
Οι ρίζες των σκιάχτρων χάνονται στα βάθη των αιώνων και συναντώνται σε αρχαιοελληνικά θεατρικά κείμενα – κύρια στις αριστοφανικές κωμωδίες – συμβολίζοντας την αποτροπή, όπως στην «Ειρήνη», στους «Βατράχους» και στους «Αχαρνής». «Μορμολυκείον» ή «Μορμολύκειον» αποκαλούσαν το σκιάχτρο οι αρχαίοι, που σήμαινε “φόβητρο” και που προέρχεται από τη Μορμώ, δαιμονικό, κακοποιό στοιχείο, που – με […]
Συνέχεια

















