Αδιανόητη η Διακοπή Λειτουργίας του Θεάτρου Παραλίου Άστρους…..


 


Ο πολιτισμός κοστίζει ακριβά…


Αλλά πολύ πιο ακριβά κοστίζει η έλλειψή του!


Μια νέα κατάσταση τείνει να εξαπλωθεί μέσα από την τρομοκρατία που έχουν ήδη επιβάλλει τα νέα οικονομικά μέτρα στους Έλληνες πολίτες. Οτιδήποτε έχει να κάνει με τον πολιτισμό της χώρας που υπήρξε γεννήτορας πολιτισμού, περικόπτεται ή διακόπτεται ως περιττό.


Η τέχνη, βάλλεται ασυστόλως.


Απαράδεκτη αποδεικνύεται εδώ και χρόνια η κρατική πολιτική απέναντι σε κάθε πολιτιστικό φορέα. Η ηγεσία της χώρας μας αρνείται να παραδεχτεί πως στην Ελλάδα ο πολιτισμός μπορεί να γίνει αντικείμενο υγιούς εκμετάλλευσης και παγκόσμιας προβολής μας. Ενώ γύρω μας οι ισχυροί επιχειρούν να μας καταστήσουν ηλίθιους και να μας χειραγωγήσουν ακόμα περισσότερο, το μόνο που θα μπορούσε ως ένα βαθμό να μας απελευθερώσει και να μας προσφέρει συνειδητοποίηση, η τέχνη, βάλλεται ασυστόλως.


Και μάλιστα καθίσταται ακόμα πιο ανυπεράσπιστη όταν εκείνοι στους οποίους απευθύνεται, οι φυσικοί αποδέκτες της,  δεν είναι σε θέση να την ενσωματώσουν στην καθημερινότητά τους. Διότι ο μέσος Έλληνας μεγαλώνει με την τηλεόραση ανοιχτή στο σπίτι του σε 24ωρη βάση, δεν αποκτά ποτέ καμία σχέση με άλλα είδη μουσικής εκτός από τα λάγνα «καψουροσκυλάδικα» που του πλασάρουν οι ψυχαγωγικές εκπομπές της και την βιβλιοθήκη του κοσμούν κάθε είδους μπιμπελό μαζί με μια άθικτη εγκυκλοπαίδεια και τα άλμπουμ με τις αναμνηστικές φωτογραφίες γάμων και βαπτίσεων.


Στο σχολείο, καθηγητές αποκαλούν χασομέρηδες όσους συναδέλφους τους παίρνουν από μόνοι τους την πρωτοβουλία να διδάξουν λίγο θέατρο ή λίγο ποίηση ενώ το υπουργείο εκδίδει βιβλία τα οποία αν δεν διδαχτούν σωστά μπορούν να οδηγήσουν τον ανεκπαίδευτο στις τέχνες μαθητή, στα πιο βαθιά χασμουρητά. Και συνήθως δεν διδάσκονται σωστά.


Φροντίζει λοιπόν το «χαζοκούτι» που πιάνει πάντα τον παλμό της εποχής μας, ώστε το ενδιαφέρον του τηλεθεατή να το μονοπωλούν άτομα τύπου Τζούλια Αλεξανδράτου, την Πετρούλα με τα αισθησιακά δελτία καιρού, τον Ψινάκη με τους θεϊκού βάθους αστεϊσμούς του  κι ανάλογης εμβέλειας προσωπικότητες εναλλάξ με τους προσκυνητές των γηπέδων και τους τρομολάγνους δημοσιογράφους.


Έλλειψη παιδείας, χαμηλό επίπεδο τέχνης.


Ένας συνδυασμός που οδηγεί στα γήπεδα, στα σκυλάδικα και στα πλατώ των real show. Οδηγεί επίσης στην παραπλάνησή μας, στην ηττοπάθεια και στην παθητικότητα και κατά συνέπεια στις περικοπές των μισθών μας, τα χάλια της περίθαλψης και της σύνταξής μας, το άθλιο επίπεδο της σκέψης μας και την απόλυτη ανικανότητά να κουμαντάρουμε τις μοίρες μας και τη μοίρα της χώρας μας… Η απώλεια της αξιοπρέπειας ενός λαού είναι άμεσα συνδεδεμένη και με την ποιότητα του πολιτισμού του. Αναπολούμε πανάρχαια μεγαλεία και βασίζουμε το μέλλον μας σε τριτοκοσμικά πολιτιστικά πρότυπα, χρησιμοποιώντας σαν άλλοθι την ικανότητά μας να γινόμαστε γραφικά διασκεδαστικοί για τους ξένους,σπάζοντας πιάτα και πετώντας γαρύφαλλα.


