Το «όνειρο» του μεγάλου εμπορικού λιμανιού

Η εφημερίδα «Κυνουρία», στο 7^ο φύλλο της, δημοσιεύει άρθρο του Νικόλαου Μεν. Μερκουριάδη, υπό τον τίτλο «Ο ΛΙΜΗΝ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ». Ο προαναφερόμενος αν και «βουνίσιος!» κάνει σωστές επισημάνσεις, πολλές από τις οποίες η εξέλιξη δικαίωσε.

Σταχυολογούμε τις εξής πληροφορίες, οι οποίες συνάγονται από το δημοσίευμα:

1. Οι εργασίες στο Παλιό λιμάνι (πρώτη περίοδος κατασκευής) είχαν σταματήσει στο τέλος της δεκαετίας του 1880.
2. Στις προθέσεις του Λιμενικού Ταμείου Παραλίου Άστρους ήταν η κατασκευή της Νέας προβλήτας, την οποία όμως ήθελαν να τοποθετήσουν περίπου 165 μέτρα νοτιοδυτικά (βλέπε φωτογραφία), στο ύψος του εστιατορίου «Λαγουδέρα», έχοντας κατά νου μεγάλο εμπορικό λιμένα.
3. Η επιβίβαση και αποβίβαση των επιβατών, σε περίπτωση κακοκαιρίας, γίνονταν από τα βράχια της Σπηλιάς.
4. Ο «εφιάλτης» της Σοροκάδας είναι διαχρονικός.
5. Η ανυπαρξία οδικού δικτύου ταλάνιζε, εκείνη την περίοδο, την Κυνουρία.
6. Η πρόταση του Μερκουριάδη, για προσωρινή αποβάθρα αποβίβασης κάτω από την οικία Αβραντίνη, πήρε σάρκα και οστά άμεσα στη δεκαετία του 1930 (δεύτερη περίοδος κατασκευής του Παλιού λιμανιού).
7. Κλπ

Το εν λόγω άρθρο έχει ως εξής:

«Ο ΛΙΜΗΝ ΑΣΤΡΟΥΣ

Δεν γνωρίζομεν ούτε ποίοι αποτελούν σήμερον το συμβούλιον του λιμενικού ταμείου Άστρους, ούτε πως σκέπτονται και δρώσιν, ούτε πόσα έσοδα ετησίως και αποθεματικά έχει το ταμείον τούτο. Τούτο είναι βέβαιον, από 40ετίας ουδέν έργον επετελέσθη εν τω λιμένι Άστρους. Δυστυχώς όλοι οι κατά καιρούς δρώντες εν τω ταμείω τούτω και δυστυχέστερον όλοι οι δυνάμενοι να σκεφθώσι κάπως ευρύτερον και πρακτικότερον εκ των Παραλιωτών εκόλλησαν σαν στρείδια εις την ιδέαν ότι τα χρήματα του λιμένος Άστρους πρέπει να μένωσι νεκρά εις την Τράπεζαν διά να μαζευθώσι πολλά,  και μία μέρα να γίνη μ’ αυτά άλλος ένας λιμενοβραχίων κάθετος αυτός προς την  παραλίαν κατά την οικίαν Παπαχρήστου, δια να γίνη ο λιμήν του Άστρους μια μέρα ευρύτερος και ασφαλέστερος. Ενώ όμως τόσον μακράν βλέπουν, δεν είδον ότι κάθε ξένος βλέπει αποβιβαζόμενος εις τον λιμένα Άστρους, ότι δηλαδή σήμερον όπως έχουν τα του λιμένος αυτού, με τους νότιους ιδίως ανέμους και την  τρομεράν σοροκάδα, δυσχερής και επικίνδυνος είναι η επιβίβασις και αποβίβασις παντός επιβάτου εις τους βράχους της Σπηλιάς, και ότι πλην της αμαξιτής οδού Παραλίας Άστρους – Άστρους, ουδεμία άλλη οδός αμαξιτή ή καροποίητος συνδέει τον λιμένα Άστρους με την ενδοχώραν και ιδίως με τας Βρασιάς και τα Δολιανά, ως εκ τούτου οι μεν Δολιανίται με ζημίας και μύριους κινδύνους προτιμώσι να διενεργούν το εμπόριον των δια του σιδηροδρομικού σταθμού Ανδρίτσης, οι δε των Βρασιών υπό τας αυτάς συνθήκας διά της Παραλίας Αγίου Ανδρέου με τα μάλλον πρωτόγονα μέσα συγκοινωνίας, τα υποζύγια και τουλούμια. Λησμονούν ότι το παν δι’ ένα λιμένα είναι να έχη όσο το δυνατόν μεγαλυτέραν ενδοχώραν διά να εξυπηρετή και περισσότερους δρόμους καταλήγοντας εις αυτόν, ώστε να έχη αφθονωτέραν κίνησιν και περισσότερα εξ αυτής έσοδα.

