Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Η πρώτη τράπεζα στη περιοχή μας

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 20-09-2017 12:33:01 pm | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1957, ο γενειοφόρος είναι ο Δημήτριος Πετιμεζάς, σ οποίος στις αρχές του 1900 ίδρυσε την πρώτη τράπεζα στη περιοχή. Πάνω αριστερά το ζεύγος Ελένης και Αντώνη Νικήτα και κάτω οι θυγατέρες τους, Ευγενία αριστερά και Γεωργία δεξιά.)

Ο Δημήτριος Πετιμεζάς, ο οποίος διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος της Κοινότητας Παραλίου Άστρους -1914- http://astrosparalio.gr/?p=singlearticle&id=8089, ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος Γενικού Εμπορίου στο Παράλιο Άστρος, το κτίριο υπάρχει έως σήμερα και στεγάζεται το ψητοπωλείο «Ρεμπέτικο», επί της οδού Ζαφειρόπουλου -πεζόδρομος-.

Μέχρι την εποχή του Πετιμεζά δεν υπήρχε στη περιοχή μας υποκατάστημα τράπεζας ή τραπεζικός αντιπρόσωπος και οι συναλλαγές γίνονταν στο Ναύπλιο, όπου μετέβαιναν δια θαλάσσης. Έτσι συνέλαβε την ιδέα και δημιούργησε «Ιδιωτική Τράπεζα» στο κατάστημα του, όπου έγινε για πολλά χρόνια εμπορικό και τραπεζικό κέντρο.

Υ.Σ: Το εντοιχισμένο χρηματοκιβώτιο της τότε τράπεζας σώζεται μέχρι σήμερα, στο εσωτερικό του ψητοπωλείου «Ρεμπέτικο».

Ο φωτογράφος του Παραλίου Άστρους

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 18-09-2017 12:32:22 pm | από nskarmoutsos

Ο εικονιζόμενος Κωνσταντίνος (Ντίνος) Βούλγαρης διετέλεσε φωτογράφος του Παραλίου Άστρους τη δεκαετία του 1940. Η μηχανή του, το φωτογραφικό ξύλινο κουτί με το τρίποδο, διασώζεται σε καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφίες παρακάτω, και αποτελεί, εν δυνάμει, ένα ακόμα έκθεμα για το μελλοντικό!! Λαογραφικό Μουσείο του Παραλίου Άστρους.

Η φωτογραφική μηχανή ήταν στημένη στο καφενείο του Κουτσαντώνη, σημερινό καφέ «Mango», στη κεντρική πλατεία του Παραλίου Άστρους, το καφενείο εκτελούσε χρέη άτυπου φωτογραφικού στούντιο!!

Ψαρεύοντας ξιφίες

Κατηγορία Αλιεία | Αναρτήθηκε 14-09-2017 12:35:18 pm | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1978, ο Σπύρος Δραπανιώτης έχει συλλάβει νεαρό ξιφία με το παραγάδι)

Ο ξιφίας είναι το δυνατότερο και γρηγορότερο ψάρι που υπάρχει. Αναγνωρίζεται εύκολα από το ξεχωριστό του σχήμα, με την σπαθάτη μύτη. Είναι αφρόψαρο αλλά πολλές φορές συναντιέται και στα μεσόνερα και στον πάτο. Είναι επιθετικό ψάρι και κυνηγάει με μανία τα θηράματα του ξεσκίζοντας τα πρώτα με το κοφτερό ρύγχος του. Δεν φοβάται να επιτεθεί σε οτιδήποτε και δεν βλέπει ούτε όγκο ούτε βάρος του αντίπαλου. Κατά καιρούς έχουν βρεθεί μύτες ξιφία σπασμένες και καρφωμένες πάνω σε ξύλινα καΐκια και καράβια. Έχει πολύ νόστιμο και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες κρέας και είναι περιζήτητο στην αγορά.

