Βιθέντε ντελ Μπόσκε: Ο tricampeon προπονητής των επιτυχιών


Πάντα σε δεύτερο πλάνο και μόνιμα ανέκφραστος. Ο πιο πετυχημένος προπονητής όλων των εποχών, Βιθέντε ντελ Μπόσκε, παραμένει αντιστάρ. Γι’ αυτό η Ρεάλ Μαδρίτης τον απομάκρυνε άκομψα το 2003, γι’ αυτό η πρωταθλήτρια κόσμου και Ευρώπης Ισπανία βρίσκεται σε καλά χέρια. Το Contra.gr σας παρουσιάζει όλα όσα θέλετε να ξέρετε για τον προπονητή που έσπασε όλα τα κοντέρ.


Ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε είχε στα χέρια του μία προσφορά επέκτασης συμβολαίου, αλλά με τις ίδιες απολαβές με εκείνες που είχε αποδεχθεί προ 3 ετών, όταν το Νοέμβριο του 1999 διαδεχόταν τον Τζον Τόσακ ως υπηρεσιακός προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης. Είχαν μεσολαβήσει 2 Champions League, ένα πρωτάθλημα Ισπανίας, ένα σούπερ καπ Ισπανίας, ένα σούπερ καπ Ευρώπης, ένα Διηπειρωτικό κι οι “μερέγκες” βρίσκονταν καθ’ οδόν για το 2ο πρωτάθλημα επί ηγεσίας του.


“Εάν είναι ένας σύλλογος 5 αστέρων, ο προπονητής πρέπει να λαμβάνει μισθό σύμφωνο με αυτήν τη συνθήκη”, δήλωσε ο συνήθως επιφυλακτικός και πάντα ανέκφραστος τεχνικός στο ραδιοφωνικό σταθμό της “Marca”, αλλά λίγο αργότερα μπήκε στο “ζουμί” της υπόθεσης: “Η Άρσεναλ δεν κέρδισε το πρωτάθλημα και κανείς δεν αμφισβήτησε τον προπονητή της. Ο Φέργκιουσον είναι ακόμα στη Γιουνάιτεντ”. Ο Ισπανός άφησε σαφείς αιχμές για ό,τι συνέβαινε στο παρασκήνιο εκείνης της Ρεάλ των “galacticos”, όπου οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές τον στήριζαν, την ώρα που ο πρόεδρος Φλορεντίνο Πέρεθ κι ο τεχνικός διευθυντής Χόρχε Βαλδάνο του “πριόνιζαν” την καρέκλα.


Αυτός, όμως, ήταν ο Ντελ Μπόσκε, στα 36 χρόνια που έζησε υπό τη σκέπη της Ρεάλ Μαδρίτης. Αποτελεσματικός, μεθοδικός, χαμηλών τόνων, ωστόσο όταν είχε να πει κάτι, ήταν άτεγκτος. Όπως για παράδειγμα, όταν ανέλαβε τη “σκυτάλη” από το Λουίς Αραγονές στην εθνική Ισπανίας και το ερώτημα που ετέθη ήταν εάν είχε σκοπό να αλλάξει τη φιλοσοφία της ομάδας: “Βρήκαμε ένα στιλ όταν ήρθαμε και με αυτό το στιλ θα φύγουμε”.


Είναι, όμως, και προπονητής, όπως απέδειξε περίτρανα στη Ρεάλ, οδηγώντας την στην πιο πετυχημένη εποχή της ιστορίας της μετά τη δεκαετία του ’50. Παρέλαβε μία ομάδα από τον προκάτοχό του στη “φούρια ρόχα”, αλλά δεν επαναπαύθηκε. Βελτίωσε το περιβόητο tiki-taka και το προσάρμοσε στις ανάγκες των νέων απαιτήσεων που προέβαλε η… προσαρμογή των αντιπάλων στο tiki-taka. Έδωσε την ευκαιρία σε 21 ποδοσφαιριστές να φορέσουν για πρώτη φορά τη φανέλα με το εθνόσημο. Έγινε ο 1ος ομοσπονδιακός τεχνικός παγκοσμίως που στα πρώτα 10 παιχνίδια του, σημείωσε ισάριθμες νίκες (έφτασε μέχρι τις 13), καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Ζοάο Σαλντάνια της Βραζιλίας…συνέχεια