των δικαιούχων πολιτών, το 37,7% δεν έχουν εγγραφεί ακόμη σε προσωπικό γιατρό. Όμως πολλοί από όσους εμφανίζονται να είναι εγγεγραμμένοι, είχαν σπεύσει το 2022 να εγγραφούν στο σύστημα και σε προσωπικό γιατρό, ο οποίος όμως μπορεί να απείχε ακόμη και δεκάδες χιλιόμετρα από τον τόπο κατοικίας τους, προκειμένου να αποφύγουν τις ποινές που προβλέπονταν. Της Δήμητρας Ευθυμιάδου Πηγή: ethnos.gr
Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό. (Πηγή) Διαλεγμένη η τοποθεσία της Αγίας Ελεούσας (Παλιοπαναγιάς), στο βάθος μιας καταπράσινης χαράδρας που την προστατεύουν τέσσερα γύρω υψώματα – Σπιλιθάρα, το όνομα του βουνού της – πλαισιώνει με μια ομορφιά αυστηρή κι απόμονη, τη γερασμένη μορφή της. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος για τη Μονή ξεκόβει σαν παρακλάδι, […]
<img loading="lazy" decoding="async" class=" wp-image-99899 aligncenter" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/paliopanagia_agia.eleousa.jpg" alt="" width="800" height="533" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/paliopanagia_agia.eleousa.jpg 1600w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/paliopanagia_agia.eleousa-300x200.jpg 300w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/paliopanagia_agia.eleousa-1024x683.jpg 1024w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/paliopanagia_agia.eleousa-768x512.jpg 768w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2024/06/paliopanagia_agia.eleousa-1536x1024.jpg 1536w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /> Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό. (Πηγή) Διαλεγμένη η τοποθεσία της Αγίας Ελεούσας (Παλιοπαναγιάς), στο βάθος μιας καταπράσινης χαράδρας που την προστατεύουν τέσσερα γύρω υψώματα – Σπιλιθάρα, το όνομα του βουνού της – πλαισιώνει με μια ομορφιά αυστηρή κι απόμονη, τη γερασμένη μορφή της. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος για τη Μονή ξεκόβει σαν παρακλάδι, αριστερά του δρόμου προς Τρίπολη, 4 χλμ. μετά το Άστρος, και φέρνει ύστερα από 1,5 χλμ. ως την πύλη της…συνέχεια https://www.facebook.com/astros.paralio/posts/2636268499731891
(Διαδρομή Παράλιο Άστρος – Μονή Εορτακουστής εδώ) Η Μονή Παναγίας Ορθοκωστάς βρίσκεται ΝΔ του σημερινού κεφαλοχωρίου, Αγίου Ανδρέα, στο δημόσιο δρόμο προς Πραστό. Πρόκειται, για Ανδρικό, σήμερα, Μοναστήρι με το όνομα, Ορθοκωστά ή Αρτοκωστά που, όμως, ετυμολογικά, δε δυνάμεθα να εξηγήσουμε… Παλιότερα, ανήκε στη Μητρόπολη Μονεμβασίας ενώ, κατά καιρούς, εποπτευόταν και από την Επισκοπή Ρέοντος […]
(Διαδρομή Παράλιο Άστρος – Μονή Εορτακουστής <a href="https://www.google.gr/maps/dir/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BF+%CE%91%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82,+%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BB%CE%B9%CE%BF+%CE%86%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82+220+19/%CE%9C%CF%8C%CE%BD%CE%B7+%CE%95%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%82,+%CE%9C%CF%8C%CE%BD%CE%B7+%CE%95%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%82/@37.3547274,22.6548382,22972m/data=!3m2!1e3!4b1!4m14!4m13!1m5!1m1!1s0x149fe72da2596167:0xbd00467e1d08fe27!2m2!1d22.7647506!2d37.4152314!1m5!1m1!1s0x149fd961a5f311c9:0x63c95e534bba131f!2m2!1d22.7126901!2d37.2941901!3e0?hl=el&entry=ttu">εδώ) Η