Το ψάρεμα του γίνεται με αφροπαράγαδα και είναι περισσότερο επαγγελματικό ψάρεμα. Για μάνα χρησιμοποιείται #200 και για παράμαλλα #120-#150. Το μήκος του παράμαλλου πρέπει να είναι περίπου 1 οργιά και μεταξύ τους πρέπει να έχουν μεγάλη απόσταση. 10-20 οργιές. Αγκίστρια παραγαδίσια στραβά #5-#6. Αυτά τα παραγάδια οι επαγγελματίες τα ρίχνουν σε ανοικτή θάλασσα και τα αφήνουν να ταξιδεύουν με τα ρεύματα, κυνηγώντας τα με ραντάρ. Μια καλή τεχνική, είναι να πατώσουμε την πρώτη κουρά και πάνω στη σημαδούρα και να δέσουμε την αρχή του παραγαδιού, ρίχνοντας πλάγια με το ρεύμα. Έτσι ταξιδεύει λίγο και ψαρεύει καλύτερα. Βάζουμε φελαδούρια ανά 10 αγκίστρια, ο σπάγγος που δένουμε στο φελαδούρι είναι περίπου 4 οργιές έτσι ώστε αν περάσει καράβι να μην το κόψει και να μην πάθει ζημιά. Τα φελαδούρια χρησιμεύουν στο να κρατούν το παραγάδι στον αφρό και να σκάει το ψάρι ευκολότερα. Για δόλωμα χρησιμοποιούνται κολιοί, φρέσκα καλαμάρια, μεγάλες σαρδέλες, σκουμπριά, παλαμίδες, και άλλα αφρόψαρα. Ψαρεύεται όλη μέρα αλλά οι καλύτερες ώρες είναι από την δύση του ήλιου μέχρι την ανατολή. Φυσικά ο νόμος για τους ερασιτέχνες επιτρέπει μόνο ένα ψάρι για κάθε βάρκα. Επίσης απαγορεύεται το ψάρεμα του ξιφία από 1 Οκτωβρίου έως 31 Ιανουαρίου.

Πηγή: psarema.net

Ψάρεμα με δυναμίτη

Κατηγορία Αλιεία | Αναρτήθηκε 12-09-2017 01:03:19 pm | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1939, ο Γιάννης Καρράς ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 40 έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια ψαρέματος με δυναμίτη)

Mια ιδιαίτερα καταστροφική αλιευτική πρακτική είναι το ψάρεμα με δυναμίτη που στο παρελθόν ήταν διαδεδομένη σε όλη την ελληνική επικράτεια. Εδώ και δεκαετίες σε πολλές περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν αλιείς που την εφαρμόζουν παράνομα...

«Αν μιλήσετε με όσους συνεχίζουν παράνομα την αλιεία με δυναμίτη θα σας πουν ότι με αυτό το τρόπο ευνοούν τα αλιευτικά πεδία καθώς από την έκρηξη απελευθερώνουν χώρο ώστε νέα ψάρια να έρθουν αλλά και να μεγαλώσουν τα μικρότερα. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Με τη ρίψη και την έκρηξη δυναμίτη στη θάλασσα ουσιαστικά καταστρέφονται τα καταφύγια υποθαλάσσιας ζωής» επεσήμανε ο ερευνητής της iSea Γιάννης Γιώβος.

