Μανουσάκι (Narcissus tazetta)

                    


Ανήκει στην οικογένεια των Αμαριλλιδών (Gramineae) και άλλες ονομασίες είναι τσαμπάκι, ζουμπούλι, μυρτολούλουδο.


Φυτρώνει στο τέλος του Φθινοπώρου σε λοφώδη χωράφια, στις πλαγιές των βουνών και σε μέρη βραχώδη. Υπάρχουν δύο είδη. Το άγριο και το ήμερο. Το άγριο είναι διάσπαρτο σε διάφορα σημεία και στο λόφο Νησί του Παραλίου Άστρους, ιδιαίτερα στις αρχές Δεκέμβρη κυριαρχεί στη φύση, η οποία είναι κάτασπρη από τα χιονάτα λουλούδια και η ατμόσφαιρα γύρω μεθυστική από το άρωμα του. Είναι βολβόριζη χιτωνοφόρα πόα. Φτάνει τα 25 εκ. ύψος και έχει φύλλα παράριζα, στενά και μακρά με στέλεχος λεπτό και με λευκά άνθη που έχουν έξη ωοειδή ψευδοσέπαλα.


Την εποχή που είναι ανθισμένο, όσοι πηγαίνουν στα χωράφια τους, φέρνουν και μια αγκαλιά μανουσάκια για το ανθοδοχείο τους. Εκτός όμως από το άγριο βγαίνει και ήμερο, που τα λουλούδια του είναι διπλά, αλλά λιγότερο εύοσμα από του άγριου. Οι γυναίκες που άναβαν το καντήλι σε κάποιον Άγιο, μάζευαν μανουσάκια και στόλιζαν τις εικόνες για να μυρίζει το εκκλησάκι.


Της Κατερίνας Μαρούδα


Τα Μανούσια δίνουν στο Νησί του Παραλίου Άστρους ένα διαφορετικό χρώμα στις αρχές του χειμώνα, πολλοί μεταφέρουν το ανθοδοχείο της φύσης στο σαλόνι τους αλλά και το χρησιμοποιούν για εμπορικούς σκοπούς βάζοντας σε κίνδυνο εξαφάνισης το σπάνιο αυτό λουλούδι που κάποτε ήταν το σήμα κατατεθέν του Παραλίου Άστρους.


Πρόταση: Μήπως είναι καιρός ο αρμόδιος φορέας, το Δασαρχείο αν δεν απατώμαι, να απαγορεύσει παντελώς τη κοπή Μανουσιών για να περισώσει ένα είδος που οδεύει με ταχείς ρυθμούς προς εξαφάνιση. (Προς πληροφορία σας υπήρξε τέτοια απόφαση και στο παρελθόν γύρω στη δεκαετία του 70).


Νίκος Σκαρμούτσος