Οταν το κράτος δεν μπορεί, οι πολίτες κάνουν θαύματα!


Ξεκίνησε όπως όλες οι «παλαβές» για την εποχή τους ιδέες: από την παρόρμηση μιας ομάδας ανθρώπων με αγάπη και όραμα για τον πολιτιστικό πλούτο του τόπου, οι οποίοι αποφάσισαν να αναλάβουν την αποκατάσταση αρχαίων μνημείων που το κράτος δεν ήταν σε θέση να φέρει εις πέρας.


Η κίνηση πολιτών «Διάζωμα» που οραματίστηκε ο πρώην υπουργός Πολιτισμού Σταύρος Μπένος, κατόρθωσε σε πολύ σύντομο διάστημα να υπερβεί όχι μόνο το ανάχωμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης και την ψευδαίσθηση της απόλυτης ανημπόριας που τη συνοδεύει, αλλά το μεγαλύτερο εμπόδιο σε κάθε δημιουργική προσπάθεια, ήτοι την έντονη δυσπιστία ενός απαυδισμένου, από τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις, κόσμου. Σήμερα, μόλις τρία χρόνια από τη σύστασή του, τον Ιούλιο του 2008, το «Διάζωμα» διενεργεί εργασίες ανάδειξης (ανασκαφές,αρχιτεκτονικές μελέτες,αναστηλώσεις ) σε πενήντα αρχαία θέατρα σε ολόκληρη τη χώρα!


 Ανέλπιστη συνδρομή


Η ανταπόκριση του κόσμου, ο οποίος σπεύδει να συνδράμει προσφέροντας είτε χρήματα στους «κουμπαράδες» που ανοίγει το «Διάζωμα» για τη χρηματοδότηση κάθε θεάτρου ξεχωριστά, είτε εθελοντική εργασία, είναι, όπως ομολογεί ο Μπένος, ανέλπιστη.


Η επιτυχία, το γεγονός ότι την προσπάθεια αγκάλιασαν, δηλαδή εμπιστεύτηκαν όλοι οι δυνητικά εμπλεκόμενοι με την αποκατάσταση των εν λόγω μνημείων, είναι απόρροια τριών διαφορετικών παραγόντων : του μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα του σωματείου και των ξεκάθαρων οικονομικών του, του σεβασμού της ιδιοπροσωπίας και της ιερότητας των μνημείων που έκαμψε τη δικαιολογημένη από την εμπειρία έντονη δυσπιστία των αρχαιολόγων και της εξασφάλισης της στήριξης των τοπικών κοινωνιών που πολύ γρήγορα αντιμετώπισαν το έργο του «Διαζώματος» ως δώρο.


Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας αυτής αποδεικνύεται πολύτιμο, δεδομένων των πολιτικών και οικονομικών συγκυριών. Aποδεικνύεται περίτρανα ότι οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες και η παραμικρή μεμονωμένη συνδρομή σε αυτές, μπορούν να αποδώσουν πολύτιμους καρπούς για ολόκληρη την κοινωνία. Οτι το κράτος δεν είναι πανάκεια κι ότι οι φορείς του δεν είναι αγιάτρευτα ανήμποροι και παροπλισμένοι. Μόλις κινητοποιήθηκε μια ομάδα πολιτών, αναλαμβάνοντας ακόμα και τον συντονισμό κρατικών φορέων, η συνεργασία στέφθηκε με επιτυχία, ενώ έγινε δυνατή και η απορρόφηση κονδυλίων. Σήμερα πια «ωρίμασαν», όπως ανέφερε  ο Στ. Μπένος, «οι συνθήκες να κατακτήσουμε το αυτονόητο: τη χρήση αυτών των χώρων».