Ο Τζόζεφ είναι ένας μοναχικός άνθρωπος που η μόνη του ασχολία είναι να παίζει στοίχημα, να πίνει και να ξεσπάει το θυμό του όπου του δινεται η ευκαιρία.  Η Χάνα δουλεύει  ως εθελόντρια σε ένα κατάστημα που ανήκει σε γνωστή φιλανθρωπική οργάνωση και η ζωή της μοιάζει να είναι ιδανική  Όταν γνωρίζονται η ζωή τους ερχίζει να  παίρνει μια νέα τροπή.  Η Χάνα προσπαθέι να σώσει τον Τζόζεφ από τη ζωή που κάνει αποκαλύπτοντας  ότι αυτή που πρέπει να σωθεί ειναι η ίδια.

Στην αρχαία Ελλάδα ο σκοπός της τραγωδίας ήταν να φανερώσει στους θεατές όσα εκείνοι απεύφευγαν να παραδεχτούν στους εαυτούς τους. Ο θεατής αναγνώριζε και παραδεχόταν τις αμαρτίες του με αποτέλεσμα να οδηγείται στην μετάνοια και στην εξιλέωση. Ένα καλο δράμα είναι μια βαθιά ψυχαναλυτική διαδικασία για τον καθένα και ο Τυραννόσαυρος πετυχαίνει ακριβώς αυτό. 

Οι χαρακτήρες είναι πραγματικοί, διακριτοί που μπορείς εύκολα να ταυτιστείς μαζί τους όχι τόσο επειδή έχεις περάσει ότι και εκεινοι αλλά κυρίως γιατί έχεις νιώσει πολλές φορές τα ίδια συναισθήματα.  Η ταινία είναι κυνική αλλά τραυτόχρονα  τρυφερή και αισιόδοξη.  Σοκάρει μόνο και μόνο για να αποδέιξει ότι αν θες να αγιάσεις πρέπει πρώτα να αμαρτήσεις.

Στην ερώτηση του Τυραννόσαυρου η απάντηση ειναι “ο άνθρωπος”

Με λίγα λόγια: Όλους μας κυνηγάει ένας Τυραννόσαυρος  αλλά κάποιοι χρειάζονται βοήθεια για να τον σκοτώσουν και να τον θάψουν στην πίσω αυλή.

αγωνία:40%

συγκίνηση:40%

προβληματισμός:20%