Η τεχνική δεν είναι καθόλου επιλεκτική και ότι βρεθεί σε απόσταση περίπου 100 μέτρων (ανάλογα με την ποσότητα δυναμίτιδας που χρησιμοποιείται) από το σημείο ρίψης πεθαίνει ακαριαία εξαιτίας της έκρηξης, ανεξαρτήτως μεγέθους και είδους. Αποτέλεσμα είναι η ολοκληρωτική καταστροφή των υποθαλάσσιων ενδιαιτημάτων, η αλίευση υπομεγέθων ψαριών αλλά και μη εμπορεύσιμων ειδών που απορρίπτονται νεκρά πίσω στη θάλασσα. Έτσι δημιουργείται ανεκτίμητη ζημιά σε σημαντικούς οικοτόπους που επανακάμπτουν με πολύ αργούς ρυθμούς και εφόσον δεν επαναληφθεί το γεγονός. Αρκετά  συχνά γίνονται ατυχήματα με θύματα τους ίδιους τους αλιείς.
«Δεν μπορούμε πραγματικά να υπολογίσουμε το μέγεθος της ζημιάς που προκαλείται στις ελληνικές θάλασσες από τη παράνομη χρήση δυναμίτη, αρχικά γιατί είναι μια παράνομη διαδικασία και έτσι οι εκτιμήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν θα ήταν έμμεσες (μέσα από τις παραβιάσεις που καταγράφονται που ωστόσο είναι ένα μικρό ποσοστών του συνόλου των περιστατικών) αλλά και γιατί δεν είναι εύκολο να εκτιμήσεις το μέγεθος των επιπτώσεων που έχει στα τοπικά οικοσυστήματα μιας και οι ζημιές που προκαλούνται είναι ανυπολόγιστες και σε πολλά διαφορετικά επίπεδα» ανέφερε ο κ. Γιώβος.
Ωστόσο, με δεδομένο πως γενικότερα τα ελληνικά ιχθυαποθέματα βρίσκονται σε μεγάλη πίεση κάθε καταστροφική πρακτική το μόνο που κάνει είναι να διογκώνει το πρόβλημα.
«Είναι κοινό μυστικό πως ακόμα υπάρχουν ασυνείδητοι επαγγελματίες κυρίως αλιείς που συνεχίζουν αυτή τη παράλογη πρακτική. Θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτό συμβαίνει σε όλες τι παράκτιες περιοχές της Ελλάδας αλλά η αλήθεια είναι ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα φαίνεται πως υπάρχει στη νησιωτική Ελλάδα και κυρίως στο Αιγαίο Πελάγου» υπογράμμισε ο κ. Γιώβος.

Πηγή: loutrakiblog.gr

Το διβάρι του Μουστού

Κατηγορία Αλιεία | Αναρτήθηκε 11-09-2017 12:43:08 pm | από nskarmoutsos

(Νο 1. φωτ. 1953, τα αδέλφια της οικογένειας Λουρδή: 1. Γιώργος, 2. Διονυσία, 3. Ελένη και 4. Νίκος, η εν λόγω οικογένεια είχε την εκμετάλλευση της λίμνης Μουστού σαν ιχθυοτροφείο, κατόπιν δημοπρασίας, επί πολλά χρόνια από τη δεκαετία του 20 έως και τη δεκαετία του 40)

Η λίμνη Μουστού -http://wikimapia.org/#lang=el&lat=37.385231&lon=22.746677&z=16&m=b- λειτουργεί σαν φυσικό ιχθυοτροφείο -διβάρι- και υπήρχε εκμετάλλευση επί πολλά χρόνια, από συστάσεως του ελληνικού κράτους -1834, βλέπε σχετικό έγγραφο των ΓΑΚ φωτ. Νο 3-, έως τη δεκαετία του 80. Η εκμετάλλευση του ιχθυοτροφείου έβγαινε σε δημοπρασία, μετά τη δεκαετία του 80 σταμάτησε η εκμετάλλευση του και μπήκε κάτω από καθεστώς προστασίας.

Τα ψάρια που κυριαρχούσαν και κυριαρχούν στη λίμνη Μουστού, ήταν και είναι: Α. Οι Κέφαλοι , Β. Τα Χέλια και Γ. Τα Λαβράκια.

Νο 2. Η λίμνη Μουστού

Νο 3. 1834, ιχθυοτροφείο Μουστού, έγγραφο των Γενικών Αρχείων του Κράτους

Νο 4. 2017, Κέφαλος της λίμνης Μουστού

Νο 5. 2017, Χέλι της λίμνης Μουστού

Νο 6. 2016, Λαβράκι της λίμνης Μουστού

Ψάρεμα με συρτή

Κατηγορία Αλιεία | Αναρτήθηκε 10-09-2017 11:47:57 am | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1942, ο Γιάννης Καρράς τραβά συρτή με κουπιά στη κεντρική ακτή του Παραλίου Άστρους και ο Λευτέρης Μαυροθαλασσίτης κρατά αγκαλιά τον γιο του Γιάννη)

