
Οι «πολιτικοί» ταγοί του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, όπως και οι συνάδελφοί τους στην υπόλοιπη Ελλάδα, δείχνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο σύνθλιψης των παραγωγικών δυνάμεων στις συμπληγάδες της οικονομικής στασιμότητας και της δημογραφικής συρρίκνωσης.
Για αυτό προφανώς συνεχίζουν ανέμελοι να περιοδεύουν από πανηγύρι σε πανηγύρι και να υπόσχονται για χιλιοστή φορά όσα διεκδικούσαν οι κοινοτάρχες της δεκαετίας του 1950. Στην πραγματικότητα οι πολιτικοί του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, όπως και οι συνάδελφοί τους στην υπόλοιπη Ελλάδα, αρνούνται πεισματικά να εγκαταλείψουν το όχημα του παλαιοκομματισμού, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες προκλήσεις ενός κόσμου που αλλάζει με μεγάλη ταχύτητα. Σε αντίθεση μάλιστα με τους παλιότερους λαϊκιστές πολιτικούς, που γνώριζαν τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας αλλά αδιαφορούσαν, επειδή προωθούσαν μόνο τα οικογενειακά τους συμφέροντα, πολλοί σύγχρονοι αιρετοί αιθεροβατούν μεταξύ αφέλειας και υπέρμετρου ναρκισσισμού. Έτσι και αλλιώς δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί που πιστεύουν ότι πραγματικά θα καταφέρουν όσα δεν κατάφεραν οι προκάτοχοί τους ακολουθώντας μάλιστα τις ίδιες μεθόδους, που οδήγησαν τόσο στη χρεοκοπία του 2010 όσο και στη βαθιά ύφεση που ακολούθησε.
Στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας λοιπόν δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί που πιστεύουν πραγματικά ότι δεν χρειάζονται τεράστια άλματα αφενός για να βγει ο περιοχή από τον βάλτο της οικονομικής στασιμότητας και αφετέρου για να ανακοπεί ο ρυθμός δημογραφικής συρρίκνωσης, που απειλεί να ερημώσει την ύπαιθρο. Ο Δήμος όμως χρειάζεται πρώτα από όλα να αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, ώστε στη συνέχεια να διεκδικήσει δυναμικά ειδικά μέτρα για την επιβίωσή της. Αν οι πολίτες συνεχίσουν να ζητούν μόνο διορισμούς στο Δημόσιο και δρόμο για το χωριό τους, πολύ φοβάμαι ότι σύντομα θα γίνουμε μάρτυρες μιας μεγάλης τοπικής καταστροφής, μπροστά στην οποία οι επιπτώσεις της χρεοκοπίας του 2010 θα μοιάζουν με απαλό χάδι πριν το χαστούκι.
Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση δεν αλλάζει με αναπλάσεις, βελτιώσεις δρόμων!!! κλπ.
(Πηγή: eleftheriaonline, από το αρχικό κείμενο του Θανάση Λαγού)