Νοέμβρης 1974, παραμονές, του τελευταίου δημοψηφίσματος υπό Δημοκρατικό καθεστώς, της 8ης Δεκεμβρίου περί Βασιλευόμενης ή Αβασίλευτης Δημοκρατίας, η ιστορία εκτυλίσσεται σε μία κωμόπολη, ας την ονομάσουμε Χ!!!!!! με πολιτικά πάθη και μίση οξυμμένα γιατί η χώρα είχε μόλις βγει από την δικτατορία των συνταγματαρχών και βίωνε μία πρωτόγνωρη έστω και κατ’ επίφαση δημοκρατική ελευθερία. Η μη ανοχή της αντίθετης άποψης ήταν στο προσκήνιο με τους – μαγκουροφόρους – των ιδεών και όχι μόνο, να εφαρμόζουν «όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος».
Η τοπική, άτυπη, επιτροπή υποστήριξης της Αβασίλευτης Δημοκρατίας δυσκολευόταν τα μάλα να εκφράσει ανοικτά και ελεύθερα τις πεποιθήσεις της, λόγω του ότι «το κλήμα ήταν που ήταν στραβό το είχε φάει και ο γάιδαρος». Το δίλημμα έντονο, πως θα γίνει μία στοιχειώδης εκστρατεία προς υποστήριξη των θέσεων της, ποιος θα πάει μπροστά να μιλήσει, να κονταροχτυπηθεί, είχαν κυριευθεί από απελπισία, ξαφνικά κάποιος έριξε τη φαεινή ιδέα να προστρέξουν στη Πανελλαδική επιτροπή και να φέρουν ομιλητή μαζί με κόσμο από το Κλεινόν Άστυ ( Αθήνα ) με ναυλωμένο λεωφορείο για να γίνει μία μίνι περιοδεία, όπερ και εγένετο .
Μία ωραία πρωία καταφτάνει το λεωφορείο στη κεντρική πλατεία της εν λόγω κωμόπολης, όπου και του έγινε μεγάλη υποδοχή με λίθους κάθε μεγέθους από ανεγκέφαλους, με την προτροπή γνωστών– αγνώστων παραγόντων, οι οποίοι πάντα ενεργούν εκ του ασφαλούς ως είθισται, εκ του παρασκηνίου, βάζοντας τα τσιράκια τους μπροστά. Ευτυχώς δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα μόνο υλικές ζημιές π.χ. τζάμια κλπ, γιατί πρόλαβε το λεωφορείο και ανέπτυξε ταχύτητα, τοιουτοτρόπως έληξε άδοξα «η μάχη της Πέτρας». Το όχημα και οι επιβαίνοντες περιορίστηκαν στην απλή διέλευση και τη ρίψη φυλλαδίων από τα σπασμένα τζάμια, υπό τον φόβο νέων επεισοδίων εφαρμόζοντας το δόγμα «του φευγάτου η μάννα δεν έκλαψε», όπως θα έλεγε και ο γνωστός, αείμνηστος, Γυμνασιάρχης.
Υ.Σ. : Για την ιστορία το ψηφοδέλτιο της Αβασίλευτης Δημοκρατίας επικράτησε με ποσοστό 69,1 % (σημειωτέον δε ότι το χρώμα ψηφοδελτίου της Βασιλευόμενης ήταν καφέ , σημειολογία και αυτή!!). Οι δε τοπικοί παράγοντες του παρασκηνίου και της ανωμαλίας! ( όσοι βρίσκονται εν ζωή ), σήμερα παραδίνουν μαθήματα ήθους!! και δημοκρατίας!! ανά τας οδούς και τας ρύμας.