Όποιος δεν έχει κάνει φτωχός..


Αυτό, ακριβώς, λέει και θέλει να ‘πει ο τίτλος, ότι «όποιος δεν έχει κάνει φτωχός δεν μπορεί να έχει άποψη για την υπάρχουσα, σήμερα, φτώχεια… οπότε δεν έχει και την ικανότητα στρατηγικής για την αντιμετώπισή της… Γι’ αυτό, και συμβαίνει, σήμερα, ανά την Ελλάδα, «του Κουτρούλη ο γάμος» πάνω στο θέμα της εθελοντικής αντιμετώπισης της δύσκολης οικονομικής κατάστασης…


Παρασύρεται ο ένας με τον άλλο…, η μία Μητρόπολη με την άλλη, η μια Ενορία με την άλλη, ο ένας Δήμος με τον άλλο, ο ένας Φιλανθρωπικός Σύλλογος με το διπλανό, το ένα σουπερμάρκετ με το άλλο… και, από έλλειψη σταθερής και κεντρικής στρατηγικής… γίνεται αυτό που γίνεται… και πανικοβάλλεται ο κοσμάκης… οπότε, και να θέλεις να κρατήσεις μια ψύχραιμη ισορροπία… δεν μπορείς…


Επειδή μία Μητρόπολη στη βόρεια Ελλάδα ξεκίνησε ένα «Κοινωνικό παντοπωλείο» -ο καθένας προσπαθεί να πρωτοτυπήσει κάνοντας χρήση διαφόρων επιθέτων…- βούρα όλες οι Μητροπόλεις να τη μιμηθούν μπας και υστερήσουν…! Επειδή μια Ενορία συγκρότησε «το μπακάλικο του φτωχού»… βούρα όλες οι άλλες Ενορίες να την ακολουθήσουν μπας και μείνουν πίσω…. Το ίδιο γίνεται με τους Δήμους που, εκτός των άλλων, αυτοί προχώρησαν και σε «κοινωνικούς κήπους» ή τα Σουπερμάρκετ, ή οι Σύλλογοι…


Και, η πλάκα είναι, πως, άπαντες οι ανωτέρω υποτίθεται πως πράττουν κατά την Ευαγγελική ρήση «κάνε ελεημοσύνη κατά τρόπο που να μη γνωρίζει η αριστερά σου, τι ποιεί η δεξιά σου»…· όμως, όλοι αυτοί -πλην εξαιρέσεων- δεν πράττουν σύμφωνα με το κορυφαίο νόημα… αλλά με το να μη γνωρίζουν, τι τους γίνεται… «Μπάτε σκύλοι αλέσετε κι αλεστικά μη δίνετε»… Κάθε ενοριακή εκκλησία, σήμερα, διαθέτει –από το πουθενά- μπακάλικο και ενοριακό κατάστημα… πλήρη εξοπλισμένα… από ψυγεία και αποθήκες… μέχρι… Οι άνθρωποι που υπηρετούν αυτά τα είδη… εθελοντικά… και γίνονται «μπακαλόγατοι και μπακαλόγατες» ή υπάλληλοι εμπορικού καταστήματος… καθόλα άνθρωποι έντιμοι κι αξιόλογοι…, θέλοντας να βοηθήσουν το έργο των Κληρικών… παρασύρονται και πράττουν «χαζά και αντιχριστιανικά»…


«Στο Θεό σας» -προς όλους εσάς απευθύνομαι…: σήμερα, υπάρχει τσιγγάνος φτωχός; (προσοχή, μην μπερδεύουμε τον κακομοίρη ή το βρόμικο με το φτωχό…)! Βρε, οι γύφτοι, σήμερα, και ο τελευταίος…, και καταθέσεις έχει, και σύνταξη έχει, και αυτοκίνητο έχει, και σχολείο πάει, και να φάει έχει… γι’ αυτό και μη σας κοροϊδεύουν… Μπαίνουν στο εμπορικό της Ενορίας, προβάρουν ένα ζευγάρι παπούτσια, και το παίρνουν… Γιούρα στην άλλη Ενορία, άλλο ζευγάρι, παπούτσια… Υπάρχει έλεγχος; όχι! τότε, τι κάνουμε; «μια τρύπα στο νερό»…; Κι αφού τα μαζέψουνε, βούρα στο παζάρι για πούλημα…! Το ίδιο συμβαίνει με τα ρούχα…


Ανάλογο, περίπου, είναι το σκηνικό με τους Αλλοδαπούς… -όχι τους Αλβανούς…


Οι ίδιες φάτσες, χρόνια τώρα, απομυζούν το Επισκοπείο, τις Εκκλησίες…· οι ίδιοι απομυζούν το κέντρο της πόλης… οπότε γιατί να ψάξουν για δουλειά αφού τα βρίσκουν όλα, μα όλα, ακόμη και τα φάρμακα, στο τζάμπα; …αλλά και την πρέζα τους τζάμπα!


