Το Παράθυρο της Ισπανίας, Πόρτα για την Ελλάδα…


Η απόφαση της Ευρώπης να δώσει δάνειο με πολύ ευνοϊκούς όρους στην Ισπανία υπό τον φόβο διάχυσης της κρίσης χρέους δεν συνοδεύτηκε από σκληρό μνημόνιο. Η σύγκρουση συμφερόντων σχετικά με την πορεία της ευρωζώνης οδήγησε τις Βρυξέλλες να μην ακολουθήσουν για πρώτη φορά την άκαμπτη γερμανική γραμμή. Μένει να φανεί εάν πρόκειται για ευνοϊκή μεταχείριση ή σηματοδοτεί αλλαγή πλεύσης και για τις άλλες «μνημονιακές» χώρες.

Η Ισπανία υπέκυψε τελικά στις διεθνείς πιέσεις και γίνεται η τέταρτη χώρα της ευρωζώνης που προσφεύγει στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης. Βέβαια,
«αν κατάσταση των ισπανικών τραπεζών είναι πολύ χειρότερη απ’ όσο εκτιμάται, η Μαδρίτη είναι σαν να δανείστηκε το σκοινί για να κρεμαστεί. Η Ευρώπη απλά θα επαναλάβει το ιρλανδικό λάθος», γράφουν οι Financial Times.

Όπως και να χουν τα πράγματα η περίπτωση της Ισπανίας δίνει την ευκαιρία σε κράτη-μέλη, όπως Ελλάδα και Ιρλανδία να ζητήσουν ανάλογη αντιμετώπιση και ευνοϊκές ρυθμίσεις.

Ήδη το Δουβλίνο έχει ζητήσει τροποποίηση του δικού του Μνημονίου. Μάλιστα σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα
«Le Figaro», μετά τη συμφωνία για την Ισπανία στο Eurogroup, η Ιρλανδία εξέφρασε τη βούληση να επαναδιαπραγματευθεί το δικό της Μνημόνιο με βάση τα ισπανικά πρότυπα.

Φαίνεται ότι καθοριστικό ρόλο για την επιβολή του χαλαρού μνημονίου έπαιξε η αποφασιστική στάση του Γάλλου υπουργού Οικονομικών, Πιερ Μοσκοβισί, ο οποίος ανοίγει δρόμο τόσο για την Ελλάδα, όσο και για άλλες χώρες που βρίσκονται στην ίδια θέση.
«Πίεσα να μην επιβληθούν μέτρα λιτότητας», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Όπως γίνεται αντιληπτό, οι ραγδαίες εξελίξεις στην Ευρώπη συνεχίζονται.
Ωστόσο στην Ελλάδα, αντί να κάτσουν όλοι στο ίδιο τραπέζι, ο ηλεκτρισμός, οι αλληλοκατηγορίες και οι τρικλοποδιές εξακολουθούν να είναι σε ημερήσια διάταξη. Ακόμα και αυτοί, οι οποίοι μιλούν για μια νέα κουλτούρα συνεργασίας, περιορίζονται στις άνευ ουσίας φωνασκίες, αφού η ψηφοθηρία μπαίνει πάνω από την ανάγκη εθνικής συνεννόησης.

Όπως έχουν έρθει όμως τα πράγματα είναι αναγκαίο να καλλιεργηθεί κλίμα συνεργασίας, αλλιώς η πιθανότητα τρίτων εκλογών
«παραμονεύει».

Απαιτείται λοιπόν μια προγραμματική σύγκλιση των κομμάτων που θα διευκολύνει τη μετεκλογική συνεργασία τους,
ώστε η εθνική κυβέρνηση που θα προκύψει να είναι σε θέση διαπραγματευθεί τις απαραίτητες αλλαγές του Μνημονίου και να προωθήσει την ανάπτυξη. Θετική και η νέα στάση Τσίπρα, ο οποίος σε συνέντευξή του στην «ΑΥΓΗ», δεν χρησιμοποίησε ούτε μία φορά την λέξη «καταγγελία». Αυτό είναι ένα πολύ καλό βήμα, προκείμενου να υπάρξει κοινή βάση συζήτησης με Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ και να βρεθεί έτσι λύση στο πολιτικό αδιέξοδο.

Φαίνεται πώς  στην Ευρώπη θα υπάρξουν συνθήκες, οι οποίες, εφόσον δεν μείνουν ανεκμετάλλευτες,
θα διευκολύνουν την Ελλάδα στην επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Το σχέδιο συγκέντρωσης των πάντων σε μία υπερπολυεθνική εταιρεία βέβαια συνεχίζεται. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να σταματήσουμε να παλεύουμε, εκμεταλλευόμενοι τις ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται (εν προκειμένω το ισπανικό παράθυρο), εξασφαλίζοντας στην Ελλάδα μια ενεργή παρουσία στα πλαίσια του παγκόσμιου γίγνεσθαι. Άλλωστε ήδη τους έχουμε καθυστερήσει κι’ αυτό τους έχει εξοργίσει.