Ο Πολιτιστικός «Σύλλογος των Απανταχού Φίλων του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας» ευχαριστεί την Ομάδα Θεατρικών Δραστηριοτήτων Κερίου Ζακύνθου για την όμορφη παράσταση που μας παρουσίασε αφιλοκερδώς στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιδρύματος Ζαφείρη την 8η Δεκεμβρίου 2012.
Επίσης ευχαριστούμε τη Διοίκηση του Ιδρύματος Ζαφείρη για τη δωρεάν παραχώρηση της αίθουσας και την ηχητική και φωτιστική κάλυψη της παράστασης, καθώς και τον κ. Γιάννη Δράνια που χειρίστηκε και κατά τις πρόβες και τη μέρα της παράστασης την ηχητική και φωτιστική κάλυψη.
Ξεχωριστές ευχαριστίες οφείλουμε στο μέλος του Συλλόγου μας Χρύσα Λυκούρεση, που είχε την πρωτοβουλία και την οργάνωση της παράστασης αυτής καθώς και στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Μαθητών Δημοτικού Σχολείου Άστρους και στους χορηγούς «Ariadne hotel & spa», «BREAK» Καφετέρια-Εστιατόριο-Σνακ μπαρ, Φροντιστήρια Έφης Μίγγα και Μάρμαρα Σαβούρδου.
Σχετικά με την παράσταση που δόθηκε θα θέλαμε να παραθέσουμε μέρος της εισαγωγικής ομιλίας του υπεύθυνου της Ομάδας Θεατρικών Δραστηριοτήτων Κερίου Ζακύνθου κ. Σπύρου Πατρινού:
«Όταν λέμε Λαϊκό Θέατρο στη Ζάκυνθο εννοούμε τις «Ομιλίες», που είναι υπαίθριες παραστάσεις και τις κάνουν άνθρωποι του λαού, την περίοδο κυρίως του Καρναβαλιού.
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο είδος παρουσίασης θεατρικών έργων, μοναδικό στην Ελλάδα, σε δρόμους και σε πλατείες. Είναι γραμμένες από Λαϊκούς ποιητάδες, οι οποίοι είναι άγνωστοι τις περισσότερες φορές, σε έμμετρο δεκαπεντασύλλαβο στίχο.
Εμφανίστηκαν στα μέσα του 17ου αιώνα στο νησί και είναι ένα καταπληκτικό δημιούργημα του ζακυνθινού λαϊκού πνεύματος.
Αναπτύχθηκαν παράλληλα με άλλα είδη ζακυνθινής τέχνης και αποτέλεσαν μία από τις καλύτερες διασκεδάσεις των ανθρώπων της υπαίθρου και γενικότερα των λαϊκών τάξεων.
Άγνωστο θέμα επίσης παραμένει και ο τρόπος γέννησης των «Ομιλιών». Ένα είναι όμως σίγουρο «ομιλίες παίζονταν στη Ζάκυνθο από τα μέσα περίπου του 17ου αιώνα».
Στις «Ομιλίες» παίζουν ερασιτέχνες λαϊκοί θεατρίνοι και είναι πάντα άντρες. Χρησιμοποιούνται υποτυπώδη ή καθόλου σκηνικά, και δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο λόγο και στη θεατρική κίνηση.
Χαρακτηριστική είναι η απόδοση του δεκαπεντασύλλαβου στίχου στη ζακυνθινή ντοπιολαλιά.
Περιεχόμενο των «Ομιλιών» ήταν και είναι σύγχρονα κοινωνικά περιστατικά, διανθισμένα πάντοτε με πολύ χιούμορ και τοποθετημένα στις αντιλήψεις του λαού.»
Συγγραφέας της παράστασης-ομιλίας αυτής είναι οκ. Διονύσης Κλάδης.