Η σύνδεση της εξουσίας, της ρώμης και της γενναιότητας, αλλά και του ίδιου του ανδρικού Εγώ με τα γεννητικά του όργανα ξεκίνησε πολύ νωρίς στην Ιστορία, και μαζί με αυτήν η πρακτική της αφαίρεσής τους από αιχμαλώτους πολέμου και δούλους, ως ταπεινωτικό είδος τιμωρίας αλλά και ως μέθοδος εξουδετέρωσής τους. Ένας ευνούχος δεν θα μπορούσε ποτέ να αποκτήσει δικά του παιδιά, ώστε να διεκδικήσει περισσότερα γι’ αυτά ή για τον ίδιο, ούτε και θα μπορούσε να περιμένει ότι κάποιος απόγονός του θα έπαιρνε εκδίκηση για λογαριασμό του. Επίσης, ήταν εντελώς ακίνδυνος με τις συζύγους και τις παλλακίδες, μετατρεπόμενος έτσι σε ασφαλή συνοδό και φύλακά τους. Ταυτόχρονα είχε παρατηρηθεί ότι, όπως συνέβαινε και με τα ζώα, ο ευνουχισμός έκανε έναν άνδρα μαλθακό, νωθρό και θηλυπρεπή, χωρίς διάθεση να επαναστατήσει για να αποτινάξει τα δεσμά της δουλείας του.
Η ίδια η ετυμολογία της λέξης ευνούχος (ευνή = κρεβάτι + έχεαν, δηλαδή φύλακας του κρεβατιού), μας παραπέμπει σε μια από τις σημαντικότερες ασχολίες των ακρωτηριασμένων αυτών ανθρώπων στη διάρκεια της Ιστορίας. Ωστόσο, και παρά την αφαίρεση του ανδρισμού τους, ή ίσως εξαιτίας αυτής, πολλοί ευνούχοι ανά τους αιώνες απέκτησαν τεράστια εξουσία ως έμπιστοι βασιλέων και αυτοκρατόρων, φθάνοντας στο σημείο να επηρεάζουν τις τύχες ενός μεγάλου τμήματος της ανθρωπότητας.

Πηγή: istoria.gr