Το ψάρεμα της συρτής είναι μέθοδος αλιείας σχεδιασμένη να παρασύρει ένα ψάρι να επιτεθεί σ’ ένα κινούμενο δόλωμα, ενεργοποιώντας τ’ αρπακτικά του ένστικτα. Αυτό γίνεται με φυσικά δολώματα, ζωντανά ή νεκρά, με την ζωντανή γαρίδα να είναι αποτελεσματική στο ψάρεμα του λαβρακιού, την ζαργάνα ή τον μικρό κέφαλο, να αποτελούν εξαιρετικά δολώματα για τα γοφάρια, τις λίτσες ή τις συναγρίδες σε πιο βαθιά νερά και τον μεγάλο κέφαλο ή σουπιά για τα μεγάλα μαγιάτικα και τα πελαγίσια αρπακτικά.
Τα νεκρά δολώματα είναι επίσης αποτελεσματικά, όπως τα καλαμάρια, οι σουπιές ή τα φιλέτα από κεφάλους και κολιούς. Τα δολώματα αυτά ψαρεύονται σε διάφορα βάθη αλλά είναι πιο προκλητικά όταν βρίσκονται ακριβώς στην επιφάνεια και χοροπηδούν με τον κυματισμό, δημιουργώντας την εντύπωση τρομοκρατημένου ψαριού σε φυγή, προκαλώντας την θεαματική και ορατή από τον ψαρά επίθεση των αρπακτικών ψαριών.
Στο ψάρεμα αυτό χρησιμοποιούνται επίσης τα τεχνητά δολώματα, που είναι κατασκευασμένα να μιμούνται σε σχήμα, μέγεθος, χρώμα και κίνηση, διάφορους θαλάσσιους οργανισμούς όπως ψαράκια, χέλια, καλαμάρια και χταπόδια.
Τα τεχνητά ομοιώματα ή συρτές που χρησιμοποιούνται για αυτό το ψάρεμα, κατασκευάζονται από υλικά όπως μέταλλο, ξύλο, πούπουλα, πλαστικό ή ελαστικό, συχνά δε από συνδυασμούς υλικών. Όλα αυτά τα ομοιώματα είναι σχεδιασμένα κάποια να επιπλέουν, άλλα να βυθίζονται, κάποια έχουν τη δική τους κίνηση και άλλα δεν έχουν κίνηση. Κάποια δουλεύουν στον αφρό και άλλα στον βυθό. Επειδή λοιπόν οι σχεδιάσεις αλλά και οι παραλλαγές που υπάρχουν στις συρτές είναι πάρα πολλές, θα κάνουμε μία προσπάθεια να επιλέξουμε τις κατηγορίες που είναι κατάλληλες για συρτή από βάρκα και ταυτόχρονα για το ψάρεμα spinning.
Μια μεγάλη κατηγορία για τα τεχνητά ψαράκια είναι η «surface & floating – diving plugs», που στην γλώσσα μας μεταφράζεται σε «επιφανείας και επιπλέοντα, αλλά βυθιζόμενα με την κίνηση ψαράκια». Οι συρτές αυτές είναι σχεδιασμένες να σκάνε στην επιφάνεια του νερού και να μιμούνται ένα πανικοβλημένο ψαράκι. Κάποιες κάνουν περισσότερο θόρυβο από άλλες και κάποιες επιπλέουν, ενώ σε κίνηση βυθίζονται και κολυμπούν σε ευθεία γραμμή κατά την επαναφορά τους. Τα ψαράκια αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για συρτή επιφανείας, αλλά και για συρτή σε μεγαλύτερο βάθος.
Σε αυτή την κατηγορία κατατάσσεται ένας μεγάλος αριθμός σχεδιάσεων με πιο σημαντικές τις παρακάτω.
SLIM MINNOW: Αυτά είναι τα λεπτοκαμωμένα ψαράκια με τη μικρή πλαστική συνήθως γλώσσα, κατασκευασμένα από ξύλο ή πλαστικό. Χρησιμοποιούνται όταν η επιφάνεια του νερού είναι ήσυχη και μπορούμε να τα ψαρέψουμε με μικρές παύσεις της κίνησης κατά την επαναφορά, ή διατηρώντας μια σταθερή αργή κίνηση και ακόμη με γρήγορη επαναφορά και ξαφνικά τινάγματα του καλαμιδιού ή χεριού μας.
DARTING: Ψαράκια κατασκευασμένα από ξύλο ή πλαστικό υλικό, σχεδιασμένα να διεισδύουν ελάχιστα κάτω από την επιφάνεια του νερού και να εκτοξεύονται σαν βέλος, με ξαφνικά τινάγματα.
Άλλη μια μεγάλη κατηγορία είναι τα SHALLOW & MEDIUM CRANK BAITS, που σημαίνει, στη γλώσσα μας «ψαράκια για ρηχά και μεσαίου βάθους χρήση». Μια σειρά από αυτού του τύπου τα ψαράκια βυθίζονται αποκλειστικά και μόνο από το βάρος τους. Μερικά βυθίζονται αργά και μπορούν να ψαρευτούν με ρυθμικά τραβήγματα ή με σταθερή επαναφορά σε μεσαία ταχύτητα.
