Από τη Xάρτα για τα Δικαιώματα των Πεζών διαβάζουμε το πρώτο άρθρο: «Ο πεζός έχει το δικαίωμα να ζει σε ένα υγιές περιβάλλον και να απολαμβάνει ελεύθερα όλα όσα προσφέρουν οι δημόσιοι χώροι, κάτω από συνθήκες που επαρκώς διαφυλάσσουν τη φυσική και ψυχολογική του άνεση».

Τώρα θέλετε να δείτε την πρακτική που διαπερνά  όλους μας και ειδικότερα τους πολιτικούς (Τοπικούς) ταγούς του τόπου μας που έχουν τάξει να έχουν σαν πρώτιστο καθήκον την εξυπηρέτηση του Πολίτη? θαυμάστε!!! νοοτροπία, νυν υπέρ πάντων το αυτοκίνητο και –Γαία πυρί μειχθήτω (ο πεζός)-:

1.      Φωτοδρόμιο

Σύμφωνα με το Ελληνικό λεξικό www.greek–language.gr πεζοδρόμιο είναι: –το υψηλότερο τμήμα ενός δρόμου, το αριστερό και δεξιό τμήμα κάθε αστικού δρόμου, το οποίο προορίζεται για τους πεζούς και είναι σε ένα υψηλότερο επίπεδο από το κεντρικό τμήμα (το κατάστρωμα) όπου κινούνται τα τροχοφόρα-.
Όταν όμως το πεζοδρόμιο δεν χωρά να περάσουν οι πεζοί και κατασκευάζεται μόνο για τα φώτα μήπως πρέπει να ονομαστεί φωτοδρόμιο;
Δείτε εδώ ένα παράδειγμα κατασκευής «φωτοδρομίου» στη κεντρική είσοδο του τόπου μας όπως ερχόμαστε από Άργος-Αθήνα. Η εκπεφρασμένη απορία είναι πως θα περάσει ο πεζός και ειδικότερα η μητέρα με το παιδικό καρότσι?

2.      Αυτοκινητόδρομος και τραπεζοκαθισμάτων το ανάγνωσμα

Στην περίφημη οδό Ζαφειρόπουλου  δημιουργήθηκε (υποτίθεται!!!) πεζόδρομος, που σύμφωνα με το www.greek–language.gr είναι: -ο δρόμος στον οποίο απαγορεύεται η κίνηση οχημάτων-.

Ο καθένας που διαβαίνει πεζή αυτό το δρόμο κάνει και το σταυρό του μην του πέσει και μάλιστα εκ των όπισθεν κανένα τροχοφόρο, αν είναι βράδυ πρέπει να έχει υπηρετήσει στις Δυνάμεις Καταδρομών για να διαβεί μέσα από τα τραπέζια και τα καθίσματα που απλώνονται κατά μήκος και κατά πλάτος του δρόμου.

Απορία εξομολογούμενη, θα μπουν κανόνες λειτουργίας της οδού Ζαφειρόπουλου?

3.      Το Ζάλογγο

Στον περιφερειακό δρόμο του Νησιού κάποιος κάποτε είχε τη φαεινή ιδέα να μπουν στην άκρη του δρόμου  ξύλινα κάγκελα, καλαίσθητα μπορούμε να πούμε, που έδιναν ένα τόνο ορεινού όγκου  και ο περιπατητής ακουμπώντας πάνω τους θαύμαζε το τοπίο που απλώνονταν μπροστά του. Σήμερα αν κάνει το λάθος να ακουμπήσει πάνω τους, θα προλάβει τάχα να πει τα λόγια που έλεγαν πέφτοντας από το Ζάλογγο οι Σουλιώτισσες?

Η εγκατάλειψη παρουσιάζεται σε όλο της το μεγαλείο, τόσα πολλά στοιχίζει η συντήρηση τους? Μπορεί άνετα να γίνει από το προσωπικό του Δήμου, άραγε υπάρχει η θέληση?

Πατήστε εδώ για του λόγου το αληθές.