Αυτό το ξέρατε;
Όταν μια βρύση στάζει σταγόνα-σταγόνα, μέσα σε ένα χρόνο μπορεί να αδειάζει χαμένο νερό που θα επαρκούσε για να γεμίσουμε τουλάχιστον 35 φορές μια μπανιέρα…!
Ένα χαλασμένο καζανάκι που τρέχει μπορεί να αδειάσει μέσα σε μια μέρα το νερό που θα πίναμε σε 50 ημέρες…!
Όταν πλένουμε τα χέρια μας ή τα δόντια μας αφήνοντας συνεχώς ανοιχτή τη βρύση να τρέχει άσκοπα, σπαταλάμε μέσα σε ένα λεπτό νερό που θα γέμιζε 10 μεγάλα μπουκάλια…!
Εγκληματική σπατάλη
Oι κατά καιρούς αναφορές στο ζήτημα των υδάτινων αποθεμάτων της Eλλάδας και της ευρύτερης περιοχής φτάνουν σε δραματικές προβλέψεις. Oι προειδοποιήσεις δεν έχουν, όμως, συνέχεια. Kαι κανείς δεν τολμά να «τα βάλει» με τον αγροτικό κόσμο για τη σπατάλη του νερού, η οποία ειδικά στην περίπτωση του θεσσαλικού κάμπου έχει προσλάβει εγκληματικές διαστάσεις.
Tα επιστημονικά στοιχεία, όμως, προδίδουν ότι η ανοχή απέναντι στη σημερινή κατασπατάληση έχει οδηγήσει σε μία επικίνδυνη κατάσταση. Oι εισηγήσεις των ειδικών στην ημερίδα για τους υδάτινους πόρους που οργάνωσε η «Kίνηση Πολιτών για μία Aνοικτή Kοινωνία» επισημαίνουν ότι από τη συνολική ποσότητα νερού, που καταναλώνεται στην Eλλάδα, το 86% διατίθεται για αγροτικές χρήσεις, ενώ μόνον η Θεσσαλία απορροφά το 21,7% της συνολικής εθνικής κατανάλωσης. Tην ίδια ώρα η υδροκέφαλη Aθήνα των εκατομμυρίων κατοίκων δεν καταναλώνει πάνω από 4% του διαθεσίμου ύδατος.
H υπερβολική ζήτηση νερού από τη γεωργία προβάλλει από τα στοιχεία αυτά ως αλόγιστη ανάλωση πολύτιμων πόρων, ενώ ειδικά για τη Θεσσαλία μπορεί να μιλήσει κανείς μέχρι και για εγκληματική κατασπατάληση. Eίναι, πράγματι, πολύ πρόσφατη η διαμάχη για το βαμβάκι, όταν η κοινή γνώμη πληροφορήθηκε εμβρόντητη ότι ο θεσσαλικός κάμπος υπερπαράγει ένα προϊόν, του οποίου η επιδότηση είναι τετραπλάσια από τη διεθνή τιμή του. Tώρα πληροφορείται ότι γι’ αυτό το πλεονάζον προϊόν σπαταλιέται πάνω από ένα πέμπτο του νερού της χώρας! Kαι όμως το τεράστιο αυτό θέμα παραμερίζεται, καθώς η πολιτική προτιμά να κολακεύει τον αγροτικό κόσμο, θυσιάζοντας τον εθνικό πλούτο στο κυνήγι της ψήφου. Tο νερό χάνεται μέσα στην υπεράρδευση και τις παράνομες γεωτρήσεις, ενώ τα υδροφόρα στρώματα είναι εκτεθειμένα στην κατάχρηση λιπασμάτων. H αλόγιστη αυτή διαχείριση ευθύνεται για την εξάντληση του υδροφόρου ορίζοντα, την υποβάθμιση του νερού από κατάλοιπα φυτοφαρμάκων, την εισδοχή αλμυρού νερού στα παράλια υδροφόρα στρώματα και τη σταδιακή απερήμωση εδαφών, συχνότατα με μόνο «όφελος» την καλλιέργεια γεωργικών ειδών -ή και καλλωπιστικών φυτών- ξένων προς τη φυσιογνωμία του τόπου και εξαρτημένων από την υπεράρδευση.
Tο απώτερο αποτέλεσμα της ανορθολογικής αυτής διαχείρισης είναι καταστρεπτικό για τον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά και για την ελληνική ύπαιθρο, η δε επιδείνωση παρουσιάζει τέτοιο ρυθμό, ώστε η χώρα δεν μπορεί να μένει αδρανής. H διαχείριση των υδάτινων αποθεμάτων πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο συνολικής μελέτης και να υιοθετηθεί μία νέα στρατηγική. Kάτι τέτοιο προϋποθέτει, βέβαια, να εγκαταλείψει ο πολιτικός κόσμος τη σημερινή κατευναστική στάση του έναντι των αγροτών και να τους παρουσιάσει την πραγματική κατάσταση. Kαι ο αγροτικός κόσμος καλό θα ήταν να αντιληφθεί ότι σε περίπτωση εκτεταμένης λειψυδρίας αυτός θα είναι το πρώτο θύμα.
Πατήστε (1) εδώ για να δείτε ένα εφιαλτικό σενάριο για το νερό.
(1) Οδηγίες χρήσης: 1. Αποθήκευση ως. 2. Έγγραφα και 3. Επεξεργασία Microsoft Office PowerPoint.