Μία άλλη κατηγορία είναι οι συρτές τύπου SHAD, που μοιάζουν με μικρά πεπλατυσμένα, λεπτά και στρογγυλοποιημένα στο σχήμα ψαράκια. Τα περισσότερα έχουν πλαστική γλώσσα για ν΄ αποκτήσουν κίνηση και κάποια την αποκτούν από το βαθύ πεπλατυσμένο κεφάλι τους.
Η σειρά FAT είναι χονδρά ψαράκια με γλώσσα που όταν είναι ακίνητα επιπλέουν. Ψαρεύονται ρηχά και είναι αποτελεσματικά, με σταθερή επαναφορά, αλλάζοντας την ταχύτητα ή με επαναλαμβανόμενες παύσεις, που επιτρέπουν στη συρτή να βγει στην επιφάνεια.
Η τελευταία σειρά αυτής της κατηγορίας είναι τα ψαράκια με τις κοντές μεταλλικές γλώσσες. Η κίνησή τους είναι ανάλογη με τον τύπο SHAD και ψαρεύουν λίγο βαθύτερα από τις συρτές με πλαστικό χείλος ή γλώσσα. Η σταθερή επαναφορά και συχνές αλλαγές της ταχύτητας είναι η μέθοδος με την οποία ψαρεύονται.
Άλλη μια μεγάλη κατηγορία συρτών είναι το DEEP RUNNING CRANK BATES, που είναι ψαράκια σχεδιασμένα να ψαρεύονται σε μεγάλο βάθος κοντά στον βυθό. Υπάρχουν δύο τρόποι για να επιτευχθεί αυτό. Ο ένας είναι το μεγάλο χείλος ή γλώσσα που κάποια από αυτά τα ψαράκια έχουν και δεύτερον είναι οι σχεδιάσεις με πεπλατυσμένη κεφαλή και πρόσθετο βάρος.
Τα κουταλάκια είναι άλλη μία σημαντική κατηγορία συρτών, ίσως από τις πιο παλιές και αποτελεσματικές ιδέες για ψάρεμα. Εδώ βρίσκουμε μικρές διαφορές στο σχήμα, αλλά αρκετές διαφορές στα χρώματα. Όλα τα κουταλάκια δουλεύουν κατά τον ίδιο τρόπο, που οφείλεται στο σχήμα τους. Χορεύουν δεξιά και αριστερά ανακλώντας το φως από την γυαλιστερή τους επιφάνεια. Μία σταθερή επαναφορά κατά το ψάρεμα προτιμάται και αποδεικνύεται αποτελεσματική.
Άλλη μία κατηγορία δολωμάτων που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια είναι τα PLASTIC WORMS & EELS, τα πλαστικά σκουλήκια και χελάκια. Συχνά αναφέρονται οι ερασιτέχνες ψαράδες σε αυτά ως «σφάχτες». Αυτά τα χυτά, από μαλακό πλαστικό υλικό, εργαλεία, υπάρχουν σε ό,τι χρώμα, σχέδιο και μήκος επιθυμούμε. Στο ψάρεμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν αυτά τα πλαστικά, ζελατινοειδή σκουλήκια σε συνδυασμό με μία ζόγκα ή με αγκίστρι μόνο.
Τα πλαστικά χελάκια έχουν ενσωματωμένο αγκίστρι και χαρακτηριστική κίνηση της ουράς. Ψαρεύονται με επιτυχία στον αφρό, αλλά και σε μεγαλύτερα βάθη, χρησιμοποιώντας τα ανάλογα βαρίδια για να κατέβει το χελάκι. Οι συρτές αυτές αποδεικνύονται πολύ αποτελεσματικές σ’ ένα μεγάλο αριθμό από διαφορετικά είδη ψαριών.
Υπάρχει στο ψάρεμα της συρτής ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα και αυτό είναι γιατί τα ψάρια επιτίθενται στο ζωντανό ή το νεκρό δόλο μας, το τεχνικό ή κάποιον συνδυασμό που είναι η ζόγκα.
Οι απαντήσεις μπορεί να είναι δύο. Πρώτον, διότι τα ψάρια πεινάνε κι αυτό που τους προσφέρουμε το θεωρούν τροφή και γι αυτό επιτίθενται και πιάνονται και δεύτερον, διότι η συρτή που περνά μπροστά τους, θεωρείται εισβολέας σε έναν χώρο που αυτά καταλαμβάνουν εκείνη τη στιγμή και οριοθετούν ως δικό τους. Σ’ αυτή τη δεύτερη περίπτωση, τα αρπακτικά ένστικτα του ψαριού, ενεργοποιούνται για ν’ αποκρούσουν και όχι για να τραφούν από τα εργαλεία που τους προσφέρουμε. Έτσι ίσως δικαιολογείται το γεγονός ότι πολύ συχνά πιάνονται ψάρια σε ανθρώπινες κατασκευές που δεν μοιάζουν σε τίποτα με θαλάσσιους οργανισμούς, που θα μπορούσαν να είναι τροφή τους.