Δυστυχώς, αυτό που γίνεται, σήμερα στην Ελλάδα… είναι εντελώς ακαταλαβίστικο… Κάνετε λάθος, όλοι εσείς που ασχολείστε με την υποτιθέμενη, σήμερα, ελεημοσύνη… η οποία γίνεται για «το θεαθήναι»… με αποτέλεσμα αντί να βοηθάτε ν’ ανεβεί η ψυχολογία, του κοσμάκη, εσείς ακόμη την καταρρακώνετε…


Μάθετε, πως δεν είναι αυτοί οι φτωχοί και πως, ο Έλληνας, δεν έχει φθάσει ακόμη στη φτώχεια… Επομένως, προς τι να του δίνετε ένα ζευγάρι παπούτσια –τη στιγμή, που, μ’ ένα 10ρικο ευρώ αγοράζει αφόρετα και με τα οποία περνάει χρόνια… και τα πετάει –χωρίς να έχουν χαλάσει- γιατί τα βαρέθηκε; Προς τι του δίνετε ένα παντελόνι το οποίο, ολοκαίνουργο, αγοράζει στους Κινέζους με 3 ευρώ! Ούτε πεινάει, ο Έλληνας… ή, αν πεινάει…, ψάξτε να βρείτε τούς, πραγματικά, πεινώντες κι όχι «ανοίξαμε μαγαζί, ελάτε πάρτε, ό,τι πάρετε είναι δωρεάν»…!


Εάν θέλετε να κάνετε ελεημοσύνη, αγαπητοί Κληρικοί και Λαϊκοί, εσείς που ανακατεύεστε…, κάντε σωστή δουλειά…: Καταγράψτε, σε πρώτη φάση, όλους τους Ενορίτες σας… Ζητήστε πληροφορίες ποιοι, εξ’ αυτών, είναι πραγματικοί άποροι… και από τι έχουν ανάγκη… Επισκεφθείτε την οικογένεια αυτή και κουβεντιάστε μαζί της ώστε να διαπιστώσετε «ιδίοις όμμασιν και ιδίοις όττοις»… αφού, π.χ. μια οικογένεια έχει δυο μωρά και δεν μπορεί να τους αγοράζει γάλα και η άλλη έχει ασθενή και δεν έχει χρήματα για τα φάρμακά του… ενώ υπάρχει κι άλλη οικογένεια, που, διαθέτει έναν υπεράριστο μαθητή στα γράμματα και δεν έχει χρήματα να τον προχωρήσει… Μπαίνοντας στα σπίτια, εσείς οι Κληρικοί κι εσείς της Φιλόπτωχου της Ενορίας, θα διαπιστώνετε και, ανάλογα, θα πράττετε…


Από εκεί και πέρα, ζητούμε πληροφορίες… π.χ. για την αναξιοπαθούσα οικογένεια μιας πολυκατοικίας της οποίας της έκοψαν το ρεύμα γιατί δεν είχε να πληρώσει… ή σταμάτησε το παιδί της τ’ Αγγλικά γιατί δεν είχε χρήματα…


Μεγάλο και καθοριστικό ρόλο παίζει η προσωπικότητα του Κληρικού που προΐσταται στην όλη προσπάθεια αλλά και των Λαϊκών οι οποίοι είναι άνθρωποι που έχουν μια οικονομική και κοινωνική επιφάνεια κι όχι άνθρωποι που, εντάξει τίμιοι και εργατικοί είναι, όμως, καθότι είναι κι αυτοί υπάλληλοι… δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε οι ίδιοι αλλ’ ούτε έχουν τις διασυνδέσεις ώστε να προτρέψουν ή ν’ αποσπάσουν χρήματα από «κάποιους μεγάλους» για τους μη έχοντες… -τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται…


Έτσι γινόταν παλιά όταν, πράγματι, υπήρχε φτώχεια… γιατί ακόμη, εδώ, δεν έχει φτάσει… Και κάτι άλλο: Πάμε νύχτα, χτυπάμε την πόρτα, είμαστε με σχεδόν σκεπασμένο πρόσωπο, δίνουμε το μπουκάλι το λάδι, τα γάλατα, τα χρήματα… στην καημένη τη γυναίκα… και φεύγουμε! Δεν αποκαλύπτουμε το πρόσωπό μας, δεν αποκαλύπτουμε το όνομά μας… Όλ’ αυτά, για εσάς, τα λέω, «Φαρισαίοι-Υποκριτές»… που κάθεστε στην πόρτα τού “… παντοπωλείου” και “καμαρώνετε σα γύφτικα σκεπάρνια”! Ποιος φτωχός αξιοπρεπής θα έρθει μέρα με τον ήλιο, φάτσα μπάτσα στο «μπακάλικό σας και στο εμπορικό σας» να τον ελεήσετε; Ο φτωχός είναι υπερήφανος! Θα προτιμήσει να χτυπήσει τον πισινό του στο μάρμαρο… θα προτιμήσει να πεθάνει παρά να… Παλιότερα άνοιξαν και κάτι άλλες ενορίες εστιατόρια… τρίχες… τα ‘κλεισαν… Ο πραγματικός φτωχός, δεν κάνει επαιτεία ούτε δέχεται, κατάμουτρα, την ελεημοσύνη… Είναι υπερήφανος, ο Έλληνας, γι’ αυτό κι εσείς «οι νεόκοποι ελεήμονες» μην καταρρακώνετε την αξιοπρέπειά του…! Πάτε, εκεί, κάθε απόγευμα, και στεκόσαστε να υποδεχθείτε «την πελατεία»… Γι’ αυτό, καλά τα παθαίνετε και σας δουλεύουνε… οι γύφτοι και οι αλλοδαποί…


Δεν ξέρετε γιατί δεν έχετε κάνει φτωχοί…· ρωτήστε, λοιπόν… ώστε οι, πράγματι, χριστιανικές διαθέσεις σας να πιάνουν τόπο…


Πηγή: Οδός Αρκαδίας