Ποιητές των τοίχων


Στην οδό Βουλής το πρωί κάποιος ψάχνει μια σακούλα σκουπιδιών.
Έχει δίπλα του μια άλλη μικρή και βάζει μέσα ότι φαγώσιμο βρίσκει.
Υπάρχουν σ΄αυτόν τον δρόμο τυροπιτάδικα…ζαχαροπλαστεία κ.λ.π.
Είναι προνομιούχες οι σακούλες σκουπιδιών….
Στη συνέχεια κάθεται σταυροπόδι πάνω στο βρώμικο πεζοδρόμιο
και μπροστά από κλειστό μαγαζί και αρχίζει να τρώει.
Και η ζέστη στο φόρτε της….
Τι περισσότερο να δείς….
Στους τοίχους διαβάζω συνθήματα ….και πολλά έχουν νόημα ….
Στα υλικά για ράψιμο υπάρχει μια μικρή κίνηση…σήμερα τίποτα
δεν πετάς ….το μπαλώνεις και το φοράς…παλιό σλόγκαν που ήρθε
στην μόδα.
Στα μπλουζάκια στα σύγχρονα πανέρια των μαγαζιών …ότι πάρεις 5 ευρώ…
εύσωμες …λιγνές ψάχνουν ανακατέβοντάς τα με την υπάλληλο
έτοιμη να εκραγεί.
Τους κράχτες τους βάζουν μπροστά στο μαγαζί για να φένεται
συνωστισμός ενώ το υπόλοιπο μέρος είναι άδειο.
Τις καλές εποχές άκουγες …”πότε φεύγεις με άδεια….”
“…ακόμα δεν έφυγες…”….”…πού θα πάς…”
Τώρα στην μνημονιακή εποχή το ….ακόμα δεν έφυγες (με άδεια)…
πηγαίνει στο …..ακόμα έχεις δουλειά.
Και το ευτράπελο… ότι ο Παπανδρέου κυκλοφορεί ανάμεσά μας και γράφει
βιβλία.
Ο Παπακωνσταντίνου φρουρείται στην Κηφισιά ως πολύτιμος λίθος…..
οι ηλικιωμένοι αποδημούν βιαίως εις Κύριον για λίγα ευρώ που χρειάζονται
κάποιοι Συνέλληνες…..άλλοι βουτάνε από ταράτσες….κρεμιούνται….
γιατί δεν αντέχουν την ξεφτίλα….


Πηγή: pisostapalia.blogspot.gr