Πηγή: all4fishing.gr

Ψάρεμα με δίχτυα βυθού

Κατηγορία Αλιεία | Αναρτήθηκε 09-09-2017 11:13:13 am | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1985, ο Μίμης Κοράλλης λεβάρει -σηκώνει- δίχτυα απλάδια στη ξέρα του «Χερρονησιού»)

«Δίχτυ βυθού»: εννοείται το μανωμένο δίχτυ, απλάδι δίχτυ βυθού ή ο συνδυασμός διχτυών Βυθού.

α) «μανωμένο δίχτυ»: δίχτυ το οποίο αποτελείται από δύο ή περισσότερα τεμάχια διχτυών τα οποία αναρτώνται από κοινού εν παραλλήλω με ενιαίο επάνω γκραντί, το οποίο στερεώνεται ή το οποίο μπορεί να στερεωθεί με οποιοδήποτε μέσο στο βυθό της θάλασσας,

β) «απλάδι δίχτυ βυθού»: δίχτυ το οποίο είναι κατασκευασμένο από ενιαίο τεμάχιο διχτυού και το οποίο διατηρείται κατακόρυφα στο νερό με φελλούς και βάρη, στερεωμένο ή που μπορεί να στερεώνεται με οποιοδήποτε μέσο στο βυθό της θάλασσας και το οποίο διατηρεί το αλιευτικό εργαλείο ακινητοποιημένο πλησίον του βυθού ή επιπλέει στο νερό καθέτως,

γ) «συνδυασμός διχτυών βυθού»: απλάδι δίχτυ βυθού, δίχτυ το οποίο συνδυάζεται με μανωμένο δίχτυ το οποίο αποτελεί το κατώτερο μέρος.

Πηγή: hcg.gr

Πεζόβολο

Κατηγορία Αλιεία | Αναρτήθηκε 08-09-2017 04:42:06 pm | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1959, ο Κωνσταντίνος Δελημανώλης υπήρξε ο δεξιοτέχνης του Παραλίου Άστρους στο ρίξιμο του πεζόβολου, η τεχνική του ήταν απαράμιλλη)

Το πεζόβολο είναι ένα δίχτυ κυκλικό το οποίο στην περίμετρο του κύκλου έχει μια σειρά από βαρίδια. Υπάρχει σε διάφορα μεγέθη ανάλογα την χρήση που θέλετε και την εμπειρία σας. Στο πεζόβολο υπάρχει και ένα σκοινί που υπάρχει στην μέση του κυκλικού διχτυού. Από εκεί γίνετε το σήκωμα του διχτυού.

Με αυτό τον τρόπο κυκλώνει, σχηματίζει ένα σταφύλι το δίχτυ και κυκλώνει τα ψάρια. 

