Το ‘Φιλί του Ιούδα’ είναι το φιλί που δίνει η Βικτωριανή κοινωνία στον Όscar Wilde. Ένα φιλί που τον στέλνει στην εξορία, τη φυλακή και την απομόνωση.
Ένας ολόκληρος κόσμος στο όνομα της ηθικής τον τιμωρεί γιατί είναι ο εαυτός του.

Άλλωστε όπως και ο ίδιος έχει χαρακτηριστικά πει “Να είσαι ο εαυτός σου ! Οποιοσδήποτε άλλος είναι κατειλημμένος “.

Αυτή την συνέπεια ο Wilde την πληρώνει ακριβά.

Μια συνέπεια που οι βίοι πολύ λίγων ανθρώπων ακολούθησαν μεταξύ της δημόσιας και της ιδιωτικής τους πλευράς.Μια συνέπεια που στις μέρες μας φαίνεται να είναι το ζητούμενο σε μια Ευρώπη ,που σύμφωνα με τις στατιστικές η κοινωνική ανισότητα αγγίζει τα επίπεδα της Βικτωριανής εποχής.

‘Έξω ο κόσμος είναι φορτισμένος. Δηλητηριώδης.’ αναφέρει ο συγγραφέας David Hare,γνωστός από μια σειρά έργων του στο Νational Theatre of London αλλά και από σενάρια γνωστών κινηματογραφικών ταινιών ,όπως οι ” Ώρες” και τα ” Σφραγισμένα χείλη “

Kαι το Δικαίωµα στην Ιδιωτική Ζωή ;

“Κανείς δεν επιτρέπεται να υποστεί αυθαίρετες επεμβάσεις στην ιδιωτική του ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία του, ούτε προσβολές της τιμής και της υπόληψής του. Καθένας έχει το δικαίωµα να προστατευτεί από τον νόμο από επεµβάσεις και προσβολές αυτού του είδους.” σύμφωνα με το άρθρο 12 της Χάρτας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Παρ’ όλα αυτά, όπως αναφέρει ο Wilde του Hare “Σε αυτή τη χώρα -αντίθετα απ’ αυτά που λέγονται – κανένας δεν έχει δικαιώματα .Εδώ ζούμε όλοι υπό προθεσμία .Σαν κάποιος να βγάζει άδειες με ημερομηνίες λήξεως .”

Πότε σταματάει να ισχύει ένα δικαίωμα ; Πότε λήγει η ισχύς του; Ως πότε θα αποφασίζει το πλήθος; Πού σταματάει η ανοχή του;

Σε μια εποχή που η διαφορετικότητα βάλλεται είτε πρόκειται για χρώμα ,φύλο, καταγωγή, θρησκεία, σεξουαλική προτίμηση ή οποιαδήποτε άλλη πεποίθηση απευθύνεται ο Wilde -σε μια κοινωνία , που όπως είναι δομημένη , δεν έχει θέση για αυτόν.

Το έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σχεδόν παράλληλα με το ανέβασμα του στο West End– με τον Rubert Everet στο ρόλο του Οscar Wilde.

Σε μετάφραση-σκηνοθεσία της Μαργαρίτας Δαλαμάγκα – Καλογήρου μαζί με τους Αλέξανδρο Αμερικάνο,Βασίλη Μαργέτη, Τίτο Λίτινα και Μάνο Καρατζογιάννη
Η σκηνογραφία είναι του Τόλη Τατόλα και οι φωτισμοί του Αλέκου Γιάνναρου.
Στο θέατρο της οδού Σατωβριάνδου «Αγγέλων Βήμα».