Μονή Παναγίας Ορθοκωστάς βρίσκεται ΝΔ του σημερινού κεφαλοχωρίου, Αγίου Ανδρέα, στο δημόσιο δρόμο προς Πραστό. Πρόκειται, για Ανδρικό, σήμερα, Μοναστήρι με το όνομα, Ορθοκωστά ή Αρτοκωστά που, όμως, ετυμολογικά, δε δυνάμεθα να εξηγήσουμε… Παλιότερα, ανήκε στη Μητρόπολη Μονεμβασίας ενώ, κατά καιρούς, εποπτευόταν και από την Επισκοπή Ρέοντος και Πραστού. Σήμερα, ανήκει στην Ι.Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας. Τεράστια ιστορικοθρησκευτική αξία έχει η θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Ορθοκωστάς που, εδώ κι αιώνες, βρίσκεται στην Ιταλία! Όταν, το 1460, οι Τούρκοι κατέκτησαν την Πελοπόννησο, η Εικόνα, από το Μοναστήρι, μεταφέρθηκε στο ενετοκρατούμενο Ναύπλιο. Το 1540 οι Ενετοί αποχώρησαν και η Εικόνα μεταφέρθηκε στη Βενετία όπου και φυλάσσεται! Οι διαστάσεις της Εικόνας είναι 80 Χ 56 και ανήκει στον τύπο της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας παρουσιάζοντας, γυμνά, μόνο τα πρόσωπα του Χριστού και της Παναγίας· τα λοιπά καλύπτονται από ασημένια αισθήτα και αυτή η αισθήτα έχει σημασία αφού είναι θεματική… Η Εικόνα έχει σχέση με τους Παλαιολόγους οι οποίοι ανανέωσαν την αισθήτα της Παναγίας της Ορθοκωστάς· ένα ακόμη δείγμα τού πόσο παλιό είναι το Μοναστήρι! Η Σταυροπηγιακή νέα Μονή ανεγέρθηκε περί το 1617 (επί Τιμοθέου Β’) όπως διαφαίνεται από το σχετικό κείμενο του Σιγιλλίου «… ο από της αγιωτάτης επαρχίας Ναυπλίου και Άργους χρησιμώτατος εν άρχουσι κύριος Νικόλαος ο Μπελόκας μοναστών οικητήριον συστήσασθαι ηρετίσατο και τόπον ευάρεστον και αρμόδιον ευρών, εν τη τοποθεσία τη καλουμένη Ορθοκωτζά, πλησίον των χωρίων Πραστού και Καστάνιτζας, συν θεώ ανεγείρει εκεί δι’ ιδίων αναλωμάτων ναόν εκ βάθρων υπέρ ψυχικής αυτού σωτηρίας και διενηκούς μνημοσύνου επ’ ονόματι της υπεραγίας δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, έγραψέ τε και πρός τήν ημών μετριότητα και ηξίωσε του τυχείν γράμματος ημετέρου….». Το Καθολικό της Μονής είναι περίκομψος ναός στον τετρακιόνιο εγγεγραμμένο σταυροειδή τύπο μ’ εξάπλευρο τρούλλο. Η προς τα δεξιά της εισόδου, πλάκα, αναγράφει ανακαινίσεις (1711)… Μια νέα ανακαίνιση αναφέρεται το 1864 μετά την πυρπόληση από τον Ιμπραήμ! Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο. Οι Δεσποτικές εικόνες του είναι του 1692 και 1872 (επισκευασμένες). Εδώ είναι θαμμένος ο, Ρέοντος, Παρθένιος Σινωπεύς (1758)! Η ευανάγνωστη χάραξη του έτους 1780 λέει: “Ανεκαινίσθησαν τα κελλιά της παρούσης πλευράς παρά των πατέρων δι’ εξόδων του μοναστηρίου εις μνημόσυνον αυτών 1780”! Ημέρες ακμής γνώρισε η Μονή κατά το 17ο και 18ο αιώνα, και την περίοδο των Ενετών, και μετά τη δεύτερη Τουρκοκρατία. Από έγγραφα του Μοναστηριού, η περιουσία του αναφέρεται ως πολλή