Παραγάδι

Κατηγορία Αλιεία | Αναρτήθηκε 08-09-2017 12:30:16 pm | από nskarmoutsos

(Φωτ. 1947, ψαράδες νετάρουν -διευθετούν- παραγάδια στη κεντρική πλατεία Παραλίου Άστρους, τα μέλη της παρέας είναι από αριστερά προς τα δεξιά, τα εξής: 1. Γιώργος Δαλιάνης, 2. Τάσος Θεοδώρου, 3. Γιάννης Γογωνάς, 4. Τάσος Μπομπέτσης)

Χρήση

Το νήμα (μάνα) του παραγαδιού συγκεντρώνεται σε ρηχό πανέρι κυκλοτερώς στα χείλη του οποίου φέρονται φελλοί όπου και καρφώνονται τα άγκιστρα. Κατά το στάδιο του δολώματος ένα ένα αγκίστρι απαγκιστρώνεται από το φελλό, δολώνεται και αφήνεται μια σπιθαμή έξω από το πανέρι. Ο εξοπλισμός του εργαλείου αυτού συμπληρώνεται με τους λεγόμενους "πόδες" (κ. ποδάρια) του παραγαδιού. Αυτοί είναι δύο ισχυρά νήματα που φέρουν στο ένα άκρο τους βαρίδια (μολύβι) και στο άλλο σημαντήρα (καλαδούρι) που παλαιότερα ήταν κενή κολοκύθα. Η αρχή του παραγαδιού δένεται στον ένα πόδα και ποντίζεται σε ορισμένο σημείο που ανευρίσκεται αργότερα από το σημαντήρα. Στη συνέχεια ρίπτεται αργά αργά ολόκληρο το παραγάδι "εν κινήσει" είτε κωπηλατώντας, είτε με μικρή ταχύτητα από μηχανοκίνητη λέμβο, έτσι ώστε αυτό ν΄ απλωθεί σε ευθεία, συνήθως παράλληλα προς την ακτή. Όταν ολοκληρωθεί η ρίψη (καλάρισμα) του, στο τέλος προστίθεται και ο έτερος πόδας με τον σημαντήρα. Σε περίπτωση που ο βυθός είναι βραχώδης, έχει, δηλαδή, πολλά σκαλώματα, μπορούν να τοποθετηθούν ενδιάμεσοι σημαντήρες, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η ανέλκυσή (λεβάρισμα) του, σε περίπτωση που κοπεί η μάνα.

Η παραμονή του αλιευτικού αυτού εργαλείου στη θάλασσα εξαρτάται, εν πολλοίς, από το χρησιμοποιούμενο δόλωμα, αλλά είναι, συνήθως, της τάξεως των 2-3 ωρών. Το σημείο πόντισής του γίνεται αναγνωρίσιμο και από τα "σημάδια" που βάζουν οι αλιείς που δεν είναι τίποτε άλλο από ευθυγραμμίσεις με χαρακτηριστικά σημεία επί της ακτής.

Ως καλύτερος χρόνος ρίψης και ανέλκυσης του παραγαδιού είναι από τις 05.00 μέχρι τις 08.30 το πρωί. Πολλοί ρίχνουν παραγάδι και απόγευμα ή, ακόμη, και μεσημέρι. Διακρίνεται σε παραγάδι αφρού και παραγάδι βυθού. Το πρώτο κρίνεται παράνομο στην Ελλάδα.

Είδη παραγαδιού

Τα παραγάδια διακρίνονται σε "χοντρά", "μέτρια" (ή σκαθαρωτά ή μέντζα) και σε "ψιλά". Στα πρώτα τα νήματα είναι χοντρά και τ΄ αγκίστρια μεγάλα, στα δεύτερα όλα είναι μέτρια και στα τρίτα το νήμα είναι λεπτό και τ΄ άγκιστρα ψιλά. Τα χοντρά παραγάδια είναι κυρίως για αλιεία τη νύκτα, στο πέλαγος και σε συνήθη βάθη από 50 ως 100 μέτρα για αλιεία μεγάλων ιχθύων. Γενικά στα παραγάδια συλλαμβάνονται παντός είδους αλιεύματα εκτός από τα αφρόψαρα.