Δι’ αυτό είναι φρονιμώτερον αντί των άνω ονείρων τα οποία αφορώσι το απώτερον μέλλον, οι Σύμβουλοι του λιμένος Άστρους και οι Παραλιώται να τραπώσιν εις θετικώτερα πράγματα σύμφωνα με την σημερινή κατάστασιν και με τα υπάρχοντα χρήματα να κατασκευάσωσι το μεν μίαν μικράν ή μεγάλην αποβάθραν εντεύθεν του υπάρχοντος λιμενοβραχίονος κάτωθεν περίπου των οικιών Αβραντίνη και Κρητικού, διευκολύνουσαν την επιβίβασιν και αποβίβασιν επιβατών και εμπορευμάτων ιδίως κατά τας τρικυμίας, το δε και δύο απαραίτητους καρροποίητους οδούς Λιμένος Άστρους – Βρασιών, και Λιμένος Άστρους – Δολιανών, ερχόμενοι εις συνενόησιν με τας ενδιαφερόμενας κοινότητας και διαθέτοντες εν ανάγκη όλα τα αποθέματα και όλα τα έσοδα του τε λιμενικού Ταμείου και αυτής της Κοινότητος Παραλίας Άστρους προς τους άνω σκοπούς.

Οι Παραλιώται και το Συμβούλιον του λιμένος Άστρους θα παραξενευθώσι με την ιδέαν μας αυτήν αλλά πρέπει να εννοήσωσι καλώς ότι ο λιμήν  Άστρους δεν ανήκει μόνον εις αυτούς και δεν αφορά μόνον αυτούς αλλ’ όλην την Δυτικήν Κυνουρίαν σήμερον, και μετ’ ου πολύ όλην την βόρειον και μέσην Λακεδαίμονα, και ότι το συμφέρον τόσον της Κοινότητος Παραλίου Άστρους και των κατοίκων αυτής, όσον και του λιμένος Άστρους έγκειται εν τη εξυπηρετήσει υπ’ αυτών των συγκοινωνιακών συμφερόντων όλων των άνω μερών και των κατοίκων αυτών, ιδίως δια κατασκευής οδών προσπελάσεως προς τον λιμένα, πάση δυνάμει και πάση θυσία έως ότου κατορθωθεί να προσελκυσθή το δι’ αυτά ενδιαφέρον εκείνων, ενδιαφέρον το οποίον θα τους επιβάλλη αυτό το συμφέρον των.

Η επιτέλεσις δε των άνω οδών προς Βρασιάς και Δολιανά, η τόσον εύκολος και ολιγοδάπανος υπό του λιμένος και της κοινότητος Παραλίας, με τα κάρρα σήμερον και με τα αυτοκίνητα αύριον, θα δώση άλλην ζωήν και ώθησιν εις τον λιμένα και την κοινότητα Παραλίας, αι δε εκ της κινήσεως τούτων πρόσοδοι αυξανόμεναι συν τω χρόνω όχι μόνον ολιγότερον της τριετίας θα καλύψωσιν πάσαν δι’ αυτάς δαπάνην του λιμένος και της κοινότητος, αλλά και περίσσευμα θα αφίσωσι.

ΝΙΚ. Μ. ΜΕΡΚΟΥΡΙΑΔΗΣ»

Πατήστε εδώ για να δείτε το «πρωτότυπο» του άρθρου.