Μια ιδέα πολλαπλά συμφέρουσα, τόσο οικολογικά όσο και οικονομικά, για τη διαχείριση των απορριμμάτων και την οργανωμένη ανακύκλωση είναι το Πράσινο Σημείο.

Το Πράσινο Σημείο είναι ένας χώρος, όπου ο κάθε πολίτης θα μπορούσε να μεταφέρει διάφορα ογκώδη υλικά, προς επαναχρησιμοποίηση ή ανακύκλωση. Επιπλα, μεταλλικά αντικείμενα, ρούχα, σκεπάσματα ή χαλιά, παιδικά παιχνίδια, ένα χαλασμένο ποδήλατο, σπασμένες κρεμάστρες, σκληρά πλαστικά που δεν είναι συσκευασίες (π.χ. μια σπασμένη λεκάνη), είναι ορισμένα από τα είδη που θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν. Στο Πράσινο Σημείο, που θα είναι ένας δημοτικός χώρος, θα μπορούσε να γίνεται και συγκέντρωση ανάλογων υλικών από τις υπηρεσίες του δήμου. 

Παρόλα αυτά, κανένα Πράσινο Σημείο δεν έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα, κανένας δήμος, ούτε από τους μεγαλύτερους και πιο εύρωστους, έχει πάρει ανάλογες πρωτοβουλίες. Παρότι αποτελεί μια πρακτική, που στην υπόλοιπη Ευρώπη αποτελεί κοινό τόπο στις περισσότερες χώρες. Ακόμα και χώρες που ξεκίνησαν αργότερα από την Ελλάδα την προσαρμογή τους στις σύγχρονες απαιτήσεις διαχείρισης των απορριμμάτων και ανακύκλωσης, όπως η Κύπρος, στρέφονται στη δημιουργία των Πράσινων Σημείων. Το διαχειριστικό σχέδιο για τα απορρίμματα της Κυπριακής Δημοκρατίας προβλέπει τη δημιουργία 67 τέτοιων χώρων.

Πράσινα Σημεία βέβαια προβλέπει και ο Περιφερειακός Σχεδιασμός της Αττικής (και μάλιστα 20-25), αλλά κανένα βήμα δεν γίνεται σε αυτή την κατεύθυνση, ίσως γιατί οι εργολάβοι των σκουπιδιών εκτιμούν ότι δεν προκύπτει κέρδος από τέτοιες μεθόδους και στρέφονται σε άλλα πεδία κερδοφορίας (καύση κ.λπ.)

Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι ειδικά στη σημερινή περίοδο της κρίσης, τα Πράσινα Σημεία θα μπορούσαν να εξελιχθούν και σε κέντρα επιδιόρθωσης – επαναχρησιμοποίησης, προσφέροντας και ορισμένες θέσεις εργασίας, αλλά και φτηνά αντικείμενα, μειώνοντας ταυτόχρονα τον όγκο των σκουπιδιών.

Ενα χαλασμένο ποδήλατο ή ένα σπασμένο έπιπλο θα μπορούσαν να επιδιορθωθούν και να μεταπωληθούν στη συνέχεια σε χαμηλή τιμή, καλύπτοντας πραγματικές ανάγκες.