Ο  πολιτισμός «πρέπει» να τεθεί υπό διωγμόν,  διότι κοστίζει. Δεν κοστίζει σε χρήμα. Κοστίζει σε κίνδυνο.


Ο πολιτισμός κάνει τα παιδιά να αμφισβητούν το αλάθητο των γονέων τους, κάνει τους ευσεβείς να αμφισβητούν την ποιότητα των ιερωμένων τους, κάνει τον απλό πολίτη να εναντιώνεται στην εξουσία, κάνει τους σιωπηλούς ανθρώπους να αποκτούν φωνή και τους αδικημένους να αντιλαμβάνονται την αδικία. Κάνει τους εραστές, τολμηρούς και τους δειλούς, γενναίους. Δίνει νόημα στους εφιάλτες μας και ουσία στα όνειρά μας. Η τέχνη κοστίζει γιατί μας κάνει επικίνδυνους, άν και κάποιοι μας θέλουν ακίνδυνους.


Αν το θέατρο πεθάνει για άλλη μια φορά στη χώρα που το γέννησε, θα είμαστε σκλάβοι.


Και θα ακολουθήσουν στο δρόμο για την οριστική τους εξάλειψη και τα υπόλοιπα επιτεύγματα της φυλής μας. Η φιλοσοφία, η δημοκρατία, η ιστορία κι η ποίηση. Στην γλώσσα μας ειπώθηκαν πολλά απ’ αυτά που εξέλιξαν επί της ουσίας την ανθρωπότητα και που σήμερα βρίσκονται σε «ύπνωση» στη χώρα μας, αποκομμένα  κι από τον κόσμο κι απ’ τους καλλιτέχνες μας κι από τους διανοούμενους και τους δασκάλους μας.  Αν το θέατρο και γενικά η τέχνη αποτελεί το κάτοπτρο της κοινωνίας μας, όπως θα ‘λεγε κι ο Λούκατς, τότε πολύ νερό έχει κυλήσει στον ποταμό του χρόνου από την εποχή του Αρχαίου Δράματος.


Ωστόσο υπάρχει πάντα, όσο η γλώσσα η Ελληνική είναι ζωντανή, μια ελπίδα.  Κι αυτήν κανένα δελτίο ειδήσεων και καμία κυβερνητική απόφαση δεν θα μπορέσουν να την αποκεφαλίσουν. Βλέπετε είμαστε του Διονύσου. Γι’ αυτό θα βρούμε τον τρόπο να το θυμίσουμε σε όσους το ξέχασαν ή προσπαθούν να το ξεχάσουν.


Για τους λόγους αυτούς πρέπει σύσσωμο το Διοικητικό Συμβούλιο του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας,οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι του Δήμου, οι Πολιτιστικές Επιτροπές, οι Αθλητικοί και οι Επαγγελματικοί Σύλλογοι, πέραν από πολιτικές διαφορές και νομικές προυποθέσεις, έγκαιρα και άμεσα να  αντισταθούν σε παγιομένες νοοτροποίες και να δραστηριοποιηθούν για την ομαλή συνέχιση της λειτουργίας του Θεάτρου Παραλίου Άστρους και για την αναβάθμισή του.


Η ιστοσελίδα προτρέπει τους παραπάνω Φορείς για συνεργασία με το «Διάζωμα», ώστε το Θέατρο να αποκτήσει γήινη διάσταση και ενσωμάτωση στο περιβάλλον.


Κοινόχρηστοι και Κοινοφελείς Δημοτικοί Χώροι επιβάλεται να ηλεκτροδοτούνται και να παραμένουν σε λειτουργία. Τα θέματα ασφαλείας είναι αντιμετωπίσημα.


Πολιτική βούλησης χρειάζεται.


 


Νίκος Δασκολιάς