Με την παρουσίαση του εξαιρετικού έργου «Οι Δούλες», του Ζαν Ζενέ, ξεκινά η νέα θεατρική σεζόν για το Teatro Piccolo της Αννίτας Καγκάλου.

Από την Κυριακή 2 Οκτωβρίου, στις 20:00 μ.μ., στην Πειραματική Σκηνή του Θεατρικού εργαστηρίου Teatro Piccolo,  νέοι και ταλαντούχοι απόφοιτοι ηθοποιοί εγκαινιάζουν την έναρξη ενός κύκλου παραστάσεων -που θα πραγματοποιούνται κάθε Κυριακή– και που θα διαρκέσει μέχρι τον Δεκέμβριο.

Το έργο μας μεταφέρει σε ένα υπνοδωμάτιο αστικού σπιτιού, όπου οι αδελφές Κλερ και Σολάνζ ζουν μια καθημερινότητα που μοιράζεται ανάμεσα στο μίσος και στην αγάπη, στο θαυμασμό και στο φθόνο για την Κυρία. Μέσα από το παιχνίδι «θέατρο μέσα στο θέατρο» ο Ζενέ, βάζει τις αδελφές να υποδύονται εναλλάξ τη Δούλα και την Κυρία δίνοντας έτσι διέξοδο στα καταπιεσμένα συναισθήματά τους, τα οποία τους οδηγούν μέχρι το φόνο.

«Οι Δούλες» είναι το μοναδικό έργο του Ζενέ με ηρωίδες γυναίκες και είναι το θεατρικό έργο – σταθμός στην πορεία του. Γράφτηκε το 1942 και είναι εμπνευσμένο από ένα αληθινό έγκλημα.

Η φετινή παράσταση είναι η δεύτερη της ομάδας του Teatro Piccolο, που σκηνοθετεί η Αννίτα Καγκάλου, εμπνευστής και δημιουργός του εργαστηρίου, μετά την «Συνάντηση», μια σύνθεση των κορυφαίων στιγμών των κλασσικών έργων “Λεωφορείο ο Πόθος”, “Έντα Γκάμπλερ”, “Κουκλόσπιτο”, “Γλάρος”, “Καλοκαίρι και Καταχνιά”, που πήρε πολύ καλές κριτικές.

Πληροφορίες

«Οι Δούλες» του Ζαν Ζενέ θα παρουσιάζονται:

κάθε Κυριακή έως τις 18 Δεκεμβρίου με είσοδο ελεύθερη για το κοινό.

 Χώρος παράστασης: Μάρκου Μουσούρου 3, Αθήνα (Μετς)

Απαραίτητη η κράτηση θέσεων στο τηλ. 210-92 35 575 ή στο mail info@teatropiccolo.gr

Σύντομο Βιογραφικό του Ζαν Ζενέ (1910-1986)

Θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης. Ο περιθωριακός και ιδιότροπος εκπρόσωπος του θεάτρου του παραλόγου, μέσα από τα έργα του απεικονίζει την ίδια του τη ζωή. Εγκαταλείφθηκε μετά τη γέννηση του από τους γονείς του και από μικρή ηλικία έδειξε σημάδια παραβατικής συμπεριφοράς. Λωποδύτης και κατάδικος, ο Ζενέ περιπλανήθηκε στην Ευρώπη και έγινε το αγαπημένο παιδί της γαλλικής διανόησης. Δημοσιεύει το πρώτο του κείμενο σε ηλικία 32 ετών, την “Παναγία των λουλουδιών”, το πιο “εμπρηστικό” ίσως μυθιστόρημα του 20ού αιώνα. Αποκτά την αναγνώριση της παρισινής κοινωνίας μετά τη γνωριμία του με τον Κοκτώ, ο οποίος θα φροντίσει ώστε να εκδοθούν τα έργα του. Εκτός από τον Κοκτώ, η προσωπικότητα και το ταλέντο του Ζενέ γοήτευσαν και τον Σαρτρ ο οποίος πρωτοστάτησε το 1947 στις προσπάθειες που έγιναν από πολλούς Γάλλους διανοούμενους για να γλυτώσει ο Ζενέ τη θανατική ποινή. Είχε εντυπωσιαστεί τόσο πολύ μάλιστα που λίγα χρόνια αργότερα έγραψε μια βιογραφία του Ζενέ με τίτλο “Άγιος Ζενέ: Κωμωδός ή μάρτυρας” η οποία και κυκλοφόρησε το 1952.

Ο Ζαν Ζενέ πέθανε την άνοιξη του ’86 νικημένος από τον καρκίνο. Μετά το θάνατο του κυκλοφόρησε το τελευταίο του έργο “Captif Amoureux” (Αιχμάλωτος του έρωτα) που περιγράφει τις εμπειρίες του στο πλάι των Παλαιστινίων μετά τη σφαγή της Σατίλα. Η πολυτάραχη ζωή του και τα προκλητικά γραπτά του, του έδωσαν επάξια τον τίτλο του “μαύρου πρίγκιπα της λογοτεχνίας”.