μεγάλη! Με τα Ορλωφικά, το 1770, η Μονή καταστράφηκε! Το 1900 είχε 20 μοναχούς! Τα Μετόχια της Μονής είναι δύο: α) το Μετόχι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και β) το Μετόχι των Τριών Ιεραρχών! Το πρώτο Μετόχι, αυτό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, βρίσκεται στην πατριαρχική ιδιόκτητη, εκ 500 στρμ., έκταση της Μονής ανατολικά του Άγιου Ανδρέα. Είναι ένα πολύ παλιό Μετόχι αν, αναλογιστούμε, ότι υπάρχει γραπτή ανακαίνιση του 1714! Εντυπωσιακός είναι ο εσωτερικός πύργος, του Μετοχίου, ύψους 10μ. και πλάτους 6,60 (τετραώροφος)! Για τον επισκέπτη – προσκυνητή, το Μοναστήρι της Ορθοκωστάς, είναι ό,τι, το καλλίτερο για μια επίσκεψη και προσκύνημα/ σ’ ένα γραφικό, ιστορικό Μοναστήρι που ανάγει την ίδρυσή του το 930 μ.Χ.! Όλο το φάσμα της Ορθοκωστάς επικεντρώνεται στο ιστορικό της Εικόνας της Παναγίας της και στο μεταλλικό κάλυμμα της -όσοι ταξιδεύουν στη Βενετία, ας κάνουν προσπάθεια όπως δουν, ιδίοις όμμασιν, την Εικόνα- με τα 44 μικρά ανάγλυφα πλαίσια: Θωμάς, Ιάκωβος, Ιωάννης… Ευαγγελισμός, Γέννηση, Αποκαθήλωση… Θεοτόκος δεομένη προ του Χριστού μεταξύ δύο αγγέλλων… αλλά και του “Ιωάννου Κατακουζηνού του δεσπότου” του Κατακουζηνού που, γύρω στο 1382, έκανε μεταλλική την επένδυση της Εικόνας όπως, κι αργότερα, οι Παλαιολόγοι (1425)! Ήταν μία συνήθεια, γνωστή από το 12ο αιώνα μ.Χ. η κάλυψη της Εικόνας με πολύτιμα μέταλλα! Πηγή: arcadia.gr
Ο Μενέλαος Λουντέμης (1906 – 22 Ιανουαρίου 1977) γεννήθηκε στο χωριό Αγία Παρασκευή της Μικρασιατικής πόλης Γιάλοβας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Βαλασιάδης και προερχόταν από εύπορη οικογένεια που χρεοκόπησε μετά από την εγκατάστασή της στο ελληνικό κράτος… Πολύ μικρός γνώρισε το δράμα της προσφυγιάς. Ξεριζωμένος από τη μικρασιατική πατρίδα εγκαταστάθηκε με τους δικούς […]
<img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-40181" src="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/01/loudemis_menelaos1.jpg" alt="" width="600" height="326" srcset="https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/01/loudemis_menelaos1.jpg 600w, https://astrosparalio.gr/wp-content/uploads/2013/01/loudemis_menelaos1-300x163.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /> Ο Μενέλαος Λουντέμης (1906 – 22 Ιανουαρίου 1977) γεννήθηκε στο χωριό Αγία Παρασκευή της Μικρασιατικής πόλης Γιάλοβας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Βαλασιάδης και προερχόταν από εύπορη οικογένεια που χρεοκόπησε μετά από την εγκατάστασή της στο ελληνικό κράτος… Πολύ μικρός γνώρισε το δράμα της προσφυγιάς. Ξεριζωμένος από τη μικρασιατική πατρίδα εγκαταστάθηκε με τους δικούς του στον Εξαπλάτανο, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Από το 1925 φοίτησε στο εξατάξιο γυμνάσιο της Έδεσσας μέχρι το Γενάρη του 1929, που μαθητής της Δ΄ τάξης απεσύρθη, όπως σημειώνεται στο Γενικό Έλεγχο του σχολείου. Μικρός μαθητής, εργαζόταν τα καλοκαίρια στα βλαχοχώρια της Άνω Αλμωπίας κάνοντας το δάσκαλο. Για να επιβιώσει έκανε διάφορες άλλες δουλειές ( λαντζιέρης, λούστρος, ψάλτης, εργάτης στα έργα του Γαλλικού ποταμού ). Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εντάχθηκε στο ΕΑΜ, όπου διετέλεσε και γραμματέας της οργάνωσης διανοουμένων. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου εξορίστηκε στη Μακρόνησο και τον Άη Στράτη και το 1958 πέρασε από δίκη για το βιβλίο του Βουρκωμένες μέρες. Από το 1958 ως τη μεταπολίτευση του 1974 έζησε αυτοεξόριστος στη Ρουμανία, ενώ κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου του είχε αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια. Πέθανε στην Αθήνα, ενώ οδηγούσε, από καρδιακή προσβολή. Την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία πραγματοποίησε γύρω στο 1930 με δημοσιεύσεις ποιημάτων και διηγημάτων στο περιοδικό Νέα Εστία. Το 1938 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Τα πλοία δεν άραξαν, για την οποία τιμήθηκε με το Μέγα Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας. Τιμήθηκε επίσης με το βραβείο της Χρυσής Δάφνης Πανευρώπης ( Παρίσι, 1951). Το σύνολο του έργου του καλύπτει όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου (πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, παιδική λογοτεχνία, μετάφραση κ.α.). Ο Μενέλαος Λουντέμης ανήκει στους έλληνες λογοτέχνες του μεσοπολέμου που στράφηκαν προς τον κοινωνικό ρεαλισμό. Η ιδιοτυπία του έργου του έγκειται στον “ερασιτεχνικό” τρόπο γραφής, τον οποίο υπηρέτησε εν πλήρη συνειδήσει, καθώς ο ίδιος υποστήριζε πως δε τον ενδιαφέρει η Τέχνη αλλά η καταγραφή της πραγματικότητας και η κατάδειξη της κοινωνικής ανισότητας. Παρόλα αυτά στο σύνολο του έργου του δεσπόζει η τάση του να στρέφεται εξ’ ολοκλήρου γύρω από ένα κεντρικό πρόσωπο-αφηγητή (που συνήθως παραπέμπει στον ίδιο το συγγραφέα), που ανήκει στους περιθωριακούς τύπους των καταπιεσμένων κοινωνικά στρωμάτων και το οποίο μας δίνει την προσωπική του οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου του έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου. Το έργο του είναι έντονα επηρεασμένο από την ευρωπαϊκή λογοτεχνία του ρεύματος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού (Κνουτ Χάμσουν, Μαξίμ Γκόργκι, Παναΐτ Ιστράτι κ.α.): ρεαλιστική απεικόνιση τοπίων και προσώπων με έντονη αισθηματολογία που αγγίζει κάποτε το μελοδραματισμό, βιωματική γραφή, ηθογραφικά και συμβολικά στοιχεία. Σε έργα του όπως το Συννεφιάζει και το Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα αξιοσημείωτη είναι η ψυχογραφική τεχνική του που δημιουργεί ολοκληρωμένους, ζωντανούς χαρακτήρες, οι οποίοι συναπαρτίζουν μια ολόκληρη μικρή κοινωνία, και η αφηγηματική δύναμη. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Μενέλαου Λουντέμη βλ. Ζήρας Αλεξ., «Λουντέμης Μενέλαος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986 και Χατζηβασιλείου Βαγγέλης, «Μενέλαος Λουντέμης», Η μεσοπολεμική πεζογραφία · Από τον πρώτο ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1939)Ε΄, σ.232-252. Αθήνα, Σοκόλης, 1992. Πηγή: musicheaven.gr