Απαγορεύσεις

Γενικά για τους ερασιτέχνες αλιείς, απαγορεύεται η αλιεία με παραγάδια πάνω από 150 αγκίστρια ανά ερασιτέχνη αλιέα και πάνω από 300 αγκίστρια, συνολικά, όταν με το σκάφος αλιεύουν περισσότεροι από ένας ερασιτέχνες αλιείς.

Πηγή: wikipedia

Θυννείο ή Νταλιάνι

Κατηγορία Αλιεία | Αναρτήθηκε 07-09-2017 11:38:27 am | από nskarmoutsos

(Φωτ. αρχείου, το Θυννείο εμφανίζεται στη περιοχή μας το 1834 στη παραλία «Παλιόχανο», εδώ http://astrosparalio.gr/?p=singlearticle&id=18015)

Το λεγόμενο Θυννείο, κοινώς και Νταλιάνι, αποτελεί ένα είδος τρόπο-σύστημα αλιείας, αποκλειστικά επαγγελματικό, που έχει προσφυγική προέλευση και απαντάται σήμερα στη Νέα Κίο, αλλά περισσότερο στον Θερμαϊκό Κόλπο, στις παραλίες της Θεσσαλονίκης  και στην Πρέβεζα και τον Αμβρακικό Κόλπο, όπου μεταφέρθηκε από Μικρασιάτες το έτος 1922.

Το όνομά αυτού του συστήματος-εργαλείου προέρχεται από την αρχαία ελληνική ονομασία του τόνου που λεγόταν «θύννος». Η λέξη "Νταλιάνι" είναι τουρκικής προέλευσης, από το Dalyan, και σημαίνει είδος δικτύου και ψαρέματος. Σημαίνει όμως και είδος παλιού βραχύκανου εμπροσθογεμούς ντουφεκιού.

Περιγραφή και λειτουργία

Πρόκειται για μια παράκτια εγκατάσταση που μοιάζει με εκείνες των ιχθυοτροφείων, πολύ όμως πιο απλή, (πρόχειρη), που δεν παύει και ν΄ αποτελεί μια μόνιμη ιχθυοπαγίδα. Αποτελείται από δίχτυα στερεωμένα σε τεράστιους πασσάλους που ανάλογα του βάθους της ακτής που εγκαθίστανται φθάνουν και τα 10 μέτρα.

Συνήθως ως σημείο εγκατάστασής των επιλέγεται πέρασμα μεγάλων μεταναστευτικών ψαριών και ιδίως τόνων. Το Θυννείο ή νταλιάνι αποτελείται από δύο τμήματα: το φράγμα, κοινώς "γκερεμέ" ή "τζερεμέ" ή "γιαλόδιχτο", και το καθαυτό νταλιάνι που έχει κυκλική διάταξη. Το φράγμα τοποθετείται κάθετα προς την ακτογραμμή και στη πελαγίσια άκρη του τοποθετείται το νταλιάνι σε μορφή πετάλου που φέρει στην είσοδό του (μπούκα), ένα δίχτυ που κλείνει από κάτω προς τα επάνω με σχοινιά που είναι δεμένα στους πασσάλους της εισόδου. Τα δίχτυα του νταλανιού είναι από ψιλό δίχτυ, με μικρά μάτια (ανοίγματα), ενώ του γκερεμέ είναι δίχτυ με μεγαλύτερα μάτια. Καθώς τα ψάρια κινούνται παράλληλα προς την ακτογραμμή και κοντά στον βυθό σχεδόν πέφτουν πάνω στον γκερεμέ και από ένστικτο κινούνται προς το πέλαγος, οπότε βρίσκοντας τη πόρτα του νταλανιού ανοικτή, μη αντιλαμβανόμενα ότι μετά το τέλος του φράγματος υφίσταται είσοδος εργαλείου ιχθυοπαγίδας εισέρχονται σ΄ αυτό και παραμένουν εκεί εγκλωβισμένα. Οι ψαράδες που το χειρίζονται το επισκέπτονται δύο με τρεις φορές την ημέρα σηκώνουν την πόρτα-δίχτυ και αρχίζουν είτε να σύρουν το κάτω μέρος του διχτυού προς τα επάνω ή με την απόχη ν΄ αδειάζουν το νταλιάνι από το εγκλωβισμένο αλίευμα.

Πηγή: wikipedia

Προηγούμενες αναρτήσεις